വിഭക്തി
വാക്യത്തിലെ മറ്റു പദങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിക്കാൻ നാമത്തിൽ വരുത്തുന്ന രൂപഭേദത്തെ വിഭക്തി എന്ന് പറയുന്നു. രൂപഭേദം വരുത്താൻ ചേർക്കുന്ന പ്രത്യയങ്ങളെ വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. വിഭക്തി എന്ന പദം വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങൾ എന്ന അർത്ഥത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു. കാരകങ്ങളെക്കുറിക്കാൻ പ്രാചീനഗ്രീക്ക്, ലത്തീൻ, സംസ്കൃതം തുടങ്ങിയ ഭാഷകളിൽ നാമത്തിന് രൂപാവലികൾ (Declensions) ഉണ്ടെങ്കിലും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ ഗതികൾ (prepositions) ആണ് സാമാന്യമായി ഈ ധർമ്മം നിർവഹിക്കുന്നത്.
നാമരൂപാവലികൾ ഉള്ള ഭാഷകളിൽ പദക്രമത്തെ സംബന്ധിച്ച ലാഘവം പ്രകടമാണ്.
വിഭക്തികൾ [തിരുത്തുക]
ഏഴു വിധം വിഭക്തികളാണ് മിക്ക ഭാഷകളിലും പരിഗണിക്കുന്നത്. എങ്കിലും വിഭക്തികൾക്ക് ഭാഷകൾക്കനുസരിച്ച് സങ്കീർണ്ണമായ ഭേദങ്ങളുണ്ട്. മലയാളത്തിലുള്ള ഏഴു വിഭക്തികൾ താഴെപ്പറയുന്നു.
- നിർദ്ദേശിക (Nominative)
നാമത്തെ മാത്രം കുറിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ കൂടെ പ്രത്യയം ചേർക്കുന്നില്ല.
ഉദാഹരണം: രാമൻ, സീത
- പ്രതിഗ്രാഹിക (Accusative)
നാമത്തിന്റെ കൂടെ എ പ്രത്യയം ചേർക്കുന്നു.
ഉദാഹരണം: രാമനെ, കൃഷ്ണനെ, രാധയെ മുതലായവ.
കർമ്മം നപുംസകമാണെങ്കിൽ പ്രത്യയം ചേർക്കേണ്ടതില്ല.
- സംയോജിക ( Conjuctive)
നാമത്തിന്റെ കൂടെ ഓട് എന്ന പ്രത്യയം ചേർക്കുന്നു.
ഉദാഹരണം: രാജനോട്, കൃഷ്ണനോട്, രാധയോട്
- ഉദ്ദേശിക (Dative)
നാമത്തിന്റെ കൂടെ ക്ക്, ന് എന്നിവ ചേർക്കുന്നത്.
ഉദാഹരണം: രാമന്, രാധക്ക്
- പ്രയോജിക (Instrumental)
നാമത്തിനോട് ആൽ എന്ന പ്രത്യയം ചേർക്കുന്നത്.
ഉദാഹരണം: രാമനാൽ, രാധയാൽ
- സംബന്ധിക (Genitive / Possessive)
നാമത്തിനോട് ന്റെ, ഉടെ എന്നീ പ്രത്യങ്ങൾ ചേരുന്നത്.
ഉദാഹരണം രാമന്റെ, രാധയുടെ
- ആധാരിക (Locative)
നാമത്തിനോട് ഇൽ, കൽ എന്നീ പ്രത്യയങ്ങൾ ചേർക്കുന്നത്.
ഉദാഹരണം രാമനിൽ, രാമങ്കൽ, രാധയിൽ
- സംബോധിക
സംബോധിക അഥവ സംബോധനാവിഭക്തി(Vocativecase)എന്നൊരു വിഭക്തികൂടി വൈയാകരണർ പരിഗണിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനെ നിർദേശികയുടെ വകഭേദമായി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നതിനാൽ വിഭക്തികളുടെ എണ്ണം ഏഴായിത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു. ഉദാഹരണങ്ങൾ:
| നിർദേശിക | സംബോധിക |
|---|---|
| അമ്മ | അമ്മേ! |
| അച്ഛൻ | അച്ഛാ! |
| രാമൻ | രാമാ! |
| സീത | സീതേ! |
| കുമാരി | കുമാരീ! |
| മകൻ | മകനേ! |
- മിശ്രവിഭക്തി
നാമത്തിന് വാക്യത്തിലെ ഇതരപദങ്ങളോടുള്ള എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും കാണിക്കവാൻ മലയാളത്തിലെ വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങൾക്ക് ശക്തി ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവയോട് ഗതികൾ ചേർത്തു അർത്ഥവിശേഷങ്ങൾ വരുത്തുന്നു. ഇങ്ങനെ ഗതിയും വിഭക്തിയും ചേർന്നുണ്ടാവുന്ന രൂപത്തിന് മിശ്രവിഭക്തി എന്ന് പറയുന്നു. സംസ്കൃതത്തിലെ പഞ്ചമീവിഭക്തി മലയാളത്തിൽ മിശ്രവിഭക്തിയായാണ് നിർമ്മിക്കുന്നത്.
- ഉദാ: മരത്തിൽനിന്ന്
മറ്റു ഭാഷകളിൽ [തിരുത്തുക]
സംസ്കൃതം, ഹിന്ദി ഭാഷകളിൽ വിഭക്തികൾ എട്ടുതരമാണ്.
- പ്രഥമ
- ദ്വിതീയ
- തൃതീയ
- ചതുർത്ഥി
- പഞ്ചമി
- ഷഷ്ഠി
- സപ്തമി
- സംബോധനപ്രഥമ
ഇവ പ്രത്യയങ്ങളോടുകൂടി ഓർത്തുവെയ്ക്കാൻ എളുപ്പത്തിലുള്ള ശ്ലോകം ബാലപ്രബോധനത്തിൽ ഇങ്ങനെയാണു്:
- അതെന്നു പ്രഥമയ്ക്കർത്ഥം ദ്വിതീയയ്ക്കതിനെപ്പുനഃ
- തൃതീയ ഹേതുവായിട്ടു കൊണ്ടാലോടൂടെയെന്നപി.
- ആയിക്കൊണ്ടു ചതുർത്ഥീ ച സർവ്വത്ര പരികീർത്തിതാ
- അതിങ്കൽനിന്നുപോക്കെക്കാൾ ഹേതുവായിട്ടു പഞ്ചമി.
- ഇക്കുമിന്നുമുടെ ഷഷ്ടിയ്ക്കതിന്റെ വെച്ചുമെന്നപി
- അതിങ്കലതിൽവെച്ചെന്നും വിഷയം സപ്തമീ മതാ.
പഠനസൂത്രം [തിരുത്തുക]
ഇത് ഓർമ്മിക്കാനുള്ള എളുപ്പത്തിനായി താഴെപ്പറയുന്ന ശ്ലോകം ശ്രദ്ധിക്കുക.
| “ |
തന്മ നിർദ്ദേശികാ കർത്താ |
” |
നിർദേശിക, പ്രതിഗ്രാഹിക തുടങ്ങിയ പേരുകൾ ക്രമത്തിൽ ഓർക്കാൻ ചുരുക്കത്തിൽ നിപ്രസംഉപ്രസംആ എന്നും പ്രത്യയങ്ങൾ ക്രമത്തിൽ ഓർക്കാൻ ശൂന്യമെയോട്ക്കാലുടെയിൽ (പദം: ശൂന്യം-എ-ഓട്-ക്ക്-ആൽ-ഉടെ-ഇൽ) എന്നും പഠനസൂത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്.
 |
വ്യാകരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്. ഇതു വികസിപ്പിക്കുവാൻ സഹായിക്കുക. |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
