കാരകം
വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
വാക്യത്തില് ക്രിയയ്ക്കും അതിനോട് ചേര്ന്നുവരുന്ന നാമങ്ങള്ക്കും തമ്മിലുള്ള അര്ത്ഥപരമായ ബന്ധത്തെയാണ് കാരകം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. വാക്യഘടനാപരമായി, ക്രിയയുടെ ആകാംക്ഷയെ പൂരിപ്പിക്കുന്ന നാമപദങ്ങളോ പദസംഘാതങ്ങളോ ആണ് കാരകം എന്ന് പറയാം. ‘രാമന് രാവണനെ കൊന്നു‘ എന്ന വാക്യത്തില് ക്രിയ ചെയ്യുന്നയാളായതിനാല് രാമന് കര്തൃകാരകവും ക്രിയയ്ക്ക് വിധേയമാകുന്നതിനാല് രാവണന് കര്മ്മകാരകവുമാണ്.
[തിരുത്തുക] വിവിധ കാരകങ്ങള്
- കര്ത്താവ്: ക്രിയ നിര്വ്വഹിക്കുന്നത് ആരാണോ (എന്താണോ) അത്.
-
- ഉദാ: പക്ഷി ചിലച്ചു.
- കര്മ്മം: ക്രിയയുടെ ഫലം എന്തിനെ അല്ലെങ്കില് ആരെ ആശ്രയിക്കുന്നുവോ അത്.
-
- ഉദാ: പശുവിനെ അടിച്ചു.
- സാക്ഷി: കര്ത്താവ് ക്രിയാനിര്വ്വഹണത്തിന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത് ആരോടോ (എന്തിനോടോ) അത്.
-
- ഉദാ: കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
- സ്വാമി: കര്മ്മത്തെ അനുഭവിക്കുന്നത് ആരോ (എന്തോ) അത്.
-
- ഉദാ: കുഞ്ഞിന് കൊടുത്തു.
- കരണം: ക്രിയ നിര്വ്വഹിക്കുന്നതിന് കര്ത്താവിന്റെ ഉപകരണം.
-
- ഉദാ: വടികൊണ്ട് അടിച്ചു.
- ഹേതു: ക്രിയയുടെ കാരണം.
-
- ഉദാ: മഴയാല് നനഞ്ഞു.
- അധികരണം: ക്രിയയ്ക്ക് ആധാരമായിനില്ക്കുന്നത് എന്തോ അത്.
-
- ഉദാ: നിലത്ത് വീണു.
കാരകബന്ധങ്ങളെ ഒരു നിശ്ചിതസംഖ്യയില് നിര്ത്താന് കഴിയില്ല. ‘മരത്തില്നിന്ന് വീണു‘, ‘തെക്കോട്ട് പോയി‘ തുടങ്ങിയവയില് നാമം ഗതിയെ കുറിക്കുന്നു. ‘പത്തുമണിക്ക് വരും‘ എന്നതില് സമയത്തെയാണ് കുറിക്കുന്നത്.
ഒരു വാക്യത്തില് കാരകങ്ങളുടെ നിര്ണ്ണയം വിവക്ഷയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. ‘കൈക്ക് അടിച്ചു‘ എന്നതില് ‘കൈ‘യെ കര്മ്മാര്ത്ഥത്തിലും അധികരണാര്ത്ഥത്തിലും സ്വാമികാരകത്തിലും വിവക്ഷിക്കാം.
[തിരുത്തുക] കാരകവും വിഭക്തിയും
കാരകബന്ധത്തെ സൂചിപ്പിക്കാന് നാമത്തില് ചേര്ക്കുന്ന പ്രത്യയങ്ങളാണ് വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങള്. ഒരു വിഭക്തിരൂപത്തിന് ഇന്ന കാരകം എന്ന ബന്ധം ഭദ്രമല്ല. ഒരു വിഭക്തിപ്രത്യയത്തിനുതന്നെ വിവിധ കാരകാര്ത്ഥങ്ങള് വരാം; അതുപോലെ, ഒരേ അര്ത്ഥത്തെ സൂചിപ്പിക്കാന് വിവിധ വിഭക്തികളും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പ്രത്യയങ്ങളില്ലാതെതന്നെ നാമം വിവിധ കാരകങ്ങളെയും കുറിക്കും(‘പന്ത് അടിച്ചു‘- പന്ത് കര്മ്മസ്ഥാനത്ത് ). നാമത്തില് മറ്റുനാമങ്ങള് സമാസിച്ചും കാരകബന്ധം സൂചിപ്പിക്കാറുണ്ട്(അതുമൂലം പറഞ്ഞു - ‘അത്‘ കാരണാര്ത്ഥം).
[തിരുത്തുക] ഇതുകൂടി കാണുക
 |
വ്യാകരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂര്ണ്ണമാണ്. ഇതു വികസിപ്പിക്കുവാന് സഹായിക്കുക. |
