മലയാള അക്ഷരമാല
വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
മലയാളം അക്ഷരമാലയെ സ്വരങ്ങള്, വ്യഞ്ജനങ്ങള് എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു[1]
ഉള്ളടക്കം |
[തിരുത്തുക] സ്വരങ്ങള്
സ്വയം ഉച്ചാരണക്ഷമങ്ങളാവുന്ന ശബ്ദങ്ങളെ സ്വരങ്ങള് എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഉദാ: അ, ഇ.
| അ | ആ | ഇ | ഈ | ഉ | ഊ | ഋ | ൠ | ഌ | ൡ |
| എ | ഏ | ഐ | ഒ | ഓ | ഔ | അം | അഃ |
[തിരുത്തുക] സ്വരചിഹ്നങ്ങള്
വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളുടെ കൂടെ സ്വരം ഉപയോഗിക്കുമ്പോള് അവയുടെ ചിഹ്നങ്ങള് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉദാഹരണം: ക+ ാ = കാ
| ് | ാ | ി | ീ | ു | ൂ | ൃ | |
| െ | േ | ൈ | ൊ | ോ | ൌ | ം | ഃ |
[തിരുത്തുക] വ്യഞ്ജനങ്ങള്
സ്വരങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ഉച്ചാരണക്ഷമങ്ങളാവുന്ന ശബ്ദങ്ങളെ വ്യഞ്ജനങ്ങള് എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഉദാ: ക് + അ = ക , ഖ് + അ = ഖ
| വര്ഗ്ഗം | ഖരം | അതിഖരം | മൃദു | ഘോഷം | അനുനാസികം |
|---|---|---|---|---|---|
| കണ്ഠ്യം (കവര്ഗ്ഗം) | ക | ഖ | ഗ | ഘ | ങ |
| താലവ്യം (ചവര്ഗ്ഗം) | ച | ഛ | ജ | ഝ | ഞ |
| മൂര്ധന്യം (ടവര്ഗ്ഗം) | ട | ഠ | ഡ | ഢ | ണ |
| ദന്ത്യം (തവര്ഗ്ഗം) | ത | ഥ | ദ | ധ | ന |
| ഓഷ്ഠ്യം (പവര്ഗ്ഗം) | പ | ഫ | ബ | ഭ | മ |
| മധ്യമം/അന്തസ്ഥങ്ങള് | യ | ര | ല | വ |
| ഊഷ്മാക്കള് | ശ | ഷ | സ |
| ഘോഷി | ഹ |
| ദ്രാവിഡമധ്യമം | ള | ഴ | റ |
[തിരുത്തുക] ചില്ലുകള്
സ്വരസഹായം കൂടാതെ ഉച്ചരിക്കുവാന് സാധിക്കുന്ന വ്യഞ്ജങ്ങളാണ് ചില്ലുകള്
| ള് | ല് | ന് | ര് | ണ് |
[തിരുത്തുക] അക്കങ്ങള്
| 0 | ൧ | ൨ | ൩ | ൪ | ൫ | ൬ | ൭ | ൮ | ൯ |
[തിരുത്തുക] കൂട്ടക്ഷരങ്ങള്
ഒന്നിലധികം വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങള് കൂടിച്ചേര്ന്നെഴുതുന്നവയെ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള് എന്നു പറയുന്നു. വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളുടെ ഇരട്ടിപ്പു് (ഉദാഹരണം: ക്ക , ച്ച, ത്ത , ട്ട , പ്പ , യ്യ, ല്ല, വ്വ, ശ്ശ, സ്സ, ള്ള,) അല്ലെങ്കില് വ്യത്യസ്ത അക്ഷരങ്ങള് കൂടിച്ചേരല് (ഉദാഹരണം ക്ത, പ്ല, ത്ര ) എന്നീ സന്ധര്ഭങ്ങളില് കൂട്ടക്ഷരങ്ങളുണ്ടാവും. രണ്ടു് വ്യഞ്ജങ്ങള് കൂടിച്ചേരുമ്പോള് ആദ്യത്തെ അക്ഷരത്തിന്റെ സ്വരമില്ലാത്ത ഭാഗവും , രണ്ടാമത്തേതിന്റെ സ്വരമുള്ള രൂപവും ഉപയോഗിക്കുകയാണു് പതിവു്. സ്വരസാന്നിദ്ധ്യമില്ലെന്നു കാണിക്കാന് ചന്ദ്രക്കല ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉദാഹരണം:
- ക്ത = ക് + ത
- ക്ര = ക് + ര
രണ്ടിലധികം അക്ഷരങ്ങളും ചേര്ന്നു് കൂടക്ഷരങ്ങളുണ്ടാവാറുണ്ടു്, ഓരോ അക്ഷരങ്ങളും ചന്ദ്രക്കലയിട്ടു് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഉദാഹരണം:
- ദ്ധ്യ = ദ് + ധ് + യ
- ഗ്ദ്ധ്ര = ഗ് + ദ് + ധ് + ര
കയ്യെഴുത്തുരീതിയില് കൂട്ടക്ഷരങ്ങളെ ഒരുമിച്ചു് ഒറ്റ അക്ഷരമായും(ചന്ദ്രക്കലയില്ലാതെ), അതല്ലാതെ ചന്ദ്രക്കല പ്രത്യേകം കാണിച്ചു കൊണ്ടു് വിട്ടുവിട്ടും എഴുതാറുണ്ടു്(പ്രത്യേകിച്ചും പരിഷ്കരിച്ച ലിപി സമ്പ്രദായത്തില്)
ഒന്നിലധികം അക്ഷരം ചേര്ന്നാല് കൂട്ടക്ഷരമാവുമെങ്കിലും അവയെല്ലാം മലയാളത്തിലെ ശരിയായ കൂട്ടക്ഷരമാവുകയില്ല. ഉദാഹരണത്തിനു് ക്ച എന്നതൊരു ശരിയായ കൂട്ടക്ഷരമായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. ക, ഗ, ങ, ച, ജ, ഞ, ട, ഡ , ണ ,ത. ദ, ന , പ , ബ, മ , യ, ല, വ, ശ, സ, ള എന്നീ അക്ഷരങ്ങള് മാത്രമേ ഇരട്ടിച്ച രൂപത്തില് മലയാളത്തില് കാണാറുള്ളൂ. സാമാന്യമായി, ഖരം, മൃദു, അനുനാസികം എന്നിവ ഇരട്ടിക്കുമെന്നു പറയാം. അതിഖരം, ഘോഷം എന്നിവ മലയാളത്തില് ഒരിക്കലും ഇരട്ടിക്കാറില്ല.
ക, ച, ട, ത, പ എന്നീ വര്ഗ്ഗങ്ങളില് ഓരോന്നിന്റെയും അനുനാസികവും ഖരവും ചേര്ന്നു് കൂട്ടക്ഷരമുണ്ടാവും
- ങ + ് + ക = ങ്ക
- ഞ + ് + ച = ഞ്ച
- ണ + ് + ട = ണ്ട
- ന + ് + ത = ന്ത
- മ + ് + പ = മ്പ
[തിരുത്തുക] ചിഹ്നം
ആശയം മനസ്സിലാക്കുന്നത് ഏളുപ്പത്തിലാക്കുവാന് ഉപയോഗിക്കുന്ന അടയാളങ്ങളെ ചിഹ്നങ്ങള് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. വാക്യ ഘടനയില് ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന സംശയം ദൂരീകരിക്കുകയാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.
[തിരുത്തുക] ഇവ കൂടി കാണുക
[തിരുത്തുക] അവലംബം
[തിരുത്തുക] ബാഹ്യകണ്ണികള്
 |
ഈ ലേഖനം അപൂര്ണ്ണമാണ്. ഇതു പൂര്ത്തിയാക്കുവാന് സഹകരിക്കുക. |
