വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
മലയാളം അക്ഷരമാലയെ സ്വരങ്ങള്, വ്യഞ്ജനങ്ങള് എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു:[അവലംബം ചേര്ക്കേണ്ടതുണ്ട്]
സ്വയം ഉച്ചാരണക്ഷമങ്ങളാവുന്ന ശബ്ദങ്ങളെ സ്വരങ്ങള് എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഉദാ: അ, ഇ.
| അ |
ആ |
ഇ |
ഈ |
ഉ |
ഊ |
ഋ |
ൠ |
ഌ |
ൡ |
| എ |
ഏ |
ഐ |
ഒ |
ഓ |
ഔ |
അം |
അഃ |
സ്വരങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ഉച്ചാരണക്ഷമങ്ങളാവുന്ന ശബ്ദങ്ങളെ വ്യഞ്ജനങ്ങള് എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഉദാ: ക് + അ = ക , ഖ് + അ = ഖ
| വര്ഗ്ഗം |
ഖരം |
അതിഖരം |
മൃദു |
ഘോഷം |
അനുനാസികം |
| കണ്ഠ്യം (കവര്ഗ്ഗം) |
ക |
ഖ |
ഗ |
ഘ |
ങ |
| താലവ്യം (ചവര്ഗ്ഗം) |
ച |
ഛ |
ജ |
ഝ |
ഞ |
| മൂര്ധന്യം (ടവര്ഗ്ഗം) |
ട |
ഠ |
ഡ |
ഢ |
ണ |
| ദന്ത്യം (തവര്ഗ്ഗം) |
ത |
ഥ |
ദ |
ധ |
ന |
| ഓഷ്ഠ്യം (പവര്ഗ്ഗം) |
പ |
ഫ |
ബ |
ഭ |
മ |
| മധ്യമം/അന്തസ്ഥങ്ങള് |
യ |
ര |
ല |
വ |
സ്വരസഹായം കൂടാതെ ഉച്ചരിക്കുവാന് സാധിക്കുന്ന വ്യഞ്ജങ്ങളാണ് ചില്ലുകള്
വാക്കുകളുടേയോ വാക്യങ്ങളുടെയോ അവസാനം, അവയുടെ അര്ത്ഥം ക്രമീകരിക്കുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന അടയാളങ്ങളെ ചിഹ്നങ്ങള് എന്ന് പറയുന്നു.[അവലംബം ചേര്ക്കേണ്ടതുണ്ട്]