Jump to content

ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.


ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല
ഇനംവർണ്ണമാല
ഭാഷ(കൾ)ഗ്രീക്ക്, നിരവധി ഭേദങ്ങളോടെ മറ്റു ഭാഷകളിലും
മാതൃലിപികൾ
→ ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല
പുത്രികാലിപികൾഗോഥിൿ
Glagolitic
Cyrillic
Coptic
Armenian alphabet
Old Italic alphabet
Latin alphabet
ISO 15924Grek
Note: This page may contain IPA phonetic symbols in Unicode.
ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല
Αα ആല്ഫാ Νν ന്യൂ
Ββ ബീറ്റാ Ξξ ക്സൈ
Γγ ഗാമാ Οο ഓമിക്രോൺ
Δδ ഡെൽറ്റാ Ππ പൈ
Εε എപ്സിലോൺ Ρρ റോ
Ζζ സീറ്റാ Σσς സിഗ്മാ
Ηη ഈറ്റാ Ττ താഉ
Θθ തീറ്റാ Υυ അപ്സിലോൺ
Ιι അയോട്ട Φφ ഫൈ
Κκ കാപ്പാ Χχ ചി
Λλ ലാംഡാ Ψψ പ്സൈ
Μμ മ്യൂ Ωω ഒമേഗാ
മറ്റു അക്ഷരങ്ങൾ
ഡൈഗാമാ കോപ്പാ
സ്റ്റിഗ്മാ സാമ്പി
ഹീറ്റാ ശോ
സാൻ
ഗ്രീക്ക് സരഭാരം
ഡിപിലോൺ മുദ്രണം, ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാലയുടെ ഉപയോഗത്തിന്റെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന സാമ്പിൾ, ഉ. 740 BC

ഗ്രീക്ക് ഭാഷ എഴുതാൻ ബി.സി. 9-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യം മുതലോ 8-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം മുതലോ ഉപയോഗിച്ചുവന്ന ഇരുപത്തിനാല് അക്ഷരങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടതാണ് ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല. സ്വരത്തെയും വ്യഞ്ജനത്തെയും വെവ്വേറെ ചിഹ്നങ്ങളെക്കൊണ്ടു കുറിക്കുന്ന വർണ്ണമാലകളിൽ പ്രഥമവും പ്രാക്തനവുമാണ് ഇത്[1].ബി.സി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ ഇവ ഗ്രീക്ക് അക്കങ്ങളെക്കുറിക്കാനും ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി.

ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല ഫൊണീഷ്യൻ അക്ഷരമാല പരിണമിച്ചാണ് ഉണ്ടായത്. അതിനു മുൻപ് ഗ്രീക്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സൈപ്രിയോട്ട് അക്ഷരമാലയുമായോ ലീനിയർ ബിയുമായോ ഇതിന് ബന്ധമില്ല. ലത്തീൻ അക്ഷരമാല ഉൾപ്പെടെ യൂറോപ്പ്, മദ്ധ്യപൗരസ്ത്യദേശങ്ങൾ, തുടങ്ങിയ ഇടങ്ങളിലെ അക്ഷരമാലകൾക്ക് ജന്മംനൽകിയത് ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാലയാണ്[1].ആധുനിക ഗ്രീക്ക് ഭാഷ എഴുതാനുപയോഗിക്കുന്നതിനു പുറമേ ശാസ്ത്രം, ഗണിതശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയവയിലെ വിവിധ ചിഹ്നങ്ങളായും ഇവ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ കിരണങ്ങളെ കുറിക്കുന്നതിനും ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങളെ കുറിക്കുന്നതിനും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിൽ ചക്രവാതങ്ങളുടെ പേരായും ഒക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.

അക്ഷരമാല

[തിരുത്തുക]

ചരിത്രം

[തിരുത്തുക]

ഉത്ഭവം

[തിരുത്തുക]

ബി.സി. ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനസമയത്തോ എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ സമയത്തോ ആണ് ഗ്രീക്ക് അക്ഷരമാല ഉത്ഭവിച്ചത്.[2] ഇതിനു മുൻപുള്ള മൈസനിയൻ കാലഘട്ടത്തിൽ ലീനിയാർ ബി എന്നൊരു ലിപിരൂപമായിരുന്നു ഗ്രീക്ക് ഭാഷ എഴുതാനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഈ രണ്ടു ലിപി രൂപങ്ങൾക്കുമിടയിൽ നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ഇടവേളയാണുള്ളത്. ഈ കാലഘട്ടത്തെയാണ് ഗ്രീക്ക് ഇരുണ്ട കാലഘട്ടം എന്നുവിളിക്കുന്നത്. ഗ്രീക്കുകാർ ഈ ലിപി ഇതിനു മുൻപു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഫിനീഷ്യൻ ലിപിയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയാണ് രുപീകരിച്ചത്. ഇത് പടിഞ്ഞാറൻ സെമിറ്റിക് ലിപികളുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ഒരു ലിപിരൂപമാണ്. സ്വരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകം അക്ഷരങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു എന്നതാണ് ഗ്രീക്ക് ലിപിയും ഫിനീഷ്യൻ ലിപിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം. ഈ വ്യത്യാസം ഗ്രീക്ക് ഭാഷയെ ആദ്യത്തെ "ആൽഫാബെറ്റ്" ആക്കി മാറ്റുന്നു.[3] സെമിറ്റിക് ഭാഷകളിൽ വ്യഞ്ജനങ്ങൾ മാത്രമായിരുന്നു ഉള്ളത്. അവയെ "അബ്ജാദുകൾ" എന്നാണ് വിളിക്കാവുന്നത്.[4]

ഫിനീഷ്യൻ ലിപിയിൽ നിന്ന് 22 അക്ഷരങ്ങളും ഗ്രീക്ക് ഭാഷ സ്വീകരിച്ചു. ഇതിൽ അഞ്ചെണ്ണം സ്വരങ്ങൾക്കായി നീക്കിവച്ചു. /j/ (യോധ്), /w/ (വാവ്) എന്നിവ [i] (Ι, അയോഗ്ഗ) എന്ന സ്വരത്തിനും [u] (Υ, ഉപ്സിലോൺ) എന്ന അക്ഷരത്തിനുമായി ഉപയോഗിച്ചു. /ʔ/ ('അലെഫ്) [a] (Α, ആൽഫ) എന്ന സ്വരത്തിനായും; /ʕ/ (ʿayin) [o] (Ο, ഓമൈക്രോൺ) എന്ന സ്വരത്തിനായും; /h/ (ഹെ) [e] (Ε, എപ്സിലോൺ) എന്ന സ്വരത്തിനായും ഉപയോഗിച്ചു. ഇരട്ട വാവ് [w] (Ϝ, ഡൈഗാമ) എന്നതിനായും ഉപയോഗിച്ചു. /ħ/ (ഹെത്ത്) നീളമുള്ള /ɛː/ (Η, എറ്റ) എന്ന സ്വരത്തിനായി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു (ഈ അക്ഷരം ഒരു വ്യഞ്ജനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു). പിന്നീട് /ɔː/ (Ω, ഒമേഗ) എന്ന ഏഴാമതൊരു സ്വരം കൂടി ഉപയോഗത്തിലെത്തി.

ഫിനീഷ്യൻ ഗ്രീക്ക്
aleph /ʔ/ Α alpha /a/, //
beth /b/ Β beta /b/
gimel /ɡ/ Γ gamma /ɡ/
daleth /d/ Δ delta /d/
he /h/ Ε epsilon /e/, //[5]
zayin /z/ Ζ zeta [zd](?)
heth /ħ/ Η eta /h/, /ɛː/
teth // Θ theta //
yodh /j/ Ι iota /i/, //
kaph /k/ Κ kappa /k/
lamedh /l/ Λ lambda /l/
mem /m/ Μ mu /m/
ഫിനീഷ്യൻ ഗ്രീക്ക്
nun /n/ Ν nu /n/
samekh /s/ Ξ xi /ks/
ʿayin /ʕ/ Ο omicron /o/, //[5]
pe /p/ Π pi /p/
reš /r/ Ρ rho /r/
šin /ʃ/ Σ sigma /s/
taw /t/ Τ tau /t/
(waw) /w/ Υ upsilon /u/, //
Φ phi //
Χ chi //
Ψ psi /ps/
Ω omega /ɔː/
ഫിനീഷ്യൻ ഗ്രീക്ക് പേര് വില
waw /w/ Ϛ ϛ Stigma st
qoph /q/ Ϙ ϙ (Ϟ ϟ) Koppa k
Ͳ ͳ (Ϡ ϡ) Sampi s
ഫിനീഷ്യൻ ഗ്രീക്ക് പേര് വില
waw /w/ Ϝ ϝ (Ͷ ͷ) Digamma w
heth /ħ/ Ͱ ͱ Heta h
ṣade // Ϻ ϻ San s
Ϸ ϸ Sho š

























അവലംബം

[തിരുത്തുക]
  1. 1.0 1.1 Coulmas, Florian (1996). The Blackwell Encyclopedia of Writing Systems. Oxford: Blackwell Publishers Ltd. ISBN 0-631-21481-X.
  2. Johnston 2003.
  3. Coulmas 1996. sfn error: multiple targets (2×): CITEREFCoulmas1996 (help)
  4. Daniels & Bright 1996, പുറം. 4.
  5. 5.0 5.1 Epsilon ⟨ε⟩ and omicron ⟨ο⟩ originally could denote both short and long vowels in pre-classical archaic Greek spelling, just like other vowel letters. They were restricted to the function of short vowel signs in classical Greek, as the long vowels // and // came to be spelled instead with the digraphs ⟨ει⟩ and ⟨ου⟩, having phonologically merged with a corresponding pair of former diphthongs /ei/ and /ou/ respectively.

ഗ്രന്ഥസൂചിക

[തിരുത്തുക]
  • Cook, B. F. (1987). Greek inscriptions. University of California Press/British Museum.
  • Coulmas, Florian (1996). The Blackwell Encyclopedia of Writing Systems. Oxford: Blackwell Publishers Ltd. ISBN 0-631-21481-X.
  • Daniels, Peter T; Bright, William (1996). The World's Writing Systems. Oxford University Press.
  • Elsie, Robert (1991). "Albanian Literature in Greek Script: the Eighteenth and Early Nineteenth-Century Orthodox Tradition in Albanian Writing" (PDF). Byzantine and Modern Greek Studies. 15 (20). Archived from the original (PDF) on 2020-04-28. Retrieved 2013-08-15.
  • Hinge, George (2001). Die Sprache Alkmans: Textgeschichte und Sprachgeschichte (Ph.D.). University of Aarhus.
  • Holton, David; Mackridge, Peter; Philippaki-Warburton, Irini (1998). Grammatiki tis ellinikis glossas. Athens: Pataki.
  • Horrocks, Geoffrey (2006). Ellinika: istoria tis glossas kai ton omiliton tis. Athens: Estia. [Greek translation of Greek: a history of the language and its speakers, London 1997]
  • Johnston, A. W. (2003). "The alphabet". In Stampolidis, N.; Karageorghis, V (eds.). Sea Routes from Sidon to Huelva: Interconnections in the Mediterranean 16th – 6th c. B.C. Athens: Museum of Cycladic Art. pp. 263–276.
  • Kristophson, Jürgen (1974). "Das Lexicon Tetraglosson des Daniil Moschopolitis". Zeitschrift für Balkanologie. 10: 4–128.
  • Liddell, Henry G; Scott, Robert (1940). A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon.
  • Macrakis, Stavros M (1996). "Character codes for Greek: Problems and modern solutions". In Macrakis, Michael (ed.). Greek letters: from tablets to pixels. Newcastle: Oak Knoll Press. p. 265.
  • Mazon, André; Vaillant, André (1938). L'Evangéliaire de Kulakia, un parler slave de Bas-Vardar. Bibliothèque d'études balkaniques. Vol. 6. Paris: Librairie Droz. – selections from the Gospels in Macedonian.
  • Miletich, L. (1920). "Dva bŭlgarski ru̐kopisa s grŭtsko pismo". Bŭlgarski starini. 6.
  • Peyfuss, Max Demeter (1989). Die Druckerei von Moschopolis, 1731–1769: Buchdruck und Heiligenverehrung in Erzbistum Achrida. Wiener Archiv für Geschichte des Slawentums und Osteuropas. Vol. 13. Böhlau Verlag.
  • Sims-Williams, Nicholas (1997). "New Findings in Ancient Afghanistan – the Bactrian documents discovered from the Northern Hindu-Kush". Archived from the original on 2007-06-10. Retrieved 2013-08-15.
  • Swiggers, Pierre (1996). "Transmission of the Phoenician Script to the West". In Daniels; Bright (eds.). The World's Writing Systems. Oxford: University Press. pp. 261–270.
  • Stevenson, Jane (2007). "Translation and the spread of the Greek and Latin alphabets in Late Antiquity". In Harald Kittel; et al. (eds.). Translation: an international encyclopedia of translation studies. Vol. 2. Berlin: de Gruyter. pp. 1157–1159. {{cite book}}: Explicit use of et al. in: |editor= (help)
  • Thompson, Edward M (1912). An introduction to Greek and Latin palaeography. Oxford: Clarendon.
  • Woodard, Roger D. (2008). "Attic Greek". In Woodard, Roger D. (ed.). The ancient languages of Europe. Cambridge: University Press. pp. 14–49.

പുറത്തേയ്ക്കുള്ള കണ്ണികൾ

[തിരുത്തുക]
Wiktionary
Wiktionary
Appendix:Greek script എന്ന വാക്കിനർത്ഥം മലയാളം വിക്കി നിഘണ്ടുവിൽ കാണുക
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ഗ്രീക്ക്_അക്ഷരമാല&oldid=3999288" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്