ജസിയ നികുതി

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.

ഒരു ഇസ്ലാമിക രാജ്യത്ത് താമസിക്കുന്ന ചില അമുസ്ലിംകൾ കൊടുക്കേണ്ടതായ നികുതിയാണ് ജസിയ (അറബി: جزية ǧizyah). ആരോഗ്യമുള്ളതും സൈനിക സേവനത്തിന് യോജിച്ച പ്രായമുള്ളതുമായ പുരുഷന്മാർ (ചിലരെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ചട്ടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു) ആയിരുന്നു ഈ നികുതി കൊടുക്കേണ്ടിയിരുന്നത്[1][2]. ഈ നികുതിയ്ക്ക് പകരമായി അമുസ്ലിംകൾക്ക് അവരുടെ മതവിശ്വാസം തുടരുകയും സാമൂഹികമായ സ്വയംഭരണം ഒരുപരിധിവരെ അനുഭവിക്കുകയും ബാഹ്യ ആക്രമണങ്ങളിൽ നിന്ന് മുസ്ലിം ഭരണകൂടത്തിന്റെ സംരക്ഷണം അ‌നുഭവിക്കുകയും ചെയ്യാനാകുമായിരുന്നു. നിർബന്ധിത സൈനിക സേവനവും മുസ്ലിം പൗരന്മാർ ന‌ൽകേണ്ടിയിരുന്ന സക്കാത്ത് എന്ന നികുതിയും ഇവർക്ക് ഒഴിവാക്കി നൽകിയിരുന്നു[3][4]. മുസ്ലിം ഭരണാധികാരികളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ അമുസ്ലിംകൾ രാജ്യത്തിന് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിനും നാട്ടിലെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നു എന്നതിനുമുള്ള തെളിവായിരുന്നു ഈ നികുതി. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ പേർഷ്യയിലും ചില വടക്കൻ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും ജസിയ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇത് ഏകദേശം പൂർണ്ണമായി അപ്രത്യക്ഷമായി.[5] ഇസ്ലാമിക രാജ്യത്തെ ഭരണകൂടങ്ങൾ ഈ നികുതി ഇപ്പോൾ പിരിക്കുന്നില്ല.[6] ഐ.എസ്.ഐ.എസ്., താലിബാൻ മുതലായ വിഭാഗങ്ങൾ ഈ നികുതി ഇവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ പിരിക്കാറുണ്ട്.[7] ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഈ നികുതി നിയമത്തിനു മുന്നിലുള്ള തുല്യത, പൗരാവകാശങ്ങൾ മുതലായ ആശയങ്ങൾക്ക് കടകവിരുദ്ധമായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.[5]

സക്കാത്തും ജസിയയും[തിരുത്തുക]

സക്കാത്ത് ജസിയ
മുസ്ലിംകളെ ബന്ധിക്കുന്നത്[8] അമുസ്ലിംകളെ ബന്ധിക്കുന്നത്[9]
ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ വരവും സ്വത്തും നിസാബിൽ (ഒരു നിശ്ചിത അളവിൽ) കവിഞ്ഞാൽ സക്കാത്ത് നിർബന്ധമാണ്.[10] ജസിയ സൈനികസേവനത്തിന് ശേഷിയുള്ള എല്ലാ അമുസ്ലിം പുരുഷന്മാർക്കും നിർബന്ധമാണ്, അവരുടെ വരവിലോ സ്വത്തിന്റെ അളവിലോ അല്ല ഇത് നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നത്.[11]
ഒരു ചന്ദ്രവർഷത്തിനിടയിൽ തുടർച്ചയായി ഉള്ള വരവിനോ കൈവശം വെച്ചനുഭവിക്കുന്ന സ്വത്തിനോ - നിസാബിൽ കവിയുന്ന തുകയ്ക്ക വിളവെടുക്കുന്ന (വരവിന്റെ) തീയതിയിൽ ഒടുക്കണം.[12] എല്ലാ സ്വത്തിലും വരവിലും എല്ലാ വർഷവും അല്ലെങ്കിൽ വാർഷിക-പാദ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ നിസാബിന്റെ അടിസ്ഥാനമില്ലാതെ ഒടുക്കണം.[9]. പ്രവാചകന്റെ സമയം വരേയും, ഒരു സ്വർണ്ണ ദിനാറും 12 ദിർഹവും; അദ്ദേഹത്തിനു ശേഷം, മിക്കവാരും എല്ലാ സ്വത്തിന്റേയും/വില്പനയുടേയും 20% എങ്കിലും അല്ലെങ്കിൽ അതിൽ കൂടുതലുമായുള്ള മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു.[13] ഇതിന്റെ ഏറ്റവും കൂടിയ നിരക്കായി, ഇസ്ലാമിക സാമ്രാജ്യങ്ങളിലുള്ള കൃഷിയിടങ്ങളിലെ വാർഷിക ഉല്പാദനത്തിന്റെ 33% മുതൽ 80% വരെയും ജസിയ പിരിച്ചെടുത്തിരുന്നു.[14][അവലംബം ആവശ്യമാണ്]
സക്കാത്ത് ശരിഅത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടതാണ്.[9] ശരിഅത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല;[15][16]
സ്വത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥ/ൻ മാത്രം ഒടുക്കിയാൽ മതി.[17] മുതിർന്ന, ശാരീരിക/കായിക ക്ഷമതയുള്ള, സൈനിക സേവനത്തിനാവശ്യമായ വയസ്സിലുള്ള എല്ലാ അംഗവും ഒടുക്കണം.[18]
സക്കാത്ത് കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നത് ചില രാജ്യങ്ങളിൽ പിഴയുളവാക്കുന്നതും ചിലപ്പോൾ ശിക്ഷാർഹവും ആയ കുറ്റമാണ്. ചിലയിടങ്ങളിൽ ഇളവുകൾ അനുവദനീയമായിരുന്നു.[19][20] ജസിയ കൊടുക്കാതിരിക്കുക എന്നത് അമുസ്ലിംകൾ ചെയ്യുന്ന വളരെ വലിയ കുറ്റമായിരുന്നു. ഇതിന് കുടുംബത്തിന്റെ കൂട്ട തടങ്കലിനും അടിമപ്പെടുത്തലിനും അടക്കം കനത്ത ശിക്ഷ കൊടുത്തിരുന്നു.[21] അടിമയാക്കപ്പെടുന്ന കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകളും പെൺകുട്ടികളും ഏതെങ്കിലും മുസ്ലിം ഉടമയുടെ സ്വത്തായിത്തീരുകയും അയാളുടെ വീട്ടു വേലക്കാരും അയാളുടെ സ്വകാര്യ വേശ്യയും ആയിത്തീരുമായിരുന്നു. കുടുംബമടക്കം ഇസ്ലാമായി മത പരിവർത്തനം നടത്തുന്നത് ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ശിക്ഷയിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ ഉപകരിച്ചിരുന്നു.[22]
ദൈവത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിനും പ്രീതിക്കുമായി നൽകിയിരുന്നു.[23] ആത്മനിന്ദയോടെയും തന്നെത്തന്നെ ചെറുതാക്കിക്കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനായി[24][25]

അവലംബങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

  1. Shahid Alam, Articulating Group Differences: A Variety of Autocentrisms, Journal of Science and Society, 2003
  2. Ali (1990), pg. 507
  3. John Louis Esposito, Islam the Straight Path, Oxford University Press, Jan 15, 1998, p. 34.
  4. Ali, Abdullah Yusuf (1991). The Holy Quran. Medina: King Fahd Holy Qur-an Printing Complex, pg. 507
  5. 5.0 5.1 Matthew Long (jizya entry author) (2012). The Princeton Encyclopedia of Islamic Political Thought. Princeton University Press. pp. 283–284. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 978-0691134840. 
  6. Werner Ende; Udo Steinbach (2010). Islam in the World Today. Cornell University Press. p. 738. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 978-0801445712. 
  7. "Al-Qaeda Rebels in Syria Tell Christians to Pay Up or Die". 
  8. Williams, G., & Zinkin, J. (2010), Islam and CSR: A study of the compatibility between the tenets of Islam and the UN Global Compact, Journal of Business Ethics, 91(4), 519-533; Quote- "Muslims are required ...(...).. (4) the payment of Zakat (obligatory charity);"; Also:
  9. 9.0 9.1 9.2 Nienhaus (2006), Zakat, taxes, and public finance in Islam, Islam and the Everyday World, 1, pp 165-180
  10. Algaoud & Lewis (2007), in Handbook of Islamic Banking, ISBN 978-1848444737, pp 38-41
  11. Alwan et al., International Education Studies . 2011, Vol. 4 Issue 1, pp 230-237
  12. Zakât Foundation of America. (2008), The Zakat Handbook: A Practical Guide for Muslims in the West, AuthorHouse, ISBN 978-1438902135, pp 34-73; Quote - "Every Muslim possessing the designated minimal amount of wealth (called nisab) for the full cycle of a lunar year must, as a matter of worship, satisfy the duty of the Zakat-Charity"; Quote - "pay immediately on harvest date" (page 73); Also:
  13. Reuben Levy (1957), The Social Structure of Islam, 2nd Edition (The Sociology of Islam); Cambridge University Press; ISBN 978-0521091824
  14. Lane-Poole, S., & Gilman, A. (1893). The Moors in Spain (Vol. 6). T. Fisher; see pages 40–62
  15. Hunter, Malik and Senturk, p. 77
  16. Abu Yusuf, Kitab al-Kharaj, quoted in Stillman (1979), pp. 159–160
  17. Hunwick, J. (1999), Islamic financial institutions: Theoretical structures and aspects of their application in Sub-Saharan Africa, Credit, Currencies and Culture, pp 72-96
  18. Kennedy, Hugh (2004). The Prophet and the Age of the Caliphates. Longman. p. 68. 
  19. Al Lami (2009), Zakat as Islamic Taxation and its Application in the Contemporary Saudi Legal System, J. Islamic St. Prac. Int'l L., 5, 83-88
  20. Ahmed and Ahmad (1986), IN RESPECT OF ZAKAT, Islamic Studies, pp 349-368
  21. Lewis, B. (1992). Race and Slavery in the Middle East: A Historical Enquiry. Oxford University Press; pages 7–11; ISBN 978-0195053265
  22. see:
    • Gordon, M. (1989). Slavery in the Arab world. Rowman & Littlefield; see Chapter 4 and pages 25-53; ISBN 0941533301;
    • Ennaji, M. (2013). Slavery, the state, and Islam. Cambridge University Press; see Chapter 2; ISBN 978-0521119627
  23. Saeed, A. (1995), The moral context of the prohibition of riba in Islam revisited, American Journal of Islamic Social Sciences, 12(4), 496-517; Quote - "Spending is made obligatory via Zakat, but whatever you give by way of charity seeking God's pleasure,..."; Also:
  24. "Sura #9, verse #29". Tafsir al-Kabir. 2004. 
  25. Lázaro, F. L. (2013), The Rise and Global Significance of the First" West": The Medieval Islamic Maghrib, Journal of World History, 24(2), 259-307
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ജസിയ_നികുതി&oldid=2298126" എന്ന താളിൽനിന്നു ശേഖരിച്ചത്