ഇസ്ലാമിക സുവർണ്ണയുഗം
മധ്യകാല ഇസ്ലാമിക സുവർണ്ണയുഗം (Islamic Golden Age) c.750 CE - c.1258 CE വരെയുള്ള കാലഘട്ടമാണ്. ഇക്കാലത്തെ തത്ത്വജ്ഞാനികളും ശാസ്ത്രജ്ഞരും ഗവേഷകരും പണ്ഡിതരും നിർമ്മാണ വിദഗ്ദരും ഗ്രന്ഥകാരൻമാരും കവികളും സാഹിത്യകാരൻമാരും ചരിത്രകാരന്മാരും കലാകാരന്മാരും പരിഭാഷകരും നൽകിയ സംഭാവനകാളാണ് ആധുനിക യൂറോപ്പിന്റെ നവോത്ഥാനത്തിന് തന്നെ നിദാനമായാത്. പൗരാണിക വിജ്ഞാനങ്ങൾ ആധുനിക തലമുറക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തുകയും അതിലൂടെ ആധുനിക ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക നവോത്ഥാനത്തിന് അസ്തിവാരമിട്ടത് മധ്യകാല ഇസ്ലാമിക സുവർണ്ണയുഗമായിരുന്നു. ഗ്രീക്ക്-ഇന്തോ-ചീന തുടങ്ങിയ പൗരാണിക നാഗരികതകളിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഗവേഷണങ്ങളെ പുറത്ത് കൊണ്ടുവരികയും അതിലൂടെ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഗവേഷണങ്ങളും കണ്ടെത്തലുകളും ഉൾച്ചേർക്കുകയും ചെയ്താണ് ഈ യുഗത്തിന് അടിത്തറയിട്ടത്. ശാസ്ത്രപരവും ബൗദ്ധികവുമായ ഒട്ടനേകം നേട്ടങ്ങൾ ഈ സുവർണ്ണകാലത്ത് ഉദയം കൊണ്ടു.
[[File:Ventanas con arabescos en la Alhambra.JPG|thumb|In Al-Andalus, Ibn Rushd founder of the Averroism school of philosophy, was influential in the rise of secular thought in Western Europe.
തുടക്കം
[തിരുത്തുക]ഏകദേശം എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യം മുതൽ (750 AD) പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യം വരെ (1258 AD) ആണ് ഈ കാലഘട്ടം നിലനിന്നത്. അബ്ബാസിദ് ഖിലാഫത്തിന്റെ (Abbasid Caliphate) ഭരണകാലത്താണ് ഇത് പൂത്തുലഞ്ഞത്.
പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദിന് ശേഷം (570 AD-632 AD) മക്കയിലും മദീനയിലും ഒതുങ്ങിനിന്ന ഇസ്ലാമിക ഭരണം അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിന് പുറത്തേക്ക് വ്യാപിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ ആയ ആദ്യ ഖലീഫമാരുടെ (Rashidun Caliphate) കാലത്താണ്. ചെറിയ സൈന്യത്തെ ഉപയോഗിച്ച് ഖലീഫമാർ ചുറ്റുമുള്ള സാമ്രാജ്യങ്ങൾ കീഴടക്കാൻ തുടങ്ങി. വളരെ ചെറിയ സൈന്യത്തെ ഉപയോഗിച്ച് അറബികൾ വമ്പൻ സൈന്യത്തെ തോൽപ്പിക്കുന്നത് മറ്റ് സാമ്രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഒരു അത്ഭുതം ആയിരുന്നു. അതിൽത്തന്നെ ഇറാഖ് കീഴടക്കിയ ഖാദിസിയ യുദ്ധം (Battle of al-Qadisiyyah) ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ പോരാട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.അന്ന് ഈ പ്രദേശം പൊതുവെ പേർഷ്യ (Persia) എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.യസ്ദെഗെർഡ് മൂന്നാമൻ (Yazdegerd III) എന്ന രാജാവ് ആയിരുന്നു പേർഷ്യ ഭരിച്ചിരുന്നത്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമ്രാജ്യം സസാനിദ് സാമ്രാജ്യം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ക്രിസ്തുവർഷം 636-ലാണ് (636 AD) ഈ യുദ്ധം നടന്നത്. രണ്ടാം ഖലീഫയായ ഉമർ ബിൻ ഖത്താബിന്റെ ഭരണകാലത്താണ് ഈ യുദ്ധം നടന്നത്. മുസ്ലീം സൈന്യത്തെ നയിച്ചത് സാഅദ് ബിൻ അബി വഖാസ് എന്ന സൈന്യാധിപൻ ആയിരുന്നു. ലഭ്യമായ പ്രധാന ചരിത്രരേഖകൾ (ഉദാഹരണത്തിന് തബരിയുടെ ചരിത്രം) നൽകുന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ നാശനഷ്ടവും ഫലവും താഴെ പറയുന്നവയാണ്:
1. പേർഷ്യൻ സൈന്യം (സസാനിദ് സാമ്രാജ്യം): പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിനായിരുന്നു ഈ യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിച്ചത്.
മരണസംഖ്യ: ഏകദേശം 20,000 മുതൽ 40,000 വരെ സൈനികർ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
പേർഷ്യൻ സൈന്യാധിപനായിരുന്ന രുസ്തം ഫറോഖ്സാദ് ഈ യുദ്ധത്തിലാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ ആത്മവീര്യം പൂർണ്ണമായും തകർത്തു.
2. മുസ്ലീം സൈന്യം പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തെ അപേക്ഷിച്ച് മുസ്ലീം സൈന്യത്തിലെ മരണസംഖ്യ കുറവായിരുന്നു.
മരണസംഖ്യ: ഏകദേശം 6,000 മുതൽ 8,500 വരെ സൈനികർ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി പറയപ്പെടുന്നു.
ഈ യുദ്ധം നാല് ദിവസത്തോളം നീണ്ടുനിന്നു. ഓരോ ദിവസവും മരണസംഖ്യ വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 'അർമാസ്', 'അഗ്വാസ്', 'ഇമാസ്', 'ഖാദിസിയ' എന്നിങ്ങനെയാണ് ഈ നാല് ദിവസങ്ങൾ അറിയപ്പെടുന്നത്.
അവലംബം
[തിരുത്തുക]പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ
[തിരുത്തുക]
- Islamic web
- Wiet, Gaston. "Baghdad: Metropolis of the Abbasid Caliphate." Archived 2020-09-20 at the Wayback Machine Chapter 5
