പെരുമുണ്ടി

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
പെരുമുണ്ടി
Great Egret Fish.jpg
Adult in nonbreeding plumage
ശാസ്ത്രീയ വർഗ്ഗീകരണം
സാമ്രാജ്യം: Animalia
ഫൈലം: Chordata
ക്ലാസ്സ്‌: Aves
നിര: Pelecaniformes
കുടുംബം: Ardeidae
ജനുസ്സ്: Ardea
വർഗ്ഗം: ''A. alba''
ശാസ്ത്രീയ നാമം
Ardea alba
Linnaeus, 1758
പര്യായങ്ങൾ

Casmerodius albus
Egretta alba

ഗ്രേറ്റ് ഈഗ്രറ്റ് (Ardea alba) അമേരിക്കൻ ഈഗ്രറ്റ്, ലാർജ് ഈഗ്രറ്റ് (പഴയ ലോകം), കോമൺ ഈഗ്രറ്റ്, ഗ്രേറ്റ് വൈറ്റ് ഈഗ്രറ്റ് [2], ഗ്രേറ്റ് വൈറ്റ് ഹെറോൺ [3] [4] [5]എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഇവ നാലു ഉപവർഗ്ഗങ്ങളിലായി ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക, അമേരിക്ക, തെക്കൻ യൂറോപ്പ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നു. ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശങ്ങളിലും ലോകത്തെ മറ്റു ചൂടുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും ഇവയെ കണ്ടുവരുന്നു. ജലത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലെ വൃക്ഷങ്ങളിൽ ഇവ കൂടു കൂട്ടി പാർക്കുന്നു.

വെള്ളരിപ്പക്ഷികളിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഇനമാണ് പെരുമുണ്ടി. പ്രകടമായ വലിപ്പ വ്യത്യാസം കൊണ്ട് തന്നെ പെരുമുണ്ടിയെ തിരിച്ചറിയാം. കൂടുകെട്ടുന്ന കാലത്ത് ചെറുമുണ്ടിയെ പ്പോലെ തന്നെ കൊക്കിന് കറുപ്പ് നിറമാണ്. മറ്റുകാലങ്ങളിൽ മഞ്ഞ. പ്രജനനകാലത്ത് പെരുമുണ്ടിക്ക്, പുറത്ത് മാത്രമേ അലങ്കാരത്തൂവലുകൾ കാണപ്പെടുന്നുള്ളു. ഇക്കാലത്ത് കണ്ണിന് മുകളിലുള്ള ചർമ്മം നീല നിറമാകും. കൊറ്റില്ലങ്ങളിൽ മറ്റ് കൊക്കുകളോടൊപ്പം പെരുമുണ്ടിയും കൂടുകെട്ടും.[6] [7][8][9]

Eastern great egret (Ardea alba modesta) എന്ന ഉപവർഗ്ഗമാണ് കേരളത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നത്.[10]

ടാക്സോണമി[തിരുത്തുക]

ഗ്രേറ്റ് ഈഗ്രറ്റ് എല്ലാ ഈഗ്രറ്റുകളെയും പോലെ ഹെറോണുകളുടെ കുടുംബമായ ആർഡെയിഡേയിലെ അംഗമാണ്. പാരമ്പര്യമായി ഇവ സികോണിഫോംസ് നിരയിൽപ്പെട്ട കൊറ്റികളോടൊപ്പമാണ് തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നത് എങ്കിലും അടുത്ത ബന്ധുവായ പെലിക്കണുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ പെലിക്കണിഫോംസ് നിരയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഗ്രേറ്റ് ഈഗ്രറ്റിനെ കാസമെരോഡീയസ്, ഈഗ്രറ്റ അല്ലെങ്കിൽ ആർഡിയ ജീനസിലെ അംഗമായി വർഗ്ഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. [11]

ഉപവർഗ്ഗങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

ലോകത്തിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലായി ഇവയുടെ നാല് ഉപവർഗ്ഗങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. ഇവകൾ തമ്മിൽ വളരെ കുറച്ച് മാത്രമേ വ്യത്യാസമുള്ളൂ.[12]

ഇക്കോളജി[തിരുത്തുക]

ഗ്രേറ്റ് ഈഗ്രറ്റുകൾ മറ്റു ഹെറോണുകളുടെ കൂടുകളിൽ കുടിയേറി പാർക്കുന്നു. വൃക്ഷങ്ങളിലൊ ചെറിയ കൊമ്പുകളിലൊ കമ്പുകളൊ സസ്യങ്ങളിൽനിന്ന് ലഭിക്കുന്ന മറ്റു വസ്തുക്കൾകൊണ്ടോ കൂടുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നു. ഇവ ഓരോ കൂടുകളിലും ഇളം പച്ച കലർന്ന നീലനിറത്തിലുള്ള മൂന്നോ നാലോമുട്ടകൾ ഇടുന്നു. മുട്ട വിരിയുമ്പോൾ എല്ലാകുഞ്ഞുങ്ങളും രക്ഷപെടാറില്ല. കൂട്ടത്തിലെ തിക്കും തിരക്കിനിടയിൽപെട്ട് വലിയ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊല്ലുന്നു. കഞ്ഞുങ്ങളുടെ ശരീരം മുഴുവനും വലിയ വെള്ള മൃദുവായ തൂവലുകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ജനനസമയത്ത് തന്നെ തല ഉയർത്താനുള്ള കഴിവും ഇവയ്ക്കുണ്ട്.1800-1900 നും ഇടയിലുള്ള കാലയളവിൽ തൂവലിനുവേണ്ടി പക്ഷിവേട്ടക്കാർ ഇവയെ കൊന്നൊടുക്കിയതിനാൽ ഇവയുടെ എണ്ണം 90% വരെ കുറയാനിടയായി. നിയമപ്രകാരം ഇവയെ സംരക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയതിനുശേഷമാണ് എണ്ണത്തിൽ കാര്യമായ വർദ്ധനവ് ഉണ്ടായത്. തണ്ണീർത്തടങ്ങൾ നശിക്കുന്നതിനാലും ഇവയുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ നശിക്കുന്നതുകൊണ്ടും ഗ്രേറ്റ് ഈഗ്രറ്റുകളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞുവരുന്നു.[13] ഗ്രേറ്റ് ഈഗ്രറ്റിനെ നാഷണൽ അബൻഡന്റ് സൊസൈറ്റിയുടെ പ്രതീകമായി സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.[14]

വിവരണം[തിരുത്തുക]

വെളള തൂവൽക്കൂട്ടം കൊണ്ടുനിറഞ്ഞ ഏറ്റവും വലിയ ഹെറോൺ ആണ് ഗ്രേറ്റ് ഈഗ്രറ്റ്. നീളമുളള കൂർത്ത മഞ്ഞചുണ്ടുകളും യോജിപ്പിക്കാത്ത ചർമ്മമുള്ള കാല്പാദങ്ങളും വലിയ വിരലുകളും ഇവയ്ക്കുണ്ട്. നിവർന്നു നില്ക്കുമ്പോൾ ഒരു മീറ്റർ പൊക്കവും, 80 മുതൽ 104 സെ.മീ.(31 മുതൽ 41 ഇഞ്ച്) വരെ നീളവും, 131 മുതൽ 170 സെ.മീ. (52 മുതൽ 67 ഇഞ്ച്) വരെ ചിറകുവിസ്താരവും, [15] [16]700 മുതൽ 1,500 ഗ്രാം (1.5 മുതൽ 3.3 lb) വരെ ശരീരഭാരവും (ഏകദേശം 1,000 ഗ്രാം) ഇവയ്ക്കുണ്ട്. [17] ഗ്രേറ്റ് ബ്ലു ഇഗ്രെറ്റുകളേക്കാൾ (ഗ്രേ ഹെറോൺ) (A. cinerea) ഇവ ചെറിയ തോതിൽ വലിപ്പം കുറവാണ്. ആണും പെണ്ണും കാഴ്ചയിൽ ഒരുപോലെയാണ്. എന്നാലും ആണിന് പെൺ ഗ്രേറ്റ് ഈഗ്രറ്റിനേക്കാൾ അല്പം വലിപ്പം കൂടുതലാണ്. പ്രജനനകാലത്ത് പുറകുവശത്ത് നീളവും ഭംഗിയുമുള്ള നാരുപോലെയുള്ള തൂവലുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇത് ചുരുണ്ട് വാലറ്റം വരെ കിടക്കുന്നു.[18]


ചിത്രശാല[തിരുത്തുക]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. BirdLife International (2010). Casmerodius albus. In: IUCN 2010. IUCN Red List of Threatened Species. Version 3.1. Downloaded on March 6, 2011.
  2. Royal Society for the Protection of Birds: Great white egret
  3. Bewick, Thomas (1809). "The Great White Heron (Ardea alba, Lin. – Le Heron blanc, Buff.)". Part II, Containing the History and Description of Water Birds. A History of British Birds. Newcastle: Edward Walker. p. 52.
  4. Bruun, B.; Delin, H.; Svenson, L. (1970). The Hamlyn Guide to Birds to Britain and Europe. London. p. 36. ISBN 0753709562.
  5. Ali, S. (1993). The Book of Indian Birds. Bombay: Bombay Natural History Society. ISBN 0195637313.
  6. J, Praveen (17 November 2015). "A checklist of birds of Kerala, India". Journal of Threatened Taxa 7 (13): 7983–8009. ഡി.ഒ.ഐ.:10.11609/JoTT.2001.7.13.7983-8009. 
  7. "eBird India- Kerala". eBird.org. Cornell Lab of Ornithology. ശേഖരിച്ചത് 24 സെപ്റ്റംബർ 2017. 
  8. കെ.കെ., നീലകണ്ഠൻ (2017). കേരളത്തിലെ പക്ഷികൾ (5 എഡി.). കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി. p. 490. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 978-81-7690-251-9. 
  9. Grimmett, Richard; Inskipp, Tim; P.O., Nameer (2007). Birds of Southern India [Thekke Indiayile Pakshikal (Malayalam version)]. Mumbai: BNHS. 
  10. "Storks, ibis & herons". http://www.worldbirdnames.org/. IOC World Bird List. ശേഖരിച്ചത് 3 ഒക്ടോബർ 2017. 
  11. https://www.britannica.com/animal/egret
  12. Gill, F.; Donsker, D., eds. (2014). "IOC World Bird List (v 4.4)". doi:10.14344/IOC.ML.4.4. Retrieved 28 December 2014.
  13. http://www.outdooralabama.com/great-egret
  14. http://wildlife.ohiodnr.gov/species-and-habitats/species-guide-index/birds/great-egret
  15. "Great Egret". All About Birds. Cornell Lab of Ornithology. Retrieved 25 September 2013.
  16. "Animal Bytes – Egrets". Seaworld. Retrieved 25 September 2013.
  17. Dunning Jr., John B., ed. (1992). CRC Handbook of Avian Body Masses. CRC Press. ISBN 978-0-8493-4258-5.
  18. http://www.nhptv.org/natureworks/greategret.htm

പുറം കണ്ണി[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=പെരുമുണ്ടി&oldid=2776433" എന്ന താളിൽനിന്നു ശേഖരിച്ചത്