വാൽഡിമാർ ഹാഫ്‍കിൻ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
സർ വാൾഡിമാർ വോൾഫ് ഹാഫ്‌കിൻ
Waldemar Haffkine
ജനനം15 March 1860 (1860-03-15)
Odessa
മരണം26 October 1930 (1930-10-27) (aged 70)
Lausanne, Switzerland
മേഖലകൾbacteriology, protozoology
സ്ഥാപനങ്ങൾOdessa University, University of Geneva, Pasteur Institute
ബിരുദംOdessa University
അറിയപ്പെടുന്നത്vaccines against cholera and bubonic plague
പ്രധാന പുരസ്കാരങ്ങൾCameron Prize for Therapeutics of the University of Edinburgh (1900)
Author abbreviation (botany)Khawkine

റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഉക്രെയ്നിൽ നിന്നുള്ള ബാക്ടീരിയോളജിസ്റ്റായിരുന്നു സർ വാൾഡെമർ വോൾഫ് ഹാഫ്‌കിൻ ( Ukrainian: Володимир Мордехай-Вольф Хавкін, Russian: Мордехай-Вольф Хавкин; 15 മാർച്ച് 1860 - 26 ഒക്ടോബർ 1930). പാരീസിലെ പാസ്ചർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ കുടിയേറുകയും ജോലി ചെയ്യുകയും ചെയ്ത അദ്ദേഹം കോളറ വിരുദ്ധ വാക്സിൻ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുകയും ഇന്ത്യയിൽ വിജയകരമായി പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. കോളറ, ബ്യൂബോണിക് പ്ലേഗ് എന്നിവയ്ക്കെതിരെയുള്ള വാക്സിനുകൾ വികസിപ്പിച്ച് ആദ്യമായി വിജയകരമായി പ്രയോഗിച്ച മൈക്രോബയോളജിസ്റ്റ് ആയി ഇദ്ദേഹത്തെ കണക്കാക്കുന്നു. നിർമ്മിച്ച വാക്സിനുകൾ അദ്ദേഹം സ്വയം പരീക്ഷിച്ചു. ജോസഫ് ലിസ്റ്റർ പ്രഭു "മനുഷ്യരാശിയുടെ രക്ഷകൻ" എന്നാണ് വാൽഡിമാർ ഹാഫ്‍കിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

ആദ്യകാലങ്ങളിൽ[തിരുത്തുക]

ഒരു യഹൂദ കുടുംബത്തിൽ 1860 മാർച്ച് 15 ന് 'വാൾഡെമർ വോൾഫ് ഹാഫ്‌കിൻ ജനിച്ചു. ആരോനും റോസലിനുമാണ് മാതാപിതാക്കൾ. ഒഡെസ, ബെർഡിയാൻസ്ക്[1] സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ്ബർഗ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം നേടി. [2] [3]

1879 മുതൽ 1883 വരെ ബയോളജിസ്റ്റ് ഇല്യ മെക്നിക്കോവിനൊപ്പം ഹാഫ്‌കിൻ പഠനം തുടർന്നു, എന്നാൽ സാർ അലക്സാണ്ടർ രണ്ടാമന്റെ വധത്തിനുശേഷം സർക്കാർ ബുദ്ധിജീവികളടക്കം സംശയാസ്പദമെന്ന് കരുതുന്ന ആളുകളെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആക്രമിച്ചു. 1882 മുതൽ 1888 വരെ ഒഡെസയിലെ സുവോളജിക്കൽ മ്യൂസിയത്തിലും ഹാഫ്കൈൻ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. 1889-ൽ അദ്ദേഹം പാരീസിലെ പുതുതായി സ്ഥാപിതമായ പാസ്ചർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ മെക്‌നികോവ്, ലൂയിസ് പാസ്ചർ എന്നിവരോടൊപ്പം ചേർന്നു. അവിടെ ലഭ്യമായ ലൈബ്രേറിയൻ സ്ഥാനം അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുത്തു. [3] [4]

പ്രോട്ടോസോളജിക്കൽ പഠനങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

ഒഡെസയിലെ ഇംപീരിയൽ നോവോറോസിയ സർവകലാശാലയിലും പിന്നീട് പാരീസിലെ പാസ്ചർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലും ഇല്യാ മെക്നിക്കോവിന്റെ കീഴിൽ ഒരു പ്രോട്ടോസുവോളജിസ്റ്റ്, പ്രോട്ടീസ്റ്റോളജിസ്റ്റ് എന്നീ നിലകളിൽ ഹഫ്കൈൻ ഗവേഷണജീവിതം ആരംഭിച്ചു.[5] 1890 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ, പ്രായോഗിക ബാക്ടീരിയോളജിയിലെ പഠനങ്ങളിലേക്ക് ഹാഫ്‌കൈൻ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു.

ആന്റി കോളറ വാക്സിൻ[തിരുത്തുക]

അക്കാലത്ത്, പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കോളറ പകർച്ചവ്യാധി ഏഷ്യയെയും യൂറോപ്പിനെയും മാരകമായി ബാധിച്ചിരുന്നു. 1883 ൽ റോബർട്ട് കോച്ച് വിബ്രിയോ കോളറ കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും, അക്കാലത്തെ വൈദ്യശാസ്ത്രം ഈ രോഗത്തിന്റെ ഏക കാരണമായി ഇതിനെ കണക്കാക്കിയിരുന്നില്ല. കോളറ വാക്സിൻ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ഗവേഷണത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച ഹാഫ്കൈൻ സ്വന്തം ജീവൻ പണയപ്പെടുത്തി, 1892 ജൂലൈ 18 ന് സ്വയം പരീക്ഷണം നടത്തി, തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ ജൂലൈ 30 ന് ബയോളജിക്കൽ സൊസൈറ്റിക്ക് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു . അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ടെത്തൽ പത്രമാധ്യമങ്ങളിൽ ആവേശകരമായ കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ചുവെങ്കിലും, മെക്നിക്കോവും പാസ്റ്ററും ഉൾപ്പെടെയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുതിർന്ന സഹപ്രവർത്തകരോ ഫ്രാൻസ്, ജർമ്മനി, റഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിലെ യൂറോപ്യൻ ഔദ്യോഗിക മെഡിക്കൽ സ്ഥാപനമോ ഇത് വ്യാപകമായി അംഗീകരിച്ചില്ല. തന്റെ വാക്സിൻ പരിശോധിക്കുന്നതിനുള്ള ഏറ്റവും നല്ല സ്ഥലമായി, ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ പകർച്ചവ്യാധികൾ മൂലം മരണമടഞ്ഞ ഇന്ത്യയെ ഹാഫ്കൈൻ കണക്കാക്കി.[4] ബ്രിട്ടീഷ് അംബാസഡറായി പാരീസിലെത്തിയ ഡഫറിൻ, അവ എന്നിവരുടെ സ്വാധീനത്തിലൂടെ, ഇംഗ്ലണ്ടിൽ തന്റെ ആശയങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുവദിച്ചു. 1893-ൽ ഇന്ത്യയിലെത്തിയ ഹാഫ്കൈൻ 1896-ൽ ബൈക്കുല്ലയിൽ ഒരു ലബോറട്ടറി സ്ഥാപിച്ചു, അത് പരേലിലേക്ക് മാറി, പിന്നീട് ഹാഫ്കൈൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് എന്നറിയപ്പെട്ടു . ഹാഫ്കൈൻ, പ്ലേഗ് ചികിത്സയിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും 1902–03 ൽ അര ദശലക്ഷം കുത്തിവയ്പ് നൽകുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ 1902 ഒക്ടോബർ 30 ന് മുൽകോവാലിൽ കുത്തിവച്ച 107 പേരിൽ, ടെറ്റനസ് ബാധിച്ച് 19 പേർ മരിച്ചു. ഈ മുൽകോവൽ ദുരന്തം ഒരു അന്വേഷണത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. [6] അദ്ദേഹത്തെ സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്തെങ്കിലും കൊൽക്കത്തയിലെ ബയോളജിക്കൽ ലബോറട്ടറിയുടെ ഡയറക്ടറായി വീണ്ടും നിയമിച്ചു. 1915 ൽ വിരമിച്ച അദ്ദേഹം മലേറിയ ബാധിച്ച് ഫ്രാൻസിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടിവന്നു.

ആന്റി പ്ലേഗ് വാക്സിൻ[തിരുത്തുക]

"1920 കളിൽ ഫലപ്രദമായ വാക്സിനുകൾ വഴി നിർവീര്യമാക്കിയ ടെറ്റനസ് അല്ലെങ്കിൽ ഡിഫ്തീരിയയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ബ്യൂബോണിക് പ്ലേഗിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ വശങ്ങൾ കൂടുതൽ ഭയാനകമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു." 1896 ഒക്ടോബറിൽ മുംബൈയിൽ ബ്യൂബോണിക് പ്ലേഗ് എന്ന പകർച്ചവ്യാധി ബാധിച്ചു, സഹായിക്കാൻ സർക്കാർ ഹാഫ്‌കൈനിനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഗ്രാന്റ് മെഡിക്കൽ കോളേജിന്റെ ഇടനാഴിയിലെ ഒരു താൽക്കാലിക ലബോറട്ടറിയിൽ വാക്സിൻ വികസിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ചു. മൂന്നുമാസത്തെ നിരന്തരമായ ജോലിയിൽ, മനുഷ്യ പരീക്ഷണങ്ങൾക്കായി ഒരു ഫോം തയ്യാറായി. 1897 ജനുവരി 10 ന് [7] ഹാഫ്‌കൈൻ അത് സ്വയം പരീക്ഷിച്ചു. "ഹാഫ്കൈന്റെ വാക്സിൻ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി ഉണ്ടാക്കാൻ ബാക്ടീരിയയുടെ ഒരു ചെറിയ അളവ് ഉപയോഗിച്ചു." ഈ ഫലങ്ങൾ അധികൃതരെ അറിയിച്ചതിനുശേഷം, ബൈക്കുല്ല ജയിലിലെ സന്നദ്ധപ്രവർത്തകർക്ക് കുത്തിവയ്പ് നൽകി. പകർച്ചവ്യാധികളിൽ നിന്ന് അനേകം പേർ രക്ഷപ്പെട്ടുവെങ്കിലും, കൺട്രോൾ ഗ്രൂപ്പിലെ ഏഴ് തടവുകാർ മരിച്ചു. "മറ്റ് ആദ്യകാല വാക്സിനുകളെപ്പോലെ, ഹാഫ്കൈൻ ഫോർമുലേഷനും പാർശ്വഫലങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും അപകടസാധ്യത 50 ശതമാനം വരെ കുറച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു."

റഷ്യ ഇപ്പോഴും തന്റെ ഗവേഷണത്തോട് അനുഭാവം പുലർത്തിയിരുന്നില്ലെങ്കിലും,   ഹാഫ്‌കൈനിന്റെ റഷ്യൻ സഹപ്രവർത്തകരായ ഡോക്ടർമാരായ വി.കെ വൈസോകോവിച്ച്, ഡി.കെ സബലോട്‌നി എന്നിവർ ബോംബെയിൽ അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിച്ചു. റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ 1898 ലെ കോളറ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട സമയത്ത്, ഹാവ്കിന്റെ ലിംഫ് എന്ന വാക്സിൻ സാമ്രാജ്യത്തിലുടനീളം ആയിരക്കണക്കിന് ജീവൻ രക്ഷിച്ചു.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ, ഇന്ത്യയിൽ മാത്രം കുത്തിവയ്പുകളുടെ എണ്ണം നാല് ദശലക്ഷത്തിലെത്തി, മുംബൈയിലെ പ്ലേഗ് ലബോറട്ടറിയുടെ (ഇപ്പോൾ ഇതിനെ ഹാഫ്‌കൈൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് എന്ന് വിളിക്കുന്നു) ഡയറക്ടറായി ഹാഫ്‌കൈനെ നിയമിച്ചു . [4] 1900 ൽ എഡിൻബർഗ് സർവകലാശാലയിലെ ചികിത്സയ്ക്കുള്ള കാമറൂൺ സമ്മാനം ലഭിച്ചു. [8]

അവസാന വർഷങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

1964 ലെ ഇന്ത്യയുടെ സ്റ്റാമ്പിൽ ഹാഫ്കൈൻ

മുംബൈയിൽ നിന്നും ഹാഫ്‌കൈൻ കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് മാറി. 1914 ൽ വിരമിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ ജോലി ചെയ്തു. [9] വിരമിച്ചശേഷം, പ്രൊഫസർ ഹാഫ്‌കൈൻ ഫ്രാൻസിലേക്ക് മടങ്ങി, പിന്നീട് സ്വിറ്റ്‌സർലൻഡിലെ ലോസാനിലേക്ക് താമസം മാറ്റി, അവിടെ അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന വർഷങ്ങൾ ചെലവഴിച്ചു.

നിരവധി ബഹുമതികളും അവാർഡുകളും ഹാഫ്‌കൈനിന് ലഭിച്ചു. 1925 ൽ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ മുംബൈയിലെ പ്ലേഗ് ലബോറട്ടറിയുടെ പേര് ഹാഫ്കൈൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനത്തിന്റെ ശതാബ്ദിയുടെ ഓർമയ്ക്കായി 1960 കളിൽ ഇസ്രായേലിൽ ഹാഫ്കൈൻ പാർക്ക് സ്ഥാപിച്ചു.

ഉറവിടങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

  • എഡിംഗർ, ഹെൻ‌റി. ദി ലോൺലി ഒഡീസി ഓഫ് ഡബ്ല്യുഎംഡബ്ല്യു ഹാഫ്കൈൻ, ഇൻ ജൂത ലൈഫ് വാല്യം 41, നമ്പർ 2 (സ്പ്രിംഗ് 1974).
  • വക്സ്മാൻ, സെൽമാൻ എ . ദി ബ്രില്യന്റ് ആൻഡ് ട്രാജിക് ലൈഫ് ഓഫ് ഡബ്ല്യുഎംഡബ്ല്യു ഹാഫ്‌കൈൻ: ബാക്ടീരിയോളജിസ്റ്റ്, റട്‌ജേഴ്‌സ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി പ്രസ്സ് (1964).
  • ഹാൻ‌ഹാർട്ട്, ജോയൽ. ലോസാൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി, ഫാക്കൽറ്റി ഡി ബയോളജി എറ്റ് മൊഡെസിൻ. ഹാഫ്‌കൈൻ, une esquisse : ബയോഗ്രഫി ഇന്റലിജന്റ് എറ്റ് അനലിറ്റിക് ഡി വാൾഡെമർ മൊർദെഖ ï ഹാഫ്‌കൈൻ 2013. [10]
  • Lutzker, Edythe (1970–1980). "Haffkine, Waldemar Mordecai Wolfe". നിഘണ്ടു ശാസ്ത്രീയ ജീവചരിത്രം . 6 . ന്യൂയോർക്ക്: ചാൾസ് സ്‌ക്രിബ്‌നേർസ് സൺസ്. pp.   11–13. ISBN   Lutzker, Edythe (1970–1980). "Haffkine, Waldemar Mordecai Wolfe". Lutzker, Edythe (1970–1980). "Haffkine, Waldemar Mordecai Wolfe".
  • ഹാൻ‌ഹാർട്ട്, ജോയൽ. വാൽഡെമർ മൊർദെഖ aff ഹാഫ്കൈൻ (1860-1930). ജീവചരിത്ര ബുദ്ധി , എഡിഷനുകൾ ഹോണോർ ചാമ്പ്യൻ (2016), ISBN 978-2-7453-3074-1 .
  • ഹാൻ‌ഹാർട്ട്, ജോയൽ. അൺ ചിത്രീകരിക്കുക inconnu. യുനെ ബയോഗ്രഫി ഡു ഡോക്റ്റർ വാൾഡെമർ മൊർദെഖ ï ഹാഫ്‌കൈൻ, എഡിഷനുകൾ ലിച്ച്മ (2017), ISBN 978-2-912553-84-3 .
  • മാർക്കിഷ്, ഡേവിഡ്. മഹാത്മാ. രക്ഷകനായ മനുഷ്യവർഗത്തിന് ഒരിക്കലും അറിയില്ല (മരിയൻ ഷ്വാർട്സ് വിവർത്തനം ചെയ്തത്). അലക്സാണ്ടർ ഡ്യുവൽ, ന്യൂയോർക്ക്, 2019.

പരാമർശങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

  1. [1] Igor Lyman, Victoria Konstantinova. The Ukrainian South as Viewed by Consuls of the British Empire (Nineteenth - Early Twentieth Centuries). Volume 1: British Consuls in the Port City of Berdyansk (Kyiv, 2018), p. 117-118, 316-317
  2. Hawgood, Barbara J (2007). "Waldemar Mordecai Haffkine, CIE (1860–1930): prophylactic vaccination against cholera and bubonic plague in British India" (PDF). Journal of Medical Biography. 15 (1): 9–19. doi:10.1258/j.jmb.2007.05-59. PMID 17356724.
  3. 3.0 3.1 Bulloch, W. (1931). "Waldemar Mordecai Wolff Haffkine". The Journal of Pathology and Bacteriology. 34 (2): 125–129. doi:10.1002/path.1700340202.
  4. 4.0 4.1 4.2 Rats, fleas and men; Anthony Daniels on how the secret of bubonic plague was found. by Anthony Daniels. Sunday Telegraph (London). p. 14. 25 August 2002.
  5. Fokin, Sergei I. & Görtz, Hans-Dieter (2009). "Diversity of Holospora bacteria in Paramecium and their characterization". എന്നതിൽ Fujishima, Masahiro (ed.). Endosymbionts in Paramecium. Microbiology Monographs. Volume 12. Springer. pp. 161–199. ISBN 9783540926771. p. 164–165
  6. Ross, Ronald (1907). "The Inoculation Accident at Mulkowal". Nature. 75 (1951): 486–487. doi:10.1038/075486c0.
  7. Haffkine Institute.org
  8. Lutzker, Edythe (1978-01-01). "Cameron Prizewinner: Waldemar M. Haffkine, C. I. E." Clio Medica : Acta Academiae Internationalis Historiae Medicinae, Vol. 13 (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്): 269–276. doi:10.1163/9789004418257_030.
  9. Douillet, Claudine. "Livre juif : Waldemar Mordekhai Haffkine Biographie intellectuelle | LeMonde.co.il". ശേഖരിച്ചത് 13 December 2016.
  10. Societe des Etudes Juives

ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=വാൽഡിമാർ_ഹാഫ്‍കിൻ&oldid=3408734" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്