ഫാളിംഗ് വാട്ടർ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
ഫാളിംഗ് വാട്ടർ
Fallingwater - DSC05639.JPG
Locationമിൽ റൺ, പെൻ‌സിൽ‌വാനിയ
Nearest cityയൂണിയൻ ടൗൺ
Coordinates39°54′22″N 79°28′5″W / 39.90611°N 79.46806°W / 39.90611; -79.46806Coordinates: 39°54′22″N 79°28′5″W / 39.90611°N 79.46806°W / 39.90611; -79.46806
Built1936–1939
Architectഫ്രാങ്ക് ലോയ്ഡ് റൈറ്റ്
Architectural style(s)ആധുനിക വാസ്തുവിദ്യ
Visitorsabout 135,000
Governing bodyWestern Pennsylvania Conservancy
CriteriaCultural: (ii)
Designated2019 (43rd session)
Part ofThe 20th-Century Architecture of Frank Lloyd Wright
Reference no.1496-005
State Partyയുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്
RegionEurope and North America
DesignatedJuly 23, 1974[1]
Reference no.74001781[1]
DesignatedMay 23, 1966[2]
DesignatedMay 15, 1994[3]
ഫാളിംഗ് വാട്ടർ is located in Pennsylvania
ഫാളിംഗ് വാട്ടർ
Location of ഫാളിംഗ് വാട്ടർ in Pennsylvania
ഫാളിംഗ് വാട്ടർ is located in the United States
ഫാളിംഗ് വാട്ടർ
ഫാളിംഗ് വാട്ടർ (the United States)
Fallingwater path from house to guest home

പിറ്റ്സ്ബർഗിൽ നിന്ന് 43 മൈൽ (69 കിലോമീറ്റർ) തെക്കുകിഴക്കായി ഉൾനാടൻ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പെൻസിൽവാനിയയിൽ 1935-ൽ ആർക്കിടെക്റ്റ് ഫ്രാങ്ക് ലോയ്ഡ് റൈറ്റ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത വീടാണ് ഫാളിംഗ് വാട്ടർ.[4] പെൻ‌സിൽ‌വാനിയയിലെ ഫയെറ്റ് കൗണ്ടിയിലെ സ്റ്റുവാർട്ട് ടൗൺ‌ഷിപ്പിലെ മിൽ‌ റൺ‌ വിഭാഗത്തിലെ ബിയർ‌ റണ്ണിലെ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് മുകളിലാണ് ഈ വീട് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. കോഫ്‌മാൻസ് ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റ് സ്റ്റോറിന്റെ ഉടമയായ ലിലിയാൻ കോഫ്മാന്റെയും അവരുടെ ഭർത്താവ് എഡ്ഗർ ജെ. കോഫ്മാൻ സീനിയറുടെയും കുടുംബത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു വാരാന്ത്യ ഭവനമായി ഈ വീട് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

പൂർത്തിയായതിന് ശേഷം, ഫാളിംഗ് വാട്ടർ റൈറ്റിന്റെ "ഏറ്റവും മനോഹരമായ ജോലി" എന്ന് ടൈം വിളിച്ചു. [5] സ്മിത്‌സോണിയൻ "നിങ്ങൾ മരിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് സന്ദർശിക്കേണ്ട 28 സ്ഥലങ്ങളുടെ ലൈഫ് ലിസ്റ്റ്" പട്ടികയിൽ ഇതിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. [6] 1966-ൽ ഈ വീട് ഒരു ദേശീയ ചരിത്ര ലാൻഡ്മാർക്ക് ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.[2] 1991-ൽ അമേരിക്കൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ആർക്കിടെക്റ്റിലെ അംഗങ്ങൾ ഫാളിംഗ് വാട്ടറിനെ "അമേരിക്കൻ വാസ്തുവിദ്യയുടെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച സൃഷ്ടി" എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തു, 2007 ൽ, എ‌ഐ‌എ പ്രകാരം അമേരിക്കയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട വാസ്തുവിദ്യയുടെ പട്ടികയിൽ 29 ആം സ്ഥാനത്തെത്തി. [7] 2019 ജൂലൈയിൽ "ഫ്രാങ്ക് ലോയ്ഡ് റൈറ്റിന്റെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വാസ്തുവിദ്യ" എന്ന പേരിൽ ലോക പൈതൃക പട്ടികയിൽ ഇതും മറ്റ് നിരവധി സ്വത്തുക്കളും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.[8]

ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

ബിയർ റൺ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ, ഫാളിംഗ് വാട്ടർ

67-ാം വയസ്സിൽ ഫ്രാങ്ക് ലോയ്ഡ് റൈറ്റിന് മൂന്ന് കെട്ടിടങ്ങൾ രൂപകൽപ്പന ചെയ്യാനും നിർമ്മിക്കാനും അവസരം ലഭിച്ചു. 1930 കളുടെ അവസാനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂന്ന് നിർമ്മാണങ്ങളായ - ഫാളിംഗ് വാട്ടർ, വിസ്കോൺസിൻ റേസിനിൽ ജോൺസൺ വാക്സ് കെട്ടിടം, വിസ്കോൺസിൻ മാഡിസണിലുള്ള ഹെർബർട്ട് ജേക്കബ്സ് വീട് എന്നിവയിലൂടെ വാസ്തുവിദ്യാ സമൂഹത്തിൽ റൈറ്റ് തന്റെ പ്രാധാന്യം വീണ്ടെടുത്തു.[9]

ദി കോഫ്മാൻസ്[തിരുത്തുക]

പിറ്റ്സ്ബർഗ് ബിസിനസുകാരനും കോഫ്മാൻസ് ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റ് സ്റ്റോർ പ്രസിഡന്റുമായിരുന്നു എഡ്ഗർ ജെ. കോഫ്മാൻ സീനിയർ. ഭർത്താവിനെപ്പോലെ ലിലിയാൻ കോഫ്മാനും ലോലുപ ആയിരുന്നു. കാൽനടയാത്രയും കുതിരസവാരിയും അവർ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. കൂടാതെ, ലിലിയാനും എഡ്ഗറും പൊതുജനങ്ങൾക്കായി സമർപ്പിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ പുതിയ വീട് ഈ രണ്ട് കാര്യങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയെന്നത് ദമ്പതികൾക്ക് പ്രധാനമായിരുന്നു.[10]

എഡ്ഗറിന്റെയും ലിലിയന്റെയും ഏകമകൻ എഡ്ഗർ കോഫ്മാൻ ജൂനിയർ, ഒടുവിൽ ഫ്രാങ്ക് ലോയ്ഡ് റൈറ്റുമായുള്ള പിതാവിന്റെ ബന്ധം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. [10] 1934 ലെ വേനൽക്കാലത്ത്, എഡ്ഗർ ജൂനിയർ ഫ്രാങ്ക് ലോയ്ഡ് റൈറ്റിന്റെ ഒരു ആത്മകഥ (1932) വായിക്കുകയും സെപ്റ്റംബർ അവസാനത്തിൽ വിസ്കോൺസിനിലെ വീട്ടിൽ വച്ച് റൈറ്റിനെ കാണാൻ യാത്ര ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. മൂന്നാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ, എഡ്ഗർ ജൂനിയർ 1932-ൽ റൈറ്റും ഭാര്യ ഓൾഗിവണ്ണയും ചേർന്ന് സ്ഥാപിച്ച സാമുദായിക വാസ്തുവിദ്യാ പദ്ധതിയായ താലിസിൻ ഫെലോഷിപ്പിൽ ഒരു അപ്രന്റീസ്ഷിപ്പ് ആരംഭിച്ചു. 1934 നവംബറിൽ താലിസിനിൽ എഡ്ഗർ ജൂനിയറുമായുള്ള ഒരു സന്ദർശനത്തിലാണ് എഡ്ഗറും ലിലിയാൻ കോഫ്മാനും ആദ്യമായി ഫ്രാങ്ക് ലോയ്ഡ് റൈറ്റിനെ കാണാനിടയായത്.[10]

ഫോക്സ് ചാപ്പലിലെ ഫ്രഞ്ച് നോർമൻ എസ്റ്റേറ്റായ "ലാ ടൂറെൽ" എന്ന സ്ഥലത്താണ് കോഫ്മാൻ താമസിച്ചിരുന്നത്, എഡ്ഗർ ജെ. കോഫ്മാന് വേണ്ടി പിറ്റ്സ്ബർഗ് ആർക്കിടെക്റ്റ് ബെന്നോ ജാൻസെൻ 1923-ൽ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, പിറ്റ്സ്ബർഗിന് പുറത്തുള്ള ഒരു വിദൂര സ്വത്തും ഈ കുടുംബത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലായിരുന്നു. ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ ക്യാബിൻ. ഇത് വേനൽക്കാല വിശ്രമ കേന്ദ്രമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഈ ക്യാബിനുകൾ ഉപയോഗശൂന്യമായപ്പോൾ മിസ്റ്റർ കോഫ്മാൻ റൈറ്റിനെ ബന്ധപ്പെട്ടു.

1934 ഡിസംബർ 18 ന് റൈറ്റ് ബിയർ റൺ സന്ദർശിക്കുകയും വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു സർവേ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. [11]] 1935 മാർച്ചിൽ സൈറ്റിന്റെ എല്ലാ പാറകളും, മരങ്ങളും, ഭൂപ്രകൃതിയും ഉൾപ്പെടെയുള്ളതിന്റെ വിവരങ്ങൾ പെൻ‌സിൽ‌വാനിയയിലെ യൂണിയൻ‌ടൗണിലെ ഫയെറ്റ് എഞ്ചിനീയറിംഗ് കമ്പനി തയ്യാറാക്കി റൈറ്റിന് കൈമാറി.[12]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 1.0 1.1 "National Register Information System". National Register of Historic Places. National Park Service. 2010-07-09.
  2. 2.0 2.1 "Fallingwater". National Historic Landmark summary listing. National Park Service. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2008-06-24-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2008-07-02.
  3. "PHMC Historical Markers". Historical Marker Database. Pennsylvania Historical & Museum Commission. മൂലതാളിൽ നിന്നും December 7, 2013-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് December 20, 2013.
  4. [1]
  5. "Usonian Architech". TIME magazine Jan. 17, 1938. 1938-01-17. ശേഖരിച്ചത് 2008-01-27.
  6. "Smithsonian Magazine — Travel — The Smithsonian Life List". Smithsonian magazine January 2008. ശേഖരിച്ചത് 2010-08-19.
  7. "AIA 150" (PDF).
  8. "The 20th-Century Architecture of Frank Lloyd Wright". UNESCO World Heritage Centre. ശേഖരിച്ചത് July 7, 2019.
  9. McCarter, Robert (2001). "Wright, Frank Lloyd". എന്നതിൽ Boyer, Paul S. (ed.). The Oxford Companion to United States History. Oxford: Oxford University Press.
  10. 10.0 10.1 10.2 "The Kaufmann Family – Fallingwater". Fallingwater (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). ശേഖരിച്ചത് 2017-12-13.
  11. Toker, F. (2003). Fallingwater Rising: Frank Lloyd Wright, E. J. Kaufmann, and America's most extraordinary house. New York: Knopf. ISBN 1400040264.
  12. Hoffmann, Donald (1993). Frank Lloyd Wright's Fallingwater: The House and Its History (2 ed.). New York: Dover Publications Inc. pp. 11–25.

ഗ്രന്ഥസൂചിക[തിരുത്തുക]

കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്[തിരുത്തുക]

  • Donald Hoffman, Fallingwater: The House and Its History (Dover Publications, 1993)
  • Edgar Kaufmann Jr., Fallingwater: A Frank Lloyd Wright Country House (Abbeville Press 1986)
  • Robert McCarter, Fallingwater Aid (Architecture in Detail) (Phaidon Press 2002)
  • Franklin Toker, Fallingwater Rising: Frank Lloyd Wright, E. J. Kaufmann, and America's Most Extraordinary House (Knopf, 2005)
  • Lynda S. Waggoner and the Western Pennsylvania Conservancy, Fallingwater: Frank Lloyd Wright's Romance With Nature (Universe Publishing 1996)

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ഫാളിംഗ്_വാട്ടർ&oldid=3271011" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്