ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

ലേബർ ഇൻഡക്ഷൻ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
(Labor induction എന്ന താളിൽ നിന്നും തിരിച്ചുവിട്ടതു പ്രകാരം)
Labor induction
ICD-9-CM73.0-73.1

പ്രസവം ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയ അല്ലെങ്കിൽ ചികിത്സയാണ് ലേബർ ഇൻഡക്ഷൻ. ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ അല്ലെങ്കിൽ നോൺ-ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ രീതികൾ ഉപയോഗിച്ച് പ്രസവം പ്രേരിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ, ഗർഭിണികളിൽ നാലിലൊന്ന് പേരിലും മരുന്ന് ചികിത്സയിലൂടെ പ്രസവം വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായി പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.[1] പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ മരുന്ന് ചികിത്സയിലൂടെ മാത്രമായോ, പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ, ഇൻട്രാവീനസ് ഓക്സിടോസിൻ എന്നിവയുടെ സംയോജനത്തിലൂടെയോ ആണ് ഇൻഡക്ഷനുകൾ മിക്കപ്പോഴും നടത്തപ്പെടുന്നത്.[1]

മെഡിക്കൽ ഉപയോഗങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

ഇൻഡക്ഷനുള്ള പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട മെഡിക്കൽ കാരണങ്ങളിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു:

  • പോസ്‌റ്റേം പ്രെഗ്നൻസി, അതായത് ഗർഭം 42-ാം ആഴ്ചയുടെ അവസാനവും പിന്നിട്ട് തുടരുകയാണെങ്കിൽ.
  • ഗർഭപിണ്ഡത്തിന്റെ വളർച്ചക്കുറവായ ഇൻട്രായൂട്ടറൈൻ ഫീറ്റൽ ഗ്രോത്ത് റെസ്ട്രിക്ഷൻ (IUGR).
  • ഗർഭം തുടരുന്നത് സ്ത്രീക്ക് ആരോഗ്യപരമായ അപകടസാധ്യതകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, പ്രീ-എക്ലാംസിയ).
  • സ്തരങ്ങളുടെ അകാല വിള്ളലായ പ്രിമെച്വർ റപ്ചർ ഓഫ് മെംബ്രേൻസ് (PROM); ഇതിൽ സ്തരങ്ങൾ പൊട്ടിയാലും ഒരു നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ പ്രസവം ആരംഭിക്കുന്നില്ല.[2]
  • ഗർഭം അലസിപ്പിക്കൽ (ഗർഭച്ഛിദ്രം).
  • ഗർഭപാത്രത്തിലെ ഗർഭപിണ്ഡത്തിന്റെ മരണം.
  • ഇരട്ട ഗർഭം 38 ആഴ്ചകൾക്കപ്പുറം തുടരുന്നത്.
  • സ്ത്രീക്കും/അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടിക്കും അപകടസാധ്യതയുണ്ടാക്കുന്ന പ്രമേഹം, ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം തുടങ്ങിയ മുൻകാല ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ.
  • ഉയർന്ന ബിഎംഐ.

ലേബർ ഇൻഡക്ഷൻ നവജാതശിശുക്കളിലെ ഫലങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും സി-സെക്ഷനുകളുടെ എണ്ണം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.[3]

ഇൻഡക്ഷൻ രീതികൾ

[തിരുത്തുക]

പ്രസവം പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന രീതികളിൽ ഫാർമക്കോളജിക്കൽ മരുന്നുകളും മെക്കാനിക്കൽ അല്ലെങ്കിൽ ഫിസിക്കൽ സമീപനങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.

മെക്കാനിക്കൽ, ഫിസിക്കൽ സമീപനങ്ങളിൽ സ്തരങ്ങളുടെ കൃത്രിമ വിള്ളൽ അല്ലെങ്കിൽ മെംബ്രൺ സ്വീപ്പിംഗ് ഉൾപ്പെടാം. മെംബ്രൺ സ്വീപ്പിംഗ് കൂടുതൽ സ്ത്രീകളിൽ സ്വയമേവ പ്രസവം ആരംഭിക്കുന്നതിന് കാരണമായേക്കാം; എന്നാൽ മാതൃമരണത്തിന്റെയോ നവജാതശിശുമരണത്തിന്റെയോ അപകടസാധ്യതയിലോ, സി-സെക്ഷനുകൾ നടത്തുന്നതോ സ്വാഭാവികമായി യോനിയിലൂടെ പ്രസവിക്കുന്നതോ ആയ സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണത്തിലോ ഇത് കാര്യമായ വ്യത്യാസം വരുത്താനിടയില്ല.[4]

ഗർഭാശയ കത്തീറ്ററുകളുടെ ഉപയോഗവും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. പ്രാദേശിക ടിഷ്യൂകളിൽ പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ പുറത്തുവിടാൻ സെർവിക്‌സിനെ മെക്കാനിക്കലായി കംപ്രസ്സുചെയ്യുന്നതിലൂടെയാണ് ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഗർഭാശയത്തിൽ ഇവയ്ക്ക് നേരിട്ടുള്ള സ്വാധീനമില്ല. കുറഞ്ഞ അപകടസാധ്യതയുള്ള ഗർഭിണികളിൽ ഇൻപേഷ്യന്റ്, ഔട്ട്‌പേഷ്യന്റ് സെർവിക്കൽ റൈപനിംഗ് തമ്മിൽ സിസേറിയൻ ഡെലിവറിയിലോ നവജാത ശിശുക്കളുടെ ഫലങ്ങളിലോ വ്യത്യാസങ്ങളൊന്നും 2021-ലെ ഒരു ചിട്ടയായ അവലോകനത്തിൽ കണ്ടെത്തിയില്ല.[5]

മരുന്ന്

[തിരുത്തുക]
  • ഡൈനോപ്രോസ്റ്റോൺ അല്ലെങ്കിൽ മിസോപ്രോസ്റ്റോൾ പോലുള്ള പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിന്റെ ഇൻട്രാവാജിനൽ, എൻഡോസെർവിക്കൽ അല്ലെങ്കിൽ എക്സ്ട്രാ-അമ്നിയോട്ടിക് അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ.[6] പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ E2 ഏറ്റവും കൂടുതൽ പഠനവിധേയമാക്കിയ സംയുക്തമാണ്. വിവിധ റൂട്ടുകളിലൂടെ നൽകാവുന്ന വ്യത്യസ്ത ഡോസേജ് ഫോമുകൾ ലഭ്യമാണ്. മിസോപ്രോസ്റ്റോളിന്റെ ഉപയോഗം വിപുലമായി പഠിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വളരെ ചുരുക്കം ചില രാജ്യങ്ങൾ മാത്രമേ ലേബർ ഇൻഡക്ഷനായി മിസോപ്രോസ്റ്റോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് അംഗീകാരം നൽകിയിട്ടുള്ളൂ.
  • സിന്തറ്റിക് ഓക്സിടോസിൻ പ്രിപ്പറേഷനുകളുടെ ഇൻട്രാവീനസ് (IV) അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ, വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായി ആവശ്യമെങ്കിൽ, പ്രസവം കൃത്രിമമായി പ്രേരിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.[1] ഉയർന്ന ഡോസ് ഓക്സിടോസിന് ഒരു സാധാരണ ഡോസിനേക്കാൾ വലിയ ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതായി കാണുന്നില്ല.[7] IV ഓക്സിടോസിൻ ഉപയോഗിച്ച് പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന പ്രസവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അപകടസാധ്യതകളുണ്ട്. അമിതമായ സങ്കോചങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് ഇവയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു; ഇത് കുഞ്ഞിന് കൂടുതൽ സമ്മർദ്ദം ഉണ്ടാക്കുകയും (കുഞ്ഞിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിലെ മാറ്റങ്ങൾ) അമ്മയ്ക്ക് അടിയന്തര സിസേറിയൻ ആവശ്യമായി വരുകയും ചെയ്തേക്കാം.[1] സിസേറിയൻ ആവശ്യമായി വരുന്ന സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം കുറയ്ക്കുന്നതിനായി, ഒരു സ്ത്രീ സജീവമായ പ്രസവഘട്ടത്തിൽ എത്തിയാൽ IV ഓക്സിടോസിൻ നിർത്തേണ്ടതുണ്ടോ എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഉയർന്ന നിലവാരമുള്ള തെളിവുകളൊന്നുമില്ല.[1]
  • മൈഫെപ്രിസ്റ്റോണിന്റെ ഉപയോഗം വിവരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പ്രായോഗികമായി ഇത് വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കുന്നുള്ളൂ.[8]
  • റിലാക്സിന്റെ ഉപയോഗവും പഠനവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ട്,[9] എന്നാൽ നിലവിൽ ഇത് സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കാറില്ല.
  • നെമോണിക്; ആർനോപ്: ആന്റിപ്രോജസ്റ്ററോൺ, റിലാക്സിൻ, നൈട്രിക് ഓക്സൈഡ് ദാതാക്കൾ, ഓക്സിടോസിൻ, പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ

നോൺ-ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ

[തിരുത്തുക]
  • മെംബ്രൺ സ്വീപ്പ്: മെംബ്രൺ സ്ട്രിപ്പിംഗ്, ഹാമിൽട്ടൺ മാനുവർ, "സ്ട്രെച്ച് ആൻഡ് സ്വീപ്പ്" എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ആന്തരിക യോനി പരിശോധനയുടെ ഭാഗമായി ഒരു മിഡ്‌വൈഫ് അല്ലെങ്കിൽ ഡോക്ടറാണ് ഈ നടപടിക്രമം നടത്തുന്നത്. മിഡ്‌വൈഫ് അല്ലെങ്കിൽ ഡോക്ടർ കയ്യുറ ധരിച്ച്, ലൂബ്രിക്കേറ്റ് ചെയ്ത രണ്ട് വിരലുകൾ യോനിയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും ചൂണ്ടുവിരൽ സെർവിക്സിന്റെ അഥവാ ഗർഭാശയകണ്ഠത്തിന്റെ തുറസ്സിലേക്ക് തിരുകുകയും ചെയ്യുന്നു. കുഞ്ഞ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അമ്നിയോട്ടിക് സഞ്ചിയുടെ സ്തരങ്ങളെ സെർവിക്സിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്താൻ അവർ ഒരു വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ചലനം ഉപയോഗിക്കുന്നു. പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിനുകൾ എന്ന ഹോർമോണുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഈ പ്രവർത്തനം ഗർഭാശയമുഖത്തെ ജനനത്തിനായി സജ്ജമാക്കുകയും പ്രസവം ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം.[10]
  • സ്തരങ്ങളിൽ കൃത്രിമ വിള്ളൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ആർട്ടിഫിഷൽ റപ്ചർ ഓഫ് മെംബ്രേൻസ് (AROM അല്ലെങ്കിൽ ARM) ("വെള്ളം പൊട്ടിക്കൽ")
  • എക്സ്ട്രാ-അമ്നിയോട്ടിക് സലൈൻ ഇൻഫ്യൂഷൻ (EASI),[11] ഇതിൽ ഒരു ഫോളി കത്തീറ്റർ സെർവിക്സിലേക്ക് തിരുകുകയും അതിന്റെ അഗ്രഭാഗം വീർപ്പിച്ച് സെർവിക്സ് വികസിപ്പിക്കുകയും പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ പുറത്തുവിടുകയും ചെയ്യുന്നു.
  • അസിസ്റ്റഡ് പ്ലെയ്‌സ്‌മെന്റിനായി സ്റ്റൈലറ്റോടുകൂടിയ സെർവിക്കൽ റൈപനിംഗ് ബലൂൺ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കുക്ക് മെഡിക്കൽ ഡബിൾ ബലൂണിന് FDA അംഗീകാരമുണ്ട്. ഇതിൽ ഒരു ബലൂൺ സെർവിക്സിന്റെ ഗർഭാശയ വശത്തും രണ്ടാമത്തെ ബലൂൺ സെർവിക്സിന്റെ യോനീ വശത്തും ഉപ്പുവെള്ളം നിറച്ച് വീർപ്പിക്കുന്നു.

എപ്പോൾ പ്രേരിപ്പിക്കണം

[തിരുത്തുക]

വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായ സൂചനകളൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ 39 ആഴ്‌ചയ്‌ക്ക് മുമ്പും, സെർവിക്‌സ് അനുകൂലമല്ലെങ്കിലും ഇലക്‌റ്റീവ് ഇൻഡക്ഷൻ നടത്തുന്നതിനെതിരെ അമേരിക്കൻ കോൺഗ്രസ് ഓഫ് ഒബ്‌സ്റ്റട്രീഷ്യൻസ് ആൻഡ് ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ്സ് ശുപാർശ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.[12] ടേം അല്ലെങ്കിൽ പോസ്റ്റ്-ടേം ഇൻഡക്ഷൻ (41 ആഴ്ചകൾ) സിസേറിയനുകൾ 12% കുറയ്ക്കുകയും ഗർഭപിണ്ഡത്തിന്റെ മരണം കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നാണ് ഒരു സമീപകാല പഠനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.[13] മെഡിക്കൽ സൂചനയില്ലാതെ ഗർഭാവസ്ഥയുടെ 41-ാം ആഴ്‌ചയ്‌ക്ക് മുമ്പ് നടത്തുന്ന ഇലക്റ്റീവ് ഇൻഡക്ഷനുകൾ സിസേറിയൻ ആവശ്യമായി വരാനുള്ള സാധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ചില നിരീക്ഷണ/മുൻകാല പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.[12] റാൻഡമൈസ്ഡ് ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങൾ ഈ വിഷയം പഠനവിധേയമാക്കിയിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, മെഡിക്കൽ സൂചനകളില്ലാതെ ലേബർ ഇൻഡക്ഷൻ നടത്തുന്ന മൾട്ടിപാറസ് സ്ത്രീകളിൽ സിസേറിയൻ സാധ്യത കൂടുന്നില്ലെന്ന് ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി.[14] അംഗീകൃത മെഡിക്കൽ സൂചനകളുടെ അഭാവത്തിൽ ലേബർ ഇൻഡക്ഷൻ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ഡോക്ടർമാരും ഗർഭിണികളും അപകടസാധ്യതകളെയും നേട്ടങ്ങളെയും കുറിച്ച് ചർച്ച നടത്തണം.[12] വീട്ടിൽ വെച്ച് ഒരു സ്ത്രീയുടെ പ്രസവം പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് സ്ത്രീക്കും കുഞ്ഞിനും സുരക്ഷിതവും ഫലപ്രദവുമായ സമീപനമാണോ എന്ന് നിർണ്ണയിക്കാൻ മതിയായ തെളിവുകളില്ല.[15]

ഗർഭാവസ്ഥയുടെ 41-ാം ആഴ്ചയിലും പ്രത്യേകിച്ച് 42-ാം ആഴ്ചയിലും ശിശുമരണ സാധ്യതയിൽ നേരിയ വർധനയും അമ്മയ്ക്കും കുഞ്ഞിനും പരിക്കേൽക്കാനുള്ള സാധ്യതയും ഉള്ളതായി പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.[16] ഗർഭാവസ്ഥ നീണ്ടുപോകുന്തോറും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന അപകടസാധ്യതകൾ കാരണം, 41 ആഴ്‌ചയ്‌ക്ക് ശേഷവും ഒരുപക്ഷേ അതിനു മുമ്പും നടത്തുന്ന ഇൻഡക്ഷൻ സിസേറിയൻ ഡെലിവറിയുടെ സാധ്യത കുറയ്ക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു.[13][17] 41 ആഴ്‌ച പൂർത്തിയായ ശേഷമുള്ള ലേബർ ഇൻഡക്ഷൻ, പ്രസവം സ്വയമേവ ആരംഭിക്കുന്നതിനുള്ള കാത്തിരിപ്പുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, പെരിനാറ്റൽ മരണത്തിനുള്ള സാധ്യത കുറച്ചേക്കാം.[18]

ഒരു മെഡിക്കൽ സൂചനയുടെ അഭാവത്തിൽ (ഉദാഹരണത്തിന്, രക്താതിമർദ്ദം, ഐയുജിആർ, അല്ലെങ്കിൽ പ്രീ-എക്ലാംസിയ) 39 ആഴ്‌ചയ്‌ക്ക് മുമ്പ് പ്രസവം പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് ശ്വാസോച്ഛ്വാസപ്രശ്നങ്ങൾ, അണുബാധ, മഞ്ഞപ്പിത്തം, നവജാത ശിശുക്കളുടെ തീവ്രപരിചരണ വിഭാഗത്തിലെ പ്രവേശനം, പെരിനാറ്റൽ മരണം എന്നിവ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അകാലജനന സങ്കീർണതകൾക്കുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.[19]

ഹൈപ്പർടെൻസിവ് ഡിസോർഡേഴ്സ് (പ്രീ-എക്ലാംസിയ, എക്ലാംസിയ, ഗർഭകാല ഹൈപ്പർടെൻഷൻ) ഉള്ള സ്ത്രീകളിൽ 34 ആഴ്ചയ്ക്കു ശേഷവും 37 ആഴ്ചയ്ക്കു മുമ്പും പ്രസവം പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് സ്ത്രീക്ക് മെച്ചപ്പെട്ട ഫലങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം; പക്ഷേ ഇത് കുഞ്ഞിന്റെ ഫലങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുകയോ മോശമാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.[20] കൂടുതൽ കൃത്യമായ ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതിന് കൂടുതൽ ഗവേഷണം ആവശ്യമാണ്.[20] ഗർഭാവസ്ഥയുടെ 24-ാം ആഴ്ചയ്ക്കും 37-ാം ആഴ്ചയ്ക്കും ഇടയിൽ വെള്ളം പൊട്ടുകയാണെങ്കിൽ (സ്തരങ്ങൾ പൊട്ടുക), സ്ത്രീയെയും കുഞ്ഞിനെയും സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് പ്രസവം സ്വാഭാവികമായി ആരംഭിക്കുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുന്നത് ആരോഗ്യകരമായ ഫലങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കാനാണ് കൂടുതൽ സാധ്യത.[21]

ചിലപ്പോൾ 37 ആഴ്ചയ്ക്കു ശേഷം ഒരു സ്ത്രീയുടെ വെള്ളം പൊട്ടുമ്പോൾ, സ്വാഭാവികമായി പ്രസവം തുടങ്ങാൻ കാത്തിരിക്കുന്നതിനു പകരം പ്രസവം പ്രേരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.[22] ഇത് സ്ത്രീക്കും കുഞ്ഞിനുമുള്ള അണുബാധയുടെ അപകടസാധ്യത കുറച്ചേക്കാം; എന്നാൽ ഇൻഡക്ഷൻ സ്ത്രീകൾക്കും കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ നല്ലതാണോ എന്ന് കണ്ടെത്താൻ കൂടുതൽ ഗവേഷണം ആവശ്യമാണ്.[22]

ഇൻഡക്ഷനെക്കുറിച്ചുള്ള വിമർശനങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

ഇൻട്രാവീനസ് ഓക്സിടോസിന്റെ പാർശ്വഫലങ്ങളിലൊന്ന് സങ്കോചവേദന വർദ്ധിക്കുന്നതാണ്; ഇതുകാരണം പ്രസവം സ്ത്രീക്ക് കൂടുതൽ വേദനാജനകമായേക്കാം.[23] ഇത് അനാൾജെസിക്കുകളുടെയും മറ്റ് വേദനസംഹാരികളുടെയും വർധിച്ച ഉപയോഗത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം. ഈ ഇടപെടലുകൾ സിസേറിയൻ വേണ്ടിവരാനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിച്ചേക്കാം.[24] എന്നിരുന്നാലും, ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത ഫലങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. 1990 മുതൽ 1997 വരെ മൊത്തത്തിലുള്ള സിസേറിയൻ നിരക്ക് 20 ശതമാനത്തിലോ അതിൽ താഴെയോ നിലനിന്നപ്പോൾ, ഇൻഡക്ഷൻ സിസേറിയൻ നിരക്ക് ഇരട്ടിയാകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ഒരു പഠനം സൂചിപ്പിച്ചു. മറ്റൊരു പഠനം കാണിക്കുന്നത്, പോസ്റ്റ്-ടേം അല്ലാത്ത സ്ത്രീകളിലെ ഇലക്റ്റീവ് ഇൻഡക്ഷൻ ഒരു സ്ത്രീക്ക് സി-സെക്ഷൻ വേണ്ടിവരാനുള്ള സാധ്യത രണ്ടോ മൂന്നോ മടങ്ങ് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ്.[25] ഗർഭാവസ്ഥയുടെ 40-ാം ആഴ്‌ചയ്‌ക്ക് മുമ്പുള്ള ഇൻഡക്ഷൻ സിസേറിയൻ ചെയ്യപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത വർധിപ്പിച്ചേക്കാമെന്നും, എന്നാൽ 40-ാം ആഴ്‌ചയ്‌ക്ക് ശേഷം ചെയ്യുന്ന ഇൻഡക്ഷൻ ഈ സാധ്യതയിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നില്ലെന്നോ യഥാർത്ഥത്തിൽ അത് കുറയ്ക്കുന്നുവെന്നോ ആണ് ഏറ്റവും പുതിയ ഒരു പഠനം സൂചിപ്പിച്ചത്.[26][27]

ഇൻഡക്ഷനും സിസേറിയനിലുള്ള അതിന്റെ സ്വാധീനവും സംബന്ധിച്ച 2014-ലെ ഒരു ചിട്ടയായ അവലോകനവും മെറ്റാ അനാലിസിസും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, 41 ആഴ്ച ഗർഭാവസ്ഥയ്ക്കു ശേഷം ലേബർ ഇൻഡക്ഷൻ നടത്തിയാൽ സിസേറിയൻ പ്രസവങ്ങൾ കുറയുന്നു എന്നാണ്.[13][28]

ഇതും കാണുക

[തിരുത്തുക]
  • ടോക്കോലൈറ്റിക്, ലേബർ സപ്രസന്റ്

അവലംബം

[തിരുത്തുക]
  1. 1 2 3 4 5 Boie, Sidsel; Glavind, Julie; Velu, Adeline V.; Mol, Ben Willem J.; Uldbjerg, Niels; de Graaf, Irene; Thornton, Jim G.; Bor, Pinar; Bakker, Jannet Jh (2018-08-20). "Discontinuation of intravenous oxytocin in the active phase of induced labour". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2018 (8): CD012274. doi:10.1002/14651858.CD012274.pub2. ISSN 1469-493X. PMC 6513418. PMID 30125998.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  2. ↑ Allahyar, J. & Galan, H. "Premature Rupture of the Membranes."; also American College of Obstetrics and Gynecologists.
  3. ↑ Mishanina, E; Rogozinska, E; Thatthi, T; Uddin-Khan, R; Khan, KS; Meads, C (Jun 10, 2014). "Use of labour induction and risk of cesarean delivery: a systematic review and meta-analysis". CMAJ: Canadian Medical Association Journal. 186 (9): 665–73. doi:10.1503/cmaj.130925. PMC 4049989. PMID 24778358.
  4. ↑ Finucane, EM; Murphy, DJ; Biesty, LM; Gyte, GM; Cotter, AM; Ryan, EM; Boulvain, M; Devane, D (27 February 2020). "Membrane sweeping for induction of labour". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2: CD000451. doi:10.1002/14651858.CD000451.pub3. PMC 7044809. PMID 32103497.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  5. ↑ McDonagh, Marian; Skelly, Andrea C.; Hermesch, Amy; Tilden, Ellen; Brodt, Erika D.; Dana, Tracy; Ramirez, Shaun; Fu, Rochelle; Kantner, Shelby N. (2021). Cervical Ripening in the Outpatient Setting. AHRQ Comparative Effectiveness Reviews. Rockville (MD): Agency for Healthcare Research and Quality (US). PMID 33818996.
  6. ↑ "Misoprostol in labor induction of term pregnancy: a meta-analysis". Chin Med J (Engl). 117 (3): 449–52. March 2004. PMID 15043790.
  7. ↑ Budden, A; Chen, LJ; Henry, A (Oct 9, 2014). "High-dose versus low-dose oxytocin infusion regimens for induction of labour at term". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 10 (10): CD009701. doi:10.1002/14651858.CD009701.pub2. PMC 8932234. PMID 25300173.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  8. ↑ "Mifepristone-induced cervical ripening: structural, biomechanical, and molecular events". Am. J. Obstet. Gynecol. 194 (5): 1391–8. May 2006. doi:10.1016/j.ajog.2005.11.026. PMID 16647925.
  9. ↑ "Relaxin for cervical ripening and induction of labor". Cochrane Database Syst Rev. 2010 (2): CD003103. 2001. doi:10.1002/14651858.CD003103. PMC 8693181. PMID 11406079.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  10. ↑ "Stretch and sweep". www.pregnancybirthbaby.org.au. 24 March 2021.
  11. ↑ Guinn, D. A.; Davies, J. K.; Jones, R. O.; Sullivan, L.; Wolf, D. (2004). "Labor induction in women with an unfavorable Bishop score: Randomized controlled trial of intrauterine Foley catheter with concurrent oxytocin infusion versus Foley catheter with extra-amniotic saline infusion with concurrent oxytocin infusion". American Journal of Obstetrics and Gynecology. 191 (1): 225–229. doi:10.1016/j.ajog.2003.12.039. PMID 15295370.
  12. 1 2 3 American Congress of Obstetricians and Gynecologists, "Five Things Physicians and Patients Should Question", Choosing Wisely: an initiative of the ABIM Foundation, American Congress of Obstetricians and Gynecologists, retrieved August 1, 2013, which cites
  13. 1 2 3 Ekaterina Mishanina et al., "Use of labour induction and risk of cesarean delivery: a systematic review and meta-analysis", April 2014, Canadian Medical Association Journal,
  14. ↑ Heinberg EM, Wood RA, Chambers RB. Elective induction of labor in multiparous women. Does it increase the risk of cesarean section? 2002. J Reprod Med. 47(5):399–403.
  15. ↑ Alfirevic, Zarko; Gyte, Gillian Ml; Nogueira Pileggi, Vicky; Plachcinski, Rachel; Osoti, Alfred O.; Finucane, Elaine M. (2020-08-27). "Home versus inpatient induction of labour for improving birth outcomes". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2020 (8): CD007372. doi:10.1002/14651858.CD007372.pub4. ISSN 1469-493X. PMC 8094591. PMID 32852803.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  16. ↑ Tim A. Bruckner et al, Increased neonatal mortality among normal-weight births beyond 41 weeks of gestation in California, October 2008, American Journal of Obstetrics and Gynecology,
  17. ↑ Caughey, AB; Sundaram, V; Kaimal, AJ; Gienger, A; Cheng, YW; McDonald, KM; Shaffer, BL; Owens, DK; Bravata, DM (Aug 18, 2009). "Systematic review: elective induction of labor versus expectant management of pregnancy". Annals of Internal Medicine. 151 (4): 252–63, W53-63. doi:10.7326/0003-4819-151-4-200908180-00007. PMID 19687492.
  18. ↑ Middleton, P; Shepherd, E; Morris, J; Crowther, CA; Gomersall, JC (15 July 2020). "Induction of labour at or beyond 37 weeks' gestation". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 7 (8): CD004945. doi:10.1002/14651858.CD004945.pub5. PMC 7389871. PMID 32666584.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  19. ↑ "Doctors To Pregnant Women: Wait At Least 39 Weeks". NPR. 2011-07-18. Retrieved 2011-08-20.
  20. 1 2 Cluver, Catherine; Novikova, Natalia; Koopmans, Corine M.; West, Helen M. (2017). "Planned early delivery versus expectant management for hypertensive disorders from 34 weeks gestation to term". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 1: CD009273. doi:10.1002/14651858.CD009273.pub2. ISSN 1469-493X. PMC 6465052. PMID 28106904.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  21. ↑ Bond, DM; Middleton, P; Levett, KM; van der Ham, DP; Crowther, CA; Buchanan, SL; Morris, J (3 March 2017). "Planned early birth versus expectant management for women with preterm prelabour rupture of membranes prior to 37 weeks' gestation for improving pregnancy outcome". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2017 (3): CD004735. doi:10.1002/14651858.CD004735.pub4. PMC 6464692. PMID 28257562.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  22. 1 2 Middleton, Philippa; Shepherd, Emily; Flenady, Vicki; McBain, Rosemary D.; Crowther, Caroline A. (2017). "Planned early birth versus expectant management (waiting) for prelabour rupture of membranes at term (37 weeks or more)". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 1: CD005302. doi:10.1002/14651858.CD005302.pub3. ISSN 1469-493X. PMC 6464808. PMID 28050900.{{cite journal}}: CS1 maint: article number as page number (link)
  23. ↑ National Institute for Health and Clinical Excellence, "CG70 Induction of labour: NICE guideline", "CG70 - Induction of labour - Introduction - National Institute for Health and Clinical Excellence". Archived from the original on 2012-04-22. Retrieved 2012-04-10. July 2008, retrieved 2012-04-10
  24. ↑ Roberts Christine L; Tracy Sally; Peat Brian (2000). "Rates for obstetric intervention among private and public patients in Australia: population based descriptive study". British Medical Journal. 321 (7254): 137–41. doi:10.1136/bmj.321.7254.137. PMC 27430. PMID 10894690.
  25. ↑ Simpson Kathleen R.; Thorman Kathleen E. (2005). "Obstetric 'Conveniences' Elective Induction of Labor, Cesarean Birth on Demand, and Other Potentially Unnecessary Interventions". Journal of Perinatal and Neonatal Nursing. 19 (2): 134–44. doi:10.1097/00005237-200504000-00010. PMID 15923963.
  26. ↑ "Induction of labor and caesarean delivery by gestational age". Am Journal of Obstetrics and Gynecology. 195 (3): 700–705. 2006. doi:10.1016/j.ajog.2006.07.003. PMID 16949399.
  27. ↑ A Gülmezoglu et al, Induction of labor for improving birth outcomes for women at or beyond term, 2009, The Cochrane Library, "ആർക്കൈവ് പകർപ്പ്". Archived from the original on 2010-06-18. Retrieved 2023-01-18.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link)
  28. ↑ Caughey A. (8 May 2013). "Induction of labour: does it increase the risk of cesarean delivery?". BJOG. 121 (6): 658–661. doi:10.1111/1471-0528.12329. PMID 24738892.

പുറംകണ്ണികൾ

[തിരുത്തുക]
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ലേബർ_ഇൻഡക്ഷൻ&oldid=4660806" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്