കൽക്കിപുരാണം

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search

ഭവിഷ്യപുരാണത്തിന്റെ ഉപപുരാണമാണ് കൽക്കിപുരാണം.

പൗരാണിക സാഹിത്യം ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ കലവറയാണ് . രസകരമായ കഥാഖ്യാനങ്ങളോടെ സാധാരണമനുഷ്യരെ ധർമ്മത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും മാർഗ്ഗത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നവയാണ് പുരാണങ്ങൾ.പുരാണങ്ങൾ പ്രധാനമായും പതിനെട്ടെണ്ണമാണ് . ഈ പതിനെട്ടെണ്ണത്തെ മഹാപുരാണങ്ങൾ എന്ന് പറയുന്നു .ഈ മഹാപുരാണങ്ങളുടെ അനുബന്ധമായി ചമയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവയാണ് ഉപപുരാണങ്ങൾ . ഇവയുടെ എണ്ണം ഏതാണ്ട് അന്പതിനോടടുത്താണ് . എങ്കിലും അവയിൽ പതിനെട്ടെണ്ണമാണ് ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നത് . അത്തരത്തിലുള്ള പ്രധാനമായ പതിനെട്ടു ഉപപുരാണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഭവിഷ്യപുരാണത്തിന്റെ അനുബന്ധമായ ശ്രീ കൽക്കിപുരാണം .വ്യാസപുത്രനും പുരാണങ്ങളുടെ ആഖ്യാതാവുമായ സൂതപൗരാണികൻ നൈമിശാരണ്യത്തിലെ മഹർഷിമാരോട് പറയുന്നതായിട്ടാണ് ഇതിന്റെയും ആഖ്യാനം . മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ പത്താമത്തെ മഹാവതാരമായ കൽക്കിഭഗവാന്റെ തിരുവവതാരവും തുടർന്നുള്ള അദ്ദേഹത്തിൻറെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണം വരെയുള്ള ജീവിതത്തിലെ സംഭവഗതികളുമാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യം . ഈ പുരാണത്തെ പ്രധാനമായും മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു . അവ യഥാക്രമം പ്രഥമാംശം. ദ്വിതീയാംശം. തൃതീയാംശം. എന്നിവയാണ് . ⚀ _ചരിത്രപഠനം_


  • കൽക്കിയെത്തേടി വേദപ്രകാശ് ഉപാധ്യായ*

ബംഗാളി ബ്രഹ്മണനായ പണ്ഡിറ്റ് വേദപ്രകാശ് ഉപാധ്യായയുടെ 'കൽക്കി അവതാരം' എന്ന പുസ്തകം ഏറെ വിവാദം സൃഷ്ടിക്കുകയുണ്ടായി. കലിയുഗത്തിൽ സംഭവിക്കുമെന്ന് ഹെന്ദവർ വിശ്വസിക്കുന്ന അവസാനത്തെ ദൈവാവതാരമായ കൽക്കി 1400 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അറേബ്യയിൽ ജന്മമെടുത്ത മുഹമ്മദ് നബി തന്നെയാണെന്നും ഒരു അവതാരത്തിനായി ഹൈന്ദവവിശ്വാസികൾ ഇനി കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ലെന്നുമുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിരീക്ഷണമാണ് ഏറെ ഒച്ചപ്പാടുകൾക്കിടയാക്കിയത്.

കൽക്കി അവതാര സംബന്ധമായി വർഷങ്ങൾനീണ്ട പഠന -ഗവേഷണങ്ങൾക്കൊടുവിലാണ് സംസ്കൃത പണ്ഡിതനായ അലഹബാദ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പ്രൊഫസർ വേദപ്രകാശ് ഉപാധ്യായ ഈ നിരീക്ഷണത്തിലെത്തിയത്. പ്രമുഖരായ എട്ട് വേദ പണ്ഡിതന്മാർ പുസ്തകത്തിലെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ശരിയാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി.

കൽക്കി പുരാണം, വിഷ്ണുപുരാണം, ഭാഗവത പുരാണം ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണം തുടങ്ങിയ ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളാണ് ദൈവത്തിന്റെ അന്തിമ അവതാരമായ കൽക്കിയെ കുറിച്ച് പ്രവചിക്കുന്നത്.

കൽക്കി എന്ന വാക്കിന് അർഥം അന്ധകാരത്തെ അകറ്റുന്നവൻ എന്നാണ്. കലിയുഗത്തിന്റെ രണ്ടും മൂന്നും ഘട്ടങ്ങളിൽ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് ധർമ്മബോധം അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും അവർ ഈശ്വരനെ പൂർണമായും മറക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോൾ ലോകത്തു നിന്ന് അന്ധകാരത്തെ അകറ്റാനും തിന്മയെ നീക്കാനും അങ്ങനെ സനാതന ധർമത്തെ പുനഃപ്രഷ്ഠിക്കാനും ഈശ്വരൻ കൽക്കി അവതാരം കൊള്ളുമെന്ന് പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു.

ശ്രീരാമൻ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ തുടങ്ങിയ അവതാര പരമ്പരയിൽ പെട്ട അവസാനത്തെ ദൈവാവതാരമായാണ് കൽക്കിയെ ഹിന്ദുക്കൾ കരുതുന്നത്.

നല്ല അശ്വഭ്യാസിയും വാൾപയറ്റിൽ നിപുണനുമായിരിക്കും കൽക്കിയെന്ന് പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ വാളും കുതിരയും ഉപയോഗിക്കുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞെന്നും അതിനാൽ കൽക്കിയവതാരം നേരെത്തേ സംഭവിച്ചിരിക്കാനാണ് സാധ്യതയെന്നും വേദ പ്രകാശ് നിരൂപിക്കുന്നു.

കൽക്കിയുടെ ജന്മദേശമായ സംബാൽ ദ്വീപ് മൂന്ന് ഭാഗവും സമുദ്രത്താൻ ചുറ്റപ്പെട്ട അറേബ്യ തന്നെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു.

ആനാട്ടിലെ ഏറ്റവും സത്യസന്ധനായ വ്യക്തിയായാണ് പുരാണങ്ങൾ കൽക്കിയെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്.

കൽക്കിയുടെ പിതാവ് വിഷ്ണുഭഗത്ത്, മാതാവ് സുമാനി.

വിഷ്ണുഭഗത്ത് എന്നാൽ സംസ്കൃതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ അടിമ എന്നാണർഥം.

മുഹമ്മദ് നബിയുടെ പിതാവ് അബ്ദുള്ള, അബ്ദുള്ള എന്നാൽ അറബിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ അടിമ . കൽക്കിയുടെ മാതാവിന്റെ നാമം സമാധാനം എന്നർഥം വരുന്ന സുമാനി. മുഹമ്മദ് നബിയുടെ ഉമ്മയുടെ നാമം ആമിന .അറബിയിൽ ആമിന എന്ന പദവും സമാധാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

കൽക്കി അവതാരം ജന്മമെടുക്കുന്നത് മുഴുവൻ ലോകത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള അവസാന അവതാരമായിട്ടായിരിക്കുമെന്ന് പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ 24 പ്രധാന അവതാരങ്ങളിൽ ഒടുവിലത്തേത് കൽക്കി അവതാരമായിരിക്കുമെന്ന് ഭാഗവത പുരാണം പ്രവചിക്കുന്നു.( ഭാഗവത പുരാണം പ്രഥമ ഖണ്ഡം 3:25) മുഹമ്മദ് നബി അവസാനത്തെ പ്രവാചകനാണെന്നും ഇനിയൊരു പ്രവാചകൻ ഉണ്ടാവില്ലെന്നും മുസ്ലിംകൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.

കൽക്കിയുടെ ജനനം ഒരു കുലീന കുടുംബത്തിലായിരിക്കുമെന്ന് പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു. ജനനത്തിനു മുമ്പ് പിതാവും ശൈശവത്തിൽ മാതാവും നഷ്ടപ്പെടുന്ന കൽക്കി അനാഥനായി വളരുമെന്ന് ഭാഗവത പുരാണം പറയുന്നു. മുഹമ്മദ് നബി ജനിച്ചത് മക്കയിലെ പ്രമുഖരായ ഖുറൈശി ഗോത്രത്തിലായിരുന്നുവല്ലോ. നബിയുടെ ജനനത്തിനു മുമ്പ് പിതാവ് മരണപ്പെട്ടിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് ആറുവയസ്സുള്ളപ്പോൾ മാതാവും മരണപ്പെട്ടു.

കൽക്കിയുടെ ജനനം ആ മാസത്തിലെ 12-ാം തീയതിയായിരിക്കുമെന്ന് കൽക്കി പുരാണം പറയുന്നു.(കൽക്കി പുരാണം 2:15) ഇസ്ലാമിക കലണ്ടർ പ്രകാരം റബീഉൽ അവ്വൽ മാസം 12-ാം തിയ്യതിയായിരുന്നുവല്ലോ മുഹമ്മദ് നബിയുടെ ജനനം. ഈത്തപ്പഴവും ഒലീവുമായിരിക്കും കൽക്കിയുടെ പ്രധാന ഭക്ഷണമെന്ന് പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു.

കൽക്കിക്ക് ഒരു പർവ്വത ഗുഹയിൽ വെച്ച് ദൈവികസന്ദേശം നൽകപ്പെടുമെന്ന് പരാണങ്ങൾ പറയുന്നു. ഹിറാ എന്ന പർവ്വത ഗുഹയിൽ വെച്ച് ജിബ്രീൽ നബിക്ക് ദിവ്യബോധനം നൽകിയത് പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. സ്വന്തം നഗരമായ സംബാലിൽ ധർമ പ്രചാരണം ആരംഭിക്കുന്ന കൽക്കി സ്വന്തം നാട്ടുകാരിൽ നിന്നുയരുന്ന എതിർപ്പിനെയും പീഡനങ്ങളെയും തുടർന്ന് വടക്കുഭാഗത്തുള്ള കുന്നുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട മറ്റൊരു നഗരത്തിലേക്ക് കുടിയേറും. നിശ്ചിതകാലത്തിനു ശേഷം രാജ്യം മുഴുവൻ കൽക്കിയുടെ അധീനതയിലാകുമെന്നും പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നു. പ്രവാചകത്വം പ്രാപ്തമായ ശേഷം ജന്മനഗരമായ മക്കയിൽ പ്രബോധന പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിച്ച മുഹമ്മദ് നബി ശത്രുക്കളുടെ എതിർപ്പിനെ തുടർന്ന് മദീനയിലേക്ക് പോയതും പിന്നീട് അനുയായികളോടൊപ്പം ജന്മനാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്ന് മക്ക കീഴടക്കിയതും തുടർന്ന് അറേബ്യ മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന് വിധേയമായതും തെളിവാർന്ന ചിത്രം.

'കൽക്കി നാല് അനുചരൻമാരോടൊപ്പം പിശാചിനെ കീഴടക്കും' (കൽക്കി പുരാണം 2:5)

  അബൂബക്കർ, ഉമർ, ഉസ്മാൻ, അലി എന്നീ ആദ്യകാല ഖലീഫമാർ നബിയുടെ ഉറ്റ അനുചരൻമാരായിരുന്നുവല്ലോ. ദുഷ്ടശക്തികളുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ കൽക്കിക്ക് ദൈവിക സഹായം ലഭിക്കും.(കൽക്കി പുരാണം 2:7).

ബദ്ർ യുദ്ധത്തിൽ മുഹമ്മദ് നബിയെ മലക്കുകൾ സഹായിച്ചിരുന്ന കാര്യം വേദപ്രകാശ്‌ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അതിവേഗതയുള്ള കുതിരയെ അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിക്കും. ആ കുതിരപ്പുറത്ത് മിന്നൽ വേഗത്തിൽ വാളുമായി സഞ്ചരിച്ച് അദ്ദേഹം ലോകം കീഴടക്കും. ആ കുതിരപ്പുറത്ത് അദ്ദേഹം ഏഴ് ആകാശങ്ങൾ താണ്ടും (ഭാഗവത പുരാണം ഖണ്ഡം 12, 2:19, 20) ബുറാഖ് എന്ന അതി വേഗതയുള്ള കുതിര പുറത്ത് ഏഴ് ആകാശങ്ങളിലൂടെ നബി സഞ്ചരിച്ചതായി മുസ്ലീംകൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. സൗന്ദര്യത്തിലും ആകാരഭംഗിയിലും കൽക്കിയെ വെല്ലാൻ മറ്റാരുമില്ലെന്ന് ഭാഗവത പുരാണം പറയുന്നു.(ഖണ്ഡം 12,2:20). ആകർഷകമായ വ്യക്തിത്വവും ആകാര സൗഷ്ഠവവും മുഹമ്മദ് നബിയുടെ പ്രത്യേ കതയായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹചാരികൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

കൽക്കിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും സദാ സുഗന്ധം പ്രസരിക്കുന്നുണ്ടാവും. ചുറ്റുപാടും ആ പരിമളത്തിൽ ആനന്ദം കൊള്ളുന്നതാണ് ( ഭാഗവത പുരാണം ഖണ്ഡം 12, 2:21). മുഹമ്മദ് നബി നടക്കുമ്പോൾ ചുറ്റുപാടും സുഗന്ധപൂരിതമാകുമായിരുന്നുവെന്ന് ചില ഹദീസുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഭാഗവത പുരാണം കൽക്കിയെ 'ജഗത് പതി' (ലോകനേതാവ്) എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ( ഭാഗത പുരാണം ഖണ്ഡം 12,12:19). പ്രവാചക പുംഗവരിൽ ഈ വിശേഷം മറ്റാരെക്കാളും അനുയോജ്യമായിരിക്കുന്നു.

കൽക്കി എട്ട് വിശ‌ഷ്ട ഗുണങ്ങളാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കുമെന്ന് പരാണങ്ങൾ പറയുന്നു. ആത്മനിയന്ത്രണം, ധൈര്യം, സംസാരത്തിലെ മിതത്വം, ദാനം, നന്ദി,കുടുംബ മഹിമ, വിവേകം, ദിവ്യബോധനം, എന്നിവയാണ് ഈ എട്ട് ഗുണങ്ങൾ.ഈ എട്ട് ഗുണങ്ങളും മുഹമ്മദ് നബി യിൽ സമഞ്ജസമായി സമ്മേളിക്കുന്നുവെന്നത് ആ മഹത് ചരിത്രം വായിക്കുന്ന ആർക്കും ബോധ്യമാവും.

കൽക്കിയെ കുറിച്ചുള്ള ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങളിലെ പ്രവചനങ്ങൾ അന്ത്യപ്രവാചകനായ മുഹമ്മദ് നബിക്ക് മാത്രമാണ് അനുയോജ്യമാകുന്നതെന്ന് വേദപ്രകാശ് യുക്തിഭദ്രമായി സമർഥിക്കുന്നു.


          *__പ്രൊഫ.വിനോദ് കുമാർ*
                      *എടച്ചേരി.*

പ്രഥമാംശം[തിരുത്തുക]

ഇതിൽ ഏഴു അദ്ധ്യായങ്ങളുണ്ട് . ആദ്യമായി കലിവിവരണമാണ് . കലിയുഗത്തിന്റെ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ ധര്മ്മത്തിനു വളരെയേറെ ഹാനിയുണ്ടായി .ഈശ്വരാരാധന പാടെ അപ്രത്യക്ഷമായി . യജ്ഞങ്ങൾ മുടങ്ങിയതോടെ ഹവിർഭാഗം ലഭിക്കാതെ ദേവന്മാർ ക്ഷീണിതരായി ഭവിച്ചു .ദുഃഖിതരായ ദേവന്മാർ പിന്നീട് ഭൂമിയിലെ കലിയുഗത്തിലെ അവസ്ഥയും തങ്ങളുടെ വിഷമസ്ഥിതിയും അറിയിക്കാനായി സത്യലോകത്തെത്തി ബ്രഹ്മാവിനെ കാണുന്നു . ബ്രഹ്‌മാവ്‌ ദേവന്മാരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു ഗോലോകത്തെത്തുകയും ഭഗവാൻ കൃഷ്ണനെക്കണ്ടു ദേവന്മാരുടെ വിഷമതകൾ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു . ദേവന്മാരുടെയും ബ്രഹ്‌മാവിന്റെയും വിഷമതകൾ കണ്ടു ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ താൻ എടുക്കുവാൻ പോകുന്ന കൽക്കി എന്ന അവതാരത്തെക്കുറിച്ചും തുടർന്ന് കലിയുഗത്തെ സംഹരിച്ചു കൃതയുഗം സ്ഥാപിക്കുന്ന കാര്യത്തെക്കുറിച്ചും അവരോടു പറഞ്ഞു അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു . കലിയുഗത്തെ സംഹരിക്കാനും കൃതയുഗം സ്ഥാപിക്കാനുമായി മഹാവിഷ്ണു വൈശാഖ മാസത്തിലെ ശുക്ളപക്ഷ ദ്വാദശി ദിവസം ശാംഭലം എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ അക്കാലത്തെ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായ വിഷ്ണുയശസ്സിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിൻറെ പുത്രനായി സുമതി എന്ന ബ്രാഹ്മണിയിൽ ജനിച്ചു . ആ സമയം ലോകം വളരെയേറെ പ്രസന്നമായിത്തീരുകയും ദിക്കുകളൊക്കെ നല്ലതുപോലെ തെളിയുകയും എല്ലാപേരുടെയും മനസ്സിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്ത ആനന്ദമുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു . വിഷ്ണുയശസ്സിന്റെ ഗൃഹത്തിലെ ചെടികളൊക്കെ നന്നായി പൂത്തു തളിർത്തു . ശംഭലഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും ഭഗവാന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ദുഃഖവും ദുരിതങ്ങളും ഓടി മറഞ്ഞു . ജനങ്ങളെല്ലാം കലിയുടെ പ്രേരണയാലുള്ള അധർമ്മങ്ങൾ മറന്നു ധർമ്മിഷ്ഠരായി ജീവിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. ലോകം കൂടുതൽ സുന്ദരമായി കാണപ്പെട്ടു . പക്ഷിമൃഗാദികൾ പോലും വളരെയേറെ ശോഭയുള്ളവരായിത്തീർന്നു .

കൽക്കിഭഗവാൻ ജനിക്കുന്നതിനു മുൻപേ , ദേവന്മാരുടെ അംശങ്ങളായി കവി, പ്രാജ്ഞൻ, സുമന്ത്രൻ തുടങ്ങിയ മൂന്ന് ജ്യേഷ്ഠന്മാർ കൽക്കിക്ക് ജനിച്ചിരുന്നു . കൂടാതെ ഈശ്വരന്മാരുടെ അംശങ്ങളായി ഗർഗ്യൻ , ഭർഗ്യൻ , വിശാലൻ തുടങ്ങിയ മൂന്ന് ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠരും കൽക്കിയുടെ ഗോത്രത്തിലുണ്ടായി . ഇവരെല്ലാം വിഷ്ണുഭക്തനായ വിശാഖയൂപരാജാവിന്റെ സംരക്ഷണയിൽ വളർന്നു വന്നു .

തുടർന്ന് കൽക്കിയുടെ ഉപനയനവും , പരശുരാമന് ശിഷ്യപ്പെട്ടു ബാലനായ കൽക്കി ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിക്കുന്നതും , ശിവനെ പൂജിച്ചു വരങ്ങൾ നേടുന്നതുമാണ് ഇതിൽ വർണ്ണിക്കുന്നത് . ഭഗവാൻ ശിവൻ കൽക്കിയിൽ പ്രസന്നനായി വില്വാദകേശ്വരം ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ച് കൽക്കിക്കു ദർശനം നൽകുകയും , രത്നത്സരു എന്ന ദിവ്യമായ വാളും , സർവ്വജ്ഞാനിയായ ഒരു തത്തയേയും , ഒരിക്കലും ക്ഷീണിക്കാത്തതും ശിവന്റെ അഗ്നിയിൽ നിന്നും ജനിച്ചതും പല രൂപങ്ങളും ധരിച്ചു ആകാശത്തും സകല ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിവുള്ളതുമായ ഗാരുഡം എന്ന കുതിരയേയും കൽക്കിക്ക് നൽകുകയുണ്ടായി .

തുടർന്ന് ലക്ഷ്മിദേവിയുടെ അംശമായി ശ്രീലങ്കയിൽ ജനിച്ച പദ്മ എന്ന ദേവിയുടെ കഥയും , അവൾക്കു കൽക്കിദേവനോടുള്ള പ്രണയവുമാണ് വർണ്ണിക്കുന്നത് . ശിവൻ കൊടുത്ത തത്തയായിരുന്നു കൽക്കിക്കും പദ്മയ്ക്കുമിടയിൽ ദൂതനായി വർത്തിച്ചത് .

ദ്വിതീയാംശം[തിരുത്തുക]

ഇതിൽ കൽക്കിഭഗവാൻ പദ്മയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതും അനന്തമഹർഷിയുടെ ചരിത്രവും , കൽക്കിഭഗവാന്റെ ചില യുദ്ധങ്ങളുമാണ് വർണ്ണിക്കുന്നത് . അക്കാലത്തു ഈശ്വരവിശ്വാസമില്ലാത്തവരും നീചന്മാരുമായ ജനങ്ങളായിരുന്നു ലോകത്തിൽ ഭൂരിഭാഗവും .അവരെ "ബൗദ്ധന്മാർ" എന്നാണു കൽക്കിപുരാണം വിവക്ഷിക്കുന്നത് . ഭൗതികമായ ബുദ്ധികൊണ്ട് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നവരെന്നോ , ഭൗതിക ബുദ്ധിയുള്ളവരാകയാൽ ആത്മീയതയെ തിരസ്ക്കരിക്കുന്നവരെന്നോ അർത്ഥമെടുക്കാം . അവരൊക്കെ ഉദരത്തെയും ലൈംഗികാവയവത്തെയും മാത്രം തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും ഈശ്വരനെ ആരാധിക്കാത്തവരും , മഹാശക്തിശാലികളും , ആയിരുന്നു . ധർമ്മരക്ഷകനായ കൽക്കി , തന്റെ ബന്ധുക്കളോടും സൈന്യങ്ങളോടുമൊപ്പം കീകടപുരം എന്ന ബൗദ്ധന്മാരുടെ ദേശത്തെത്തി ആക്രമണം തുടങ്ങി . കീകടപുരത്തെ കൽക്കി വളഞ്ഞപ്പോൾ അവിടത്തെ ബൗദ്ധരാജാവായ ജിനൻ കൽക്കിക്കെതിരെ രണ്ടു അക്ഷൗഹിണിയോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിനായി എത്തിച്ചേർന്നു .തുടർന്ന് നടന്ന അതിഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ ബൗദ്ധരാജാവായ ജിനനെ കൽക്കി കൊന്നു . മഹാഭയങ്കരമായ ആ യുദ്ധത്തിൽ വിജയം ലഭിക്കാതായപ്പോൾ ,ബൗദ്ധരാജാവായ ശുദ്ധോദനൻ തന്റെ ഉപാസനാ ശക്തിയായ മായാദേവിയെ വിളിക്കുന്നു .ഈ മായാദേവിയാണ് ലോകത്തെ ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നും ശിവഭക്തിയിൽ നിന്നും അകറ്റി അജ്ഞാനത്തിലും ഭൗതിക മോഹങ്ങളിലും തളച്ചിടുന്നത് . ഈ മായാദേവിയെ കണ്ടപ്പോൾ കൽക്കിയുടെ സൈനികരെല്ലാം മോഹിച്ചു പ്രജ്ഞ നശിച്ചു പ്രതിമ കണക്കെ നിന്നുപോയി. . അസംഖ്യം വിചിത്രങ്ങളായ യുദ്ധവൈഭവങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ച മായാദേവിയെ ജയിക്കുവാൻ ദേവാംശങ്ങളായ കൽക്കിയുടെ സേനകൾക്കു പോലും സാധിച്ചില്ല . ബ്രഹ്‌മാവിനെപോലും കുഴക്കുന്നവളാണ് ഈ മായാദേവി. യുദ്ധം ഇത്തരത്തിലായപ്പോൾ , ലോകനാഥനായ കൽക്കിഭഗവാൻ യുദ്ധരംഗത്തേക്കു പ്രവേശിച്ചു മായാദേവിയെ ഒന്ന് നോക്കി .മായാദേവിയുടെ ഭർത്താവാണ് സാക്ഷാൽ വിഷ്ണുഭഗവാൻ . പതിയായ കൽക്കിഭഗവാൻ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ മായാദേവി സുന്ദരഗാത്രിയായി കൽക്കിദേവന്റെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു അദ്ദേഹത്തിൽ ലയിച്ചു മുക്തയായി . തുടർന്നു കൽക്കി ഭഗവാൻ , കടാക്ഷം കൊണ്ട് തന്റെ സൈനികർക്കു പ്രജ്ഞയേകി . ഉണർന്നെണീറ്റ അവർ ബൗദ്ധന്മാരെ നിഗ്രഹിക്കുവാനായി യുദ്ധരംഗത്തേക്കു പ്രവേശിച്ചു . മായാദേവി ലോകത്തു നിന്നും അപ്രത്യക്ഷയായപ്പോൾ, ലോകരെല്ലാം ഭൗതികമോഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ഈശ്വരഭക്തിയേയും ജ്ഞാനത്തേയും ആശ്രയിച്ചു ലോകമംഗളം ആചരിക്കുകയും ചെയ്തു . എന്നാൽ ബൗദ്ധന്മാർ ഇതുകണ്ട് നിലവിളിച്ചുപോയി . അവരുടെ പൗരുഷമെല്ലാം നശിച്ചു . കൽക്കിസേനയോട് ഏറ്റുമുട്ടിയ അവർ അപ്പാടെ മുടിഞ്ഞു പോയി . തുടർന്നു പരാജിതരായ ബൗദ്ധന്മാരുടെ ധനമെല്ലാം എടുത്തു കൽക്കി ഭഗവാൻ സജ്ജനങ്ങൾക്കു ദാനം ചെയ്തു .

തൃതീയാംശം[തിരുത്തുക]

ഈ ഭാഗത്തിൽ കൽക്കി, മ്ളേച്ഛന്മാരെ(ദുർജ്ജനങ്ങളെ) ധീരമായ യുദ്ധത്തിൽ കൊന്നൊടുക്കുന്നു . തുടർന്ന് മ്ളേച്ഛരെല്ലാം (ധർമ്മധ്വംസകരെല്ലാം) കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരുടെ ഭാര്യമാരായ സ്ത്രീകളെല്ലാം കുതിരകളിലും ആനകളിലും പക്ഷികളിലും കയറി കൽക്കിയോടു യുദ്ധത്തിന് വന്നുചേർന്നു . അവരെയെല്ലാം കൽക്കി ദിവ്യശക്തികൊണ്ടു അടക്കി, സദുപദേശങ്ങൾ നൽകി വിട്ടയച്ചു . തുടർന്ന് ഭൂമിയിൽ ശ്രേഷ്ഠരാജ്യങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തിയ കൽക്കി ലോകത്തെങ്ങും ധർമ്മരക്ഷണം ചെയ്തുകൊണ്ട് ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു .

കലിയുഗ സംഹാരം[തിരുത്തുക]

കലിയുഗത്തിലെ ഭീകരരാജാക്കന്മാരെയും അധർമ്മികളെയും സംഹരിക്കുവാനായി കൽക്കി ഭഗവാൻ യാത്രയാകുമ്പോൾ ധർമ്മം ഒരു ബ്രാഹ്മണ വേഷത്തിൽ വന്നു തന്റെ ദുഃഖമറിയിക്കുന്നു . തുടർന്ന് സത്യയുഗവും അവിടെ എത്തിച്ചേരുന്നു . സത്യയുഗം മൂർത്തിയെടുത്തു അതിതേജസ്വിയായി അവിടെ വന്നിട്ട്; കൽക്കി ഭഗവാനോട്; തനിക്കു ഭൂമിയിൽ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കാനുള്ള സമയമായെന്നും എന്നാൽ ഇനിയും വിട്ടുപോകാത്ത കലിയുഗം കാരണം അതിനു പൂർണ്ണമായും സാധിക്കുന്നില്ലെന്നും അറിയിച്ചു . കൽക്കിദേവൻ ധർമ്മത്തിനും സത്യയുഗത്തിനും ആശ്വാസം പകർന്നുകൊണ്ട് ധർമ്മദേവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു . " ദേവാ . സത്യയുഗം ആഗതമായിരിക്കുന്നതു കണ്ടാലും . ഞാൻ ബൗദ്ധരെയും മ്ളേച്ഛരേയും (ധർമ്മധ്വംസകന്മാരായ നീചന്മാരെയെല്ലാം) നിഗ്രഹിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . ശേഷിപ്പുള്ള പാതകികളെ ഉടനെ തന്നെ വധിക്കുന്നുണ്ട് . യജ്ഞം, തപസ്സു, ദാനം , വൃതം തുടങ്ങിയവയോടെ അങ്ങ് സത്യയുഗത്തോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുക " . തുടർന്ന് അദൃശ്യരായി കഴിഞ്ഞിരുന്ന സൂര്യ-ചന്ദ്ര വംശങ്ങളുടെ രാജാക്കന്മാരും ക്ഷത്രിയവംശ ബീജങ്ങളുമായ മരു , ദേവാപി എന്നീ രാജാക്കളോടും , തന്റെ സുഹൃത് ബന്ധുക്കളോടും കൽക്കി കലിക്കെതിരായി യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെട്ടു .

കലിദേശത്തിന്റെ സ്ഥിതി[തിരുത്തുക]

കലിയുടെ ദേശം വളരെയേറെ മലിനമായതും പൂച്ചകളും, നായ്ക്കളും, മലം ഭക്ഷിക്കുന്ന കാക്കകളും നിറഞ്ഞതും ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്നതുമായിരുന്നു . എല്ലാ വീടുകളും ഭരിച്ചിരുന്നത് സ്ത്രീകളായിരുന്നു . അവർ ചൂതുകളിയിലേർപ്പെട്ടു എപ്പോഴും വിവാദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ പുരുഷന്മാർ വീട്ടുവേല ചെയ്യുകയും ദാസികളേക്കാൾ നീചമായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു .കൽക്കി ഭഗവാന്റെ പോരാളികൾ സജ്ജനങ്ങളെ സല്കരിച്ചുകൊണ്ടും ധർമ്മഗാഥകൾ പാടിക്കൊണ്ടും കലിദേശങ്ങളെ ആക്രമിച്ചു .

ഭീകരയുദ്ധം[തിരുത്തുക]

യുദ്ധത്തിനായി കൽക്കിഭഗവാൻ യാത്ര തുടങ്ങിയതറിഞ്ഞു കലി ക്രോധാവേശം പൂണ്ടു . തന്റെ സേനയിൽ പുത്രപൗത്രാദികളായ അധർമ്മ ബീജന്മാരെയും , കോടിക്കണക്കിനു മ്ളേച്ഛൻമാരെയും കൂടെക്കൂട്ടി മൂങ്ങ കൊടിയടയാളമായ തേരിൽ കയറി വിശസനം എന്ന നരകതുല്യമായ നഗരത്തിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി . ഋഷിമാരോടൊത്തു സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ധർമ്മം,കൽക്കി ഭഗവാന്റെ ആശിസ്സുകളോടെ കലിയുമായി യുദ്ധം തുടങ്ങി . സത്യം ദംഭത്തിനോടും , പ്രസാദം ലോഭത്തിനോടും , അഭയം ക്രോധത്തോടും , സുഖം ഭയത്തോടും പ്രീതി നരകത്തോടും ഘോരമായി എതിരിട്ടു . ആധിയോട് ധർമ്മഭടനായ യോഗവും , വിനയമാകുന്ന ധർമ്മഭടൻ ഗ്ളാനിയോടും ഏറ്റുമുട്ടി . ബ്രഹ്മാദിദേവന്മാർ ആ ഘോരയുദ്ധം കാണുവാനായി എത്തിച്ചേർന്നു . മരു രാജാവ് ഖശന്മാരെയും കാംബോജരെയും കൊന്നൊടുക്കി . വിശാഖയൂപരാജാവ് പുളിന്ദൻമാരെയും ശ്വപച്ചന്മാരെയും കൊന്നൊടുക്കി . മറ്റു അസംഖ്യം കലിയുടെ അനുയായികളോട് കൽക്കിഭഗവാന്റെ അനുയായികൾ ഏറ്റുമുട്ടി . ഭൂമി സ്വർഗ്ഗം പാതാളം തുടങ്ങിയ ത്രിലോകങ്ങളിലും മഹായുദ്ധം വ്യാപിച്ചു .ആകാശമണ്ഡലങ്ങളും യുദ്ധത്തിന് വേദിയായിത്തീർന്നു . [കൽക്കിപുരാണം തൃതീയാംശം അദ്ധ്യായം 5,6 ]

കോക-വികോക വധം[തിരുത്തുക]

മ്ളേച്ഛന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ വൃകാസുരന്റെ സന്താനങ്ങളായി കോകൻ, വികോകൻ തുടങ്ങി രണ്ടു മഹാസുരന്മാർ കലിക്കുവേണ്ടി യുദ്ധത്തിനായി എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു . ദേവന്മാർക്കൊക്കെ ഭയത്തെ ജനിപ്പിക്കുന്നവരും ബ്രഹ്‌മാവിൽ നിന്നും വരം നേടിയവരുമായ ആ മഹാസുരന്മാരെ ഈശ്വരനൊഴിച്ചു മറ്റാരാലും കൊല്ലുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല . അവർ യുദ്ധഭൂമിയിലെത്തിയപ്പോൾ ദേവന്മാരൊക്കെ ഭയന്നു വിറച്ചു . മഹാപ്രഭാവശാലികളായ അവരോടു സർവ്വശക്തനായ കൽക്കി ഭഗവാൻ തന്നെ നേരിട്ടു യുദ്ധം ചെയ്തു . ഭഗവാന്റെ അസ്ത്രങ്ങളേറ്റു കോകൻ ശിരസ്സ് മുറിഞ്ഞു വീണെങ്കിലും വികോകൻ അവനെയൊന്നു നോക്കിയതോടെ കോകൻ ജീവിച്ചെണീറ്റു വന്നു . ഇതുകണ്ട് ദേവന്മാരെല്ലാം ഞെട്ടിപ്പോയി . വികോകനെയും കൽക്കിദേവൻ ഇതുപോലെ വധിച്ചുവെങ്കിലും കോകന്റെ ദൃഷ്ടിയേറ്റതോടെ വികോകനും ജീവിച്ചു . ഇതുകണ്ട് കൽക്കിദേവനും വിസ്മയമുണ്ടായി . ഇത്തരത്തിൽ പലവുരു ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ കൽക്കിദേവൻ യുദ്ധം നിറുത്തിവച്ചു ധ്യാനനിരതനായി . ബ്രഹ്‌മാവിന്റെയും ആദികർത്താവായ കൽക്കിഭഗവാൻ ധ്യാനനിമഗ്നനായപ്പോൾ ബ്രഹ്‌മാവ്‌ അവിടെ വരികയും കൽക്കി ഭഗവാനോട് ഇത്തരത്തിൽ പറയുകയും ചെയ്തു . " ലോകനാഥാ . ഇവരെ അസ്ത്രശസ്ത്രങ്ങളാൽ വധിക്കുക സാധ്യമല്ല . കൈകൊണ്ടു രണ്ടുപേരെയും ഒരേ നിമിഷം ഒന്നുപോലെ ശിരസ്സിൽ പ്രഹരിച്ചാൽ മാത്രമേ ഇവർ മരിക്കുകയുള്ളൂ . ഇവരിൽ ഒരാൾ മറ്റവനെ നോക്കിയാലും മരിച്ച അപരൻ ജീവിക്കുന്നതാണ് . അതിനാൽ ഇവർ പരസ്പരം ദൃഷ്ടിപ്പെടാത്ത നിമിഷത്തിൽ ഒരേ സമയം ശിരസ്സിൽ പ്രഹരിച്ചു ഇവരെ വധിക്കുക . " തുടർന്ന് കൽക്കി ഭഗവാൻ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം ചുവടു വച്ചുകൊണ്ടു അവരുടെ മധ്യത്തിലെത്തി ഒരേ സമയം അവരുടെ ശിരസ്സുകളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു . സ്വർഗ്ഗസ്ഥരായ ദേവന്മാരെപ്പോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരും പ്രകൃതിയിലെ സർവ്വതിനേയും ആഹരിക്കുന്നവരും ദിക്കുകൾക്കു പോലും ഭീതി ജനിപ്പിക്കുന്നവരുമായ ആ ഭയങ്കരന്മാർ കൽക്കി ഭഗവാന്റെ പ്രഹരമേറ്റ് ശിരസ്സ് തകർന്നു മരിച്ചു വീണു . ഇപ്രകാരം അത്ഭുതം സൃഷ്ടിക്കുന്ന കൽക്കിഭഗവാന്റെ പരാക്രമം കണ്ടു ദേവഗന്ധർവൻമാർ അദ്ദേഹത്തെ സ്തുതിക്കുവാൻ തുടങ്ങി . കലിയുഗത്തിലെ അതിപ്രബലമായ രണ്ടു ദുഷ്ടശക്തികളെയാണ് കൽക്കിഭഗവാൻ കൊന്നു വീഴ്ത്തിയത് . വലിയ രണ്ടു കൊടുമുടികൾ പോലെ അവർ ഭൂമിയിൽ ചത്തു കിടക്കുന്നതു കണ്ടു സജ്ജനങ്ങൾക്കു വലുതായ ആശ്വാസമുണ്ടായി . കൽക്കിയുടെ വിജയം കണ്ടു പുളകിതനായ കവി പതിനായിരം മ്ളേച്ഛമഹാരഥികളെ കൊന്നൊടുക്കി . ഒരു ലക്ഷം പേരെ പ്രാജ്ഞനും അൻപതിനായിരം പേരെ സുമന്ത്രനും കൊന്നൊടുക്കി . ഗര്ഗഗ്യനും ഭർഗ്ഗ്യനും വിശാലനും കോടിക്കണക്കിനു മ്ളേച്ഛമഹാരഥികളെ കൊന്നൊടുക്കി . [കൽക്കിപുരാണം തൃതീയാംശം അദ്ധ്യായം 7 ]

കലിയുഗസമാപ്തി[തിരുത്തുക]

ധർമ്മം സത്യയുഗത്തോട് ചേർന്ന് കലിയോട് ഘോരയുദ്ധം ചെയ്തു . ധർമ്മത്തിന്റെയും സത്യയുഗത്തിന്റെയും തീക്ഷ്ണമായ അസ്ത്രങ്ങളേറ്റ് കലിയുഗം തോൽക്കുകയും അവന്റെ രഥം തകർന്നുപോകുകയും ചെയ്തു . അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും കറുത്ത ദുർഗന്ധമുള്ള രക്തമൊഴുകിത്തുടങ്ങി . കലിയുടെ മുഖം ഭീകരമായിത്തീർന്നു . തുടർന്ന് ധർമ്മത്തെക്കണ്ടു ഭയന്ന കലിയുഗം സ്ത്രീകളുടെ അധികാരം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു . അവിടെച്ചെന്നു സ്ത്രീസ്വാമിനികളുടെ അഭയം തേടി പാർത്തു . കലിയുടെ ഭടന്മാരായ ആധി , വ്യാധി ,ക്രോധം, ദംഭം,ഭയം ,നരകം തുടങ്ങിയവരെല്ലാം ധർമ്മത്തിന്റെ ഭടന്മാരാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു . തുടർന്ന് സത്യയുഗവും ധർമ്മവും ഋഷിമാരും കലിയുടെ സ്ത്രീസ്വാമിനീ-സ്ഥാനത്തെത്തുകയും ബാണാഗ്നിയാൽ ആ ദേശത്തെ ചുട്ടു ചാമ്പലാക്കുകയും ചെയ്തു . കലിയുടെ സ്ത്രീപുത്രാദികളായ കുടുംബാംഗങ്ങൾ സർവ്വരും കൊല്ലപ്പെട്ടു . തുടർന്ന് എരിഞ്ഞ ശരീരത്തോട് കൂടിയ കലിയുഗം ഏകനായിത്തീരുകയും ദീനമായ മനസ്സോടെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് രഹസ്യമായി ഭാരതവർഷം ഉപേക്ഷിച്ചു മറ്റെവിടേക്കോ കടന്നുകളയുകയും ചെയ്തു . ഇത്തരത്തിൽ കലിയുഗത്തിന്റെ പരിസമാപ്തി വരികയും കൃതയുഗം എന്ന സത്യയുഗം പ്രവർത്തനമാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു .

അനന്തര സംഭവങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

തുടർന്ന് വിഷ്ണുഭക്തനായ ശശിധ്വജനുമായുള്ള യുദ്ധവും അദ്ദേഹത്തിൻറെ പുത്രിയായ രമാദേവിയെ കൽക്കി ഭഗവാൻ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതുമാണ് പ്രതിപാദ്യം . രമാദേവി പൂർവ്വജന്മത്തിൽ കൃഷ്ണപത്നിയായ സത്യഭാമ ആയിരുന്നു . [കൽക്കിപുരാണം തൃതീയാംശം അദ്ധ്യായങ്ങൾ 8 , 9 ,10 ,11 ] തുടർന്ന് വിഷകന്യകയെ മോചിപ്പിച്ചു അവളുടെ ദുഷ്ടതയെ നശിപ്പിച്ചു അമൃതകന്യകയാക്കുന്നതും , കൃതയുഗസ്ഥാപനവും വിവരിക്കുന്നു . തുടർന്ന് വിഷ്ണുയശസ്സിന്റെ മോക്ഷപ്രാപ്തിയും , കൽക്കിഭഗവാന്റെ ക്രീഡകളും അത്ഭുതപ്രവർത്തികളും വിവരിക്കുന്നു .


കൽക്കിഭഗവാൻ ലോകം മുഴുവനും ഉത്തമന്മാരായ ധർമ്മരാജാക്കൾക്കു നൽകി . രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രഷ്ഠനായ മരുവിനെ , അയോദ്ധ്യയുടെ അധിപതിയായി കൽക്കി വാഴിച്ചു . ചന്ദ്രവംശത്തിന്റെ നാഥനായി ദേവാപി മഹാരാജാവിനെ അഞ്ചു പ്രമുഖ ദേശങ്ങൾക്കു അധിപതിയാക്കി വാരണാവതത്തിൽ ഇരുത്തി . ഇത്തരത്തിൽ ഗൃഹസ്ഥനായ കൽക്കിഭഗവാൻ ലോകത്തെ കാത്തുരക്ഷിച്ചു . കൽക്കിഭഗവാൻ സഹോദരന്മാർ , പുത്രന്മാർ , ബന്ധുക്കൾ , കുടുംബക്കാർ , തുഷ്ടരായ ഭൂമിയിലെ ജീവജാലങ്ങൾ എന്നിവയോടൊപ്പം ശംഭലഗ്രാമത്തിൽ അനേകകാലം പാർത്തുവന്നു . ശംഭലഗ്രാമം ദേവലോകം പോലെ ഭൂമിയുടെ മധ്യത്തിൽ ശോഭിച്ചു . അവിടെ അറുപത്തിനാല് തീർത്ഥങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടു . കൽക്കിയുടെ തേജസ്സുകൊണ്ടു അക്കാലത്തു മരിക്കുന്നവരെല്ലാം പാപം തീർന്നു സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു . ദേവന്മാർ ലോകം മുഴുവനും ഓടി നടന്നു ധർമ്മിഷ്ഠർക്കു ഇഷ്ടഫലങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ട് സഞ്ചരിച്ചു . കൽക്കിഭഗവാൻ ലോകപാലനം ചെയ്തിരുന്നപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ പ്രജകളിൽ ആരും തന്നെ അധർമ്മിയോ അൽപ്പായുസ്സോ ദരിദ്രനോ പാഷണ്ടനോ കപടാചാരിയോ ആയിരുന്നില്ല . ജീവിവർഗ്ഗമാകെ ആധിവ്യാധികളും ക്ളേശവും പരസ്പരം ഈർഷ്യയുമില്ലാതെ ദേവഭൂമിയിലെ ദേവന്മാർക്ക് തുല്യം സദാ ആനന്ദത്തോടെ വസിച്ചു . തുടർന്ന് സത്യയുഗവും ധർമ്മവും കലിയെന്ന ശത്രുവിന്റെ നാശത്തോടെ സ്വസ്ഥരായി ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ചു . അനേകകാലം ലോകത്തിൽ ധർമ്മം നിലനിന്നു . മുനിമാർ ഘോരമായി തപസ്സു ചെയ്തു ലോകത്തിനു മംഗളമുണ്ടാക്കി . വേദങ്ങളും അഷ്ടാദശപുരാണങ്ങളും ധർമ്മയജ്ഞങ്ങളും സ്വരൂപികളായി ഭൂമിയിൽ പ്രവേശിച്ചു .


അദ്ധ്യായം 19 കൽക്കിയുടെ വൈകുണ്ഠ പ്രാപ്തിയും , അദ്ധ്യായം 20 ഗംഗാസ്തവവും, അധ്യായം 21 പുരാണത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യവും വർണ്ണിക്കുന്നവയാണ് .

അവലംബം[തിരുത്തുക]


പുരാണങ്ങൾ
ബ്രഹ്മപുരാണം | ബ്രഹ്മാണ്ഡപുരാണം | ബ്രഹ്മ വൈവർത്ത പുരാണം | മാർക്കണ്ഡേയപുരാണം | ഭവിഷ്യപുരാണം | വാമനപുരാണം | വിഷ്ണുപുരാണം | ഭാഗവതപുരാണം | നാരദേയപുരാണം | ഗരുഡപുരാണം | പദ്മപുരാണം | വരാഹപുരാണം | വായുപുരാണം | ലിംഗപുരാണം | സ്കന്ദപുരാണം | അഗ്നിപുരാണം | മത്സ്യപുരാണം | കൂർമ്മപുരാണം | ശിവപുരാണം | നാഗപുരാണം
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=കൽക്കിപുരാണം&oldid=3284272" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്