ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

വടക്കേ മലബാർ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
North Malabar
(Uthara Malabar, Kalaripayattinte Nadu)
Map of India showing location of Kerala
Location of North Malabar
North Malabar
Location of North Malabar
in കേരളം and India
രാജ്യം  ഇന്ത്യ
സംസ്ഥാനം കേരളം
സിവിക് ഏജൻസി Northern Range (Kerala) and MahéSub-Division
ജനസംഖ്യ
• ജനസാന്ദ്രത		 48,00,000 (approx.) (2001)
• 819/km2 (2,121/sq mi)
സ്ത്രീപുരുഷ അനുപാതം 1265 ♂/♀
സാക്ഷരത 94.52%%
സമയമേഖല IST (UTC+5:30)
വിസ്തീർണ്ണം 264 km² (102 sq mi)
കോഡുകൾ

12°00′38″N 75°16′13″E / 12.010650°N 75.270390°E / 12.010650; 75.270390

കേരളത്തിലെ കണ്ണൂർ ജില്ലയും കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ വടകര, കൊയിലാണ്ടി താലൂക്കുകളും വയനാട് ജില്ലയിലെ മാനന്തവാടി താലൂക്കും കൂടാതെ പോണ്ടിച്ചേരിയിലെ മാഹി ജില്ലയും ചേർന്ന ഭൂമിശാസ്ത്രപരവും ചരിത്രപരവും ആയ മേഖലയാണ് ഉത്തര മലബാർ അഥവാ വടക്കേ മലബാർ എന്ന് ഇക്കാലത്ത് പൊതുവേ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ വാക്കിന്ന് ബ്രിട്ടിഷ് ഭരണസംവിധാനങ്ങൾ രൂപം കൊണ്ട കാലത്തോളമേ പഴക്കമുള്ളൂ. അതിന്നു മുൻപ് ഇവിടങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നത് ഏതാനും നാട്ടുരാജ്യങ്ങളായിരുന്നു.

ഉത്തരമലബാറിലെ മാഹിയെ കൂടാതുള്ള ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളും ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഇന്ത്യയിൽ മദിരാശി പ്രസിഡൻസിയുടെ ഭാഗം ആയിരുന്നു. മാഹി കൂടാതുള്ള ഈ പ്രദേശം ഇന്ത്യക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടി 1956 വരെ മലബാർ ജില്ലയിലായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ഭരണസംവിധാനത്തിലാണ്, ബ്രിട്ടിഷുകാരുടെ സൃഷ്ടിയായി, ഈ വാക്ക് ആദ്യമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്. 1956 നവംബർ ഒന്നിന് തിരു-കൊച്ചിയോട് മലബാർ ജില്ല ചേർത്ത് കേരള സംസ്ഥാനം രൂപികരിച്ചപ്പോൾ ഉത്തര മലബാറും കേരളത്തിന്റെ ഭാഗമായി.

ഉത്തര മലബാർ അഥവാ വടക്കേ മലബാർ എന്ന പ്രദേശം തെക്ക് ഭാഗം കോരപുഴയിൽ നിന്നാരംഭിച്ച് വടക്ക് മഞ്ചേശ്വരത്ത് അവസാനിക്കുന്നു. പഴയ രാജഭരണകാലത്തെ കോലത്തുനാടും കടത്തനാടും കൂടാതെ തുളുനാടിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങളും ചേർന്നതാണ് ഉത്തരമലബാർ.


കേരളത്തിലെ കണ്ണൂർ ജില്ലയും, വയനാട് ജില്ലയിലെ മാനന്തവാടി താലൂക്ക് , കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ വടകര,കൊയിലാണ്ടി എന്നീ താലൂക്കുകളും കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമായ പുതുച്ചേരിയുടെ ഭാഗമായ മയ്യഴി എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്‌ വടക്കേ മലബാർ

കോഴിക്കോടിന്റെ വടക്ക് ഭാഗത്തുള്ള കോരപ്പുഴ നദി അല്ലെങ്കിൽ എലത്തൂർ നദി വടക്കൻ മലബാറിനെയും തെക്കൻ മലബാറിനെയും വേർതിരിക്കുന്ന അതിർത്തിയായി വർത്തിക്കുന്നു. മഞ്ചേശ്വരം വടക്കൻ മലബാറിനും ദക്ഷിണ കന്നഡയ്ക്കും ഇടയിലുള്ള വടക്കൻ അതിർത്തിയാണ്.

വടക്കൻ മലബാർ മേഖല വടക്ക് ദക്ഷിണ കന്നഡ (മംഗലാപുരം), കിഴക്ക് കുടക്, മൈസൂർ പീഠഭൂമി എന്നീ കുന്നിൻ പ്രദേശങ്ങൾ, തെക്ക് ദക്ഷിണ മലബാർ (കോരപ്പുഴ), പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടൽ എന്നിവയാണ്.[1] വടക്കൻ മലബാറിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും (മാഹി ഒഴികെ) 1947 വരെ മലബാർ ജില്ലയിലെ (ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ കീഴിലുള്ള ഒരു ഭരണ ജില്ല) രണ്ട് ഭരണ ഡിവിഷനുകളിൽ ഒന്നായി തുടരുകയും പിന്നീട് 1956 വരെ ഇന്ത്യയുടെ മദ്രാസ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമാകുകയും. 1954 ജൂൺ 13 വരെ മാഹി ഫ്രഞ്ച് അധികാരപരിധിയിൽ തുടരുകയും ചെയ്തു. 1956 നവംബർ 1 ന്, സംസ്ഥാന പുനഃസംഘടനാ നിയമപ്രകാരം കേരള സംസ്ഥാനം രൂപീകരിച്ചു. ഇത് മലബാർ ജില്ലയെ തിരുവിതാംകൂർ-കൊച്ചിയുമായി ലയിപ്പിച്ചു. തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ലയിപ്പിച്ച നാല് തെക്കൻ താലൂക്കുകളും തെക്കൻ കാനറ ജില്ലയിലെ കാസർഗോഡ് താലൂക്കും കൂടാതെ. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത്, വടക്കൻ മലബാറിന്റെ പ്രധാന പ്രാധാന്യം തലശ്ശേരി കുരുമുളകിന്റെയും തേങ്ങയുടെയും ഉത്പാദനത്തിലായിരുന്നു [2]


വടക്കൻ മലബാർ തെക്ക് കോരപ്പുഴയിൽ ആരംഭിച്ച് കേരളത്തിന്റെ വടക്ക് മഞ്ചേശ്വരത്ത് അവസാനിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി കോലത്തുനാട്, കോട്ടയം രാജ്യം, കടത്തനാട്, തുളുനാടിന്റെ തെക്കൻ ഭാഗം എന്നിവയുടെ പഴയ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളും മേധാവിത്വങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. മൈസൂർ പീഠഭൂമിയുടെ തുടർച്ചയായ വയനാട്, വടക്കേ മലബാറിലെയും കേരളത്തിലെയും ഏക പീഠഭൂമിയായിരുന്നു. ഏഴിമലയിലെ ഇന്ത്യൻ നാവിക അക്കാദമി ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലുതും ലോകത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ വലിയ നാവിക അക്കാദമിയുമാണ്.[3][4][5] മുഴപ്പിലങ്ങാട് ബീച്ച് ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും നീളം കൂടിയ ഡ്രൈവ്-ഇൻ ബീച്ചാണ്. ലോകത്തിലെ ഡ്രൈവിംഗിന് ഏറ്റവും മികച്ച 6 ബീച്ചുകളിൽ ഒന്നാണിത്.[6][7]ആരിക്കാടി കോട്ട, ബേക്കൽ കോട്ട, ചന്ദ്രഗിരി കോട്ട, ഹോസ്ദുർഗ് കോട്ട, സെന്റ് ആഞ്ചലോ കോട്ട, തലശ്ശേരി കോട്ട എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി കോട്ടകൾ വടക്കൻ മലബാറിൽ ഉണ്ട്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കോട്ടയാണ് ബേക്കൽ കോട്ട.

പദോൽപ്പത്തി

[തിരുത്തുക]

ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ വരവ് വരെ, വിദേശ വ്യാപാര വൃത്തങ്ങളിൽ കേരളത്തിന്റെ പൊതുവായ പേരായി മലബാർ എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.[8]മുമ്പ്, ആധുനിക കേരള സംസ്ഥാനത്തിന് പുറമേ, ഇന്ത്യയുടെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് കേരളത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന തുളുനാടിനെയും കന്യാകുമാരിയെയും സൂചിപ്പിക്കാൻ മലബാർ എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.[9][10] മലബാറിലെ ജനങ്ങൾ മലബാറികൾ എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഇപ്പോഴും ഇന്ത്യയുടെ മുഴുവൻ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തെയും സൂചിപ്പിക്കാൻ മലബാർ എന്ന പദം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കോസ്മാസ് ഇൻഡിക്കോപ്ലൂസ്റ്റസിന്റെ (ക്രി.വ. ആറാം നൂറ്റാണ്ട്) കാലം മുതൽ, അറബ് നാവികർ കേരളത്തെ മാലെ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, പേരിന്റെ ആദ്യ ഘടകം കോസ്മാസ് ഇൻഡിക്കോപ്ലൂസ്റ്റസ് എഴുതിയ ടോപ്പോഗ്രാഫിയിൽ ഇതിനകം തന്നെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ മാലെ എന്ന കുരുമുളക് വ്യാപാരത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നു. അത് മലബാറിന് ('മാലെയുടെ രാജ്യം') വ്യക്തമായി പേര് നൽകി. മാലെ എന്ന പേര് ദ്രാവിഡ ഭാഷാപദമായ മാല ('കുന്നു') യിൽ നിന്നാണ് വന്നതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.[11][12] ഈ സംസ്ഥാനത്തെ മലബാർ എന്ന് വിളിച്ച ആദ്യത്തെ എഴുത്തുകാരൻ അൽ-ബിറൂണി (എ.ഡി. 973 - 1048) ആയിരിക്കണം.[8] ഇബ്‌നു ഖോർദാദ്‌ബെ, അൽ-ബലദുരി തുടങ്ങിയ എഴുത്തുകാർ അവരുടെ കൃതികളിൽ മലബാർ തുറമുഖങ്ങളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.[13]അറബ് എഴുത്തുകാർ ഈ സ്ഥലത്തെ മാലിബാർ, മണിബാർ, മുലിബാർ, മുനിബാർ എന്നിങ്ങനെ വിളിച്ചിരുന്നു. മലബാർ എന്നത് കുന്നുകളുടെ നാട് എന്നർത്ഥം വരുന്ന മലനാട് എന്ന വാക്കിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. വില്യം ലോഗന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, മലബാർ എന്ന പദം ദ്രാവിഡഭാഷാ പദമായ മാല (കുന്നു) യും പേർഷ്യൻ/അറബിക് ഭാഷാപദമായ ബാർ (രാജ്യം/ഭൂഖണ്ഡം) ഉം ചേർന്നതാണ്.[14]

ചരിത്രം

[തിരുത്തുക]

ബ്രിട്ടീഷ് ആധിപത്യത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിന്റെ വടക്കൻ മേഖലകൾ മദിരാശി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നേരിട്ടുള്ള ഭരണത്തിലായിരുന്നു, മയ്യഴി ഫ്രഞ്ചു കോളനിയുമായിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ തിരുവിതാംകൂറും കൊച്ചിയിലും നാട്ടുരാജാക്കൻമാരിലൂടെയാണ് ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഭരണം നടത്തിയിരുന്നത്. സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ ഐക്യകേരള രൂപവത്കരണ സമയം വരെയും മലബാർ മദിരാശി സംസഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.

പെരിപ്ലസ് ഓഫ് ദി എറിത്രിയൻ സീയിൽ മുസിരിസിന് വടക്കുള്ള ഒരു തുറമുഖമായി പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന പുരാതന തുറമുഖമായ നൗറയെ കണ്ണൂരുമായി കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.[15]

Ezhimala was once the headquarters of a powerful ancient kingdom.

കെപ്രോബോട്ടോസിന്റെ (ചേര രാജവംശം) വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തിയിലാണ് ടിൻഡിസ് തുറമുഖം സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നതെന്ന് പ്ലിനി ദി എൽഡർ (എ.ഡി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട്) പറയുന്നു.[16]ടിൻഡിസിലെ തുറമുഖത്തിന് വടക്ക് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന വടക്കൻ മലബാർ പ്രദേശം സംഘം കാലഘട്ടത്തിൽ എഴിമല രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു.[17] പെരിപ്ലസ് ഓഫ് ദി എറിത്രിയൻ സീ അനുസരിച്ച്, നൗറയ്ക്കും ടിൻഡിസിനും ഇടയിലുള്ള ഒരു പ്രദേശം ലിമിറിക്ക് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ലിമിറിക്കിന്റെ ആരംഭസ്ഥാനമായി ടിൻഡിസിനെ മാത്രമേ ടോളമി പരാമർശിക്കുന്നുള്ളൂ. ഈ പ്രദേശം കന്യാകുമാരിയിൽ അവസാനിച്ചിരിക്കാം; അങ്ങനെ അത് ഇന്നത്തെ മലബാർ തീരവുമായി ഏകദേശം യോജിക്കുന്നു. ഈ പ്രദേശവുമായുള്ള റോമിന്റെ വാർഷിക വ്യാപാരത്തിന്റെ മൂല്യം ഏകദേശം 50,000,000 സെസ്റ്റർസെസ് ആയി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.[18] ലിമിറിക്ക് കടൽക്കൊള്ളക്കാരുടെ ആക്രമണത്തിന് ഇരയായതായി പ്ലിനി ദി എൽഡർ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.[19] ലിമിറിക്ക് കുരുമുളകിന്റെ ഉറവിടമായിരുന്നുവെന്ന് കോസ്മാസ് ഇൻഡിക്കോപ്ലൂസ്റ്റസ് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.[20][21]

ഏഴിമല രാജവംശത്തിന് രണ്ട് നാടുകളുടെ അധികാരപരിധി ഉണ്ടായിരുന്നു - തീരദേശ പൂഴിനാട്, കുന്നിൻ പ്രദേശമായ കിഴക്കൻ കർക്കനാട്. സംഘ സാഹിത്യ കൃതികൾ അനുസരിച്ച്, പൂഴിനാട് മംഗലാപുരത്തിനും കോഴിക്കോടിനും ഇടയിലുള്ള തീരദേശത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരുന്നു.[22] കുടകിന്റെ (കൂർഗ്) ഭാഗങ്ങളുള്ള വയനാട്-ഗുഡലൂർ മലയോര മേഖലയിലാണ് കർക്കനാട് ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നത്.[23] ഏഴിമല രാജവംശത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തനായ ഭരണാധികാരിയായ നന്നൻ, എ.ഡി. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചേരന്മാരോട് തോറ്റപ്പോൾ, സംഘ കൃതികൾ അനുസരിച്ച്, ഒരു യുദ്ധത്തിൽ വധിക്കപ്പെടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് വയനാട് കുന്നുകളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു.[23] മധ്യകാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഏഴിമല രാജ്യത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായി മൂഷിക രാജവംശം വന്നു. തുളുനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള തുളുവ ബ്രാഹ്മണരുടെ കുടിയേറ്റം മൂലമാകാം ഇത്. കോലത്തുനാട് (കണ്ണൂർ) സാമ്രാജ്യം അതിന്റെ ശക്തിയുടെ ഉന്നതിയിൽ, വടക്ക് നേത്രാവതി നദി (മംഗലാപുരം) മുതൽ തെക്ക് കോരപ്പുഴ (കോഴിക്കോട്) വരെയും പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടലും കിഴക്ക് അതിർത്തിയിൽ കുടക് കുന്നുകളും അറബിക്കടലിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട ലക്ഷദ്വീപ് ദ്വീപുകളും ഉൾപ്പെടെ വ്യാപിച്ചുകിടന്നിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.[24]

വടക്കൻ മലബാർ അക്കാലത്ത് ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്ര വ്യാപാരത്തിന്റെ ഒരു കേന്ദ്രമായിരുന്നു. കേരള മുസ്ലീം പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ നിരവധി പുരാതന പള്ളികൾ ഏഴിമല രാജ്യത്തായിരുന്നു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ചേരമാൻ പെരുമാളുകളുടെ ഇതിഹാസമനുസരിച്ച്, മുഹമ്മദിന്റെ (ക്രി.വ. 570–632) ജീവിതകാലത്ത് ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിച്ച ചേര രാജവംശത്തിലെ അവസാന ഭരണാധികാരിയുടെ (ചേരമാൻ പെരുമാൾ) ഉത്തരവ് പ്രകാരം എ.ഡി. 624-ൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യൻ പള്ളി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു. [25][26][27][28] കിസ്സത്ത് ഷക്കർവതി ഫർമാഡിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, കൊടുങ്ങല്ലൂർ, കൊല്ലം, മാടായി, ബാർക്കൂർ, മംഗലാപുരം, കാസർഗോഡ്, കണ്ണൂർ, ധർമ്മടം, പന്തലായനി, ചാലിയം എന്നിവിടങ്ങളിലെ പള്ളികൾ മാലിക് ദിനാറിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലാണ് നിർമ്മിച്ചത്, ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന പള്ളികളിൽ ഒന്നാണിത്. [30] കാസർഗോഡ് പട്ടണത്തിലെ തളങ്കരയിൽ മാലിക് ദിനാർ മരിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.[29] അവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഏഴിമല രാജ്യത്തിൻ്റെ പഴയ പ്രദേശത്താണ്. കൊയിലാണ്ടി ജുമുഅ മസ്ജിദിൽ വട്ടെഴുത്തും ഗ്രന്ഥ ലിപികളും ഇടകലർത്തി എഴുതപ്പെട്ട ഒരു പഴയ മലയാളം ലിഖിതം CE പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലേതാണ്.[30] കേരളത്തിലെ മുസ്ലീങ്ങൾക്ക് ഒരു ഹിന്ദു രാജാവ് (ഭാസ്‌കര രവി) നൽകിയ രക്ഷാകർതൃത്വം രേഖപ്പെടുത്തുന്ന അപൂർവ്വമായ ഒരു രേഖയാണിത്.[30]

മൂഷിക രാജവംശം

[തിരുത്തുക]
Ananthapadmanabhaswamy temple at Ananthapura, Kumbla

9-ഉം 12-ഉം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിടയിൽ, "മൂഷകൻ" എന്നൊരു രാജവംശം വടക്കൻ മലബാറിലെ ചിറക്കൽ പ്രദേശങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നു (വയനാട്-തലശ്ശേരി പ്രദേശം രണ്ടാം ചേര രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു). മൂഷകർ ഒരുപക്ഷേ ഏഴിമലയിലെ നന്നന്റെ പുരാതന രാജകുടുംബത്തിന്റെ പിൻഗാമികളായിരിക്കാം, ഒരുപക്ഷേ ചേരന്മാരുടെ ഒരു സാമന്തരുമായിരുന്നു. കൊല്ലദേശം (അല്ലെങ്കിൽ മൂഷിക-രാജ്യം) എ.ഡി. പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ചേര/പെരുമാളുകളുടെ സ്വാധീനത്തിൻ കീഴിലായി. [31] മധ്യകാല കേരളത്തിലെ നിരവധി രാജാക്കന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള ചോള പരാമർശങ്ങൾ ചേര/പെരുമാളിന്റെ അധികാരം തലസ്ഥാനമായ കൊടുങ്ങല്ലൂരിന് ചുറ്റുമുള്ള രാജ്യത്ത് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികൾ (വടക്ക് മൂഷികനും തെക്ക് വേണാട്ടും പോലുള്ളവർ) രാഷ്ട്രീയമായും സൈനികമായും പ്രയോഗിച്ച അധികാരവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ പെരുമാൾ രാജത്വം നാമമാത്രമായി തുടർന്നു. [32] കവ്വായി, കൊപ്പം, വളപ്പട്ടണം നദികളുടെ തീരങ്ങളിൽ മധ്യകാല കൊല്ലദേശം വ്യാപിച്ചു കിടന്നു. 1075 CE-യിൽ മംഗലാപുരത്തെ ആലുപ രാജവംശത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന കുന്ദ ആലുപ രാജാവിനെ പരാമർശിക്കുന്ന ഒരു പഴയ മലയാള ലിഖിതം (രാമന്തളി ലിഖിതങ്ങൾ) കേരളത്തിലെ കണ്ണൂരിനടുത്തുള്ള ഏഴിമലയിൽ (മുഷിക രാജവംശത്തിന്റെ മുൻ ആസ്ഥാനം) കാണാം. [33]കണ്ണൂരിലെ മാടായി പള്ളിക്കുള്ളിലെ ഒരു ചെമ്പ് ഫലകത്തിലെ അറബി ലിഖിതം അതിന്റെ സ്ഥാപക വർഷം 1124 CE എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. [34] യാത്രകളെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ (ഇൽ മിലിയോൺ), മാർക്കോ പോളോ 1290-കളുടെ മധ്യത്തിൽ ഈ പ്രദേശത്തേക്കുള്ള തന്റെ സന്ദർശനത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നു. ബുദ്ധ തീർത്ഥാടകനായ ഫാക്സിയൻ, ടാൻജിയേഴ്സിന്റെ എഴുത്തുകാരനും ചരിത്രകാരനുമായ ഇബ്നു ബത്തൂത്ത എന്നിവരും മറ്റ് സന്ദർശകരിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അതുല എഴുതിയ മുഷിക-വംശ മഹാകാവ്യം, അതുവരെയുള്ള മുഷിക രാജകുടുംബത്തിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നു.[24]

മൂഷിക രാജവംശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഴയ മലയാള ലിഖിതങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]
ലിഖിതം സ്ഥലം കുറിപ്പുകൾ
രാമന്തളി/ഏഴിമല-നാരായണങ്കണ്ണൂർ ലിഖിതം (എഡി 929)
  • രാമന്തളി, ഏഴിമല.[38]
  • നാരായണങ്കണ്ണൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുറ്റത്ത് ഒരു ഒറ്റ ഗ്രാനൈറ്റ് സ്ലാബ്.[38]
 * മൂഷിക വാലിധര വിക്രമ രാമയെ പരാമർശിക്കുന്നു.[38]
  • മൂഴിക്കുളത്തെ കരാർ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് രേഖയിൽ ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.[33]
  • മർച്ചൻ്റ് ഗിൽഡ് മണിഗ്രാമം നരയങ്കണ്ണൂർ ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ സംരക്ഷകനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.[38]
  • മംഗലാപുരം ആലുപ രാജവംശത്തിൻ്റെ ഭരണാധികാരിയായ കുന്ദ അലൂപ രാജാവിനെ പരാമർശിക്കുന്നു.[38]
പന്തലായനി കൊല്ലം ലിഖിതം (എഡി 973)
  • തളി ക്ഷേത്രത്തിലെ ശ്രീകോയിലിൻ്റെ (കേന്ദ്ര ശ്രീകോവിൽ) പ്രവേശന കവാടത്തിൻ്റെ മുകളിലെ ഫ്രെയിമിൽ ഒറ്റ ശിലാഫലകം.[39]
  • രാജാവിന്റെ പേര് - ഒരുപക്ഷേ ഭാസ്‌കര രവി മനുകുലാദിത്യ (എ.ഡി. 962–1021) - ഇപ്പോഴത്തെ ഘടനയ്ക്ക് മുകളിലാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.[39]
കൊയിലാണ്ടി ജുമുഅ പള്ളി ലിഖിതം (എ.ഡി. 10-ാം നൂറ്റാണ്ട്)
  • കൊയിലാണ്ടി ജുമുഅ പള്ളിയിലെ വുദു ടാങ്കിന്റെ പടിയിൽ നിർമ്മിച്ച ഗ്രാനൈറ്റ് കട്ടകളിൽ[40]
  • കേരളത്തിലെ മാപ്പിള മുസ്ലീങ്ങൾക്ക് ഹിന്ദു രാജാവ് (ഭാസ്കര രവി) (എ.ഡി. 961-1021) നൽകിയ രക്ഷാകർതൃത്വം രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു അപൂർവ രേഖ.[40] ഒരു വ്യാപാരി സംഘത്തെക്കുറിച്ചും ഇത് പരാമർശിക്കുന്നു.[40]
എരാമം ലിഖിതം (1020 എ.ഡി.)
പുല്ലൂർ കൊടവലം ലിഖിതം (1020 എ.ഡി.)


  • പുല്ലൂർ കൊടവലം വിഷ്ണു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുറ്റത്ത് ഒറ്റക്കല്ലിൽ കൊത്തിവച്ചിരിക്കുന്നു[43][44]
  • ചേര/പെരുമാൾ രാജാവായ ഭാസ്കര രവി മനുകുലാദിത്യനെ (എ.ഡി. 962–1021) പരാമർശിക്കുന്നു.[43][44]
  • രാജാവായ ഭാസ്കര രവിയുമായി മനുകുലാദിത്യനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.[44]
തിരുവടൂർ ലിഖിതം (ഏകദേശം 1020 എ.ഡി.)
  • സോപാനത്തിന്റെ ഇരുവശത്തുമുള്ള ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുറ്റത്ത് ഭാഗികമായി.[36]
  • ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ശ്രീകോവിലിൽ ഭാഗികമായി.[36]


  • മധ്യ കേരളത്തിൽ (വൈക്കം, പറവൂർ, അവിട്ടത്തൂർ, ഇരിഞ്ഞാലക്കുട, പെരുവനം) എന്നിവിടങ്ങളിലെ ചില പഴയ ഗ്രാമവാസ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്ത അംഗങ്ങളുള്ള ഒരു ഗ്രാമ (ബ്രാഹ്മണ അധിവാസ കേന്ദ്രം) സൃഷ്ടിക്കുകയും നൽകുകയും ചെയ്യുക.[36]
  • കൊത്തുപണിക്കാരനെ "മൂഷിക രാജാവായ [ജയമണി] യുടെ] രാജകീയ സ്വർണ്ണപ്പണിക്കാരൻ" രാമ ജയമണി എന്നാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്.[36]
തൃച്ചംബരം ലിഖിതം

(ഏകദേശം 1040 എഡി)
  • ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മധ്യ ശ്രീകോവിലിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ മൂന്ന് കരിങ്കൽ ബ്ലോക്കുകൾ.[45]
  • ചേര/പെരുമാൾ രാജാവായ രാജ രാജയെ (c. 1036–1089 AD) പരാമർശിക്കുന്നു.[45]
  • ചേര/പെരുമാൾ രാജാവായ ഭാസ്കര രവി മനുകുലാദിത്യ (എ.ഡി. 962–1021), ഇരമകുട മൂവർ കണ്ടൻ കരിവർമൻ (ശ്രീകണ്ഠ കർത്ത) (സി. 1020 എ.ഡി.) എന്നിവരെ പരാമർശിക്കുന്നു.[41]
  • വളാഞ്ചിയാർ, നാനാഡെയാർ എന്നിവരുടെ വ്യാപാരികളുടെ സംഘങ്ങളെ പരാമർശിക്കുന്നു.[41]
  • രാജേന്ദ്ര ചോള കട്ടപ്പ പള്ളിയിൽ നിന്നുള്ള സമയ സേനാപതിയെ പരാമർശിക്കുന്നു.[41]
മണിയൂർ ലിഖിതം

(സി. 11-ാം നൂറ്റാണ്ട്)

 * ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രാകാരത്തിന് (പുറത്തെ മതിൽ) പുറത്തുള്ള ഒറ്റക്കല്ല് പാളി.[46]
  • മണിയൂർ ലിഖിതം
    മൂഴിക്കുളം ഉടമ്പടി എന്നറിയപ്പെടുന്നതിന്റെ മുഷിക രാജ്യത്തേക്ക് നീട്ടുന്നത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.[46]
കിനാലൂർ ലിഖിതം

(c. 1083 CE)
  • കോഴിക്കോട് ന് സമീപമുള്ള തകർന്ന (ഇപ്പോൾ നഷ്ടപ്പെട്ട) കിനാലൂർ ജൈനക്ഷേത്രത്തിന്റെ സ്ഥലത്ത് ഒറ്റ ഗ്രാനൈറ്റ് സ്ലാബിന്റെ ഇരുവശങ്ങളും.[47]
  • എസ്റ്റാംപേജ് ഗവൺമെന്റ് എപ്പിഗ്രാഫിസ്റ്റ് ഓഫീസിൽ, മൈസൂർ കാണാം.[47]
  • കുറുമ്പ്രനാട് പ്രധാനിയായ അരപ്പൻ കുഞ്ചിയെ പരാമർശിക്കുന്നു.[47]
  • കുറുമ്പ്രനാട് പ്രധാനിയായ അരപ്പൻ കുഞ്ചി കുനവായനല്ലൂരിന് (ജൈന ക്ഷേത്രത്തിന് ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുകയും തിരുവഞ്ചിക്കളം ചാത്തൻ അരൂക്കാടി, കുന്തൻ ചിരുനങ്കൈ, ചാത്തൻ ചിരുകണ്ടൻ എന്നിവർക്ക് പാട്ടത്തിന് നൽകുകയും ചെയ്തു.[47]
  • മനുകുലൈ-ചേകര-നല്ലൂർ (ജൈന ക്ഷേത്രം) പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു.[47]
  • മുന്നൂറുവർ, മുന്നൂറ് (ഒരുപക്ഷേ കുറുമ്പ്രനാട് രണ്ടാം നൂറ്), മൂവയിരവർ (മൂവായിരം) എന്നിവരെ പരാമർശിക്കുന്നു.[47]
പന്തലായനി കൊല്ലം ലിഖിതം

(സി. 1089 എ.ഡി.)
  • പന്തലായനി കൊല്ലം ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുറ്റത്തുള്ള ഒറ്റ കരിങ്കൽ ശിലാഫലകം.[48]
  • രേഖ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.[48]
  • ചേര/പെരുമാൾ രാജാവായ രാമ കുലശേഖരനെ (എ.ഡി. 1089–1122) പരാമർശിക്കുന്നു.[48]
  • "കൊല്ലത്തു പന്തലായനി" എന്ന് നൽകിയിരിക്കുന്ന സ്ഥലം.[48]
തിരുവല്ല ചെമ്പ് തകിടുകൾ

(ഹുസൂർ ട്രഷറി തകിടുകൾ) (എ.ഡി. 10-11 നൂറ്റാണ്ടുകൾ)
കണ്ണപുരം ലിഖിതം

(പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൻ്റെ ആരംഭം)
  • കണ്ണപുരം ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ പ്രകാരത്തിന് (പുറത്തെ മതിൽ) പുറത്ത് ഒരു പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഒറ്റക്കല്ല് പാളി.[33]
  • രാമകൂട മൂവർ ഉദയ വർമ്മയെ പരാമർശിക്കുന്നു.[33]

കോലത്തുനാട്

[തിരുത്തുക]
A portrait of Kannur drawn in 1572, from Georg Braun and Frans Hogenberg's atlas Civitates orbis terrarum, Volume I

പോർച്ചുഗീസ് അർമാഡകളുടെ വരവോടെ മലബാർ തീരത്തെ ഏറ്റവും ശക്തമായ നാല് രാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു കോലത്തുനാട് (കണ്ണൂർ രാജ്യം). മറ്റുള്ളവ സാമൂതിരി, കൊച്ചി രാജ്യം, ക്വയിലോൺ എന്നിവയായിരുന്നു. കോലത്തുനാടിന്റെ തലസ്ഥാനം ഏഴിമലയായിരുന്നു. കോലത്തിരി രാജകുടുംബമാണ് ഇവിടം ഭരിച്ചിരുന്നത്. ഏകദേശം ഇന്ത്യയിലെ കേരള സംസ്ഥാനത്തിന്റെ വടക്കേ മലബാർ പ്രദേശം ഇതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി, കോലത്തുനാടിനെ വടക്ക് പെരുമ്പ നദിക്കും തെക്ക് പുതുപട്ടണം നദിക്കും ഇടയിലുള്ള പ്രദേശമായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. [49]കോലത്തിരികൾ എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന കോലത്തുനാട് ഭരിക്കുന്ന രാജവംശം, മൂഷക രാജകുടുംബത്തിന്റെ (ഇത് കേരളത്തിലെ ഒരു പുരാതന രാജവംശമായിരുന്നു) പിൻഗാമികളായിരുന്നു. എ.ഡി. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മഹോദയപുരത്തെ ചേരന്മാരും പാണ്ഡ്യ രാജവംശവും അപ്രത്യക്ഷമായതിനുശേഷം, കേരള മേഖലയിലെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ ശക്തികളിൽ ഒന്നായി ഉയർന്നുവന്നു. .[50][51] തമിഴ് സംഘകാലഘട്ടത്തിലെ പുരാതന മൂഷിക രാജ്യത്തിൽ (ഏഴിമല രാജ്യം, എലി-നാട്) നിന്നാണ് കോലത്തുനാട് അവരുടെ വംശാവലി കണ്ടെത്തുന്നത്. തുളുനാട്ടിലെ ബണ്ട് സമുദായത്തിലെ ശക്തനും യുദ്ധസമാനവുമായ ഒരു വംശത്തെ കോലാ ബാരി എന്നും കോലത്തുനാട്ടിലെ കോലത്തിരി രാജാവ് ഈ വംശത്തിൻ്റെ പിൻഗാമിയായിരുന്നുവെന്നുമാണ് ഇന്ത്യൻ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ അയിനപ്പള്ളി അയ്യപ്പൻ പറയുന്നത്[52]

Kolattiri Raja's (the ruler of Kannur) minister Kuruppu's Arabic letter to Vasco da Gama (1524)

16-ാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ കാസർകോട് പട്ടണം മലയാളത്തിൽ കാഞ്ഞിരക്കോട് ('കാഞ്ഞിര മരങ്ങളുടെ നാട്' എന്നർത്ഥം) എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. [53] .കുംബ്ലയിലെ മൈപ്പാടി കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രഗിരി നദിക്കും നേത്രാവതി നദിക്കും ഇടയിലുള്ള തെക്കൻ തുളുനാടിന്റെ (ഇന്നത്തെ മഞ്ചേശ്വരം, കാസർകോട് താലൂക്കുകൾ ഉൾപ്പെടെ) ഭൂമിയിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ച കുംബ്ല രാജവംശം, വിജയനഗര സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കർണാടക അധിനിവേശത്തിന് മുമ്പ് കോലത്തുനാടിന്റെ സാമന്തന്മാരായിരുന്നു. [54] കുംബ്ല രാജവംശത്തിന് മലയാളി നായരുടെയും തുളുവ ബ്രാഹ്മണരുടെയും സമ്മിശ്ര വംശപരമ്പര ഉണ്ടായിരുന്നു. [55] .കേരളത്തിലെ ചേരമാൻ പെരുമാളുകളിൽ നിന്നാണ് അവർ ഉത്ഭവിച്ചതെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. [55] കുംബ്ല രാജവംശത്തിന്റെ ആചാരങ്ങൾ സമകാലിക മലയാളി രാജാക്കന്മാരുടെ ആചാരങ്ങൾക്ക് സമാനമാണെന്ന് ഫ്രാൻസിസ് ബുക്കാനൻ-ഹാമിൽട്ടൺ പറയുന്നു, എന്നിരുന്നാലും കുംബ്ല തുളുനാടിന്റെ തെക്കേ അറ്റമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.[55]

തെക്കൻ മലബാറിൻ്റെ ഭരണാധികാരിയും മലബാർ തീരത്തെ ഏറ്റവും ശക്തനായ ഭരണാധികാരിയുമായിരുന്ന കോഴിക്കോട് സാമൂതിരി, കൊയിലാണ്ടി (പന്തലായിനി കൊല്ലം) ഉൾപ്പെടെ വടക്കേ മലബാറിലെ പല പ്രദേശങ്ങളും കീഴടക്കി. 15-ആം നൂറ്റാണ്ടോടെ കേരളത്തിലെ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളെപ്പോലെ കോലത്തിരി രാജാവും സാമൂതിരിയുടെ സ്വാധീനത്തിൻ കീഴിലായി. ആഭ്യന്തര കലഹങ്ങളുടെ അനന്തരഫലങ്ങൾ കാരണം[55]കോലത്തിരി ആധിപത്യം അതായത്, കടത്തനാട് (വടകര), രണ്ടത്തറ അല്ലെങ്കിൽ പൊയനാട് (ധർമ്മടം), കോട്ടയം (തലശ്ശേരി), നീലേശ്വരം, ഇരുവഴിനാട് (പാനൂർ), കുറുമ്പ്രനാട് മുതലായവ പ്രത്യേക രാജകീയ തലവന്മാരുടെ കീഴിൽ സ്വതന്ത്രമായ 10 പ്രഭുത്വങ്ങളായി ഉയർന്നു. കോലത്തിരി ആധിപത്യത്തിൻ്റെ വടക്കേ അറ്റത്തുള്ള നീലേശ്വരം രാജവംശം മധ്യകാലഘട്ടത്തിൻ്റെ തുടക്കത്തിൽ കോലത്തുനാടിൻ്റെയും കോഴിക്കോട്ടെ സാമൂതിരിയുടെയും ബന്ധുക്കളായിരുന്നു.[56]1498-ൽ കണ്ടെത്തൽ യുഗത്തിൽ പോർച്ചുഗീസുകാർ കോഴിക്കോട്ട് കാപ്പാട് എത്തി. അങ്ങനെ യൂറോപ്പിൽ നിന്ന് ദക്ഷിണേഷ്യയിലേക്കുള്ള നേരിട്ടുള്ള കടൽ പാത തുറന്നു. [57] കണ്ണൂരിലെ സെന്റ് ആഞ്ചലോ കോട്ട 1505-ൽ ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പോർച്ചുഗീസ് വൈസ്രോയി ആയിരുന്ന ഡോം ഫ്രാൻസിസ്കോ ഡി അൽമേഡ നിർമ്മിച്ചതാണ്. 1663-ൽ ഡച്ചുകാർ പോർച്ചുഗീസുകാരിൽ നിന്ന് കോട്ട പിടിച്ചെടുത്തു. അവർ കോട്ട നവീകരിച്ചു, ഇന്നത്തെ ഘടനയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതകളായ ഹോളണ്ടിയ, സീലാൻഡിയ, ഫ്രീസ്‌ലാൻഡിയ എന്നീ കൊത്തളങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു. യഥാർത്ഥ പോർച്ചുഗീസ് കോട്ട പിന്നീട് പൊളിച്ചുമാറ്റി. ഈ കോട്ടയുടെയും അതിനു പിന്നിലുള്ള മത്സ്യബന്ധന കടത്തുവള്ളത്തിന്റെയും ഒരു പെയിന്റിംഗും അതിനു പിന്നിലുള്ള മത്സ്യബന്ധന കടത്തുവള്ളവും ആംസ്റ്റർഡാമിലെ റിജക്‌സ്‌മ്യൂസിയത്തിൽ കാണാം. 1772-ൽ ഡച്ചുകാർ കോട്ട അറക്കലിലെ രാജാവായ അലി രാജയ്ക്ക് വിറ്റു.

പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, കണ്ണൂരിനു പുറമേ ലക്കാഡിവ് ദ്വീപുകളും ഭരിച്ചിരുന്ന അറക്കൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കേരളത്തിലെ ഏക മുസ്ലീം സുൽത്താനേറ്റിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരമായിരുന്നു കണ്ണൂർ.[58] 1734-ൽ തന്നെ കണ്ണൂരിനടുത്തുള്ള ധർമ്മടം തുരുത്ത്, തലശ്ശേരിയോടൊപ്പം, ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിക്ക് വിട്ടുകൊടുത്തു. മധ്യകാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ കൊളാട്ടു രാജാക്കന്മാർ, കോട്ടയം രാജാക്കന്മാർ, അറക്കൽ ബീബി എന്നിവർ ഈ ദ്വീപുകളിൽ അവകാശവാദമുന്നയിച്ചിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാർ അവിടെ ഒരു ഫാക്ടറിയും ഇംഗ്ലീഷ് കുടിയേറ്റവും ആരംഭിച്ചു.[59][60]

കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടം

[തിരുത്തുക]
Malabar District during 1951 Census
A view of Bekal Fort at Kasaragod built in 1650 CE, which is also the largest fort in Kerala

1761-ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ മാഹി പിടിച്ചടക്കി. കടത്തനാട് ഭരണാധികാരിക്ക് ആ വാസസ്ഥലം കൈമാറി. [61] 1763-ലെ പാരീസ് ഉടമ്പടിയുടെ ഭാഗമായി ബ്രിട്ടീഷുകാർ മാഹിയെ ഫ്രഞ്ചുകാർക്ക് പുനഃസ്ഥാപിച്ചു .[61] 1779-ൽ ആംഗ്ലോ-ഫ്രഞ്ച് യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. ഇതോടെ ഫ്രഞ്ചുകാർക്ക് മാഹി നഷ്ടപ്പെട്ടു. [61]1783-ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇന്ത്യയിലെ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഫ്രഞ്ചുകാർക്ക് തിരികെ നൽകാൻ സമ്മതിച്ചു. 1785-ൽ മാഹി ഫ്രഞ്ചുകാർക്ക് തിരികെ കൈമാറി.[61]

പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന ദശകങ്ങളിൽ ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ കീഴിൽ കേരളത്തിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങൾ ഏകീകരിക്കപ്പെട്ടു. മൂന്നാം ആംഗ്ലോ-മൈസൂർ യുദ്ധത്തിലൂടെ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി ടിപ്പു സുൽത്താനെ പരാജയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, ശ്രീരംഗപട്ടണം ഉടമ്പടി അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും ടിപ്പുവിന്റെ രാജ്യത്ത് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുമായി കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ആംഗ്ലോ-മൈസൂർ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ബ്രിട്ടീഷ് കോളനികളായി മാറിയ മലബാർ തീരത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയുടെ ഒരു ജില്ലയായി സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഭരണ സൗകര്യത്തിനായി അവർ 1793 മാർച്ച് 30 ന് അതിനെ വടക്കൻ മലബാർ, തെക്കൻ മലബാർ എന്നിങ്ങനെ വിഭജിച്ചു. മലബാറിന്റെ പൊതു ഭരണ ആസ്ഥാനം ദക്ഷിണ മലബാറിലെ കോഴിക്കോടു ആയിരുന്നെങ്കിലും, ദക്ഷിണ മലബാറിന്റെ പ്രത്യേക ആസ്ഥാനം ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിലാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു, പിന്നീട് അത് ഒറ്റപ്പാലത്തേക്ക് മാറ്റി. 1921 ലെ മലബാർ കലാപത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു തെക്കൻ മലബാർ. 1956 നവംബർ 1 ന് ഈ പ്രദേശം ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ കേരളവുമായി കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടു.[8]

An old map of Malabar District (1854). Note that the taluks Pandalur, Gudalur, and Kundah in present-day Nilgiris district were parts of Wayanad Taluk (North Malabar) in 1854. The taluks of Malabar were rearranged in 1860 and 1877.[62]

1790-ൽ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി കണ്ണൂർ കോട്ട പിടിച്ചെടുക്കുകയും മലബാർ തീരത്തെ അവരുടെ പ്രധാന സൈനിക കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായി ഇതിനെ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടക്കത്തിൽ മലബാർ ബോംബെ പ്രസിഡൻസിയുടെ കീഴിലായിരുന്നു. പിന്നീട് 1799-1800 വർഷത്തിൽ, ദക്ഷിണ കാനറയോടൊപ്പം മലബാറും മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയിലേക്ക് മാറ്റി. ബ്രിട്ടീഷ് കൊളോണിയൽ ഭരണകാലത്ത്, കണ്ണൂർ മലബാർ ജില്ലയിലെ മദ്രാസ് പ്രവിശ്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. 1865-ലെ മദ്രാസ് ആക്ട് 10 (1850-ലെ പട്ടണങ്ങളിലെ മെച്ചപ്പെടുത്തൽ നിയമം ഭേദഗതി) പ്രകാരം 1866 നവംബർ 1-ന് കണ്ണൂർ, തലശ്ശേരി മുനിസിപ്പാലിറ്റികൾ രൂപീകരിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കോഴിക്കോട്, പാലക്കാട്, ഫോർട്ട് കൊച്ചി മുനിസിപ്പാലിറ്റികളും ഇവയോടൊപ്പം ചേർന്നു. ആധുനിക കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ ആധുനിക മുനിസിപ്പാലിറ്റികളായിരുന്നു ഇവ.

തലശ്ശേരി-വയനാട് മേഖലയിൽ ജനകീയ പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്ന കേരളവർമ്മ പഴശ്ശിരാജയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് അവരുടെ ഭരണത്തിനെതിരെ പ്രാദേശിക പ്രതിരോധം നേരിടേണ്ടിവന്നു.[55]കോട്ടയം പ്രവിശ്യയിലെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന പഴശ്ശിരാജ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിക്കെതിരെ ആരംഭിച്ച ഗറില്ലാ യുദ്ധം കണ്ണൂരിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകങ്ങളിൽ കേരളത്തിലെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക, രാഷ്ട്രീയ മേഖലകളിൽ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങൾ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് അനുകൂലമായ സാഹചര്യങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. 1906-ൽ ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാർ ആരംഭിച്ചതും പിന്നീട് സർക്കാർ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയതുമായ ഇംഗ്ലീഷ് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വ്യാപനം, മാറ് മറയ്ക്കുന്ന തുണി ധരിക്കുന്നതിനുള്ള കലാപം, 1888-ൽ അരുവിപ്പുറത്ത് ഒരു വിഗ്രഹം സ്ഥാപിക്കൽ, 1891-ൽ മലയാളി സ്മാരകം, 1903-ൽ എസ്എൻഡിപി യോഗം സ്ഥാപിക്കൽ, പ്രവർത്തനങ്ങൾ, പോരാട്ടങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ കേരള സമൂഹത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതിന് സഹായകമായ ഘടകങ്ങളായി. ഈ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഒടുവിൽ ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് ഒന്നിച്ചു.

സംസ്കാരവും ജനങ്ങളും

[തിരുത്തുക]
Wayanad in North Malabar is the only plateau region in Kerala.

കേരളത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തിനും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിനും ചില വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. [63][64][65][66][67][68][69] തദ്ദേശീയ ഹിന്ദുക്കൾ, തദ്ദേശീയ മാപ്പിള-മുസ്ലീങ്ങൾ, തദ്ദേശീയ ജൈനർ, കുടിയേറ്റ-ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹങ്ങൾ എന്നിവരടങ്ങുന്ന ഈ പ്രദേശത്ത് വ്യത്യസ്തമായ സാമൂഹിക-സാംസ്കാരിക ആചാരങ്ങളും പെരുമാറ്റരീതികളുമാണുള്ളത്. പുരാതന കാലം മുതൽ, കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടം മുതൽ ആധുനിക രാഷ്ട്രീയ ഇന്ത്യ വരെ, വടക്കൻ മലബാറിലെ ജനങ്ങൾ അവരുടെ വ്യതിരിക്തവും അതുല്യവുമായ സ്വത്വവും പൈതൃകവും സംരക്ഷിക്കാൻ പരിശ്രമിച്ചു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭം വരെ, വടക്കൻ മലബാറിലെ ചില സമുദായങ്ങൾക്കിടയിൽ സാംസ്കാരിക വിലക്കുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇത് അവരുടെ സ്ത്രീകൾ തെക്കൻ മലബാറിലെ അതേ സമുദായങ്ങളിലെ ആളുകളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത് വിലക്കിയിരുന്നു. [70][71][60]ആധുനിക കാലത്ത് പോലും, തദ്ദേശീയ വടക്കൻ മലബാർ കുടുംബങ്ങൾ അവരുടെ വംശീയ-മത പശ്ചാത്തലം പരിഗണിക്കാതെ, പത്ര വിവാഹ പ്രഖ്യാപനങ്ങളിൽ "വടക്കൻ മലബാർ മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള സഖ്യങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നു" എന്ന് കാണുന്നത് അസാധാരണമല്ല. പരമ്പരാഗതമായി, തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബം ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ നാടുകടത്തലിലൂടെയും ദത്തെടുക്കലിലൂടെയും കേരളത്തിലെ പല തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളുടെയും ഒരു പഴയ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ഉറവിടമായി വടക്കൻ മലബാർ തുടരുന്നു. എല്ലാ വംശീയ, മത പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള തദ്ദേശീയർ വടക്കൻ മലബാറിന്റെ സ്വത്വവും അഭിമാനവും പലപ്പോഴും ഉടമസ്ഥതയോടെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.

കൊട്ടിയൂർ ഉത്സവം

[തിരുത്തുക]
Chalad Chalil Bhagavathi Temple
Sunni Mosque in Mananthavady
Theyyam - the ancient ritual art of North Malabar

മലബാർ മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് ഹിന്ദു തീർത്ഥാടകരെ ആകർഷിക്കുന്ന ദക്ഷയാഗത്തിൻ്റെ പുരാണങ്ങളെ അനുസ്മരിക്കുന്ന 27 ദിവസത്തെ വാർഷിക തീർത്ഥാടനമാണ് കൊട്ടിയൂർ വൈശാഖ മഹോത്സവം.

സാമൂഹിക, സാംസ്കാരിക, ചരിത്ര സവിശേഷതകൾ

[തിരുത്തുക]
A Madappura (stand alone Kovil) where Theyyam rituals are performed seasonally. All the Muthappan Madappuras are built in similar style. These structures are found mainly in the North Malabar region of Kerala
Thalassery in North Malabar is notable for Thalassery cuisine.

ജനാധിപത്യത്തിനു മുമ്പുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ, വടക്കൻ മലബാറിലെ തദ്ദേശീയർക്കിടയിൽ മരുമക്കത്തായ-മാതൃത്വവാദം വ്യാപകമായി പ്രബലമായിരുന്നു, നായർ, തിയ്യ തുടങ്ങിയ പരമ്പരാഗത മാതൃവംശ സമൂഹങ്ങൾക്ക് പുറമേ, പയ്യന്നൂരിലെ മുസ്ലീം, നമ്പൂതിരി സമുദായങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. തെക്കൻ മലബാറിലെ പൊന്നാനി മേഖലയിലെ നായർ, നമ്പൂതിരി, മാപ്പിള സമുദായങ്ങളും മരുമക്കത്തായത്തെ ആചരിച്ചിരുന്നു. മാതൃവംശ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ രീതി വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പമോ സമീപത്തോ താമസിക്കുന്ന വിവാഹിതരായ ദമ്പതികൾക്ക് മുഖ്യമായും ഭർത്താവിന്റെ ഗൃഹത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള താമസരീതി ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. മുൻ മാതൃവംശ പാരമ്പര്യ-കേരളത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, വടക്കൻ മലബാറിൽ പോളിയാൻഡ്രി ഒരു കർശനമായ വിലക്കായിരുന്നു, പുത്രവകാശം (പുരുഷ അംഗങ്ങളുടെ കുട്ടികൾക്ക് പണമായി / എസ്റ്റേറ്റ് ഗ്രാന്റുകൾ) പോലുള്ള അസാധാരണമായ ആചാരങ്ങൾ ഇടയ്ക്കിടെ അനുവദിച്ചിരുന്നു.[72][73]

കൊളോണിയൽ കാലത്തും കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിനു മുമ്പും മലബാറിലെ ഭൂവുടമകളായിരുന്നു കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂവുടമകൾ. ഈ സമയത്ത് തെക്കൻ പ്രിൻസിപ്പാലിറ്റികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി രാഷ്ട്രീയ അധികാരം വികേന്ദ്രീകൃതമായി തുടർന്നു. ഈ സമയത്ത് തെക്കൻ പ്രിൻസിപ്പാലിറ്റികൾക്ക് രാഷ്ട്രീയ അധികാരം വിപരീതമായി വികേന്ദ്രീകൃതമായിരുന്നു. കോലത്തിരിയുടെ രാജകീയ സ്ഥാനം വളരെയധികം ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, അത് രാഷ്ട്രീയമായി നാമമാത്രമായിരുന്നു. വടക്കൻ മലബാറിൽ, കോലത്തിരി രാജാക്കന്മാർക്ക് പെരുമാളിന്റെ ആചാരപരമായ പദവി ഉണ്ടായിരുന്നു, അതിനാൽ അവരുടെ ഔദ്യോഗിക സ്ഥാനികർ അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥാനികൾ തളിപ്പറമ്പിലെ രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രം ഒഴികെ കേരളം മുഴുവൻ അവരുടെ അധികാരപരിധി നിലനിർത്തി.

ഈ പ്രദേശത്തെ ഹിന്ദുക്കൾ ആചരിക്കുന്ന പ്രധാന ഉത്സവം ഓണമല്ല, മറിച്ച് വിഷുവാണ്. ഇത് കേരളത്തിലെ മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളിലെ ഹിന്ദുക്കളുടെ പ്രധാന ആഘോഷമായി തുടരുന്നു. വടക്കൻ മലബാറിൽ വിഷു പുതുവത്സരമായി ആഘോഷിക്കുന്നു. കാരണം, ആദ്യത്തെ തമിഴ് മാസമായ ചിത്തിരയ്ക്ക് സമാന്തരമായി വരുന്ന കൊല്ലവർഷം മേടം - വടക്കൻ മലബാറിലെ തദ്ദേശീയർക്ക് വർഷത്തിലെ ആദ്യ മാസമാണ്. വിഷു ഉത്സവം രണ്ട് ദിവസങ്ങളിലായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു, ചെറിയ വിഷുവും വലിയ വിഷുവും അല്ലെങ്കിൽ പ്രധാന വിഷുവും ഉൾപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, വിഷു, ഓണം എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള ഉത്സവങ്ങളിലും ചിലപ്പോൾ വിവാഹ വീടുകളിലും പോലും ഈ പ്രദേശത്തെ ഹിന്ദുക്കൾ മാംസാഹാരം പാചകം ചെയ്ത് കഴിക്കുന്നത് അസാധാരണ കാര്യമല്ല.

ക്ഷേത്രങ്ങളിലും പള്ളികളിലും നടക്കുന്ന പ്രധാന ഉത്സവങ്ങളിൽ എല്ലാ മതങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള ആളുകൾ പങ്കെടുക്കുന്നു. ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ ഇവയാണ്: നാദാപുരം പള്ളി, മാഹി പള്ളി, മൂന്ന് പെറ്റുമ്മ പള്ളി പാപ്പിനിശ്ശേരി, തെയ്യം അനുഷ്ഠാന കല.

തിരുവിതാംകൂറിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, എന്നാൽ മലബാറിലെയും കൊച്ചിയിലെയും മറ്റ് ഭാഗങ്ങളെപ്പോലെ, വടക്കൻ മലബാറിലെ തദ്ദേശീയരും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ വിഭവമായ സാമ്പാറിൽ തേങ്ങാ പേസ്റ്റ് കലർത്തുന്നു[74][75]


ചട്ണികൾ, പാൻകേക്കുകൾ, ആവിയിൽ വേവിച്ച കേക്കുകൾ, കലത്തപ്പം, കിണ്ണത്തപ്പം, ഉരുട്ടു ചമ്മന്തി, പൊടുത്തോൾ, പത്തിരി, ചട്ടി പത്തിരി, മൂടക്കടമ്പൻ തുടങ്ങിയ വിവിധ വിഭവങ്ങൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള വൈവിധ്യമാർന്ന വിഭവങ്ങൾക്ക് വടക്കൻ മലബാർ പാചകരീതി പ്രശസ്തമാണ്. ബേക്കറി-പാചകരീതി ഈ പ്രദേശത്ത് നന്നായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്, ഇത് ചെന്നൈ, ബാംഗ്ലൂർ, മുംബൈ, കോയമ്പത്തൂർ, മൈസൂർ, പൂനെ, ദക്ഷിണ കേരളം എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രശസ്തമായ ബേക്കറികൾ നടത്തുന്ന നിരവധി തദ്ദേശീയരെ ഇവിടേക്ക് നയിച്ചു.

ഈ പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങൾക്ക് ശക്തമായ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ അഭിലാഷങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ പലപ്പോഴും അത് വലിയ രാഷ്ട്രീയ അക്രമങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.

തുണിത്തരങ്ങൾ, ബീഡി, കൈത്തറി, പ്ലൈവുഡ്, കയർ എന്നിവ പ്രധാന വ്യവസായങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ, കശുവണ്ടി, കറുവപ്പട്ട (ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കറുവപ്പട്ട കൃഷിയുടെ ആസ്ഥാനം വടക്കൻ മലബാറാണ്) കുരുമുളക് എന്നിവ പ്രധാന നാണ്യവിളകളാണ്.

ചാലുക്യർ, ഹൊയ്‌സാലർ, തുളുവർ, രാഷ്ട്രകൂടർ, കൊടവർ, തുളുവർ, അറബികൾ, പേർഷ്യക്കാർ, പോർച്ചുഗീസുകാർ, ഡച്ചുകാർ, ഫ്രഞ്ചുകാർ, ബ്രിട്ടീഷുകാർ എന്നിവരിലൂടെയും, മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയ കാലം മുതൽ സർക്കാർ, സൈനിക സേവനങ്ങളിലെ ആദ്യകാല തൊഴിലുകളിലൂടെയും കുടിയേറ്റങ്ങളിലൂടെയും കേരളത്തിലെ മറ്റ് സംസ്കാരങ്ങളുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തിയ ആദ്യകാല പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നാണ് വടക്കൻ മലബാർ. എന്നിരുന്നാലും, അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ യാഥാസ്ഥിതികമായി അതിന്റെ സ്വത്വത്തെ കൈവശപ്പെടുത്തുന്നു, ഒരു "ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ അന്തർലീന" സംസ്കാരത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.

Nadapuram Masjid Pond - an indigenous designed pool

പ്രധാന നഗരങ്ങൾ/പട്ടണങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]
Kannur
Kasaragod
Thalassery
Vadakara
Kalpetta
kanhangad
koyilandi
Payyanur
Mattanur
iritty
Sultan Bathery
Taliparamba
Mananthavady
Kuthuparamba
Payyoli
Sreekandapuram
Meenangadi
Nileshwaram
Nadapuram
Uppala

കലണ്ടർ സമ്പ്രദായം

[തിരുത്തുക]

മധ്യകേരളത്തിലും ദക്ഷിണകേരളത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന മലയാളം കലണ്ടറിന്റെയോ കൊല്ലവർഷം എന്നതിന്റെയോ പതിപ്പ് എ.ഡി. 825 ഓഗസ്റ്റ് 25-നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. മറ്റ് ഇന്ത്യൻ കലണ്ടറുകളിലേതുപോലെ മേഷരാശിയിൽ (ഏരീസ്) അല്ല, സിംഹരാശിയിൽ (സിംഹം) നിന്നാണ് വർഷം ആരംഭിക്കുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, വടക്കൻ മലബാറിലും കോലത്തുനാട്ടിലും കൊല്ലം യുഗത്തിന്റെ ആരംഭം സെപ്റ്റംബർ 25-ന് ആരംഭിക്കുന്ന കന്യാരാശി (കന്നി) മാസത്തിൽ നിന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ഈ വ്യതിയാനവുമായി രണ്ട് വിവരണങ്ങളുണ്ട്.[76]

മലബാറിന്റെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത ഗ്രന്ഥമായ കേരളോല്പത്തി, കൊല്ലം യുഗത്തിന്റെ ആമുഖം ശങ്കരാചാര്യരിൽ നിന്നാണ് എന്ന് ആരോപിക്കുന്നു. ആ ചാര്യ വാ ഗ ഭേദ് യ (ശങ്കരാചാര്യരുടെ വാക്ക്/നിയമം മാറ്റാൻ കഴിയില്ല എന്നർത്ഥം) എന്ന പദപ്രയോഗത്തെ കടപയാദി നൊട്ടേഷനിൽ സംഖ്യകളാക്കി വിവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ 0 6 1 4 3 4 1 ലഭിക്കും, ഇവ പിന്നിലേക്ക് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് കൊല്ലം യുഗത്തിന്റെ ആദ്യ വർഷത്തിലെ കലിയുഗത്തിന്റെ പ്രായം നൽകുന്നു. കലി, ദിവസം 1,434,160, എ.ഡി. 825 സെപ്റ്റംബർ 25 ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു; ഇത് വടക്കേ മലബാറിലെ കൊല്ലം യുഗത്തിന്റെ ആരംഭവുമായി യോജിക്കുന്നു; അതായത് കന്യാ-രാശി (കന്നി) മാസത്തിലെ ഒന്നാം ദിവസം.

ഭാഷാഭേദങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

വടക്കൻ മലബാറിൽ മലയാള ഭാഷയ്ക്ക് നിരവധി ഭാഷാഭേദങ്ങളുണ്ട്. സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗണ്യമായ എണ്ണം പദങ്ങൾ ഒഴികെയുള്ള കടമെടുത്ത പദങ്ങൾ പ്രധാനമായും ഉത്ഭവിച്ചത് വടക്കൻ മലബാറിലെ തദ്ദേശീയ ജനവിഭാഗങ്ങളും ലോകത്തിലെ കുതിര, സുഗന്ധവ്യഞ്ജന വ്യാപാരികളും തമ്മിലുള്ള നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിൽക്കുന്ന ഇടപെടലുകളിൽ നിന്നാണ്. അറേബ്യ, പേർഷ്യ, ഇസ്രായേൽ, ചൈന, യൂറോപ്യൻ കൊളോണിയൽ ശക്തികൾ എന്നിവയുമായി നൂറ്റാണ്ടുകളായി നടന്ന വ്യാപാര ബന്ധങ്ങൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കാസർഗോഡ് മലയാളവും മാപ്പിള മലയാളവും ഈ ഭാഷാഭേദങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. എന്നിരുന്നാലും, മലബാർ ഭാഷാഭേദങ്ങളുടെ സമ്പന്നമായ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ച് അജ്ഞരായ മറ്റ് പ്രവിശ്യകളിൽ നിന്നുള്ള യുവതീ യുവാക്കളായ കേരളീയരിൽ ഭൂരിഭാഗവും മലയാളത്തിന്റെ ഈ ഭാഷാഭേദത്തോട് അസ്വസ്ഥരാണ്.

ചില സ്വാധീനങ്ങൾ എണ്ണിപ്പറയുന്നു
വായ്പ നൽകിയത് ഉപയോഗങ്ങൾ
ഹീബ്രു ഷാലോം/സലാം ആയി എന്നതിന്റെ അർത്ഥം മരിച്ചു (അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ സമാധാനാവസ്ഥയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു).
അറബിക് ബെജാർ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ഉത്കണ്ഠ; മാറ്റ്‌ലാബ് എന്നതിന്റെ അർത്ഥം അനന്തരഫലം; ബർകത്ത്/വർക്കത്ത് എന്നതിന്റെ അർത്ഥം മൂല്യം എന്നിവ ചില ഉദാഹരണങ്ങളാണ്
പോർച്ചുഗീസ്

വീപ്പ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം "കൊട്ട"; 'മേശ' എന്നതിന്റെ അർത്ഥം "മേശ"; 'ജെനേല' എന്നതിന്റെ അർത്ഥം "ജാലകം"

നിഗൂഢ സംസ്കൃത പ്രവണതകൾ' വടക്കൻ മലബാറിൽ മീൻകറിയെ മീൻ-കറി എന്നതിന്റെ തെക്കൻ ഉപയോഗത്തിന് പകരം മൽസ്യ-കറി (മീൻ എന്നതിന്റെ സംസ്കൃത പദമായ മത്സ്യ എന്നതിൽ നിന്ന്) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. അതുപോലെ, വിശപ്പ് തോന്നുന്നത് വിശാക്കുന്ന് എന്നതിന്റെ തെക്കൻ ഉപയോഗത്തിന് പകരം പൈക്കുന്ന് എന്നാണ്. മറ്റ് ഉദാഹരണങ്ങൾ ചോരു (വേവിച്ച അരി") എന്നതിന് പകരം അന്നം, കാശുകരൻ (ധനികൻ") എന്നതിന് പകരം ധനി, പശുവിനെ അംബ (അമ്മ), ഗൗളി (പല്ലി) മുതലായവയാണ്.
A lotus pond in Purameri
Temple in Blathur

വടക്കൻ മലബാറിലേക്കുള്ള ചരിത്രപരമായ കുടിയേറ്റങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

തുളു ബ്രാഹ്മണ കുടിയേറ്റം

[തിരുത്തുക]

1617-ൽ, കോലത്തിരി രാജ ഉദയവർമ്മൻ, പ്രപഞ്ച സ്രഷ്ടാവായ ഹിരണ്യഗർഭത്തോടുള്ള ആദരസൂചകമായി ഹിരണ്യഗർഭം എന്ന ആചാരത്തിന് വിധേയനായി ക്ഷത്രിയന്റെ ഉയർന്ന പദവി നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണർ ചടങ്ങിന് തയ്യാറല്ലാത്തതിനാൽ, ഉദയവർമ്മൻ തീരദേശ കർണാടകയിലെ ഗോകർണത്തിൽ നിന്ന് 237 ശിവല്ലി ബ്രാഹ്മണ കുടുംബങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്ന് വടക്കൻ മലബാറിലെ ചെറുതാഴം, കുന്നിരിയം, അരത്തിൽ, കുളപ്പുറം, വരരുചിമംഗലം എന്നീ അഞ്ച് കൗണ്ടികളിൽ താമസിപ്പിച്ചു.[77]പിലാത്തറയിലെ ശ്രീ രാഘവപുരം ക്ഷേത്രം (ഹനുമാൻ കാവ്) 237 കുടുംബങ്ങൾക്ക് ആരാധനയ്ക്കായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. അത് അവരുടെ ഗ്രാമക്ഷേത്രമായി മാറി. ഇതിന്റെ ഫലമായി കുടിയിറക്കപ്പെട്ട 93 എഡുകുഞ്ചി കുടുംബങ്ങൾക്ക് ചെറുതാഴം ശ്രീകൃഷ്ണപുരം ക്ഷേത്രത്തിന്റെയും, അരത്തിൽ ശ്രീഭദ്രപുരം ക്ഷേത്രത്തിലെ ഗുണവന്തം കുടുംബങ്ങൾക്ക് 62 കുടുംബങ്ങൾക്കും, ഉദയപുരം ഹരിപുരം ക്ഷേത്രത്തിലെ 82 വിളക്കൂർ കുടുംബങ്ങൾക്കും പാരമ്പര്യ ട്രസ്റ്റിത്വം ലഭിച്ചു. ഈ 237 കുടുംബങ്ങൾ തദ്ദേശീയ നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരുടെ ആചാരങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയും എമ്പ്രാന്തിരികൾ എന്ന് അറിയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

നസ്രാണി കുടിയേറ്റം

[തിരുത്തുക]

മലബാർ കുടിയേറ്റം എന്നത് തിരുവിതാംകൂർ മേഖലയിൽ നിന്ന് വടക്കൻ കേരളത്തിലെ മലബാർ പ്രദേശത്തേക്ക് 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നടന്ന വലിയ തോതിലുള്ള സിറിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ (നസ്രാണികൾ) കുടിയേറ്റത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ദശകങ്ങളിൽ ആരംഭിച്ച ഈ കുടിയേറ്റം 1970-കളിലും 1980-കളിലും തുടർന്നു. മലബാറിലെ സിറിയൻ ക്രിസ്ത്യൻ ജനസംഖ്യ 1931-ൽ 31,191 ആയിരുന്നത് 1971-ൽ 442,510 ആയി 15 മടങ്ങ് വർദ്ധിച്ചതോടെ ഈ കുടിയേറ്റം ജനസംഖ്യാപരവും സാമൂഹികവുമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തി.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ മധ്യ തിരുവിതാംകൂറിൽ ജനസംഖ്യയിൽ കുത്തനെയുള്ള വർദ്ധനവ് അനുഭവപ്പെട്ടു, അതേസമയം കൃഷിയോഗ്യമായ ഭൂമിയുടെ മേലുള്ള സമ്മർദ്ദം വർദ്ധിച്ചു. അതേസമയം, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൻ കീഴിലുള്ള മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന മലബാർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ കൃഷി ചെയ്യാത്ത വലിയ ഭൂമിയുടെ സാധ്യതകൾ ആളുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികളിൽ നിന്ന് വാങ്ങിയ ഭൂമി ഉപയോഗിച്ചാണ് കുടിയേറ്റം തുടക്കത്തിൽ ആരംഭിച്ചത്. കൃഷി ചെയ്യാത്ത വനങ്ങളുടെയും തരിശുഭൂമിയുടെയും വലിയ ഭാഗങ്ങൾ പിന്നീട് കൃഷിയിടങ്ങളായും തോട്ടങ്ങളായും മാറ്റി. പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങൾക്കിടയിലും, ആ സമൂഹം അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു, ഇത് കൂടുതൽ കുടിയേറ്റക്കാരെ ആകർഷിച്ചു. 1950-കളിൽ ഈ കുടിയേറ്റം അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി.

ഈ കുടിയേറ്റക്കാർ കൂടുതലും ഇന്നത്തെ കോട്ടയം, ഇടുക്കി, മൂവാറ്റുപുഴ, കോതമംഗലം എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ കേരളത്തിലെ ഇനിപ്പറയുന്ന ജില്ലകൾ ഉൾപ്പെടെ മലബാർ മേഖലയിലുടനീളം (വടക്കൻ കേരളം) കുടിയേറ്റം നടന്നു (ചില പ്രധാന കുടിയേറ്റ കേന്ദ്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും പരാമർശമുണ്ട്):

സീറോ മലബാർ കത്തോലിക്കാ സഭ ശ്രദ്ധേയമായി നൽകി പള്ളികൾ, അച്ചടക്കം, സ്കൂളുകൾ, ആശുപത്രികൾ, മറ്റ് അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവ നൽകിക്കൊണ്ട് കുടിയേറ്റത്തിന് പിന്തുണ നൽകി.

മൊത്തത്തിൽ, ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ വടക്കൻ കേരളത്തിലേക്ക് മാറി. കുടിയേറ്റത്തിന് മുമ്പ് ഈ ജില്ലകളിലെ ക്രിസ്ത്യൻ നിവാസികളുടെ ശതമാനം കുറവായിരുന്നു, എന്നാൽ 1950 മുതൽ ഈ ജില്ലകളിലെ മലയോര പ്രദേശങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യയുടെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗം ഈ കുടിയേറ്റ സമൂഹമാണ്.

ക്നാനായ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ കുടിയേറ്റം

[തിരുത്തുക]

ചരിത്രപരമായി, വടക്കൻ മലബാറിലെ ഭൂവുടമകളായിരുന്നു കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂവുടമകൾ, എന്നാൽ 1957-ൽ കേരള ഭൂപരിഷ്കരണ ബിൽ അവതരിപ്പിച്ചതോടെ അവർ പരിഭ്രാന്തിയോടെ കൃഷിഭൂമിയും വനഭൂമിയും വിൽക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇതിനെത്തുടർന്ന് രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം മൂലമുണ്ടായ ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്നും സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ നിന്നും മോചനം നേടുന്നതിനും കൃഷി ചെയ്യുന്നതിനായി കന്നിഭൂമി തേടി ക്നാനായയിൽ നിന്നുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികൾ വടക്കൻ മലബാർ മേഖലയിലേക്ക് കുടിയേറി. പ്രൊഫ. വി.ജെ. ജോസഫ് കണ്ടോത്തിന്റെയും ബിഷപ്പ് മാർ അലക്സാണ്ടർ ചുളപറമ്പിലിന്റെയും നിർദ്ദേശപ്രകാരം,[78][79] 1942-ൽ കോട്ടയം രൂപത കാസർഗോഡ് പ്രദേശത്ത് 1,800 ഏക്കർ (7.3 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ഭൂമി വാങ്ങി. തെക്കൻ കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഇടവകകളിലും പുതിയ സംരംഭം പ്രഖ്യാപിച്ചു. അപേക്ഷകൾ ക്ഷണിച്ചു, 1943-ൽ ഓരോ കുടുംബത്തിനും 11.5 ഏക്കർ (47,000 ചതുരശ്ര മീറ്റർ) ഭൂമി അനുവദിച്ചു. തെക്കൻ കേരളത്തിലെ എല്ലാ ഇടവകകളിൽ നിന്നുമുള്ള കുടിയേറ്റക്കാർ ബോട്ടിൽ കൊച്ചിയിലെത്തി, അവിടെ നിന്ന് ട്രെയിൻ മാർഗം ഷൊർണൂരിലേക്കും കാഞ്ഞങ്ങാട്ടേക്കും യാത്ര ചെയ്തു. നിലമൊരുക്കുന്നതിനും അവരെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനുമായി, പ്രത്യേകിച്ച് ഒ.എസ്.എച്ച്. സൊസൈറ്റിയിലെയും സാധാരണക്കാരിലെയും പുരോഹിതരുടെ ഒരു സംഘത്തെ മുൻകൂട്ടി അയച്ചു. പ്രാദേശിക പ്രദേശത്തിന്റെ പേര് എച്ചിക്കോലിൽ നിന്ന് രാജപുരം എന്നാക്കി മാറ്റി. അതുപോലെ, കണ്ണൂരിനടുത്തുള്ള മടമ്പത്ത് രൂപത മറ്റൊരു വാസസ്ഥലം സംഘടിപ്പിച്ചു. 1943 മെയ് 3 ന് രൂപത 2,000 ഏക്കർ (8.1 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ) ഭൂമി വാങ്ങി, 100 കുടുംബങ്ങൾ പുതിയ പ്രദേശത്തേക്ക് കുടിയേറി. ബിഷപ്പ് മാർ അലക്സാണ്ടർ ചുളപറമ്പിൽ നിന്നാണ് ഈ വാസസ്ഥലം അലക്സ്നഗർ എന്ന് അറിയപ്പെട്ടത്. കർണാടക സംസ്ഥാനവുമായുള്ള കിഴക്കൻ അതിർത്തിയിലുള്ള കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ മഠത്തുമല 45 കുടുംബങ്ങളുടെ മൂന്നാമത്തെ വാസസ്ഥലത്തിന്റെ വേദിയായിരുന്നു. 1969 സെപ്റ്റംബർ 26 ന് സ്ഥലം വാങ്ങി, 1970 ഫെബ്രുവരി 2 ന് കന്യകാമറിയത്തിന് സമർപ്പിച്ച റാണിപുരം വാസസ്ഥലം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു. വന്യമൃഗങ്ങൾ കാരണം പ്രാരംഭ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, റാണിപുരം ക്രമേണ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു, ഇന്ന് റാണിപുരത്ത് ഒരു സർക്കാർ ടൂറിസ്റ്റ് കേന്ദ്രവുമുണ്ട്. കോട്ടയം രൂപത, ലാറ്റിൻ സഭാമേലധ്യക്ഷന്മാരുമായി ചേർന്ന്, അവരുടെ സ്വന്തം സീറോ-മലബാർ ആചാരപ്രകാരം അജപാലന ശുശ്രൂഷയും ആരാധനാക്രമ ആഘോഷങ്ങളും നടത്തുന്നതിനുള്ള ക്രമീകരണങ്ങളും ചെയ്തു. നിലവിൽ, ക്നാനായ കത്തോലിക്കാ ജനസംഖ്യയുടെ മൂന്നിലൊന്ന് മലബാർ പ്രദേശത്താണ്.

മാനന്തവാടിയിലെ ഒരു തേയിലത്തോട്ടം


കൂടാതെ, മലബാറിലെ ഭൂപ്രഭുക്കന്മാരുടെയും പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ മലബാറിലെ വലിയ ഭൂപ്രഭുക്കന്മാരുടെയും വിൽപ്പനയുടെ ആവേശം മുതലെടുത്ത്, മറ്റ് നിരവധി തിരുവിതാംകൂർ ക്രിസ്ത്യൻ കുടുംബങ്ങൾ കൃഷി പിന്തുടരുന്നതിനായി മലബാറിലേക്ക് കുടിയേറി. 1960–71 കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ കുടിയേറ്റങ്ങൾ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി.

അധ്യാപക കുടിയേറ്റം

[തിരുത്തുക]

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ സ്വകാര്യ തറവാട് ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള വലിയ ഭൂമി കൈവശം വച്ചിരുന്ന സ്കൂളുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിച്ചു, 1939 മുതൽ അത്തരം സംരംഭങ്ങൾക്ക് സർക്കാർ ഗ്രാന്റ്-ഇൻ-എയ്ഡ് ലഭ്യമായതിന്റെ ഭാഗികമായി കാരണം. കൂടാതെ, തറവാടുകളുടെ ഭൂമി കൈവശം വച്ചിരുന്നവരുടെ കോർപ്പറേറ്റ് വികാസവും, അധഃസ്ഥിത വിഭാഗങ്ങളുടെ യൂറോപ്യൻ എഞ്ചിനീയറിംഗ് തൊഴിലാളിവൽക്കരണത്തിലെ കുറവും വളർച്ചാ രീതിക്ക് കാരണമായി. ഈ സ്കൂളുകളിൽ പലപ്പോഴും വിദ്യാസമ്പന്നരായ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അധ്യാപകർ ഉണ്ടായിരുന്നു. [80] എന്നിരുന്നാലും, ജനാധിപത്യ കേരളത്തിൽ, ഈ സ്കൂളുകളിൽ പലതും പൊതു, സർക്കാർ സംരംഭങ്ങളായി പരിണമിച്ചു, ഇത് തെക്കൻ പ്രവിശ്യകളിൽ നിന്നുള്ള അധ്യാപകരെ നിയമിക്കുന്നതിനും തുടർന്ന് എല്ലാ വംശീയ-മത പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള അധ്യാപക ജീവനക്കാരുടെ കുടിയേറ്റത്തിനും കാരണമായി. അവരിൽ പലരും ഈ പ്രദേശത്ത് സ്ഥിരമായി സ്ഥിരതാമസമാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

തെക്കൻ കേരളത്തിലേക്കുള്ള ചരിത്രപരമായ കുടിയേറ്റങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

വടക്കൻ മലബാറിൽ നിന്നുള്ള ചരിത്രപരമായി പ്രാധാന്യമുള്ള കുടിയേറ്റം മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളിലായാണ് നടന്നത്.

മുൻകാല ഭരണവർഗത്തിന്റെ പിരിച്ചുവിടൽ

[തിരുത്തുക]
An old map of India in 1804. Note that only Thalassery, Kozhikode, and Kochi, are marked as cities within the present-day state of Kerala.

1766 മുതൽ 1792 വരെ, ഹൈദർ അലിയുടെയും ടിപ്പു സുൽത്താന്റെയും കാലത്ത്, വടക്കൻ മലബാറിലും തെക്കൻ മലബാറിലും ഒന്നിലധികം സൈനിക അധിനിവേശങ്ങൾ, കൊള്ള, വ്യവസ്ഥാപിതമായ നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവ നടന്നു. [81][82][83][84][85][86][87][88][89][90][91][92][93][94][95][96][97][98][99][100][101] നിർബന്ധിത മതപരിവർത്തനം ഭയന്ന്, മലബാറിൽ നിന്നുള്ള നായർ പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ഒരു പ്രധാന വിഭാഗവും ബ്രാഹ്മണരും പഴയ തിരുവിതാംകൂറിൽ അഭയം തേടാൻ തീരുമാനിച്ചു. മംഗലാപുരം ഉടമ്പടി പ്രകാരം തിരുവിതാംകൂറിന് ഇംഗ്ലീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുമായി സഖ്യമുണ്ടായിരുന്നു, അതനുസരിച്ച് "തിരുവിതാംകൂറിനെതിരായ ആക്രമണം ഇംഗ്ലീഷുകാർക്കെതിരായ യുദ്ധപ്രഖ്യാപനത്തിന് തുല്യമായി കണക്കാക്കും". അങ്ങനെ 1766 നും 1792 നും ഇടയിൽ വിവിധ സമയങ്ങളിൽ, വടക്കൻ, തെക്കൻ മലബാറിലെ വിവിധ രാജകുടുംബങ്ങളിലെ എല്ലാ സ്ത്രീ അംഗങ്ങളും നിരവധി പുരുഷന്മാരും: ചിറക്കൽ, പരപ്പനാട്, കോഴിക്കോട്, പ്രഭുക്കന്മാരുടെ കുടുംബങ്ങൾ: പുന്നത്തൂർ, നിലമ്പൂർ, കവളപ്പാറ, ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾ (എല്ലാ നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരുടെയും പേരിലുള്ള തലവൻ) എന്നിവർ തിരുവിതാംകൂറിൽ അഭയം തേടുകയും താൽക്കാലികമായി രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും ചെയ്തു. ശ്രീരംഗപട്ടണത്ത് ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ ഭരണം തകർന്നതിനുശേഷവും, മലബാറിലെ ചില പ്രഭുക്കന്മാർ, പൂർണ്ണമായും ഭാഗികമായും, നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയാൽ അതിക്രമങ്ങൾ ഭയന്ന് തിരുവിതാംകൂറിൽ തന്നെ തുടരാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഈ കാലയളവിൽ മലബാറിൽ നിന്ന് നാടുകടത്തൽ വഴി ഉത്ഭവിച്ചതായി അവകാശപ്പെടുന്ന തെക്കൻ കേരളത്തിലെ 17 പ്രമുഖ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ വംശപരമ്പരകൾ:

  • നീരാഴി കോവിലകം
  • ഗ്രാമത്തിൽ കൊട്ടാരം
  • പാലിയക്കര
  • നെടുപറമ്പ്
  • ചെമ്പ്ര മഠം
  • അനന്തപുരം കൊട്ടാരം
  • എഴിമറ്റൂർ കൊട്ടാരം
  • ആറന്മുള കൊട്ടാരം
  • വാരണത്തു കോവിലകം
  • മാവേലിക്കര
  • എണ്ണക്കാട്
  • മുരിക്കോയിക്കൽ കൊട്ടാരം
  • മാരിയപ്പിള്ളി
  • കൊരട്ടി സ്വരൂപം
  • കൈപ്പുഴ കോവിലകം
  • ലക്ഷ്മിപുരം കൊട്ടാരം
  • കോട്ടപ്പുറം.

മുൻകാല ഭരണവർഗത്തിന്റെ ദത്തെടുക്കലുകൾ

[തിരുത്തുക]
Muzhappilangad Beach - the only drive-in-beach in Kerala

ചേരന്മാരിൽ നിന്നും ആയ്/വേണാട്/തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബത്തിൽ നിന്നുമുള്ള ഒരു കുടുംബമായിരുന്നു കോലത്തിരിമാർ, തിരുവനന്തപുരം പ്രദേശത്ത് ഉത്ഭവിച്ച് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് കണ്ണൂർ മേഖലയിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയവർ. തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബത്തിന്റെ സ്ഥിരം അവകാശികളായിരുന്നു അവർ . തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബത്തിലെ ചില അംഗങ്ങൾക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് സ്ഥിരതാമസമാക്കാനും ദത്തെടുക്കാനും അനുവാദം നൽകി.(ഈ ദത്തെടുക്കൽ രീതിയും പരസ്പരവിരുദ്ധമായിരുന്നു) 1310 ഓടെയാണ് ആദ്യത്തെ ദത്തെടുക്കൽ നടന്നത്, അതിലൂടെ കോലത്തിരി കുടുംബത്തിലെ രണ്ട് രാജകുമാരിമാരെ യഥാക്രമം ആറ്റിങ്ങൽ മൂത്ത തമ്പുരാൻ, ആറ്റിങ്ങൽ ഇളയ തമ്പുരാൻ എന്നീ സ്ഥാനപ്പേരുകളോടെ ആറ്റിങ്ങലിലെ സീനിയർ, ജൂനിയർ റാണിമാരായി നിയമിച്ചു. 1684, 1688, 1718, 1748, 1788 എന്നീ വർഷങ്ങളിൽ 19-ാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബത്തിലേക്ക് ദത്തെടുക്കലുകൾ നടന്നു. 1688-ലെ ദത്തെടുക്കലിന്റെ ഫലമായാണ് മഹാനായ മാർത്താണ്ഡവർമ്മ ജനിച്ചത്. മൈസൂരിലെ ടിപ്പു സുൽത്താനെ യുദ്ധം ചെയ്ത് പരാജയപ്പെടുത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായ ധർമ്മരാജ 1718-ലെ ദത്തെടുക്കലിന്റെ ഫലമായാണ് ഉണ്ടായത്. 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ധർമ്മരാജയ്ക്ക് ശേഷം ഭരിച്ച ദുർബലരായ ബാലരാമവർമ്മ 1748-ലെ പരമ്പരയിൽ പെട്ടവരായിരുന്നു. പ്രശസ്ത മഹാറാണിമാരായ ഗൗരി ലക്ഷ്മി ബായിയും ഗൗരി പാർവതി ബായിയും 1788-ലെ പരമ്പരയിൽ പെട്ടവരായിരുന്നു. സ്വാതി തിരുനാൾ, ഉത്രം തിരുനാൾ, ആയില്യം തിരുനാൾ, വിശാഖം തിരുനാൾ, മൂലം തിരുനാൾ എന്നിവരും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ജനാധിപത്യ ഇന്ത്യയിലെ സാമ്പത്തിക കുടിയേറ്റം

[തിരുത്തുക]

1956-ൽ, തിരുവിതാംകൂർ, കൊച്ചി, മലബാർ പ്രദേശങ്ങളെ സംയോജിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിൽ കേരള സംസ്ഥാനം രൂപീകരിച്ചു. 1957 മാർച്ച് 1-ന് ആദ്യത്തെ കേരള നിയമസഭ രൂപീകൃതമായി. തുടർന്നുള്ള 50 വർഷങ്ങളിൽ വടക്കൻ മലബാറിൽ നിന്ന് അഭിഭാഷകർ, രാഷ്ട്രീയക്കാർ, ബിസിനസുകാർ, സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർ എന്നിവർ കേരളത്തിലെ തെക്കൻ നഗരങ്ങളിലേക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് കൊച്ചി, തിരുവനന്തപുരം എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറി. എന്നിരുന്നാലും, ഈ കുടുംബങ്ങളിൽ പലതും വിവാഹ ബന്ധം, ജന്മനാ സ്വത്ത് ഭാഗികമായി നിലനിർത്തൽ, പവിത്രമായ വടക്കൻ മലബാർ സ്വയം തിരിച്ചറിയൽ എന്നിവയിലൂടെ ഇപ്പോഴും അവരുടെ ജന്മദേശവുമായുള്ള ബന്ധം നിലനിർത്തുന്നു.

നാടോടി കല

[തിരുത്തുക]

വടക്കൻ മലബാറിന് നാടോടി കല, സംസ്കാരം, പാരമ്പര്യം എന്നിവയുടെ സമ്പന്നമായ ചരിത്രമുണ്ട്. കണ്ണൂരിലെ കേരള ഫോക്‌ലോർ അക്കാദമി വഴി ഇവയുടെ പ്രചാരണത്തെ കേരള സർക്കാർ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശ്രദ്ധേയമായ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു

തെയ്യം

[തിരുത്തുക]

തെയ്യം, ഒരു പുരുഷനെ ദൈവമായി പ്രതീകാത്മകമായി വസ്ത്രം ധരിച്ച് അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പുരാതന ആചാര പ്രകടന കലയാണ്. കടത്തനാടൻ പ്രദേശത്ത് ഇത് കളിയാട്ടം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഒരു വേദിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഏകദേശം 400 തരം തെയ്യങ്ങളുണ്ട്, അവയിൽ വിപുലമായ വസ്ത്രങ്ങളും ശരീരചിത്രങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഓരോ തരത്തിനും തെങ്ങോല, ചകിരി തുടങ്ങിയ പ്രകൃതിദത്ത വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് നിർമ്മിച്ച ഒരു പ്രത്യേക തലപ്പാവും വസ്ത്രവുമുണ്ട്. സംഗീതത്തിന്റെ അകമ്പടി ചെണ്ട, ഇലത്താളം, കുഴൽ (കൊമ്പ്) എന്നിവയാണ് .

തോറ്റം പാട്ട്

[തിരുത്തുക]

തെയ്യം അനുഷ്ഠിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് പാടുന്നതാണ് തോറ്റംപാട്ട്.

കളരിപ്പയറ്റ്

[തിരുത്തുക]

വടക്കേ മലബാറിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചതും ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിനും പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതുമായ ഒരു ആയോധന കലയാണ് കളരിപ്പയറ്റ്.

വടക്കൻ പാട്ടുകൾ

[തിരുത്തുക]

വടക്കൻ പാട്ടുകൾ വടക്കൻ മലബാറിലെ ധീരരായ പുരുഷന്മാരുടെയും സ്ത്രീകളുടെയും സാഹസികതയെ പ്രകീർത്തിക്കുന്ന പാട്ടുകളാണ്. ഫ്യൂഡൽ മധ്യകാല പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന ഈ കഥകൾ അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വീര്യത്തെയും കഴിവുകളെയും ആഘോഷിക്കുന്നു. കേരള നാടോടി കവിതയുടെ ഉന്നതിയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഈ പാട്ടുകൾ കടത്തനാടുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ കഥകളുടെ ജനപ്രീതി മുതലെടുത്താണ് ഒരു വടക്കൻ വീരഗാഥ എന്ന സിനിമ പുറത്തിറങ്ങിയത്.

തിടമ്പു നൃത്തം

[തിരുത്തുക]

ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അനുഷ്ഠാന നൃത്തമാണ് തിടമ്പു നൃത്തം (ദേവതയുടെ പ്രതിരൂപത്തോടുകൂടിയ നൃത്തം). ഇത് പ്രധാനമായും നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരും ചിലപ്പോൾ മറ്റ് ബ്രാഹ്മണ സമൂഹങ്ങളും അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

പൂരക്കളി

[തിരുത്തുക]

രാമായണത്തിലെയോ ഭാഗവതത്തിലെയോ പുണ്യ വാക്യങ്ങൾ ആലപിക്കുകയും നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കൂട്ടം പുരുഷന്മാർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പരമ്പരാഗത കലാരൂപമാണ് പൂരക്കളി. ഭഗവതി ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ഒമ്പത് ദിവസത്തെ പൂരം ഉത്സവ വേളയിലാണ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പയ്യന്നൂർ, തൃക്കരിപ്പൂർ, സമീപ സ്ഥലങ്ങളായ വേങ്ങര, രാമന്തളി, കരിവെള്ളൂർ എന്നിവ ഈ കലാരൂപത്തിന് പേരുകേട്ടതാണ്.

തെക്കൻ മലബാറിലും പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും പങ്കെടുക്കുന്ന ഒരു കലാരൂപമാണ് കോൽക്കളി. ഇത് ദക്ഷിണ മലബാറിലും കാണപ്പെടുന്നു. ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലീങ്ങളും ഒരുപോലെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരേയൊരു നാടോടി കലയാണിത്. എന്നിരുന്നാലും ഇരുവരും അത് ചെയ്യുന്ന രീതിയിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. സാമൂഹിക ഒത്തുചേരലുകളിലും വിവാഹങ്ങളിലും മുസ്ലീങ്ങൾ ഇത് ഒരു വിനോദ രൂപമായിട്ടാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്, അതേസമയം ഹിന്ദുക്കൾ ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങളിൽ ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ദ്രുതഗതിയിലുള്ള കൈകാലുകളുടെ ചലനങ്ങളും ഒരേസമയം നാടോടി ഗാനങ്ങളുടെ ജപവും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു, കലാകാരന്മാർ ജോഡികളായി നീങ്ങുകയും നാടോടി ഗാനങ്ങളുടെ താളത്തിൽ പരസ്പരം ഒരു രീതിയിൽ അവരുടെ ബാറ്റൺ (കോലുകൾ) അടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വൈത്താരി അല്ലെങ്കിൽ താളം അനുസരിച്ച് ഗുരുക്കൾ (അധ്യാപകൻ) ഇത് വായിക്കുന്നു.

സാധാരണ കോൽക്കളി ഗ്രൂപ്പിൽ പതിനാറ് മുതൽ ഇരുപത് വരെ അംഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. അവരിൽ ഒരാൾ നാടോടി ഗാനം ആലപിക്കും, മറ്റുള്ളവർ അതിനെ സംഘഗാനമായി ആലപിക്കും. തലമുറകളുടെ മാറ്റങ്ങളുമായി ഇണങ്ങിച്ചേർന്ന്, വടക്കൻ മലബാറിലെ മറ്റെല്ലാ നാടോടി കലകളെയും പോലെ, കോൽക്കളിയും കാലക്രമേണ അതിന്റെ രൂപത്തിലും ശൈലിയിലും മാറ്റം വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പ്രശസ്തമായ കോൽക്കളി ഗ്രൂപ്പുകൾ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.

മാപ്പിള (മുസ്ലിം) നാടോടിക്കഥകൾ

[തിരുത്തുക]

മാപ്പിള നാടോടിക്കഥകൾക്ക് ഈ പ്രദേശത്ത് ആഴത്തിലുള്ള വേരുകൾ ഉണ്ട്. മലബാർ മേഖലയിലെ (വടക്കൻ, തെക്കൻ മലബാർ) പ്രധാന മാപ്പിള കലകൾ ഇവയാണ്:

എരുതുകളി

[തിരുത്തുക]

വടക്കൻ മലബാർ മേഖലയിലെ മലയോര പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രചാരത്തിലുള്ള ഒരു നാടോടി കലയാണ് എരുതുകളി. മലയാള മാസം തുലാം പത്താം ദിവസം മാവിലൻ സമൂഹം ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. [102]എരുട്ടുകളിയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രം മുളങ്കമ്പുകൾ, വൈക്കോൽ, തുണി, മരത്തല എന്നിവകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു വലിയ കാളയാണ്.[102]

മലബാർ പാചകരീതി

[തിരുത്തുക]
Pathiri, a pancake made of rice flour, is a common breakfast dish in North Malabar.
Kallummakkaya nirachathu or arikkadukka (mussels stuffed with rice)
Thalassery biryani with raita
Halwas are popular in Kannur and Thalassery.

മലബാർ ഭക്ഷണരീതി അതിന്റെ സംസ്കാരത്തെയും പൈതൃകത്തെയും ചിത്രീകരിക്കുന്നു. പരമ്പരാഗത കേരള, പേർഷ്യൻ, യെമനീസ്, അറബ് ഭക്ഷണ സംസ്കാരങ്ങളുടെ മിശ്രിതമാണ് മലബാർ പാചകരീതി. [103] This confluence of culinary cultures is best seen in the preparation of most dishes.[103] ' പാചക സംസ്കാരങ്ങളുടെ ഈ സംഗമം മിക്ക വിഭവങ്ങളുടെയും തയ്യാറാക്കലിലാണ് ഏറ്റവും നന്നായി കാണപ്പെടുന്നത്[103] കല്ലുമ്മക്കായ (കഷണങ്ങൾ) കറി, ഇറച്ചി പുട്ട് (ഇറച്ചി എന്നർത്ഥം മാംസം), പരോട്ടാസ് (മൃദുവായ ഫ്ലാറ്റ് ബ്രെഡ്), [103] പത്തിരി (ഒരുതരം അരി പാൻകേക്ക്) [103]നെയ്യ് അരി എന്നിവയാണ് മറ്റ് ചില പ്രത്യേകതകൾ. സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളുടെ സവിശേഷമായ ഉപയോഗം വടക്കൻ മലബാർ പാചകരീതിയുടെ മുഖമുദ്രയാണ്.- പാചകത്തിൽ കുരുമുളക്, ഏലം, ഗ്രാമ്പൂ എന്നിവ ധാരാളമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കുഴി മന്തി എന്നറിയപ്പെടുന്ന മലബാർ ബിരിയാണി മറ്റൊരു ജനപ്രിയ വിഭവമാണ്. തലശ്ശേരി ബിരിയാണി, കണ്ണൂർ ബിരിയാണി[104] തുടങ്ങിയ വിവിധതരം ബിരിയാണികൾ വടക്കൻ മലബാറിൽ തയ്യാറാക്കപ്പെടുന്നു.[103]

ലഘുഭക്ഷണങ്ങളിൽ ഉന്നക്കായ (കശുവണ്ടി, ഉണക്കമുന്തിരി, പഞ്ചസാര എന്നിവ ചേർത്ത് നന്നായി വറുത്തതും വേവിച്ചതുമായ പഴുത്ത വാഴപ്പഴം),[105]പഴം നിറച്ചത് (തേങ്ങാ ചിരകിയത്, മൊളാസസ് അല്ലെങ്കിൽ പഞ്ചസാര നിറച്ച പഴം), [105] മുട്ടകൾ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മുട്ടമാല, [103] മാവ് കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു മധുരപലഹാരം ചട്ടി പത്തിരി , ചുട്ടുപഴുപ്പിച്ചതും പാളികളായി ചേർത്തതുമായ ചപ്പാത്തി, അരിക്കടക്ക, [106]എന്നിവയും മറ്റും ഉൾപ്പെടുന്നു[103]

ചന്ദ്രഗിരി നദി - ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ വടക്കേ അറ്റം.

ശ്രദ്ധേയരായ വ്യക്തികൾ

[തിരുത്തുക]
  • കേരള വർമ്മ പഴശ്ശി (c. 1753 - c. 1805) - കേരള സിംഹം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, കോട്ടയം എന്ന രാജവംശത്തിലെ ഒരു രാജകുമാരൻ, ഇപ്പോൾ കേരള സംസ്ഥാനത്തിന്റെ കണ്ണൂർ ജില്ല യിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്. അദ്ദേഹം 27 വർഷം മൈസൂരിനും ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കുമെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്തു.* * കെ. കേളപ്പൻ - നായർ സർവീസ് സൊസൈറ്റി യുടെ സ്ഥാപക പ്രസിഡന്റ്, പിന്നീട് സൊസൈറ്റി നടത്തുന്ന ഒരു സ്കൂളിന്റെ പ്രിൻസിപ്പലായി; വിപ്ലവകാരി, സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്, പിന്നോക്ക വിഭാഗങ്ങൾക്ക് നീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള കുരിശുയുദ്ധക്കാരൻ; കേരള ഗാന്ധി എന്നറിയപ്പെട്ടു.
  • പി. ടി. ഉഷ - ഒളിമ്പിക്സിൽ എത്തുന്ന ആദ്യ ഇന്ത്യൻ സ്പ്രിന്റർ, ഏഷ്യൻ ഗെയിംസിൽ നിരവധി സ്വർണ്ണ മെഡലുകൾ നേടിയ വ്യക്തി
  • ലെഫ്റ്റനന്റ് ജനറൽ സതീഷ് നമ്പ്യാർ - വീർ ചക്ര നേടിയ വ്യക്തിയും UNPROFOR ന്റെ ഫോഴ്‌സ് കമാൻഡറും
  • ഇ. കെ. നായനാർ (ഡിസംബർ 1918 - മെയ് 2004) - കല്യാശ്ശേരിയിൽ ജനിച്ചു, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്) യുടെ പ്രമുഖ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയ നേതാവ്; മൂന്ന് തവണ കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനം വഹിച്ച വ്യക്തി; കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനം വഹിച്ച വ്യക്തി, ആകെ 4009 ദിവസം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു
  • കെ. കരുണാകരൻ (ജൂലൈ 1918 - ഡിസംബർ 2010) - കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ചിറക്കൽ എന്ന സ്ഥലത്തെ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയക്കാരൻ; നാല് തവണ കേരളത്തിന്റെ മുഖ്യമന്ത്രി സ്ഥാനം വഹിച്ച അദ്ദേഹം, ഏറ്റവും കൂടുതൽ തവണ മുഖ്യമന്ത്രിയായ വ്യക്തിയായി. നായനാർക്ക് ശേഷം ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന വ്യക്തിയും അദ്ദേഹമായിരുന്നു.
  • പിണറായി വിജയൻ - മുതിർന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവ്, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യ (മാർക്സിസ്റ്റ്) യുടെ മുൻ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറി, മുൻ കേരള മുഖ്യമന്ത്രി
  • വിജയ് കെ. നമ്പ്യാർ - ചൈനയിലേക്കും പാകിസ്ഥാനിലേക്കും ഉള്ള മുൻ അംബാസഡർ, യുഎൻ സെക്രട്ടറി ജനറലിനു കീഴിൽ മുൻ കാബിനറ്റ് ചീഫ് (ചീഫ് ഓഫ് സ്റ്റാഫ്) ബാൻ കി-മൂൺ
  • ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരി - മലയാള ചലച്ചിത്ര മേഖലയിലെ ഗാനരചയിതാവും തിരക്കഥാകൃത്തുമാണ്
  • ടി. വി. ചന്ദ്രൻ - മലയാള ചലച്ചിത്ര മേഖലയിലെ സംവിധായകൻ
  • വിനീത് - ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര നടനും ക്ലാസിക്കൽ നർത്തകനും
  • എം. എൻ. നമ്പ്യാർ (1919—2008) - തമിഴ് സിനിമയിലെ ചലച്ചിത്ര നടനും ചലച്ചിത്ര മേഖലയിൽ 50 വർഷത്തിലേറെ ചെലവഴിച്ച വ്യക്തിയും
  • വെങ്ങയിൽ കുഞ്ഞിരാമൻ നായനാർ (1861–1914) - ചിറക്കൽ താലൂക്കിലെ "വെങ്ങയിൽ" എന്ന പ്രഭുകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച മലയാളി പത്രപ്രവർത്തകൻ, ഉപന്യാസ എഴുത്തുകാരൻ, നിരൂപകൻ, ചെറുകഥാകൃത്ത്; കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രം, ഭാഷ, സംസ്കാരം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷകരായ ഡോ. ഹെർമൻ ഗുണ്ടർട്ട്, വില്യം ലോഗൻ എന്നിവരുടെ അടുത്ത സുഹൃത്ത്
  • കണ്ണവത് ശങ്കരൻ നമ്പ്യാർ - മൈസൂർ, ബ്രിട്ടീഷ് അധിനിവേശക്കാർക്കെതിരെ ചെറുത്തുനിൽപ്പിൽ സജീവമായിരുന്ന പഴശ്ശിരാജയുടെ മന്ത്രി
  • ശ്രീനിവാസൻ - മലയാള നടനും സംവിധായകനും
  • സംവൃത സുനിൽ - മലയാള സിനിമാ നായിക
  • കാവ്യ മാധവൻ - മലയാള സിനിമാ നടി
  • ഒ. എം. നമ്പ്യാർ - ഇന്ത്യൻ അത്‌ലറ്റിക്സ് കോച്ച്
  • എം കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ - കുഞ്ഞിക്കണ്ണൻ മാസ്റ്റർ, പത്രപ്രവർത്തകൻ, ഗാന്ധിയൻ, വിദ്യാഭ്യാസ സാമൂഹിക പ്രവർത്തകൻ.
  • കോടിയേരി ബാലകൃഷ്ണൻ - ആഭ്യന്തര മന്ത്രി വി.എസ്. അച്യുതാനന്ദൻ 2006 മുതൽ 2011 വരെ മന്ത്രിസഭയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ (മാർക്സിസ്റ്റ്) മുൻ സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറിയും.
  • കാനായി കുഞ്ഞിരാമൻ - ശിൽപി
  • എം. മുകുന്ദൻ - നോവലിസ്റ്റും നയതന്ത്രജ്ഞനും
  • കെ. രാഘവൻ - മലയാളം സംഗീത സംവിധായകൻ
  • അബു സലിം - ചലച്ചിത്ര നടനും 1984 ലും 1992 ലും മിസ്റ്റർ ഇന്ത്യ ടൈറ്റിൽ ജേതാവും
  • സി. പി. കൃഷ്ണൻ നായർ - ലീല ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് ഹോട്ടൽസിലെ വ്യവസായി
  • സനുഷ - ചലച്ചിത്ര നടി
  • അനശ്വര രാജൻ - ചലച്ചിത്ര നടി
  • മാളിയേക്കൽ മറിയുമ്മ - സാമൂഹിക പരിഷ്കർത്താവ്
  • മട്ടന്നൂർ ശങ്കരൻകുട്ടി മാരാർ - ശ്രദ്ധേയനായ ചെണ്ട കളിക്കാരൻ

ഇതും കാണുക

[തിരുത്തുക]

അവലംബം

[തിരുത്തുക]
  1. ↑ Government of Madras (1953). 1951 Census Handbook- Malabar District (PDF). Madras Government Press.
  2. ↑ Pamela Nightingale, ‘Jonathan Duncan (bap. 1756, d. 1811)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online edn, May 2009
  3. ↑ "Navy-Training Academy-proposed Expansion". Deccan Herald (in ഇംഗ്ലീഷ്). 11 August 2017.
  4. ↑ "Asia's largest naval academy opened". Arab News (in ഇംഗ്ലീഷ്). 10 January 2009.
  5. ↑ https://www.facebook.com/IndianNavy/videos/390383354649864/ [user-generated source]
  6. ↑ Gibson, David K. "The best beaches for driving". Retrieved 2016-06-26.
  7. ↑ "Muzhappilangad wins BBC favour". Deccan Chronicle. 24 June 2016.
  8. 1 2 3 Sreedhara Menon, A. (January 2007). Kerala Charitram (2007 ed.). Kottayam: DC Books. ISBN 9788126415885. Retrieved 19 July 2020.
  9. ↑ J. Sturrock (1894). "Madras District Manuals - South Canara (Volume-I)". Madras Government Press.
  10. ↑ V. Nagam Aiya (1906). The Travancore State Manual. Travancore Government Press.
  11. ↑ C. A. Innes and F. B. Evans, Malabar and Anjengo, volume 1, Madras District Gazetteers (Madras: Government Press, 1915), p. 2.
  12. ↑ M. T. Narayanan, Agrarian Relations in Late Medieval Malabar (New Delhi: Northern Book Centre, 2003), xvi–xvii.
  13. ↑ Mohammad, K.M. "Arab relations with Malabar Coast from 9th to 16th centuries" Proceedings of the Indian History Congress. Vol. 60 (1999), pp. 226–34.
  14. ↑ Logan, William (1887). Malabar Manual, Vol. 1. Servants of Knowledge. Superintendent, Government Press (Madras). p. 1. ISBN 978-81-206-0446-9. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility (help)
  15. ↑ Menon, A. Sreedhara (2007). A Survey of Kerala History. DC Books. ISBN 9788126415786.
  16. ↑ A. Shreedhara Menon, A Survey of Kerala History
  17. ↑ According to Pliny the Elder, goods from India were sold in the Empire at 100 times their original purchase price. See
  18. ↑ According to Pliny the Elder, goods from India were sold in the Empire at 100 times their original purchase price. See
  19. ↑ Bostock, John (1855). "26 (Voyages to India)". Pliny the Elder, The Natural History. London: Taylor and Francis.
  20. ↑ Indicopleustes, Cosmas (1897). Christian Topography. 11. United Kingdom: The Tertullian Project. pp. 358–373.
  21. ↑ Das, Santosh Kumar (2006). The Economic History of Ancient India. Genesis Publishing Pvt Ltd. p. 301.
  22. ↑ District Census Handbook, Kasaragod (2011) (PDF). Thiruvananthapuram: Directorate of Census Operation, Kerala. p. 9.
  23. 1 2 Government of India (2014–15). District Census Handbook – Wayanad (Part-B) 2011 (PDF). Directorate of Census Operations, Kerala.
  24. 1 2 Sreedhara Menon, A. (2007). Kerala Charitram (2007 ed.). Kottayam: DC Books. p. 175. ISBN 978-8126415885. Retrieved 19 July 2020.
  25. ↑ Jonathan Goldstein (1999). The Jews of China. M. E. Sharpe. p. 123. ISBN 9780765601049.
  26. ↑ Edward Simpson; Kai Kresse (2008). Struggling with History: Islam and Cosmopolitanism in the Western Indian Ocean. Columbia University Press. p. 333. ISBN 978-0-231-70024-5. Retrieved 24 July 2012.
  27. ↑ Uri M. Kupferschmidt (1987). The Supreme Muslim Council: Islam Under the British Mandate for Palestine. Brill. pp. 458–459. ISBN 978-90-04-07929-8. Retrieved 25 July 2012.
  28. ↑ Husain Raṇṭattāṇi (2007). Mappila Muslims: A Study on Society and Anti Colonial Struggles. Other Books. pp. 179–. ISBN 978-81-903887-8-8. Retrieved 25 July 2012.
  29. ↑ Prange, Sebastian R. Monsoon Islam: Trade and Faith on the Medieval Malabar Coast. Cambridge University Press, 2018. 98.
  30. 1 2 Aiyer, K. V. Subrahmanya (ed.), South Indian Inscriptions. VIII, no. 162, Madras: Govt of India, Central Publication Branch, Calcutta, 1932. p. 69.
  31. ↑ Ganesh, K. N. (2009). Historical Geography of Natu in South India with Special Reference to Kerala. Indian Historical Review, 36(1), 3–21.
  32. ↑ Noburu Karashmia (ed.), A Concise History of South India: Issues and Interpretations. New Delhi: Oxford University Press, 144-145
  33. 1 2 3 4 5 നാരായണൻ, എം. ജി. എസ്. കേരളത്തിലെ പെരുമാളുകൾ. തൃശൂർ (കേരളം): കോസ്‌മോബുക്‌സ്, 2013. 483.
  34. ↑ Charles Alexander Innes (1908). Madras District Gazetteers Malabar (Volume-I). Madras Government Press. pp. 423–424.
  35. 1 2 ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; ":6" എന്ന പേരിലെ അവലംബങ്ങൾക്ക് എഴുത്തൊന്നും നൽകിയിട്ടില്ല.
  36. 1 2 3 4 5 നാരായണൻ, M. G. S. Perumāḷs of Kerala. തൃശൂർ (കേരളം): CosmoBooks, 2013. 480-81.
  37. 1 2 Narayanan, M.P.S. തൃശൂർ (കേരളം): കോസ്മോബുക്ക്സ്, 2013. 197.
  38. 1 2 3 4 5 നാരായണൻ, എം. ജി. എസ്. കേരളത്തിലെ പെരുമാളുകൾ. തൃശൂർ (കേരളം): കോസ്‌മോബുക്‌സ്, 2013. 475-76.
  39. 1 2 നാരായണൻ, M. G. S. Perumāḷs of Kerala. തൃശൂർ (കേരളം): കോസ്‌മോബുക്‌സ്, 2013. 448-49.
  40. 1 2 3 ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "മലബാർ" എന്ന പേരിലെ അവലംബങ്ങൾക്ക് എഴുത്തൊന്നും നൽകിയിട്ടില്ല.
  41. 1 2 3 4 5 നാരായണൻ, എം. ജി. എസ്. കേരളത്തിലെ പെരുമാൾമാർ. തൃശൂർ (കേരളം): കോസ്മോബുക്സ്, 2013. 455.
  42. ↑ ഇന്ത്യൻ എപ്പിഗ്രഫിയുടെ വാർഷിക റിപ്പോർട്ടുകൾ (1963-64), നമ്പർ 125.
  43. 1 2 Narayanan, M. G. S. Perumāḷs of Kerala. Thrissur (Kerala): CosmoBooks, 2013. 68-70, 84 and 454.
  44. 1 2 3 Narayanan, M.G.S. THE IDENTITY AND DATE OF KING MANUKULĀDITYA. Proceedings of the Indian History Congress, Vol. 31, 1969, 73–78.
  45. 1 2 നാരായണൻ, കേരളത്തിലെ എം. ജി. എസ്. പെരുമാൾമാർ. തൃശൂർ (കേരളം): കോസ്മോബുക്സ്, 2013. 465.
  46. 1 2 Narayanan, M. G. S. Perumāḷs of Kerala. Thrissur (Kerala): CosmoBooks, 2013. 486.
  47. 1 2 3 4 5 6 Narayanan, M. G. S. 2013. 'Index to Chera Inscriptions', in Perumāḷs of Kerala, M. G. S Narayanan, pp. 484–85. Thrissur (Kerala): CosmoBooks.
  48. 1 2 3 4 Narayanan, M. G. S. Perumāḷs of Kerala. Thrissur (Kerala): CosmoBooks, 2013. 470.
  49. ↑ Keralolpatti Granthavari: The Kolattunad Traditions (Malayalam) (Kozhikode: Calicut University, 1984) M. R. Raghava Varier (ed.)
  50. ↑ Sreedhara Menon, A. (4 March 2011). Kerala History and its Makers. D C Books. ISBN 9788126437825.
  51. ↑ Perumal of Kerala by M. G. S. Narayanan (Kozhikode: Private Circulation, 1996)
  52. ↑ Ayinapalli, Aiyappan (1982). The Personality of Kerala. Department of Publications, University of Kerala. p. 162. Retrieved 27 July 2018. A very powerful and warlike section of the Bants of Tulunad was known as Kola bari. It is reasonable to suggest that the Kola dynasty was part of the Kola lineages of Tulunad.
  53. ↑ S. Muhammad Hussain Nainar (1942). Tuhfat-al-Mujahidin: An Historical Work in The Arabic Language. University of Madras.
  54. ↑ M. Vijayanunni. 1981 Census Handbook- Kasaragod District (PDF). Directorate of Census Operations, Kerala.
  55. 1 2 3 4 5 Sreedhara Menon, A. (2007). A Survey of Kerala History (2007 ed.). Kottayam: DC Books. ISBN 9788126415786.
  56. ↑ "Neeleswaram fete to showcase its heritage". The Hindu. 21 November 2011. Retrieved 24 November 2016. {{cite news}}: Unknown parameter |a uthor= ignored (help)
  57. ↑ DC Books, Kottayam (2007), A. Sreedhara Menon, A Survey of Kerala History
  58. ↑ Arakkal royal family Archived 5 ജൂൺ 2012 at the Wayback Machine
  59. ↑ Charles Alexander Innes (1908). Madras District Gazetteers Malabar (Volume-I). Madras Government Press. p. 451.
  60. 1 2 ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "DhTlc" എന്ന പേരിലെ അവലംബങ്ങൾക്ക് എഴുത്തൊന്നും നൽകിയിട്ടില്ല.
  61. 1 2 3 4 "History of Mahé". Archived from the original on 30 December 2013. Retrieved 19 April 2021.
  62. ↑ M. Vijayanunni (1983). 1981 Census Handbook- Wayanad District (Part-A&B) (PDF). Directorate of Census Operations, Kerala.
  63. ↑ Eleanor Kathleen Gough (1900), Nayar: North Kerala, University of California Press, (Berkeley, Los Angeles)
  64. ↑ Eric J. Miller (1954), Caste and Territory in Malabar, American Anthropological Association
  65. ↑ Praveena Kodoth (1998), Women and Property Rights: A Study of Land Relations and Personal Law in Malabar, 1880–1940' Unpublished PhD Dissertation, Department of Economics, University of Hyderabad
  66. ↑ Ravindran Gopinath, 'Garden and Paddy Fields: Historical Implications of Agricultural Production Regimes in Colonial Malabar' in Mushirul Hasan and Narayani Gupta (eds.)
  67. ↑ India's Colonial Encounters: Essays in Memory of Eric Stokes, Delhi: Monohar Publishers, 1993
  68. ↑ M. Jayarajan, Sacred Groves of North Malabar, Discussion Paper No. 92 Archived 26 മാർച്ച് 2009 at the Wayback Machine
  69. ↑ Praveena Kodoth (2002), FRAMING CUSTOM, DIRECTING PRACTICES: AUTHORITY, PROPERTY AND MATRILINY UNDER COLONIAL LAW IN NINETEENTH CENTURY MALABAR Archived 7 ഓഗസ്റ്റ് 2008 at the Wayback Machine
  70. ↑ Fawcett (1901), Nayars of Malabar, AES Reprint 1985
  71. ↑ Panikkar, T. K. Gopal (1983). Malabar and Its Folk (in ഇംഗ്ലീഷ്). Asian Educational Services. ISBN 978-81-206-0170-3.
  72. ↑ The Marumakkattayam And Aliyasantana System - Author - Manita Doshi
  73. ↑ Gopal Panikkar, T. K. (1983). Malabar and Its Folk. Asian Educational Services. ISBN 9788120601703.
  74. ↑ Srishida's CookBook: Malabar Sambar (Veg)
  75. ↑ "Malabar Sambar recipe – All recipes India". Archived from the original on 2011-07-18. Retrieved 2026-08-08.
  76. ↑ K.V Sarma (1996), Kollam era, Indian Journal of History of Science, 31 (1)"Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 16 March 2012. Retrieved 2010-03-31.{{cite web}}: CS1 maint: archived copy as title (link)
  77. ↑ Chakrakshaalanapuram Brahmaswam Sabhaayogam Manual
  78. ↑ Fr. Jacob Vellian, Knanite Community, History and Culture
  79. ↑ Kumbattu Varkey Joseph, Migration and economic development of Kerala
  80. ↑ Kerala Development Report by Government of India Planning Commission
  81. ↑ Malabar Manual by William Logan (Printed and published by Charitram Publications under the editorship of Dr. C.K, Kareem, Trivandrum)
  82. ↑ Voyage to East Indies by Fra Bartolomaeo (Portuguese Traveller and Historian)
  83. ↑ Historical Sketches by Col. Wilks, Vol. II.
  84. ↑ A Journey from Madras through the counties of Mysore, Canara and Malabar by Dr. Francis Buchanan Hamilton, Vol. II.
  85. ↑ Mysore History by Lewis Rice.
  86. ↑ Selected Letters of Tipu Sultan to various Functionaries by William Kirkpatrick, published in London, 1811.
  87. ↑ History of Kerala by A. Sreedhara Menon.
  88. ↑ History of Cochin State by K.P. Padmanabha Menon, Mathrubhumi Publication, 1989.
  89. ↑ Cochin State Manual by C. Achuta Menon.
  90. ↑ State Manual of Travancore by T.K. Velu Pillai.
  91. ↑ Freedom Struggle in Kerala by Sardar K.M. Panicker.
  92. ↑ Sakthan Thampuran by P. Raman Menon, Mathrubhoomi Publication, 1989.
  93. ↑ Life of Raja Kesavadas by V.R. Parameswaran Pillai, N.B.S. Publications, Kottayam, 1973.
  94. ↑ Chronicles and Reports originating from Trippunithura, Calicut, Palghat and other seats of Kerala Royal families and from Temples of Trichur and Carmichael Christian Mission, Varappuzha.
  95. ↑ Bhasha Poshini of Chingam 10, 1099 (August 1923), Article on Tipu Sultan by Sardar K.M. Panicker.
  96. ↑ Malabar Kalapam of 1921 by K. Madhavan Nair.
  97. ↑ Travancore History by P. Sankrunni Menon.
  98. ↑ Tipu Sultan X-rayed by Dr. I.M. Muthanna, Usha Press, Mysore 1980.
  99. ↑ Articles, literary works etc. of Elamkulam Kunjan Pillai, Ulloor S. Parameswara Iyer, Vadakkumkoor Raja Raja Varma, and Shri Govinda Pillai.
  100. ↑ Zamorins in Kerala by K.V. Krishna Iyer.
  101. ↑ Tipu Sultan by B.N. Jog.
  102. 1 2 "ഗോത്ര സ്മൃതികളുണർത്തി എരുതുകളി." keralakaumudi.com. Kerala Kaumudi. Retrieved 2023-04-07.
  103. 1 2 3 4 5 6 7 8 Sabhnani, Dhara Vora (June 14, 2019). "Straight from the Malabar Coast". The Hindu. Retrieved January 26, 2021.
  104. ↑ "Thalassery Chicken Biriyani". The Take It Easy Chef (in ബ്രിട്ടീഷ് ഇംഗ്ലീഷ്). 2017-06-23. Retrieved 2021-05-13.
  105. 1 2 Kurian, Shijo (July 2, 2014). "Flavours unlimited from the Malabar coast". The Hindu. Retrieved January 26, 2021.
  106. ↑ "Arikkadukka - Spicy Stuffed Mussels". Faces Places and Plates (in അമേരിക്കൻ ഇംഗ്ലീഷ്). 2020-06-30. Retrieved 2021-05-13.

Further reading

[തിരുത്തുക]

General

[തിരുത്തുക]

Kasaragod region

[തിരുത്തുക]
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=വടക്കേ_മലബാർ&oldid=4658188" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്