Jump to content

മരിയ റാസ്പുടിൻ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.

മരിയ റാസ്പുടിൻ ( ജനനം മാട്രിയോണ ഗ്രിഗോറിയേവ്ന റാസ്പുടിന, Russian: Матрёна Григорьевна Распутина ; 27 മാർച്ച് 1898 – 27 സെപ്റ്റംബർ 1977)

Maria Rasputin
Матрёна Распутина
Maria Rasputina, right, with her father and Lili Dehn in March 1911
ജനനം
Matryona Grigorievna Rasputina

March 27, 1898
മരണംസെപ്റ്റംബർ 27, 1977(1977-09-27) (പ്രായം 79)
Los Angeles, California, U.S.
മറ്റ് പേരുകൾMara, Matrena, Marochka, Maria Rasputina
തൊഴിൽWriter, cabaret dancer, circus performer, riveter
ജീവിതപങ്കാളി(കൾ)
Boris Soloviev
(m. 1917; div. 1926)
Gregory Bernadsky
(m. 1940; div. 1946)
കുട്ടികൾ2
മാതാപിതാക്ക(ൾ)
  • Grigori Rasputin (പിതാവ്)
  • Praskovya Fedorovna Dubrovina (മാതാവ്)

ഗ്രിഗോറി റാസ്പുട്ടിന്റെയും ഭാര്യ പ്രസ്കോവ്യ ഫിയോഡോറോവ്ന ഡുബ്രോവിനയുടെയും മകളായിരുന്നു ഒരു റഷ്യൻ വനിത. സാർ നിക്കോളാസ് രണ്ടാമൻ, സാരിത്സ അലക്സാണ്ട്ര ഫിയോഡോറോവ്ന, ഖിയോണിയ ഗുസേവയുടെ ആക്രമണം, 1916-ലെ കൊലപാതകം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അവൾ തന്റെ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് മൂന്ന് ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ എഴുതി. മൂന്നാമത്തേത്, ദി മാൻ ബിഹൈൻഡ് ദി മിത്ത്, 1977-ൽ പട്ടേ ബർഹാമുമായി സഹകരിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അവളുടെ മൂന്ന് ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ, അതിന്റെ സത്യസന്ധത ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു, [1] [2] അവൾ തന്റെ പിതാവിന്റെ ഏതാണ്ട് വിശുദ്ധമായ ഒരു ചിത്രം വരച്ചു, മിക്ക നെഗറ്റീവ് കഥകളും പരദൂഷണത്തെയും അവന്റെ ശത്രുക്കൾ വസ്തുതകളുടെ തെറ്റായ വ്യാഖ്യാനത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്ന് വാദിച്ചു.

ആദ്യകാല ജീവിതം

[തിരുത്തുക]
റാസ്പുടിൻ മക്കളോടൊപ്പം

മാട്രിയോണ (അല്ലെങ്കിൽ മരിയ) റാസ്പുടിൻ 1898 മാർച്ച് 26 ന് ടോബോൾസ്ക് ഗവർണറേറ്റിലെ പോക്രോവ്സ്കോയ് എന്ന സൈബീരിയൻ ഗ്രാമത്തിൽ ജനിച്ചു, അടുത്ത ദിവസം സ്നാനമേറ്റു. അവർ 1899-ലാണ് ജനിച്ചതെന്ന് ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ആ വർഷം അവളുടെ ശവകുടീരത്തിലും ഉണ്ട്, എന്നാൽ 1990 മുതൽ റഷ്യയിലെ ആർക്കൈവ്സ് തുറക്കുകയും കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഗവേഷകർക്ക് ലഭ്യമായിരിക്കുകയും ചെയ്തു. 1910 സെപ്തംബറിൽ [3] അവർ കസാനിലേക്ക് പോയി (ഒരുപക്ഷേ മാരിൻസ്കി വനിതാ ജിംനേഷ്യം ) തുടർന്ന് സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ്ബർഗിൽ എത്തി, അവിടെ അവരുടെ സാമൂഹിക അഭിലാഷങ്ങളുമായി നന്നായി യോജിക്കുന്നതിനായി അവളുടെ ആദ്യ പേര് മരിയ എന്ന് മാറ്റി. [4] മരിയയെയും അവരുടെ ഇളയ സഹോദരി വാർവരയെയും (ബാർബറ) തലസ്ഥാനത്ത് തന്നോടൊപ്പം താമസിക്കാൻ റാസ്പുടിൻ കൊണ്ടുവന്നത് അവരെ "ചെറിയ സ്ത്രീകളായി" മാറ്റാമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെയാണ്. [5] സ്മോൾനി ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് നിരസിച്ചതിന് ശേഷം, [6] അവർ 1913 ഒക്ടോബറിൽ സ്റ്റെബ്ലിൻ-കാമെൻസ്കി പ്രൈവറ്റ് പ്രിപ്പറേറ്ററി സ്കൂളിൽ ചേർന്നു.

വിപ്ലവത്തെ തുടർന്നുള്ള ജീവിതം

[തിരുത്തുക]
1930-ൽ സ്പാനിഷ് മാസികയായ എസ്താമ്പയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പത്രപ്രവർത്തകൻ മരിയ റാസ്പുടിൻ അഭിമുഖം നടത്തുന്നു

വിശുദ്ധ സുന്നഹദോസിന്റെ ട്രഷററും അവരുടെ പിതാവിന്റെ ആരാധകരിൽ ഒരാളുമായ നിക്കോളായ് സോളോവിയേവിന്റെ കരിസ്മാറ്റിക് മകൻ ബോറിസ് സോളോവീവ് വിവാഹം കഴിക്കാൻ റാസ്പുടിൻ മരിയയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. [7] മിസ്റ്റിസിസം സ്കൂളിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടിയ ബോറിസ് സോളോവീവ് കൊലപാതകത്തിന് ശേഷം റാസ്പുടിന്റെ പിൻഗാമിയായി പെട്ടെന്ന് ഉയർന്നു. മാഡം ബ്ലാവറ്റ്സ്കിയുടെ തിയോസഫിയും [8] ഹിപ്നോട്ടിസവും പഠിച്ചിരുന്ന ബോറിസ്, റാസ്പുടിന്റെ അനുയായികൾ പ്രാർത്ഥനാ യോഗങ്ങളിലൂടെയും സമ്മേളനങ്ങളിലൂടെയും മരിച്ചവരുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താൻ ശ്രമിച്ച യോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. [9] മരിയയും മീറ്റിംഗുകളിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു, എന്നാൽ പിന്നീട് തന്റെ ഡയറിയിൽ എഴുതിയത് എന്താണ് ബോറിസിനെ സ്നേഹിക്കാൻ എന്ന് അവരുടെ പിതാവ് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് മനസ്സിലായില്ല. തനിക്ക് ബോറിസിനെ ഒട്ടും ഇഷ്ടമല്ലെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. [10] ബോറിസ് മരിയയെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനായിരുന്നില്ല. 1917 സെപ്റ്റംബറിൽ, ബോറിസിന് സാറീനയിൽ നിന്ന് ആഭരണങ്ങൾ ലഭിച്ചു, അവർക്ക് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള സൗകര്യമൊരുക്കാൻ സഹായിച്ചു, [11] എന്നാൽ റാഡ്‌സിൻസ്‌കി പറയുന്നതനുസരിച്ച്, അദ്ദേഹം ഫണ്ട് തനിക്കായി സൂക്ഷിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, അവർ 1917 ഒക്ടോബർ 5-ന് ടൗറൈഡ് കൊട്ടാരത്തിലെ ചാപ്പലിൽ വച്ച് ബോറിസിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. റഷ്യൻ താൽക്കാലിക ഗവൺമെന്റിന്റെ പതനത്തിനുശേഷം സ്ഥിതി കൂടുതൽ വഷളായി. 1918 ലെ വസന്തകാലത്ത് ദമ്പതികൾ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി. [12] അവർ Pokrovskoye [10] Tyumen, Tobolsk എന്നിവിടങ്ങളിൽ താമസിച്ചു.

റൊമാനോവുകളുടെ രക്ഷപ്പെടൽ ആസൂത്രണം ചെയ്യാൻ എകറ്റെറിൻബർഗിലെത്തിയ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ബോറിസും അവരുടെെ സഹോദരൻ ദിമിത്രിയും തിരിഞ്ഞു. റഷ്യൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൽ ബോറിസിന് ആഭരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച പണം നഷ്ടപ്പെട്ടു. [13] ചൈനയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ റൊമാനോവ് വഞ്ചകനോട് പണം ചോദിച്ച് ബോറിസ് പ്രമുഖ റഷ്യൻ കുടുംബങ്ങളെ വഞ്ചിച്ചു. താൻ വഞ്ചിച്ച കുടുംബങ്ങളുടെ നേട്ടത്തിനായി ഗ്രാൻഡ് ഡച്ചസുമാരിൽ ഒരാളായി വേഷമിടാൻ തയ്യാറായ യുവതികളെയും ബോറിസ് കണ്ടെത്തി. [14] (വഞ്ചനയെയും ആഭരണങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്ക് ബറോണസ് സോഫി ബക്‌ഷോവെഡന്റെ അക്കൗണ്ട് കാണുക.)

തനിക്ക് ആവശ്യമുള്ള സമയങ്ങളിൽ പോലും ഉദാരമനസ്കത കാണിക്കാൻ പിതാവ് തന്നെ പഠിപ്പിച്ചുവെന്ന് മരിയ തന്റെ കൊച്ചുമക്കളോട് പറഞ്ഞു. അവൾ ഒരിക്കലും ഒഴിഞ്ഞ പോക്കറ്റുകളുമായി വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങരുത്, പക്ഷേ പാവപ്പെട്ടവർക്ക് നൽകാൻ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് റാസ്പുടിൻ പറഞ്ഞു. [15] മരിയയുടെ മകൾ ടാറ്റിയാനയുടെ മകളായ അവരുടെ ചെറുമകൾ ലോറൻസ് ഹൂട്ട്-സോളോവിഫ് 2005-ൽ അനുസ്മരിച്ചു [15] മരിയയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അവരുടെ കുപ്രസിദ്ധനായ മുത്തച്ഛൻ "റഷ്യയെ സ്നേഹിച്ച, വലിയ ഹൃദയവും ശക്തമായ ആത്മീയ ശക്തിയുമുള്ള ഒരു ലളിത മനുഷ്യനായിരുന്നു, ദൈവം, ഒപ്പം സാർ."

പ്രവാസം

[തിരുത്തുക]
മരിയ റാസ്പുടിൻ 1928-ൽ സർക്കസ് ബുഷിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു
പാരീസിൽ പോണി ആക്ടുമായി മരിയ റാസ്പുടിന (1932)

ബോറിസും മരിയയും വ്ലാഡിവോസ്റ്റോക്കിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു, അവിടെ അവർ ഏകദേശം ഒരു വർഷത്തോളം താമസിച്ചു. ബോറിസിനെ വൈറ്റ് ആർമി അറസ്റ്റ് ചെയ്തു, സബയ്കൽസ്കി ക്രൈയിലെ ചിറ്റയിലേക്ക് അയച്ചു. അപ്രത്യക്ഷമായ റൊമാനോവ് ആഭരണങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിക്കോളായ് സോകോലോവ് മരിയയെ ചോദ്യം ചെയ്തു. [16]

വെള്ളക്കാരായ കുടിയേറ്റക്കാരെ വിപ്ലവകാരികൾ തടഞ്ഞുവച്ചു. ടാറ്റിയാന (1920-2009) ജനിച്ചതിനുശേഷം അവർ കപ്പലിൽ സിലോൺ, സൂയസ്, ട്രീസ്റ്റെ, പ്രാഗ് എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് പോയി, അവിടെ ദമ്പതികൾ ഒരു റഷ്യൻ റെസ്റ്റോറന്റ് തുറന്നു, പക്ഷേ ബിസിനസ്സ് മന്ദഗതിയിലായിരുന്നു. തുടർന്ന് വിയന്നയിൽ ജോലിക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അവരുടെ രണ്ടാമത്തെ മകൾ മരിയ (1922-1976) ഓസ്ട്രിയയിലെ ബാഡനിൽ ജനിച്ചു. [17] മരിയ ബെർലിനിൽ നൃത്ത പാഠങ്ങൾ പഠിച്ചു, അവരുടെ പിതാവിന്റെ മുൻ "ബുക്ക് കീപ്പർ" ആരോൺ സിമനോവിച്ചിനൊപ്പം താമസിച്ചു. അവർ പാരീസിലെ മോണ്ട്മാർട്രിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കി, അവിടെ ബോറിസ് ഒരു സോപ്പ് ഫാക്ടറിയിലും നൈറ്റ് പോർട്ടറായും കാർ വാഷറായും വാട്ടർമാൻ പെൻ കമ്പനിയിലും ജോലി ചെയ്തു; അവർ അവന്യൂ ജീൻ ജൗറസ് എന്ന സ്ഥലത്താണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ച് 1926 ജൂലൈയിൽ കൊച്ചിയിലെ ഹോപ്പിറ്റലിൽ വച്ച് അദ്ദേഹം മരിച്ചു. മരിയയുടെ പേര് കാരണം കാബറേ നർത്തകിയായി ജോലി വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. [18] അവരുടെ രണ്ട് ചെറിയ പെൺമക്കളെ സഹായിക്കാൻ അവർ കൂടുതൽ നൃത്ത പാഠങ്ങൾ എടുക്കുകയും അവരുടെ സഹോദരി വർവരയെ പാരീസിലേക്ക് വരാൻ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു, പക്ഷേ അവൾ മോസ്കോയിൽ വച്ച് മരിച്ചു.

ഫെലിക്‌സ് യൂസുപോവ് തന്റെ പിതാവിന്റെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പ് (1928-ൽ) പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിന് ശേഷം, മരിയ യൂസുപോവിനും റഷ്യയിലെ ഗ്രാൻഡ് ഡ്യൂക്ക് ദിമിത്രി പാവ്‌ലോവിച്ചിനുമെതിരെ പാരീസ് കോടതിയിൽ $800,000 നഷ്ടപരിഹാരത്തിന് കേസ് കൊടുത്തു. രണ്ടുപേരെയും കൊലയാളികളായി അപലപിച്ച അവർ, റാസ്പുടിന്റെ കൊലപാതകത്തിന്റെ ക്രൂരതയിൽ മാന്യരായ ഏതൊരു വ്യക്തിയും വെറുപ്പുളവാക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞു. [19] മരിയയുടെ വാദം തള്ളി. റഷ്യയിൽ നടന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകത്തിൽ ഫ്രഞ്ച് കോടതിക്ക് അധികാരമില്ലെന്ന് വിധിച്ചു. [20] [21] [22] റാസ്പുടിനെക്കുറിച്ചുള്ള മൂന്ന് ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകളിൽ ആദ്യത്തേത് മരിയ 1929-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു: ദി റിയൽ റാസ്പുടിൻ .

1929-ൽ, അവൾ ബുഷ് സർക്കസിൽ ജോലി ചെയ്തു, അവിടെ അവൾക്ക് "എന്റെ പിതാവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെയും മരണത്തിന്റെയും ദുരന്തത്തിന് നൃത്തം ചെയ്യേണ്ടിവന്നു, ഒപ്പം അവനും കൊലപാതകികളും ആൾമാറാട്ടം നടത്തുന്ന അഭിനേതാക്കളുമായി വേദിയിൽ മുഖാമുഖം കൊണ്ടുവരണം. വേദിയിൽ അച്ഛനെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വരുമ്പോഴെല്ലാം എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു വേദനാജനകമായ ഓർമ്മകൾ പടരുന്നു, എനിക്ക് പൊട്ടിക്കരയാൻ കഴിയും." [23] [24] 1932-ൽ റാസ്പുടിൻ, മൈ ഫാദർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1933 ജനുവരിയിൽ, അവർ ഒരു പോണി ആക്ടിനൊപ്പം സർക്കി ഡി ഹൈവറിൽ അവതരിപ്പിച്ചു. [25] 1934 ഡിസംബറിൽ മരിയ ലണ്ടനിലായിരുന്നു. 1935-ൽ ഇൻഡ്യാനയിലെ പെറു ആസ്ഥാനമായുള്ള ഹേഗൻബെക്ക്-വാലസ് സർക്കസിൽ അവൾ ജോലി കണ്ടെത്തി. [26] സർക്കസ് അമേരിക്കയിൽ പര്യടനം നടത്തി, മരിയ ഒരു സിംഹത്തെ മെരുക്കുന്നവളായി ഒരു സീസണിൽ അഭിനയിച്ചു, "റഷ്യയിൽ ലോകത്തെ വിസ്മയിപ്പിച്ച പ്രസിദ്ധമായ ഭ്രാന്തൻ സന്യാസിയുടെ മകൾ" എന്ന് മരിയയെ വിശേഷിപ്പിച്ചു. [27] 1935 മെയ് മാസത്തിൽ ഒരു കരടി അവരെ ഉപദ്രവിച്ചു [28] എന്നാൽ അത് ഫ്ലോറിഡയിലെ മിയാമിയിൽ എത്തുന്നതുവരെ സർക്കസിനൊപ്പം നിന്നു. [29] 1938-ൽ അവളുടെ രണ്ട് പെൺമക്കൾക്ക് യുഎസിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. [30] 90 ദിവസത്തിനുള്ളിൽ രാജ്യം വിടാൻ മരിയയ്ക്ക് ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു, എന്നാൽ 1940 മാർച്ചിൽ അവൾ ബാല്യകാല സുഹൃത്തും മുൻ വൈറ്റ് റഷ്യൻ ആർമി ഓഫീസറുമായ ഗ്രിഗറി ബെർനാഡ്സ്കിയെ മിയാമിയിൽ വച്ച് വിവാഹം കഴിച്ചു. 1946-ൽ അവർ വിവാഹമോചനം നേടി, അവൾ യുഎസ് പൗരനായി . 1947-ൽ അവരുടെ ഇളയ മകൾ മരിയ പാരീസിൽ വെച്ച് ഗിഡിയോൺ വാൽറേവ് ബോയ്‌സെവെയ്‌നെ (1897-1985) വിവാഹം കഴിച്ചു, ഗ്രീസ്, ചിലി, ഇസ്രായേൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ മന്ത്രി പ്ലിനിപൊട്ടൻഷ്യറിയും പിന്നീട് ക്യൂബയിലെ ഡച്ച് അംബാസഡറുമായിരുന്നു. [17] [31]

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് അവൾ മിയാമിയിലോ ലോസ് ഏഞ്ചൽസിലെ സാൻ പെഡ്രോയിലോ കാലിഫോർണിയ കപ്പൽശാലയിലോ ഒരു റിവേറ്ററായി ജോലി ആരംഭിച്ചു. [18] [ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ] മരിയ 1955 വരെ പ്രതിരോധ പ്ലാന്റുകളിൽ ജോലി ചെയ്തു, പ്രായമായതിനാൽ വിരമിക്കാൻ നിർബന്ധിതയായി. അതിനുശേഷം, ആശുപത്രികളിൽ ജോലി ചെയ്തും റഷ്യൻ പാഠങ്ങൾ പറഞ്ഞും സുഹൃത്തുക്കൾക്കായി ബേബി സിറ്റിംഗ് ചെയ്തും അവൾ സ്വയം പിന്തുണച്ചു. [32]

1968-ൽ, മരിയ താൻ മാനസികാവസ്ഥയിലാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും പാറ്റ് നിക്സൺ ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ തന്റെ അടുക്കൽ വന്നതായി പറയുകയും ചെയ്തു. [18] ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, അന്ന ആൻഡേഴ്സനെ റഷ്യയിലെ ഗ്രാൻഡ് ഡച്ചസ് അനസ്താസിയ നിക്കോളേവ്നയായി താൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുവെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു, പിന്നീട് അവൾ അത് നിരസിക്കും. [33] മരിയയ്ക്ക് രണ്ട് വളർത്തു നായ്ക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവയെ ഫെലിക്സ് യൂസുപോവിന്റെ പേരിൽ യൂസു എന്നും പോവ് എന്നും വിളിച്ചു. [34]

അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന വർഷങ്ങളിൽ, അവർ ലോസ് ഏഞ്ചൽസിൽ താമസിച്ചു, സാമൂഹിക സുരക്ഷാ ആനുകൂല്യങ്ങളിൽ ജീവിച്ചു. ഒരു വലിയ റഷ്യൻ-അമേരിക്കൻ സമൂഹമുള്ള വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ലോസ് ഏഞ്ചൽസിലെ ഒരു പ്രദേശമായ സിൽവർ ലേക്കിലായിരുന്നു അവളുടെ വീട്. മരിയയെ ആഞ്ചലസ്-റോസെഡേൽ സെമിത്തേരിയിൽ അടക്കം ചെയ്തു.

പിതാവ്

[തിരുത്തുക]
ഗോരോചോവയയുടെ പ്രവേശനം 64. റാസ്‌പുടിന്റെ അപ്പാർട്ട്‌മെന്റ് നമ്പർ 20, മുറ്റത്ത് കാഴ്ചയുള്ള മൂന്നാം നിലയിലായിരുന്നു, എന്നാൽ അടുത്തുള്ള Tsarskoe റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ . 1914 മെയ് മുതൽ അദ്ദേഹം ഈ 5 മുറികളുള്ള അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ ഒരു വീട്ടുജോലിക്കാരിക്കും അവളുടെ മരുമകൾക്കും രണ്ട് പെൺമക്കൾക്കും ഒപ്പം താമസിച്ചു.

റാസ്പുടിന്റെ ബാല്യകാലത്തെക്കുറിച്ച് അധികം അറിയാത്തത് മരിയ കൈമാറി. [35] മരിയ അവരുടെ കുടുംബപ്പേരിനെക്കുറിച്ച് തന്റെ ആശയങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു; റാസ്പുടിൻ.അവളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അവൻ ഒരിക്കലും ഒരു സന്യാസി ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു നക്ഷത്രമാണ് . (അദ്ദേഹം ഒരു മൂപ്പനല്ലാത്തതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തെ ഒരു തീർത്ഥാടകൻ എന്ന് വിളിക്കും.) മരിയയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, സാരെവിച്ച് അലക്സിയിൽ അവരുടെ പിതാവിന്റെ രോഗശാന്തി രീതികൾ കാന്തികതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു. [36] മരിയ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഗ്രിഗറി ഖ്ലിസ്റ്റിയുടെ ആശയങ്ങൾ "പരിശോധിച്ചു". [37]

12 July [O.S. 29 June] 1914 ന് ഖിയോണിയ ഗുസേവയുടെ ആക്രമണത്തിന് ശേഷം റാസ്പുടിൻ ഒരിക്കലും സമാനമല്ലെന്ന് മരിയ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. [ OS 29 ജൂൺ1914 . [38] [39] മരിയയും അമ്മയും പിതാവിനൊപ്പം ത്യുമെനിലെ ആശുപത്രിയിൽ പോയി. ഏഴ് ആഴ്ചകൾക്കുശേഷം, റാസ്പുടിൻ ആശുപത്രി വിട്ട് സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ്ബർഗിലേക്ക് മടങ്ങി. മരിയ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, അവളുടെ അച്ഛൻ ഡെസേർട്ട് വൈൻ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. [40]

ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് ജോർജിയൻ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ പൻഖഡ്‌സെയുമായി മരിയ ഹ്രസ്വമായി വിവാഹനിശ്ചയം നടത്തിയിരുന്നു. റാസ്പുടിന്റെ ഇടപെടൽ കാരണം പങ്കഡ്സെ യുദ്ധമുന്നണിയിലേക്ക് അയക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുകയും പെട്രോഗ്രാഡിലെ റിസർവ് ബറ്റാലിയനുകളിൽ സൈനികസേവനം നടത്തുകയും ചെയ്തു. [41] ഓപ്പറയും സിനിസെല്ലി സർക്കസും സന്ദർശിക്കാൻ മരിയ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

1916 ഡിസംബർ 17 ന്, റാസ്പുടിൻ "ദി ലിറ്റിൽ വൺ" എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന ഫെലിക്സ് യൂസുപോവ് സംഘടിപ്പിച്ച ഹൗസ് വാമിംഗ് പാർട്ടിക്കായി മൊയ്ക കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു. [42] കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ആഴ്ചകളിലോ മാസങ്ങളിലോ യൂസുപോവ് പതിവായി റാസ്പുടിൻ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. [43] അടുത്ത ദിവസം, രണ്ട് സഹോദരിമാരും തങ്ങളുടെ പിതാവിനെ കാണാനില്ലെന്ന് അന്ന വൈരുബോവയോട് പറഞ്ഞു. ബോൾഷോയ് പെട്രോവ്സ്കി പാലത്തിന്റെ പാരപെറ്റിലും റാസ്പുടിന്റെ ഗാലോഷുകളിലൊന്നും പാലത്തിന്റെ കൂമ്പാരത്തിനിടയിൽ കുടുങ്ങിയ രക്തത്തിന്റെ അംശം കണ്ടെത്തി. ബൂട്ട് പിതാവിന്റേതാണെന്ന് മരിയയും സഹോദരിയും സ്ഥിരീകരിച്ചു. [44]

ഗുസേവയുടെ ആക്രമണത്തിന് ശേഷം, തന്റെ പിതാവിന് ഹൈപ്പർ അസിഡിറ്റി ഉണ്ടാകുകയും പഞ്ചസാര ഉപയോഗിച്ച് ഒന്നും ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്തുവെന്ന് മരിയ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. [45] അവളും അവളുടെ പിതാവിന്റെ മുൻ സെക്രട്ടറി സിമനോവിച്ചും അവൻ വിഷം കഴിച്ചതായി സംശയിച്ചു. [46] [47] ഫെലിക്‌സ് യൂസുപോവ് തന്റെ പിതാവിനോടുള്ള സ്വവർഗരതിയെ കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചത് മരിയയാണ്. ഇത് നിഷേധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അയാൾ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു എന്നാണ് അവരുടെ പക്ഷം. യൂസുപോവ് റാസ്പുടിൻ ആകർഷകമാണെന്ന് ഫ്യൂർമാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. [48]

അലക്‌സാണ്ടർ കൊട്ടാരത്തിനും ചുറ്റുമുള്ള പാർക്കിനും അടുത്തുള്ള വൈരുബോവയുടെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ റാസ്‌പുടിന്റെ ശ്മശാനത്തിൽ റാസ്‌പുടിന്റെ രണ്ട് പെൺമക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന് വ്യക്തമല്ല, എന്നിരുന്നാലും മരിയ താനാണ്. [49] [50] രണ്ട് സഹോദരിമാരെ അലക്‌സാന്ദ്ര കൊട്ടാരത്തിൽ നാല് ഗ്രാൻഡ് ഡച്ചസുമാരോടൊപ്പം കളിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു, പലപ്പോഴും OTMA എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനിടയിൽ, മരിയയും അവളുടെ സഹോദരിയും അവളുടെ ഫ്രഞ്ച് ടീച്ചറുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ അപ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്ക് മാറി. അവർക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും 50,000 റൂബിൾസ് അലവൻസ് ലഭിച്ചു. 1917 ഏപ്രിലിൽ അവരുടെ അമ്മ പോക്രോവ്സ്കോയിയിലേക്ക് മടങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം, രണ്ട് സഹോദരിമാരെ ടൗറൈഡ് കൊട്ടാരത്തിൽ പൂട്ടിയിട്ട് ചോദ്യം ചെയ്തു. ബോറിസ് സോളോവീവ് അവരുടെ മോചനം നേടുന്നതിൽ വിജയിച്ചു.

അവലംബം

[തിരുത്തുക]
  1. van der Meiden, p. 84.
  2. Fuhrmann, p. x
  3. Douglas Smith (2016) Rasputin, pp. 170, 182.
  4. Alexander, Robert, Rasputin's Daughter, Penguin Books, 2006, ISBN 978-0-14-303865-8, pp. 297–98
  5. Edvard Radzinsky, The Rasputin File, Doubleday, 2000, ISBN 0-385-48909-9, p. 201.
  6. Fuhrmann, p. 134.
  7. "Russian culture". December 19, 2013.
  8. Moe, p. 628.
  9. Robert K. Massie, Nicholas and Alexandra, Dell Publishing Co., 1967, ISBN 0-440-16358-7ISBN 0-440-16358-7, p. 487
  10. 10.0 10.1 Massie, p. 487
  11. Moe, pp. 628–29.
  12. Fuhrmann, p. 233.
  13. Radzinsky, The Rasputin File, pp. 493–94
  14. Occleshaw, Michael, The Romanov Conspiracies: The Romanovs and the House of Windsor, Orion Publishing Group Ltd., 1993, ISBN 1-85592-518-4ISBN 1-85592-518-4 p. 47
  15. 15.0 15.1 Stolyarova, Galina (2005). "Rasputin's Notoriety Dismays Relative". The St. Petersburg Times(St. Petersburg, Russia). Archived from the original on February 6, 2012. Retrieved February 18, 2007.
  16. Astanina, Alla; RBTH, special to (April 18, 2015). "Nikolai Sokolov: The man who revealed the story of the Romanov killings". rbth.com.Astanina, Alla; RBTH, special to (April 18, 2015). "Nikolai Sokolov: The man who revealed the story of the Romanov killings". rbth.com.
  17. 17.0 17.1 "Person Page". thepeerage.com."Person Page". thepeerage.com.
  18. 18.0 18.1 18.2 Barry, Rey (1968). "Kind Rasputin". The Daily Progress (Charlottesville, Virginia, US). Retrieved February 18, 2007.Barry, Rey (1968). "Kind Rasputin". The Daily Progress (Charlottesville, Virginia, US). Retrieved February 18, 2007.
  19. King, Greg, The Man Who Killed Rasputin, Carol Publishing Group, 1995, ISBN 0-8065-1971-1ISBN 0-8065-1971-1, p. 232
  20. King, p. 233
  21. Fuhrmann, p. 236
  22. Moe, p. 630.
  23. "MME. RASPUTIN'S CIRCUS ORDEAL". February 19, 1929. p. 18."MME. RASPUTIN'S CIRCUS ORDEAL". Advertiser. February 19, 1929. p. 18 – via Trove.
  24. "Rasputin, Maria - Author, Russia *27.03.1898-+ - as dancer in the..." Getty Images."Rasputin, Maria - Author, Russia *27.03.1898-+ - as dancer in the..." Getty Images.
  25. "Schenectady Gazette - Google News Archive Search". news.google.com.
  26. "Bert Nelson & Maria Rasputin HW Peru 1935"."Bert Nelson & Maria Rasputin HW Peru 1935".
  27. Massie, p. 526
  28. "сайт-архив эмигрантской прессы". Librarium.fr.
  29. Adams, Katherine H.; Keene, Michael L. (October 16, 2012). Women of the American Circus, 1880-1940. McFarland. ISBN 9781476600796 – via Google Books.
  30. "Reading Eagle - Google News Archive Search". news.google.com."Reading Eagle - Google News Archive Search". news.google.com.
  31. "Inventaris Archief van de Familie Boissevain en Aanverwante Families". archief.amsterdam.
  32. Wallechinsky, David; Wallace, Irving (1975–1981). "People's Almanac Series". Famous Family History Grigori Rasputin Children. Archived from the original on 2012-02-05. Retrieved February 18, 2007.Wallechinsky, David; Wallace, Irving (1975–1981). "People's Almanac Series" Archived 2012-02-05 at the Wayback Machine.. Famous Family History Grigori Rasputin Children. Retrieved February 18, 2007.
  33. "Freeware Hall of Fame & Anastasia". freewarehof.org."Freeware Hall of Fame & Anastasia". freewarehof.org.
  34. King, p. 277
  35. Rasputin.
  36. Rasputin, p. 33.
  37. Moynahan, p. 37.
  38. Mon père Grigory Raspoutine. Mémoires et notes (par Marie Solovieff-Raspoutine) J. Povolozky & Cie. Paris 1923; Matrena Rasputina, Memoirs of The Daughter, Moscow 2001. ISBN 5-8159-0180-6ISBN 5-8159-0180-6 (in Russian)
  39. Rasputin, p. 12.
  40. Rasputin, p. 88.
  41. Radzinsky, The Rasputin File, p. 385
  42. Radzinsky, The Rasputin File, pp. 452–54
  43. Maria Rasputin, p. 13
  44. Radzinsky, The Rasputin File, pp. 452–54
  45. Rasputin, pp. 12, 71, 111.
  46. A. Simanotwitsch (1928) Rasputin. Der allmächtige Bauer. p. 37
  47. Radzinsky (2000), p. 477.
  48. Fuhrmann, p. 204.
  49. Rasputin, p. 16
  50. Fuhrmann, p. 222
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=മരിയ_റാസ്പുടിൻ&oldid=4081841" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്