ഫ്രെഞ്ച് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
ഫ്രെഞ്ച് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി

പാർട്ടി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റെ ഫ്രാൻകേയിസ്
ജെനറൽ സെക്ക്രട്ടറിപിയറെ ലോറന്റ്
സ്പോക്ക്സ്പേഴ്സൺഓലിവർ ഡാർട്ടിഗോല്ലെസ്,
പാട്രിക് ബെസ്സാക്
നിർമ്മാതാക്കൾലുഡോവിക് ഓസ്കാർ ഫ്രോസ്സാർഡ്, ഫെർനാർഡ് ലോറിയോട്ട്, മാർക്കെൽ കാച്ചിൻ
രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടത്ഡിസംബർ 30, 1920; 99 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് (1920-12-30)
Split fromFrench Section of the Workers' International
തലസ്ഥാനം2, പ്ലെയിസ് ഡു കോളോണിയൽ ഫാബിയൻ
75019 പാരീസ്
പത്രംഎൽ ഹ്യൂമാനിറ്റെ (മനുഷ്വത്ത്വം)
വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്താനംയൂണിയൻ ഓഫ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്റ്റുഡെന്റ്സ്
യുവജന വിഭാഗംയൂത്ത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മൂവ്മെന്റ് ഓഫ് ഫ്രാൻസ്
അംഗത്വം (2012)138,000[1]
IdeologyCommunism
Democratic socialism
Eco-socialism[2]
Eurocommunism
Anti-globalization[3]
Euroscepticism[4]
Political positionഇടത് പക്ഷം
National affiliationലെഫ്റ്റ ഫ്രണ്ട്*
European affiliationപാർട്ടി ഓഫ് യുറോപ്പ്യൻ ലെഫ്റ്റ്
അന്താരാഷ്‌ട്ര അഫിലിയേഷൻഇന്റർനാഷ്ണൽ മീറ്റിങ്ങ് ഓഫ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആന്റ് വർക്കേഴ്സ് പാർട്ടീസ്
European Parliament groupയുറോപ്പ്യൻ യുണൈറ്റഡ് ലെഫ്റ്റ് നോർഡിക് ഗ്രീൻ ലെഫ്റ്റ്
നിറം(ങ്ങൾ)     Red
Anthem"The Internationale"
National Assembly
7 / 577
Senate
17 / 348
European Parliament
2 / 74
Regional Councils
95 / 1,880
Website
www.pcf.fr

Until 2008 the party was also member of Popular Front (1936-1938), CNFL (1940-1947) and the Plural Left (1997-2002)

ഫ്രാൻസിലുള്ള ഒരു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പേരാണ് ഫ്രെഞ്ച് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി (French: Parti communiste français, PCF ; ഫ്രഞ്ച് ഉച്ചാരണം: ​[paʁti kɔmynist fʁɑ̃ˈsɛ]). പരമ്പരാഗതമായുള്ള പിന്തുണ ഇന്ന് ഏതാണ്ടാകമാനം നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും പാർട്ടിയ്ക്ക് പല തദ്ദേശഭരണ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും സ്വാധീനമുണ്ട്. 2012ൽ 70,000 പേർ ഫീസടച്ച അംഗങ്ങളുൾപ്പെടെ 138,000 അംഗങ്ങൾ പാർട്ടി അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു.[5]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. "Les primaires à gauche au banc d'essai". Lexpress.fr. ശേഖരിച്ചത് 2014-07-10.

  2. "Parti communiste français - Écologie". French Communist Party.
  3. "L'altermondialisme, vecteur d'une nouvelle gauche, Aurélie Trouvé". French Communist Party.
  4. "Information Guide Euroscepticism" (PDF). ശേഖരിച്ചത് 22 August 2014.
  5. Les primaires à gauche au banc d'essaiL'Express