മൈക്കൽ ബെറിഡ്ജ്

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
മൈക്കൽ ബെറിഡ്ജ്
ജനനം
Michael John Berridge

(1938-10-22)22 ഒക്ടോബർ 1938
മരണം13 ഫെബ്രുവരി 2020(2020-02-13) (പ്രായം 81)
പൗരത്വംBritish citizenship
അറിയപ്പെടുന്നത്Inositol trisphosphate as second messenger[1]
പുരസ്കാരങ്ങൾLouis-Jeantet Prize for Medicine (1986)[2]
Physiological Society Annual Review Prize Lecture (1996)
Scientific career
Institutions
Notable studentsAntony Galione[3]

ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് ഫിസിയോളജിസ്റ്റും ബയോകെമിസ്റ്റുമായിരുന്നു സർ മൈക്കൽ ജോൺ ബെറിഡ്ജ് (ജീവിതകാലം: 22 ഒക്ടോബർ 1938 – 13 ഫെബ്രുവരി 2020.[4] ).

സതേൺ റോഡേഷ്യയിൽ (ഇപ്പോൾ സിംബാബ്‌വെ) ജനിച്ച വളർന്ന അദ്ദേഹം സെല്ലുലാർ ട്രാൻസ്‌മെംബ്രെൻ സിഗ്നലിംഗിലെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയാണ് കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്, പ്രത്യേകിച്ചും ഇനോസിറ്റോൾ ട്രിസ്ഫോസ്ഫേറ്റ് രണ്ടാമത്തെ മെസഞ്ചറായി പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന കണ്ടെത്തൽ, പ്ലാസ്മ മെംബറേൻ സംഭവങ്ങളെ Ca 2+ ന്റെ പ്രകാശനവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു സെൽ. [5]2009 ലെ കണക്കുപ്രകാരം കേംബ്രിഡ്ജിലെ ബാബ്രഹാം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ സിഗ്നലിംഗ് പ്രോഗ്രാം ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റിലെ എമെറിറ്റസ് ബാബ്രഹാം ഫെലോയും കേംബ്രിഡ്ജ് സർവകലാശാലയിലെ സെൽ സിഗ്നലിംഗ് ഓണററി പ്രൊഫസറുമായിരുന്നു. [6]

വിദ്യാഭ്യാസം[തിരുത്തുക]

സതേൺ റോഡോഷ്യയിലെ ഗാറ്റൂമയിൽ ജനിച്ച ബെറിഡ്ജ് സോളിസ്ബറിയിലെ റോഡിയ, നിസാലാൻഡ് സർവകലാശാലയിൽ സുവോളജി, കെമിസ്ട്രി എന്നിവയിൽ ബിഎസ്‌സി നേടി (1960), അവിടെ പ്രാണികളുടെ ശരീരശാസ്ത്രത്തോടുള്ള താൽപര്യം ഐന ബർസൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു. കേംബ്രിഡ്ജ് സർവകലാശാലയിലെ സുവോളജി വിഭാഗത്തിൽ പ്രാണികളിലെ ഫിസിയോളജിസ്റ്റ് സർ വിൻസെന്റ് വിഗ്‌സ്‌വർത്തിനൊപ്പം പഠിക്കാനായി അദ്ദേഹം യുകെയിലെത്തി. 1965 ൽ ആഫ്രിക്കൻ കോട്ടൺ സ്റ്റെയിനിൽ (ഡിസ്‌ഡെർകസ് ഫാസിയാറ്റസ് - Dysdercus fasciatus) നൈട്രജൻ വിസർജ്ജനം എന്ന വിഷയത്തിൽ പിഎച്ച്ഡി നേടി [5] [6]

കരിയറും ഗവേഷണവും[തിരുത്തുക]

ചാർലോട്ടെസ്‌വില്ലെയിലെ വിർജീനിയ സർവകലാശാലയിലെ ബയോളജി ഡിപ്പാർട്ട്‌മെന്റിൽ ആദ്യകാല പോസ്റ്റ്ഡോക്ടറൽ ഗവേഷണ സ്ഥാനങ്ങൾക്കായി ഡയട്രിച്ച് ബോഡൻ‌സ്റ്റൈൻ (1965–66); ക്ലീവ്‌ലാൻഡിലെ കേസ് വെസ്റ്റേൺ റിസർവ് സർവകലാശാലയുടെ വികസന ബയോളജി സെന്ററിൽ മൈക്കൽ ലോക്ക് (1966-67); കേസ് വെസ്റ്റേൺ റിസർവ് സർവകലാശാലയിലെ ബയോളജി വകുപ്പിലെ ബോഡിൽ ഷ്മിത്ത്-നീൽസൺ (1967-69) എന്നിവർക്കൊപ്പം[5] [6]യു‌എസ്‌എയിലേക്ക് പോയി.

1969 ൽ കേംബ്രിഡ്ജിലേക്ക് മടങ്ങിയ അദ്ദേഹം കേംബ്രിഡ്ജ് സർവകലാശാലയിലെ സുവോളജി വകുപ്പിലെ ഇൻവെർട്ടെബ്രേറ്റ് കെമിസ്ട്രി ആൻഡ് ഫിസിയോളജിയുടെ അഗ്രികൾച്ചറൽ ആൻഡ് ഫുഡ് റിസർച്ച് കൗൺസിൽ യൂണിറ്റിന്റെ സീനിയറും പിന്നീട് പ്രിൻസിപ്പൽ സയന്റിഫിക് ഓഫീസറുമായി. 1978 മുതൽ 1990 വരെ യൂണിറ്റ് ഓഫ് ഇൻസെറ്റ് ന്യൂറോ ഫിസിയോളജി ആൻഡ് ഫാർമക്കോളജിയിലെ സീനിയർ പ്രിൻസിപ്പൽ സയന്റിഫിക് ഓഫീസറായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. [5] തുടർന്ന് ബാബ്രഹാം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ലബോറട്ടറി ഓഫ് മോളിക്യുലർ സിഗ്നലിംഗിൽ ഡെപ്യൂട്ടി ചീഫ് സയന്റിസ്റ്റായി ചേർന്നു. 1994 ൽ ആ ലബോറട്ടറിയുടെ തലവനായി. 2004 ൽ വിരമിക്കുന്നതുവരെ അദ്ദേഹം ഈ പദവി വഹിച്ചു. 2004 ൽ ആദ്യത്തെ എമെറിറ്റസ് ബാബ്രഹാം ഫെലോ ആയി നിയമിതനായി. 1994 ൽ കേംബ്രിഡ്ജ് സർവകലാശാലയിൽ സെൽ സിഗ്നലിംഗ് ഹോണററി പ്രൊഫസറായി നിയമിതനായി. ട്രിനിറ്റി കോളേജിലെ ഫെലോ ആയിരുന്നു. [7]

പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

  • ബെറിഡ്ജ് എംജെ. (1984) രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശവാഹകരായി ഇനോസിറ്റോൾ ട്രിസ്ഫോസ്ഫേറ്റും ഡയസിൽഗ്ലിസറോളും. ബയോകെമിക്കൽ ജേണൽ 220: 345–360 (പിഡിഎഫ്)
  • ബെറിഡ്ജ് എംജെ, ഇർവിൻ ആർ‌എഫ്. (1984) ഇനോസിറ്റോൾ ട്രിസ്ഫോസ്ഫേറ്റ്, സെല്ലുലാർ സിഗ്നൽ ട്രാൻസ്‌ഡക്ഷനിലെ രണ്ടാമത്തെ മെസഞ്ചർ. പ്രകൃതി 312: 315-321 (സംഗ്രഹം)
  • ബെറിഡ്ജ് എംജെ. (1983) ഫോസ്ഫാറ്റിഡൈലിനോസിറ്റോളിനുപകരം അഗോണിസ്റ്റുകൾ ഹൈഡ്രോലൈസ് പോളിഫോസ്ഫോയിനോസിറ്റൈഡുകൾ എന്ന് ഇനോസിറ്റോൾ ട്രിസ്ഫോസ്ഫേറ്റിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള ശേഖരണം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ബയോകെമിക്കൽ ജേണൽ 212: 849–858 (അമൂർത്തമായത്) (പിഡിഎഫ്)

അവാർഡുകളും ബഹുമതികളും[തിരുത്തുക]

ബെറിഡ്ജിന് 1987 ൽ വില്യം ബേറ്റ് ഹാർഡി സമ്മാനവും[8] 1989 ൽ ആൽബർട്ട് ലാസ്കർ ബേസിക് മെഡിക്കൽ റിസർച്ച് അവാർഡും [9] 1991 ൽ റോയൽ സൊസൈറ്റിയുടെ റോയൽ മെഡലും ലഭിച്ചു . [10] 1994/5 ലെ മെഡിസിൻ വുൾഫ് പ്രൈസ്, യസുതോമി നിഷിസുക, [11], 2005 ൽ ലൈഫ് സയൻസ്, മെഡിസിൻ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ഷാ സമ്മാനം എന്നിവ [12] ഫെൽ‌ബെർഗ് പ്രൈസ് (1984), കിംഗ് ഫൈസൽ ഇന്റർനാഷണൽ പ്രൈസ് ഫോർ സയൻസ് (1986), മെഡിസിനുള്ള ലൂയിസ്-ജീന്ററ്റ് പ്രൈസ് (1986), [13] ഗെയ്‌ഡ്‌നർ ഫൗണ്ടേഷൻ ഇന്റർനാഷണൽ അവാർഡ് (1988), [14] സിബ-ഡ്രൂ അവാർഡ് ബയോമെഡിക്കൽ ഗവേഷണത്തിനും (1991), ലെ ബയോകെമിസ്ട്രി ആൻഡ് ബയോഫിസിക്സ് വേണ്ടി ഡോ എച്ച്.പി ഹെഇനെകെന് സമ്മാനം (1994), [15] മഷ്ര്യ് സമ്മാനം നിന്നും മെഡിസിൻ കെക്ക് സ്കൂൾ, സതേൺ കാലിഫോർണിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റി 1996 ൽ, ഒപ്പം ഏൺസ്റ്റ് സ്ഛെരിന്ഗ് സമ്മാനം (1999). [5] 1998 ലെ ന്യൂ ഇയർ ഓണേഴ്സിൽ ശാസ്ത്രത്തിനുള്ള സേവനങ്ങൾക്കായി അദ്ദേഹം നൈറ്റ് ആയി.

1984 ൽ റോയൽ സൊസൈറ്റിയുടെ (എഫ്ആർ‌എസ്) ഫെലോ ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം[16] 1998 ൽ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസിന്റെ സ്ഥാപക അംഗങ്ങളിൽ ഒരാളായി. [17] 1991 ൽ ബെൽജിയൻ അക്കാഡമി റോയൽ ഡി മൊഡെസിൻ ഡി ബെൽജിക്കിന്റെ വിദേശ അംഗമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. [18] 1999 ൽ യുഎസ് നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസിന്റെ [19] വിദേശ അസോസിയേറ്റായും അമേരിക്കൻ അക്കാദമി ഓഫ് ആർട്സ് ആൻഡ് സയൻസസിന്റെ വിദേശ ഓണററി അംഗമായും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. [20] 2007 ൽ അമേരിക്കൻ ഫിലോസഫിക്കൽ സൊസൈറ്റിയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. [21] അക്കാദമിയ യൂറോപിയയിലും യൂറോപ്യൻ മോളിക്യുലർ ബയോളജി ഓർഗനൈസേഷനിലും അംഗമായിരുന്നു . [5] സൊസൈറ്റി ഓഫ് ബയോളജി, ബയോകെമിക്കൽ സൊസൈറ്റി, [22] സൊസൈറ്റി ഫോർ എക്സ്പിരിമെന്റൽ ബയോളജി, ജാപ്പനീസ് ബയോകെമിക്കൽ സൊസൈറ്റി, അമേരിക്കൻ ഫിസിയോളജിക്കൽ സൊസൈറ്റി എന്നിവയുടെ ഓണററി ഫെലോ കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം.

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. Berridge, M. J. (2016). "The Inositol Trisphosphate/Calcium Signaling Pathway in Health and Disease". Physiological Reviews. 96 (4): 1261–1296. doi:10.1152/physrev.00006.2016. PMID 27512009.
  2. "Louis Jeantet Prize, Year: 1986".
  3. Galione, Antony Giuseppe (1989). Oscillations in intracellular calcium in the blowfly salivary gland (PhD thesis). University of Cambridge. OCLC 53486297. EThOS uk.bl.ethos.314990.
  4. "In tribute: Sir Michael Berridge FRS | Babraham Institute". www.babraham.ac.uk.
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 Lagnado J. New honorary members for the Biochemical Society.
  6. 6.0 6.1 6.2 "Michael Berridge – Emeritus Babraham Fellow". Babraham Institute. മൂലതാളിൽ നിന്നും 23 March 2009-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "Babraham_bio" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "Babraham_bio" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു
  7. "Babraham scientist receives accolade from the Biochemical Society". Babraham Institute. ശേഖരിച്ചത് 17 February 2020.
  8. "Michael Berridge". Academia Europaea. ശേഖരിച്ചത് 18 May 2012.
  9. Lasker Foundation: Albert Lasker Basic Medical Research Award: 1989 winners (accessed 7 January 2009)
  10. Royal Society: Medals: Royal recent winners (accessed 7 January 2009)
  11. Wolf Foundation: The 1994/5 Wolf Foundation Prize in Medicine(accessed 7 January 2009)
  12. The Shaw Prize: Announcement & Citation: The Shaw Laureate in Life Science and Medicine 2005 Archived 2008-11-20 at the Wayback Machine. (accessed 7 January 2009)
  13. Fondation Louis-Jeantet: The winners of the Louis-Jeantet Prize for Medicine Archived 18 November 2007 at the Wayback Machine. (accessed 7 January 2009)
  14. The Gairdner Foundation: International Awardees: 1997 – 1988 Archived 22 January 2009 at the Wayback Machine. (accessed 7 January 2009)
  15. Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences: Science Awards: Laureates Archived 5 July 2009 at the Wayback Machine. (accessed 7 January 2009)
  16. Royal Society: Fellows of the Royal Society(accessed 7 January 2009) Archived 9 June 2008 at the Wayback Machine.
  17. Academy of Medical Sciences: Fellows: Sir Michael Berridge Archived 1 October 2006 at the Wayback Machine. (accessed 6 January 2009)
  18. http://www.armb.be/index.php?id=1194
  19. National Academy of Sciences: Berridge, Michael J. (accessed 7 January 2009)
  20. "Book of Members, 1780–2010: Chapter B" (PDF). American Academy of Arts and Sciences. ശേഖരിച്ചത് 24 June 2011.
  21. "APS Member History". search.amphilsoc.org. ശേഖരിച്ചത് 2021-05-14.
  22. Biochemical Society: Honorary Fellows Archived 20 November 2008 at the Wayback Machine. (accessed 7 January 2009)

ഫലകം:Heineken Prizes

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=മൈക്കൽ_ബെറിഡ്ജ്&oldid=3641941" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്