മൈക്കിൾ കോളിൻസ്

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
മൈക്കൽ കോളിൻസ്
Portrait of Collins in spacesuit
കോളിൻസ് , ഏപ്രിൽ, 1969
ജനനം (1930-10-31) ഒക്ടോബർ 31, 1930 (പ്രായം 88 വയസ്സ്)
റോം, ഇറ്റലി
ദേശീയതഅമേരിക്കൻ
പഠിച്ച സ്ഥാപനങ്ങൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മിലിട്ടറി അക്കാദമി, B.S. 1952
തൊഴിൽവൈമാനികൻ
പുരസ്കാര(ങ്ങൾ)വ്യോമസേനയുടെ വിശിഷ്ട സേവന മെഡൽ
വിശിഷ്ട ഫ്ലൈയിംഗ് ക്രോസ്
ലെജിയൻ ഓഫ് മെറിറ്റ്
പ്രസിഡന്റ് മെഡൽ
നാസ വിശിഷ്ട സേവന മെഡൽ
നാസ അസാധാരണ സേവന മെഡൽ
ഒപ്പ്
Michael Collins Signature.svg

അമേരിക്കൻ മുൻ ബഹിരാകാശയാത്രികനും ടെസ്റ്റ് പൈലറ്റും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് എയർഫോഴ്സ് റിസർവിൽ നിന്നും വിരമിച്ച മേജർ ജനറലുമാണ് മൈക്കൽ കോളിൻസ് (ജനനം: ഒക്ടോബർ 31, 1930). 1963 ൽ പതിനാല് ബഹിരാകാശയാത്രികരുടെ സംഘത്തിന്റെ ഭാഗമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം രണ്ടുതവണ ബഹിരാകാശത്തേക്ക് പറന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ബഹിരാകാശ യാത്ര ജെമിനി 10 ലായിരുന്നു. മനുഷ്യനെ ആദ്യമായി ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ എത്തിച്ച അപ്പോളോ 11-ന്റെ കമാൻഡ് മൊഡ്യൂൾ പൈലറ്റ് എന്ന നിലയിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ ബഹിരാകാശ യാത്ര. കോളിൻസ് ചന്ദ്രനുചുറ്റും ഭ്രമണപഥത്തിൽ കഴിയുമ്പോൾ, നീൽ ആംസ്ട്രോങ്ങും ബസ്സ് ആൽഡ്രിനും അപ്പോളോ ചാന്ദ്ര മൊഡ്യൂളിൽ പുറപ്പെട്ടു അതിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ ആദ്യത്തെ ലാൻഡിംഗ് നടത്തി[1][2]. ചാന്ദ്രയാത്ര നടത്തിയ 24 പേരിൽ ഒരാളാണ് കോളിൻസ്. 30 തവണ അദ്ദേഹം ചന്ദ്രനെ പരിക്രമണം ചെയ്തു. ബഹിരാകാശത്ത് നടന്ന നാലാമത്തെ വ്യക്തി, ഒന്നിലേറെത്തവണ ബഹിരാകാശത്ത് നടന്ന ആദ്യ മനുഷ്യൻ, ഒറ്റയ്ക്ക് ചന്ദ്രനെ വലം വച്ച രണ്ടാമത്തെ വ്യക്തി എന്നീ ബഹുമതികൾ കോളിൻസ് നേടി.

ആദ്യകാലജീവിതം[തിരുത്തുക]

1930 ഒക്ടോബർ 31 ന് ഇറ്റലിയിലെ റോമിലാണ് കോളിൻസ് ജനിച്ചത്[3]. യു.എസ്. ആർമി ഓഫീസർ ജെയിംസ് ലോട്ടൺ കോളിൻസിന്റെ രണ്ടാമത്തെ മകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. സൈന്യം പിതാവിനെ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് നിയോഗിച്ചതിനാൽ ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യ 17 വർഷക്കാലം റോം, ഒക്ലഹോമ, ഗവർണേഴ്സ് ദ്വീപ്, ന്യൂയോർക്ക്, ഫോർട്ട് ഹോയ്ൽ (മേരിലാൻഡിലെ ബാൾട്ടിമോറിന് സമീപം); ഫോർട്ട് ഹെയ്സ് (ഒഹായോയിലെ കൊളംബസിന് സമീപം), പ്യൂർട്ടോ റിക്കോ, സാൻ അന്റോണിയോ, ടെക്സസ്, അലക്സാണ്ട്രിയ, വിർജീനിയ എന്നിങ്ങനെ പല സ്ഥലങ്ങളിലും താമസിച്ചു. പ്യൂർട്ടോ റിക്കോയിൽ ഗ്രുമാൻ വിഡ്ജനിൽ അദ്ദേഹം തന്റെ ആദ്യത്തെ വിമാന യാത്ര നടത്തി. കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഈ വിമാനം പറത്താനും പൈലറ്റ് കോളിൻസിനെ അനുവദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് വീണ്ടും പറക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം താമസിയാതെ ആരംഭിച്ചതിനാൽ അതിന് കഴിഞ്ഞില്ല. പ്യൂർട്ടോ റിക്കോയിലെ സാൻ ജുവാനിലെ അക്കാദമിയ ഡെൽ പെർപെറ്റുവോ സോകോറോയിൽ കോളിൻസ് രണ്ടുവർഷം പഠിച്ചു. [4]

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ അമേരിക്ക പ്രവേശിച്ചതിനുശേഷം, കുടുംബം വാഷിംഗ്ടൺ ഡി.സിയിലേക്ക് താമസം മാറ്റി, അവിടെ കോളിൻസ് സെന്റ് ആൽബൻസ് സ്കൂളിൽ ചേർന്നു, 1948 ൽ ബിരുദം നേടി. [5] അദ്ദേഹം നയതന്ത്ര സേവനത്തിൽ പ്രവേശിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ അദ്ദേഹം തന്റെ പിതാവിനെയും രണ്ട് അമ്മാവന്മാരെയും സഹോദരനെയും പോലെ സായുധസേവനത്തിൽ ചേരുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. വെസ്റ്റ് പോയിന്റിലെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മിലിട്ടറി അക്കാദമിയിലേക്ക് കോളിൻസ് പ്രവേശനം നേടി. 1952 ജൂൺ 3 ന് സൈനിക ശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി.

സ്വജനപക്ഷപാതത്തിന്റെ ആരോപണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ അദ്ദേഹം തന്റെ അച്ഛനും സഹോദരനും ഉയർന്ന പദവികൾ അലങ്കരിച്ചിരുന്ന കരസേനയിൽ ചേരാതെ കോളിൻസ് വ്യോമസേന തിരഞ്ഞെടുത്തു. വൈമാനികരംഗത്ത് വരുവാനിരിക്കുന്ന വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങളുടെ സാദ്ധ്യതയും അദ്ദേഹത്തെ ഈ രംഗത്തേക്ക് ആകർഷിച്ചിരുന്നു. [6]

സൈനികജീവിതം[തിരുത്തുക]

യുദ്ധവിമാനങ്ങളിൽ[തിരുത്തുക]

കോളിൻസ് 1952 ഓഗസ്റ്റിൽ മിസിസിപ്പിയിലെ കൊളംബസിലെ കൊളംബസ് എയർഫോഴ്സ് ബേസിൽ ടി -6 ടെക്സനിൽ അടിസ്ഥാന വിമാന പരിശീലനം ആരംഭിച്ചു. തുടർന്ന് ടെക്സസിലെ സാൻ മാർക്കോസ് എയർഫോഴ്സ് ബേസിലേക്ക് മാറി, ഒടുവിൽ ജെയിംസ് കോനാലി എയർഫോഴ്സിലേക്ക്. ജെറ്റ് വിമാനത്തിൽ പരിശീലനത്തിനായി ടെക്സസിലെ വാകോയിലെ ബേസ്. പരിശീലനങ്ങളും വിമാനം പറത്തലും അദ്ദേഹത്തിന് എളുപ്പത്തിൽ വഴങ്ങി. സഹപ്രവർത്തകരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, കോളിൻസിന് പരാജയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം അല്പം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

വാകോയിലെ കോഴ്സ് പൂർത്തിയാക്കിയതിന് അദ്ദേഹത്തിന് “വിങ്ങ്സ്” ലഭിച്ചു, 1953 സെപ്റ്റംബറിൽ നെവാഡയിലെ നെല്ലിസ് എയർഫോഴ്സ് ബേസിലെ എഫ് -86 സാബേഴ്സ് പറത്തുന്ന "ഡേ-ഫൈറ്റർ"പരിശീലനത്തിനായി അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ആ പരിശീലനം വളരെ അപകടകരമായിരുന്നു; അദ്ദേഹം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന 22 ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ 11 പേർ വിവിധ അപകടങ്ങളിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. [7][8]

ഇതിനെത്തുടർന്ന് 1954 ജനുവരിയിൽ കാലിഫോർണിയയിലെ ജോർജ്ജ് എയർഫോഴ്സ് ബേസിലെ 21-ആമത്തെ യുദ്ധ-ബോംബർ വിഭാഗത്തിലേക്ക് പ്രവേശനം ലഭിച്ചു, അവിടെ എഫ് -86 ൽ ആക്രമണവും ആണവായുധ വിതരണ തന്ത്രങ്ങളും പഠിച്ചു. 1954 ഡിസംബറിൽ ഫ്രാൻസിലെ എയർ ബേസിലേക്ക് മാറ്റം ലഭിച്ചു. 1956 ലെ തോക്കുപയോഗിക്കുന്ന മത്സരത്തിൽ അദ്ദേഹം ഒന്നാം സമ്മാനം നേടി.ആ വേനൽക്കാലത്ത് ഒരു നാറ്റോ വ്യായാമത്തിനിടെ, കോക്ക്പിറ്റിന്റെ തീപിടിത്തത്തെ തുടർന്ന് എഫ് -86 ൽ നിന്ന് ഇജക്റ്റ് ചെയ്ത് രക്ഷപെടേണ്ടി വന്നു. [9]

1957 ന്റെ അവസാനത്തിൽ കോളിൻസ് അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങിയതിനുശേഷം, ഇല്ലിനോയിയിലെ ചാനൂട്ട് എയർഫോഴ്സ് ബേസിൽ ഒരു വിമാന പരിപാലന ഓഫീസർ കോഴ്സും പൂർത്തിയാക്കി. [10]

ടെസ്റ്റ് പൈലറ്റ്[തിരുത്തുക]

കാലിഫോർണിയയിലെ എഡ്വേർഡ്സ് എയർഫോഴ്സ് ബേസിലെ യുഎസ്എഫ് പരീക്ഷണാത്മക ഫ്ലൈറ്റ് ടെസ്റ്റ് പൈലറ്റ് സ്കൂളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ 1,500 ഫ്ലൈയിംഗ് മണിക്കൂറുകൾ ശേഖരിക്കാൻ കോളിൻസിന്റെ എംടിഡി പോസ്റ്റിംഗ് സഹായിച്ചു. ആ സ്കൂളിലേയ്ക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അപേക്ഷ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയും, 1960 ഓഗസ്റ്റ് 29 ന് അദ്ദേഹം 60 സി ക്ലാസ്സിൽ അംഗമായി ചേരുകയും ചെയ്തു. മിലിട്ടറി ടെസ്റ്റ് പൈലറ്റ് എന്ന നിലയിൽ നോർത്ത് അമേരിക്കൻ ടി -28 ട്രോജനിൽ തുടങ്ങി എഫ് -86 സേബർ, ബി -57 കാൻബെറ, ടി -33 ഷൂട്ടിംഗ് സ്റ്റാർ, എഫ് -104 സ്റ്റാർഫൈറ്റർ തുടങ്ങിയവയിൽ അദ്ദേഹം പരീക്ഷണ പറക്കലുകൾ നടത്തി. കനത്ത പുകവലിക്കാരനായിരുന്ന കോളിൻസ് ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ആ ശീലം ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു.[11] ജോൺ ഗ്ലെനിന്റെ ബഹിരാകാശയാത്ര കോളിൻസിന് പ്രചോദനമായി. രണ്ട് തവണ തിരസ്ക്കരിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും മൂന്നാം തവണ 1962 ഒക്ടോബർ 22 ന് അദ്ദേഹം ബഹിരാകാശയാത്രയുടെ ബിരുദാനന്തര ക്ലാസിലേക്ക് പ്രവേശനം നേടി. ഈ കോഴ്സ് പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം 1963 മെയ് മാസത്തിൽ യുദ്ധവിമാനങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. [27] ആ വർഷം ഒക്ടോബർ 14 ന്, ടെക്സസിലെ റാൻഡോൾഫ് എയർഫോഴ്സ് ബേസിലായിരിക്കെ. നാസയിലേക്ക് ക്ഷണം ലഭിച്ചു.{{sfn|Collins|2001|pp=40–46}

ബഹിരാകാശത്ത്[തിരുത്തുക]

കോളിൻസ് രണ്ട് ബഹിരാകാശ യാത്രകൾ നടത്തി. ആദ്യത്തേത്, 1966 ജൂലൈ 18 ന് ജെമിനി 10 ദൗത്യമായിരുന്നു. കമാൻഡ് പൈലറ്റ് ജോൺ യങ്ങിനോടൊപ്പം പൈലറ്റ് ആയി കോളിൻസ് ഈ ദൗത്യത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. ഈ ദൗത്യത്തിനിടെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ ബഹിരാകാശനടത്തം (സ്പേസ് വാക്ക്).

രണ്ടാമത്തേത് 1969 ജൂലൈ 20 ന് അപ്പോളോ 11 ദൗത്യമായിരുന്നു. ചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി മനുഷ്യനെ ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ ഇറക്കിയ ദൗത്യം. നീൽ ആംസ്ട്രോങ്ങും ബസ്സ് ആൽഡ്രിനും ചന്ദ്രോപരിതലത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന കോളിൻസ് കമാൻഡ് മൊഡ്യൂളിൽ തുടർന്നു. ആംസ്ട്രോങ്ങും ആൽഡ്രിനും വീണ്ടും കമാൻഡ് മൊഡ്യൂളിൽ തിരികെയെത്തുന്നതു വരെ കോളിൻസ് ചന്ദ്രനെ ചുറ്റിസഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അടുത്ത ദിവസം അവർ ചാന്ദ്ര ഭ്രമണപഥത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടന്നു. ജൂലൈ 24 നാണ് അവർ പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽ വന്നിറങ്ങിയത്. കോളിൻസ്, ആംസ്ട്രോംഗ്, ആൽഡ്രിൻ എന്നിവർക്കെല്ലാം പ്രസിഡൻറ് റിച്ചാർഡ് നിക്സൺ മെഡൽ ഓഫ് ഫ്രീഡം നൽകി ആദരിച്ചു. ചരിത്രപരമായ ഈ ദൗത്യത്തിൽ കോളിൻസിന്റെ പങ്ക് നിർണ്ണായകമായിരുന്നുവെങ്കിലും പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിൽ കൂടുതൽ പെരുമ നേടിയത് ചന്ദ്രനിലിറങ്ങിയ ആൾഡ്രിനും ആംസ്ട്രോങ്ങും ആയിരുന്നു.[12]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. https://www.mathrubhumi.com/specials/technology/chaandrayugam40years/--1.217557
  2. https://www.manoramaonline.com/technology/science/nasa-apollo-moon-astronauts.html
  3. "Astronaut Fact Book" (PDF). NASA. ഏപ്രിൽ 2013. മൂലതാളിൽ നിന്നും ഓഗസ്റ്റ് 29, 2017-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത് (PDF). ശേഖരിച്ചത് ഏപ്രിൽ 18, 2018.
  4. San Juan's Young King Who Climbed to the Moon. 1969 Congressional Record, Vol. 115, Pages H25639-H25640 (September 16, 1969). Retrieved November 26, 2015.
  5. Bonner, Alice (മേയ് 10, 1977). "Ferdinand Ruge, St. Albans English Master, Dies". The Washington Post. മൂലതാളിൽ നിന്നും ഏപ്രിൽ 30, 2018-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് ഏപ്രിൽ 11, 2018.
  6. Patrick, Bethany Kelly. "Air Force Col. Michael Collins". Military.com. മൂലതാളിൽ നിന്നും മേയ് 3, 2018-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് മേയ് 3, 2018.
  7. Cullum 1960, p. 605.
  8. Collins 2001, pp. 8–9.
  9. Barbree 2014, p. 184.
  10. Collins 2001, pp. 11–12.
  11. Collins 2001, pp. 153–155.
  12. https://www.biography.com/astronaut/michael-collins
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=മൈക്കിൾ_കോളിൻസ്&oldid=3175553" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്