സാക്കറിൻ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
സാക്കറിൻ[1]
Saccharin.svg
Saccharin-from-xtal-3D-balls.png
Names
IUPAC name
1,1-dioxo-1,2-benzothiazol-3-one [2]
Other names
Benzoic sulfimide
Identifiers
CAS number 81-07-2
PubChem 5143
KEGG D01085
ChEBI 32111
SMILES
InChI
ChemSpider ID 4959
Properties
തന്മാത്രാ വാക്യം C7H5NO3S
Molar mass 183.18 g mol−1
Appearance White crystalline solid
സാന്ദ്രത 0.828 g/cm3
ദ്രവണാങ്കം 228.8- തൊട്ട് 229.7 °C (443.8- തൊട്ട് 445.5 °F; 501.9- തൊട്ട് 502.8 K)
Solubility in water 1 g per 290 mL
അമ്ലത്വം (pKa) 1.6
Except where otherwise noted, data are given for materials in their standard state (at 25 °C [77 °F], 100 kPa).
 ☑Y verify (what is☑Y/☒N?)
Infobox references

ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾക്ക് മധുരം നൽകുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു കൃത്രിമ മധുരപദാർത്ഥം ആണ് സാക്കറിൻ (saccharin). ഇതൊരു ഊർജ്ജദായക പദാർത്ഥമല്ല . സൂക്രോസിനെ അപേക്ഷിച്ച് നാനൂറ് മടങ്ങ് വരെ മാധുര്യം നൽകുന്നു. എന്നാൽ, അളവ് കൂടിയാൽ കയ്പ് അല്ലെങ്കിൽ ലോഹ രുചിയുണ്ടാക്കുന്നു. ശീതളപാനീയങ്ങൾ, കാൻഡി, മിഠായി, മരുന്നുകൾ എന്നിവയ്ക്ക് മാധുര്യം നൽകാൻ ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു[3].

പേരിന് പിന്നിൽ[തിരുത്തുക]

"Unpleasantly over-polite" എന്ന അർത്ഥം വരുന്ന, ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലെ σάκχαρον (sakkharon) എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് സാക്കറിൻ എന്ന പേര് വന്നത്[4],[5].

സവിശേഷതകൾ[തിരുത്തുക]

സാക്കറിന്റെ സോഡിയം ലവണം

സാക്കറിൻ താപമേൽക്കുമ്പോൾ സ്ഥിരത കാണിക്കുന്നു[6]. മറ്റ് ഭക്ഷ്യഘടകങ്ങളുമായി രാസപ്രവർത്തനത്തിലേർപ്പെടുന്നില്ല. ഈ സവിശേഷതകൾ ഉള്ളതിനാൽ, മറ്റ് മധുര പദാർത്ഥങ്ങളോടൊപ്പം ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

ആരോഗ്യ പ്രശ്നങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

1970 കാലഘട്ടത്തിൽ, എലികളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ, സാക്കറിൻ രോഗകാരിയെന്ന നിഗമനത്തിലെത്തിയിരുന്നു. ബ്ലാഡർ കാൻസർ ഉണ്ടാകാൻ ഇതിന്റെ ഉപയോഗം കാരണമാകുന്നു എന്നായിരുന്നു കണ്ടെത്തൽ.[7] എന്നാൽ പിൽക്കാല ഗവേഷണങ്ങളിൽ സാക്കറിൻ മനുഷ്യരിൽ കാൻസറുണ്ടാക്കാൻ കാരണമാകുന്നില്ല എന്ന നിഗമനങ്ങളിലെത്തി[7] .[7][8],[9] സാക്കറിൻ ഊർജ്ജദായകമമോ പോഷകസമ്പന്നമോ അല്ല. അതിനാൽത്തന്നെ ഡയബറ്റിസ് രോഗികൾക്ക് ഇത് ഉപയോഗപ്രദമാകുന്നു[10],[11][12]

ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

Saccharin, historical wrapping, Sugar Museum (Berlin)

1879 ൽ, കോൺസ്റ്റാന്റിൻ ഫാൽബെർഗ് എന്ന രസതന്ത്രജ്ഞനാണ് സാക്കറിൻ ആദ്യമായി നിർമ്മിച്ചത്. ഹോപ്കിൻസ് സർവകലാശാലയിൽ, ഇറാ റെംസണിന്റെ പരീക്ഷണശാലയിൽ ആയിരുന്നു ഗവേഷണം . ബെൻസോയിക് സൾഫിമൈഡ് ഉപയോഗിച്ച് പരീക്ഷണങ്ങൾ തുടരവേ, കയ്യിൽ പുരണ്ട ഒരു പദാർത്ഥത്തിന്റെ മാധുര്യമാണ് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധയ്ക്ക് കാരണം. ഈ കണ്ടുപിടിത്തത്തിന്റെ പേറ്റന്റ് നേടിയ ഫാൽബെർഗ്, സാക്കറിൻ നിർമ്മാണത്തിലൂടെ അതിസമ്പന്നനായി[13][14]

രസതന്ത്രം[തിരുത്തുക]

നിർമ്മാണം[തിരുത്തുക]

പല മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും സാക്കറിൻ നിർമ്മിക്കുന്നു[15] ടൊളുവിൻ ഉപയോഗിച്ചാണ് പ്രധാനമായും സാക്കറിൻ നിർമ്മിക്കുന്നത്.[16]

Remsen-Fahlberg synthesis of saccharin.png

In 1950ൽ മറ്റൊരു മാർഗ്ഗത്തിലും സാക്കറിൻ നിർമ്മിച്ചു. മീഥൈൽ ആന്ത്രാനിലേറ്റ് നൈട്രസ് ആസിഡുമായി പ്രവർത്തിപ്പിച്ചാണ് ഇത് ചെയ്തത്.

Maumee synthesis of saccharin.png

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. Merck Index (11th ed.). p. 8282.
  2. "IUPAC-Name". PubChem. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2017-08-28-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  3. "Saccharin (Inactive Ingredient)". drugs.com. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2017-12-16-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  4. "Saccharine". reference.com. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2007-03-03-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  5. "Saccharine". etymonline.com. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2006-03-23-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  6. "Sweetener Comparisons". Food Ingredient Series. NCSU. 2006. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2019-01-20-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  7. 7.0 7.1 7.2 "Artificial Sweeteners and Cancer". National Cancer Institute. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2015-12-08-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  8. Weihrauch, M. R.; Diehl, V. (2004). "Artificial sweeteners—do they bear a carcinogenic risk?". Annals of Oncology. 15 (10): 1460–1465. doi:10.1093/annonc/mdh256. PMID 15367404. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2012-02-02-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  9. "Saccharin: FDA Agencies". University of Minnesota, Environmental Health Sciences. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2016-02-27-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  10. "Common Terms: S–Z". American Diabetes Association. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2015-11-28-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  11. "Low-Calorie Sweeteners: What's News, What's New". American Diabetes Association. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2016-03-04-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  12. "Are Artificial Sweeteners Safe for People With Diabetes?". Cleveland Clinic. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2016-10-02-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  13. Fahlberg's account of how he discovered the sweetness of saccharin appears in: Anon. (July 17, 1886). "The inventor of saccharine". Scientific American. new series. 60 (3): 36. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2017-03-14-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  14. Myers, Rusty L.; Myers, Richard L. (2007). The 100 Most Important Chemical Compounds: A Reference Guide. Westport, CT: Greenwood Press. p. 241. ISBN 978-0-313-33758-1.
  15. Ager, D. J.; Pantaleone, D. P.; Henderson, Scott A.; Katritzky, A. R.; Prakash, I.; Walters, D. E. (1998). "Commercial, Synthetic Nonnutritive Sweeteners". Angewandte Chemie International Edition. 37 (13–24): 1802–1823. doi:10.1002/(SICI)1521-3773(19980803)37:13/14<1802::AID-ANIE1802>3.0.CO;2-9.
  16. Bungard, G. (1967). "Die Süßstoffe" [Sweeteners]. Der Deutscher Apotheker. 19: 150.
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=സാക്കറിൻ&oldid=3197113" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്