ശ്രീവിജയ കിങ്ഡം ആർക്കിയോളജിക്കൽ പാർക്ക്

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
പാലെമ്പാങ് നങ്ക ദ്വീപിന്റെ മധ്യത്തിൽ ലിമാസൻ പരമ്പരാഗത വാസ്തുശൈലിയിലെ പ്രധാന പവലിയൻ. ഒരു പവലിയൻ കേഡുകൺ ബുക്കിറ്റ് ലിഖിതത്തിന്റെ ഒരു പകർപ്പ്..

ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ദക്ഷിണ സുമാത്രയിൽ, പാലെമ്പാങ് പരിധിയിൽ വടക്കൻ തീരത്തുള്ള മുസി നദിക്ക് സമീപത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു പൂന്തോട്ടത്തിന്റെയും പ്രദേശത്തിന്റെയും പുരാതന അവശിഷ്ടങ്ങളുള്ള കരൺഗൻയാർ ആർക്കിയോളജിക്കൽ സൈറ്റ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഉദ്യാനമാണ് ശ്രീവിജയ ആർക്കിയോളജിക്കൽ പാർക്ക് (ഇന്തോനേഷ്യൻ: തമൻ പുർബലക്കൽ കെരജൻ ശ്രീവിജയ ). ഈ പ്രദേശത്ത് കണ്ടെത്തിയ അവശേഷിക്കുന്ന പുരാതന മനുഷ്യനിർമ്മിത കനാലുകൾ, തടാകങ്ങൾ, കുളങ്ങൾ, കൃത്രിമ ദ്വീപുകൾ എന്നിവ ഈ സ്ഥലം ഒരുകാലത്ത് ശ്രീവിജയ സാമ്രാജ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സെറ്റിൽമെന്റ് ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.[1] ബുദ്ധ വിഹാരങ്ങൾ, മുത്തുകൾ, മൺപാത്രങ്ങൾ, ചൈനീസ് മൺപാത്രങ്ങൾ എന്നിവ പോലുള്ള പല കരകൗശല വസ്തുക്കളും ഇവിടെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.[2]

ആർക്കിയോളജിക്കൽ സൈറ്റ്[തിരുത്തുക]

പാലെംബാങ് സിറ്റി സെന്ററിൽ നിന്നും (പച്ച) തെക്കുപടിഞ്ഞാറ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശ്രീവിജയ ആർക്കിയോളജിക്കൽ പാർക്ക്. ബുഖിത് സെഗുണ്ടാങ്, മുസി നദി എന്നിവയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആക്സിസ് രൂപം.

പാലെംബാങ്ങിലെ കെകമാറ്റൻ ഗണ്ടസ്, കേളുറഹ്മാൻ കരങ്കൻയാർ, ജലൻ സ്യഖ്യകിർതിയിൽ ഒഗൻ, ക്രാമാസൻ എന്നീ നദികളുമായി മുസി നദിചേരുന്ന ഭാഗത്താണ് ആർക്കിയോളജിക്കൽ പാർക്ക് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.[1]1980 കളുടെ അവസാനത്തിൽ സൈറ്റിലെ പുരാവസ്തു ഗവേഷണത്തിന് മുമ്പ്, ശ്രീരംഗൻ രാഷ്ട്രീയ ശക്തി കേന്ദ്രത്തിന് ഒരു സാധ്യതയുള്ള സ്ഥലമാണെന്ന് കാരങ്കൈനിയാർ ചിന്തിച്ചിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, സൈറ്റ്, ആദ്യത്തെ ഖനനം കഴിഞ്ഞ്, അതിന്റെ കൂടെ ജലപാതകൾ, ജലസംഭരണികൾ, "ഫ്ലോട്ടിംഗ് ദ്വീപുകൾ" (ബാലായി കംബാങ്) എന്നിവയും, 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, സുൽത്താൻ മഹ്മൂദ് ബദറുദ്ദീൻ II, പാലെംബാങ്ങ് സുൽത്താനേറ്റിന്റെ നേതാവുമായി സൈറ്റ് കൂടുതൽ ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന് കരുതുന്നു. മഹ്മുദ് ബദറുദ്ദീൻ രണ്ടാമൻ ഈ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുകയും പ്രദേശം വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു. പാലെംബാങ്ങ് പാരമ്പര്യത്തെ പിന്തുടർന്ന്, തന്റെ സ്വന്തം ശവസംസ്കാരത്തിനായും അദ്ദേഹം ചുറ്റും മുസി നദി ഒഴുകുന്ന രീതിയിൽ രാജകുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങളുടെ മൃതദേഹം അടക്കം ചെയ്യാനുള്ളതുമായ സ്ഥലം തെരഞ്ഞെടുത്തു.[3]

ശ്രീവിജയ കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രധാനമായും ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കരങ്കാനാർ സൈറ്റിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അധിനിവേശം നടത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ അവശേഷിച്ചിട്ടുള്ള അവശിഷ്ടങ്ങൾ സമകാലിക സൃഷ്ടികളുടെ ഉപരിതലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ് .ഉദാ. ചൈനീസ് സിറാമിക്സ്, പുരാതന ഇഷ്ടിക മതിലിന്റെ ചില പാളികൾ ഒരുപക്ഷേ ഒരു പുരാതന കനാൽ എന്നിവയാണ്. ഇതുവരെ, പുരാവസ്തുഗവേഷകർ പാലെംബാങ്ങ് സുൽത്താനേറ്റിലെ കരങ്കൻയാർ സൈറ്റിൽ നിന്നും ശ്രീവിജയ രാജവംശത്തെക്കുറിച്ച് നിയമപരമായി തെളിയിക്കാൻ കഴിയുന്ന യാതൊന്നും കണ്ടെത്തിയില്ല.[3]7, 15 നൂറ്റാണ്ടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു രേഖകളുള്ള ശ്രീരംഗൻ രാജവംശം കംബാങ് ഉൻഗ്ലെൻ, പാഡാങ് കപാസ്, ലഡാഗ് സിറാപ്പ്, ബുക്കിത് സെഗണ്ടാങ്ങ് എന്നിവയാണ്. ശ്രീവിജയ കാലഘട്ടത്തിലെ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ട പുരാവസ്തു ഗവേഷണ സ്ഥലങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ പല അവ്യക്തമായ കാരണങ്ങളുണ്ട്.[4]

കരിങ്കാനാർ സൈറ്റിന്റെ ഉയരം മൂസി നദിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് 2 മീറ്ററിൽ (6 അടി 7 ഇവൻ) താഴെയാണ്. പാലെംബാങ്ങ് സിറ്റി സെന്ററിൽ നിന്ന് തെക്കോട്ട് 4 കിലോമീറ്റർ (2.5 മൈൽ) തെക്ക് ഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. സേഗണ്ടാങ്ങ് കുന്നിൽ നിന്നും ടാങ്ഗ ബാതുവിലേക്കുള്ള പൊതു ഗതാഗത സൗകര്യവും ഇവിടെ ലഭ്യമാണ്.

ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

1984-ലെ ഏരിയൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫുകൾ കരിങ്കാനാർ സൈറ്റിലെ കനാൽ ശൃംഖല വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, പുരാതന ലാൻഡ്സ്കേപ്പ് മാറ്റങ്ങളും മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ ജലനിർമ്മിതികളും ഉറപ്പിച്ചു. കെടുകൺ ബുക്കിറ്റ് ശിലാലിഖിതം കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് വളരെ അകലെയാണ് കനാലുകൾ. ചില പുരാതന പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങളും മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ ജലഘടനകളും ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. കൂടാതെ കരങ്കാനാർ സൈറ്റ്, പാലെംബാങ്ങിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥലമായ ബുക്കിറ്റ് സെഗണ്ടംഗിൽ നിന്നും ചില പുരാവസ്തു ലിഖിതങ്ങൾ; കൊത്തുപണികൾ, പുരാതന ശവകുടീരങ്ങൾ, ബുദ്ധ ദേവനായ അരാവാതി സ്റ്റൈലിലുള്ള പ്രതിമ തുടങ്ങിയ ആർക്കിയോളജിക്കൽ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ ഒരു പ്രധാന പുരാവസ്തു സൈറ്റും കൂടിയാണ് ഇത്.

ഇതും കാണുക[തിരുത്തുക]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 1.0 1.1 Indonesia Travel. "Taman Purbakala Kerajaan Sriwijaya" (ഭാഷ: ഇന്തോനേഷ്യൻ). Kementerian Pariwisata dan Ekonomi Kreatif Republik Indonesia. ശേഖരിച്ചത് 2011-12-02.
  2. "S. Sumatra to hold Sriwijaya Festival". The Jakarta Post. Palembang. June 14, 2014.
  3. 3.0 3.1 Manguin 2008, പുറം. 4.
  4. Miksic 2001, പുറം. 55.

Cited works[തിരുത്തുക]

  • Ahmad Rapanie, Cahyo Sulistianingsih, Ribuan Nata, "Kerajaan Sriwijaya, Beberapa Situs dan Temuannya", Museum Negeri Sumatera Selatan, Dinas Pendidikan Provinsi Sumatera Selatan.
  • Manguin, Pierre-Yves (2001). Miksic, John (സംശോധാവ്.). Ancient History. Indonesian Heritage. Singapore: Archipelago Press. ISBN 9813018267.
  • Manguin, Pierre-Yves (2008). "'Welcome to Bumi Sriwijaya' or the Building of a Provincial Identity in Contemporary Indonesia" (PDF). Asia Research Institute. Working Paper Series (102). ശേഖരിച്ചത് May 14, 2017.