ശരീരം തുളയ്ക്കൽ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Nipple piercings, vertical labret piercing and stretched ears

ഒരു ആഭരണമോ മററ്റോ ഇടാനായി ശരിരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ കിഴിക്കുകയോ കീറുകയോ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനമാണ് ശരീരം തുളയ്ക്കൽ. കിഴിക്കുക എന്നാൽ ഇവിടെ ശരിരത്തിൽ ഏതെങ്കിലും രീതിയിൽ ശരീരത്തിൽ തുളകളിട്ട് മുറിവുണ്ടാക്കുകയാണ്. എങ്കിലും മുമ്പേതന്നെ ശരീരം ഈ രീതിയിൽ തുളയ്ക്കുന്നതിന്റെ ചരിത്രം വളരെ ഇരുളടഞ്ഞതാണെന്നുകാണാവുന്നതാണ്. പണ്ഡിതോചിതമായ തെളിവുകളോ എഴുതപ്പെട്ട ചരിത്രമോ ഏതു കാലത്തിതു തുടങ്ങിയെന്നതിനു വ്യക്താമായില്ല. ലോകവ്യാപകമായി പ്രാചീനകാലം മുതൽ സ്ത്രീയിലും പുരുഷന്മാരിലും ഇതു പ്രയോഗിച്ചിരുന്നിരിക്കണം എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.

ചെവി തുളക്കൽ, മൂക്കു തുളക്കൽ എന്നിവ ലോകവ്യാപകമായി ചരിത്രത്തെളിവുകളിലും പ്രാചീന ശവക്കുഴികളിലെ വസ്തുക്കൾക്കിടയിലും കണ്ടെത്താനാവും. ഏറ്റവും പഴയ മമ്മികളിൽ കാതുകളിലായി കാണപ്പെട്ട കമ്മലുകൾ കാതു തുളക്കുന്ന സമ്പ്രദായത്തിനു 5000 വർഷമെങ്കിലും പഴക്കമുള്ളതാണെന്നു കാണിക്കുന്നുണ്ട്. മൂക്കുതുളക്കുന്ന സമ്പ്രദായം 1500 ബി സി ഇ പഴക്കമുള്ളതാണെന്നു തെളിയിക്കുന്നു. ഇത്തരം തുളക്കൽ രീതികൾ ലോകവ്യാപകമായി വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങളിൽ കണ്ടു വന്നിട്ടുണ്ട്. ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കൻ ആദിവാസിവിഭാഗങ്ങളിൽ ചുണ്ടു തുളക്കൽ, നാവു തുളക്കൽ എന്നിവ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. മുലഞെട്ടുകളും ലൈംഗികാവയവങ്ങളും തുളയ്ക്കുന്ന രീതി ലോകത്ത് പലയിടത്ത് കാണാം. മുലഞെട്ട് തുളയ്ക്കുന്ന രീതി കുറഞ്ഞത് പ്രാചീന റോമിൽ നടന്നിരുന്നു. 320 മുതൽ 550 സി ഇ കാലത്ത് ഇന്ത്യയിൽ ലൈംഗികാവയവങ്ങൾ തുളക്കുന്ന സമ്പ്രദായം നിലനിന്നുതുടങ്ങിയെന്നു കാണാം. എന്നാൽ പൊക്കിൾ തുളയ്ക്കുന്നതിന്റെ ചരിത്രം അത്ര വിശദമാക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. പാശ്ചത്യരാജ്യങ്ങളിൽ ശരീരം തുളയ്ക്കൽ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനുശേഷമാണ് വ്യാപകമായത്. 1970കളിൽ കാതു കൂടാതെ ശരീരത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ തുളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയത് പുതിയ സാംസ്കാരികമാറ്റത്തോടനുബന്ധിച്ചാണ്. 1990കളോടേ ഈ മാറ്റം ലോകത്തെല്ലാ ജനസാമാന്യവുമെറ്റെടുത്തുതുടങ്ങി.

ഇങ്ങനെ ശരിരഭാഗങ്ങളായ കാതുൾപ്പെടെയുള്ള ഭാഗങ്ങൾ തുളയ്ക്കുന്നതിനോ തുളയ്ക്കാതിരിക്കുന്നതിനോ ഉള്ള കാരണങ്ങൾ പലതാണ്. ചിലർ മതപരമായതും ആത്മിയമായതുമായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് കാതുൾപ്പെടെയുള്ള ശരിരഭാഗങ്ങൾ തുളയ്ക്കുക. എന്നാൽ മറ്റു ചിലർ സ്വയമവതരണത്തിനോ അല്ലെങ്കിൽ സൗന്ദര്യാത്മകമായതോ ആയ കാരണങ്ങൾകൊണ്ടോ ലൈംഗികസംതൃപ്തിക്കോ തങ്ങളുടെ സംസ്കാരത്തോടു ചേരാനോ അല്ലെങ്കിൽ സംസ്കാര പരിസരത്തെ വെല്ലുവിളിക്കാനൊ ആണിങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. ചിലതരത്തിലുള്ള തുളയ്ക്കൽ പ്രത്യെകിച്ചും യുവാക്കളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവ തർക്കകാരണമാണ്. തുളയ്ക്കുന്ന ചിലതരം ശരീരഭാഗം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നത് ചില സ്കൂളുകളും തൊഴിൽസ്ഥാപനങ്ങളും മതസമുദായങ്ങളും തടയുകയോ നിരോധിക്കുകയോ നിയന്ത്രിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഈ വിവാദങ്ങൽക്കിടയിലും ചിലർ തങ്ങളുടെ ശരിരത്തിൽ ഏറ്റവുമധികമെണ്ണം തുളകളിട്ട് ഗിന്നസുബുക്കുപോലുള്ള റിക്കാർഡിൽ കയറാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. ഇവ നൂറോ ആയിരങ്ങളൊ എണ്ണം തുളകൾ ഇട്ട് ഇത്തരം പുസ്തകങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ ഇടം നേടുന്നു. .

സമകാലീനമായി ഇത്തരം തുളകൾ ശരീരത്തിലുണ്ടാക്കാനായി വളരെ സുരക്ഷിതമായ ശരീരം തുളയ്ക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. ഇതിനായുള്ള പ്രത്യെക ഉപകരണങ്ങൾ കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശരിർത്തിൽ നറ്റത്തുന്ന ഇത്തരം തുളകളുണ്ടാക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തിനു അനേകം റിസ്കുകളുണ്ട്. അലർജിക് റിയാക്ഷൻ, അണുബാധ, അനേകം പാടുണ്ടാകൽ, വിജാരിക്കാത്ത അനേകം സാരിരികമായ മറ്റു പ്രയാസങ്ങൾ എന്നിവയുണ്ടാകാനിടയാക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവ മുന്നിൽക്കണ്ട് ചെയ്യുന്ന മുങ്കരുതലുകളും തുളച്ചശേഷം ചെയ്യുന്ന ശുശ്രൂഷകളും ഇത്തരം റിസ്കുകളെ കുറയ്ക്കാൻ ഇടയാക്കും. ഇത്ത്രം തുളയിടൽ മൂളമുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകൾ ഉണങ്ങാൻ കാലതാമസമുണ്ട്. ചരിത്രം

ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

An earring found in an Alamannic grave in Germany, dated c. 6th or 7th century.

ശരിരതൊങ്ങലുകളെപ്പറ്റി ഈയടുത്ത കാലത്താണ് പര്യവേക്ഷകരായ ആർച്ചിയോളജിസ്റ്റുകൾ പണ്ഡിതോചിതമായി ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. പ്രാചീന രേഖകൾ ഇത്തരം ശരിരാവയവങ്ങൾ തുളയ്ക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയും അവയുടെ അർത്ഥത്തെപ്പറ്റിയും വളരെ അപൂർവ്വമായെ ചർച്ചചെയ്തിരുന്നുള്ളു. [1] പ്രാചീന മനുഷ്യരുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയ ഗുഹകളിലും സംസ്കാരസ്ഥലങ്ങളിലും മൂക്കിലും മറ്റു ശരീരാവയവങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന അനേകം ആഭരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അന്നവ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നവരുടെ ശരിരം ജീർണ്ണിച്ചുപൊയതിനാൽ അവ എങ്ങിനെ എവിടെയാണ് കൃത്യമായി ധരിച്ചിരുന്നത് എന്നതിനെപ്പറ്റി വ്യക്തമായ ധാരണ കിട്ടാൻ പ്രയാസമായി.

ഇതുകൂടാതെ, ഡൗങ് മൊലൊയ്യുടെ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ ആധുനിക രേഖപ്പെടുത്തലുകൾ ദൂഷിതമാക്കി. 1960കളിലും 1970കളിലും മൊല്ലോയ് ചരിത്രത്തിന്റെ സ്വാധീനമുണ്ടെന്ന മട്ടിൽ അയാളുടെ സ്വന്തം വ്യാഖ്യാനത്തിൽ രൂപം കൊണ്ട തുളയ്ക്കല്വിദ്യകൾ മാർക്കറ്റിലിറക്കി. [2]Body & Genital Piercing in Brief പോലുള്ള തന്റെ ചെറുപുസ്തകങ്ങളിൽ അയാൾ പ്രിൻസ് ആൽബർട്ട് ആണിതു കണ്ടെത്തിയത് എന്നു തന്റെ വലിയ ശിശ്നത്തെ മറയ്കാനായിരുന്നു ഇത് കണ്ടെത്തിയതെന്നും മറ്റും പ്രചരിപ്പിച്ചു. മൊല്ലോയിയുടെ ഇത്തരം സങ്കല്പങ്ങളെ യഥാർഥ തെളിവെന്ന രീതിയിൽ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിച്ച് ഈ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ വികലമാക്കി.[3][4]

Ear piercing[തിരുത്തുക]

A traditional Burmese ear-boring ceremony.

പ്രാചീനകാലം തൊട്ടെ കാതുകൾ തുളയ്ക്കുന്നത് ലോകത്തെല്ലായിടത്തുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനെപ്പറ്റി എഴുതിയതും ഉത്ഘനനരൂപത്തിലുള്ളതുമായ തെളിവുകൾ വളരെയധികം നിലവിലുണ്ട്.കണ്ടുകിട്ടിയ മമ്മികളിൽ ചിലതിൽ ചെവി തുളച്ചു ആഭരണങ്ങളിട്ടതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. 5300 വർഷം പഴക്കമുള്ളതും ഇറ്റലിയിലെ ഒരു ഗ്ലെസിയറിൽ നിന്നും ലഭിച്ചതുമായ ഊറ്റ്സി ദ ഐസ്മാന്റെ മമ്മിയിൽ ചെവിയിൽ തുളകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.[5] ഈ മമ്മിയുടെ ചെവിയിലെ തുളയ്ക്ക് 7–11 mm വ്യാസമുണ്ടായിരുന്നു. 2500 ബി സി ഇ യിലെ ഒരു ശവക്കുഴിയിൽ ആണ് ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയ ഏറ്റവും പഴയ കമ്മൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഇവ സുമേറിയൻ പട്ടണമായ ഊർ, മെസപ്പൊട്ടേമിയ ൽ ആയിരുന്നു കണ്ടെത്തിയത്. ഈ സ്ഥലമായിരുന്നു ബൈബിളിലെ അബ്രഹാമിന്റെ ജന്മസ്ഥലം.[6] കമ്മലിനെപ്പറ്റി ബൈബിളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. ഉൽപ്പത്തിപ്പുസ്തകം 35:4ൽ, യാക്കോബ് തന്റെ കുടുംബക്കാരുടെ വിഗ്രഹങ്ങളോടൊപ്പം അവരുടെ കാതിലിടുന്ന ആഭരണങ്ങൾ കൂടി കുഴിച്ചിടുന്നുണ്ട്. പുറപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ 32ൽ, അഹറോൻ സ്വർണ്ണകമ്മലുകൾ ഉരുക്കി അതുകൊണ്ട് ഒരു സ്വർണ്ണ പശുക്കുട്ടിയെ നിർമ്മിക്കുന്നു. നിയമാവർത്തനം 15:12–17ൽ സ്വതന്ത്രനാവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാത്ത ഒരു അടിമയുടെ കാതു തുളയ്ക്കാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു.[7] വേദങ്ങളിലും കമ്മലിനെപ്പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്. റഷ്യയ്ക്കും ചൈനയ്ക്കുമിടയിലുള്ള ഉകോക്ക് പ്രദേശത്ത് 400 and 300 BCEലെ ഒരു ശവസംസ്കാരപ്രദേശത്ത് തുളച്ച ചെവികൾക്കായുള്ള കമ്മലുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.[8]

A Karen woman from Burma with traditional ear plugs

പസിഫിക് ഉത്തരപശ്ചിമ പ്രദേശത്തുള്ള ആദിവാസിഗൊത്രമായ ത്ലിങ്കിറ്റ് ഗോത്രത്തിൽ കാതിലെ ആഭരണങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ഔന്നത്യവും സമ്പത്തും കാണിക്കുന്ന പ്രതീകമായി കണക്കാക്കിവരുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞിനുവേണ്ട കമ്മൽ വാങ്ങാൻ വലിയ തുക അവർ ചിലവിടുന്നു.[9] ഈജിപ്തിലെ പതിനെട്ടാം രാജവംശത്തിന്റെ കാലത്ത് (1550–1292 BCE), സ്വർണ്ണക്കമ്മലുകൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതോ ചുറ്റുപോലുള്ളതോ ആയ ആകൃതിയിലാണുപയോഗിച്ചിരുന്നത്.[10] രാജകീയതയുടെ പ്രതീകമായ ചെറുപാമ്പിന്റെ ആകൃതിയുള്ള കമ്മലുകളിൽ രത്നങ്ങൾ പതിച്ചിരുന്നു.[11] പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് നാഗരികതയിൽ അവിടത്തെ ആളുകൾ പതക്കങ്ങൾപോലുള്ള വിശുദ്ധ പക്ഷികളുടെയോ ദേവതമാരുടെയോ ആകൃതിയിലുള്ള കാതിലിടുന്ന ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞു. അവിടത്തെ സ്ത്രീകളാകട്ടെ, വിലകൂടിയ രത്നങ്ങളാണ് കാതിലണിഞ്ഞത്.[12]

യൂറോപ്പിൽ, സ്ത്രീകൾ, നാലാം നുറ്റാണ്ടിനും പത്താം നൂറ്റാണ്ടിനുമിടയിൽ തങ്ങളുടെ കാതുകൾ മറച്ചുവച്ചുനടന്നു. പിന്നീടവർ പതുക്കെ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് കാത് തുളയ്ക്കുന്നത് കുറച്ച് ക്ലിപ്പ് പോലുള്ള സംവിധാനം കൊണ്ട് കമ്മലുകൾ കാതിൽ ഘടിപ്പിച്ചു.[13][14][15] ഫിലിപ് സ്റ്റബ്സിന്റെThe Anatomie of Abusesൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സ്ത്രീകളേക്കാൾ പുരുഷന്മാരാണ് കാതിൽ ആഭരണങ്ങളണിഞ്ഞിരുന്നതെന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 1577ൽ റാഫേൽ ഹോളിൻഷെഡ് വികാരവായ്പുള്ള സഭാംഗങ്ങളുടെയിറ്റയിലും ധീരരായ മാന്യന്മാരുടെയിടയിലും ഈ രീതി പിന്തുടർന്നിരുന്നുവെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. [16] മിക്കവാറും സ്പെയിനിൽ രൂപപ്പെട്ട കാതുകുത്തൽ, ഫ്രാൻസിലെ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ഹെൻട്രി 3ആമന്റെ സദസ്സിലും അതിൽപ്പിന്നീട് ഇംഗ്ലണ്ടിൽ എലിസബത്ത് കാലത്തും ഈ രീതി പടർന്നു. ഇവിടെയൊക്കെ ഉന്നതരായ ആളുകൾ അവരുടെ ഒരു കാതിൽ മാത്രമേ കമ്മലണിഞ്ഞിരുന്നുള്ളു. ഇങ്ങനെ കമ്മലണിഞ്ഞവരിൽ പരധാനികളിൽ റോബർട്ട് കാർ, സോമർസെറ്റിലെ ആദ്യ ഏൾ, ഷേക്സ്പിയർ, സർ വാൾട്ടർ റിലേ, ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ചാൾസ് ഒന്നാമൻ രാജാവ് എന്നിവർ പെടും. അന്ന് സാധാരണക്കാരായ പുരുഷന്മാരും കാതിൽ ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നു. അന്ന് മദ്ധ്യകാല യൂറോപ്പിൽ നിലനിന്ന അന്ധവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഒരു കാതു തുളച്ചാൽ തങ്ങളുടെ ദൂരക്കാഴ്ച കൂടും എന്നു അവർ വിശ്വസിച്ചു. ആയതിനാൽ അന്നത്തെ കപ്പിത്താന്മാരും മറ്റു കപ്പൽ ജീവനക്കാരും പര്യവേക്ഷകരും ഇത്തരം ഒറ്റക്കമ്മൽ അണിഞ്ഞുനടന്നു.[17] കപ്പലിലെ ജോലിക്കാർ മറ്റൊരു കാരണംകൊണ്ടുകൂടിയാണിങ്ങനെ സ്വർണ്ണക്കമ്മൽ അണിഞ്ഞത്. അവർക്ക് കടലിൽ വച്ച് അപകടം സംഭവിച്ചാൽ തങ്ങളുടെ ശവം കരയ്ക്കടിഞ്ഞാൽ അവരുടെ ശവസംസ്കാരം നടത്താൻ വേണ്ട പണം കാതിലെ ആഭരണം വഴി സംസ്കാരം നടത്തുന്നയാൾക്കു ലഭ്യമാകുമെന്നതിനാൽ അവർക്ക് ക്രിസ്തുമതാചാരപ്രകാരമുള്ള ശവസംസ്കാരം ലഭ്യമാകാൻ പ്രയാസമുണ്ടാക്കില്ല എന്നതാണവരെ ഇത്തരത്തിൽ കാതിൽ സ്വർണ്ണാഭരണം അണിയാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.

മൂക്ക് തുളയ്ക്കൽ[തിരുത്തുക]

Khond woman with ear, septum and nostril piercings

മൂക്കുതുളയ്ക്കലിനും വളരെ നീണ്ട ചരിത്രമുണ്ട്. 1500 BCEൽ, വേദങ്ങളിൽ മൂക്കുതുളയ്ക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്. പക്ഷെ, ഇന്ത്യിൽ ആധുനികകാലത്ത് ഈ സമ്പ്രദായം നിലവിൽ വന്നത് നാടോടികളായ മദ്ധ്യപൂർവ്വദേശക്കാരിൽനിന്നും പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മുഗൾവംശജരായ ചക്രവർത്തിമാർ വഴിയാണ്.[18] ഇന്ത്യയിൽ പ്രത്യുത്പാദനപ്രായത്തിൽ ഒരു മൂക്കുത്തി അത്യവശ്യമായും ധരിക്കണമെന്ന നിർബന്ധം പല ആൾക്കാരിലും കണ്ടുവരുന്നുണ്ട്.[19][20] 

ഉൽപ്പത്തിപ്പുസ്തകത്തിൽ 24:22ൽ, അബ്രഹാമിന്റെ വേലക്കാരി റബേക്കയ്ക്ക് ഒരു മൂക്കുത്തി നൽകുന്നുണ്ട്.മൂക്കു കുത്തുന്ന രീതി മദ്ധ്യപൂർവ്വേഷ്യയിലെ ബദോയിൻ ഗോത്രത്തിലും ആഫ്രിക്കയിലെ ബെർബർ ജനത, ബെജ ഗോത്രങ്ങളിലും കാണപ്പെടുന്നു.[21] ആസ്ട്രേലിയൻ ആദിവാസികളിലും ഈ ആചാരം കാണാവുന്നതാണ്.[22] അനേകം തദ്ദേശീയ അമേരിക്കൻ അലാസ്കൻ ഗോത്രങ്ങളും ഈ രീതി പിന്തുടർന്നുവരുന്നു. അസ്ടെക്, മായൻ സംസ്കാരങ്ങളിലും ന്യൂ ഗിനിയയിലെ ആദിവാസികളുടെ ഇടയിലും മൂക്കുകിഴിക്കൽ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഇവരിൽ ചിലർ തങ്ങളുടെ മൂക്ക് കിഴിച്ചശേഷം എല്ലുകളും തൂവലുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുന്നു. സമ്പത്ത്, ലൈംഗികശക്തി ഇവയുടെ പ്രതീകമായാണിവ കനക്കാക്കുന്നത്. നെസ് പെർസ് എന്ന പേരുള്ള ഒരു ആദിവാസി സമുഹത്തിനു ആ പേർ ലഭിച്ചത് ഈ സമ്പ്രദായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ്. പക്ഷെ, അവർ ഇപ്പോൾ, ഈ സമ്പ്രദായം അധികം പിന്തുടരുന്നില്ല.[23] ആസ്ടെക്കുകളും മായൻ വംശജരും ഇങ്കകളും ഇത്തരത്തിൽ സ്വർണ്ണ റിങ്ങുകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുന്നു. ഇന്നും ഈ രീതി പിന്തുടരുന്നത് പനാമയിലെ കൂനകൾ ആണ്. മൂക്ക് തുളയ്ക്കൽ പാകിസ്ഥാൻ, ബംഗ്ലാദേശ്, മദ്ധ്യപൂർവ്വ ദേശത്തെ രാജ്യങ്ങൾ, അറബ് രാജ്യങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇന്നും തുടർന്നുവരുന്നുണ്ട്.

ചുണ്ടും നാവും തുളയ്ക്കുന്ന രീതി[തിരുത്തുക]

ആഫ്രിക്കയിലെയും വടക്ക് തെക്ക് അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിലെയും ആദിമവംശജരുടെ ഇടയിൽ ചുണ്ട് വിപുലപ്പെടുത്തുന്നതും ചുണ്ടു തുളയ്ക്കുന്നതും കാണപ്പെട്ടിരുന്നു. ആമസോൺ നദിയുടെ പ്രദേശങ്ങളിലുള്ള ജനതകളുടെയിടയിലും പാപ്പുവ ന്യൂ ഗിനിയയിലെ ട്ലിംഗിറ്റുകൾക്കിടയിലും ചുണ്ട് തുളയ്ക്കുന്നതിനു പ്രചാരമുണ്ട്.ആസ്ടെക്കുകളും മായന്മാരും ഇങ്ങനെ ചുണ്ട് തുളച്ച ശേഷം ആഭരണങ്ങൾ അണിയാറുണ്ട്. എന്നാൽ മാലിയിലെ ഡോഗൊൻ ജനതയുടെയിടയിലും നൈൽ താഴ്വാരങ്ങളിലെ ന്യൂബാ ജനതയുടെയിടയിലും ചുണ്ട് തുളച്ചശേഷം ഒരു വളയമിടുന്നതാണ് രീതി.[24] ആഫ്രിക്കയിലെയും ഉത്തര പശ്ചിമ പസിഫിക് പ്രദേശങ്ങളിലേയും കൊളംബിയയിലെയും തെക്കേ അമേരിക്കയിലെയും ആദിവാസികൾ തങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾ റിങ്ങുകളോ പ്ലേറ്റുകളോ മറ്റു വസ്തുക്കളോ കടത്തി തുളച്ചോ കീറിയോ മുറിവ് വിസ്തൃതിയുള്ളതാക്കുന്നു.[25] മലാവി പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾ: തങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾ ഡിസ്കുകളോ അതുപൊലുള്ള വസ്തുക്കളൊ കടത്തി വികസിപ്പിക്കുന്നു. ഈ തുളകൾ കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് ഉണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്. ഈ ഡിസ്ക് പെലേലെ എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്. ങ്ങനെ കുഞ്ഞുന്നാളുതൊട്ടേ വികസിപ്പിച്ച് പ്രായമാകുമ്പോഴേയ്ക്കും അനേകം ഇഞ്ചുകളുള്ള തുളകളായി ഇവ മാറുന്നു. ഇത് കാലക്രമത്തിൽ തങ്ങളുടെ താടിയുടെ രൂപം തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു.[26][27] ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇത്തരം ചുണ്ട് വികസിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയ അല്ലെങ്കിൽ ആചാരം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. നൈൽ താഴവാരത്തിൽ താമസിക്കുന്ന നിയിലോട്ടിക് മുർസി ജനതയിലെ സ്ത്രീകൾ 15 centimetres (5.9 in) വിസ്താരം വരെയുള്ള വളയളങ്ങൾ ഇടാറുണ്ട്.[28]

ചില പ്രീ-കൊളംബിയൻ ജനതകളിൽ ചുണ്ട് കിഴിച്ച് വളയങ്ങളിടുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു. ഇത് വർക്ക് ഒരു സ്ഥാനീയചിഹ്നമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.[29] ഹൈഡ സ്ത്രീകളിൽ ഇതൊരു സ്റ്റാറ്റസ് (സ്ഥാനീയ) ചിഹ്നമായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ പാശ്ചാത്യസ്വാധീനം മൂലം ഇത്തരം വളയമിടൽ ഈ ഗോത്രജനതയിൽനിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായിട്ടുണ്ട്.[30]

തങ്ങളുടെ അനുഷ്ഠാനചിഹ്നമായി നാവുതുളയ്ക്കലിനെ ആസ്ടെക്, ഓൽമെക്ക്, മായൻ ജനതകൾ കണക്കാക്കുന്നു. മായൻ സ്മാരകങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ചുമർചിത്രങ്ങളിൽ അന്നത്തെ സമൂഹത്തിലെ കുലീനർ തങ്ങളുടെ നാവുകൾ മുള്ളുകൾ ഉപയോഗിച്ച് തുളയ്ക്കുന്നു. അപ്പോൾ പുറത്തുവരുന്ന ചോര ഒരു മരത്തൊലിയിൽ ശേഖരിച്ച് മായന്മാരുടെ ദൈവങ്ങൾക്കായി കത്തിക്കുന്നു.[31] ഹൈഡ, ക്വാക്കിയൂട്ടിൽ, ത്ലിങ്ഗിറ്റ് എന്നീ ജനതകളും മദ്ധ്യപൂർവ്വേഷ്യയിലെ സൂഫികളും, ഫക്കീറുകളും ഇത്തരം ശരീരം മുറിവേല്പിക്കുന്ന ആചാരത്തിൽ മുഴുകാറുണ്ട്. .

Nipple, navel and genital piercing[തിരുത്തുക]

Navel piercing may have been practiced in Egypt, but its history is disputed.

The history of nipple piercing, navel piercing, and genital piercing has been particularly misrepresented by printed works continuing to repeat myths that were originally promulgated by Malloy in the pamphlet Body & Genital Piercing in Brief. For example, according to Malloy's colleague Jim Ward, Malloy claimed navel piercing was popular among ancient Egyptian aristocrats and was depicted in Egyptian statuary, a claim that is widely repeated.[32][33] Other sources say there are no records to support a historical practice for navel piercing.[34]

However, records do exist that refer to practices of nipple and genital piercing in various cultures prior to the 20th century. Kama Sutra, dated to the Gupta Empire of Ancient India, describes genital piercing to permit sexual enhancement by inserting pins and other objects into the foreskin of the penis. The Dayak tribesmen of Borneo passed a shard of bone through their glans for the opposite reason, to diminish their sexual activity.[35] In the Talmud (Tractate Shabbat 64a), there may be mention of a genital piercing in the probition against the kumaz, which medieval French Talmudic commenter Rashi interpreted as a chastity piercing for women.[36] Other interpreters have, however, suggested that the kumaz was rather a pendant shaped like a vulva or a girdle.[37][38]

Nipple piercing may have been a sign of masculinity for the soldiers of Rome.[39] Nipple piercing has also been connected to rites of passage for both British and American sailors who had traveled beyond a significant latitude and longitude. Western women of the 14th century sometimes sported pierced as well as rouged nipples left visible by the low-cut dresses fashionable in the day. It is widely reported that in the 1890s, nipple rings called "bosom rings" resurfaced as a fashion statement among women of the West, who would wear them on one or both sides, but if such a trend existed, it was short-lived.[40]

Growing popularity in the West[തിരുത്തുക]

Person with several facial piercings (Monroe, Septum, and Lip)

By the early part of the 20th century, piercing of any body part had become uncommon in the West. After World War II, it began increasing in popularity among the gay male subculture. Even ear piercing for a time[എന്ന്?] was culturally unacceptable for women, but that relatively common form of piercing began growing in popularity from the 1960s. In the 1970s, piercing began to expand, as the punk movement embraced it, featuring nontraditional adornment such as safety pins; and Fakir Musafar began popularizing it as a form of Modern Primitivism, which incorporated piercing elements from other cultures, such as stretching.

Body piercing was also heavily popularized in the United States by a group of Californians including Malloy and Ward, who is regarded as "the founding father of modern body piercing".[41] In 1975, Ward opened a home-based piercing business in West Hollywood, which was followed in 1978 by the opening of Gauntlet Enterprises, "the first professional body piercing specialty studio in America." From it, Ward distributed the pamphlet which Malloy had written and Ward illustrated, disseminating much misinformation but stimulating interest in more exotic piercings.[42] As word of body piercing spread to the wider community, Ward, Malloy and Musafar collaborated on launching the first publication dedicated to the subject, PFIQ.

A significant development in body piercing in England occurred in 1987, when during Operation Spanner, a group of homosexuals—including well known body piercer Alan Oversby—were convicted of assault for their involvement in consensual sadomasochism over a 10-year period, including acts of body piercing. The courts declared that decorative body piercing was not illegal, but that erotic body piercing was.[43] Subsequently, the group Countdown on Spanner formed in 1992 in protest. The group appealed the decision before the High Court of Justice, the House of Lords and finally the European Commission of Human Rights, attempting to overturn the verdict which ruled consent immaterial in acts of sadomasochism, without success.[44] In spite of their repeated failures, the situation publicized the issue, with The Times editorializing the court's decision as "illiberal nonsense" in 1993.

Body modification in general became more popular in the United States in the 1990s, as piercing also became more widespread, with growing availability and access to piercings of the navel, nose, eyebrows, lips, tongue, nipples and genitals. In 1993, a navel piercing was depicted in MTV Video Music Awards' "Music Video of the Year", "Cryin'", which inspired a plethora of young female fans to follow suit. According to 2009's The Piercing Bible, it was this consumer drive that "essentially inspired the creation of body-piercing as a full-fledged industry."[45] Body piercing was given another media-related boost in 2004, when during a Half-time performance at Super Bowl XXXVIII singer Janet Jackson experienced a "wardrobe malfunction" that left exposed Jackson's pierced nipple.[46] Some professional body piercers reported considerable increases in business following the heavily publicized event.

Alongside traditional piercing techniques, modern body adornment includes variant techniques such as pocketing and flesh stapling, although as of 2007 these were still not widely made available by piercers.[47] In the first of these, a scalpel opens the skin or mucous membranes, into which the larger end of a piece of jewellery or—if using a bar—two ends are inserted.[48][49] These kinds of piercings may be difficult to remove, as fibrous tissue can form around the end or ends of the jewellery or the implanted tube into which the jewellery is placed. When a bar is used, pocketing looks quite similar to flesh stapling. The latter technique is frequently done in the form of a ladder. Modern body piercing practices also include dermal anchoring or dermal piercing, which combines piercing and implantation to create a single point of opening in the body (whereas pocketing creates two) to permit one end of the jewellery to show above the surface of the skin.[50] While this technique can be performed almost anywhere on the body, as of 2007 it was popularly done between the eyes, on the chest, or on the finger, to simulate a ring.

21st century[തിരുത്തുക]

The practice of body piercing is subject to trends and fashions. Belly button and eyebrow piercings were popular during the 1990s when the piercing trend entered the mainstream. In recent years, the septum piercing and nipple piercing are considered highly fashionable.[51][52][53][54] Additionally, the practice of ear lobe gauging or stretching has become popular with the turn of the century.[55]

A 2005 survey of 10,503 people in England over the age of 16 found that approximately 10% (1,049) had body piercings in sites other than the earlobe, with a heavy representation of women aged 16–24 (46.2% piercing in that demographic).[56] Among the most common body sites, the navel was top at 33%, with the nose and ear (other than lobe) following at 19% and 13%. The tongue and nipple tied at 9%. The eyebrow, lip and genitals were 8%, 4% and 2%, respectively. Preference among women followed closely on that ranking, though eyebrow piercings were more common than nipple piercings. Among male responders, the order was significantly different, descending in popularity from nipple, eyebrow, ear, tongue, nose, lip and genitals.

A cross-cultural study published in 2011 found that individuals with piercings were likely to be involved in other forms of countercultural expression as well.

Reasons for piercing[തിരുത്തുക]

A Tamil man in a religious procession with a trident piercing his cheeks

Reasons for piercing vary greatly. A 2001 survey in Clinical Nursing Research, an international publication, found that 62% of people who have had piercings have done so in an effort "to express their individuality."[57] People also pierce to commemorate landmark events or to overcome traumatic ones.[58] According to the assistant director of the Frankfurt University Teaching Hospital for Psychosomatic Medicine and Psychotherapy, some sexual abuse survivors choose body piercing as a means of "reclaiming body parts from memories of abuse".[59] Piercing can also be chosen for simple aesthetic value, to highlight particular areas of the body, as a navel piercing may reflect a woman's satisfaction with the shape and condition of her stomach.[60] Some people pierce, permanently or temporarily, to enhance sexual pleasure. Genital and nipple piercings may increase sexual satisfaction.[61] Some people participate in a form of body play known as play piercing, in which piercings may be done temporarily on the genitals or elsewhere on the body for sexual gratification.[62]

Piercing combined with suspension was historically important in the religious ceremonies of some Native Americans, featuring in many variants of the Sun Dance ceremony,[63] including that practiced by the Crow Nation.[64] During the Crow ceremony, men who wished to obtain visions were pierced in the shoulders or chest by men who had undergone the ceremony in the past and then suspended by these piercings from poles in or outside of the Sun Dance Lodge. Some contemporary Southeast Asian rituals also practice body piercing, as a form of spiritual self-mortification. Generally, the subject attempts to enter an analgesic trance prior to the piercing.[65]

Bridging the gap between self-expressive piercing and spiritual piercing, modern primitives use piercing and other forms of body modification as a way of ritually reconnecting with themselves and society, which according to Musafar once used piercing as a culturally binding ritual. But at the same time that piercing can be culturally binding, it may also be a means of rebellion, particularly for adolescents in Western cultures.[66]

A fifteen-year analysis published in 2011, Body Piercing and Identity Construction found that public piercing served as a mechanism of both accelerated camaraderie and political communication, while private piercings served to enhance sexuality and contest heteronormativity.[67]

Piercing prohibitions and taboos[തിരുത്തുക]

While body piercing has grown more widespread, it can remain controversial, particularly in youth. Some countries impose age of consent laws requiring parental permission for minors to receive body piercings. Scotland requires parental consent for youths below 16, while in 2011 Wales began considering a similar law.[68] In addition to imposing parental consent requirements, Western Australia prohibits piercing private areas of minors, including genitals and nipples, on penalty of fine and imprisonment for the piercer.[69][70] Many states in the US also require parental consent to pierce minors, with some also requiring the physical presence of the parents during the act.[71] The state of Idaho has imposed a minimum age for body piercing at 14.

In 2004, controversy erupted in Crothersville, Indiana when a local high school featured a spread on "Body Decorations" in its yearbook that featured tattoos and body piercings of teachers and students.[72] That same year, in Henry County, Georgia, a 15-year-old boy remained in in-school suspension for a full month for violating school policy by wearing eyebrow, nose, labret and tongue piercings to school before his mother decided to homeschool him.[73]

According to 2006's Tattoos and Body Piercing, corporate dress codes can also strictly limit piercing displays. At that time, Starbucks limited piercings to two per ear and jewellery to small, matched earrings.[74] Employees of Walt Disney Parks and Resorts were not permitted to display piercings at all.[75]

Body piercing in some religions is held to be destructive to the body. Some passages of the Bible, including Leviticus 19:28, have been interpreted as prohibiting body modification because the body is held to be the property of God.[76] The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints has taken an official position against most piercings unless for medical reasons, although they accept piercings for women as long as there is only one set of piercings in the lower lobe of the ears and no other place on the body.[77] Wearing of very large nose rings on Shabbat is forbidden by the Talmud.

World records[തിരുത്തുക]

Elaine Davidson, the "Most Pierced Woman" in the world as of 2009

Officially titled "Most Pierced Woman", Elaine Davidson of Brazil holds the Guinness World Record for most permanent piercings, first setting this record in 2000 upon verification by Guinness judges of 462 body piercings, with 192 at the time being around her head and face.[78] As of 8 June 2006, her Guinness-certified piercings numbered 4,225.[79] In February 2009, The Daily Telegraph reported that she had 6,005. The "Most Pierced Man" as of 2009 was Luis Antonio Agüero, who had 230 permanent piercings, with 175 rings adorning his face alone.

In January 2003, Canadian Brent Moffat set the World Record for most body piercings in one session (700 piercings with 18g surgical needles in 1 session of 7 hours, using play piercing where the skin is pierced and sometimes jewellery is inserted, which is worn temporarily).[80] In December of the same year, Moffat had 900 piercings in 4½ hours.[81] On 4 March 2006, the record was overturned by Kam Ma, who had 1,015 temporary metal rings inserted in 7 hours and 55 minutes. The record for most body piercings with surgical needles was set on 29 May 2008, when Robert Jesus Rubio allowed 900 18-gauge, 0.5 centimetres (0.20 in)-long surgical needles to be inserted into his body.[82]

Contemporary piercing practices[തിരുത്തുക]

Contemporary body piercing jewellery[തിരുത്തുക]

Body piercing jewellery should be hypoallergenic.[83] A number of materials are used, with varying strengths and weaknesses. Surgical stainless steel, niobium and titanium are commonly used metals, with titanium the least likely to cause allergic reaction of the three.[84] Platinum and palladium are also safe alternatives, even in fresh piercings.[85] Initial piercings should never be done with gold of any grade, as gold is mixed with other metals, and sterling silver is not a good alternative in a piercing, as it may cause allergies in initial piercings and will tarnish in piercings of any age. An additional risk for allergic reaction may arise when the stud or clasp of jewellery is made from a different metal than the primary piece.

Body piercing jewellery is measured by thickness and diameter/length. Most countries use millimeters. In the USA, the Brown & Sharpe AWG gauging system is used, which assigns lower numbers to thicker middles. 00 gauge is 9.246 millimetres (0.3640 in), while 20 gauge is 0.813 millimetres (0.0320 in).[86] For discussion of gauges, see: "Body jewelry sizes."

Piercing tools[തിരുത്തുക]

Permanent body piercings are performed by creating an opening in the body using a sharp object through the area to be pierced. This can either be done by puncturing an opening using a needle (usually a hollow medical needle) or scalpel or by removing tissue, either with a dermal punch or through scalpelling.

Tools used in body piercing include:

The piercing needle
The standard method in the United States involves making an opening using a beveled-tip hollow medical needle, which is available in different lengths, gauges and even shapes.[87] While straight needles are useful for many body parts, curved needles are manufactured for areas where straight needles are not ideal. The needle selected is typically the same gauge (or sometimes larger as with cartilage piercings) as the initial jewellery to be worn, with higher gauges indicating thinner needles. The needle is inserted into the body part being pierced, frequently by hand but sometimes with the aid of a needle holder or pusher. While the needle is still in the body, the initial jewellery to be worn in the piercing is pushed through the opening, following the back of the needle. Jewellery is often inserted into the hollow end of a needle, so that as the needle pulls through the jewellery is left behind.[88]
The indwelling cannula
Outside of the United States, many piercers use a needle containing a cannula (or catheter), a hollow plastic tube placed at the end of the needle.[89] In some countries, the piercing needle favoured in the United States is regarded as a medical device and is illegal for body piercers. The procedure is similar to the piercing needle method, but the initial jewellery is inserted into the back of the cannula and the cannula and the jewellery are then pulled through the piercing. More bleeding may follow, as the piercing is larger than the jewellery.
The dermal punch
A dermal punch is used to remove a circular area of tissue, into which jewellery is placed, and may be useful for larger cartilage piercings.[90] They are popular for use in ears, though not legal for use by nonmedical personnel in some parts of the United States.
Piercing guns like this one with its plastic, non-autoclavable handle, are not professionally favored or recommended, even for ears.[91][92][93]
The piercing gun
The vast majority of women in the west have their ears pierced with a piercing gun. The safety of piercing guns, which were originally developed for tagging livestock,[91] has been disputed. The Department of Health of Western Australia does not recommend their use for piercing body parts other than the lobes of ears,[94] and the Association of Professional Piercers recommends that piercing guns not be used for any piercing, requiring members to agree not to use piercing guns in their practice.[95]
Cork
Cork may be placed on the opposite side of the body part being pierced to receive the needle.
Forceps
Forceps, or clamps, may be used to hold and stabilize the tissue to be pierced. Most piercings that are stabilized with forceps use the triangular-headed "Pennington" forcep, while tongues are usually stabilized with an oval-headed forcep. Most forceps have large enough openings in their jaws to permit the needle and jewellery to pass directly through, though some slotted forceps are designed with a removable segment instead for removal after the piercing.[96] Forceps are not used in the freehand method, in which the piercer supports the tissue by hand.[97]
Needle receiving tubes
A hollow tube made of metal, shatter-resistant glass or plastic, needle receiving tubes, like forceps, are used to support the tissue at the piercing site and are common in septum and some cartilage piercings.[98] Not only are these tubes intended to support the tissue, but they also receive the needle once it has passed through the tissue, offering protection from the sharp point. Needle receiving tubes are not used in the freehand piercing method.
Anaesthesia
Anaesthesia is supplied by some piercers, particularly in the United Kingdom and Europe.[99] The anaesthesia may be topical or injected. Piercers and other non-medical personnel are not legally permitted to administer anaesthetics in the United States.

Risks associated with body piercing[തിരുത്തുക]

Hypertrophic scar that developed on the lip seven weeks after piercing it.

Body piercing is an invasive procedure with risks. In a 2005 survey of 10,503 persons over the age of 16 in England, complications were reported in 31% of piercings, with professional help being necessary in 15.2%. 0.9% had complications serious enough to require hospitalization.

  • Allergic reaction to the metal in the piercing jewellery, particularly nickel. This risk can be minimized by using high quality jewellery manufactured from titanium or niobium or similar inert metals.[100]
  • Infection, bacterial or viral, particularly from Staphylococcus aureus, group A streptococcus and Pseudomonas spp. Reports at the 16th European Congress of Clinical Microbiology and Infectious Diseases in 2006 indicated that bacterial infections are seldom serious, but that ten to twenty percent of piercings result in local benign bacterial infection.[101] The Mayo Clinic estimates 30%.[102] Risk of infection is greatest among those with congenital heart disease, who have a much higher chance of developing life-threatening infective endocarditis, hemophiliacs and diabetics,[103] as well as those taking corticosteroids. In 2006, a diabetic woman in Indiana lost a breast due to an infection from a nipple piercing.[104] Viral infections may include hepatitis B, hepatitis C and, potentially, HIV,[105] although as of 2009 there had been no documented cases of HIV caused by piercing.[106] While rare, infection due to piercing of the tongue can be fatal.[107][108][109] Higher prevalence of colonization of Candida albicans was reported in young individuals with tongue piercing, in comparison to non-tongue-pierced matched individuals.[110]
  • Excess scar tissue, including hypertrophic scar and keloid formation. While piercings can be removed, they may leave a hole, mark or scar.[111]
  • Physical trauma including tearing, friction or bumping of the piercing site, which may cause edema and delay healing.[112] The risks can be minimized by wearing properly sized jewellery and not changing it unnecessarily, by not touching the piercing more than required for aftercare, and by being conscious of environmental factors (such as clothing) that may impact the piercing.
  • Oral trauma, including recession of gingival tissue and dental fracture and wear. Recession of gingival tissue affects 19% to 68% of subjects with lip and/or intra-oral ornaments.[113][114] In some cases, the alveolar tooth-bearing bone is also involved, jeopardizing the stability and durability of the teeth in place and requiring a periodontal regeneration surgery.[115][116] Dental fracture and wear affects 14% to 41% of subjects with lip and/or intra-oral ornaments.

Contemporary body piercing studios generally take numerous precautions to protect the health of the person being pierced and the piercer. Piercers are expected to sanitize the location to be pierced as well as their hands, even though they will often wear gloves during the procedure (and in some areas must, as it is prescribed by law).[117] Quite frequently, these gloves will be changed multiple times, often one pair for each step of setup to avoid cross contamination. For example, after a piercer wearing gloves has cleaned the area to be pierced on a client, the piercer may change gloves to avoid recontaminating the area. Wearing sterile gloves is required by law for professional piercing procedures in some areas, such as the states of Florida and South Carolina. Tools and jewellery should be sterilized in autoclaves,[118] and non-autoclavable surfaces should be cleaned with disinfectant agents on a regular basis and between clients.

In addition, the Association of Professional Piercers recommends classes in First Aid in blood-borne pathogens as part of professional training.

The healing process and body piercing aftercare[തിരുത്തുക]

The aftercare process for body piercing has evolved gradually through practice, and many myths and harmful recommendations persist.[119] A reputable piercing studio should provide clients with written and verbal aftercare instructions, as is in some areas mandated by law.[120]

The healing process of piercings is broken down into three stages:[121]

  • The inflammatory phase, during which the wound is open and bleeding, inflammation and tenderness are all to be expected;
  • The growth or proliferative phase, during which the body produces cells and protein to heal the puncture and the edges contract around the piercing, forming a tunnel of scar tissue called a fistula. This phase may last weeks, months, or longer than a year.
  • The maturation or remodeling phase, as the cells lining the piercing strengthen and stabilize. This stage takes months or years to complete.

It is normal for a white or slightly yellow discharge to be noticeable on the jewellery, as the sebaceous glands produce an oily substance meant to protect and moisturize the wound.[122] While these sebum deposits may be expected for some time, only a small amount of pus, which is a sign of inflammation or infection, should be expected, and only within the initial phase. While sometimes difficult to distinguish, sebum is "more solid and cheeselike and has a distinctive rotten odour", according to The Piercing Bible.

The amount of time it typically takes a piercing to heal varies widely according to the placement of the piercing. Genital piercings can be among the quicker to heal, with piercings of the clitoral hood and Prince Albert piercings healing in as little as a month, though some may take longer.[123] Navel piercings can be the slowest to heal, with one source reporting a range of six months to two full years. The prolonged healing of navel piercings may be connected to clothing friction.

ഇതും കാണൂ[തിരുത്തുക]

  • Play piercing
  • Corset piercing
  • Suspension piercing
  • Body jewelry sizes
  • Genital piercing
  • Body piercing regulation in the UK

കുറിപ്പുകൾ[തിരുത്തുക]

  1. ((Angel 2009, p. 2)
  2. ((Smith 2002, p. 171)
  3. ((Woods 2006)
  4. ((Ward 2004)
  5. ((Hesse 2007, p. xvii)
  6. ((Hesse 2007, p. 78)
  7. ((Ullman 2008)
  8. ((Angel 2009, p. 12)
  9. ((Gay & Whittington 2002, p. 53)
  10. ((White 1970, p. 116)
  11. ((Wilkinson 1837, pp. 370–371)
  12. ((Wilkinson 1837, p. 79)
  13. ((Wilkinson 1837, pp. 79–80)
  14. ((Smith 1908, p. 233)
  15. ((Prisant 2003, p. 406)
  16. ((Smith 1908, pp. 234–235)
  17. ((Hesse 2007, p. 26)
  18. ((DeMello 2007, p. 204)
  19. ((Pitts-Taylor 2008, p. 365)
  20. ((DeMello 2012, pp. 239–240)
  21. ((DeMello 2007, p. 205)
  22. ((Hastings 2003, p. 397)
  23. ((King 2007, p. 5)
  24. ((DeMello 2007, p. 209)
  25. ((DeMello 2007, p. 248)
  26. ((Weule & Werner 1909, pp. 55–56)
  27. ((Wood 1874, pp. 395–396)
  28. ((Phillips & Carillet 2006, p. 207)
  29. ((Lawman 2004, p. 92)
  30. ((van den Brink 1974, p. 71)
  31. ((McRae & Davies 2006, p. 36)
  32. ((Miller 2004, p. 17)
  33. ((Vale & Juno 1989, p. 104)
  34. "Navel piercing. Unlike the other body piercings, this one has not been recorded in history." ((Parents 2007, p. 151)
  35. ((Rutty 2004, p. 163)
  36. "Kumaz is the chastity belt of the vagina that they would make for their daughters. They would pierce the walls of the vagina like they would pierce the ears. They would insert it ... so that the men could not have sex with them." ((Brodsky 2006, p. 55)
  37. ((Wagner 2006, p. 248)
  38. ((Adler 1998, p. 144)
  39. ((Graves 2000, p. 13)
  40. "In the late 1890s the "bosom ring" came into fashion briefly and sold in expensive Parisian jewellery shops. These anneaux de sein were inserted through the nipple, and some women wore one on either side." ((Kern 1975, p. 95)
  41. ((Angel 2009, p. 15)
  42. ((Angel 2009, p. 16)
  43. ((Pitts 2003, p. 95)
  44. ((Camp 2007)
  45. ((Angel 2009, pp. 15–16)
  46. ((Currie-McGhee 2006, p. 11)
  47. ((DeMello 2007, p. 219)
  48. ((DeMello 2007, pp. 218–219)
  49. ((De Cuyper et al. 2010, p. 44)
  50. ((DeMello 2007, p. 92)
  51. ((Spencer 2015)
  52. ((Hull Daily staff 2015)
  53. ((Duff 2015)
  54. ((Lough 2015)
  55. ((McClatchey 2015)
  56. ((Bone et al. 2008, pp. 1426–1428)
  57. ((Currie-McGhee 2006, p. 29)
  58. ((Currie-McGhee 2006, pp. 30, 34)
  59. ((Currie-McGhee 2006, p. 34)
  60. ((Currie-McGhee 2006, p. 28)
  61. ((Meltzer 2005)
  62. ((Miller 2004, p. 121)
  63. ((Porterfield 2003, p. 356)
  64. ((American Museum of Natural History, pp. 21–22)
  65. ((Ooi 2004, p. 1139)
  66. ((Currie-McGhee 2006, p. 36)
  67. ((Romanienko 2011, pp. 33–50, 131–139)
  68. ((BBC 2011)
  69. ((Children and Community Services Act 2004 - Sect 104A)
  70. ((Government of Western Australia)
  71. ((NCSL 2012)
  72. ((Miller 2004, pp. 17–18)
  73. ((Miller 2004, p. 19)
  74. ((Currie-McGhee 2006, pp. 76–77)
  75. ((Currie-McGhee 2006, p. 77)
  76. ((Angel 2009, p. 13)
  77. ((Church of Jesus Christ of Latter-day Saints 2009)
  78. ((Daily Telegraph 2009)
  79. ((Glenday 2009, p. 105)
  80. ((Folkard 2004, p. 50)
  81. ((Daily Times 2004)
  82. ((Guinness World Records 2009)
  83. ((Miller 2004, p. 21)
  84. ((Miller 2004, p. 25)
  85. (Miller 2004, p. 26)
  86. ((Miller 2004, p. 27)
  87. ((Angel 2009, p. 57)
  88. ((Miller 2004, p. 103)
  89. ((Angel 2009, p. 58)
  90. ((Angel 2009, p. 241)
  91. 91.0 91.1 ((Angel 2009, p. 21) ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; "A21" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു
  92. ((Miller, 2004 & 92)
  93. ((Currie-McGhee 2006, p. 56)
  94. ((Department of Health, Western Australia 2006)
  95. ((APP)
  96. ((Angel 2009, pp. 58–59)
  97. ((Angel 2009, p. 60)
  98. ((Angel 2009, p. 59)
  99. ((Angel 2009, p. 61)
  100. ((Brody 2000)
  101. ((Medical News Today 2006)
  102. ((Currie-McGhee 2006, p. 46)
  103. ((Currie-McGhee 2006, pp. 46–48)
  104. ((Alvarez 2006)
  105. ((Koenig & Carnes 1999, pp. 379–385)
  106. ((Angel 2009, p. 22)
  107. ((BBC News 1999)
  108. ((Siegel 2008)
  109. ((Mason 2009)
  110. ((Zadik & et al. 2010)
  111. ((Mayo Clinic staff 2008)
  112. ((Angel 2009, p. 186)
  113. ((Levin, Zadik & Becker 2005)
  114. ((Levin & Zadik 2007)
  115. ((Zadik & Sandler 2007)
  116. ((Levin 2007)
  117. ((Angel 2009, p. 56)
  118. ((Angel 2009, p. 37)
  119. ((Angel 2009, pp. 180–181)
  120. ((Angel 2009, p. 181)
  121. ((Angel 2009, pp. 181–182)
  122. ((Angel 2009, p. 182)
  123. ((Miller 2004, p. 106)

അവലംബം[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ശരീരം_തുളയ്ക്കൽ&oldid=2777074" എന്ന താളിൽനിന്നു ശേഖരിച്ചത്