അഡോറേഷൻ ഓഫ് ദ ഷെപേർഡ് (ജോർജിയോൺ)

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Adoration of the Shepherds
Giorgione - Adoration of the Shepherds - National Gallery of Art.jpg
കലാകാ(രൻ/രി)Giorgione
വർഷംca. 1505 to 1510
Materialoil on panel
വിഷയംAdoration of the Shepherds
അളവുകൾ90.8 cm × 110.5 cm (35.7 in × 43.5 in)
സ്ഥലംNational Gallery of Art, Washington, D.C.
ഉടമസ്ഥൻNational Gallery of Art
കൈവശം ചേർത്തത്1939.1.289
വെബ്സൈറ്റ്http://www.nga.gov/content/ngaweb/Collection/art-object-page.432.html

ഏകദേശം 1505 -1510 നും ഇടയിൽ പൂർത്തിയാക്കിയ ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാന ചിത്രകാരനായ ജോർജിയോൺ ചിത്രീകരിച്ച ഒരു പാനൽ ചിത്രമാണ് ചിലപ്പോൾ അലൻഡേൽ നേറ്റിവിറ്റി എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന അഡോറേഷൻ ഓഫ് ദ ഷെപേർഡ്. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു വെനീഷ്യൻ ചിത്രമായ ഈ ചിത്രം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ നാഷണൽ ഗാലറി ഓഫ് ആർട്ട് ഓഫ് വാഷിംഗ്ടൺ, ഡി.സി.യിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അലൻ‌ഡേൽ നേറ്റിവിറ്റിക്ക് ശേഷം ഒരു കൂട്ടം ചിത്രങ്ങളെ "അലൻഡേൽ ഗ്രൂപ്പ്" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഈ ഗ്രൂപ്പിൽ മറ്റൊരു വാഷിംഗ്ടൺ ചിത്രം, ദ ഹോളി ഫാമിലി, ലണ്ടനിലെ നാഷണൽ ഗാലറിയിലെ അഡോറേഷൻ ഓഫ് ദ മാഗി പ്രെഡെല്ല എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ജിയോവന്നി ബെല്ലിനിയുടെ ശൈലി കർശനമായി പിന്തുടരുന്ന വിൻസെൻസോ കാറ്റെനയുടെ ചിത്രശാലയുടെ ഭാഗമായിരുന്നപ്പോൾ ജോർജിയോൺ ഈ ചിത്രം പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കാം.[1]വിയന്നയിലെ അഡോറേഷൻ ഓഫ് ഷെഫേർഡ്സ് ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ഇപ്പോൾ വിപുലീകരിച്ച ഈ ഗ്രൂപ്പ്, ചിലപ്പോൾ കൂടുതലായും ഉൾപ്പെടുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ ജോർജിയോണിന്റെ ഒവറെയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു.

രചന[തിരുത്തുക]

ജോർജിയോൺ ചിത്രത്തിലെ പ്രധാന രംഗം വലതുവശത്ത് ഇരുണ്ട ഗ്രോട്ടോയ്ക്ക് മുന്നിലും ഇടതുവശത്ത് മരങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ശോഭയുള്ള ഭൂപ്രകൃതിയും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. മുട്ടുകുത്തിയ ഇടയ തീർത്ഥാടകരെ ചിത്രത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കാനുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ ശുദ്ധമായ നാടകീയത ലഭിക്കുന്നു. രക്ഷകർത്താക്കൾ, കുട്ടി, തീർത്ഥാടകർ എന്നിവരുടെ പ്രതിരൂപങ്ങൾ ഒരു നങ്കൂരമിട്ട ദീർഘചതുരം ഉണ്ടാക്കുന്നു. അത് ഇടതുവശത്തെ ഭൂപ്രകൃതിക്ക് വിപരീത കേന്ദ്രബിന്ദുവായി മാറുന്നു.

ഉത്ഭവം[തിരുത്തുക]

ജിയോവന്നി ബെല്ലിനിയുടെ ശൈലി കർശനമായി പിന്തുടരുന്ന വിൻസെൻസോ കാറ്റെനയുടെ ചിത്രശാലയുടെ ഭാഗമായിരുന്നപ്പോൾ ജോർജിയോൺ ഈ ചിത്രം പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കാം.[1][lower-alpha 1] കർദിനാൾ ജോസഫ് ഫെഷിന്റെ (1763–1839) ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഈ ചിത്രം 1845 മാർച്ച് 18 ന് (lot 874) റോമിലെ പാലാസോ റിച്ചിയിൽ "ജിയോർഗോൺ (ജിയോർജിയോ ബാർബറേലി ഡിറ്റ് ലെ) 1,760 സ്കൂഡിക്ക്[2] അഡോറേഷൻ ഡെസ് ബെർഗേഴ്സായി വിറ്റു. (370.53 പൗണ്ടിന് 4.75 സ്കുഡി നിരക്കിൽ)[3]നെപ്പോളിയന്റെ അമ്മാവനും മികച്ച ഗാർഗാൻഷ്യൂൻ ചിത്രങ്ങളുടെ സമാഹർത്താവുമായിരുന്നു കർദിനാൾ. മാർച്ച് 17, 18 തീയതികളിൽ 1,837 ചിത്രങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചു. ലൂവ്രേയിൽ അക്കാലത്ത് 1,406 ചിത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.[4]ശേഖരത്തിൽ ഫ്രാ ഏഞ്ചലിക്കോയുടെ ലാസ്റ്റ് ജഡ്ജ്മെന്റ്, നിക്കോളാസ് പൗസിന്റെ എ ഡാൻസ് ടു ദി മ്യൂസിക് ഓഫ് ടൈം എന്നീ ചിത്രങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.[5]

അടുത്തതായി പാരീസിലെ ക്ലോഡിയസ് ടാരലിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലായിരുന്ന ഈ ചിത്രം 1847 ജൂൺ 11 ന് ലണ്ടനിലെ ക്രിസ്റ്റീസിന് (ചീട്ട് 55) ജോർജിയോൺ ചിത്രീകരിച്ച അഡോറേഷൻ ഓഫ് ഷെഫേർഡ്സ് വിറ്റു. വിൽപ്പനയിൽ 55 ചിത്രങ്ങൾക്ക് 3,383 ഡോളർ ലഭിച്ചു. ജോർജിയോൺ 1,470 ഗിനിയയ്ക്ക് (5 1,544) ആയിരുന്നു വിറ്റത്[6].വിൽപ്പന മൊത്തവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഈ വലിയ തുകയും അവസാനമായി കരഞ്ഞത് എന്നതും സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഈ ചിത്രം വിൽപ്പനയുടെ പ്രധാന ഇനമാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

1847-ലെ വിൽപ്പനയിൽ ഈ ചിത്രം ഇംഗ്ലണ്ടിലെ വെസ്റ്റ് യോർക്ക്ഷെയറിലെ ബ്രെട്ടൺ ഹാളിലെ തോമസ് വെന്റ്വർത്ത് ബ്യൂമോണ്ടിന്റെ (1792–1848) ഉടമസ്ഥതയിലെത്തി. അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് വെന്റ്വർത്ത് ബ്ലാക്കറ്റ് ബ്യൂമോണ്ട്, ഒന്നാം ബാരൻ അലൻഡേൽ (1829-1907), അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ വെന്റ്വർത്ത് ബ്യൂമോണ്ട് ഒന്നാം വിസ്കൗണ്ട് അലൻഡേൽ, [1860-1923], അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ വെന്റ്വർത്ത് ബ്യൂമോണ്ട്, രണ്ടാം വിസ്കൗണ്ട് അലൻഡേൽ (1890-1956) എന്നിവർക്ക് കൈമാറി.[7][8]

1937 ഓഗസ്റ്റ് 5 ന് അലൻഡേൽ പ്രഭുവിൽ നിന്ന് നേറ്റിവിറ്റി സ്വന്തമാക്കാനുള്ള ചർച്ചകൾ ജോസഫ് ഡുവീൻ അവസാനിപ്പിച്ചു.[9][lower-alpha 2] ഡുവീന്റെ സഹപ്രവർത്തകൻ എഡ്വേഡ് ഫൗൾസ് പറയുന്നതനുസരിച്ച് ഈ ചിത്രം ഒരു ജിയോർജിയൻ വിലയ്ക്ക് ഡുവീൻ ബ്രദേഴ്‌സ് ഏറ്റെടുത്തു[10] (315,000 ഡോളറും വ്യാപാരി ചാൾസ് റക്കിന് 5,000 ഡോളറും).[11] ഡുവീന്റെ വിദഗ്ദ്ധനും കലാചരിത്രകാരനുമായ ബെർണാഡ് ബെരെൻസൺ ഈ ചിത്രം ടിഷ്യന്റെ ആദ്യകാല ചിത്രം ആണെന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി വിശ്വസിച്ചു. ഒപ്പം ഇച്ഛാശക്തിയുടെ പോരാട്ടവും ഉണ്ടായി. അലൻ‌ഡേൽ നേറ്റിവിറ്റി ആത്യന്തികമായി ഡുവീൻ പ്രഭുവും ബെരെൻസണും തമ്മിലുള്ള വിള്ളലിന് കാരണമായി. ഇത് ആധുനിക കലാ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള ബന്ധങ്ങളിലൊന്ന് അവസാനിച്ചു.[10][lower-alpha 3]1938-ൽ 400,000 ഡോളറിന് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് സ്റ്റോർ മാഗ്നറ്റായ സാമുവൽ ക്രെസിന് ജോർജിയോൺ എന്ന നിലയിൽ ഡുവീൻ ചിത്രം വിറ്റു. ആ വർഷത്തെ ക്രിസ്മസ് സീസണിൽ ഫിഫ്ത്ത് അവന്യൂവിലെ തന്റെ സ്റ്റോറിന്റെ വിൻഡോയിൽ അദ്ദേഹം നേറ്റിവിറ്റി പ്രദർശിപ്പിച്ചു.[10]

ആരോപണങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

ജോസഫ് ആർച്ചർ ക്രോയും ജിയോവന്നി ബാറ്റിസ്റ്റ കാവൽകാസെല്ലും 1871-ൽ തന്നെ ഈ ചിത്രം ജോർജിയോണിന്റേതാണെന്ന് നിഗമനം ചെയ്തു.[12]ചിത്രത്തിനെ ബെറൻസന്റെ വെനീഷ്യൻ ചിത്രകാരന്മാർ (1894) വിൻസെൻസോ കാറ്റെനയുടെതാണെന്ന് താൽക്കാലികമായി ആരോപിച്ചിരുന്നു.[13]1912-ൽ റോജർ ഫ്രൈ എഴുതി: "ചിത്രകലാരീതിയിലെ പരിശോധന, പ്രത്യേകിച്ചും ഭൂപ്രകൃതി, മുൻവശത്തെ സസ്യജാലങ്ങൾ എന്നിവ എന്റെ മനസ്സിൽ ചെറിയ സംശയം ജനിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ചിത്രം കരിയാനിയുടേതാണെന്ന്.[14]1937-ൽ ബെറൻസൺ എഴുതി "... ഇത് ടിഷ്യന്റെ, ഒരുപക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല ചിത്രമായിരിക്കണം. പക്ഷേ മുട്ടയുടെ പകുതി മാത്രമേയുള്ളൂ, ബാക്കി പകുതി ഇപ്പോഴും ജോർജിയോനെസ്ക് ഫോർമുലയിൽ കാണപ്പെടുന്നു.[9]

ബെറൻസണിന്റെ 1957-ലെ "വെനീഷ്യൻ സ്കൂളിന്റെ" പട്ടികയിൽ, ജോർജിയോണിന്റെ ഭാഗമായാണ് ചിത്രമെന്നാരോപിക്കുന്നു "കന്യകയും ഭൂപ്രകൃതിയും ഒരുപക്ഷെ ടിഷ്യൻ പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കാം."[9]1979-ലെ നാഷണൽ ഗാലറി ഓഫ് ആർട്ടിന്റെ ഷാപ്ലി കാറ്റലോഗിൽ എല്ലിസ് വാട്ടർഹൗസ്, എസ്. ജെ. ഫ്രീഡ്‌ബെർഗ് എന്നിവരുൾപ്പെടെ അഞ്ച് വിയോജിപ്പുകാരുമൊത്ത് ചിത്രം ജോർജിയോണിന്റേതാണെന്ന് നൽകിയിരിക്കുന്നു.[15]

Notes[തിരുത്തുക]

  1. Dates given to the painting have varied; the National Gallery claims between 1505 to 1510".
  2. In the Duveen Brothers General Stock Book for the period 1 June 1937 to April 1941, it is annotated "Purchased Aug. 3, 1937".
  3. The naming of the painting is the main plot in the play The Old Masters (play).

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 1.0 1.1 Tietze, Hans; E. Tietze-Conrat (March 1949). "The Allendale Nativity in the National Gallery". The Art Bulletin. College Art Association. 31 (1): 11–20. JSTOR 3047210.
  2. George, M. (1845). Galerie de feu S.E. le Cardinal Fesch, quatrième et derniere partie. Paris: M. George. p. 14.
  3. Laurie, James (1852). Universal exchange tables: showing the value of the coins of every country interchanged with each other at all rates of exchange. London: William H. Allen & Co. p. 12.
  4. The Spectator (1 February 1845). "Sale of Cardinal Fesch's Pictures". The Spectator. ശേഖരിച്ചത് 6 July 2013.
  5. Robertson, Iain (2005). Understanding International Art Markets And Management. Routledge. p. 200. ISBN 9780415339575.
  6. Roberts, William (1897). Memorials of Christie's: a record of art sales from 1766 to 1896, Volume 1. London: G. Bell and Sons. p. 138.
  7. National Gallery of Art. "National Gallery of Art: The Collection: The Adoration of the Shepherds". National Gallery of Art. ശേഖരിച്ചത് 7 July 2013.
  8. "British viscount visits National Gallery of Art to see priceless painting sold by grandfather". Washington Post.
  9. 9.0 9.1 9.2 Ernest Samuels; Jayne N. Samuels (1987). Bernard Berenson: The Making of a Legend. Harvard University Press. ISBN 9780674067790. ശേഖരിച്ചത് 7 July 2013.
  10. 10.0 10.1 10.2 Cohen, Rachel (8 October 2012). "Priceless: How Art became Commerce". The New Yorker. ശേഖരിച്ചത് 6 July 2013.
  11. Secrest, Meryle (2005). Duveen: A Life in Art. University of Chicago Press. ISBN 9780226744155.
  12. Joseph Archer Crowe; Giovanni Battista Cavalcaselle (1871). A History of Painting in North Italy: Volume II. London: John Murray. p. 127. ശേഖരിച്ചത് 7 July 2013.
  13. Berenson, Bernard (1894). The Venetian Painters of the Renaissance: With an Index to Their Works. London: G. P. Putnam's Sons. p. 103.
  14. Fry, Roger (1912). "Exhibition of Pictures of the Early Venetian School". The Burlington Magazine. XXI: 96. ശേഖരിച്ചത് 7 July 2013.
  15. Shapley, Fern Rusk (1979). Catalogue of the Italian Paintings. Washington, D.C.: National Gallery of Art. pp. 151–152.