ദി ഗോൾഡൻ ഹോൺസ്
| The Golden Horns | |
|---|---|
Theatrical release poster | |
| സംവിധാനം | Aleksandr Rou |
| തിരക്കഥ | Mikhail Nozhkin (poems) Lev Potyomkin (writer) Aleksandr Rou (writer) |
| അഭിനേതാക്കൾ | Raisa Ryazanova Georgiy Millyar |
| ഛായാഗ്രഹണം | Yuri Dyakonov Vladimir Okunev |
| ചിത്രസംയോജനം | Hildegard Smiegovsky |
| സംഗീതം | Arkady Filippenko |
നിർമ്മാണ കമ്പനി | |
റിലീസ് തീയതി |
|
ദൈർഘ്യം | 74 minutes |
| രാജ്യം | Soviet Union |
| ഭാഷ | Russian |
1973-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു സോവിയറ്റ് യക്ഷിക്കഥാ ചിത്രമാണ് ദി ഗോൾഡൻ ഹോൺസ് (റഷ്യൻ: Золотые рога, romanized: Zolotye roga), .[1][2]ഇംഗ്ലീഷിൽ ഈ ചിത്രം ബാബ യാഗ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. 1973-ൽ സംവിധായകൻ അലക്സാണ്ടർ റൂ മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എടുത്ത അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസാന ചിത്രമായിരുന്നു ഇത്.
കാട്ടിൽ കൂൺ ശേഖരിക്കുന്നതിനിടയിൽ, സഹോദരിമാരായ ദാഷെങ്കയും മഷെങ്കയും ദുഷ്ട ബാബ യാഗയുടെ കയ്യിലകപ്പെടുന്നു. അതോടെ അവരുടെ അമ്മ യെവ്ദോകിയ അവരെ തേടി പോകുന്നു. അതേസമയം അവരുടെ സഹോദരൻ കിര്യുഷയും സഹോദരിമാരെ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
പ്ലോട്ട്
[തിരുത്തുക]ദരിദ്രരെയും ദുർബലരെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന, എന്നാൽ തിന്മ ഒഴിവാക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന സ്വർണ്ണ കൊമ്പുകളുള്ള രാജകീയ പ്രൗഢിയുള്ള ഒരു മാൻ വനത്തിൽ വസിക്കുന്നുണ്ട്. വനത്തിനടുത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിൽ വിധവയായ യെവ്ഡോകിയ (റൈസ റിയാസനോവ) അവരുടെ ഇരട്ടകുട്ടികളായ മഷെങ്ക (ഇറ ടിഗ്രിനോവ), ഡാഷെങ്ക (ലെന ചിഗ്രിനോവ), അവരുടെ മൂത്ത സഹോദരൻ കിർയുഷ്ക (വോലോദ്യ ബെലോവ്), മുത്തച്ഛൻ എന്നിവരോടൊപ്പം ആണ് താമസിക്കുന്നത്. ഒരു ദിവസം ഇരട്ടക്കുട്ടികൾ കൂൺ ശേഖരിക്കുന്നതിനിടയിൽ കൊള്ളക്കാർ വേട്ടയാടുന്നത് കാണുന്നു. കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം, അമ്മയുടെ വിലക്ക് വകവയ്ക്കാതെ, കൂടുതൽ കൂൺ കണ്ടെത്താൻ അവർ കാട്ടിലേക്ക് (ചതുപ്പിലെ ബിർച്ച് ഗ്രോവിലേക്ക്) പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന "രാജാവിന്റെ കൂൺ" കണ്ടെത്തുന്നതുവരെ വന ആത്മാക്കൾ അവരെ കൂടുതൽ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് വനത്തിലേക്ക് ആകർഷിച്ചു. മന്ത്രവാദിനി ബാബ യാഗ (ജോർജി മില്ല്യാർ) അവരെ കണ്ടെത്തുകയും അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ദേഷ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു - മന്ത്രവാദിനി അവരെ മാന്ത്രിക മന്ത്രത്താൽ മാൻ കുഞ്ഞുങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നു.
അവലംബം
[തിരുത്തുക]- ↑ "Александр Роу. Жизнь, похожая на сказку". Vechernyaya Moskva. Archived from the original on 2023-02-21. Retrieved 2023-02-21.
- ↑ "Мрак да и только: сказочные роли Георгия Милляра". RIA Novosti. 7 November 2013.