റാവുത്തർ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Rowther/Ravuthar/Rawther
Rowther King Horse Riding tamil deity.jpg
ആകെ ജനസംഖ്യ
സാരമായ ജനസംഖ്യയുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ
India (Tamil Nadu, Kerala, Karnataka, Pondicherry), Singapore, Malaysia, Middle East, UK, USA
ഭാഷകൾ
Tamil(Mother Tongue) • UrduMalayalam
മതങ്ങൾ
Islam

തെക്കേ ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ തമിഴ്‌നാട്ടിൽ നിന്നും കേരളത്തിൽ നിന്നുമുള്ള ഒരു മുസ്ലീം സമുദായമാണ് റൗതർ അല്ലെങ്കിൽ രാവുതാർ അല്ലെങ്കിൽ റാവുത്തർ(തമിഴ്: இராவுத்தர் Irauttar). [1]ചോള കാലഘട്ടത്തിൽ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ എത്തിയ തുർക്കി ജനതയുടെ പിൻഗാമികളാണ് ഇവർ. [2][3][4]അർക്കോട്ടിലെ നവാബും തമിഴ് ഭരണാധികാരികളുടെ സൈന്യത്തിലെ നിരവധി സൈനിക കുതിരപ്പടയാളികളുമാണ് റോത്തർസ്. [5] പരമ്പരാഗതമായി മറവന്മാരെപ്പോലുള്ള ഒരു വംശീയ അധിഷ്ഠിത യുദ്ധവൈഗ്‌ദ്ധ്യമുള്ള ജനസമൂഹമാണ് റാവുട്ടറുകൾ.[6]കൂടാതെ ബഹു-വംശീയ തമിഴ് മുസ്‌ലിം സമുദായത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ്. 15 മുതൽ 18 വരെ നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ തമിഴ് പോളിഗറുകൾ, ജമീന്ദാർ, തലവൻമാർ എന്നിവരായി റാവുട്ടാറുകളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. [7]ആധുനിക യുഗത്തിൽ, അവർ പലപ്പോഴും സാമ്പത്തികമായി വിജയിക്കുകയും സംരംഭകർ, ബിസിനസ്സ് ആളുകൾ, ഭൂവുടമകൾ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിവാഹ ചടങ്ങുകളിൽ അവർ തങ്ങളുടെ ചരിത്രപരമായ വീരശൂരപരാക്രമത്തെ ഓർക്കുന്നു. അവിടെ മണവാളനെ കുതിരപ്പുറത്ത് ഘോഷയാത്ര നടത്തുന്നു. എന്നാൽ ഈ സമ്പ്രദായം അതിവേഗം അപ്രത്യക്ഷമാവുകയാണ്.[8]ഈ വംശത്തിൽ തുർക്ക്-തെന്നിന്ത്യൻ സങ്കരപാരമ്പര്യം (multi ethnic) ഉള്ളതായി സൂചനകൾ ഉണ്ട്. തുർക്കി എന്നർത്ഥം വരുന്ന ‘തുലുക്കർ’ എന്ന പേരിലും ഇവർ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ഇതിലേക്കുള്ള സാദ്ധ്യതയാണ്. സുന്നി വിഭാഗത്തിലെ ഹനഫി മദ്ഹബ് (Hanafi school- ഇമാം അബൂഹനീഫയാൽ-699—767 CE- ക്രോഡീകൃതമായ കർമശാസ്ത്രം) പിന്തുടരുന്ന ഇവരുടെ പരമ്പരാഗതഭാഷ തമിഴ്‌ ആണ്. ഇവരുടെ ഉത്പത്തിയെക്കുറിച്ച് ഇനിയും ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കേണ്ടതുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിൽ കപ്പൽ കയറിപ്പോയ ഇവരിലെ ഒരു വിഭാഗം മലയ, സിങ്കപ്പൂർ ദേശങ്ങളിൽ കുടിയേറിയിട്ടുണ്ട്. റാവുത്തർ എന്നും റാവ്ടിൻ (Rautin) എന്നും സർനെയിം ഉപയോഗിക്കുന്ന അവർ ഇന്ന് അവിടങ്ങളിൽ പ്രബലവിഭാഗമാണ്‌. കേരള ചരിത്ര ഗവേഷണ കൌൺസിൽ 'റാവുത്തർമാരുടെ മുന്നൂറു വർഷം' എന്ന ഒരു ചരിത്രപുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ തെക്കൻ ജില്ലകളിൽ റാവുത്തർമാർ ധാരാളമായുണ്ട്. ഈരാറ്റുപേട്ട, കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി, പത്തനംതിട്ട, ആലപ്പുഴ, കൊല്ലം, ഇടുക്കി തുടങ്ങിയ പട്ടണങ്ങളിൽ ഇവരെ കൂടുതലായി കണ്ടു വരുന്നു. കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ കൂടരഞ്ഞിയിൽ 400 ഇൽ അധികം കുടുംബങ്ങൾ വസിച്ചു പോരുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ സുപ്രീം കോടതി വനിതാ ജഡ്ജി ഫാത്തിമ ബീവി, പത്തനംതിട്ടയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാന കുടുംബവും കൊല്ലം തലച്ചിറയിൽ ശാഖയുള്ളതുമായ പ്രമുഖ റാവുത്തർ കുടുംബമായ അണ്ണാവീട്ടിൽ നിന്നുമുള്ളതാണ്.[9]

പദോൽപ്പത്തി[തിരുത്തുക]

'രാജകുമാരൻ', 'കുലീനൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'കുതിരക്കാരൻ' എന്ന അർത്ഥത്തിൽ സംസ്‌കൃത राजपुत्र (രജപുത്ര) എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് രാവുട്ടാർ (അല്ലെങ്കിൽ രാവുത്ത, രാവുതർ, റാഹ്‌തോർ, രത്തൂർ, റൗതർ, റാവത്തർ) എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. റാവുട്ട അല്ലെങ്കിൽ രാഹുട്ട എന്ന തലക്കെട്ടിന്റെ അർത്ഥം 'ഉപ ഭരണാധികാരി' എന്നാണ് ഡി.സി സിർകാർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. [10] ഉത്തരേന്ത്യയിലെ മുസ്‌ലിം രജപുത്രർക്കിടയിൽ പൊതുവായുള്ള പേരായ റാത്തോഡിൽ നിന്നാണ് ഈ പേര് വന്നതെന്ന് ചില പണ്ഡിതന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നു. [11] 'തുർക്കികൾ' എന്നർഥമുള്ള ചൗർ (തുരുക്കിയാർ) എന്നും റൗതർ അറിയപ്പെടുന്നു. ചരിത്രപരമായി, അവർ പരമ്പരാഗതമായി ഭരണാധികാരികൾ, സൈനിക നാടോടി എന്നീ പദവികൾ വഹിക്കുന്ന വംശങ്ങളുടെ ഭാഗങ്ങളാണ്. ചില ലിഖിതങ്ങളിൽ പാർവത റാവുട്ടാർ എന്ന ഭരണാധികാരിയെ പരാമർശിക്കുന്നു. [12]

രാഹുത് അല്ലെങ്കിൽ റൗട്ടിന്റെ അർത്ഥം "യോദ്ധാവ്", റായ എന്നാൽ "ക്യാപ്റ്റൻ" എന്നാണ്. [13] രാവുത്താരായൺ അല്ലെങ്കിൽ രാവുത്തകാർട്ടൻ എന്നാൽ കുതിരപ്പടയുടെ ഉന്നത സൈനിക മേധാവി.

ഉത്ഭവം[തിരുത്തുക]

ഡെക്കാണിലെ മുസ്ലീം കോർട്ടിനോട് ചേർന്നുള്ള സൈനികരും ഉദ്യോഗസ്ഥരും സാഹിത്യകാരന്മാരുമാണ് റാവുത്തർമാർ.[14] അനംഗഭീമ മൂന്നാമൻ രാജാവിന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളുടെയും ലിഖിതങ്ങളിൽ പലതിലും, ഗംഗാ ചക്രവർത്തി റാവുട്ടൻ, റാവുത്ത അല്ലെങ്കിൽ രാവുത്ത എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് സംസ്‌കൃത രാജപുത്രനിൽ നിന്നാണ് (അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ "രാജകുമാരൻ" എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ കുലീനതയുടെ തലക്കെട്ട്) നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ്. ഇത് പലപ്പോഴും കീഴാള ഭരണാധികാരികളാൽ അനുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു [15]

രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടിലേറെയായി (ഏകദേശം എ.ഡി 950 മുതൽ 1200 വരെ) തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തിയിരുന്ന ചോളന്മാർ ക്ഷയിച്ചുപോയി, പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാർക്ക് അടുത്ത നൂറ്റാണ്ടിൽ (എ.ഡി. 1200 മുതൽ എ.ഡി 1300 വരെ) മേൽക്കൈ ഉണ്ടായിരുന്നു. മറവർമ്മൻ കുലശേഖര പാണ്ഡ്യൻ ഒന്നാമന് (1268 - 1310) രണ്ട് ആൺമക്കളുണ്ടായിരുന്നു: രാജാവിന്റെ ഭാര്യയായ ജാതവർമൻ സുന്ദര പാണ്ഡ്യൻ മൂന്നാമൻ, യജമാനൻ വീര പാണ്ഡ്യൻ രണ്ടാമൻ. അദ്ദേഹത്തിന് ശേഷം വീര പാണ്ഡ്യൻ വരുമെന്ന് രാജാവ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇത് പ്രകോപിതനായ സുന്ദര പാണ്ഡ്യനെ പിതാവിനെ വധിക്കുകയും 1310 ൽ രാജാവാകുകയും ചെയ്തു.[16] രാജ്യത്തിലെ ചില പ്രാദേശിക നേതാക്കൾ ഇളയ സഹോദരൻ വീര പാണ്ഡ്യനോട് കൂറ് പുലർത്തുകയും ആഭ്യന്തരയുദ്ധം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.

സുന്ദര പാണ്ഡ്യനെ പരാജയപ്പെടുത്തി അദ്ദേഹം രാജ്യംവിട്ടു. ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ഭരണാധികാരി സുൽത്താൻ അലാവുദ്ദീൻ ഖിൽജിയുടെ സഹായം തേടി. ഉത്തരേന്ത്യയുടെ ഭൂരിഭാഗവും ഡൽഹിയിൽ നിന്ന് ഭരിച്ചിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ജനറൽ മാലിക് കഫൂറിൻറെ കീഴിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈന്യം തെക്ക് ദ്വാരസമുദ്രയിലായിരുന്നു (തമിഴ്‌നാടിന്റെ വടക്ക്). സുന്ദര പാണ്ഡ്യനെ സഹായിക്കാൻ ഖിൽജി സമ്മതിക്കുകയും മാലിക് കഫൂറിന്റെ സൈന്യത്തെ തമിഴ്‌നാട്ടിലേക്ക് മാർച്ച് ചെയ്യാൻ നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. സുന്ദര പാണ്ഡ്യന്റെ സഹായത്തോടെ 1311 ൽ വടക്ക് നിന്നുള്ള ഈ മുസ്ലീം സൈന്യം തമിഴ്‌നാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അക്കാലത്ത് ദ്വാരസമുദ്രയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന മാലിക് കാഫർ തമിഴ്‌നാട്ടിലേക്ക് തെക്കോട്ട് മാർച്ച് ചെയ്യാൻ പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നില്ലെന്നും പല ചരിത്രകാരന്മാരും വിശ്വസിക്കുന്നു. സുൽത്താൻ അലാവുദ്ദീൻ ഖിൽജിയോട് സുന്ദര പാണ്ഡ്യന്റെ അഭ്യർത്ഥനയ്ക്ക് അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും തമിഴ്‌നാട് ആക്രമിക്കുകയില്ലായിരുന്നു. പാണ്ഡ്യൻ രാജകുടുംബത്തിലെ ആഭ്യന്തര കലഹത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഫലമാണ് ദില്ലിയിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി തമിഴ്‌നാട് ആക്രമിച്ചത്. ഒരിക്കൽ തമിഴ്‌നാട്ടിനകത്തും സൈന്യത്തിലും വലിയ എതിർപ്പില്ലാതെ ഉറച്ചുനിന്ന മാലിക് കാഫർ സുന്ദര പാണ്ഡ്യനെയും സഹായിച്ചു. പിന്നീടുള്ളവർ മധുരയിൽ നിന്ന് തെക്കൻ പാണ്ഡ്യനാട്ടിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു. ദില്ലി സുൽത്താനേറ്റിന്റെ ഭാഗമായി തമിഴ്‌നാട് കീഴടക്കി പിടിക്കാൻ സുൽത്താൻ അലാവുദ്ദീൻ ഖിൽജിയും മാലിക് കഫൂറും ഒരിക്കലും ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല; അദ്ദേഹം തമിഴ്‌നാട് കൈവശപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല, മറിച്ച് വടക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞു. (സുന്ദര പാണ്ഡ്യന്റെ അമ്മാവൻ വിക്രമ പാണ്ഡ്യൻ മാലിക് കഫൂറിനെതിരെ രണ്ട് യുദ്ധങ്ങളിൽ വിജയിച്ചു, പക്ഷേ മാലിക് കാഫർ തമിഴ്‌നാട് വിട്ടുപോയതിന്റെ കാരണം ഇതായിരിക്കുമെന്ന് പല ചരിത്രകാരന്മാരും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.)

മുഗൾ ആക്രമണത്തിനുമുമ്പ്, ചോള രാജാവ് പത്ത് നൂറ്റാണ്ടിലെ കുതിര വ്യാപാര ബന്ധത്തിനായി സെൽജുക് സാമ്രാജ്യത്തിലെ തുർക്കികളെ ഹനഫി സ്കൂളിന്റെ (ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ റാവുത്തർ എന്നറിയപ്പെടുന്നു) ക്ഷണിച്ചു.[17] തുർക്ക വ്യാപാരികളുടെയും മിഷനറിമാരുടെയും ഏറ്റവും വലിയ കപ്പൽശാല തരംഗമ്പാടി, നാഗപട്ടണം, കാരൈക്കൽ, മുത്തുപേട്ട്, കൂത്തനല്ലൂർ, പോഡക്കുടി എന്നിവിടങ്ങളിൽ താമസമാക്കി.[18] ഹിന്ദുക്കൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൽ വളരെ ധാർഷ്ട്യമുള്ളവരായതിനാൽ ടർക്കിഷ് റാവുത്തറുകൾക്ക് തഞ്ചൂർ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഹിന്ദുക്കളെ പരിവർത്തനം ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, അതിനാൽ തുർക്കി മിഷനും വ്യാപാരികളും ഈ പ്രദേശത്ത് തങ്ങളുടെ ആയുധപ്പുരയിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കി ഇസ്‌ലാം സമൂഹത്തിന്റെ മിതമായ വലുപ്പത്തിലേക്ക് വ്യാപിച്ചു. ഈ പുതിയ സെറ്റിൽ‌മെന്റുകൾ‌ ഇപ്പോൾ‌ റ ow ത്തർ‌ കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ‌ ചേർ‌ത്തു. ഹനാഫി ഭിന്നസംഖ്യകൾക്ക് ഭംഗിയുള്ളതും ഇളം നിറങ്ങളുമുള്ള മിശ്രിതങ്ങളുണ്ട്, കാരണം അവ തെക്കിലെ മറ്റുള്ളവരെ അപേക്ഷിച്ച് തുർക്കികളുമായി കൂടുതൽ അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു, റതർ സ്ത്രീകൾ തുർക്കികളേയും ഇറാനിയേയും പോലെ പർദയും ധരിക്കുന്നു. മരക്കാറുകളുമായി (കടൽ വ്യാപാരികൾ) സാരികൾ ധരിക്കുന്നു. തഞ്ചൂർ മുതൽ തിരുവാരൂർ വരെയുള്ള വിശാലമായ പ്രദേശത്തും നിരവധി ഗ്രാമങ്ങളിലും ചില തുർക്കി അനറ്റോലിയൻ, സഫാവിഡ് ലിഖിതങ്ങൾ കാണാം. ഈ ലിഖിതങ്ങൾ മദ്രാസ് മ്യൂസിയം പിടിച്ചെടുത്തു, അവ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമാണ്. കാണാനും കൂടുതൽ ഗവേഷണത്തിനും മദ്രാസ് മ്യൂസിയത്തിലെ ആർക്കിയോളജിക് വിഭാഗവുമായി ബന്ധപ്പെടുക. ചില തുർക്കിഷ് ലിഖിതങ്ങൾ 1850 ൽ കൂത്തനല്ലൂരിലെ വലിയ പള്ളിയിൽ നിന്നും മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. അവസാന പാണ്ഡ്യ രാജ്യത്തിലെ മഹാനായ പാണ്ഡ്യ കുലശേഖര, കുതിരക്കച്ചവടത്തിന്റെ ഏജന്റ് പാണ്ഡ്യ സുൽത്താൻ ജമാലുദ്ദീൻ (കുതിര വ്യാപാരി-റ out തർ) ഷിറാസ് ഗവർണർ ഈ പ്രദേശത്തെ മുഖ്യസ്ഥാനം വഹിച്ചു. . മുസ്ലീം ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ അദ്ദേഹം പാണ്ഡ്യരുടെ സമിതിയിൽ പോലും ഒരു സ്ഥാനം നേടി.[19]

തമിഴ്‌നാട്ടിൽ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്, സുൽത്താൻ അല-ഉദ്-ദിൻ ഖിൽജിയുടെ (മുഗൾ) വംശജരായ തുർക്കി സുൽത്താനുകളും അവരുടെ റാത്തോഡ് (രജപുത്ര) യോദ്ധാക്കളും തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഉൾപ്പെടുന്നു, സെൽജുക് തുർക്കിക് വംശജർ തരംഗമ്പാടി, നാഗപട്ടിനത്ത് കൂത്തനല്ലൂർ, പോഡക്കുടി. [17]ഇപ്പോൾ മൊഗൂളും ടർക്കിഷ് ഹനഫിയും റൗതർ മറവർ മതപരിവർത്തകരുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന ചരിത്രപരമായ ഉറവിടങ്ങളിലെ ചില തെളിവുകളും ഉപയോഗിച്ച് വികസിപ്പിച്ചു.[20] വിജയനഗര നായകരുടെ ഭരണത്തിൽ രാവുത്തർമാർ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.[21]

തുർക്കി ബന്ധം[തിരുത്തുക]

റാവുത്തർമാർ പിതാവിനെ അത്ത എന്ന് സംബോധന ചെയ്യുന്നു, ഇതു ഒരു തുർക്കിഷ് വാക്ക് ആകുന്നു.രാവുതര്മാര്കിടയിലെ പഴയ പരമ്പരയിൽ ഉള്ള സ്ത്രീകളുടെ ചട്ടയും മുണ്ടും വേഷവിധാനം തുര്കിഷ് രീതികളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു. റാവുത്തർ മാർ തുർക്കി വംശജർ. കേരളത്തിലേക്കുള്ള സഞ്ചാര പാതകളിൽ ആയി റാവുത്തർമാരുടെ കുടിയേറ്റം ഇന്ന് പടര്ന്നു കിടക്കുന്നു. കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ അടക്കാത്തോട്, കൊട്ടിയൂർ കണിച്ചാർ, വിളക്കോട്, ചെംബന്തൊട്ടി, ആലക്കോട്, ചെറുപുഴ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലുമായി റാവുത്തർ വംശം ചിതറിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്. മാതാവിനെ 'അമ്മ' എന്നും പിതാവിനെ 'അത്ത' എന്നുമാണു ഇവർ വിളിക്കുന്നത്. അത്ത എന്നത് തുർക്കി ഭാഷയാണു. തുർക്കിയിലും പിതാവിനെ അത്ത എന്നു തന്നെയാണു വിളിക്കുന്നത്.'രവുതര്മാരുടെ മുന്നൂര് വർഷ'ത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രം, അലാവുദ്ദീൻ ഖില്ജി ദക്ഷിണ ഇന്ത്യ പിടിച്ചടക്കി ഭരിക്കുമ്പോൾ മധുര കേന്ദ്രികരിച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവര്നരുടെ കീഴില തുർകിയിൽ നിന്നും വന്ന പടയാളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് . കാലക്രമേണ ഖില്ജിയുടെ ഭരണം മാറി ഹിന്ദു രാജാക്കന്മാർ ഭരണം പിടിചെടുക്കയും ഈ തുര്കി പടയാളികൾ അവിടുത്തെ നാട്ടു രാജാക്കന്മാരുടെ സൈന്യത്തിൽ പങ്കാളികൾ ആകുകയും ചെയ്തു. തിരുവതന്കൂർ രാജ്യവും കായംകുളം രാജാവും ഇവരുടെ സേവനങ്ങള സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതിന് രേഖകള ഉണ്ട് . തുർകിയിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ വന്ന പടയാളികൾ തമിൾ സംസ്കാരവുമായി ഇണങ്ങി ചേരുകയും , രാജാവിന്റെ അനുമതിയോടു കൂടി സമൂഹത്തിലെ തന്നെ സ്ത്രീകളെ വേളി കഴിക്കുകയും അവരുടെ കുടുംബം രാജാവിനോട് കൂറ് ഉള്ളവരുമായി തീര്ന്നു. കാലക്രമേണ യുദ്ധങ്ങൾ കുറഞ്ഞു വരികയും ഇവര കുടുംബം പോറ്റാൻ മറ്റു വഴികള ആര്രയുകയും ചെയ്തു . അന്ന് യൂരോപും അറേബ്യ യുമായി നല്ല വ്യാപാര ബന്ധം പുലര്തിയിരുന്ന ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ പട്ടണങ്ങളായ, തെങ്കാശി, തിരുനെൽവേലി, മധുര, നാഗർകോവിൽ, പാലക്കാട്, കൊല്ലം, കായംകുളം, തിരുവനംതപുരം, പന്തളം, പുനലൂർ, കോട്ടയം ഇവിടങ്ങളിലൊക്കെ ചരക്ക് കൊണ്ട് നടന്നു വിലക്കുകയും വാങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നത് ഇവരുടെ തൊഴിലായി മാറി. ഏലം, ഇഞ്ചി,പുഞ്ച, കുരുമുളക്, കശുവണ്ടി, ഉണക്ക മീൻ തുടങ്ങിയവയുടെ മൊത്ത വ്യാപാരം ഇന്നുകാണുന്ന രവുതര്മാരുടെ മുൻഗാമികൾ സർവ്വ സാധാരണമായി നടത്തിയിരുന്നതാണ്. തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നും കേരളത്തിലേക്ക് ഉള്ള ചരക്കു പാതകളിലൂടെ ഇവർ ചരക്കുകൾ എത്തിക്കുകയും അതുവഴി സമ്പന്നരായി കേരളത്തില തന്നെ ഭൂമി വാങ്ങിക്കൂട്ടുകയും ചെയ്തു. തമിഴ്നാടുമായുള്ള ബന്ധം തുടരുമ്പോഴും പുതിയ തലമുറ മലയാളം മാതൃഭാഷയായി സ്വീകരിക്കുകയും കച്ചവടത്തിൽ നിന്നും ക്രമേണ പിന്മാറുകയും ചെയ്തു. ഇവരുടെ പുതിയ തലമുറ ഇന്ന് പ്രധാനമായും ഗൾഫ്‌ രാജ്യങ്ങളിൽ ജോലി നോക്കുന്നു. വിദ്യാഭാസ യോഗ്യത ഉള്ളവർ നാട്ടിൽ സര്ക്കാർ സർവ്വീസിലും ജോലി നോക്കുന്നുണ്ട്. തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നും കേരളത്തിലേക്കുള്ള സഞ്ചാര പാതകളിൽ ആയി ഇവരുടെ കുടിയേറ്റം ഇന്ന് പടർന്നു കിടക്കുന്നു.

വയനാട്ടിൽ പല ഭാഗങ്ങളിലും റാവുത്തർ ഉണ്ട് പ്രധാനമായും ചെലത്തിച്ചാൽ, കാര്യമ്പാടി, വാഴവറ്റ, ഇരുളം, കൽപ്പറ്റ, മുട്ടിൽ, പരിയാരം, കമ്പളക്കാട്,എന്നിങ്ങനെ പല ഇടങ്ങളിലും ഉണ്ട് പാലക്കാട്‌ ജില്ലയിലെ കൊല്ലങ്കോട് ,മുതലമട, പുതുനഗരം കൊടുവായൂർ നെന്മാറ ചിറ്റൂർ തത്തമംഗലം ,കുഴൽമന്ദം എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലും മുസ്‌ലിങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും റാവുത്തന്മാരാണ് കേരളത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന കന്നുകാലി ചന്തയാണ് കുഴൽമന്ദം അവിടത്തെ വ്യാഭാരികളായ മുസ്ലിങ്ങളങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും റാവുത്തന്മാർ ആണ്.

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. More, J. B. Prashant (1997). The political evolution of Muslims in Tamilnadu and Madras, 1930-1947. Hyderabad, India: Orient Longman. പുറങ്ങൾ. 21–22. ISBN 81-250-1011-4. OCLC 37770527.
  2. What is Rowther? Explain Rowther, Define Rowther, Meaning of Rowther (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്), ശേഖരിച്ചത് 2021-03-25
  3. Hussein, Asiff (2007). Sarandib: An Ethnological Study of the Muslims of Sri Lanka (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Asiff Hussein. ISBN 978-955-97262-2-7.
  4. Hussein, Asiff (2007). Sarandib: An Ethnological Study of the Muslims of Sri Lanka (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Asiff Hussein. ISBN 978-955-97262-2-7.
  5. Tschacher, Torsten (2001). Islam in Tamilnadu : varia. Halle (Saale): Institut für Indologie und Südasienwissenschaften der Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg. പുറങ്ങൾ. 94, 95. ISBN 3-86010-627-9. OCLC 50208020.
  6. Hiltebeitel, Alf (1988). The cult of Draupadī. Chicago: University of Chicago Press. പുറം. 13. ISBN 0-226-34045-7. OCLC 16833684.
  7. Singh, K. S., സംശോധാവ്. (1998). People of India: India's communities. New Delhi, India: Oxford University Press. പുറങ്ങൾ. 3001–3002. ISBN 0-19-563354-7. OCLC 40849565.
  8. Hiltebeitel, Alf (1988–1991). The cult of Draupadī. Chicago: University of Chicago Press. പുറങ്ങൾ. 13–14, 102. ISBN 0-226-34045-7. OCLC 16833684.
  9. Rājāmukamatu, Je (2005). Maritime History of the Coromandel Muslims: A Socio-historical Study on the Tamil Muslims 1750-1900 (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Director of Museums, Government Museum.
  10. Rao, C. V. Ramachandra (1976). Administration and Society in Medieval Āndhra (A.D. 1038-1538) Under the Later Eastern Gaṅgas and the Sūryavaṁśa Gajapatis (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Mānasa Publications. പുറം. 88.
  11. Bayly, Susan (1989). Saints, goddesses, and kings : Muslims and Christians in South Indian Society, 1700-1900. Cambridge, England: Cambridge University Press. പുറം. 98. ISBN 0-521-37201-1. OCLC 70781802.
  12. Itihas (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Director of State Archives, Government of Andhra Pradesh. 1975.
  13. The Wars of the Rajas, Being the History of Anantapuram: Written in Telugu; in Or about the Years 1750 - 1810. Translated Into English by Charles Philip Brown. II (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Printed at the Christian knowledge society's Press. 1853.
  14. Richman, Paula (1997-10-01). Extraordinary Child: Poems from a South Indian Devotional Genre (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-1063-4.
  15. Indian Studies (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Ramakrishna Maitra. 1967.
  16. Aiyangar, Sakkottai Krishnaswami (1921). South India and her Muhammadan Invaders. Oxford University Press. പുറങ്ങൾ. 95–96.
  17. 17.0 17.1 Abraham, George (2020-12-28). Lanterns on the Lanes: Lit for Life… (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Notion Press. ISBN 978-1-64899-659-7.
  18. Fragner, Bert G.; Kauz, Ralph; Ptak, Roderich; Schottenhammer, Angela (2009). Pferde in Asian : Geschichte, Handel und Kultur [Horses in Asia : history, trade, and culture]. Wien. പുറങ്ങൾ. 150–160. ISBN 978-3-7001-6638-2. OCLC 1111579097.
  19. Arunachalam, S. (2011). The history of the pearl fishery of the Tamil coast. Pavai Publications. പുറം. 96. ISBN 978-81-7735-656-4. OCLC 793080699.
  20. Tschacher, Torsten (2001). Islam in Tamilnadu : varia. Halle (Saale): Institut für Indologie und Südasienwissenschaften der Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg. പുറം. 99. ISBN 3-86010-627-9. OCLC 50208020.
  21. Muthiah, S., സംശോധാവ്. (2008). Madras, Chennai : a 400-year record of the first city of modern India (1st പതിപ്പ്.). Chennai: Palaniappa Brothers. പുറം. 140. ISBN 978-81-8379-468-8. OCLC 419265511.

ഗ്രന്ഥസൂചിക[തിരുത്തുക]

  • J. P. Mulliner. Rise of Islam in India. University of Leeds chpt. 9. Page 215
  • Hussein, Asiff (2007). Sarandib : an ethnological study of the Muslims of Sri Lanka (1st പതിപ്പ്.). Nugegoda: Asiff Hussein. ISBN 978-955-97262-2-7. OCLC 132681713.
  • Singh, K. S.; Thirumalai, R.; Manoharan, S., സംശോധകർ. (1997). People of India. Tamil Nadu. Madras: Affiliated East-West Press [for] Anthropological Survey of India. പുറങ്ങൾ. 1259–1262. ISBN 81-85938-88-1. OCLC 48502905.
  • Singh, K. S.; Madhava Menon, T.; Tyagi, D.; Kulirani, B. Francis, സംശോധകർ. (2002). Kerala. New Delhi: Affiliated East-West Press [for] Anthropological Survey of India. പുറം. 1306. ISBN 81-85938-99-7. OCLC 50814919.
  • Mines, Mattison. Social Stratification among the Muslim Tamils in Tamil Nadu, South India, Imtiaz Ahmad, ed, Caste and Social Stratification among the Muslims, Manohar book service, New Delhi, 1973.
  • Nanjundayya, H.V. and lyer, LK.A, 1931, The Mysore Tribes and Castes, IV, The Mysore University. Mysore.
  • Thurston, E., Castes and Tribes of Southern India, Government Press, Madras, 1909.
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=റാവുത്തർ&oldid=3698101" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്