ബ്രോമിക് ആസിഡ്

ബ്രോമിക് ആസിഡ്
Names
	IUPAC name Bromic acid
	Other names Bromic(V) acid; Hydrogen bromate
Identifiers
CAS Number	7789-31-3 ;
3D model (JSmol)	Interactive image; Interactive image;
ChEBI	CHEBI:49382 ;
ChEMBL	ChEMBL1161635 ;
ChemSpider	22853 ;
ECHA InfoCard	100.029.235
EC Number	232-158-3;
Gmelin Reference	25861
MeSH	{{{value}}}
PubChem CID	24445;
UNII	908X3OZ87J ;
CompTox Dashboard (EPA)	DTXSID7064861 ;
InChI
SMILES
Properties
Chemical formula	HBrO3
Molar mass	128.91 g/mol
Acidity (pKa)	−2
Conjugate base	Bromate
	Except where otherwise noted, data are given for materials in their standard state (at 25 °C [77 °F], 100 kPa). \| colspan=2 \| verify (what is: /?) Infobox references

ഇംഗ്ലീഷ് വിലാസം

https://ml.wikipedia.org/wiki/Bromic_acid

HBrO₃ എന്ന തന്മാത്രാസൂത്രത്തോടുകൂടിയ ഒരു ഓക്സോആസിഡ് ആണ് ബ്രോമിക് ആസിഡ്. ഇത് ഹൈഡ്രജൻ ബ്രോമേറ്റ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ജലീയ ലായനിയിൽ മാത്രമേ ഇത് നിലനിൽക്കൂ. ^[1] ^[2] നിറമില്ലാത്ത ലായനിയാണിത്. ഇത് മുറിയിലെ താപനിലയിൽ ബ്രോമിൻ ആയി വിഘടിക്കുമ്പോൾ മഞ്ഞയായി മാറുന്നു. ^[3] ബ്രോമിക് ആസിഡും ബ്രോമേറ്റും ശക്തമായ ഓക്സിഡൈസിംഗി ഏജന്റ്സ് ആണ്. ^[4]

ഘടന

HBrO₃ ന്റെ നിരവധി ഐസോമറുകൾ ഉണ്ട്. ^[5] ^[6] G2MP2, CCSD(T), QCISD(T) എന്നീ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കണക്കാക്കിയ ബോണ്ട് ദൈർ‌ഘ്യം ചുവടെ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

സ്പീഷീസ്	HOOOBr	HOOBrO	HOBrO₂	HBrO₃
Br–O bridged (Å)	1.867	1.919	1.844	-
Br–O terminal (Å)	-	1.635	1.598	1.586

ഈ ഘടനകൾക്കിടയിലെ വലിയ ഊർജ്ജ തടസ്സങ്ങൾ ഐസോമെറൈസേഷൻ സാധ്യമാക്കുന്നില്ല. HOBrO₂ ആണ് ഏറ്റവും സ്ഥിരതയുള്ള ഐസോമർ. ^[6]

സിന്തസിസ്

ബേരിയം ബ്രോമേറ്റിന്റെയും സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡിന്റെയും പ്രതിപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഫലമായി ബ്രോമിക് ആസിഡ് ഉണ്ടാവുന്നു. ^[1]

Ba(BrO
₃)
₂ + H
₂SO
₄ → 2 HBrO
₃ + BaSO
₄

ബേരിയം സൾഫേറ്റ് വെള്ളത്തിൽ ലയിക്കാത്തതിനാൽ ഒരു അവക്ഷിപ്തം ഉണ്ടാക്കുന്നു. ബേരിയം സൾഫേറ്റ് നീക്കംചെയ്ത് ജലീയ ബ്രോമിക് ആസിഡ് വേർതിരിക്കാം

അവലംബം

1 2 The Merck Index: An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals. 14th Edition. 2006.
↑ Van Nostrand's Scientific Encyclopedia. Glenn D. Considine. Ninth Edition. Volume 1. p 554
↑ Recipes for Belousov–Zhabotinsky reagents. J. Chem. Educ., 1991, 68 (4), 320. DOI: 10.1021/ed068p320
↑ The Source of the Carbon Monoxide in the Classical Belousov–Zhabotinsky Reaction. J. Phys. Chem. A., 2007, 111 (32), 7805–12 DOI: 10.1021/jp073512+
↑ Theoretical investigation of halogen-oxygen bonding and its implications in halogen chemistry and reactivity. Bioinorganic Chemistry and Applications, 2007, 1, 11/1–11/9
1 2 A Theoretical Examination of the Isomerization Pathways for HBrO3 Isomers. J. Phys. Chem. A, 2000, 104 (41), 9321-27. DOI: 10.1021/jp001604s

[merck-1] 1 2 The Merck Index: An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals. 14th Edition. 2006.

[nostrand-2] Van Nostrand's Scientific Encyclopedia. Glenn D. Considine. Ninth Edition. Volume 1. p 554

[recipe-3] Recipes for Belousov–Zhabotinsky reagents. J. Chem. Educ., 1991, 68 (4), 320. DOI: 10.1021/ed068p320

[4] The Source of the Carbon Monoxide in the Classical Belousov–Zhabotinsky Reaction. J. Phys. Chem. A., 2007, 111 (32), 7805–12 DOI: 10.1021/jp073512+

[halogen-5] Theoretical investigation of halogen-oxygen bonding and its implications in halogen chemistry and reactivity. Bioinorganic Chemistry and Applications, 2007, 1, 11/1–11/9

[isomer-6] 1 2 A Theoretical Examination of the Isomerization Pathways for HBrO3 Isomers. J. Phys. Chem. A, 2000, 104 (41), 9321-27. DOI: 10.1021/jp001604s

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]