അത്തൻ കുരുക്കൾ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search

പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഉത്തരാർദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടിഷ് ഭരണത്തിനെതിരായി മലബാറിൽ വിപ്ളവം സംഘടിപ്പിച്ച് വീരമൃതുവിനിരയായ നേതാവാണ്‌ അത്തൻ കുരുക്കൾ.മഞ്ചേരി കുരിക്കൾ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ട് പോന്നിരുന്ന ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ യഥാർത്ഥ പേര് ഹസ്സൻ എന്നാണ്. സാമൂതിരിയുടെ കീഴിലുള്ള മഞ്ചേരി കാർന്നോർ പാടിൻറെ നികുതി പിരിവുകാരനായും (കാണാംദർ) പിന്നീട് ഈസ്റ്റിന്ത്യാ കമ്പനിയിലെ ദരോഗ (പൊലീസ്മേധാവി) സ്ഥാനവും വഹിച്ച ഇദ്ദേഹം കളരി ആശാനായും, കർഷക നേതാവായും അടിസ്ഥാന ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു.[1] [2]

ജീവിത രേഖ[തിരുത്തുക]

കോഴിക്കോട് രാജ്യത്തെ ഏറനാട്ട് ദേശത്ത് ജന്മി കുടുംബത്തിൽ ആയിരുന്നു അത്തൻറെ ജനനം. രാജാവായ സാമൂതിരിയുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്ന ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ പിതാവ് നിരവധി ഭൂസ്വത്തുക്കൾക്ക് ഉടമയായിരുന്ന വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന മുസ്ലിം ഭൂപ്രമാണിമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു. അന്നത്തെ സംബ്രദായമനുസരിച്ചു മതപഠനവും, വെട്ടും തടയും അഭ്യസിച്ചു. തുടർന്ന് ആയുധാഭ്യാസ പഠനത്തിനായി കളരിയിൽ ചേർന്നു. മാപ്പിള കളരി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആയോധന കലയിൽ അതീവ പ്രാവീണ്യം നേടി മലബാറിലെ എണ്ണം പറഞ്ഞ കളരി ആശാന്മാരിൽ ഒരാളായി മാറി. ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ കീഴിൽ അനവധി ഗുരുക്കന്മാരും ശിഷ്യന്മാരും അഭ്യാസമുറകൾ സ്വായത്തമാക്കിയിരുന്നു. ഒരു നാടുവാഴി സേനയ്ക്ക് സമാനമായിരുന്നു ഈ കളരിതൊടി. കോഴിക്കോട് രാജ്യം മൈസൂർ രാജ് കീഴടക്കിയപ്പോൾ നിരവധി ഭരണ പരിഷ്ക്കാരങ്ങൾക്ക് മലബാർ പ്രവിശ്യ സാക്ഷ്യ വഹിക്കുകയുണ്ടായി. [3] അതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതായിരുന്നു ഹുസൂർ നികുതി. ഭൂമിയും കൃഷിയിടങ്ങളും അളന്നു തിട്ടപ്പെടുത്തിയുള്ള നികുതി സമ്പ്രദായം ആദ്യമായി മലയാള കരയിൽ നടപ്പിലായി. [4]

1749-1799: ടിപ്പുസുൽത്താൻറെ ഭരണത്തിൻകീഴിലായിരുന്ന മലബാർ പ്രദേശത്ത് രണ്ടാമത്തെ കണ്ടെഴുത്ത് (Land Survey) നടന്ന അവസരത്തിൽ (1788) അദ്ദേഹത്തിൻറെ റവന്യൂ വകുപ്പുമേധാവിയായിരുന്ന അർഷാദ് ബേഗ് ഖാൻ മലബാർ ജന്മിമാരിൽനിന്ന് എതിർപ്പ് നേരിടേണ്ടതായി വന്നു. മഞ്ചേരി തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലെ മാപ്പിള (മുസ്‌ലിം) ജന്മിമാരും നമ്പൂതിരി ജന്മികളോടൊപ്പം അർഷാദ് ബേഗ് ഖാൻറെ നികുതി വ്യവസ്ഥയെ എതിർത്തു.മഞ്ചേരി കേന്ദ്രീകരിച്ചു മൈസൂരിനെതിരെ നടന്ന പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ നേതൃത്വം അത്തനും പിതാവിനുമായിരുന്നു. [5] നികുതി പിരിവുകാരൻ അർഷാദ് ഖാനുമായി ഇടഞ്ഞ അത്തൻ ഗുരുക്കൾ സാമൂതിരി പടിഞ്ഞാറേ കോവിലകം കുമാരൻ രവി വർമ്മ, മണത്തല ഹൈദ്രോസ് മൂപ്പൻ എന്നിവരുമായി യോജിച്ചു മൈസൂറിനിതിരെ പോരാട്ട ഭൂമികയിലേക്കിറങ്ങി. [6] കുരുക്കളുടെ പിതാവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ മൈസൂർ ഭരണത്തിനെതിരായി ഒരു കലാപം നടന്നു.കലാപകാരികളെ തണുപ്പിക്കാൻ ടിപ്പുവിൻറെ നിയമ തലവൻ ഗുലാം അലി ഖാൻ നേരിട്ട് മലബാറിലെത്തിയിട്ടും പ്രതിഷേധവും ലഹളകളും ശമിച്ചില്ല. മൈസൂറിന് നികുതി നൽകില്ലെന്ന ശാഠ്യത്തിൽ അത്തൻ ഗുരുക്കൾ ഉറച്ചു നിന്നു. ഇതിനകം രവിവർമ്മ ടിപ്പുവുമായി സൗഹൃദ ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയും അത്തൻ ഗുരുക്കൾക്കെതിരായ നീക്കത്തിന് ടിപ്പുവിന് പൂർണ്ണ പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. മൈസൂറിന്റെ ഏറനാട്ടിലെ സാമന്തൻ മഞ്ചേരി രാജയെ അത്തനും സംഘവും ആക്രമിച്ചു. [7] രാജയുടെ കോവിലകം ഇടിച്ചു നിരത്തി, രാജ അഭയം തേടിയ കുടുംബ ക്ഷേത്രത്തിന് നേരെയും ആക്രമണമുണ്ടായി. തൻറെ പ്രതിനിധിക്ക് നേരെയുണ്ടായ ആക്രമണം ടിപ്പു സുൽത്താനെ ചൊടിപ്പിച്ചു, മലബാറിലുണ്ടായിരുന്ന സേനാനായകൻ അർഷദ് ഖാൻറെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ചുരുക്കം മൈസൂർ പടയാളികൾ അത്തനെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും മാപ്പിള പോരാളികളുടെ തിരിച്ചടിയിൽ അർഷാദ് ഖാൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ മൈസൂർ പട ശ്രീരംഗപട്ടണത്ത് നിന്നും മലബാറിലെത്തി. കീഴടങ്ങാനുള്ള ആജ്ഞ നിരസിച്ചതിനെ തുടർന്ന് അത്തനേയും സംഘത്തെയും ബലമായി കീഴ്പ്പെടുത്തി മൈസൂരിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി തടവിലാക്കി. അത്തന്റെ പടയാളികളായിരുന്ന തൊണ്ണൂറോളം മാപ്പിളമാർ മൈസൂർ സൈനിക നടപടിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. [8] ശ്രീരംഗ പട്ടണത്തെ തടവറയിൽ വെച്ച് ഗുരുക്കളുടെ പിതാവ് മരണത്തിന് കീഴടങ്ങി.[9] ദയ തോന്നിയ ടിപ്പു അത്തനെയും മകനെയും മോചിതരാക്കി. 1790-92 ൽ മൂന്നാം ആംഗ്ളോ-മൈസൂർ യുദ്ധകാലത്ത് അത്തൻ കുരുക്കളും കുടുംബാംഗങ്ങളും മൈസൂറിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെട്ട് മലബാറിൽ എത്തി.ശ്രീരംഗ പട്ടണം ഉടമ്പടിയെ തുടർന്ന് മലബാർ പ്രവിശ്യ അപ്പോഴേക്കും ബ്രിട്ടീഷ് ആധിപത്യത്തിന് കീഴിലായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. [10] (ടിപ്പുവിന്റെ പരാജയത്തെ തുടർന്ന്, തടവുകാരുടെ കൈമാറ്റം നടന്ന സന്ദർഭത്തിലാണ്, അത്തൻ കുരുക്കളും ബന്ധുക്കളും മലബാറിൽ എത്തിയതെന്ന് ഒരഭിപ്രായവുമുണ്ട്)

മലബാർ സമരരംഗത്ത്[തിരുത്തുക]

സാമൂതിരി കോവിലകവുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്ന അത്തൻ ഗുരുക്കൾ ഏറനാട്ടിലെ സാമൂതിരിയുടെ കരം പിരിവുകാരനായി പ്രവർത്തിച്ചു. ടിപ്പുവിനെതിരെ പോരടിച്ചു എന്ന കാരണത്താൽ അത്തൻ ഗുരുക്കളെ വീരോചിതമായായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാർ ദർശിച്ചിരുന്നത്.

ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഇളംപുരളിശ്ശേരി ഉണ്ണി മൂത്ത മൂപ്പൻ, ഹൈദ്രോസ് തുടങ്ങിയ പ്രമാണികളൊന്നും ബ്രിട്ടീഷ് രാജിനെ അംഗീകരിക്കാതെ വിദേശ ആധിപത്യത്തിനെതിരായ നീക്കങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം നൽകുകയായിരുന്നു. അഭിപ്രായ ഭിന്നതകൾ രൂക്ഷമായതോടെ ലഹളകൾ പൊട്ടി പുറപ്പെട്ടു. ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരകേന്ദ്രങ്ങൾക്കെതിരെ ശക്തമായ ആക്രമണമാണ് മാപ്പിള പോരാളികൾ അഴിച്ചു വിട്ടത്. ആക്രമണങ്ങൾ താങ്ങാനാവാതെ ബ്രിട്ടീഷ് രാജ് സ്ഥാനമാനങ്ങളും, സമ്പത്തും നൽകി പ്രലോഭിപ്പിച്ചു സമരക്കാരെ വശത്താക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാലാ തന്ത്രം ഫലപ്രദമായില്ല. തുടർന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യവും നായർ പടയാളികളും ഒരു ഭാഗത്തും മാപ്പിള വിപ്ലവകാരികൾ മറുഭാഗത്തുമായി തുറന്ന യുദ്ധം അരങ്ങേറി. ഗറില്ല യുദ്ധ മുറകളെ നേരിടാനുള്ള ത്രാണി കമ്പനിക്കില്ലാതിരിക്കുകയും പലപ്പോഴും പരാജയം രുചിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ 1793 ൽ സമാധാന ഉടമ്പടി അരങ്ങേറി. മാപ്പിള വിപ്ലവകാരികൾക്ക് സ്ഥാനമാനങ്ങളും സമ്പത്തും വാഗ്ദാനം ചെയ്തുള്ള ഉടമ്പടിയിൽ ഉണ്ണിമൂസയും മേജർ മുറെയും ഒപ്പുചാർത്തി.എന്നാൽ ഇത്തരം ഉടമ്പടികളൊന്നും ഫലപ്രാപ്തിയിലെത്തിയില്ല. ബ്രിട്ടീഷ് രാജിനെതിരായ നീക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണ്ണി മൂസയും ഹൈദ്രോസും പിന്മാറിയില്ല.[11]

ബ്രിട്ടീഷ് അധിപത്യത്തോട് വെറുപ്പ് പുലർത്തിയിരുന്ന അത്തൻ ഗുരുക്കളും, ചെമ്പൻ പോക്കറും കലാപകാരികളെ സഹായിക്കുന്ന നിലപാടായിരുന്നു കൈകൊണ്ടിരുന്നത്. പോലീസ് സൂപ്രണ്ട് ക്യാപ്റ്റൻ വാഡലിനെ വധിക്കുന്നതിനുള്ള ഗൂഡാലോചനയിലാണ് മൂവരും ആദ്യമായി സന്ധിക്കുന്നത് എന്നഭിപ്രായവുമുണ്ട്. തങ്ങളുടെ ഔദ്യോദിക പദവി ദുരുപയോഗം ചെയ്ത് സ്വാധീനം വർദ്ധിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കമ്പനിയെ കബളിപ്പിച്ചു സമ്പത്തും സ്വത്ത് വകകളും ആയുധങ്ങളും സംഭരിച്ച അത്തനും, പോക്കറും വിപ്ലവകാരികൾക്ക് താങ്ങും തണലുമായി വർത്തിച്ചു.[12]

ഇതോടെ എന്ത് വിലകൊടുത്തും മാപ്പിള വിപ്ലവകാരികളെ അടിച്ചമർത്തുക എന്ന നിലപാടിലേക്ക് ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം നീങ്ങി. രക്ത രൂക്ഷിതമായ യുദ്ധത്തിൽ ഇരു പക്ഷത്തും കനത്ത ആൾ നാശമുണ്ടാവാൻ തുടങ്ങി. അത്തൻ ഗുരുക്കളുടെ ഒളി പോര് നേരിടാനാകാതെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം കുഴങ്ങി. ഇതോടെ ഉണ്ണി മൂസ, ചെമ്പൻ പോക്കർ, അത്തൻ ഗുരുക്കൾ എന്നിവരെ രാജ്യ ദ്രോഹികളായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും തലയ്ക്ക് 5000 രൂപ വീതം പാരിതോഷികം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയുമുണ്ടായി. [13]

മലബാറിലെ പോരാട്ടത്തിൻറെ ചൂടറിഞ്ഞ ബോംബെ ഗവർണർ ആബർ ക്രോംബി കമ്പനിയുടെ പരാജയത്തിൻറെ നിജസ്ഥിതി അന്വേഷിക്കാനായി നേരിട്ട് മലബാറിലെത്തി. ടിപ്പുവെന്ന ഭീഷണി ഇപ്പോഴും കമ്പനിയുടെ തലയ്ക്ക് മേൽ വാളായി തൂങ്ങുന്നുണ്ടെന്നതിനെ കുറിച്ച് ബോധവാനായ ഗവർണ്ണർ യുദ്ധ നൈപുണ്യരായ വിപ്ലവകാരികൾക്ക് പിന്തുണയുമായി ടിപ്പു പട കടന്നു വന്നാൽ ദക്ഷിണ ഇന്ത്യയിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നില പരുങ്ങലിലാകുമെന്ന് ദീർഘ വീക്ഷണം ചെയ്തു. ഇതോടെ എന്ത് വിലകൊടുത്തും വിപ്ലവകാരികളുമായി സന്ധി ചെയ്യാൻ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ തീരുമാനമെടുത്തു. വിപ്ലവകാരികൾക്ക് മാപ്പുനൽകിയും, ആനുകൂല്യങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തും വിളംബരം പുറപ്പെടുവിച്ചു.

1795 ഇൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായുള്ള സൗഹൃദം ഉപേക്ഷിച്ചു പഴശ്ശി രാജ പോരാട്ട രംഗത്തേക്കിറങ്ങി. പഴശ്ശിയുടെ അഭ്യർത്ഥന പ്രകാരം അത്തൻ ഗുരുക്കളും ഉണ്ണി മൂസയും ചെമ്പൻ പോക്കർ സൈന്യവും പഴശ്ശിക്കൊപ്പം ചേർന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരെ പൊരുതി. [14] ക്യാപ്റ്റൻ ബൌമൻ, ക്യാപ്റ്റൻ ജറാൾഡ്, ഗോർഡൻ, കേണൽ വാർഡൻ എന്നിവർ നയിച്ച ഇഗ്ളീഷ് സൈന്യം മുഴുവനും പരാജയത്തിൻറെ രുചി അറിഞ്ഞു. പക മൂത്ത ബ്രിട്ടീഷുകാർ വിമതരുടെ കുടുംബങ്ങളെ വേട്ടയാടുവാൻ തുടങ്ങി. ബന്ധുക്കളെ തടവിലാക്കി. അത്തൻ ഗുരുക്കളുടെ അളിയൻ ആദം മുഹമ്മദ് മുസ്ലിയാരും കൽ തുറങ്കിലായി. പഴശ്ശിയുടെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിനെതിരായ നീക്കമറിഞ്ഞ ടിപ്പു സുൽത്താൻ ആറായിരം പേരടങ്ങുന്ന മൈസൂർ പടയെ പഴശ്ശിയുടെ സഹായത്തിനായി വയനാട്ടിലേക്ക് അയച്ചു. ഇതോടെ അപകടം മണത്ത ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വിട്ടുവീഴ്ച്ചക്ക് തയ്യാറായി, ബോംബെ ഗവർണ്ണർ ജൊനാഥൻ ഡങ്കൻ നേരിട്ട് ചർച്ച നടത്തി. പഴശ്ശി കൊട്ടാരവും സമ്പത്തും കുറമ്പനാട്ട് താലൂക്കിലെ നികുതി പിരിവും എണ്ണായിരം രൂപ വാർഷിക കപ്പവുമായി നൽകാമെന്നേറ്റതോടെ പഴശ്ശി പോരാട്ടത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറി. [15] [16] ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം വിപ്ലവകാരികളുടെ ബന്ധുജനങ്ങളിൽ ബാക്കിയായ സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും പിടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു വിലപേശി, സമ്മർദ്ദം ഫലം കണ്ടു, വിപ്ലവകാരികൾ രേഖാമൂലം സന്ധി ചെയ്തു.

ഏറനാട്ടിലെ സാമൂതിരിയുടെ അപ്രമാദിത്യം 1797 ഓട് കൂടി ബ്രിട്ടീഷ് കമ്പനി നിർത്തലാക്കി. അതോടെ കരം പിരിവുകാരനെന്ന തസ്തിക അത്തൻ ഗുരുക്കൾക്ക് നഷ്ടമായി. അത്തൻ ഗുരുക്കളെ പോലുള്ള പ്രമാണിയെ ശത്രുപക്ഷത്താക്കി നിർത്താൻ കമ്പനി തയ്യാറായില്ല. അദ്ദേഹത്തെ ഇംഗ്ളീഷ് കമ്പനി ചേരനാട്ടിലെ ദരോഗ (പോലീസ് അധികാരി) ആയി നിയമിച്ചു. [17] എന്നാൽ തോളിലിരുന്ന് ചെവി കടിക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ് അത്തൻ കമ്പനിയോട് കാട്ടിയത്. കമ്പനിയുമായി യോജിക്കാതെ സ്വതന്ത്ര പ്രവർത്തനം നടത്തുവാൻ കുരിക്കൾ ശ്രമിച്ചുവെന്ന് മാത്രമല്ല സ്വന്തമായ സൈനിക സംഘത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താനും ആയുധങ്ങൾ സംഭരിക്കാനും ഈ കാലയളവ് അത്തൻ ഉപയോഗിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് അനുകൂലികളായ ജന്മിമാർ ഏറനാട്ടിലെ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്നത് അത്തൻ ഗുരുക്കൾ, ചെമ്പൻ പോക്കർ എന്ന ദരോഗ സ്ഥാനപതികളാണെന്ന വിവരം സർക്കാരിന് കൈമാറി. ഇത് ശരിവെച്ചു കൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് രഹസന്വേഷണ വിഭാഗവും കലക്ടർക്ക് റിപ്പോർട്ട് നൽകി. അത്തൻ ഗുരുക്കൾക്കും, ചെമ്പൻ പോക്കറിനും സർക്കാർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി, ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഖേദം പ്രകടിപ്പിച്ചു പിന്മാറി കമ്പനിക്ക് വിധേയരാകാം എന്നുറപ്പ് നൽകി തുടരാം, അതല്ല എങ്കിൽ കലാപകാരികളെ നേരിടുന്നതിലും ക്രൂരമായ നടപടികൾക്ക് വിധേയമാകേണ്ടി വരും. അത്തൻ ഗുരുക്കൾ സ്വീകരിച്ചത് രണ്ടാമത്തെ വഴിയായിരുന്നു. തൻറെ സമൂഹം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് കീഴിൽ സുരക്ഷിതമല്ലെന്ന് കാട്ടി ഉണ്ണി മൂസ, ചെമ്പൻ പോക്കർ എന്നിവരോടൊന്നിച്ചു അത്തൻ ഉറച്ച് നിന്നതോടെ K[18] കമ്പനിക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി വിപ്ലവകാരികളുടെ പ്രശ്നം സ്ഥാനമാനങ്ങളല്ല തങ്ങളാണ്. കമ്പനിയെ എതിർക്കാനും വെള്ളക്കാർ നാടിനെ കൊള്ളയടിക്കുന്നുവെന്ന ദുരാരോപണം ഉയർത്തി കമ്പനിയുടെ സ്വത്ത് വകകൾ കവർന്നെടുക്കാനും ഈ ലഹളക്കാർ ഒരുമിച്ചു. [19] വിപ്ലവ സംഘത്തെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്താലല്ലാതെ സ്ഥായിയായ ഭരണം നടക്കില്ലെന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാർ മനസ്സിലാക്കി. പറ്റിയ ഒരവസരം വീണുകിട്ടാനായി അവർ കാത്തു നിന്നു. 1799 മെയ് മാസം ബ്രിട്ടീഷ് -നൈസാം സൈന്യങ്ങൾ നടത്തിയ സംയുക്ത ആക്രമണത്തിൽ ടിപ്പുസുൽത്താൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇതോടെ ഇന്ത്യൻ രാജ്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും കൈപിടിയിലൊതുക്കാമെന്ന ബ്രിട്ടീഷ് മോഹം പൂവണിഞ്ഞു. ടിപ്പുവിൻറെ ഭീഷണി ഇല്ലാതായതോടെ മലബാറിൽ ബ്രിട്ടീഷ് അടിച്ചമർത്തലുകൾ പൂർവാധികം ശക്തിയോടെ തിരിച്ചു വന്നു. 1799 നവമ്പറിൽ അളിയൻ ആദം മുസ്ലിയാരെ തൂക്കിലേറ്റി ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ അത്തൻ ഗുരുക്കളോടുള്ള പ്രതികാരം തീർത്തു. [20]

മരണ വാർത്തയറിഞ്ഞ ഗുരുക്കൾ സംഹാര രുദ്രനായി ബ്രിട്ടീഷുകാരെ കാണുന്നയിടത്ത് വെച്ച് വധിക്കാനാരംഭിച്ചു. പോരാട്ടങ്ങളിൽ വിപ്ലവകാരികൾ മേധാവിത്യം നേടാൻ തുടങ്ങിയതോടെ [21] ഗവർണ്ണർ ജനറൽ ,പട്ടാള മേധാവികൾ തുടങ്ങിയവരുടെ സംയുക്ത യോഗം ചേർന്ന് ഏതുവിധേനയും കലാപകാരികളുടെ അടിവേര് നശിപ്പിക്കണമെന്ന തീരുമാനം കൈകൊണ്ടു. 1800 നവംബർ ഒന്നിന് യുദ്ധ നിപുണന്മാരായ കേണൽ ബോസണ്സിന്റെയും ക്യാപ്റ്റൻ വാട്സന്റെയും നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം വിപ്ലവ സംഘത്തെ വേട്ടയാടാനിറങ്ങി, എന്നാൽ ശക്തമായ തിരിച്ചടിയായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിന് നേരിടേണ്ടി വന്നത്, വാട്സന്റെ കീഴിലുള്ള നാലിൽ മൂന്ന് സൈനികരെയും അത്തനും സംഘവും കൊന്നൊടുക്കി. [22] ഇതോടെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം മലബാറിൽ നിന്നും പിൻവാങ്ങി. പരാജയം മണത്തത്തോടെ അത്തനും, ഉണ്ണിമൂസയും രാജ്യ ദ്രോഹികളാണെന്നും ഇവരെ ഒറ്റപ്പെടുത്തണമെന്നും കാട്ടി ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ വിളംബരം പുറപ്പെടുവിപ്പിച്ചു. അത്തൻ കുരുക്കളും, ഉണ്ണിമൂസയും, ചെമ്പൻ പോക്കരും ബദലായി മറ്റൊരു വിളംബരം പുറത്തിറക്കി. ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് പൊരുതാൻ തങ്ങളെ സഹായിക്കണമെന്ന് പൊതുജനങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടായിരുന്നു ആ വിളംബരം. [23] പൊതുജനങ്ങൾ വിപ്ലവകാരികളെ സർവ്വാത്മനാ സ്വാഗതം ചെയ്തതോടെ അപകടം മണത്ത ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചും പ്രീണനവുമായും രംഗത്ത് വന്നു, അവകൾ ഏശാതെ പോയതോടെ പഴയ തന്ത്രങ്ങൾ പൊടി തട്ടിയെടുക്കാൻ കമ്പനി നിര്ബന്ധിതരായി.

മൂന്ന് വിപ്ലവ നേതാക്കന്മാരുടെയും  അകന്ന ബന്ധുക്കളെയും പരിചയക്കാരെപ്പോലും ഒഴിവാക്കാതെ കമ്പനി അറസ്ററ് ചെയ്ത് തുറുങ്കിലടച്ചു. പിഴയായി സ്വത്തുക്കൾ കണ്ടു കെട്ടി, ഗുരുക്കൾക്ക് ഒളി സങ്കേതം ഒരുക്കിയെന്ന കാരണത്താൽ കുട്ടി അത്തൻ എന്ന കർഷകൻറെ സ്വത്തുക്കൾ കണ്ടു കെട്ടി. സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും കരുതൽ തടങ്കിലാക്കി. ഇവരുടെ ജീവന് വിലയായി വിപ്ലവ സംഘം ആയുധം വെച്ച് കീഴടങ്ങണമെന്ന ഉപാധി വെച്ചു. [24]

എന്നാൽ ഇത്തവണ സമ്മർദ്ദ തന്ത്രം ഫലം കണ്ടില്ല. ഒത്തുതീർപ്പിന് തയ്യാറാകാതെ കടുത്ത ആക്രമണമാണ് അത്തൻ ഗുരുക്കളും സഹകാരികളും ബ്രിട്ടീഷ് രാജിനെതിരെ അഴിച്ചു വിട്ടത്.[25] ഇതോടെ ഗവർണർ ജനറലൽ റിച്ചാഡ് വെല്ലസ്ലി പ്രശ്നത്തിൽ ഇടപ്പെട്ടു. രണ്ടാം ഘട്ട കലാപങ്ങളുടെ കാരണങ്ങളും പരിഹാരങ്ങളും കണ്ടെത്താനായി മേജര് വാക്കർ കമ്മീഷൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടു. മലബാർ കളക്ടർ ബേബർ , പോലീസ് സൂപ്രണ്ട് വാസൽ എന്നിവരുടെ ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങളും നയങ്ങളുമാണ് പ്രശ്ന കാരണങ്ങളെന്നും മാപ്പിള വിപ്ലവകാരികൾക്ക് പൊതുമാപ്പ് നൽകിയാൽ രാജ്യദ്രോഹ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്നും വിട്ടു മാറി ബ്രിട്ടീഷ് രാജിൻറെ നല്ല പ്രജകളായി വർത്തിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട് എന്നുമായിരുന്നു അന്വേഷണ കമ്മീഷൻ കണ്ടെത്തലുകൾ. തഥടിസ്ഥാനത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് കമ്പനി മൂന്ന് ജാമ്യക്കാരെ വെച്ച് രാജ്യദ്രോഹക്കുറ്റത്തില് നിന്നും വിപ്ലവ നേതാക്കളെ വിടുതൽ ചെയ്യുകയും പൊതുമാപ്പ് നൽകി കുറ്റങ്ങൾ എഴുതി തള്ളുകയുമുണ്ടായി.[26] എന്നാൽ സർക്കാർ വിരുദ്ധ ലഹളകൾ സ്ഥിരമായി അരങ്ങേറുന്ന ഏറനാട് കേന്ദ്രമാക്കി ചെറുപ്രദേശത്തിന് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നതിനെ കുറിച്ചുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് ഉന്നത നേതൃത്വത്തിൻറെ നിലപാടുകളെ മേജർ വാക്കർ ശക്തിയുക്തം എതിർത്തു. മാപ്പിളമാരുടെ പോരാട്ടവീര്യത്തെ കുറിച്ച് ബ്രിട്ടനിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് അറിവില്ലെന്നും ചെറുപ്രദേശം സ്വതന്ത്രമായി നൽകിയാൽ അത് കേന്ദ്രമാക്കി വലി സാമ്രാജ്യം പടുത്തുയർത്താൻ കഴിവുള്ളവരാണ് മലബാറിലെ മാപ്പിളമാരെന്നും ബ്രിട്ടനിലെ അധികാര കേന്ദ്രങ്ങളെ അദ്ദേഹം പ്രത്യേകം ഓർമിപ്പിച്ചു.[27]

മാപ്പ് നൽകപ്പെട്ടെങ്കിലും ധിക്കാരപരമായ നിലപാടാണ് വിപ്ലവകാരികൾ വെച്ച് പുലർത്തിയത്, കമ്പനിയുടെ സൗഹൃദ ഹസ്തം തട്ടിമാറ്റി സമാധാനാന്തരീക്ഷം ചൂഷണം ചെയ്ത് സൈനിക ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങളെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. കമ്പനി ഭരണത്തിൽ ആരും സുരക്ഷിതരല്ലെന്നും നായർ ജന്മിമാർ കുടിയാന്മാരെ നികുതി ഭാരം ചുമത്തി ദയയില്ലാതെ പീഡിപ്പിക്കുകയാണെന്നും ബ്രിട്ടീഷ് സംവിധാനങ്ങൾ അവർക്കൊപ്പമാണെന്നും അത്തനും ആരോപണങ്ങളുന്നയിച്ചു. [28] തങ്ങളുടെ സ്വാർത്ഥ താൽപര്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുവാനായി മത ചട്ട ദുരുപയോഗപ്പെടുത്തി, പാമര ജങ്ങളെ വഞ്ചിച്ചു കാര്യസാധനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ച് പ്രതിരോധം തീർക്കുന്ന ഈ പ്രമാണികളോട് ഇനി വിട്ടു വീഴ്ച്ചയില്ലെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു ബ്രിട്ടീഷ് സേന രംഗത്തിറങ്ങി. ജാമ്യക്കാരിൽ നിന്നും ആയിരം രൂപ വെച്ച പിടിച്ചെടുത്തു. കണ്ണിൽ കാണുന്നവരെയെല്ലാം ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ചു. ഗുരുക്കളെയും സംഘത്തെയും വരുതിയിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ശ്രമങ്ങൾ മുഴുവൻ പല ഘട്ടങ്ങളിലായി കമ്പനി നടത്തി ഉപാധികളിലില്ലാതെ സ്ഥാനം വെച്ചു നീട്ടി, സമ്പത്ത് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു എന്നാൽ സഹകരിക്കാൻ ഗുരുക്കൾ തയ്യാറാവാത്തതിനാൽ ഇവയൊക്കെയും നിഷ്ഫലമായി.

അത്തൻ ഗുരുക്കളും സംഘവുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസിനും പട്ടാളത്തിനും വിജയം അവകാശപ്പെടാൻ കഴിയാത്തതോടെ ഏതു വിധേനയും വിജയം നേടുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ കേണൽ ലഫ്: കേണൽ ഇന്നിസ്, കേണൽ മെക്സിയോഡ് ,മേജർ വാർഗൻ,ക്യാപ്റ്റൻ വാട്സൻ എന്നിവരുടെ കീഴിലായി പന്തീരായിരത്തോളം വരുന്ന വിപുലമായ സേനയെ കമ്പനി മലബാറിൽ വിന്യസിച്ചു.അത്തൻ കുരുക്കളെയും അനുയായികളെയും അമർച്ച ചെയ്യാൻ കിഴക്കേ കോവിലകത്തെ സാമൂതിരിയുടെ സൈനികസഹായവും ബ്രിട്ടീഷുകാർ നേടി. ബ്രിട്ടീഷ് സേനയെ സഹായിക്കാനായി ആയിരകണക്കിന് നായർ പടയാളികൾ രംഗത്തെത്തി. [29] 1802 ഇൽ നടന്ന രക്ത രൂക്ഷിതമായി യുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ ബ്രിട്ടീഷ് - നായർ സേനകളുടെ പകുതിയിലേറെ പേരെ ഹോമിച്ചു കൊണ്ട് ഉണ്ണി മൂസയെയും സംഘത്തെയും വെള്ളക്കാർ പൂർണ്ണമായും കൊന്നൊടുക്കി.

ഉണ്ണി മൂസയ്ക്കും, അത്തൻ ഗുരുക്കൾക്കും, ചെമ്പൻ പോക്കറിനും വിപ്ലവ സംഘങ്ങൾക്കും ആത്മീയ നേതൃത്വം നൽകിയിരുന്ന പുരോഹിതൻ മമ്പുറം സയ്യിദ് അലവിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യാനുള്ള പദ്ധതി കമ്പനി അധികാരികൾ തയ്യറാക്കി.[30] അത്തനടക്കമുള്ള വിപ്ലവകാരികൾ സയ്യിദ് അലവിയിൽ നിന്നും ഥരീഖത്ത് സ്വീകരിച്ചവരായിരുന്നു. [31] ഇവർ സ്ഥിരമായി തറമ്മൽ ജാറം സന്ദർശിച്ചു പ്രാർത്ഥന നടത്തുകയും അലവി നടത്തുന്ന രാതേബ് സദസ്സുകളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും അലവിയിൽ നിന്ന് മന്ത്രണം ചെയ്ത ചരടും ഏലസ്സും വാങ്ങി അനുഗ്രഹം തേടാറുണ്ടെന്നുമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചൂണ്ടി കാട്ടിയായിരുന്നു അറസ്റ്റ് നീക്കം. വിപ്ലവകാരികൾക്ക് പ്രോത്സാഹനം അലവി നൽകുന്നുണ്ടെന്നും കമ്പനി പോലീസ് കണ്ടെത്തി. [32] എന്നാൽ ക്യാപ്റ്റൻ വാട്സൻ, കലക്ടർ എന്നിവർ ഈ നീക്കത്തെ എതിർത്തു. മലബാറിലെ ആബാല വൃദ്ധം ജനങ്ങൾ ആദരിക്കുന്ന സിദ്ധൻ അലവിക്കെതിരായ ഏത് വഴിയും രക്തരൂക്ഷിതമായി മാറുമെന്നും കമ്പനിയുടെ തകർച്ചയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കുമെന്നും അവർ വാദിച്ചതോടെ അലവിക്കെതിരായ നീക്കത്തിൽ നിന്നും പോലീസ് പിൻവാങ്ങി.

മരണം[തിരുത്തുക]

അത്തൻ ഗുരുക്കളെയും സംഘത്തെയും ഉപരോധത്തിലാക്കി കീഴടക്കാനുള്ള പദ്ധതി ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം തയ്യാറാക്കി. എന്നാൽ കമ്പനി പട്ടാളവും രണ്ടായിരത്തോളം കിഴക്കേ കോവിലക സാമൂതിരി പട്ടാളവും ഒരു ഭാഗത്തും അതാണ് ഗുരുക്കളും സംഘവും മറുഭാഗത്ത് നിന്നും പൊരുതിയ കഠിന യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തെ കടന്നാക്രമിച്ചു വ്യാപക നാശനഷ്ടങ്ങൾ വരുത്താൻ ലഹളക്കാർക്കായി എന്നത് ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികളെ ഒന്നടങ്കം വിസ്മയിപ്പിച്ചു. [33] ആത്തനെയും സംഘത്തെയും കുരുക്കാനുള്ള തന്ത്രങ്ങളിലേക്ക് ക്യാപ്റ്റൻ വാട്സൺ നീങ്ങി. തുറന്ന യുദ്ധം കമ്പനിക്ക് കനത്ത നാശം സമ്മാനിക്കുമെന്ന് ഇതിനകം തന്ത്രജ്ഞനായ വാട്സൻ മനസ്സിലാക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു അതിനാൽ തന്നെ ആളും പരിവാരവുമില്ലാതെ അത്തൻ ഗുരുക്കളെ വലയിലാക്കാനുള്ള കെണിയായിരുന്നു കമ്പനി പട്ടാളം തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടിരുന്നത്. പദ്ധതി ഫലപ്രദമാകാൻ വേണ്ടി മലബാറിലെ ബ്രിട്ടീഷ് പ്രതേക സേന ദൗത്യം കഴിഞ്ഞുവെന്ന പ്രതീതി പൊതുജനങ്ങളിൽ രൂപപ്പെടുത്തി. ഗുരുക്കളുടെ സ്വത്ത് വകകൾ മുഴുവനായും കണ്ട് കെട്ടി ഏറെ ദിവസം കഴിയും മുൻപേ പദ്ധതി ഫലം കണ്ടു. തൻറെ ശിഷ്യരെ സന്ദർശിക്കാൻ അത്തൻ പട്ടാമ്പിയിലെ പരിശീലന കളരിയിൽ വരുന്നുണ്ടെന്ന വാർത്ത ചാരന്മാരിലൂടെ കമ്പനിക്ക് ചോർന്നു കിട്ടി.

സന്ധ്യാസമയത്തിന് മുൻപ് പട്ടാമ്പി മാപ്പാട്ട് കരയിലുള്ള അത്തൻ ഗുരുക്കളുടെ കളരി തൊടി 600 പേരുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് സേന വളഞ്ഞു. അത്തനും സഹകാരികളായ 18 മറ്റ് ഗുരുക്കന്മാരും മാത്രമായിരുന്നു കളരി തൊടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്. ക്യാപ്റ്റൻ വാട്സൺ വിപ്ലവകാരികളോട് കീഴടങ്ങാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അത്തനും സംഘവും കീഴടങ്ങാൻ തയ്യാറായില്ല. അവർ സന്ധ്യാ നിസ്കാരം അനുഷ്ഠിച്ചു. മരണം വരെ പോരാടുമെന്ന് കരങ്ങൾ പിടിച്ചു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത ശേഷം രതേബ് ആചാരം നിർവ്വഹിച്ചു. ഉച്ചത്തിലുള്ള ശ്ലോകങ്ങൾ കേട്ടതോടെ വിപ്ലവകാരികൾ ആക്രമണത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയാണെന്ന് ക്യാപ്റ്റൻ വാട്സൻ മനസ്സിലാക്കി. സേനാംഗങ്ങളോട് ജാഗരൂഗരാകാൻ ക്യാപ്റ്റൻ നിർദേശിച്ചു. കാടിനുള്ളിലെന്ന പോലെയായിരുന്നു കളരി തൊടി നില കൊണ്ടിരുന്നത്.ഭൂമിയിൽ ആഴത്തിൽ കുഴികുത്തിയാണ് കളരി സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇക്കാരണങ്ങളാൽ രാത്രി സമയമയത്ത് പൂർണ്ണ തോതിലുള്ള സൈനികാക്രമണം അസാധ്യമാണ് താനും. ആക്രമണ നീക്കവുമായി പോരാളികൾ പുറത്തെത്തിയാൽ വെടിവെച്ച് കൊന്ന് തള്ളുവാനുമായി ബ്രിട്ടീഷ് സേന വലവിരിച്ചു കാത്ത് നിന്നു. അന്ന് രാത്രിയിൽ കഠിന യുദ്ധം അരങ്ങേറി. നേരം പുലർന്നപ്പോഴേക്കും അത്തനടക്കമുള്ള 19 ലഹളക്കാരെയും ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം കൊന്നു തള്ളിയിരുന്നു. ക്യാപ്റ്റൻ വാട്സൻറെ തോക്കിൽ നിന്നുതിർന്ന വെടിയാണ് അത്തൻ ഗുരുക്കളുടെ ജീവൻ കവർന്നത്. പ്രാദേശിക ദൃക്സാക്ഷി വിവരണമനുസരിച്ചു യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സേനയുടെ 600 ൽ 560 പേരും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒളിയുദ്ധത്തിൽ അഗ്രഗണ്യനായ അത്തൻറെ നേതൃത്വത്തിൽ കളരി അഭ്യാസത്തിൽ മിടുക്കന്മാരായ 19 പേരും നടത്തിയ ഒളിപ്പോർ ആയിരിക്കാം കമ്പനി സേനയ്ക്ക് കനത്ത ആഘാതം സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.

ബ്രിട്ടീഷ് രേഖകൾ പ്രകാരം മാപ്പിള ലഹളകളകൾക്ക് ആരംഭം കുറിച്ചത് അത്തൻ ഗുരുക്കൾ അടക്കമുള്ള മൂന്ന് വിപ്ലവകാരികളാണ്. 1817 ൽ മഞ്ചേരിയിൽ അരങ്ങേറിയ ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ ലഹളയുടെ കാർമ്മികത്വം അത്തൻ ഗുരുക്കളുടെ മകനായ കുഞ്ഞഹമ്മദ് കോയക്കായിരുന്നു, 1854 മഞ്ചേരി ലഹളയ്ക്ക് നേതൃത്വം നൽകിയ അത്തൻ മോയൻ ഗുരുക്കൾ ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ പേരമകനാണ്. [34]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. K.K.N. Kurup, THE PEASANT REVOLTS IN MALABAR (1795—1805) pp. 682-688
  2. Conrad Wood, The Moplah Rebellion and its Genesis, New Delhi, 1987 , p.107
  3. കെ.എൻ. പണിക്കർ, എഗൈൻസ്റ്റ് ലോർഡ് അൻഡ് സ്‌റ്റേറ്റ്സ്: റിലിജിയൻ ആൻഡ് പെസന്റെ അപ്‌റൈസിംഗ് ഇൻ മലബാർ(1989) p.55.
  4. Voucher N0:39, W.G. Farmer's Report on the nature of the ancient Malabar tenures and the rent and revenue in Malabar 25 Feb, 1793, Government of Madras, Malabar Land Tenures, p.152.
  5. Malabar Distric Riport, Vol 2073, pp.58-90, Vo1.2167, pp.21-6, Vol 2137, pp.1069-71.
  6. A.P. Ibrahim Kunju, Mappila Muslims of Kerala,Trivandrum, 1982, p.223
  7. Malabar Collectorate Records, KRA, M 31A, Correspondences on Mappila Outrages. Vol.1, p.101
  8. M D R, Vol 2073, pp.58-90, Vo1.2167, pp.21-6, Vol2137, pp.1069-71
  9. Conrad Wood, The Moplah Rebellion and its Genesis,New Delhi, 1987, p.100
  10. C. D. Maclean, (Ed), Manual of the Administration of the Madras Presidency, Vol. 2, Delhi, 1989 (Reprint), p.106.
  11. T. K. RavindranMalabar Under Bombay Presidency: A Study of the Early British Judicial System in Malabar, 1792-1802
  12. Conrad Wood, “The First Moplah Rebellion against British Rule in Malabar”, Modern Asian Studies, 10, 4, 1976, p.551
  13. Dr ck kareem,Kerala Muslim History Directory Part-1,(1997) p 335
  14. Dr ck kareem,Kerala Muslim History Directory Part-1,(1997) p346
  15. Dr:kkn kurup, Peasants protests and revolts pp 402-404
  16. T. K. Ravindran,Malabar Under Bombay Presidency: A Study of the Early British Judicial System in Malabar, 1792-1802
  17. Conrad Wood, “The First Moplah Rebellion against British Rule in Malabar”, Modern Asian Studies, 10, 4, 1976, p.551.
  18. .N. Panikkar, Against Lord and State, p. 57
  19. William Logan, Malabar Manuel, Vol.1, pp. 529-530
  20. Bahauddin K.M., Kerala Muslims the Long Struggle,Kottayam, 1992 , p.99
  21. TNA, No 21471, Madras Revenue Proceedings, 9 July 1802, Vol.423, p. 2365
  22. Correspondence of principal collector of malabar,vol2388,pp14-15
  23. K.N. Panikkar, Against Lord and State, Religion and Peasant Uprisings in Malabar,1836-1921, p. 57.
  24. Dr ck kareem,Kerala Muslim History Directory Part-1,(1997) p 337
  25. William Logan, Malabar Manuel, Vol.1, pp. 529-530
  26. Malabar Manuel,treaties,no cc x51
  27. Walker to Wilkinson, President Malabar Commission,(A Walker Commission observations on the Administration of Malabar Quoted inConrad Wood, Moplah Rebellion and its Genesis
  28. M D R, Political, 1800, p.268
  29. T. Warden, Principal Collector of Malabar toSecretary Judicial, 17 March 1808, MJP 17 March 1808, p.1358.
  30. സി.കെ കരീം കേരള മുസ്ലിം ഡയറക്ടറി vol 2-p 370
  31. A.k kodur,Anglo-moplah war,(1921) p 26
  32. K. N. Panikkar, Against Lord and State, p. 78
  33. Correspondence of principal collector of malabar,vol2388,p26.
  34. William Logan, Malabar Manual, Vol.1, pp.560-566
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=അത്തൻ_കുരുക്കൾ&oldid=3355946" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്