നീലയമരി
| Indigofera tinctoria | |
|---|---|
 |
|
| ശാസ്ത്രീയ വർഗ്ഗീകരണം | |
| സാമ്രാജ്യം: | Plantae |
| Division: | Magnoliophyta |
| ക്ലാസ്സ്: | Magnoliopsida |
| നിര: | Fabales |
| കുടുംബം: | Fabaceae |
| ഉപകുടുംബം: | Faboideae |
| Tribe: | Indigofereae |
| ജനുസ്സ്: | Indigofera |
| വർഗ്ഗം: | I. tinctoria |
| ശാസ്ത്രീയ നാമം | |
| Indigofera tinctoria L. |
|
indigo എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിലും Indigofera tinctoria എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന പയർ വർഗ്ഗത്തിൽ പെടുന്ന ഒരു കുറ്റിച്ചെടിയാണ് നീലയമരി. ഉഷ്ണകാലാവസ്ഥയുള്ള ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് കൂടുതൽ കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിലും, ലോകത്തെമ്പാടും പഴയകാലങ്ങളിൽ ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. ഈ ചെടിയിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഇൻഡിഗൊ നിറം, ജീൻസ് തുടങ്ങിയ വസ്ത്രങ്ങളുടെ നിറക്കൂട്ടുകൾക്കും മുടി നിറം മാറ്റുന്നതിനും ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു. കേരളത്തിലെ തൊടികളിലും കാടുകളിലും ധാരാളം കണ്ടു വന്നിരുന്ന ഈ ചെടിക്ക് ആയുർവേദത്തിലും സ്ഥാനമുണ്ട്.
കൃഷിരീതി [തിരുത്തുക]
വിത്ത് പാകിയാണ് ഇവ നടുന്നത്. സെപ്റ്റംബർ - ഒക്ടോബർ മാസമാണ് വിത്ത് വിതയ്ക്കുന്നതിന് യോജിച്ച സമയം. വളരെ ചെറിയ വിത്താണ് നീലയമരിയുടേത്. ഒരു സെന്റിന് ഏകദേശം 12 ഗ്രാം വിത്ത് വേണ്ടിവരും. തൊലി കട്ടിയുള്ളതുകൊണ്ട് മുളപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വിത്ത് മണലുമായി ചേർത്ത് പതുക്കെ ഉരസണം. അല്ലെങ്കിൽ തിളച്ച വെള്ളത്തിൽ ഒരു സെക്കന്റ് മുക്കണം. മൂന്നിരട്ടി മണൽ ചേർത്താണ് വിത്ത് വിതയ്ക്കേണ്ടത്. 40 കി.ഗ്രാം കാലിവളം അടിവളമായി നല്കാം. വിതച്ച് രണ്ടു മൂന്ന് മാസത്തിനകം ചെടികൾ പൂക്കാൻ തുടങ്ങും. പൂവിടുന്നതോടെ നിലത്ത് നിന്ന് 10 സെ. മി ഉയരത്തിൽ വച്ച് ചെടികൾ മുറിച്ചെടുക്കാം. വിളവെടുത്ത ശേഷം നനയ്ക്കണം. ഒന്നര രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ അടുത്ത വിളവെടുപ്പ് നടത്താം. വളർച്ചയനുസരിച്ച് വർഷത്തിൽ 4-5 വിളവെടുപ്പ് നടത്താവുന്നതാണ്.[1]
ഉപയോഗങ്ങൾ [തിരുത്തുക]
തലമുടിയുടെ വളർച്ചയെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്ന നീലിഭൃംഗാദി എണ്ണയുടെ പ്രധാനകൂട്ടാണ് നീലയമരി ഇല.
അവലംബം [തിരുത്തുക]
- ↑ നീലിയമരിയുടെ കൃഷിയും വിപണനവും - കേരള കർഷകൻ (സെപ്റ്റംബർ 2011)
 |
സസ്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്. ഇതു വികസിപ്പിക്കുവാൻ സഹായിക്കുക. |
