നരനാരായണന്മാർ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
നരനാരായണന്മാർ
NarNarayan-Kalupur.jpg
The twin form of NarNarayan Dev at the Swaminarayan Temple Ahmedabad
ദേവനാഗരി नर-नारायण
Sanskrit Transliteration nara-nārāyaṇa
Affiliation Avatar of Vishnu
Abode Badrinath

ഹൈന്ദവപുരാണങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള രണ്ട് ഋഷിമാരാണ് നരനാരായണന്മാർ (സംസ്കൃതം: नर-नारायण). പണ്ട് ബ്രഹ്മാവിന്റെ വലത്തെ മുല ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് സനാതനമായ ധർമ്മം മൂർത്തിയായി അവതരിച്ചു . ഈ ധർമ്മം സ്വയം വിഷ്ണുവായിരുന്നു . ഈ ധർമ്മദേവന്റെ പുത്രന്മാരായി മഹാവിഷ്ണു നാല് രൂപങ്ങളിൽ അവതരിക്കുകയുണ്ടായി . ഹരി , കൃഷ്ണൻ , നരൻ , നാരായണൻ എന്നിങ്ങനെ നാല് രൂപങ്ങളിൽ വിഷ്ണു ജനിച്ചു . ഇവരിൽ ഹരിയും കൃഷ്ണനും പരമയോഗികളും , നരനും നാരായണനും മഹാതപസ്വികളുമായി ശോഭിച്ചു . ജനനത്തിനു മുൻപ് ഇവർ വിഷ്ണുസ്വരൂപരായിരുന്നു .നരനാരായണന്മാർ ഒരായിരം വർഷം ബദര്യാശ്രമത്തിലിരുന്ന് ബ്രഹ്മത്തെ തപസ്സു ചെയ്തു .[ദേവീ ഭാഗവതം 4 -ആം സ്കന്ധം].നരനും നാരായണനും ദേവകാര്യാർത്ഥം ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ അന്തിമഘട്ടത്തിൽ അർജ്ജുനനായും കൃഷ്ണനായും ജനിക്കുകയുണ്ടായി .

നരനാരായണന്മാർ വിഷ്ണുവിന്റെ അംശമാണെന്നും കൃഷ്ണാർജുനന്മാർ ഇവരുടെ പുനർജന്മമാണെന്നുമാണ് മറ്റൊരു വിശ്വാസം. നാരായണമഹർഷിയുടെ കൃഷ്ണമായ (കറുപ്പുനിറമുള്ള) ഒരു കേശം ശ്രീകൃഷ്ണനായി ജന്മമെടുത്തു എന്നു മഹാഭാരതം ആദിപർവത്തിൽ പറയുന്നു. നരനാരായണന്മാരിൽ നരൻ ശ്വേതവർണനും നാരായണൻ കൃഷ്ണവർണനും ആയിരിക്കുന്നുവെന്ന് പദ്മപുരാണത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.

നരന്റെ ഉൽപ്പത്തി[തിരുത്തുക]

ഒരിക്കൽ ബ്രഹ്മാവും ശിവനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ശിവൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു തല നുള്ളിക്കളയുന്നു . കോപിഷ്ഠനായ ബ്രഹ്മദേവൻ , തന്റെ വിയര്പ്പ് തുള്ളികളിൽ നിന്നും സ്വേദജൻ എന്നൊരു മഹാപുരുഷന് ജന്മം നല്കുകയും അവനോടു ശിവനെ വധിക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു .സ്വേദജന് ആയിരം കവച്ചങ്ങളുന്ടായിരുന്നു .ആയിരം കവചങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ സ്വേദജന് സഹസ്രകവചൻ എന്നും പേരുണ്ട് . സ്വേദജൻ ശിവനെ പിന്തുടര്ന്നു . ശിവൻ ഓടി വൈകുണ്ടത്തിലെത്തുകയും വിഷ്ണുവിനെ അഭയം പ്രാപിപ്ക്കുകയും ചെയ്തു . തുടർന്ന് വിഷ്ണു ഒരു ഹുംകാരത്താൽ സ്വേദജനെ മോഹാലസ്യപ്പെടുത്തി ശിവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു .

തുടർന്ന് ശിവൻ വിഷ്ണുവിനോട് ഭിക്ഷ യാചിച്ചു . കൈവശം ഒന്നുമില്ലാതിരുന്ന വിഷ്ണു , ശിവന്റെ കപാലത്തിൽ തന്റെ വലതുകരം ഇട്ടുകൊടുത്തു . ശിവൻ തന്റെ ശൂലം കൊണ്ട് വിഷ്ണുവിന്റെ കരത്തിൽ കുത്തുകയും വിഷ്ണുകരത്തിൽ നിന്നും ഭഗവാന്റെ രക്തം ശിവന്റെ കപാലത്തിൽ വീണു തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു . വിഷ്ണുവിന്റെ രക്തം വീണു ശിവകപാലം നിറഞ്ഞു . അപ്പോൾ വിഷ്ണു രക്തധാരയെ ഉപസംഹരിച്ചു . ഈ രക്തത്തെ ശിവൻ ആയിരം ദിവ്യവര്ഷം മൂന്നാം തൃക്കണ്ണ് കൊണ്ട് നോക്കി കൈകൊണ്ടു കശക്കി . ആ രക്തത്തിൽ നിന്നും ശിവന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും തേജസ്സോടെ ഒരു മഹാപുരുഷൻ ഉണ്ടായി വന്നു . അദ്ദേഹമാണ് രക്തജൻ . രക്തജന് ആയിരം കരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു .ഈ രക്തജനും സ്വേദജനും തമ്മിൽ യുദ്ധമാരംഭിച്ചു . ഒടുവിൽ സ്വേദജന് ഒരു കവചവും , രക്തജന് കൈ രണ്ടും മാത്രം അവശേഷിച്ചു .യുദ്ധം തുല്യനിലയിൽ അവസാനിച്ചപ്പോൾ , ബ്രഹ്മാവ്‌ സ്ഥലത്തെത്തുകയും , അടുത്ത ജന്മത്തിൽ രക്തജനും സ്വേദജനും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടട്ടെ എന്നും , അന്ന് ഇവരുടെ വിജയ പരാജയങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കാമെന്നും അറിയിച്ചു . രക്തജൻ ശിവനാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും , പിന്നീട് വിഷ്ണുവിന്റെ അംശമായ നാരായണ ഋഷിയോടു ചേർന്ന് ധർമ്മദേവന്റെ മക്കളായി പുനർജനിക്കുകയും ചെയ്തു .ഈ രക്തജൻ നരനായി ജനിച്ചിട്ട് അർജ്ജുനനായി പുനർജനിച്ചു .സ്വേദജനാണ് കര്ണ്ണൻ ആയി പുനർജനിച്ചതു .

സ്വേദജനും രക്തജനും തുല്യ നില പാലിച്ച സമയത്ത് വിഷ്ണു സൂര്യദേവനെ അടുത്തുവിളിച്ചു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു . " ദേവകാര്യം സാധിപ്പാനായി കലി - ദ്വാപര സന്ധിയിൽ ഈ സ്വേദജനെ സ്വന്തം അംശത്തിൽ നിന്നും അങ്ങ് ജനിപ്പിക്കണം .വസുഷേണൻ എന്ന പേരിൽ കുന്തിക്ക് ജനിക്കുന്ന ഇവൻ കർണ്ണനെന്നു പ്രസിദ്ധനാകും . എന്റെ പ്രസാദത്താൽ ഇവൻ സര്വ്വ സമ്പത്തും ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്യും " അതിനു ശേഷം ഇന്ദ്രനെ അടുക്കൽ വിളിച്ചു രക്തജനെ സ്വന്തം അംശത്തിൽ ജനിപ്പിക്കാൻ വിഷ്ണു ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ ഒരു തടസ്സം ഉന്നയിച്ചു . അതായത് ശ്രീരാമാവതാരത്തിൽ വിഷ്ണു സൂര്യപുത്രനെ അനുകൂലിച്ചു തന്റെ പുത്രനായ ബാലിയെ സംഹരിച്ചുവെന്നും , അതിനാൽ രക്തജനെ തന്റെ പുത്രനാക്കുകയില്ലെന്നും പറഞ്ഞു . ഇത് കേട്ടപ്പോൾ വിഷ്ണു; ഇത്തവണ ഇന്ദ്രപുത്രന്റെ തോഴനായി ഇരുന്നുകൊള്ളാമെന്നും, സൂര്യപുത്രനെ സംഹരിപ്പാൻ സഹായിക്കാമെന്നും അറിയിച്ചു . ഒടുവിൽ ഇന്ദ്രൻ സമ്മതിച്ചു . അങ്ങനെ സൂര്യപുത്രനായി സ്വേദജൻ കർണ്ണനായും , ഇന്ദ്രപുത്രനായി രക്തജൻ അര്ജുനനായും ജനിച്ചു .[പത്മപുരാണം , സൃഷ്ട്ടിഖണ്ടം , 14 ആം അദ്ധ്യായം].

ശിവനാരായണ യുദ്ധം[തിരുത്തുക]

ദക്ഷയാഗത്തിൽ സതി ആത്മാഹൂതി ചെയ്ത ശേഷം ശിവൻ കോപിഷ്ഠനായി തന്റെ ശൂലത്തെ ദക്ഷന്റെ യാഗശാലയിലേക്കെറിഞ്ഞു . ശൂലം യാഗശാല ഭസ്മമാക്കിയ ശേഷം ബദര്യാശ്രമത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന നാരായണമുനിയുടെ നെഞ്ചിൽ പോയടിച്ചു . ശൂലം ശക്തിയായി ജ്വലിച്ചുകൊണ്ടു നാരായണന്റെ മുടിയെ തപിപ്പിച്ചു . നാരായണന്റെ മുടി പച്ചനിറമായി തീർന്നു . അന്നുമുതൽ നാരായണന് മുഞ്ജകേശൻ എന്ന പേരുണ്ടായി .[1] തുടർന്ന് നാരായണൻ ശക്തിയായ ഒരു ഹുങ്കാരം വിട്ടു . അത് ശിവശൂലത്തെ മടക്കി . നാരായണന്റെ ഹുങ്കാരമേറ്റ ശൂലം തിരികെ ശിവന്റെ കൈകളിലെത്തി . ശിവൻ നരനാരായണന്മാരുമായി യുദ്ധമുണ്ടായി . നാരായണൻ ശിവന്റെ കഴുത്തിൽ പിടികൂടി . അപ്പോൾ ശിവന്റെ കഴുത്ത് നീലിച്ചു പോയി . അന്നുമുതൽ ശിവന് നീലകണ്ഠൻ എന്ന പേരുണ്ടായി . തുടർന്ന് നരൻ ശക്തിയേറിയ മന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ടു ഒരു ഇഷീക എടുത്ത് ശിവനു നേരെ പ്രയോഗിച്ചു . ഈ ഇഷീക ഒരു പരശു ആയിത്തീർന്നു . (രണ്ടു വശത്തും മഴുവോടു കൂടിയ ആയുധമാണ് പരശു ) . ശിവനാകട്ടെ പരശുവിനെ ഖണ്ഡിച്ചു കളഞ്ഞു . അന്നുമുതൽ ശിവന് ഖണ്ഡപരശു എന്ന പേരുണ്ടായി . രുദ്രനാരായണയുദ്ധം ഭയങ്കരമായി നടന്നു . തീയ് ഹവിസ്സിനെ വാങ്ങാതായി . കടൽ വറ്റിപ്പോയി . ബ്രാഹ്മണർക്കു വേദം തോന്നാതായി . ഇത്തരത്തിൽ ലോകം നശിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ , ബ്രഹ്‌മാവ്‌ ; ശിവനും നാരായണനും മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷനായി ശിവനെ ശാന്തനാക്കി . ശിവൻ നാരായണനെ വന്ദിച്ചു . അതോടെ നാരായണനും ശിവനും പരസ്പരം സ്തുതിച്ചു . നാരായണ മുനി ശിവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു .

യസ്ത്വാം വേത്തി സ മാം വേത്തി യസ്ത്വാ മനു സ മാമനു

നാവയോരന്തരം കിഞ്ചിന്മാ തേ (അ )ഭൂതഃ ബുദ്ധിരന്യഥാ (133)

അദ്യ പ്രഭൃതി ശ്രീവത്സ ശൂലാങ്കോ മേ ഭവത്യമം

മമ പാണ്യംഗിതശ്ചാപി ശ്രീകണ്ഠസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി (134)

[മഹാഭാരതം , ശാന്തിപർവ്വം , അദ്ധ്യായം 343 , ശ്ളോകങ്ങൾ 133 ,134 ]

(ഭാഷ അർത്ഥം) അങ്ങയെ അറിയുന്നവൻ എന്നെയും അറിയുന്നു . അങ്ങയുടെ ഭക്തനാരോ അവൻ എന്റെയും ഭക്തനാണ് . ഞാനും അങ്ങും ഒന്നാകുന്നു . യാതൊരന്തരവുമില്ല . അങ്ങയുടെ ബുദ്ധി ഇക്കാര്യത്തിൽ ചലിക്കരുതേ . ഇനിമുതൽ എന്റെ നെഞ്ചിലെ അടയാളം അങ്ങയുടെ ത്രിശൂലത്തിന്റേതായിരിക്കും . എന്റെ കരം കൊണ്ടു ഉണ്ടായ അടയാളത്താൽ അങ്ങ് ശ്രീകണ്ഠനായും ഭവിക്കും .[2]

ഇപ്രകാരം നാരായണനും ശിവനും പരസ്പരം പൂജിച്ചു .

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. KMG Translation of Mahabharatha Shalya Parva Chapter 343, P:168
  2. KMG Translation of Mahabharatha Shalya Parva Chapter 343, P:169
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=നരനാരായണന്മാർ&oldid=2517499" എന്ന താളിൽനിന്നു ശേഖരിച്ചത്