ജൊഹാൻ ഗഡോലിൻ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Johan Gadolin
Johan Gadolin
ജനനം 1760 ജൂൺ 5(1760-06-05)
Turku
മരണം 1852 ഓഗസ്റ്റ് 15(1852-08-15) (പ്രായം 92)
Mynämäki
ദേശീയത Finnish
മേഖലകൾ Chemistry
അറിയപ്പെടുന്നത് Yttrium

ഫിൻലാന്റുകാരനായ ഒരു രസതന്ത്രജ്ഞനും ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനും ധാതുശാസ്ത്രജ്ഞനും ആയിരുന്നു Johan Gadolin (5 ജൂൺ 1760 – 15 ആഗസ്ത് 1852). അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയ ഒരു "പുതിയ ധാതുവിൽ" നിന്നാണ് ആദ്യത്തെ റെയർ എർത്ത് മൂലകമായ ഇട്രിയം കണ്ടുപിടിച്ചത്. ഫിൻലാന്റിലെ രസതന്ത്രഗവേഷണത്തിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന ഇദ്ദേഹം Royal Academy of Turku (Åbo Kungliga Akademi) -ലെ കെമിസ്ട്രി വിഭാഗത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ അധ്യക്ഷനായിരുന്നു. Gadolin was knighted three times.

ആദ്യകാലജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും[തിരുത്തുക]

സംഭാവനകൾ[തിരുത്തുക]

Gadolin was elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences in 1790.

Gadolin became the ordinary professor of chemistry at the Royal Academy of Turku in 1797,[1] after the death of Pehr Adrian Gadd. He retained the position until his retirement in 1822.[2] He was one of the first chemists who gave laboratory exercises to students. He even allowed the students to use his private laboratory.[3]

രസതന്ത്രത്തിലെ നേട്ടങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

Gadolin made contributions in a variety of areas.

Although he never visited France,[4] he became a proponent of Antoine Lavoisier's theory of combustion.[2] Gadolin's Inledning till Chemien (1798) was the first chemistry textbook in the Nordic countries that questioned the theory of phlogiston and discussed the role of oxygen in combustion in a modern way.[3]

താപത്തെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

ഇട്രിയം, ആദ്യ റെയർ എർത്ത് മൂലകം[തിരുത്തുക]

Gadolin became famous for his description of the first rare-earth element, yttrium. In 1792 Gadolin received a sample of black, heavy mineral found in a quarry in the Swedish village Ytterby near Stockholm by Carl Axel Arrhenius.[5] By careful experiments, Gadolin determined that approximately 38% of the sample was a previously unknown "earth", an oxide which was later named yttria.[5][6] Yttria, or yttrium oxide, was the first known rare-earth metal compound — at that time, it was not yet regarded as an element in the modern sense. His work was published in 1794.[7]

The mineral that Gadolin examined was named gadolinite in 1800.[8] The element gadolinium and its oxide gadolinia were named after Gadolin by its discoverers.[9]

In an earlier paper in 1788 Gadolin showed that the same element can show several oxidation states, in his case Sn(II) and Sn(IV) 'by combining itself with larger or smaller amounts of the calcinating substance'.[10] He vividly described the disproportionation reaction:

2 Sn(II) ⇌ Sn(0) + Sn(IV).

അനാലിറ്റിക്കൽ കെമിസ്ട്രി[തിരുത്തുക]

പുരസ്കാരങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

Gadolin was knighted three times,[1] and is registered under number 245 in the Finnish House of Nobility (Riddarhuset).[11] He was titled Sir Johan Gadolin, Knight of the Orders of St. Wladimir and St. Anne.[1] His heraldic device was:

Argent, on a bend Azure with two mullets Or between a rose Gules and crystals Proper.[11]

പിൽക്കാലജീവിതം[തിരുത്തുക]

Johan Gadolin married first, at age 35, Hedvig Tihleman, with whom he had nine children. After his wife’s death he married, at age 59, Ebba Palander.[1] Gadolin retired as professor emeritus in 1822 at age 62, a mandatory age of retirement.[1] He moved to a country estate where he lived for another 30 years. He died in Mynämäki, Finland on 15 August 1852.[2][4]

The "Great Fire of 1827" started in a bakery and damaged or destroyed much of the town of Åbo. Gadolin's laboratory and collection of minerals, located near the cathedral, were destroyed.[4]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 Dean, P B; Dean, K I (August 1996). "Sir Johan Gadolin of Turku: the grandfather of gadolinium.". Academic Radiology 3 (Suppl 2): S165–9. PMID 8796552. ഡി.ഒ.ഐ.:10.1016/S1076-6332(96)80523-X. 
  2. 2.0 2.1 2.2 Kopperl, Sheldon J. (2008). Complete dictionary of scientific biography (Gadolin, Johan എഡി.). Detroit, Michigan: Charles Scribner's Sons. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 0684313200. ശേഖരിച്ചത് 31 March 2015. 
  3. 3.0 3.1 Enghag, Per (2004). Encyclopedia of the elements: technical data, history, processing, applications (1st reprint. എഡി.). Weinheim: Wiley-VCH. p. 437. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 978-3527306664. 
  4. 4.0 4.1 4.2 ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; Marshall എന്ന അവലംബങ്ങൾക്ക് ടെക്സ്റ്റ് ഒന്നും കൊടുത്തിട്ടില്ല.
  5. 5.0 5.1 Pyykkö, Pekka and Orama, Olli (1996). "What did Johan Gadolin actually do?". എന്നതിൽ Evans, C. H. Episodes from the History of the Rare Earth Elements. Dordrecht: Kluwer. pp. 1–12. 
  6. Moeller, Therald (2013). The Chemistry of the Lanthanides. Pergamon. pp. 39–44. ശേഖരിച്ചത് 10 March 2015. 
  7. Gadolin, Johan (1794). "Undersökning af en svart tung Stenart ifrån Ytterby Stenbrott i Roslagen". Kongl. Vetenskaps Academiens Nya Handlingar 15: 137–155. 
  8. Forsyth, Maria; Hinton, Bruce (2014). Rare Earth-Based Corrosion Inhibitors. Woodhead Publishing. p. 4. ഐ.എസ്.ബി.എൻ. 9780857093479. ശേഖരിച്ചത് 31 March 2015. 
  9. "Gadolinium". Periodic Table of Elements: LANL. ശേഖരിച്ചത് 31 March 2015. 
  10. Pyykkö, Pekka; Orama, Olli (1988). "Johan Gadolin's 1788 paper mentioning the several oxidation states of tin and their disproportionation reaction". Nouveau J. Chimie / New J. Chem. 12: 881–883. 
  11. 11.0 11.1 "Johan Gadolin (1760–1852)". Escutcheons of Science. ശേഖരിച്ചത് 1 April 2015. 
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ജൊഹാൻ_ഗഡോലിൻ&oldid=2824695" എന്ന താളിൽനിന്നു ശേഖരിച്ചത്