വാഴക്കുല (കവിത)

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search

ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപ്പിള്ള രചിച്ച ഒരു കവിതയാണ് വാഴക്കുല[1]. "മലയപ്പുലയനാ മാടത്തിൻമുറ്റത്തു മഴ വന്ന നാളൊരു വാഴ നട്ടു" എന്നു തുടങ്ങുന്ന വരികളുള്ള ഈ കവിത രക്തപുഷ്പങ്ങൾ എന്ന സമാഹാരത്തിലാണു് ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുള്ളത്.

ജന്മി-കുടിയാൻ വ്യവസ്ഥയ്ക്കെതിരായ കവിയുടെ രോഷം ഈ കവിതയിൽ വ്യക്തമാണ്.

കവിത[തിരുത്തുക]

മലയാപ്പുലയനാ മാടത്തിൻമുറ്റത്തു മഴ വന്ന നാളൊരു വാഴ നട്ടു. മനതാരിലാശകൾപോലതിലോരോരോ മരതകക്കൂമ്പു പൊടിച്ചുവന്നു. അരുമാക്കിടാങ്ങളിലോന്നായതിനേയു- മഴകിപ്പുലക്കള്ളിയോമനിച്ചു.

മഴയെല്ലാം പോയപ്പോൾ, മാനം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ മലയൻറെ മാടത്ത പാട്ടുപാടി. മരമെല്ലാം പൂത്തപ്പോൾ ,കുളിർകാറ്റു വന്നപ്പോൾ മലയൻറെ മാടവും പൂക്കൾ ചൂടി. വയലിൽ വിരിപ്പൂ വിതയ്ക്കേണ്ട കാലമായ്‌ വളരെ പ്പണിപ്പാടു വന്നു കൂടി. ഉഴുകുവാൻ രാവിലെ പോകും മലയനു- മഴകിയും-പോരുമ്പോളന്തിയാവും.

ചെറുവാഴത്തയ്യിനു വെള്ളമൊഴിക്കുവാൻ മറവിപറ്റാറില്ലവർക്കു ചെറ്റും, അനുദിനമങ്ങനെ ശുശ്രൂഷചെയ്കയാ- ലതുവേഗവേഗം വളർന്നുവന്നു; അജപാലബാലനിൽ ഗ്രാമീണബാലത- ന്നനുരാഗകന്ദളമെന്നപോലെ!

പകലോക്കെപ്പൈതങ്ങളാ വാഴത്തൈത്തണൽ- പ്പരവതാനിക്കുമേൽ ചെന്നിരിക്കും. പൊരിയും വയറുമായുച്ചക്കൊടുംവെയിൽ ചൊരിയുമ്പോ,ഴുതപ്പുലാക്കിടങ്ങൾ, അവിടെയിരുന്നു കളിപ്പതു കാൺകി, ലേ- തലിയാത്ത ഹൃത്തുമലിഞ്ഞു പോകും!

കരയും ചിരിക്കു,മിടയ്ക്കിടെ ത്തമ്മിലാ- 'ക്കരുമാടിക്കുട്ടന്മാർ' മല്ലടിക്കും! അതു കാൺകെ പ്പൊരിവെയിലിൻ ഹൃദയത്തിൽ ക്കൂടിയു- മലിവിൻറെ നനവൊരു നിഴൽ വിരിക്കും!

അവശന്മാ,രാർത്തന്മാ,രാലംബഹീനന്മാ- രവരുടെസങ്കടമാരറിയാൻ? അവരർദ്ധനഗ്നന്മാ,രാതപമഗ്നമാ- രവരുടെ പട്ടിണിയെന്നു തീരാൻ?

അവരാർദ്രചിത്തന്മാ,രപഹാസപാത്രങ്ങ- ളവരുടെ ദുരിതങ്ങളെങ്ങൊടുങ്ങാൻ? ഇടതിങ്ങിനിറയുന്നു നിയമങ്ങൾ, നീതിക- ളിടമില്ലവർക്കൊന്നു കാലുകുത്താൻ !

ഇടറുന്ന കഴൽവയ്പ്പൊടുഴറിക്കുതിക്കയാ- ണിടയില്ല ലോകത്തിനിവരെ നോക്കാൻ. ഉമിനീരിറക്കാതപ്പാവങ്ങൾ ചാവുമ്പോ- ളുദകക്രിയപോലും ചെയ്തിടേണ്ട.

മദമത്തവിത്തപ്രതാപമേ, നീ നിൻറെ മദിരോത്സവങ്ങളിൽ പങ്കുകൊള്ളൂ!

പറയുന്നു മാതേവൻ- " ഈ ഞാലിപ്പൂവൻറെ പഴമെത്ര സാദോള്ളതായിരിക്കും !" പരിചോ, ടനുജൻറെ വാക്കിൽ ചിരി വന്നു പരിഹാസഭാവത്തിൽ തേവനോതി: "കൊലവരാറായി, ല്ലതിനുമുമ്പേതന്നെ കൊതിയൻറെ നാക്കത്തു വെള്ളം വന്നു!"

പരിഭവിച്ചീടുന്നു നീലി :"അന്നച്ചന- തരി വാങ്ങാൻ വല്ലോർക്കും വെട്ടി വിക്കും." "കരുനാക്കുകൊണ്ടൊന്നും പറയാതെടി മൂശേട്ടെ!" കരുവള്ളോൻ കോപിച്ചോരാജ്ഞ നൽകി!

അതു കേ, ട്ടെഴുന്നേറ്റു ദൂരത്തു മാറിനി- ന്നവനെയവളൊന്നു ശുണ്ഠി കൂട്ടി

"പഴമായാ നിങ്ങളെക്കാണാണ്ടെ സൂത്രത്തി- പ്പകുതീം ഞാനൊററയ്ക്കു കട്ടു തിന്നും!"

"അതു കാണാ,മുവ്വടീ ചൂരപ്പഴാ നെന- ക്കതിമോഹമേറെക്കടന്നുപോയോ! ദുരമൂത്ത മറുതേ, നിൻതൊടയിലെത്തൊലിയന്നി- ക്കരുവള്ളോനുരിയണോരുരിയൽ കണ്ടോ!.." ഇതു വിധം നിത്യമാ വാഴച്ചുവട്ടി,ല - ക്കൊതിയസമാജം നടന്നു വന്നു.

കഴിവതും വേഗം കുലയ്ക്കണ,മെന്നുള്ളിൽ- ക്കരുതിയിരിക്കുമാ വാഴപോലും! അവരുടെയാഗ്രഹമത്രയ്ക്കഗാധവു- മനുകമ്പനീയവുമായിരുന്നു!

ഒരു ദിനം വാഴകുലച്ചതു കാരണം തിരുവോണം വന്നു പുലക്കുടിലിൽ, കലഹിക്കാൻ പോയില്ല പിന്നീടോരിക്കലും കരുവള്ളോൻ നീലിയോടെന്തുകൊണ്ടോ!

അവളൊരുകള്ളിയാ,ണാരുമറിഞ്ഞിടാ- തറിയാമവൾക്കെന്തും കട്ടുതിന്നാൻ. അതുകൊണ്ടവളോടു സേവകൂടീടുകി- ലവനുമതിലൊരു പങ്കു കിട്ടാം .

കരുവള്ളോൻ നീലിതൻ പ്രാണനായ്‌, മാതെവൻ കഴിവതും കേളനെ പ്രീതനാക്കി. നിഴൽ നീങ്ങി നിമിഷത്തിൽ നിറനിലാവോതുന്ന നിലയല്ലോനിർമ്മല ബാല്യകാലം !

അരുമക്കിടാങ്ങൾതന്നാനന്ദം കാൺകയാ- ലഴകിക്കു ചിത്തം നിറഞ്ഞു പോയി. കുല മൂത്തു വെട്ടിപ്പഴുപ്പിച്ചെടുക്കുവാൻ മലയനുമുള്ളിൽ തിടുക്കമായി. അവരോമൽപ്പൈതങ്ങൾക്കങ്ങനെയെങ്കിലു- മവനൊരു സമ്മാനമേകാമല്ലോ. അരുതവനെല്ലുനുറുങ്ങി യത്നിക്കിലു- മരവയർക്കഞ്ഞിയവർക്കു നൽകാൻ, ഉടയോൻറെ മേടയി,ലുണ്ണികൾ പഞ്ചാര- ച്ചുടുപാലടയുണ്ടു റങ്ങിടുമ്പോൾ, അവനുടെ കണ്മണിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ പട്ടിണി- ക്കലയണമുച്ചക്കൊടുംവെയിലിൽ! അവരുടെ തൊണ്ടനനയ്ക്കുവാനുള്ളതെ- ന്തയലത്തെ മേട്ടിലെത്തോട്ടുവെള്ളം!

കനിവറ്റ ലോകമേ, നീ നിൻറെ ഭാവനാ- കനകവിമാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കൂ, മുഴുമതി പെയ്യുമപ്പൂനിലാവേറ്റുകൊ- ണ്ടഴകിനെത്തേടിയലഞ്ഞുകൊള്ളൂ, പ്രണയത്തിൽ കൽപ്പകത്തോപ്പിലെ, പ്പച്ചില - ത്തണലിലിരുന്നു കിനാവുകാണൂ. ഇടനെഞ്ഞു പൊട്ടി, യീ പ്പാവങ്ങളിങ്ങനെ- യിവിടെക്കിടന്നു തുലഞ്ഞിടട്ടെ. അവർതൻ തലയോടുകൾ കൊണ്ടു വിത്തേശ്വര- രരമന കെട്ടിപ്പടുത്തിടട്ടെ. അവരുടെ ഹൃദ്രക്തമൂറ്റിക്കുടിച്ചവ- രവകാശഗർവ്വം നടിച്ചിടട്ടെ. ഇവയൊന്നും നോക്കേണ്ട,കാണേണ്ട, നീ നിൻറെ പവിഴപ്പൂങ്കാവിലലഞ്ഞുകൊള്ളൂ !

മലയനാ വാഴയെ സ്പർശിച്ച മാത്രയിൽ മനതാരിൽ നിന്നൊരിടി മുഴങ്ങി. അതിനുടെ മാറ്റൊലി ചക്രവാളം തകർ- ത്തലറുന്ന മട്ടിലവനു തോന്നി. പകലിൻറെ കുടൽമാലച്ചുടുചോരത്തെളി കുടി- ച്ചകലത്തിലമരുന്നിതന്തിമാർക്കൻ! ഒരു മരപ്പാവപോൽ നിലകൊള്ളും മലയനി- ല്ലൊരുതുള്ളി രക്തമക്കവിളിലെങ്ങും ! അനുമാത്രം പൊള്ളുകയാണവനാത്മാവൊ- രസഹനീയാതപജ്ജ്വാല മൂലം! അമിതസന്തുഷ്ടിയാൽ തുള്ളിക്കളിക്കയാ- ണരുമക്കിടാങ്ങൾ തൻ ചുറ്റുമായി; ഇലപോയി, തൊലി പോയി,മുരടിച്ചോരിലവിനെ വലയം ചെയ്തുലയുന്ന ലതകൾ പോലെ.

അവരുടെ മിന്നിവിടർന്നൊരക്കണ്ണുക - ളരുതവനങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കാൻ . അവരുടെ കൈകൊട്ടിപ്പൊട്ടിച്ചിരിക്കൽ ക- ണ്ടവനന്തരംഗം തകർന്നു പോയി. കുല വെട്ടാൻ കത്തിയുയർത്തിയ കൈയ്യുകൾ നിലവിട്ടു വാടിത്തളർന്നു പോയി.

കരുവള്ളോൻ നീലിക്കൊരുമ്മ കൊടുക്കുന്നു, കരളിൽ തുളുമ്പും കുതൂഹലത്താൽ. അവളറിയാതുടനസിതാധരത്തിൽ നി- ന്നവിടെങ്ങുമുതിരുന്നു മുല്ലപ്പൂക്കൾ.

മലയൻറെ കണ്ണിൽ നിന്നിറ്റിറ്റു വീഴുന്നു ചിലകണ്ണീർക്കണികകൾ പൂഴിമണ്ണിൽ . അണുപോലും ചലനമറ്റമരുന്നിതവശരാ യരികത്തുമകലത്തും തരുനിരകൾ!

സരസമായ്‌ മാതേവൻ കേളൻറെ തോളത്തു വിരൽത്തട്ടിത്താളം പിടിച്ചു നിൽപ്പൂ. അണിയിട്ടിട്ടനുമാത്രം വികസിക്കും കിരണങ്ങ- ളണിയുന്നു കേളൻറെ കടമിഴികൾ!

ഇരുൾ വന്നു മൂടുന്നു മലയൻറെ കൺമുമ്പി,- ലിടറുന്നു കാലുകളെന്തു ചെയ്യും ? കുതിരുന്നു മുന്നിലത്തിമിരവും കുരുതിയിൽ ചതിവീശും വിഷവായു തിരയടിപ്പൂ!

അഴകി,യാ മാടത്തി,ലേങ്ങലടിച്ചടി- ച്ചഴലുകയാ,ണിതിനെന്തു ബന്ധം ?.. കുല വെട്ടി!-മോഹിച്ചു,മോഹിച്ചു, ലാളിച്ച കുതുകത്തിൻ പച്ചക്കഴുത്തു വെട്ടി!- കുല വെട്ടി!- ശൈശവോല്ലാസ കപോതത്തിൻ കുളിരൊളിപ്പൂവൽ ക്കഴുത്തു വെട്ടി!-

തെരുതെരെക്കൈകൊട്ടിത്തുള്ളിക്കളിക്കുന്നു പരമസന്തുഷ്ടരായ്ക്കണ്മണികൾ.

ഒരു വെറും പ്രേതം കണക്കതാ മേൽക്കുമേൽ മലയൻറെ വക്ത്രം വിളർത്തു പോയി!

കുലതോളിലേന്തിപ്രതിമയെപ്പോലവൻ കുറെനേരമങ്ങനെ നിന്നുപോയി!

അഴിമതി, യക്രമ, മത്യന്ത രൂക്ഷമാ- മപരാധം , നിശിതമാമശനീപാതം! കളവെന്തന്നറിയാത്ത പാവങ്ങൾ പൈതങ്ങൾ കനിവറ്റലോകം കപട ലോകം ! നിസ്സ്വാർത്ഥസേവനം. നിർദ്ദയ മർദ്ദനം നിസ്സഹായത്വം, ഹാ, നിത്യ ദുഃഖം!

നിഹതനിരാശാതിമിരം ഭയങ്കരം ! നിരുപാധികോഗ്രനിയമഭാരം !- ഇതിനൊക്കെ പ്രതികാരം ചെയ്യാതടങ്ങുമോ പതിതരെ നിങ്ങൾ തൻ പിന്മുറക്കാർ?

കുല തോളിലേന്തി പ്രതിമപോലങ്ങനെ മലയനാ മുറ്റത്തു നിന്നു പോയി. അരുത,വനൊച്ച പൊങ്ങുന്നതില്ല ,ക്കരൾ തെരുതെരെപ്പേർത്തും തുടിപ്പു മേന്മേൽ ! ഒരു വിധം ഗദ്ഗദം ഞെക്കിഞെരുക്കിയ കുറെയക്ഷരങ്ങൾ തെറിപ്പൂകാറ്റിൽ: " കരയാതെ മക്കളെ..കൽപ്പിച്ചു..തമ്പിരാൻ .. ഒരു വാഴ വേറെ ...ഞാൻ കൊണ്ടു പോട്ടെ !"

മലയൻ നടക്കുന്നു -- നടക്കുന്നു മാടത്തി- ലലയും മുറയും നിലവിളിയും ! അവശന്മാ,രാർത്തന്മാ,രാലംബഹീനന്മാ- രവരുടെ സങ്കടമാരറിയാൻ? പണമുള്ളോർ നിർമിച്ച നീതിക്കിതിലൊന്നും പറയുവാനില്ലേ?-ഞാൻ പിൻവലിച്ചു !...

ഇതും കാണുക[തിരുത്തുക]

Wikisource-logo.svg
ഈ ലേഖനത്തിലെ വിഷയത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന കൃതി വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിലെ വാഴക്കുല എന്ന താളിലുണ്ട്.

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. http://www.mathrubhumi.com/mobile/news.php?id=1695&cat=Books&sub=503
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=വാഴക്കുല_(കവിത)&oldid=2744221" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്