വാക്യദോഷം

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search

മലയാള വ്യാകരണത്തിലെ ഒരു വിഭാഗമാണ് വാക്യദോഷം. ഒരു വാചകം പ്രയോഗികുന്നതിൽ വരുന്ന സാധാരണ ദോഷങ്ങൾ (തെറ്റുകൾ) ആണ് വാക്യ ദോഷങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രധാനമായും 18 വാക്യ ദോഷങ്ങളെ പറ്റി ഉള്ളൂർ സാഹിത്യചരിത്രത്തിൽ പ്രസ്ഥാവിച്ചിട്ടുണ്ട്. 19 വാക്യ ദോഷങ്ങളെ പറ്റി എ.ആർ. രാജരാജവർമ്മ ഭാഷാഭൂഷണത്തിലും പ്രസ്ഥാവിക്കുന്നു. അവയുടെ വിവരണം താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നതു പോലെയാണ്.

ഭാഷാഭൂഷണം[തിരുത്തുക]

വാക്യദോഷങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

ക്ലിഷ്ടം[തിരുത്തുക]

വിരുദ്ധബന്ധം[തിരുത്തുക]

വിസന്ധി[തിരുത്തുക]

ഹതവൃത്തം[തിരുത്തുക]

ഉക്തപദം[തിരുത്തുക]

ന്യൂനപദം[തിരുത്തുക]

അധികപദം[തിരുത്തുക]

സമാപ്ത പുനരാത്തം[തിരുത്തുക]

18 വാക്യദോഷങ്ങളിൽ ഒരെണ്ണം. സമാപ്തമായ വാക്യത്തിൽ പിന്നീട് ചിലത് കൂടി കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നത് സമാപ്ത പുനരാത്തം.[1]

ഉദാ
-

ഇതിൽ നാലാം പാദം ഏച്ചുകെട്ടിയതു പോലെയാണ്‌. മൂന്നാം പാദം കൊണ്ട് അർത്ഥപൂർത്തി വന്നു. ഇനിയെന്ത് എന്ന് ആകാംക്ഷ ഉയർത്തേണ്ടി വരുന്നതാണു്‌ ദോഷത്തിനു കാരണം എന്നാൽ ഇത് ചമത്കാര ഭംഗിയോടെ ഉപയോഗിക്കാം

ഈ പറഞ്ഞ ശ്ലോകത്തിൽ, മദ്യപനെക്കുറിച്ച് പറയാതെ, കാളയെക്കുറിച്ച് മാത്രം പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ അതു ഭംഗിയാകുമായിരുന്നു.

മറ്റൊരു ഉദാഹരണം

ഇവിടെ ഉപമാനം , വാക്യത്തിനിടയിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കാതെ അവസാനം ചേർത്തതിനാൽ ഭംഗികൂടി. അവിടെ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് അലയൊഴിഞ്ഞ കടൽ പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു എന്നാണു ശരിയായ പ്രയോഗം

പതത്പ്രകർഷം[തിരുത്തുക]

സങ്കീർണം[തിരുത്തുക]

അഭവന്മതയോഗം[തിരുത്തുക]

ഗർഭിതം[തിരുത്തുക]

അനുക്തവാച്യം[തിരുത്തുക]

പ്രസിദ്ധിഹതം[തിരുത്തുക]

അസ്ഥാനസ്ഥപദം[തിരുത്തുക]

അവിമൃഷ്ടവിധേയാംശം[തിരുത്തുക]

വിരുദ്ധബുദ്ധിപ്രദം[തിരുത്തുക]

ഭഗ്നപ്രക്രമം[തിരുത്തുക]

അക്രമം[തിരുത്തുക]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. സാഹിത്യവിജ്ഞാന നിഘണ്ടു, സി.വി. വാസുദേവഭട്ടതിരി, Pen Books 2003, page 471
  2. കാമതിലക ഭാണം
  3. ഭാഷാഭൂഷണം, എ.ആർ. രാജരാജവർമ്മ, NBS 1970 page 119
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=വാക്യദോഷം&oldid=3315984" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്