മറിയ ഗെപ്പേർട്ട്-മയർ
മേരി ക്യൂറിക്കു ശേഷം ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ നോബൽ പുരസ്കാരം നേടിയ ശാസ്ത്രജ്ഞയാണ് മറിയ ഗെപ്പേർട്ട്-മയർ (ജൂൺ 28, 1906 –ഫെബ്രുവരി 20, 1972). 1963-ൽ ലഭിച്ച ഈ ബഹുമതി യൂജീൻ വിഗ്നർ, ഹാന്സ് ജെൻസൺ എന്ന മറ്റു രണ്ടു ശാസ്ത്രജ്ഞരോടൊപ്പം അവർ പങ്കിട്ടു. അണു കേന്ദ്രത്തിന്റെ (ന്യൂക്ളിയസ്) ഘടനെയെക്കുറിച്ചുളള ഗവേഷണത്തിനാണ് ഇവർ മൂവരും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്.
മറിയ ഗെപ്പേർട്ട്-മയർ | |
|---|---|
| ജനനം | ജൂൺ 28, 1906 |
| മരണം | ഫെബ്രുവരി 20, 1972 (65 വയസ്സ്) സാൻ ഡീഗോ, കാലിഫോർണിയ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് |
| പൗരത്വം | Germany United States |
| അൽമ മേറ്റർ | ഗോട്ടിംഗൻ സർവകലാശാല |
| അറിയപ്പെടുന്നത് | ന്യൂക്ലിയർ ഷെൽ ഘടന |
| അവാർഡുകൾ | ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം (1963) |
| Scientific career | |
| Fields | ഭൗതികശാസ്ത്രം |
| Institutions | Sarah Lawrence College Columbia University Los Alamos Laboratory Argonne National Laboratory University of California, San Diego |
| Doctoral advisor | മാക്സ് ബോൺ |
| Signature | |
ജീവിതരേഖ
[തിരുത്തുക]ജർമനിയിലെ ഗോട്ടിംഗനിലാണ് മറിയ സ്കൂൾ-കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയത്. 1930-ൽ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ പി.എച്.ഡി നേടി. ആ വർഷം തന്നെ സുഹൃത്തും സഹപ്രവർത്തകനുമായിരുന്ന ജോസഫ് എഡ്വേഡ് മയർ എന്ന അമേരിക്കൻ ശാസ്ത്രജ്ഞനെ വിവാഹം കഴിച്ച് അമേരിക്കയിലേക്ക് യാത്രയായി. സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം മൂർദ്ധന്യത്തിൽ നിന്നിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അനുയോജ്യമായ ഉദ്യോഗം കണ്ടെത്താൻ മറിയക്ക് ഏറെ ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നു.[1]
ഷിക്കാഗോ യൂണിവഴ്സിറ്റിയോടനുബന്ധിച്ച ഇൻസിറ്റിറ്റൂട്ട് ഓഫ് ഫിസിക്സിലും ആർഗോൺ നാഷണൽ ലാബറട്ടറിയിലും ഗവേഷണം നടത്തുന്ന സമയത്താണ് മറിയ ന്യൂക്ളിയസ്സിന്റെ ഘടനയെക്കുറിച്ചുളള, ഗണിതശാസ്ത്രത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ മോഡൽ തയ്യാറാക്കിയത്. ന്യക്ളിയസ്സിൽ കണികകൾ പല അടരുകളായാണ് സജ്ജീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുളളതെന്നും, കണികകളുടെ ആകെത്തുക 2, 8. 20, 28,50,82, 126 എന്നിങ്ങനെയാവുമ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് അവക്ക് ഘടനാപരമായ സ്ഥിരത കൈവരുന്നതെന്നും മറിയ ഗെപ്പേർട്ട്-മയർ കണ്ടെത്തി. ഇതേ നിഗമനത്തിൽത്തന്നെ യൂജീൻ വിഗ്നർ, ഹാന്സ് ജെൻസൺ എന്നീ ശാസ്ത്രജ്ഞരും എത്തിച്ചേരുകയുണ്ടായി.
ആദ്യകാലം
[തിരുത്തുക]1906 ജൂൺ 28 ന്, മുൻ പ്രഷ്യൻ രാജ്യത്തിലെ ഒരു സൈലേഷ്യൻ നഗരമായ കട്ടോവിറ്റ്സിൽ (ഇപ്പോൾ പോളണ്ടിലെ കാറ്റോവിസ്) മരിയ ഗോപ്പർട്ട് ജനിച്ചു. ശിശുരോഗവിദഗ്ദ്ധനായിരുന്ന ഫ്രെഡറിക് ഗോപ്പർട്ടിന്റെയും ഭാര്യ മരിയയുടെയും (മുമ്പ്, വുൾഫ്) ഏക മകളായിരുന്നു അവർ.[2] 1910 ൽ, ആറാം തലമുറയിലെ[3] യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസറായ അവരുടെ പിതാവ് ഗോട്ടിംഗൻ സർവകലാശാലയിൽ പീഡിയാട്രിക്സ് പ്രൊഫസറായി നിയമിതനായപ്പോൾ അവർ കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഗോട്ടിംഗനിലേക്ക് താമസം മാറി.[4] അമ്മയെക്കാൾ അടുപ്പം ഗോപ്പർട്ടിന് അച്ഛനോടായിരുന്നു. "എന്റെ അച്ഛൻ കൂടുതൽ രസികനായിരുന്നു", അവർ പിന്നീട് വിശദീകരിച്ചു. "അദ്ദേഹം എല്ലാത്തിനുമുപരി ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്നു".[5]
ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മധ്യവർഗ പെൺകുട്ടികൾക്കായുള്ള ഗോട്ടിംഗനിലെ ഹോഹെരെ ടെക്നിഷെയിൽനിന്നാണ് ഗോപ്പേർട്ട് വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയത്.[6] 1921-ൽ, സർവ്വകലാശാലാ പ്രവേശനത്തിന് പെൺകുട്ടികളെ സജ്ജമാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ സഫ്രഗെറ്റുകൾ നടത്തുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ ഹൈസ്കൂളായ ഫ്രൗൻസ്റ്റുഡിയത്തിൽ അവർ പഠനത്തിന് ചേർന്നു. 17 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ, തന്റെ സ്കൂളിലെ മൂന്നോ നാലോ പെൺകുട്ടികളും മുപ്പത് ആൺകുട്ടികളുമായി, യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രവേശന പരീക്ഷയായ അബിതുർ അവർ എഴുതി. എല്ലാ പെൺകുട്ടികളും വിജയിച്ചുവെങ്കിലും ആൺകുട്ടികളിൽ ഒരാൾ മാത്രമേ ഈ പരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചുള്ളൂ.[7]
1924-ലെ വസന്തകാലത്ത്, ഗോപ്പർട്ട് ഗോട്ടിംഗൻ സർവകലാശാലയിൽ പഠനത്തിന് ചേർന്നു, അവിടെ അവൾ ഗണിതശാസ്ത്രം പഠിച്ചു.[8] ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കേംബ്രിഡ്ജ് സർവകലാശാലയിൽ ഒരു വർഷം ചെലവഴിച്ച ശേഷം അവർ ഗോട്ടിംഗനിലേക്ക് മടങ്ങി. പെൺകുട്ടികൾക്കായുള്ള സ്കൂളുകളിൽ വനിതാ ഗണിതശാസ്ത്ര അധ്യാപകരുടെ കുറവുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നതിനാൽ, ഉയർന്ന തൊഴിലില്ലായ്മയുടെ ആ സമയത്ത് ഗണിതശാസ്ത്രം പഠിക്കുന്ന സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിച്ചു, ഗോട്ടിംഗനിൽ ഗണിതശാസ്ത്ര പ്രൊഫസർ എമ്മി നോതർ പോലും ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും മിക്കവരും അവരുടെ അധ്യാപന സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾക്ക് യോഗ്യത നേടുന്നതിൽ മാത്രമേ താൽപ്പര്യപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളു.[9]
അവലംബം
[തിരുത്തുക]- ↑ മറിയ ഗെപ്പേർട്ട്-മയർ
- ↑ Ferry 2003, p. 18.
- ↑ Dash 1973, p. 236.
- ↑ Sachs 1979, p. 311.
- ↑ Sachs 1979, p. 312.
- ↑ Ferry 2003, p. 23.
- ↑ Dash 1973, pp. 233–234.
- ↑ Sachs 1979, p. 313.
- ↑ Dash 1973, p. 250.