ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം
രാജാവിന്റെ പരമാധികാരം, ഉപരിവർഗ്ഗത്തിന്റെ മാടമ്പിത്തം, കത്തോലിക്കാ പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ പ്രത്യേകാവകാശങ്ങൾ എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഫ്രഞ്ച് ഭരണവ്യവസ്ഥയെ സമത്വം, സാഹോദര്യം, സ്വാതന്ത്ര്യം തുടങ്ങിയ ജ്ഞാനോദയമൂല്യങ്ങളെ മുൻനിർത്തി മാറ്റിമറിച്ച പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ (1789–1799)രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹിക കലാപമാണ് ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം. രാജാവിനെ വിചാരണചെയ്ത് വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധേയമാക്കിയത് വിപ്ലവത്തിലെ ഒരു നിർണ്ണായകസംഭവമായിരുന്നു. വ്യാപകമായ രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ, അടിച്ചമർത്തൽ ഭീകരവാഴ്ച, ഏതാണ്ട് എല്ലാ യൂറോപ്യൻ ശക്തികളും കൈകടത്തിയ ആഭ്യന്തര യുദ്ധങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ കടന്നുപോയ വിപ്ലവം, നെപ്പോളിയന്റെ സമഗ്രാധിപത്യത്തിലാണ് കലാശിച്ചത്. വിപ്ലവത്തിനുശേഷമുണ്ടായ നെപ്പോളിയന്റെ യുദ്ധങ്ങൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പതനത്തെ തുടർന്നുവന്ന രണ്ടു രാജഭരണപുനഃസ്ഥാപനങ്ങൾ, പിൽക്കാലത്തെ രണ്ടു വിപ്ലവങ്ങൾ എന്നിവ ചേർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ഫ്രാൻസിനെ രൂപപ്പെടുത്തിയത്.
[തിരുത്തുക] ജനവിഭാഗങ്ങൾ
വിപ്ലവത്തിന് മുമ്പ് ഫ്രാൻസിൽ മൂന്ന് ജനവിഭാഗങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. പുരോഹിതൻമാരും പ്രഭുക്കൻമാരും സാധാരണ ജനങ്ങളും. മൂന്ന് എസ്റ്റേറ്റുകൾ എന്നാണ് ഇവരറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഫ്രാൻസിലെ മൊത്തം ജനസംഖ്യയെടുത്താൽ പുരോഹിതൻമാരും പ്രഭുക്കൻമാരും എണ്ണത്തിൽ വളരെ കുറവായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഭൂരിഭാഗം ഭൂമിയും സ്വത്തുവകകളും ഇവരാണ് കൈവശം വെച്ചിരുന്നത്. പാവപ്പെട്ട കർഷകരും ഇടത്തരക്കാരായ കച്ചവടക്കാരുമായിരുന്നു മൂന്നാം എസ്റ്റേറ്റിൽ.
രാജാവിൻറെയും പ്രഭുക്കൻമാരുടേയും ഭൂമികളിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നത് സാധാരണ കർഷകരായിരുന്നു. വളരെ നിസാരമായിരുന്നു ഇവർക്കുള്ള പ്രതിഫലം. ഇടത്തരം കർഷകരുടെ കൈവശം കുറച്ച് ഭൂമിയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ രാജാവ്, പുരോഹിതൻമാർ പ്രഭുക്കൻമാർ എന്നിവർക്ക് പല തരത്തിലുള്ള നികുതി നൽകേണ്ടിയിരുന്നതു കൊണ്ട് അവരുടെ കാര്യവും കഷ്ടമായിരുന്നു. അന്ന് നിലവിലിരുന്നത് ജന്മിത്തസമ്പ്രദായമാണ്. ജന്മികളായ പ്രഭുക്കൻമാർ തങ്ങളുടെ ഭൂമിയിൽ കൃഷി ചെയ്തിരുന്നവരെ ചൂഷണം ചെയ്ത് സൂഖമായി ജീവിച്ചു. കൂടാതെ നിരവധി നികുതികളും അവരുടെ മേൽ ചുമത്തി.
 |
ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ ലേഖനം അപൂർണ്ണമാണ്. ഇതു വികസിപ്പിക്കുവാൻ സഹായിക്കുക. |
