ദേവീമാഹാത്മ്യം

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിന്റെ ലഭ്യമായതിൽ ഏറ്റവും പഴയ കയ്യെഴുത്തു പ്രതി. പനയോലയിലാണിത് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ആദ്യകാല ഭുജിമോൽ ലിപിയിൽ, ബിഹാറിലോ നേപ്പാളിലോ പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എഴുതപ്പെട്ടതായിരിക്കാം ഇതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു

ദുർഗാദേവി മഹിഷാസുരനെതിരെ നേടിയ വിജയം വർണ്ണിക്കുന്ന സംസ്കൃതരചനയാണ്‌ ദേവീമാഹാത്മ്യം. മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഇതിന്റെ രചനാകാലമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടാണ്‌. ഈ രചനയുടെ കർത്താവായി പാരമ്പര്യം ഘോഷിക്കുന്നത് മാർക്കണ്ഡേയ മുനിയെയാണ്‌. 700 പദ്യങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന ഈ കൃതിയ്ക്ക് ദുർഗ്ഗസപ്തശതി എന്നും പേരുണ്ട്. "ചണ്ഡിപാഠം" എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു. പാഠം എന്നത് അനുഷ്ഠാനപരമായ വായനയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിലെ 700 പദ്യങ്ങൾ 13 അദ്ധ്യായങ്ങളായി ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശാക്തേയരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാന ഗ്രന്ഥമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഈ കൃതിയ്ക്ക്[1], അവരുടെ അനുഷ്ഠാന വിധികളിൽ ഏറെ പ്രധാന്യമുണ്ട്.

വേദങ്ങളിലെ പുരുഷഭാവമുള്ള ദൈവസങ്കല്പത്തെ, മുന്നേയുണ്ടായിരുന്ന മാതൃദൈവാരാധനയുമായി സമന്വയിപ്പിക്കാനും[2], ദൈവികതയെ സ്ത്രൈണതത്ത്വമായി അവതരിപ്പിക്കാനുമുള്ള ശ്രമമായിരുന്നിരിക്കാം ഈ രചന. ആര്യവും അല്ലാത്തതുമായ പശ്ചാത്തലമുള്ള പല അമ്മ ദൈവകഥകളേയും ഈ കൃതി ഒരേ കഥയിൽ സമർത്ഥമായി കൂട്ടിയിണക്കുന്നു.[3] ആൺദൈവത്തിന്റെ പ്രഭാവം കുറഞ്ഞ ഇണയെന്ന നിലയ്ക്കുള്ള പുരുഷമേധാവിത്വപരമായ സ്ഥിതിയിൽ നിന്ന്, ശക്തിയുടെ തന്നെ പ്രതീകം എന്ന അവസ്ഥയിലേയ്ക്കുള്ള അമ്മദൈവത്തിന്റെ പരിവർത്തനം, ഹിന്ദു പുരാവൃത്തത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ്‌. ഇതിനു പുറമേ, ഇതിലെ കഥ സാംഖ്യദർശനത്തിലെ പല അംശങ്ങളുമായും ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു.

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. Narayanan, Renuka, "To Devi, who abides in all beings as strength...', Hindustan Times, October 13, 2007.
    Refers to the Devimahatmyam as the "Shakta Bible"
  2. Kali, Davadatta (traanslator and commentator) (2003). Devimahatyam: In praise of the Goddess. Motilal Banarsidass. 
  3. *Swami Jagadiswarananda, Devi Māhātmyam. p vi

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]

"http://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=ദേവീമാഹാത്മ്യം&oldid=1852394" എന്ന താളിൽനിന്നു ശേഖരിച്ചത്