Folklore studies

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
ഫോക് ലോറിന്റെ മുഖചിത്രം : "അവന്റെ തൊപ്പി നഷ്‌ടപ്പെട്ടു: ജൂഡിത്ത് ഫിലിപ്‌സ് ഒരു മനുഷ്യനെ ഓടിക്കുന്നു", നിന്ന്: ഹാംഷെയറിലെ ഒരു സമ്പന്നമായ ചുർലെയുടെ ബ്രൈഡലിംഗ്, സാഡ്‌ലിംഗ്, റൈഡിംഗ് (1595)

ഫോക് ലോറിസ്റ്റിക്സ് എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ഫോക് ലോർ പഠനങ്ങൾ, യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡത്തിലെ പാരമ്പര്യ പഠനങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ നാടോടി ജീവിത പഠനങ്ങൾ, ഫോക് ലോർ പഠനത്തിനായി നീക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന നരവംശശാസ്ത്രത്തിന്റെ ശാഖയാണ്. ഈ പദം, അതിന്റെ പര്യായങ്ങൾക്കൊപ്പം, [note 1] 1950-കളിൽ പരമ്പരാഗത സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അക്കാദമിക് പഠനത്തെ ഫോക് ലോർ ആർട്ടിഫാക്റ്റുകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാൻ നാണയം നേടി. യൂറോപ്പിലും വടക്കേ അമേരിക്കയിലുടനീളമുള്ള ഒരു മേഖലയായി ഇത് സ്ഥാപിതമായി .

അവലോകനം[തിരുത്തുക]

1982-ൽ യുനെസ്‌കോയുടെ "പാരമ്പര്യ സംസ്‌കാരത്തിന്റെയും നാടോടിക്കഥകളുടെയും സംരക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശുപാർശ" എന്ന രേഖയിൽ ഫോക്ലോർ, ഫോക്ലോർ പഠനങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം ആഗോളതലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. [1] 2003-ൽ യുനെസ്‌കോ വീണ്ടും ഒരു കൺവെൻഷൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഈ ആഗോള പ്രസ്താവനകൾക്ക് സമാന്തരമായി, അമേരിക്കൻ ഫോക്ക് ലൈഫ് പ്രിസർവേഷൻ ആക്റ്റ് (PL 94-201), [2] 1976-ൽ ദ്വിശതാബ്ദി ആഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ച് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് കോൺഗ്രസ് പാസാക്കി, നാടോടി ജീവിതങ്ങൾ എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന നാടോടിക്കഥകളുടെ ഒരു നിർവചനം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്:

". . . [ഫോക്ക് ലൈഫ്] എന്നാൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ വിവിധ ഗ്രൂപ്പുകൾക്കുള്ളിൽ പങ്കിടുന്ന പരമ്പരാഗത ആവിഷ്കാര സംസ്കാരം എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്: കുടുംബം, വംശീയ, തൊഴിൽ, മതം, പ്രാദേശികം; ആചാരം, വിശ്വാസം, സാങ്കേതിക വൈദഗ്ദ്ധ്യം, ഭാഷ, സാഹിത്യം, കല, വാസ്തുവിദ്യ, സംഗീതം, നാടകം, നൃത്തം, നാടകം, ആചാരം, ആർഭാടം, കരകൗശലവസ്തുക്കൾ തുടങ്ങിയ സൃഷ്ടിപരവും പ്രതീകാത്മകവുമായ വൈവിധ്യമാർന്ന രൂപങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന സംസ്കാരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു; ഈ പദപ്രയോഗങ്ങൾ പ്രധാനമായും വാമൊഴിയായോ അനുകരണത്തിലൂടെയോ പ്രകടനത്തിലൂടെയോ പഠിക്കപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ ഔപചാരികമായ നിർദ്ദേശങ്ങളുടെയോ സ്ഥാപനപരമായ നിർദ്ദേശത്തിന്റെയോ പ്രയോജനമില്ലാതെ സാധാരണയായി പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നു."

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ സ്വാഭാവികവും സാംസ്കാരികവുമായ പൈതൃകം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിട്ടുള്ള മറ്റ് നിയമനിർമ്മാണങ്ങളുടെ പനോപ്ലിയിൽ ഈ നിയമം ചേർത്തു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യം ഒരു ദേശീയ ശക്തിയും സംരക്ഷണത്തിന് യോഗ്യമായ ഒരു വിഭവവുമാണെന്ന് വളർന്നുവരുന്ന ധാരണയ്ക്ക് ഇത് ശബ്ദം നൽകുന്നു.

ഫോക്ലോർ സ്റ്റഡീസ് എന്ന പദം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ, അതിന്റെ ഘടകഭാഗങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്: നാടോടി, ലോർ എന്നീ പദങ്ങൾ. യഥാർത്ഥത്തിൽ നാടോടി എന്ന വാക്ക് ഗ്രാമീണരായ, പലപ്പോഴും ദരിദ്രരായ, നിരക്ഷരരായ കർഷകർക്ക് മാത്രമാണ് ബാധകമായത്. നാടോടി എന്നതിന്റെ കൂടുതൽ സമകാലിക നിർവചനം എന്നത് വ്യതിരിക്തമായ പാരമ്പര്യങ്ങളിലൂടെ അവരുടെ പങ്കിട്ട സ്വത്വം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന, പൊതുവായ സ്വഭാവങ്ങളുള്ള രണ്ടോ അതിലധികമോ വ്യക്തികൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഒരു സാമൂഹിക ഗ്രൂപ്പാണ്. " അമേരിക്കൻ നാടോടിക്കഥകളിലെ പോലെ ഒരു രാഷ്ട്രത്തെ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കുടുംബത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വഴക്കമുള്ള ആശയമാണ് നാടോടി. " നാടോടിക്കഥകളുടെ ഈ വിപുലീകരിച്ച സാമൂഹിക നിർവചനം നാടോടിക്കഥകളുടെ പുരാവസ്തുക്കളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കളുടെ വിശാലമായ വീക്ഷണത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഇപ്പോൾ "ആളുകൾ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ (വാക്കാലുള്ള ലോർ), അവർ അവരുടെ കൈകൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ (ഭൗതിക ലോർ), അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ട് അവർ ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ (സാധാരണ കഥകൾ)" എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റ് ഒരു ഗ്രൂപ്പിന്റെ പരമ്പരാഗത പുരാവസ്തുക്കളെ പഠിക്കുന്നു. ഈ ആചാരങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഗ്രൂപ്പുകളെ അവർ പഠിക്കുന്നു.

ഈ പുരാവസ്തുക്കളുടെ കൈമാറ്റം നാടോടിക്കഥകളുടെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമാണ്. ഗ്രൂപ്പിനുള്ളിലെ ഈ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും സ്ഥലകാലങ്ങളിൽ ആശയവിനിമയം നടത്താതെ, അവർ സാംസ്കാരിക പുരാവസ്തു ഗവേഷകർക്ക് തരംതാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന സാംസ്കാരിക കഷ്ണങ്ങളായി മാറും. ഈ നാടോടി പുരാവസ്തുക്കൾ ഗ്രൂപ്പിനുള്ളിൽ അനൗപചാരികമായി കൈമാറുന്നത് തുടരുന്നു, ചട്ടം പോലെ അജ്ഞാതമായും എല്ലായ്പ്പോഴും ഒന്നിലധികം വകഭേദങ്ങളിലും. നാടോടി സംഘം വ്യക്തിപരമല്ല, അത് സമുദായാധിഷ്ഠിതവും സമൂഹത്തിൽ അതിന്റെ ഐതിഹ്യത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. പേരുള്ള ഒരു കലാകാരന്റെ ഏതൊരു സൃഷ്ടിയും പകർപ്പവകാശ നിയമത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഉയർന്ന സംസ്‌കാരത്തിന് നേർ വിപരീതമാണിത്.

ഈ വിശ്വാസങ്ങളുടെയും ആചാരങ്ങളുടെയും വസ്തുക്കളുടെയും പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കാൻ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റ് ശ്രമിക്കുന്നു. "നാടോടിക്കഥകൾ എന്തെങ്കിലും അർത്ഥമാക്കുന്നു - കഥ പറയുന്നയാൾ, പാട്ട് ഗായകൻ, ഫിഡ്ലർ, പ്രേക്ഷകർ അല്ലെങ്കിൽ വിലാസക്കാർ എന്നിവരോട്". ഈ സാംസ്കാരിക യൂണിറ്റുകൾ ഗ്രൂപ്പിനുള്ളിൽ എന്തെങ്കിലും തുടർച്ചയായ പ്രസക്തി ഇല്ലെങ്കിൽ അവ കടന്നുപോകില്ല. ആ അർത്ഥം മാറുകയും രൂപാന്തരപ്പെടുകയും ചെയ്യാം.

ബ്രദേഴ്സ് ഗ്രിം (1916)

സാമൂഹ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സൈദ്ധാന്തിക സങ്കീർണ്ണതയോടെ, നാടോടിക്കഥകൾ ഏതൊരു സാമൂഹിക ഗ്രൂപ്പിന്റെയും സ്വാഭാവികമായും അനിവാര്യമായ ഒരു ഘടകമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു, അത് തീർച്ചയായും നമുക്ക് ചുറ്റും ഉണ്ട്. അത് പഴയതോ പഴകിയതോ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. ഇത് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് തുടരുകയും "ഞങ്ങൾ", "അവർ" എന്നിവ തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയാൻ ഏത് ഗ്രൂപ്പിലും ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ സംസ്‌കാരങ്ങൾക്കും അവരുടേതായ തനതായ നാടോടിക്കഥകളുണ്ട്, ഓരോ സംസ്‌കാരവും തങ്ങളുടേത് തിരിച്ചറിയുന്നതിനും ഗവേഷണം നടത്തുന്നതിനും ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ ഫോക്ലോർ പഠനത്തിന്റെ സാങ്കേതികതകളും രീതികളും വികസിപ്പിക്കുകയും പരിഷ്കരിക്കുകയും വേണം. ഒരു അക്കാദമിക് അച്ചടക്കം, ഫോക്ക്‌ലോർ പഠനങ്ങൾ സോഷ്യൽ സയൻസസിനും ഹ്യുമാനിറ്റീസിനും ഇടയിലുള്ള ഇടത്തെ മറികടക്കുന്നു. ഇത് എല്ലായ്‌പ്പോഴും അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ ഗ്രാമീണ കർഷകരുടെ വാമൊഴി നാടോടിക്കഥകളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് ഫോക്‌ലോർ പഠനം യൂറോപ്പിൽ ആരംഭിച്ചത്. ഗ്രിം സഹോദരങ്ങളുടെ (ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകൃതമായത് 1812) "കിൻഡർ-ഉണ്ട് ഹൗസ്‌മാർചെൻ " ആണ് ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്നത്, എന്നാൽ ഒരു തരത്തിലും യൂറോപ്യൻ കർഷകരുടെ വാക്കാലുള്ള നാടോടിക്കഥകളുടെ ശേഖരം മാത്രമാണ്. കഥകളിലും പഴഞ്ചൊല്ലുകളിലും പാട്ടുകളിലുമുള്ള ഈ താൽപ്പര്യം, അതായത് വാക്കാലുള്ള കഥകൾ, 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലുടനീളം തുടർന്നു, കൂടാതെ ഫോക്ലോർ പഠനത്തിന്റെ പുതിയ അച്ചടക്കത്തെ സാഹിത്യവും പുരാണവുമായി സമന്വയിപ്പിച്ചു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, യൂറോപ്യൻ ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾ അവരുടെ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഏകതാനമായ കർഷകരുടെ വാക്കാലുള്ള നാടോടിക്കഥകളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു, ഫ്രാൻസ് ബോസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള അമേരിക്കൻ ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾ അവരുടെ ഗവേഷണത്തിൽ തദ്ദേശീയ അമേരിക്കൻ സംസ്കാരങ്ങളെ പരിഗണിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അവരുടെ ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും നാടോടിക്കഥകളായി. ഈ വ്യത്യാസം അമേരിക്കൻ നാടോടിക്കഥകളെ സാംസ്കാരിക നരവംശശാസ്ത്രവും നരവംശശാസ്ത്രവുമായി സമന്വയിപ്പിച്ചു, അവരുടെ ഫീൽഡ് ഗവേഷണത്തിലും ഡാറ്റ ശേഖരണത്തിന്റെ അതേ സാങ്കേതികതകൾ ഉപയോഗിച്ചു. ഹ്യുമാനിറ്റീസും സോഷ്യൽ സയൻസും തമ്മിലുള്ള ഫോക്ലോർ പഠനങ്ങളുടെ ഈ വിഭജിത സഖ്യം ഫോക്ലോർ പഠന മേഖലയ്ക്ക് മൊത്തത്തിൽ സൈദ്ധാന്തികമായ നേട്ടങ്ങളും ഗവേഷണ ഉപകരണങ്ങളും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു, ഈ മേഖലയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഇത് ചർച്ചാവിഷയമായി തുടരുന്നു.

ഫോക്ലോർ പഠനത്തിന്റെ താരതമ്യേന പുതിയൊരു ശാഖയാണ് പൊതു നാടോടിക്കഥകൾ ; രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം ആരംഭിക്കുകയും 1930-കളിൽ അലൻ ലോമാക്സ്, ബെൻ ബോട്ട്കിൻ എന്നിവരുടെ അടിസ്ഥാന കൃതികളെ മാതൃകയാക്കുകയും ചെയ്തു, അത് പ്രായോഗിക നാടോടിക്കഥകൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകി. പൊതുമേഖലയിലെ ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾ അവരുടെ പ്രദേശത്തെ വൈവിധ്യമാർന്ന സാംസ്കാരിക ഗ്രൂപ്പുകളുടെ വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്താനും സംരക്ഷിക്കാനും അവതരിപ്പിക്കാനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥാനങ്ങൾ പലപ്പോഴും മ്യൂസിയങ്ങൾ, ലൈബ്രറികൾ, കലാ സംഘടനകൾ, പൊതു വിദ്യാലയങ്ങൾ, ചരിത്ര സമൂഹങ്ങൾ മുതലായവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായത് സ്മിത്‌സോണിയനിലെ അമേരിക്കൻ ഫോക്ക്‌ലൈഫ് സെന്റർ ആണ്, ഒപ്പം അതിന്റെ സ്മിത്‌സോണിയൻ ഫോക്ക്‌ലൈഫ് ഫെസ്റ്റിവലും എല്ലാ വേനൽക്കാലത്തും വാഷിംഗ്ടൺ ഡിസിയിൽ നടക്കുന്നു. പൊതു നാടോടിക്കഥകൾ സർവ്വകലാശാലകൾ പിന്തുണയ്ക്കുന്ന അക്കാദമിക് ഫോക്ലോറിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്, അതിൽ ശേഖരണം, ഗവേഷണം, വിശകലനം എന്നിവ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യങ്ങളാണ്.

ടെർമിനോളജി[തിരുത്തുക]

ഫോക്ക്‌ലോർ സ്റ്റഡീസ്, ഫോക്ക്‌ലോർ എന്നീ പദങ്ങൾ വലുതും ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നതുമായ ഒരു പദ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടതാണ്. ഫോക്‌ലോറിസ്റ്റിക്സ് / ഫോക്ക്‌ലൈഫ് സ്റ്റഡീസ്, ഫോക്ക്‌ലോർ / ഫോക്ക്‌ലൈഫ് എന്നീ പര്യായപദ ജോഡികൾ ഞങ്ങൾ ഇതിനകം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്, അവയെല്ലാം ഈ ഫീൽഡിനുള്ളിൽ നിലവിലുള്ള ഉപയോഗത്തിൽ. ഈ വിഷയത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന യഥാർത്ഥ പദമാണ് ഫോക്ലോർ . 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ അതിന്റെ പര്യായമായ ഫോക്ക് ലൈഫ് പ്രചാരത്തിൽ വന്നു, ചില ഗവേഷകർക്ക് ഫോക്ക്‌ലോർ എന്ന പദം വാക്കാലുള്ള കഥയുമായി വളരെ അടുത്ത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് തോന്നിയ സമയത്താണ്. ഫോക്ക് ലൈഫ് എന്ന പുതിയ പദം, അതിന്റെ പര്യായമായ നാടോടി സംസ്കാരത്തോടൊപ്പം, വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും വ്യക്തമായി ഉൾപ്പെടുത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്. നാടോടി പ്രക്രിയയെ നിർവചിക്കുന്ന നാടോടി പാരമ്പര്യത്തിനുള്ളിൽ കമ്മ്യൂണിറ്റി അംഗങ്ങൾ കരകൗശലവസ്തുക്കളുടെ പരിഷ്കരണവും സൃഷ്ടിപരമായ മാറ്റവും വിവരിക്കാൻ നാടോടി പ്രക്രിയ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ മേഖലയിലെ പ്രൊഫഷണലുകൾ, അവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റ് വാക്കുകൾ പരിഗണിക്കാതെ തന്നെ, തങ്ങളെ ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകളായി കണക്കാക്കുന്നു.

നാടോടിക്കഥകളുമായി ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായേക്കാവുന്ന മറ്റ് പദങ്ങൾ ജനപ്രിയ സംസ്കാരവും പ്രാദേശിക സംസ്കാരവുമാണ്, ഇവ രണ്ടും നാടോടിക്കഥകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ രീതികളിൽ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പോപ്പ് സംസ്കാരത്തിന് പരിമിതമായ സമയത്തേക്ക് ആവശ്യക്കാരുണ്ട്; ഇത് പൊതുവെ വൻതോതിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുകയും മാധ്യമങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ആശയവിനിമയം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. വ്യക്തിഗതമായി, ഇവ ഫാഡ്‌സ് എന്ന് ലേബൽ ചെയ്യപ്പെടുന്ന പ്രവണത കാണിക്കുന്നു, അവ ദൃശ്യമാകുന്ന വേഗത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷമാകും. പ്രാദേശിക സംസ്കാരം എന്ന പദം നാടോടിക്കഥകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്, അത് ഒരു പ്രത്യേക പ്രദേശത്തിനോ പ്രദേശത്തിനോ ഉള്ള ഊന്നൽ നൽകുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, പ്രാദേശിക സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രവർത്തനപരമായ ആവശ്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിന് ലഭ്യമായതും രൂപകൽപ്പന ചെയ്തതുമായ മെറ്റീരിയലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കെട്ടിട രൂപത്തെ പ്രാദേശിക വാസ്തുവിദ്യ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാടോടി വാസ്തുവിദ്യ ഇതിന്റെ ഒരു ഉപവിഭാഗമാണ്, അതിൽ നിർമ്മാണം നടത്തുന്നത് ഒരു പ്രൊഫഷണൽ ആർക്കിടെക്റ്റോ ബിൽഡറോ അല്ല, മറിച്ച് ഒരു വ്യക്തി പ്രാദേശിക ശൈലിയിൽ ആവശ്യമായ ഘടന സ്ഥാപിച്ചാണ്. വിശാലമായ അർത്ഥത്തിൽ, എല്ലാ നാടോടിക്കഥകളും പ്രാദേശിക ഭാഷയാണ്, അതായത് ഒരു പ്രദേശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതേസമയം പ്രാദേശിക ഭാഷകളെല്ലാം നാടോടിക്കഥകളായിരിക്കണമെന്നില്ല.

ഫോക്ലോർ പഠനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കൂടുതൽ കോഗ്നേറ്റുകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഫോക്‌ലോറിസം എന്നത് "യഥാർത്ഥ പാരമ്പര്യത്തിന് അന്യമായ ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ [അവതരിപ്പിച്ച] നാടോടിക്കഥകളുടെ മെറ്റീരിയൽ അല്ലെങ്കിൽ ശൈലീപരമായ ഘടകങ്ങളെ" സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റായ ഹെർമൻ ബൗസിംഗർ നൽകുന്ന ഈ നിർവചനം, ഈ "രണ്ടാം കൈ" പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അർത്ഥത്തിന്റെ സാധുത കുറയ്ക്കുന്നില്ല. പല വാൾട്ട് ഡിസ്നി സിനിമകളും ഉൽപ്പന്നങ്ങളും ഈ ഫോക്ലോറിസത്തിന്റെ വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നു; ശീതകാല തീയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള യക്ഷിക്കഥകൾ, ആനിമേറ്റുചെയ്‌ത ചലച്ചിത്ര കഥാപാത്രങ്ങളും സ്റ്റഫ് ചെയ്ത മൃഗങ്ങളും ബെഡ് ലിനൻസുമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അവയുടെ അർത്ഥം, യഥാർത്ഥ കഥ പറയുന്ന പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്ന് എത്ര അകലെയാണെങ്കിലും, അവരുടെ യുവ പ്രേക്ഷകർക്ക് അവർക്കുള്ള പ്രാധാന്യവും അർത്ഥവും കുറയ്ക്കുന്നില്ല. കപട നാടോടിക്കഥകൾ എന്ന് വിളിക്കാവുന്ന പുരാവസ്തുക്കളെയാണ് വ്യാജം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; ഇവ പരമ്പരാഗതമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുക്കളാണ്. ഫോക്ലോറിസ്റ്റായ റിച്ചാർഡ് ഡോർസൺ തന്റെ "ഫോക്ലോർ ആൻഡ് ഫേക്കലോർ" എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഇത് വ്യക്തമാക്കി ഈ വാക്ക് ഉപയോഗിച്ചു. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ആധികാരികതയുടെ അടയാളമായി പുരാവസ്തുവിന്റെ ഉത്ഭവത്തിന് ഈ പദം അനാവശ്യമായ ഊന്നൽ നൽകുന്നു എന്നതാണ് അച്ചടക്കത്തിനുള്ളിലെ നിലവിലെ ചിന്ത. ഫോക്ക്‌ലോറിക് എന്ന വിശേഷണം നാടോടിക്കഥകളുടെയോ പാരമ്പര്യത്തിന്റെയോ സ്വഭാവമുള്ള വസ്തുക്കളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു, അതേ സമയം ആധികാരികതയ്ക്ക് അവകാശവാദമില്ല.

രീതിശാസ്ത്രം[തിരുത്തുക]

സജീവമായ നാടോടിക്കഥ ഗവേഷണത്തിന് നിരവധി ലക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്. ഒരു സാമൂഹിക ഗ്രൂപ്പിനുള്ളിൽ പാരമ്പര്യം വഹിക്കുന്നവരെ തിരിച്ചറിയുകയും അവരുടെ ഇതിഹാസങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ആദ്യത്തെ ലക്ഷ്യം. ശേഖരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, കൂടുതൽ പ്രവേശനവും പഠനവും പ്രാപ്തമാക്കുന്നതിന് ഈ ഡാറ്റ ഡോക്യുമെന്റ് ചെയ്യുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ഡോക്യുമെന്റഡ് ഇതിഹാസം പിന്നീട് ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾക്കും മറ്റ് സാംസ്കാരിക ചരിത്രകാരന്മാർക്കും വിശകലനം ചെയ്യാനും വ്യാഖ്യാനിക്കാനും ലഭ്യമാണ്, കൂടാതെ വ്യക്തിഗത ആചാരങ്ങളുടെയോ താരതമ്യ പഠനങ്ങളുടെയോ പഠനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനമായി മാറുകയും ചെയ്യും. ഗവേഷണ ഫലങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ മ്യൂസിയങ്ങൾ, ജേണലുകൾ അല്ലെങ്കിൽ നാടോടി ഉത്സവങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ ഒന്നിലധികം വേദികൾ ഉണ്ട്. ഈ രീതിശാസ്ത്രത്തിലെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ ഈ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ വ്യതിരിക്തതയിൽ വാദിക്കുന്നത് ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകൾക്ക് അവരുടെ ഗവേഷണം നടത്താൻ ആവശ്യമായ പ്രത്യേക ഉപകരണങ്ങൾ നിരവധിയാണ്.

  • ഗവേഷകർ ഫീൽഡ് വർക്കിൽ സുഖമുള്ളവരായിരിക്കണം; അവർ താമസിക്കുന്നതും ജോലി ചെയ്യുന്നതും പ്രകടനം നടത്തുന്നതുമായ അവരുടെ വിവരദാതാക്കളെ കാണാൻ പോകുന്നു.
  • പ്രസിദ്ധീകരിക്കാത്ത നാടോടിക്കഥകളുടെ ശേഖരങ്ങളുടെ ഒരു വലിയ നിരയുള്ള ആർക്കൈവുകൾ അവർക്ക് ആക്സസ് ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
  • നാടോടി മ്യൂസിയങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കാനും ശേഖരങ്ങൾ കാണാനും സ്വന്തം കണ്ടെത്തലുകൾ അവതരിപ്പിക്കാനും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
  • ലൈബ്രറികളും ഓൺലൈനും പരിപാലിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥസൂചികകളിൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു പ്രധാന ശേഖരം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
  • സൂചികകളുടെ ഉപയോഗം, ഇതിനകം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള പുരാവസ്തുക്കളുടെ വർഗ്ഗീകരണം കാണാനും ഉപയോഗിക്കാനും അവരെ അനുവദിക്കുന്നു.
  • ഒരു ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റിന്റെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളും കൃതിയുടെ തിരിച്ചറിയാവുന്ന ഉറവിടങ്ങൾ നൽകുന്നതിന് ഉചിതമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചിരിക്കണം .
  • എല്ലാ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകൾക്കും പദാവലികൾ കൈമുട്ട് തടവാനുള്ള കഴിവായി മാറുന്നു, അവർ ബന്ധപ്പെട്ട അക്കാദമിക് മേഖലകളിൽ മാത്രമല്ല, സംഭാഷണ ധാരണയിലും (യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് ഒരു യക്ഷിക്കഥ? ). വ്യത്യസ്‌തവും ചിലപ്പോൾ വ്യത്യസ്‌തവുമായ അർത്ഥങ്ങളുള്ള ഈ പങ്കിട്ട പദാവലി ചിന്താപൂർവ്വവും സ്ഥിരതയോടെയും ഉപയോഗിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
  • ഒരു നാടോടി പാരമ്പര്യത്തിന്റെ കൂടുതൽ വകഭേദങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതിനും തിരിച്ചറിയുന്നതിനും അച്ചടിച്ച സ്രോതസ്സുകളുടെ ഉപയോഗം ഫീൽഡ് ഗവേഷണത്തിന് ആവശ്യമായ അനുബന്ധമാണ്.
  • നാടോടി പുരാവസ്തുക്കളുടെ കൈമാറ്റം ദേശീയ രാഷ്ട്രീയ അതിരുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് മുമ്പുള്ളതും അവഗണിച്ചതും ആയതിനാൽ, ഗവേഷണം ചെയ്ത പുരാവസ്തുക്കളും ഉപയോഗിച്ച രീതിശാസ്ത്രവും താരതമ്യം ചെയ്യാൻ അയൽരാജ്യങ്ങളിലെയും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകളുമായി അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്.
  • ഫോക്‌ലോർ പഠനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ്, ദിശയും അതിലും പ്രധാനമായി ഈ മേഖല മുൻകാലങ്ങളിൽ സ്വീകരിച്ച പക്ഷപാതങ്ങളും തിരിച്ചറിയാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു, ഇത് നിലവിലെ വിശകലനത്തെ കൂടുതൽ നിഷ്പക്ഷതയോടെ മയപ്പെടുത്താൻ ഞങ്ങളെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു.

സാഹിത്യം, നരവംശശാസ്ത്രം, സാംസ്കാരിക ചരിത്രം, ഭാഷാശാസ്ത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, സംഗീതശാസ്ത്രം, സാമൂഹ്യശാസ്ത്രം, മനഃശാസ്ത്രം: അയൽ മേഖലകളിലെ ഗവേഷകരും ഉപകരണങ്ങളും അന്വേഷണങ്ങളും ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റും തോളിലേറ്റുന്നു. ഇത് ഫോക്ക്‌ലോർ പഠനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പഠന മേഖലകളുടെ ഭാഗികമായ ഒരു ലിസ്റ്റ് മാത്രമാണ്, ഇവയെല്ലാം വിഷയങ്ങളിലുള്ള പൊതുവായ താൽപ്പര്യത്താൽ ഏകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

വില്യം ജോൺ തോമസ്

"ഫോക്ലോർ" എന്ന പദം 1846-ൽ ഇംഗ്ലീഷുകാരനായ വില്യം തോംസാണ് ഉപയോഗിച്ചതെന്ന് നന്നായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. 1846 ആഗസ്റ്റ് 22-ന് <i id="mwtA">ദി അഥേനിയത്തിന്റെ</i> ലക്കത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാനായി അദ്ദേഹം ഇത് കെട്ടിച്ചമച്ചു. "ജനപ്രിയ പുരാവസ്തുക്കൾ" അല്ലെങ്കിൽ "ജനപ്രിയ സാഹിത്യം" എന്ന സമകാലിക പദാവലിയെ ഈ പുതിയ വാക്ക് ഉപയോഗിച്ച് തോംസ് ബോധപൂർവ്വം മാറ്റി. ജനസംഖ്യയുടെ ഒരു പ്രത്യേക ഉപവിഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിന് ഊന്നൽ നൽകുന്നതായിരുന്നു നാടോടിക്കഥകൾ: ഗ്രാമീണ, കൂടുതലും നിരക്ഷരരായ കർഷകർ. പുരാവസ്തുക്കൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള സഹായത്തിനായുള്ള തന്റെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആഹ്വാനത്തിൽ, ഗ്രാമവാസികൾക്കിടയിൽ ഇപ്പോഴും തഴച്ചുവളരുന്ന പഴയ, കൂടുതലും വാക്കാലുള്ള സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ പുരാവസ്തുക്കൾ ശേഖരിക്കാൻ യൂറോപ്യൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിലുടനീളമുള്ള പണ്ഡിതന്മാരെ പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു തോംസ്. ജർമ്മനിയിൽ ഗ്രിം സഹോദരന്മാർ 1812-ൽ അവരുടെ "കിൻഡർ-ഉണ്ട് ഹൗസ്മാർച്ചൻ " ആദ്യമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തങ്ങളുടെ ശേഖരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി ജർമ്മൻ നാടോടി കഥകൾ ശേഖരിക്കാൻ അവർ ജീവിതത്തിലുടനീളം തുടർന്നു. സ്കാൻഡിനേവിയയിൽ, ബുദ്ധിജീവികളും അവരുടെ ആധികാരിക ട്യൂട്ടോണിക് വേരുകൾക്കായി തിരയുകയും അവരുടെ പഠനങ്ങൾ ഫോൾകെമിൻഡെ (ഡാനിഷ്) അല്ലെങ്കിൽ ഫോൾകെർമിംനെ (നോർവീജിയൻ) എന്ന് ലേബൽ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. യൂറോപ്പിലും അമേരിക്കയിലും ഉടനീളം, നാടോടിക്കഥകളുടെ മറ്റ് ആദ്യകാല കളക്ടർമാർ ജോലിയിലായിരുന്നു. തോമസ് ക്രോഫ്റ്റൺ ക്രോക്കർ തെക്കൻ അയർലണ്ടിൽ നിന്ന് യക്ഷിക്കഥകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ഭാര്യയോടൊപ്പം തീക്ഷ്ണതയും മറ്റ് ഐറിഷ് ശവസംസ്കാര ആചാരങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കാലേവാല എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഇതിഹാസ ഫിന്നിഷ് കവിതകളുടെ സമാഹാരമാണ് ഏലിയാസ് ലോൺറോട്ട് അറിയപ്പെടുന്നത് . യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ജോൺ ഫാനിംഗ് വാട്സൺ "അന്നൽസ് ഓഫ് ഫിലാഡൽഫിയ" പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യൂറോപ്പിലുടനീളം വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വ്യാവസായികവൽക്കരണം, നഗരവൽക്കരണം, സാക്ഷരതാ വർദ്ധനവ് എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം, ഗ്രാമീണ ജനതയുടെ വാക്കാലുള്ള അറിവുകളും വിശ്വാസങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾ ആശങ്കാകുലരായിരുന്നു. കഥകളും വിശ്വാസങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഈ പ്രദേശത്തെ ഒരു സാംസ്കാരിക പുരാണത്തിന്റെ ശകലങ്ങളെ അതിജീവിച്ചുവെന്നും ക്രിസ്തുമതത്തിന് മുമ്പുള്ളതും പുറജാതീയ ജനങ്ങളിലും വിശ്വാസങ്ങളിലും വേരൂന്നിയതാണെന്നും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. യൂറോപ്പിലുടനീളമുള്ള ദേശീയതയുടെ ഉദയത്തോടെ ഈ ചിന്ത പൂട്ടിയിരിക്കുകയാണ്. ചില ബ്രിട്ടീഷ് ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾ,[which?] വിലപിക്കുന്നതിനോ അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രാമീണ അല്ലെങ്കിൽ വ്യാവസായികത്തിന് മുമ്പുള്ള സംസ്കാരങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനോ പകരം, വ്യവസായവൽക്കരണം, ശാസ്ത്രീയ യുക്തിവാദം, നിരാശ എന്നിവയെ കൂടുതൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ഉപാധിയായാണ് അവരുടെ പ്രവർത്തനം കണ്ടത്.

ഗ്രാമീണ പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ ഈ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത കൂടുതൽ ശക്തമായപ്പോൾ, ഈ പുതിയ സാംസ്കാരിക പഠന മേഖലയെ ഔപചാരികമാക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത വ്യക്തമായി. ബ്രിട്ടീഷ് ഫോക്ലോർ സൊസൈറ്റി 1878-ൽ സ്ഥാപിതമായി, ഒരു ദശാബ്ദത്തിന് ശേഷം അമേരിക്കൻ ഫോക്ലോർ സൊസൈറ്റി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. വളർന്നുവരുന്ന മധ്യവർഗത്തിലെ വിദ്യാസമ്പന്നരായ അംഗങ്ങൾ 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പകുതിയിൽ സ്ഥാപിച്ച അക്കാദമിക് സൊസൈറ്റികളുടെ ബാഹുല്യത്തിൽ രണ്ടെണ്ണം മാത്രമായിരുന്നു ഇവ. സാക്ഷരരും നഗരങ്ങളിലെ ബുദ്ധിജീവികളും നാടോടിക്കഥകൾ പഠിക്കുന്നവരുമായ ആളുകൾക്ക് നാടോടി മറ്റാരോ ആയിരുന്നു, ഭൂതകാലം യഥാർത്ഥത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായ ഒന്നായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. നാടോടിക്കഥകൾ സമൂഹത്തിന്റെ പുരോഗതിയുടെ അളവുകോലായി മാറി, വ്യാവസായിക വർത്തമാനത്തിലേക്ക് നാം എത്രത്തോളം മുന്നേറി, ദാരിദ്ര്യം, നിരക്ഷരത, അന്ധവിശ്വാസം എന്നിവയാൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഒരു ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം അകന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പ്രൊഫഷണൽ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റിന്റെയും അമേച്വറിന്റെയും ദൗത്യം, പ്രകൃതി ലോകത്തിന് വേണ്ടി ചെയ്യാനുള്ള ലൈഫ് സയൻസസിലെ ഡ്രൈവിന് സമാന്തരമായി, വ്യവസായത്തിന് മുമ്പുള്ള ഗ്രാമീണ മേഖലകളിൽ നിന്ന് സാംസ്കാരിക പുരാവസ്തുക്കൾ ശേഖരിക്കുകയും തരംതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു. [note 1] "ആധുനിക ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് പദാർത്ഥങ്ങളെ വേറിട്ട് നിർത്തുന്നതിനുള്ള വ്യക്തമായ ലേബൽ ആയിരുന്നു നാടോടി... നാഗരികതയുടെ സ്വാഭാവിക ചരിത്രത്തിൽ തരംതിരിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള മെറ്റീരിയൽ മാതൃകകൾ. യഥാർത്ഥത്തിൽ ചലനാത്മകവും ദ്രാവകവുമായ കഥകൾക്ക് അച്ചടിച്ച പേജ് മുഖേന സ്ഥിരതയും മൂർത്തതയും നൽകപ്പെട്ടു."

സാക്ഷരതയ്‌ക്കു മുമ്പുള്ള സംസ്‌കാരത്തിന്റെ ശകലങ്ങളായി വീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഈ കഥകളും വസ്തുക്കളും ജീവശാസ്ത്രങ്ങൾക്കായി അസ്ഥികളും മൺപാത്രങ്ങളും ശേഖരിക്കുന്നതുപോലെ, മ്യൂസിയങ്ങളിലും ആന്തോളജികളിലും പ്രദർശിപ്പിക്കാനും പഠിക്കാനും സന്ദർഭമില്ലാതെ ശേഖരിക്കപ്പെട്ടു. ഫിൻലാന്റിലെ നാടോടി കവിതകളുടെ സജീവ ശേഖരകരായിരുന്നു കാൾ ക്രോണും ആൻറി ആർണും . ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആൻഡ്രൂ ലാങ്ങിന്റെ ഫെയറി ബുക്കുകളുടെ 25 വാല്യങ്ങൾക്ക് സ്കോട്ട്ലൻഡുകാരനായ ആൻഡ്രൂ ലാംഗ് അറിയപ്പെടുന്നു. ഫ്രാൻസിസ് ജെയിംസ് ചൈൽഡ് ഒരു അമേരിക്കൻ അക്കാദമിക് ആയിരുന്നു, അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലീഷ്, സ്കോട്ടിഷ് ജനപ്രിയ ബല്ലാഡുകളും അവയുടെ അമേരിക്കൻ വകഭേദങ്ങളും ശേഖരിച്ചു, ചൈൽഡ് ബല്ലാഡുകൾ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ, മാർക്ക് ട്വെയ്നും വാഷിംഗ്ടൺ ഇർവിങ്ങും അവരുടെ കഥകൾ എഴുതാൻ നാടോടിക്കഥകൾ വരച്ചു. ഒരു സാമുവൽ ക്ലെമെൻസ് അമേരിക്കൻ ഫോക്ലോർ സൊസൈറ്റിയുടെ ചാർട്ടർ അംഗം കൂടിയായിരുന്നു.

ആർനെ-തോംസണും ചരിത്ര-ഭൂമിശാസ്ത്ര രീതിയും[തിരുത്തുക]

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തോടെ ഈ ശേഖരങ്ങൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള നിരവധി നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ നിന്നുള്ള പുരാവസ്തുക്കൾ ഉൾപ്പെടുത്തി വളർന്നു. അവയെ സംഘടിപ്പിക്കാനും തരംതിരിക്കാനും ഒരു സംവിധാനം ആവശ്യമായി വന്നു. 1910-ൽ ആൻറി ആർനെ നാടോടിക്കഥകളുടെ ആദ്യ വർഗ്ഗീകരണ സംവിധാനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇത് പിന്നീട് സ്റ്റിത്ത് തോംസൺ ആർനെ-തോംസൺ ക്ലാസിഫിക്കേഷൻ സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് വികസിപ്പിക്കുകയും യൂറോപ്യൻ നാടോടിക്കഥകൾക്കും മറ്റ് തരത്തിലുള്ള വാമൊഴി സാഹിത്യങ്ങൾക്കുമുള്ള സ്റ്റാൻഡേർഡ് വർഗ്ഗീകരണ സംവിധാനമായി തുടരുകയും ചെയ്തു. ക്ലാസിഫൈഡ് ആർട്ടിഫാക്‌റ്റുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച്, വളരെ വ്യത്യസ്തമായ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രദേശങ്ങൾ, വംശീയ ഗ്രൂപ്പുകൾ, യുഗങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്ന് ശേഖരിച്ച ഇനങ്ങളിൽ സമാനതകൾ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.

വ്യത്യസ്ത സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കഥകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന സമാനതകൾ മനസ്സിലാക്കാനും വിശദീകരിക്കാനുമുള്ള ശ്രമത്തിൽ, ഫിന്നിഷ് ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകളായ ജൂലിയസും കാൾ ക്രോണും ചരിത്ര-ഭൂമിശാസ്ത്ര രീതി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു, ഇതിനെ ഫിന്നിഷ് രീതി എന്നും വിളിക്കുന്നു. ഒരു കഥയുടെ ഒന്നിലധികം വകഭേദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, ഈ അന്വേഷണ രീതി, അപൂർണ്ണമായ ശകലങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നതായി അവർ കണക്കാക്കിയതിൽ നിന്ന് യഥാർത്ഥ പതിപ്പ് സമാഹരിക്കാൻ സമയത്തിലും സ്ഥലത്തിലും പിന്നോട്ട് പ്രവർത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "ഉർഫോം" എന്നതിനായുള്ള തിരയലായിരുന്നു ഇത്, നിർവചനം അനുസരിച്ച് കൂടുതൽ പൂർണ്ണവും കൂടുതൽ "ആധികാരികവും" പുതിയതും കൂടുതൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്നതുമായ പതിപ്പുകൾ. ചരിത്രപരമായ-ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ രീതിയെ "തത്ഫലമായുണ്ടാകുന്ന ആർക്കൈവിന്റെ അളവ് ഖനനം, സമയത്തിലും സ്ഥലത്തും വിതരണ പാറ്റേണുകളുടെ വേർതിരിച്ചെടുക്കൽ" എന്ന് സംക്ഷിപ്തമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. എല്ലാ ടെക്സ്റ്റ് ആർട്ടിഫാക്റ്റും യഥാർത്ഥ വാചകത്തിന്റെ ഒരു വകഭേദമാണ് എന്ന അനുമാനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് ഇത്. ഈ രീതിയുടെ ഒരു വക്താവ് എന്ന നിലയിൽ, വാൾട്ടർ ആൻഡേഴ്സൺ സ്വയം തിരുത്തൽ നിയമം, അതായത് വേരിയന്റുകളെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തോട് അടുപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഫീഡ്ബാക്ക് മെക്കാനിസം നിർദ്ദേശിച്ചു. [note 2]

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകങ്ങളിൽ യൂറോപ്പിലെയും അമേരിക്കയിലെയും ഫോക്ലോർ പഠനങ്ങൾ വ്യതിചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. യൂറോപ്യന്മാർ അക്ഷരാഭ്യാസത്തിനു മുമ്പുള്ള കർഷകരുടെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ ഊന്നൽ നൽകി, സർവ്വകലാശാലകൾക്കുള്ളിൽ സാഹിത്യ പാണ്ഡിത്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. ഈ നിർവ്വചനം അനുസരിച്ച്, നാടോടിക്കഥകൾ പൂർണ്ണമായും യൂറോപ്യൻ സാംസ്കാരിക മണ്ഡലത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു; യൂറോപ്പിൽ ഉത്ഭവിക്കാത്ത ഏതൊരു സാമൂഹിക വിഭാഗവും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരും സാംസ്കാരിക നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരും പഠിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഈ വെളിച്ചത്തിൽ, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യകാല സാംസ്കാരിക നരവംശശാസ്ത്രത്തിന്റെയും ഓറിയന്റലിസത്തിന്റെയും സാമ്രാജ്യത്വ മാനങ്ങൾക്ക് സമാന്തരമായി, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചില പണ്ഡിതന്മാർ യൂറോപ്യൻ ഫോക്ലോറിസ്റ്റിക്സിനെ ആന്തരിക കൊളോണിയലിസത്തിന്റെ ഉപകരണമായി വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. സമകാലീന നരവംശശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, പല ആദ്യകാല യൂറോപ്യൻ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകളും ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റിക്‌സ് പഠിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന മുൻഗണനാ ഗ്രൂപ്പിലെ അംഗങ്ങളായിരുന്നു; ഉദാഹരണത്തിന്, ആൻഡ്രൂ ലാംഗും ജെയിംസ് ജോർജ് ഫ്രേസറും സ്കോട്ട്ലൻഡുകാരായിരുന്നു, അവർ വളർന്ന സ്ഥലത്തിനടുത്തുള്ള പട്ടണങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗ്രാമീണ നാടോടിക്കഥകൾ പഠിച്ചു.

ഇതിനു വിപരീതമായി, അമേരിക്കൻ ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾ, ജർമ്മൻ-അമേരിക്കൻ ഫ്രാൻസ് ബോസ്, റൂത്ത് ബെനഡിക്ട് എന്നിവരുടെ സ്വാധീനത്തിൽ, അവരുടെ പ്രദേശത്ത് താമസിക്കുന്ന മറ്റ് സാംസ്കാരിക ഗ്രൂപ്പുകളെ നാടോടിക്കഥകളുടെ പഠനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. വടക്കൻ യൂറോപ്യൻ കുടിയേറ്റക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന ആചാരങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കക്കാർ, കിഴക്കൻ കാനഡയിലെ അക്കാഡിയൻമാർ, ലൂസിയാനയിലെ കാജൂണുകൾ, അമേരിക്കൻ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഹിസ്പാനിക്കുകൾ, തദ്ദേശീയരായ അമേരിക്കക്കാർ എന്നിവരും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ വ്യതിരിക്തമായ സാംസ്കാരിക ഗ്രൂപ്പുകളെല്ലാം ഒരേ പ്രദേശങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്നവരാണെന്ന് മാത്രമല്ല, പരസ്പര സാമീപ്യം അവരുടെ പാരമ്പര്യങ്ങളും ആചാരങ്ങളും ഇടകലരാൻ കാരണമായി. ഈ വ്യത്യസ്ത സാമൂഹിക ഗ്രൂപ്പുകളുടെ ഐതിഹ്യങ്ങൾ, അവരെല്ലാം അമേരിക്കക്കാർ, അമേരിക്കൻ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകളുടെ ജാമ്യാപേക്ഷയായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു, കൂടാതെ അമേരിക്കൻ ഫോക്ക്‌ലോർ പഠനങ്ങളെ സാഹിത്യ പഠനങ്ങളേക്കാൾ വംശശാസ്ത്രവുമായി കൂടുതൽ വിന്യസിച്ചു.

ഫെഡറൽ റൈറ്റേഴ്സ് പ്രോജക്റ്റ്

ഗ്രേറ്റ് ഡിപ്രഷനും ഫെഡറൽ റൈറ്റേഴ്സ് പ്രോജക്റ്റും[തിരുത്തുക]

പിന്നീട് 1930-കളും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള മഹാമാന്ദ്യവും വന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ WPA യുടെ ഭാഗമായി ഫെഡറൽ റൈറ്റേഴ്‌സ് പ്രോജക്റ്റ് സ്ഥാപിതമായി. തൊഴിലില്ലാത്ത ആയിരക്കണക്കിന് എഴുത്തുകാർക്ക് രാജ്യത്തുടനീളമുള്ള വിവിധ സാംസ്കാരിക പദ്ധതികളിൽ പങ്കാളികളാകുന്നതിലൂടെ അവർക്ക് ശമ്പളത്തോടെ തൊഴിൽ നൽകുകയായിരുന്നു ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഈ വൈറ്റ് കോളർ തൊഴിലാളികളെ അവരുടെ പ്രദേശങ്ങളിലെ കഥകൾ, പാട്ടുകൾ, ഭാഷകൾ, ഭാഷകൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള വാക്കാലുള്ള നാടോടിക്കഥകൾ ശേഖരിക്കാൻ ഫീൽഡ് വർക്കർമാരായി അയച്ചു. ഈ ശേഖരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായത് സ്ലേവ് ആഖ്യാന ശേഖരമാണ് . ഈ വർഷങ്ങളിൽ ഫെഡറൽ റൈറ്റേഴ്‌സ് പ്രോജക്റ്റിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ ശേഖരിച്ച നാടോടിക്കഥകൾ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകൾക്കും മറ്റ് സാംസ്‌കാരിക ചരിത്രകാരന്മാർക്കും പ്രാഥമിക ഉറവിട സാമഗ്രികളുടെ സ്വർണ്ണ ഖനി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത് തുടരുന്നു.

1938-നും 1942-നും ഇടയിൽ ഫെഡറൽ റൈറ്റേഴ്‌സ് പ്രോജക്ടിന്റെ ചെയർമാനായി, ബെഞ്ചമിൻ എ. ബോട്ട്കിൻ ഈ ഫോക്ക്‌ലോർ ഫീൽഡ് വർക്കർമാരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിച്ചു. ഇന്റർവ്യൂ സന്ദർഭത്തിന്റെ കൂടുതൽ വിശദാംശങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി നാടോടിക്കഥകളുടെ ശേഖരണ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ ബോട്ട്കിനും ജോൺ ലോമാക്സും ഈ സമയത്ത് പ്രത്യേക സ്വാധീനം ചെലുത്തി. ശേഖരിച്ച പുരാവസ്തുക്കളെ ഒറ്റപ്പെട്ട ശകലങ്ങളായി, അപൂർണ്ണമായ ചരിത്രാതീതമായ ചരിത്രത്തിന്റെ തകർന്ന അവശിഷ്ടങ്ങളായി കാണുന്നതിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സുപ്രധാന നീക്കമാണിത്. ഈ പുതിയ അഭിമുഖ സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച്, ശേഖരിച്ച കഥകൾ അതിന്റെ സമകാലിക പരിശീലനത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ ഉൾച്ചേർക്കുകയും അർത്ഥം ഉൾക്കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. ഊന്നൽ ഐതിഹ്യത്തിൽ നിന്ന് നാടോടി, അതായത് സമകാലിക ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ ഈ കഥയ്ക്ക് അർത്ഥം നൽകിയ ഗ്രൂപ്പുകളും ആളുകളും.

തേർഡ് റീച്ചിലെ ജർമ്മൻ നാടോടിക്കഥകൾ[തിരുത്തുക]

ഇതേ ദശകങ്ങളിൽ യൂറോപ്പിൽ ഫോക്‌ലോർ പഠനങ്ങൾ മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലുടനീളം നാടോടിക്കഥകൾ ജനങ്ങളുടെ ആത്മാവിന്റെ റൊമാന്റിക് ആശയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അതിൽ നാടോടി കഥകളും നാടോടി ഗാനങ്ങളും വംശീയ നാടോടി നായകന്മാരുടെ ജീവിതത്തെയും ചൂഷണത്തെയും വിവരിക്കുന്നു. യൂറോപ്പിലുടനീളമുള്ള വിവിധ ജനതകളുടെ പുരാണ ഉത്ഭവത്തെ ഫോക്ലോർ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ദേശീയ അഭിമാനത്തിന്റെ തുടക്കം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകത്തിൽ സർവകലാശാലകൾ, അക്കാദമികൾ, മ്യൂസിയങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ളിൽ പണ്ഡിത സമൂഹങ്ങളും വ്യക്തിഗത ഫോക്ലോർ സ്ഥാനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ജർമ്മൻ Volkskunde എന്ന പഠനത്തെ ഒരു അക്കാദമിക് അച്ചടക്കമായി നിർവചിച്ചിട്ടില്ല. 

ഗ്രേറ്റർ ജർമ്മനിക് റീച്ച്

1920-കളിൽ ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അരാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനമായിരുന്നു  ജർമ്മനി ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിരവധി യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ദേശീയതയെ കൂട്ടുപിടിച്ചു, അവിടെ അത് വളർന്നുവരുന്ന നാസി പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിലേക്ക് ലയിച്ചു. ജർമ്മൻ വോൾക്സ്കുണ്ടെയുടെ പദാവലികളായ വോൾക്ക് (നാടോടി), റാസ്സെ (വംശം), സ്റ്റാം (ഗോത്രം), എർബെ (പൈതൃകം) എന്നിവ നാസി പാർട്ടി പതിവായി പരാമർശിച്ചിരുന്നു. യൂറോപ്പിലെ ജർമ്മൻ ജനതയുടെ മുൻ ശുദ്ധിയായി അവർ കരുതിയിരുന്നത് പുനഃസ്ഥാപിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ പ്രകടമായ ലക്ഷ്യം. ജർമ്മൻ നാസി വിരുദ്ധ തത്ത്വചിന്തകനായ ഏണസ്റ്റ് ബ്ലോച്ച് ഈ പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാന വിശകലന വിദഗ്ധരിൽ ഒരാളായിരുന്നു. [note 3] "ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്ന ജർമ്മൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ മുറിവുകൾ ഉണക്കാനുള്ള മാർഗമായി നാസി പ്രത്യയശാസ്ത്രം വംശീയ വിശുദ്ധിയെ അവതരിപ്പിച്ചു. ജർമ്മനിയുടെ വംശീയ വൈജാത്യത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ ബലഹീനതയ്ക്ക് ഒരു പ്രധാന കാരണമായി ഹിറ്റ്ലർ ചിത്രീകരിച്ചു, ഒരു ജർമ്മൻ സാമ്രാജ്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട, അതിനാൽ ശക്തരായ ജർമ്മൻ ജനതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി. വംശീയമോ വംശീയമോ ആയ പരിശുദ്ധി" എന്നതായിരുന്നു നാസികളുടെ ലക്ഷ്യം, ഒരു ഗ്രേറ്റർ ജർമ്മനിക് റീച്ച് രൂപപ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നു

യുദ്ധാനന്തര വർഷങ്ങളിൽ, ഒന്നിലധികം ജർമ്മൻ സർവ്വകലാശാലകളിൽ നാടോടിക്കഥകളുടെ വകുപ്പുകൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. എന്നിരുന്നാലും, തേർഡ് റീച്ചിന്റെ നയങ്ങളെ ഫോക്ക്‌ലോർ പഠനങ്ങൾ എങ്ങനെ പിന്തുണച്ചു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിശകലനം രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനുശേഷം പശ്ചിമ ജർമ്മനിയിൽ 20 വർഷത്തിനുശേഷം ആരംഭിച്ചില്ല.  പ്രത്യേകിച്ച് 1960-കളിൽ ഹെർമൻ ബൗസിംഗറുടെയും വുൾഫ്ഗാങ് എമെറിച്ചിന്റെയും കൃതികളിൽ, ദേശീയ സോഷ്യലിസ്റ്റുകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള പ്രത്യയശാസ്ത്രത്തിന് വോക്‌സ്‌കുണ്ടെയിലെ പദസമ്പത്ത് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടു. 1986-ലെ മ്യൂണിക്കിൽ ഫോക്ക്‌ലോറിനെയും ദേശീയ സോഷ്യലിസത്തെയും കുറിച്ചുള്ള സമ്മേളനം വിളിക്കുന്നതിന് 20 വർഷം മുമ്പായിരുന്നു അത്. ജർമ്മൻ ഫോക്ലോർ കമ്മ്യൂണിറ്റിയിൽ ഇത് ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതും വേദനാജനകവുമായ ചർച്ചയായി തുടരുന്നു.

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനു ശേഷം[തിരുത്തുക]

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന്, നാടോടിക്കഥകളെ സാഹിത്യവുമായോ നരവംശശാസ്ത്രവുമായോ വിന്യസിക്കണോ എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചർച്ച തുടർന്നു. ഈ ചർച്ചയ്ക്കുള്ളിൽ, നാടോടിക്കഥകളുടെ പുരാവസ്തുക്കളുടെ വിശകലനത്തിൽ സ്വീകരിക്കേണ്ട ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ സമീപനം തിരിച്ചറിയാൻ നിരവധി ശബ്ദങ്ങൾ സജീവമായി ശ്രമിച്ചു. ഒരു പ്രധാന മാറ്റം ഫ്രാൻസ് ബോസ് ഇതിനകം ആരംഭിച്ചിരുന്നു. സംസ്കാരത്തെ പരിണാമപരമായ പദങ്ങളിൽ കണ്ടില്ല; ഓരോ സംസ്കാരത്തിനും അതിന്റേതായ സമഗ്രതയും സമ്പൂർണ്ണതയും ഉണ്ട്, അത് പൂർണ്ണതയിലേക്കോ വിഘടനത്തിലേക്കോ പുരോഗമിക്കുന്നില്ല. സാംസ്കാരിക പ്രസക്തി ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനും തുടർച്ചയായ പ്രക്ഷേപണം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനും വ്യക്തിഗത പുരാവസ്തുക്കൾ സംസ്കാരത്തിനുള്ളിലും വ്യക്തികൾക്കും അർത്ഥം ഉണ്ടായിരിക്കണം. യൂറോപ്യൻ ഫോക്ക്‌ലോർ പ്രസ്ഥാനം പ്രാഥമികമായി വാക്കാലുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു എന്നതിനാൽ, പരമ്പരാഗത സംസ്കാരത്തിന്റെ മുഴുവൻ ശ്രേണിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിന് ഫോക്ക്‌ലൈഫ് എന്ന പുതിയ പദം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇതിൽ സംഗീതം, നൃത്തം, കഥപറച്ചിൽ, കരകൗശലവസ്തുക്കൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ, ഭക്ഷണരീതികൾ എന്നിവയും അതിലേറെയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, വ്യക്തികൾക്കിടയിലും ഗ്രൂപ്പുകൾക്കിടയിലും പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ ആശയവിനിമയത്തിൽ പുരാവസ്തുക്കളെ ആവശ്യമായ സഹായങ്ങളായി ഉപയോഗിച്ച്, ഒരു പ്രത്യേക പ്രേക്ഷകർക്കായി, ഒരു നിശ്ചിത സന്ദർഭത്തിനുള്ളിൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്ന സംഭവത്തെ പരാമർശിക്കാൻ നാടോടിക്കഥകൾ വന്നു. 1970-കളിൽ തുടങ്ങി, ഫോക്ക്‌ലോർ പഠനത്തിന്റെ ഈ പുതിയ മേഖലകൾ പ്രകടന പഠനങ്ങളിൽ ആവിഷ്‌കരിക്കപ്പെട്ടു, അവിടെ പരമ്പരാഗത സ്വഭാവങ്ങളെ അവയുടെ പ്രകടനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വിലയിരുത്തുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. റിച്ചാർഡ് ബൗമാൻ , ബാർബറ കിർഷെൻബ്ലാറ്റ്-ഗിംബ്ലെറ്റ് എന്നിവരിൽ പ്രധാനികളായ ഈ ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകളുടെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാകുന്നത് സാമൂഹിക ഗ്രൂപ്പിനുള്ളിലെ അർത്ഥമാണ്. ഏതൊരു പ്രകടനവും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് താഴെ പറയുന്നവ സാധാരണ ആശയവിനിമയത്തിന് പുറത്തുള്ള ഒന്നാണെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചട്ടക്കൂടാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, "അതിനാൽ, നിങ്ങൾ ഒന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ..." ഇനിപ്പറയുന്നവ ഒരു തമാശയായി സ്വയമേവ ഫ്ലാഗ് ചെയ്യുന്നു. ഒരു സാംസ്കാരിക ഗ്രൂപ്പിനുള്ളിൽ ഒരു പ്രകടനം നടത്താം, ഗ്രൂപ്പിന്റെ ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുകയും വീണ്ടും നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അത് ഒരു ബാഹ്യ ഗ്രൂപ്പിന്റെ പ്രകടനമാകാം, അതിൽ ആദ്യ ലക്ഷ്യം പ്രകടനക്കാരെ പ്രേക്ഷകരിൽ നിന്ന് വേറിട്ടു നിർത്തുക എന്നതാണ്.

ഈ വിശകലനം നൃത്തമായാലും സംഗീതമായാലും കഥപറച്ചിലായാലും പുരാവസ്തുക്കപ്പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു. അത് കലാകാരന്മാർക്കും അവരുടെ സന്ദേശത്തിനും അപ്പുറമാണ്. പ്രകടന പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമായി പ്രേക്ഷകർ പ്രകടനത്തിന്റെ ഭാഗമാകുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഫോക്ക്‌ലോർ പ്രകടനം പ്രേക്ഷക പ്രതീക്ഷകളിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെങ്കിൽ, അടുത്ത ആവർത്തനത്തിൽ നെഗറ്റീവ് ഫീഡ്‌ബാക്ക് ലൂപ്പ് വഴി അത് തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. പരിചിതമായ യാഥാസ്ഥിതിക ശക്തികളാൽ പുതുമയും പുതുമയും സമതുലിതമാക്കുന്ന നാടോടിക്കഥകളുടെ സംപ്രേഷണത്തിന്റെ "ഇരട്ട നിയമങ്ങൾ"ക്കുള്ളിലാണ് അവതാരകനും പ്രേക്ഷകനും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. അതിലുപരിയായി, ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള പ്രകടനത്തിൽ ഒരു ഫോക്ക്‌ലോർ നിരീക്ഷകന്റെ സാന്നിധ്യം പ്രകടനത്തെ തന്നെ സൂക്ഷ്മവും അത്ര സൂക്ഷ്മമല്ലാത്തതുമായ രീതിയിൽ സ്വാധീനിക്കും. നാടോടിക്കഥകൾ കക്ഷികൾ തമ്മിലുള്ള ആശയവിനിമയത്തിന്റെ ഒരു പ്രവർത്തനമായതിനാൽ, അതിന്റെ വിശകലനത്തിൽ സ്വീകരണം ഉൾപ്പെടുത്താതെ അത് അപൂർണ്ണമാണ്. ഫോക്ലോർ പ്രകടനത്തെ ആശയവിനിമയമെന്ന നിലയിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നത് ആധുനിക ഭാഷാ സിദ്ധാന്തത്തിലേക്കും ആശയവിനിമയ പഠനങ്ങളിലേക്കും നേരിട്ട് നയിക്കുന്നു. വാക്കുകൾ നമ്മുടെ ലോകവീക്ഷണത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയും രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. വാക്കാലുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് തലമുറകളുടേയും നൂറ്റാണ്ടുകളുടേയും സ്ഥിരതയിൽ, ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ ഉള്ളിലുള്ളവർ അവരുടെ ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ കാണുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതികളെക്കുറിച്ച് കാര്യമായ ഉൾക്കാഴ്ച നൽകുന്നു. [note 4]

2015 സ്മിത്സോണിയൻ ഫോക്ക് ലൈഫ് ഫെസ്റ്റിവൽ

20-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ നാടോടിക്കഥകളുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിന് മൂന്ന് പ്രധാന സമീപനങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. ഫോക്ക്‌ലോർ പഠനങ്ങളിലെ ഘടനാവാദം വാക്കാലുള്ളതും പരമ്പരാഗതവുമായ നാടോടിക്കഥകളുടെ ഘടനകളെ നിർവചിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. [note 5] വർഗ്ഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ഘടനാപരമായ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകൾക്ക് സമഗ്രമായ പ്രശ്‌നത്തിന്റെ കാഴ്ച നഷ്ടപ്പെടുന്നത് എളുപ്പമായിരുന്നു: ഒന്നിലധികം തലമുറകളിൽ ഒരു ഫോം സ്ഥിരവും പ്രസക്തവുമായി നിലനിർത്തുന്ന സവിശേഷതകൾ എന്തൊക്കെയാണ്? രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തെത്തുടർന്ന് ഫോക്ക്‌ലോർ പഠനങ്ങളിലെ പ്രവർത്തനക്ഷമതയും ഉയർന്നുവന്നു; വക്താവെന്ന നിലയിൽ വില്യം ബാസ്‌കോം നാടോടിക്കഥകളുടെ 4 പ്രവർത്തനങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തി. ഈ സമീപനം ഒരു പ്രത്യേക ഫോം എങ്ങനെ ചേരുന്നുവെന്നും സംസ്‌കാരത്തിൽ മൊത്തത്തിൽ അർത്ഥം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും മനസ്സിലാക്കാൻ കൂടുതൽ മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കുള്ള സമീപനം സ്വീകരിക്കുന്നു. [note 6] 20-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ ജനപ്രിയമായ ഫോക്ക്‌ലോർ വിശകലനത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെ രീതി, സൈക്കോഅനലിറ്റിക് ഇന്റർപ്രെറ്റേഷൻ ആണ്, അലൻ ഡണ്ടസ് വിജയിച്ചു. അമേരിക്കൻ ഫുട്‌ബോളിലെ ഹോമോറോട്ടിക് സബ്‌ടെക്‌സ്‌റ്റിന്റെ പഠനം ഉൾപ്പെടെയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ മോണോഗ്രാഫുകളും ജർമ്മൻ നാടോടിക്കഥകളിലെ അനൽ-ഇറോട്ടിക് ഘടകങ്ങളും എല്ലായ്‌പ്പോഴും വിലമതിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല, കൂടാതെ ഡണ്ടസ് തന്റെ കരിയറിലെ നിരവധി പ്രധാന ഫോക്ലോർ പഠന വിവാദങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ സമീപനങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനും ശരിയാണ്, കൂടാതെ (രാഷ്ട്രീയ, സ്ത്രീകളുടെ പ്രശ്‌നങ്ങൾ, ഭൗതിക സംസ്‌കാരം, നഗര സന്ദർഭങ്ങൾ, നോൺ-വെർബൽ ടെക്‌സ്‌റ്റ്, പരസ്യ അനന്തം) ഉപയോഗിക്കാൻ താൽപ്പര്യപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും വീക്ഷണം തിരഞ്ഞെടുത്തത് ചില സവിശേഷതകൾ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തുകയും മറ്റ് സവിശേഷതകൾ അവശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. നിഴലുകൾ.

അമേരിക്കൻ ഫോക്ക് ലൈഫ് പ്രിസർവേഷൻ ആക്ട് 1976-ൽ പാസാക്കിയതോടെ അമേരിക്കയിൽ ഫോക്‌ലോർ പഠനത്തിന് പ്രായപൂർത്തിയായി. നമ്മുടെ ദേശീയ പൈതൃകത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിന് യോഗ്യമായ കൂടുതൽ മൂർത്തമായ വശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിട്ടുള്ള മറ്റ് നിയമനിർമ്മാണങ്ങളുടെ ചുവടുപിടിച്ചാണ് ഈ നിയമനിർമ്മാണം പിന്തുടരുന്നത്. ഈ നിയമം നമ്മുടെ ദേശീയ അവബോധത്തിൽ ഒരു മാറ്റവും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; രാജ്യത്തിനുള്ളിലെ വൈവിധ്യം നമ്മെ വേർതിരിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, ഒരു ഏകീകൃത സവിശേഷതയാണെന്ന ദേശീയ ധാരണയ്ക്ക് അത് ശബ്ദം നൽകുന്നു. [3] "സാംസ്കാരിക വ്യത്യാസം പരിഹരിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു പ്രശ്നമായി ഞങ്ങൾ ഇനി കാണുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു വലിയ അവസരമായാണ്. അമേരിക്കൻ നാടോടി ജീവിതത്തിന്റെ വൈവിധ്യത്തിൽ, പരമ്പരാഗത രൂപങ്ങളുടെയും സാംസ്കാരിക ആശയങ്ങളുടെയും കൈമാറ്റം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഒരു മാർക്കറ്റ് ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു, ഇത് അമേരിക്കക്കാർക്ക് സമ്പന്നമായ ഒരു വിഭവമാണ്." ഈ വൈവിധ്യം സ്മിത്‌സോണിയൻ ഫോക്ക്‌ലൈഫ് ഫെസ്റ്റിവലിലും രാജ്യത്തുടനീളമുള്ള മറ്റ് പല നാടോടി ജീവിത ഉത്സവങ്ങളിലും വർഷം തോറും ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു.

തുർക്കിയിലെ ഫോക്ലോർ പഠനങ്ങളും ദേശീയതയും[തിരുത്തുക]

സിനാസി ബൊസാൽറ്റി

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ഒരു ദേശീയ ഭാഷ നിർണ്ണയിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത വന്നപ്പോൾ തുർക്കിയിൽ നാടോടി താൽപ്പര്യം ഉടലെടുത്തു. അവരുടെ രചനകൾ അറബി, പേർഷ്യൻ ഭാഷകളിൽ നിന്നുള്ള പദാവലിയും വ്യാകരണ നിയമങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഓട്ടോമൻ ബുദ്ധിജീവികളെ ആശയവിനിമയ വിടവ് ബാധിച്ചില്ലെങ്കിലും, 1839-ൽ, തൻസിമത്ത് പരിഷ്കരണം ഓട്ടോമൻ സാഹിത്യത്തിൽ ഒരു മാറ്റം കൊണ്ടുവന്നു. പടിഞ്ഞാറുമായി, പ്രത്യേകിച്ച് ഫ്രാൻസുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്ന ഒരു പുതിയ തലമുറ എഴുത്തുകാർ, സാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യവും സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വികസനത്തിൽ അതിന്റെ പങ്കും ശ്രദ്ധിച്ചു. പാശ്ചാത്യരുടെ മാതൃകകൾ പിന്തുടർന്ന് പുതുതലമുറയിലെ എഴുത്തുകാർ നോവലുകൾ, ചെറുകഥകൾ, നാടകങ്ങൾ, പത്രപ്രവർത്തനം തുടങ്ങിയ ആശയങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന് തുർക്കിയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഈ പുതിയ സാഹിത്യരൂപങ്ങൾ തുർക്കിയിലെ ജനങ്ങളെ പ്രബുദ്ധരാക്കാൻ സജ്ജീകരിച്ചു, രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ രാഷ്ട്രീയവും സാമൂഹികവുമായ മാറ്റങ്ങളെ സ്വാധീനിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, അവരുടെ രചനകളുടെ ഭാഷയെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണയുടെ അഭാവം മാറ്റം വരുത്തുന്നതിൽ അവരുടെ വിജയത്തെ പരിമിതപ്പെടുത്തി.

സാഹിത്യം സൃഷ്ടിക്കാൻ "സാധാരണക്കാരുടെ" ഭാഷ ഉപയോഗിച്ചത്, നാടോടിക്കഥകളിലും നാടോടി സാഹിത്യത്തിലും താൽപ്പര്യം നേടുന്നതിന് തൻസിമത്ത് എഴുത്തുകാരെ സ്വാധീനിച്ചു. 1859-ൽ, എഴുത്തുകാരനായ സിനാസി ബൊസാൽട്ടി, ജനങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ലളിതമായ ഭാഷയിൽ ഒരു നാടകം എഴുതി. പിന്നീട് അദ്ദേഹം നാലായിരം പഴഞ്ചൊല്ലുകളുടെ ശേഖരം നിർമ്മിച്ചു. സിനാസി എഴുതിയ പഴഞ്ചൊല്ലുകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ചെറുകഥകൾ രചിച്ച അഹ്മത് മിദാത് എഫെൻഡി ഉൾപ്പെടെ തുർക്കി രാജ്യത്തുടനീളമുള്ള നിരവധി കവികളും എഴുത്തുകാരും പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേരാൻ തുടങ്ങി. ഇന്നത്തെ പല നാടൻ കഥകളും പോലെ ഈ ചെറുകഥകളും അതിന്റെ വായനക്കാരെ ധാർമിക പാഠങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്.

ചിലിയിൽ ഫോക്ലോർ പഠനം[തിരുത്തുക]

1915-ൽ ചിലിയൻ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റ് റോഡോൾഫോ ലെൻസ്.

ചിലിയിലെ നാടോടിക്കഥകളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ ചിട്ടയായും പയനിയറിംഗ് രീതിയിലും വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. ചിലിയൻ ജനതയുടെയും യഥാർത്ഥ ജനങ്ങളുടെയും ജനപ്രിയ പാരമ്പര്യങ്ങൾ സമാഹരിക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തിൽ, ദേശീയ നാടോടിക്കഥകളുടെ പഠനത്തിൽ മാത്രമല്ല, ലാറ്റിനമേരിക്കയിലും അവർ വേറിട്ടു നിന്നു.  റാമോൺ ലാവൽ, ജൂലിയോ വിക്യൂന, റോഡോൾഫോ ലെൻസ്, ജോസ് ടോറിബിയോ മദീന, ടോമസ് ഗുവേര, ഫെലിക്‌സ് ഡി അഗസ്റ്റ, ഔകനാവ് തുടങ്ങിയവർ വാക്കാലുള്ള സാഹിത്യം, സ്വയമേവയുള്ള ഭാഷകൾ, പ്രാദേശിക ഭാഷകൾ, പ്രാദേശിക ഭാഷകൾ എന്നിവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ഒരു സുപ്രധാന ഡോക്യുമെന്ററിയും വിമർശനാത്മക കോർപ്പസും സൃഷ്ടിച്ചു. തദ്ദേശീയ ആചാരങ്ങൾ. പ്രധാനമായും 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ദശകങ്ങളിൽ, ഭാഷാപരവും ഭാഷാപരവുമായ പഠനങ്ങൾ, നിഘണ്ടുക്കൾ, ഐബറോ-അമേരിക്കയിലെ ദേശീയ നാടോടിക്കഥകൾ തമ്മിലുള്ള താരതമ്യ പഠനങ്ങൾ, കഥകൾ, കവിതകൾ, മതപരമായ പാരമ്പര്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ സമാഹാരങ്ങൾ അവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1909-ൽ, ലാവൽ, വികുന, ലെൻസ് എന്നിവരുടെ മുൻകൈയിൽ, ചിലിയൻ ഫോക്ലോർ സൊസൈറ്റി സ്ഥാപിച്ചു, അമേരിക്കയിൽ ഇത്തരത്തിലുള്ള ആദ്യത്തേത്. രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം, ഇത് അടുത്തിടെ സൃഷ്ടിച്ച ചിലിയൻ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ഹിസ്റ്ററി ആൻഡ് ജ്യോഗ്രഫിയുമായി ലയിക്കും. [4]

21-ാം നൂറ്റാണ്ട്[തിരുത്തുക]

ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിന്റെ ആവിർഭാവത്തോടെ, ഈ പുതിയ നൂറ്റാണ്ടിലെ നാടോടിക്കഥകളുടെ പ്രസക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം ഒരിക്കൽ കൂടി മുന്നിട്ട് നിൽക്കുന്നു. നാടോടിക്കഥകളിലെ തൊഴിൽ വളരുകയും നാടോടിക്കഥകളെക്കുറിച്ചുള്ള ലേഖനങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും പെരുകുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റിന്റെ പരമ്പരാഗത പങ്ക് തീർച്ചയായും മാറുകയാണ്.

ആഗോളവൽക്കരണം[തിരുത്തുക]

കുടിയേറ്റക്കാരുടെ നാടായാണ് അമേരിക്ക അറിയപ്പെടുന്നത്; ആദ്യ ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രങ്ങൾ ഒഴികെ, എല്ലാവരും യഥാർത്ഥത്തിൽ മറ്റൊരിടത്ത് നിന്ന് വന്നവരാണ്. തങ്ങളുടെ സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യത്തിൽ അഭിമാനിക്കുന്നവരാണ് അമേരിക്കക്കാർ. ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഈ രാജ്യം പുതിയ തലമുറകൾ വരുമ്പോൾ പരസ്പരം കൈമുട്ട് തടവുകയും ആവേശകരമായ കോമ്പിനേഷനുകളിലേക്ക് ഇടകലർത്തുകയും പൊരുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സംസ്കാരങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ നാടോടി ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തിലാണ് വ്യത്യസ്ത വംശീയ വിഭാഗങ്ങളുടെ സാംസ്കാരിക മാതൃകകൾ നാം മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്. ഭാഷയും ആചാരങ്ങളും യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിലേക്ക് ഒരു ജാലകം നൽകുന്നു. "അമേരിക്കയിലെ വംശീയ, ദേശീയ ഗ്രൂപ്പുകൾക്കിടയിലുള്ള വ്യത്യസ്ത ലോകവീക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾക്കും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർക്കും പൂർത്തിയാകാത്ത ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ജോലികളിലൊന്നാണ്." [note 7]

വ്യാപകമായ ആശങ്കയ്‌ക്ക് വിരുദ്ധമായി, വൈവിധ്യത്തിന്റെ നഷ്‌ടവും ദേശത്തുടനീളമുള്ള സാംസ്‌കാരിക ഏകീകരണവും നാം കാണുന്നില്ല. [note 8] വാസ്തവത്തിൽ, ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ വിമർശകർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങൾ ഇടകലരുമ്പോൾ, ആചാരങ്ങളുടെ കൂടിച്ചേരലിനൊപ്പം സാംസ്കാരിക ഭൂപ്രകൃതി ബഹുമുഖമായിത്തീരുന്നു. ആളുകൾ മറ്റ് സംസ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരാകുകയും പരസ്പരം സ്വീകരിക്കുന്നതിന് വ്യത്യസ്ത ഇനങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു ഉദാഹരണമാണ് ജൂത ക്രിസ്മസ് ട്രീ, അമേരിക്കൻ ജൂതന്മാർക്കിടയിൽ ചില തർക്കങ്ങൾ.

1970-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഫോക്ലോർ സൊസൈറ്റിയിൽ പൊതുമേഖലയിലെ നാടോടിക്കഥകൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്തെ വൈവിധ്യമാർന്ന നാടോടി സംസ്‌കാരങ്ങളെയും നാടോടി കലാകാരന്മാരെയും തിരിച്ചറിയുന്നതിനും രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനുമായി ഈ പൊതു ഫോക്‌ലോറിസ്റ്റുകൾ മ്യൂസിയങ്ങളിലും സാംസ്‌കാരിക ഏജൻസികളിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇതിനപ്പുറം, വിവിധ വംശീയ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിനോദവും വിദ്യാഭ്യാസവും എന്ന ഇരട്ട ലക്ഷ്യങ്ങളോടെ അവർ കലാകാരന്മാർക്ക് പ്രകടന വേദികൾ നൽകുന്നു. ലോകമെമ്പാടും നടക്കുന്ന നാടോടി ഉത്സവങ്ങളുടെ എണ്ണം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ബഹുസ്വരത അഭിമാനത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാകും. പദ്ധതികൾ സ്വാധീനിക്കുന്ന സാമൂഹിക ഗ്രൂപ്പുകളുടെ വ്യത്യസ്ത ലോക വീക്ഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നതിനും വ്യക്തമാക്കുന്നതിനുമായി സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക വികസന പദ്ധതികളിൽ പബ്ലിക് ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകൾ കൂടുതലായി ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

കമ്പ്യൂട്ടറൈസ്ഡ് ഡാറ്റാബേസുകളും വലിയ ഡാറ്റയും[തിരുത്തുക]

വേൾഡ് വൈഡ് വെബിൽ ഫോക്ക്‌ലോർ ആർട്ടിഫാക്‌റ്റുകൾ റെക്കോർഡുചെയ്‌തുകഴിഞ്ഞാൽ, അവ വലിയ ഇലക്ട്രോണിക് ഡാറ്റാബേസുകളിൽ ശേഖരിക്കുകയും വലിയ ഡാറ്റയുടെ ശേഖരത്തിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്യാം. ഈ ഡാറ്റ ശേഖരിക്കുന്നതിനും ക്യൂറേറ്റ് ചെയ്യുന്നതിനുമുള്ള പുതിയ വഴികൾ കണ്ടെത്താൻ ഇത് ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഈ പുതിയ വെല്ലുവിളികൾക്കൊപ്പം, ഇലക്ട്രോണിക് ഡാറ്റ ശേഖരണങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും മറ്റ് അക്കാദമിക് മേഖലകളുമായി സംയോജിപ്പിച്ച് പരമ്പരാഗത സംസ്കാരത്തിന്റെ പുതിയ വശങ്ങൾ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യാനും അവസരമൊരുക്കുന്നു. 1996-ൽ അതിന്റെ ആദ്യ സമർപ്പിത കോൺഫറൻസ് നടത്തി, പഠനത്തിനായി പരമ്പരാഗത വാക്കാലുള്ള തമാശകളുടെയും ഉപകഥകളുടെയും രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ഒരു പുതിയ മേഖല മാത്രമാണ് കമ്പ്യൂട്ടേഷണൽ ഹ്യൂമർ . വലിയ തമാശ ശേഖരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനും വർഗ്ഗീകരിക്കുന്നതിനും അപ്പുറത്തേക്ക് ഇത് ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോകുന്നു. സന്ദർഭത്തിൽ തമാശകൾ തിരിച്ചറിയാനും കൃത്രിമബുദ്ധി ഉപയോഗിച്ച് തമാശകൾ സൃഷ്ടിക്കാനും പണ്ഡിതന്മാർ ആദ്യം കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കമ്പ്യൂട്ടർ യുഗത്തിന്റെ ബൈനറി ചിന്ത[തിരുത്തുക]

ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ നാം മുന്നേറുമ്പോൾ, 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഘടനാവാദികളുടെ ബൈനറി ചിന്തകൾ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റിന്റെ ടൂൾബോക്സിലെ ഒരു പ്രധാന ഉപകരണമായി തുടരുന്നു. കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കൊപ്പം ബൈനറി ചിന്തയും സമീപകാലത്ത് കണ്ടുപിടിച്ചുവെന്നല്ല ഇതിനർത്ഥം; "ഒന്നുകിൽ/അല്ലെങ്കിൽ" നിർമ്മാണത്തിന്റെ ശക്തിയെയും പരിമിതികളെയും കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ ബോധവാന്മാരായി എന്ന് മാത്രം. ഫോക്ക്‌ലോർ പഠനങ്ങളിൽ, സൈദ്ധാന്തിക ചിന്തയുടെ ഭൂരിഭാഗവും അടിവരയിടുന്ന ഒന്നിലധികം ബൈനറികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് - {ഡൈനാമിസം : യാഥാസ്ഥിതികത}, {ഉദാഹരണം : മിത്ത്}, {പ്രക്രിയ : ഘടന}, {പ്രകടനം : പാരമ്പര്യം}, {improvisation : ആവർത്തനം}, {വ്യതിയാനം : പാരമ്പര്യവാദം}, {ആവർത്തനം : ഇന്നൊവേഷൻ}; ആദ്യത്തെ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകളുടെ യഥാർത്ഥ ബൈനറിയെ അവഗണിക്കരുത്: {പരമ്പരാഗതം : ആധുനികം} അല്ലെങ്കിൽ {പഴയത് : പുതിയത്}. പാരമ്പര്യവും വ്യതിയാനവും (അല്ലെങ്കിൽ സർഗ്ഗാത്മകത) തമ്മിലുള്ള ചലനാത്മക പിരിമുറുക്കമാണ് എല്ലാ നാടോടിക്കഥകളുടെയും കാതൽ എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നതിൽ ബൗമാൻ ഈ ചിന്താരീതി വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു. നോയ്സ് സമാനമായ പദാവലി ഉപയോഗിച്ച് [നാടോടി] ഗ്രൂപ്പിനെ നിർവചിക്കുന്നു, "ഒരു വശത്ത്, ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ നാം നിരന്തരം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുകയും ചർച്ച ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ബന്ധങ്ങളുടെ ദ്രാവക ശൃംഖലകളും മറുവശത്ത്, സാങ്കൽപ്പിക കമ്മ്യൂണിറ്റികളും തമ്മിലുള്ള നിലവിലുള്ള കളിയും പിരിമുറുക്കവുമാണ്. ഞങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ അത് വിശ്വസ്തതയെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ശക്തികളായി വർത്തിക്കുന്നു."

ഏതൊരു ബൈനറി ജോഡിയുടെയും അന്തർലീനമായ മൂല്യങ്ങളെ തുറന്നുകാട്ടുന്ന ബൈനറി എതിർപ്പിൽ നടത്തിയ സൈദ്ധാന്തിക പ്രവർത്തനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മാത്രമേ ഈ ചിന്ത പ്രശ്നമാകൂ. സാധാരണഗതിയിൽ, രണ്ട് വിപരീതങ്ങളിൽ ഒന്ന് മറ്റൊന്നിന്റെ മേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നു. ബൈനറി എതിർപ്പുകളുടെ വർഗ്ഗീകരണം "പലപ്പോഴും മൂല്യം നിറഞ്ഞതും വംശീയ കേന്ദ്രീകൃതവുമാണ്", അവയെ ഭ്രമാത്മകമായ ക്രമവും ഉപരിപ്ലവമായ അർത്ഥവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

സമയത്തിന്റെ രേഖീയവും അല്ലാത്തതുമായ ആശയങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

പാശ്ചാത്യ ചിന്തയുടെ മറ്റൊരു അടിത്തറയും സമീപകാലത്ത് താറുമാറായി. പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിൽ, ഒരു നിമിഷത്തിൽ നിന്ന് അടുത്തതിലേക്ക് മുന്നേറുന്ന പുരോഗതിയുടെ സമയത്താണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. മികച്ചതും മികച്ചതുമാകുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യം, പൂർണതയിൽ കലാശിക്കുന്നു. ഈ മാതൃകയിൽ സമയം രേഖീയമാണ്, പുരോഗതിയിൽ നേരിട്ടുള്ള കാരണവുമുണ്ട്. "നിങ്ങൾ വിതയ്ക്കുന്നത് നിങ്ങൾ കൊയ്യുന്നു", "സമയത്തുള്ള ഒരു തുന്നൽ ഒമ്പതിനെ രക്ഷിക്കുന്നു", "ആൽഫയും ഒമേഗയും", മരണാനന്തര ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ സങ്കൽപ്പങ്ങളെല്ലാം സമയത്തെ രേഖീയവും പുരോഗമനപരവുമായ ഒരു സാംസ്കാരിക ധാരണയെ ഉദാഹരണമാക്കുന്നു. ഫോക്‌ലോർ പഠനങ്ങളിൽ, കാലക്രമേണ പിന്നോട്ട് പോകുന്നത് പര്യവേക്ഷണത്തിന്റെ സാധുവായ മാർഗമായിരുന്നു. ചരിത്ര-ഭൂമിശാസ്ത്ര സ്കൂളിലെ ആദ്യകാല നാടോടിക്കഥകളുടെ ലക്ഷ്യം നാടോടി കഥകളുടെ ശകലങ്ങളിൽ നിന്ന് യഥാർത്ഥ പുരാണ (ക്രിസ്ത്യാനിക്ക് മുമ്പുള്ള) ലോക വീക്ഷണത്തിന്റെ ഉർടെക്സ്റ്റ് പുനർനിർമ്മിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. ഒരു പുരാവസ്തു എപ്പോൾ, എവിടെയാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്? ആദ്യകാല ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകൾ അവരുടെ ശേഖരങ്ങളിൽ ഉന്നയിച്ച പ്രധാന ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു അത്. ഈ ഡാറ്റാ പോയിന്റുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, പുരാവസ്തുക്കൾക്കായുള്ള ടൈം-സ്പേസ് കോർഡിനേറ്റുകളുടെ ഒരു ഗ്രിഡ് പാറ്റേൺ പ്ലോട്ട് ചെയ്യാൻ കഴിയും.

വ്യത്യസ്ത സംസ്‌കാരങ്ങൾക്ക് സമയത്തിന്റെ (സ്ഥലവും) വ്യത്യസ്ത ആശയങ്ങളുണ്ടെന്ന അവബോധം വളർന്നു. "ദി അമേരിക്കൻ ഇന്ത്യൻ മൈൻഡ് ഇൻ എ ലീനിയർ വേൾഡ്" എന്ന തന്റെ പഠനത്തിൽ, ഡൊണാൾഡ് ഫിക്സിക്കോ സമയത്തിന്റെ ഒരു ബദൽ ആശയം വിവരിക്കുന്നു. സർക്കിളുകളും സൈക്കിളുകളും ലോകത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാണെന്നും പ്രപഞ്ചത്തിനുള്ളിൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും ഊന്നിപ്പറയുന്ന ഒരു വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന് കാര്യങ്ങളെ "കാണുക" എന്നത് "ഇന്ത്യൻ ചിന്താഗതി"യിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. "ഇന്ത്യൻ ജനതയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സമയം എന്ന ആശയം ഒരു തുടർച്ചയാണ്, സമയത്തിന്റെ പ്രസക്തി കുറയുകയും ജീവിതത്തിന്റെ ഭ്രമണം അല്ലെങ്കിൽ വർഷത്തിലെ ഋതുക്കൾ പ്രധാനമായി ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്യുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. കൂടുതൽ വ്യക്തമായ ഒരു ഉദാഹരണത്തിൽ, നാടോടി ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ബാരെ ടോൽകെൻ നവാജോയെ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള കാലത്ത് ജീവിക്കുന്നതായി വിവരിക്കുന്നു, അത് പരമ്പരാഗത വൃത്താകൃതിയിലുള്ള അല്ലെങ്കിൽ ബഹുമുഖ ഹോഗൻ എന്ന അവരുടെ സ്ഥലബോധത്തിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുകയും പുനർനിർമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സമയം (ക്ലോക്കുകൾ, വാച്ചുകൾ, കലണ്ടറുകൾ) അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള യൂറോപ്യൻ മെക്കാനിസം ഉപകരണങ്ങളുടെ അഭാവം, അവർ പ്രകൃതിയുടെ ചക്രങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു: സൂര്യോദയം മുതൽ സൂര്യാസ്തമയം, ശീതകാലം മുതൽ വേനൽക്കാലം വരെ. അവരുടെ കഥകളും ചരിത്രങ്ങളും പതിറ്റാണ്ടുകളാലും നൂറ്റാണ്ടുകളാലും അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നില്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതി ലോകത്തിന്റെ സ്ഥിരമായ താളത്തിൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങുമ്പോൾ അവ അടുത്താണ്.

കഴിഞ്ഞ ദശകങ്ങളിൽ, നമ്മുടെ സമയ സ്കെയിൽ സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്തത്ര ചെറുതിൽ നിന്ന് ( നാനോസെക്കൻഡ് ) സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്തത്ര വലുതായി ( ആഴമുള്ള സമയം ) വികസിച്ചു. താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഞങ്ങളുടെ പ്രവർത്തന ആശയം {ഭൂതകാലമാണ് : വർത്തമാന : ഭാവി} ഏതാണ്ട് വിചിത്രമായി തോന്നുന്നു. "പാരമ്പര്യത്തെ" ഈ സമയ സ്കെയിലുകളുടെ ബഹുത്വത്തിലേക്ക് എങ്ങനെ മാപ്പ് ചെയ്യാം? വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഒരു വാർഷിക ചക്രത്തിൽ (ഉദാ. ക്രിസ്മസ്, മെയ് ദിനം), അല്ലെങ്കിൽ രേഖീയ സമയത്തിന്റെ ജീവിത ചക്രത്തിൽ (ഉദാ. സ്നാനങ്ങൾ, വിവാഹങ്ങൾ, ശവസംസ്കാരം). ഇത് മറ്റ് വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്. നാടോടി ആഖ്യാനം എന്നത് നമ്മുടെ ടൈം-സ്‌പേസ് ഗ്രിഡിലെ ഒരൊറ്റ പ്രകടനത്തിൽ നിന്ന് അടുത്ത ഒറ്റ പെർഫോമൻസിലേക്ക് പോകുന്ന ഒറ്റപ്പെട്ട വാക്കുകളുടെ ഒരു രേഖീയ ശൃംഖലയല്ല. പകരം ഇത് ഒരു നോൺ-ലീനിയർ സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് നന്നായി യോജിക്കുന്നു, അവിടെ ഒരു പ്രകടനം നടത്തുന്നയാൾ കഥയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് മാറ്റുന്നു, കൂടാതെ പ്രകടനം നടത്തുന്നയാളുടെ അണ്ടർസ്റ്റഡി കഥ പറയാൻ തുടങ്ങുന്നു, കൂടാതെ ഒന്നിലധികം ഘടകങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണമായി ഓരോ പ്രകടനവും വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു.

സൈബർനെറ്റിക്സ്[തിരുത്തുക]

സൈബർനെറ്റിക്സ് ആദ്യമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്; ഇത് സിസ്റ്റങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളും പ്രക്രിയകളും അന്വേഷിക്കുന്നു. ഒരു സിസ്റ്റത്തിന്റെ ക്ലോസ്ഡ് സിഗ്നലിംഗ് ലൂപ്പ് തിരിച്ചറിയുകയും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് സൈബർനെറ്റിക്സിലെ ലക്ഷ്യം, അതിൽ സിസ്റ്റത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം പരിസ്ഥിതിയിൽ ഒരു മാറ്റം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, അത് സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് ഫീഡ്‌ബാക്ക് ട്രിഗർ ചെയ്യുകയും ഒരു പുതിയ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ സൈദ്ധാന്തിക നിർമ്മിതികൾ നാടോടിക്കഥകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിരവധി സാംസ്കാരികവും സാമൂഹികവുമായ സംവിധാനങ്ങളിലും പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന വിപുലീകൃത അംഗീകാരത്തിലേക്ക് മെക്കാനിസ്റ്റിക്, ബയോളജിക്കൽ സിസ്റ്റങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ഈ മേഖല വികസിച്ചു. ഒരു ലീനിയർ ടൈം സ്കെയിലിൽ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു പാരമ്പര്യ മാതൃകയിൽ നിന്ന് വിവാഹമോചനം നേടിയാൽ (അതായത് ഒരു ഫോക്ക്‌ലോർ പ്രകടനത്തിൽ നിന്ന് അടുത്തതിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു), ഈ നാടോടിക്കഥകൾ എങ്ങനെ തലമുറകളിലൂടെയും നൂറ്റാണ്ടുകളായി നിലനിറുത്തുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

തമാശകളുടെ വാക്കാലുള്ള പാരമ്പര്യം ഒരു ഉദാഹരണമായി എല്ലാ സംസ്കാരങ്ങളിലും കാണപ്പെടുന്നു, അത് ബിസി 1600-ൽ തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് [note 9] വിഷയം അതിന്റെ സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിന് വ്യാപകമായി വ്യത്യാസപ്പെടുമ്പോൾ, തമാശയുടെ രൂപം ശ്രദ്ധേയമായി സ്ഥിരത പുലർത്തുന്നു. സൈബർനെറ്റിക്സിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളും അതിന്റെ ദ്വിതീയമായ ഓട്ടോപോയിസിസ് ഫീൽഡും അനുസരിച്ച്, വാക്കാലുള്ള നാടോടിക്കഥകളുടെ സിസ്റ്റം മെയിന്റനൻസിൽ നിർമ്മിച്ച ഒരു ക്ലോസ്ഡ് ലൂപ്പ് ഓട്ടോ-തിരുത്തൽ ഇതിന് കാരണമായി കണക്കാക്കാം. വാക്കാലുള്ള നാടോടിക്കഥകളിലെ സ്വയമേ തിരുത്തൽ ആദ്യമായി ആവിഷ്കരിച്ചത് ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റായ വാൾട്ടർ ആൻഡേഴ്‌സൺ 1923-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രാജാവിനെയും അബോട്ടിനെയും കുറിച്ചുള്ള മോണോഗ്രാഫിലാണ് . ആഖ്യാനത്തിന്റെ സ്ഥിരത വിശദീകരിക്കാൻ, ആൻഡേഴ്സൺ ഒരു "ഇരട്ട ആവർത്തനം" അവതരിപ്പിച്ചു, അതിൽ അവതാരകൻ മറ്റ് ഒന്നിലധികം കലാകാരന്മാരിൽ നിന്ന് കഥ കേൾക്കുകയും സ്വയം അത് ഒന്നിലധികം തവണ അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. കഥയുടെ അവശ്യ ഘടകങ്ങൾ നിലനിർത്താൻ ഇത് രണ്ട് തലങ്ങളിലെയും ആവർത്തനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു ഫീഡ്‌ബാക്ക് ലൂപ്പ് നൽകുന്നു, അതേ സമയം പുതിയ ഘടകങ്ങളുടെ സംയോജനത്തിന് ഇത് അനുവദിക്കുന്നു.

സൈബർനെറ്റിക്സിന്റെയും ഓട്ടോപോയിസിസിന്റെയും മറ്റൊരു സ്വഭാവം ഒരു സിസ്റ്റത്തിനുള്ളിൽ സ്വയം-തലമുറയാണ്. വീണ്ടും തമാശകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, തുടർച്ചയായി സംഭവങ്ങളോടുള്ള പ്രതികരണമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന പുതിയ തമാശകൾ ഞങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ 9/11 ഭീകരാക്രമണത്തെത്തുടർന്ന് കാലികമായ തമാശകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് തത്സമയം നിരീക്ഷിക്കാൻ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റ് ബിൽ എല്ലിസ് ഇന്റർനെറ്റ് നർമ്മ സന്ദേശ ബോർഡുകൾ ആക്‌സസ് ചെയ്‌തു. "മുമ്പത്തെ നാടോടിക്കഥകൾ ഗവേഷണം വിജയകരമായ തമാശകൾ ശേഖരിക്കുന്നതിനും രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനും മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു, അവ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് ഫോക്ലോറിസ്റ്റുകളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടതിനുശേഷം മാത്രമാണ്. ഇപ്പോൾ, ഇൻറർനെറ്റ് മെച്ചപ്പെടുത്തിയ ഒരു ശേഖരം ഒരു ടൈം മെഷീൻ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, അവിടെ, ഹാസ്യത്തിനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വിജയിക്കാത്ത, ഉയർന്നുവരുന്ന നിമിഷത്തിന് മുമ്പുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് നിരീക്ഷിക്കാൻ കഴിയും. ഫോർമാറ്റ്

സിസ്റ്റം ഒബ്‌സർവർ സിസ്റ്റമിക് ഇന്റർപ്ലേയെ ബാധിക്കുന്നുവെന്ന് രണ്ടാം ഓർഡർ സൈബർനെറ്റിക്‌സ് പറയുന്നു; ഈ പരസ്പരബന്ധം നാടോടി ശാസ്ത്രജ്ഞർ വളരെക്കാലമായി പ്രശ്നകരമാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഏതെങ്കിലും നാടോടിക്കഥകളുടെ പ്രകടനം നിരീക്ഷിക്കുകയും ശ്രദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തനം, ഒരു ഗ്രൂപ്പിനുള്ളിലെ അബോധാവസ്ഥയിലുള്ള ശീലമായ അഭിനയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഒരു പ്രകടനത്തിലേക്ക് പ്രകടനത്തെ ഉയർത്തുന്നു. "സ്വാഭാവികമായും ഗവേഷകന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം കാര്യങ്ങൾ മാറ്റുന്നു, ഒരു സാമൂഹിക ക്രമീകരണത്തിലേക്ക് പുതിയതായി പ്രവേശിക്കുന്ന ഏതൊരു വ്യക്തിയും കാര്യങ്ങൾ മാറ്റുന്ന രീതിയിൽ. വ്യത്യസ്ത പശ്ചാത്തലങ്ങൾ, അജണ്ടകൾ, വിഭവങ്ങൾ എന്നിവയുള്ള ആളുകൾ ഇടപഴകുമ്പോൾ, സാമൂഹിക അപകടസാധ്യതകളുണ്ട്, പ്രാതിനിധ്യവും പ്രസിദ്ധീകരണവും നടക്കുന്നിടത്ത്, ഈ അപകടസാധ്യതകൾ വർദ്ധിക്കുന്നു. . ." [5]

പണ്ഡിത സംഘടനകളും ജേണലുകളും[തിരുത്തുക]

ശ്രദ്ധേയരായ ഫോക് ലോറിസ്റ്റുകൾ[തിരുത്തുക]

ശ്രദ്ധേയമായ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റിനായി, വിഭാഗ പട്ടികയിലേക്ക് പോകുക.

അനുബന്ധ സിദ്ധാന്തങ്ങളും രീതികളും[തിരുത്തുക]

ഇതും കാണുക[തിരുത്തുക]

കുറിപ്പുകൾ[തിരുത്തുക]

  1. Charles Darwin published On the Origin of Species in 1859.
  2. Anderson is best known for his monograph Kaiser und Abt (Folklore Fellows' Communications 42, Helsinki 1923) on folktales of type AT 922.
  3. In his study Erbschaft dieser Zeit (1935) (translation Heritage of Our Times, Polity, 1991) Ernst Bloch examined how the mythological way of scholarly thought of the 19th century was revived by the National Socialists.
  4. In his chapter "Folklore and Cultural Worldview", Toelken provides an illuminating comparison of the worldview of European Americans with Navajos. In the use of language, the two cultural groups express widely differing understandings of their spatial and temporal place in the universe.
  5. For example, a joke uses words within a specific and well-defined narrative structure to make people laugh. A fable uses anthropomorphized animals and natural features to illustrate a moral lesson, frequently concluding with a moral. These are just a few of the many formulaic structures used in oral traditions.
  6. An example of this are the joke cycles that spontaneously appear in response to a national or world tragedy or disaster.
  7. See also Dundes (2005), pg. 387. [Folklore studies is] "a discipline which has been ahead of its time in recognizing the importance of folklore in promoting ethnic pride and in providing invaluable data for the discovery of native cognitive categories and patterns of worldview and values."
  8. The newness of this discussion can be seen in the references for Cultural homogenization; all sources listed have been published in 21st century.
  9. The earliest recorded joke is on an Egyptian papyrus dated at 1600 B.C. See Joke#Printed jokes and the solitary laugh.

അവലംബങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

  • Anderson, Walter (1923). "Kaiser und Abt. Die Geschichte eines Schwanks". FF Communications. 42.
  • Attardo, Salvatore (2008). "A primer for the Linguistics of Humor". എന്നതിൽ Raskin, Victor (സംശോധാവ്.). Primer of Humor Research: Humor Research 8. Berlin, New York: Mouton de Gruyter. പുറങ്ങൾ. 101–156.
  • Bauman, Richard (1971). "Differential Identity and the Social Base of Folklore". The Journal of American Folklore. 84 (331): 31–41. doi:10.2307/539731. JSTOR 539731.
  • Bauman, Richard (2008). "The Philology of the Vernacular". Journal of Folklore Research. 45 (1): 29–36. doi:10.2979/JFR.2008.45.1.29. JSTOR 40206961.
  • Bauman, Richard; Paredes, Americo, സംശോധകർ. (1972). Toward New Perspectives in Folklore. Bloomington, IN: Trickster Press. പുറം. xv.
  • Bauman, Richard (1975). "Verbal Art as Performance". American Anthropologist. New Series. 77 (2): 290–311. doi:10.1525/aa.1975.77.2.02a00030. JSTOR 674535.
  • Ben-Amos, Dan (1985). "On the Final [s] in 'Folkloristics'". The Journal of American Folklore. 98 (389): 334–336. doi:10.2307/539940. JSTOR 539940.
  • Bendix, Regina (1998). "Of Names, Professional Identities, and Disciplinary Futures". The Journal of American Folklore. 111 (441): 235–246. doi:10.2307/541309. JSTOR 541309.
  • Bendix, Regina (1997). In Search of Authenticity: The Formation of Folklore Studies. Madison: University of Wisconsin Press.
  • Blank, Trevor J., സംശോധാവ്. (2009). Folklore and the Internet. Logan, UT: Utah State University Press.
  • Bronner, Simon J. (1986). American Folklore Studies: An Intellectual History. Lawrence, KS: University Press of Kansas.
  • Bronner, Simon J. (1998). Following Tradition: Folklore in the Discourse of American Culture. Logan, UT: Utah State University Press. ISBN 978-0-87421-239-6.
  • Bronner, Simon J., സംശോധാവ്. (2007). The Meaning of folklore: the Analytical Essays of Alan Dundes. Logan, UT: Utah State University Press.
  • Brunvand, Jan Harald (1968). The Study of American Folklore. New York, London: W.W. Norton.
  • Brunvand, Jan Harald, സംശോധാവ്. (1996). American Folklore, an Encyclopedia. New York, London: Garland Publishing.
  • Dow, James; Lixfeld, Hannjost (1994). The Nazification of an Academic Discipline: Folklore in the Third Reich. ISBN 978-0253318213.
  • Burns, Thomas A. (1977). "Folkloristics: A Conception of Theory". Western Folklore. 36 (2): 109–134. doi:10.2307/1498964. JSTOR 1498964.
  • Del-Rio-Roberts, Maribel (2010). "A Guide to Conducting Ethnographic Research: A Review of Ethnography: Step-by-Step (3rd ed.) by David M. Fetterman" (PDF). The Qualitative Report. 15 (3): 737–749.
  • Deloria, Vine (1994). God Is Red: A Native View of Religion. Golden, CO: Fulcrum Publishing.
  • Dorson, Richard (1976). Folklore and Fakelore: Essays Toward a Discipline of Folk Studies. Cambridge, London: Harvard University Press. ISBN 9780674330207.
  • Dorson, Richard M., സംശോധാവ്. (1972). Folklore and Folklife: An Introduction. Chicago, IL: University of Chicago Press.
  • Dorst, John (2016). "Folklore's Cybernetic Imaginary, or, Unpacking the Obvious". Journal of American Folklore. 129 (512): 127–145. doi:10.5406/jamerfolk.129.512.0127. JSTOR 10.5406/jamerfolk.129.512.0127.
  • Dorst, John (1990). "Tags and Burners, Cycles and Networks: Folklore in the Telectronic Age". Journal of Folklore Research. 27 (3): 61–108.
  • Dundes, Alan (1969). "The Devolutionary Premise in Folklore Theory". Journal of the Folklore Institute. 6 (1): 5–19. doi:10.2307/3814118. JSTOR 3814118.
  • Dundes, Alan (1978a). Essays in Folkloristics. Kirpa Dai series in folklore and anthropology. Meerut: Folklore Institute. OCLC 5089016.
  • Dundes, Alan (1971). "Folk Ideas as Units of Worldview". The Journal of American Folklore. 84 (331): 93–103. doi:10.2307/539737. JSTOR 539737.
  • Dundes, Alan (2005). "Folkloristics in the Twenty-First Century (AFS Invited Presidential Plenary Address, 2004)". Journal of American Folklore. 118 (470): 385–408. doi:10.1353/jaf.2005.0044. JSTOR 4137664.
  • Dundes, Alan (2007). "Getting the Folk and the Lore Together". എന്നതിൽ Bronner, Simon (സംശോധാവ്.). Meaning of Folklore: The Analytical Essays of Alan Dundes. University Press of Colorado. പുറങ്ങൾ. 273–284.
  • Dundes, Alan (1980). "Texture, text and context". Interpreting Folklore. Bloomington and Indianapolis: Indiana University Press. പുറങ്ങൾ. 20–32.
  • Dundes, Alan (1978b). "Into the Endzone for a Touchdown: A Psychoanalytic Consideration of American Football". Western Folklore. 37 (2): 75–88. doi:10.2307/1499315. JSTOR 1499315.
  • Dundes, Alan (1984). Life Is like a Chicken Coop Ladder. A Portrait of German Culture through Folklore. New York: Columbia University Press.
  • Dundes, Alan (1972). "Folk ideas as units of World View". എന്നതിൽ Bauman, Richard; Paredes, Americo (സംശോധകർ.). Toward New Perspectives in Folklore. Bloomington, IN: Trickster Press. പുറങ്ങൾ. 120–134.
  • Ellis, Bill (2002). "Making a Big Apple Crumble". New Directions in Folklore (6). മൂലതാളിൽ നിന്നും 2016-10-22-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2016-11-07.
  • Fixico, Donald L. (2003). The American Indian Mind in a Linear World. New York: Routledge.
  • Frank, Russel (2009). "The Forward as Folklore: Studying E-Mailed Humor". എന്നതിൽ Blank, Trevor J. (സംശോധാവ്.). Folklore and the Internet. Logan, UT: Utah State University Press. പുറങ്ങൾ. 98–122.
  • Genzuk, Michael (2003). "A Synthesis of Ethnographic Research". Center for Multilingual, Multicultural Research. University of Southern California. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2018-10-23-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2011-12-10. Cite journal requires |journal= (help)
  • Georges, Robert A.; Jones, Michael Owen (1995). Folkloristics : an Introduction. Bloomington and Indianapolis: Indiana University Press.
  • Glassie, Henry (1983). "The Moral Lore of Folklore" (PDF). Folklore Forum. 16 (2): 123–151.
  • Goody, Jack (1977). The Domestication of the Savage Mind. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Hufford, Mary (1991). "American Folklife: A Commonwealth of Cultures". Publication of the American Folklife Center. 17: 1–23.
  • Josephson-Storm, Jason (2017). The Myth of Disenchantment: Magic, Modernity, and the Birth of the Human Sciences. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-40336-6.
  • Kirshenblatt-Gimblett, Barbara (1985). "Di folkloristik: A Good Yiddish Word". The Journal of American Folklore. 98 (389): 331–334. doi:10.2307/539939. JSTOR 539939.
  • Kirshenblatt-Gimblett, Barbara (September 1999). "Performance Studies". Rockefeller Foundation, Culture and Creativity.
  • Levy, Bronwen Ann; Murphy, Ffion (1991). Story/telling. Univ. Queensland Press. ISBN 9780702232022.
  • Lixfeld, Hannjost; Dow, James R. (1994). The Nazification of an Academic Discipline: Folklore in the Third Reich. Bloomington, IN: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-31821-3.
  • Mason, Bruce Lionel (1998). "E-Texts: The Orality and Literacy Issue Revisited". Oral Traditions. 13. Columbia, MO: Center for Studies in Oral Tradition.
  • Mitscherlich, Alexander; Mitscherlich, Margarete (1987). Die Unfaehigkeit zu trauern. Grundlagen kollektiven Verhaltens. Muenchen, Zurich.
  • Noyes, Dorothy (2003). "Group". എന്നതിൽ Feintuch, Burt (സംശോധാവ്.). Eight Words for the Study of Expressive Culture. University of Illinois Press. പുറങ്ങൾ. 7–41. ISBN 9780252071096. JSTOR 10.5406/j.ctt2ttc8f.5.
  • Raskin, Victor, സംശോധാവ്. (2008). Primer of Humor Research: Humor Research 8. Berlin, New York: Mouton de Gruyter.
  • Rouse, Anderson (2012). "Re-examining American Indian Time Consciousness". Cite journal requires |journal= (help)
  • Sacks, Harvey (1974). "An Analysis of the Course of a Joke's telling in Conversation". എന്നതിൽ Bauman, Richard; Sherzer, Joel (സംശോധകർ.). Explorations in the Ethnography of Speaking. Cambridge, UK: Cambridge University Press. പുറങ്ങൾ. 337–353.
  • Schmidt-Lauber, Brigitta (2012). "Seeing, Hearing, Feeling, Writing: Approaches and Methods in Ethnographic Research from the Perspective of Ethnological Analyses of the Present". എന്നതിൽ Bendix, Regina; Hasan-Rokem, Galit (സംശോധകർ.). A Companion to Folklore Studies. പുറങ്ങൾ. 559–578. doi:10.1002/9781118379936.ch29.
  • Sims, Martha; Stephens, Martine (2005). Living Folklore: Introduction to the Study of People and their Traditions. Logan, UT: Utah State University Press.
  • Šmidchens, Guntis (1999). "Folklorism Revisited". Journal of American Folklore Research. 36 (1): 51–70. JSTOR 3814813.
  • Stahl, Sandra D. (1989). Literary Folkloristics and the Personal Narrative. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 978-0915305483.
  • Toelken, Barre (1996). The Dynamics of Folklore. Logan, UT: Utah State University Press.
  • Watson, John F. (1850–1860). Annals of Philadelphia and Pennsylvania, in the olden time. Philadelphia: The author.
  • Widdowson, J. D. A. (2016). "England, National Folklore Survey". Folklore. 127 (3): 257–269. doi:10.1080/0015587X.2016.1198178.
  • Wilson, William (2006). "Essays on Folklore by William A. Wilson". എന്നതിൽ Rudy, Jill Terry; Call, Diane (സംശോധകർ.). The Marrow of Human Experience: Essays on Folklore. University Press of Colorado. ISBN 9780874216530. JSTOR j.ctt4cgkmk.
  • Wolf-Knuts, Ulrika (1999). "On the history of comparison in folklore studies". Folklore Fellows' Summer School.
  • Zumwalt, Rosemary Levy; Dundes, Alan (1988). American Folklore Scholarship: A Dialogue of Dissent. Indiana University Press.

റഫറൻസുകൾ[തിരുത്തുക]

  • Anderson, Walter (1923). "Kaiser und Abt. Die Geschichte eines Schwanks". FF Communications. 42.
  • Attardo, Salvatore (2008). "A primer for the Linguistics of Humor". എന്നതിൽ Raskin, Victor (സംശോധാവ്.). Primer of Humor Research: Humor Research 8. Berlin, New York: Mouton de Gruyter. പുറങ്ങൾ. 101–156.
  • Bauman, Richard (1971). "Differential Identity and the Social Base of Folklore". The Journal of American Folklore. 84 (331): 31–41. doi:10.2307/539731. JSTOR 539731.
  • Bauman, Richard (2008). "The Philology of the Vernacular". Journal of Folklore Research. 45 (1): 29–36. doi:10.2979/JFR.2008.45.1.29. JSTOR 40206961.
  • Bauman, Richard; Paredes, Americo, സംശോധകർ. (1972). Toward New Perspectives in Folklore. Bloomington, IN: Trickster Press. പുറം. xv.
  • Bauman, Richard (1975). "Verbal Art as Performance". American Anthropologist. New Series. 77 (2): 290–311. doi:10.1525/aa.1975.77.2.02a00030. JSTOR 674535.
  • Ben-Amos, Dan (1985). "On the Final [s] in 'Folkloristics'". The Journal of American Folklore. 98 (389): 334–336. doi:10.2307/539940. JSTOR 539940.
  • Bendix, Regina (1998). "Of Names, Professional Identities, and Disciplinary Futures". The Journal of American Folklore. 111 (441): 235–246. doi:10.2307/541309. JSTOR 541309.
  • Bendix, Regina (1997). In Search of Authenticity: The Formation of Folklore Studies. Madison: University of Wisconsin Press.
  • Blank, Trevor J., സംശോധാവ്. (2009). Folklore and the Internet. Logan, UT: Utah State University Press.
  • Bronner, Simon J. (1986). American Folklore Studies: An Intellectual History. Lawrence, KS: University Press of Kansas.
  • Bronner, Simon J. (1998). Following Tradition: Folklore in the Discourse of American Culture. Logan, UT: Utah State University Press. ISBN 978-0-87421-239-6.
  • Bronner, Simon J., സംശോധാവ്. (2007). The Meaning of folklore: the Analytical Essays of Alan Dundes. Logan, UT: Utah State University Press.
  • Brunvand, Jan Harald (1968). The Study of American Folklore. New York, London: W.W. Norton.
  • Brunvand, Jan Harald, സംശോധാവ്. (1996). American Folklore, an Encyclopedia. New York, London: Garland Publishing.
  • Dow, James; Lixfeld, Hannjost (1994). The Nazification of an Academic Discipline: Folklore in the Third Reich. ISBN 978-0253318213.
  • Burns, Thomas A. (1977). "Folkloristics: A Conception of Theory". Western Folklore. 36 (2): 109–134. doi:10.2307/1498964. JSTOR 1498964.
  • Del-Rio-Roberts, Maribel (2010). "A Guide to Conducting Ethnographic Research: A Review of Ethnography: Step-by-Step (3rd ed.) by David M. Fetterman" (PDF). The Qualitative Report. 15 (3): 737–749.
  • Deloria, Vine (1994). God Is Red: A Native View of Religion. Golden, CO: Fulcrum Publishing.
  • Dorson, Richard (1976). Folklore and Fakelore: Essays Toward a Discipline of Folk Studies. Cambridge, London: Harvard University Press. ISBN 9780674330207.
  • Dorson, Richard M., സംശോധാവ്. (1972). Folklore and Folklife: An Introduction. Chicago, IL: University of Chicago Press.
  • Dorst, John (2016). "Folklore's Cybernetic Imaginary, or, Unpacking the Obvious". Journal of American Folklore. 129 (512): 127–145. doi:10.5406/jamerfolk.129.512.0127. JSTOR 10.5406/jamerfolk.129.512.0127.
  • Dorst, John (1990). "Tags and Burners, Cycles and Networks: Folklore in the Telectronic Age". Journal of Folklore Research. 27 (3): 61–108.
  • Dundes, Alan (1969). "The Devolutionary Premise in Folklore Theory". Journal of the Folklore Institute. 6 (1): 5–19. doi:10.2307/3814118. JSTOR 3814118.
  • Dundes, Alan (1978a). Essays in Folkloristics. Kirpa Dai series in folklore and anthropology. Meerut: Folklore Institute. OCLC 5089016.
  • Dundes, Alan (1971). "Folk Ideas as Units of Worldview". The Journal of American Folklore. 84 (331): 93–103. doi:10.2307/539737. JSTOR 539737.
  • Dundes, Alan (2005). "Folkloristics in the Twenty-First Century (AFS Invited Presidential Plenary Address, 2004)". Journal of American Folklore. 118 (470): 385–408. doi:10.1353/jaf.2005.0044. JSTOR 4137664.
  • Dundes, Alan (2007). "Getting the Folk and the Lore Together". എന്നതിൽ Bronner, Simon (സംശോധാവ്.). Meaning of Folklore: The Analytical Essays of Alan Dundes. University Press of Colorado. പുറങ്ങൾ. 273–284.
  • Dundes, Alan (1980). "Texture, text and context". Interpreting Folklore. Bloomington and Indianapolis: Indiana University Press. പുറങ്ങൾ. 20–32.
  • Dundes, Alan (1978b). "Into the Endzone for a Touchdown: A Psychoanalytic Consideration of American Football". Western Folklore. 37 (2): 75–88. doi:10.2307/1499315. JSTOR 1499315.
  • Dundes, Alan (1984). Life Is like a Chicken Coop Ladder. A Portrait of German Culture through Folklore. New York: Columbia University Press.
  • Dundes, Alan (1972). "Folk ideas as units of World View". എന്നതിൽ Bauman, Richard; Paredes, Americo (സംശോധകർ.). Toward New Perspectives in Folklore. Bloomington, IN: Trickster Press. പുറങ്ങൾ. 120–134.
  • Ellis, Bill (2002). "Making a Big Apple Crumble". New Directions in Folklore (6). മൂലതാളിൽ നിന്നും 2016-10-22-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2016-11-07.
  • Fixico, Donald L. (2003). The American Indian Mind in a Linear World. New York: Routledge.
  • Frank, Russel (2009). "The Forward as Folklore: Studying E-Mailed Humor". എന്നതിൽ Blank, Trevor J. (സംശോധാവ്.). Folklore and the Internet. Logan, UT: Utah State University Press. പുറങ്ങൾ. 98–122.
  • Genzuk, Michael (2003). "A Synthesis of Ethnographic Research". Center for Multilingual, Multicultural Research. University of Southern California. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2018-10-23-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2011-12-10. Cite journal requires |journal= (help)
  • Georges, Robert A.; Jones, Michael Owen (1995). Folkloristics : an Introduction. Bloomington and Indianapolis: Indiana University Press.
  • Glassie, Henry (1983). "The Moral Lore of Folklore" (PDF). Folklore Forum. 16 (2): 123–151.
  • Goody, Jack (1977). The Domestication of the Savage Mind. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Hufford, Mary (1991). "American Folklife: A Commonwealth of Cultures". Publication of the American Folklife Center. 17: 1–23.
  • Josephson-Storm, Jason (2017). The Myth of Disenchantment: Magic, Modernity, and the Birth of the Human Sciences. University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-40336-6.
  • Kirshenblatt-Gimblett, Barbara (1985). "Di folkloristik: A Good Yiddish Word". The Journal of American Folklore. 98 (389): 331–334. doi:10.2307/539939. JSTOR 539939.
  • Kirshenblatt-Gimblett, Barbara (September 1999). "Performance Studies". Rockefeller Foundation, Culture and Creativity.
  • Levy, Bronwen Ann; Murphy, Ffion (1991). Story/telling. Univ. Queensland Press. ISBN 9780702232022.
  • Lixfeld, Hannjost; Dow, James R. (1994). The Nazification of an Academic Discipline: Folklore in the Third Reich. Bloomington, IN: Indiana University Press. ISBN 978-0-253-31821-3.
  • Mason, Bruce Lionel (1998). "E-Texts: The Orality and Literacy Issue Revisited". Oral Traditions. 13. Columbia, MO: Center for Studies in Oral Tradition.
  • Mitscherlich, Alexander; Mitscherlich, Margarete (1987). Die Unfaehigkeit zu trauern. Grundlagen kollektiven Verhaltens. Muenchen, Zurich.
  • Noyes, Dorothy (2003). "Group". എന്നതിൽ Feintuch, Burt (സംശോധാവ്.). Eight Words for the Study of Expressive Culture. University of Illinois Press. പുറങ്ങൾ. 7–41. ISBN 9780252071096. JSTOR 10.5406/j.ctt2ttc8f.5.
  • Raskin, Victor, സംശോധാവ്. (2008). Primer of Humor Research: Humor Research 8. Berlin, New York: Mouton de Gruyter.
  • Rouse, Anderson (2012). "Re-examining American Indian Time Consciousness". Cite journal requires |journal= (help)
  • Sacks, Harvey (1974). "An Analysis of the Course of a Joke's telling in Conversation". എന്നതിൽ Bauman, Richard; Sherzer, Joel (സംശോധകർ.). Explorations in the Ethnography of Speaking. Cambridge, UK: Cambridge University Press. പുറങ്ങൾ. 337–353.
  • Schmidt-Lauber, Brigitta (2012). "Seeing, Hearing, Feeling, Writing: Approaches and Methods in Ethnographic Research from the Perspective of Ethnological Analyses of the Present". എന്നതിൽ Bendix, Regina; Hasan-Rokem, Galit (സംശോധകർ.). A Companion to Folklore Studies. പുറങ്ങൾ. 559–578. doi:10.1002/9781118379936.ch29.
  • Sims, Martha; Stephens, Martine (2005). Living Folklore: Introduction to the Study of People and their Traditions. Logan, UT: Utah State University Press.
  • Šmidchens, Guntis (1999). "Folklorism Revisited". Journal of American Folklore Research. 36 (1): 51–70. JSTOR 3814813.
  • Stahl, Sandra D. (1989). Literary Folkloristics and the Personal Narrative. Bloomington: Indiana University Press. ISBN 978-0915305483.
  • Toelken, Barre (1996). The Dynamics of Folklore. Logan, UT: Utah State University Press.
  • Watson, John F. (1850–1860). Annals of Philadelphia and Pennsylvania, in the olden time. Philadelphia: The author.
  • Widdowson, J. D. A. (2016). "England, National Folklore Survey". Folklore. 127 (3): 257–269. doi:10.1080/0015587X.2016.1198178.
  • Wilson, William (2006). "Essays on Folklore by William A. Wilson". എന്നതിൽ Rudy, Jill Terry; Call, Diane (സംശോധകർ.). The Marrow of Human Experience: Essays on Folklore. University Press of Colorado. ISBN 9780874216530. JSTOR j.ctt4cgkmk.
  • Wolf-Knuts, Ulrika (1999). "On the history of comparison in folklore studies". Folklore Fellows' Summer School.
  • Zumwalt, Rosemary Levy; Dundes, Alan (1988). American Folklore Scholarship: A Dialogue of Dissent. Indiana University Press.

ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ[തിരുത്തുക]

  1. "UNESCO Recommendation 1989".
  2. "Public Law 94-201 (The Creation of the American Folklife Center, Library of Congress)".
  3. "Mission and History".
  4. Sociedad Chilena de Historia y Geografía, fundada en 1839
  5. "AFS Position Statement on Research with Human Subjects - American Folklore Society".
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=Folklore_studies&oldid=3722842" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്