കരട്:മദ്ധ്യ പക്ഷ രാഷ്ട്രീയം
 | ഇത് ഒരു കരട് ലേഖനമാണ്. ഇത് വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ലേഖനമാണ്. എല്ലാവർക്കും ഈ ലേഖനത്തിൽ മാറ്റം വരുത്താം . വിക്കിപീഡിയ ലേഖനമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനുമുൻപ് ഇത് പ്രധാന ലേഖനനയങ്ങളനുസരിക്കുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുക. . Find sources: ഗൂഗിൾ (പുസ്തകങ്ങൾ · വാർത്ത · സ്കോളർ · സ്വതന്ത്ര ചിത്രങ്ങൾ · WP refs) · FENS · JSTOR · NYT · TWL ഈ page താൾ അവസാനം തിരുത്തിരിക്കുന്നത് 47 days ago Ranjithsiji (talk | contribs) ആണ്. (Purge) |
ഇടത്-വലത് രാഷ്ട്രീയ നിരയിൽ ഇടതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിനും വലതുപക്ഷ രാഷ്ട്രീയത്തിനും ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുടെ ഒരു നിരയാണ് മദ്ധ്യ പക്ഷ രാഷ്ട്രീയം (സെൻട്രിസം). മിതവാദി നയങ്ങളെ ശക്തമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ആളുകളും ഇടതുപക്ഷ അല്ലെങ്കിൽ വലതുപക്ഷ നയങ്ങളുമായി ശക്തമായി യോജിക്കാത്ത ആളുകളും ഉൾപ്പെടെ മിതവാദി രാഷ്ട്രീയവുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
മദ്ധ്യ പക്ഷം
[തിരുത്തുക]മദ്ധ്യ പക്ഷ രാഷ്ട്രീയം സാധാരണയായി ഉദാരവാദം (ലിബറലിസം), റാഡിക്കൽ സെൻട്രിസം, അഗ്രേറിയനിസം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സെൻട്രിസ്റ്റുകളായി തിരിച്ചറിയുന്നവർ ക്രമേണയുള്ള രാഷ്ട്രീയ മാറ്റത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു, പലപ്പോഴും മിതവാദി പുനർവിതരണ നയങ്ങളുള്ള ഒരു ക്ഷേമരാഷ്ട്രത്തിലൂടെ. രാഷ്ട്രീയ ശാസ്ത്രത്തിൽ അതിന്റെ സ്ഥാനം വ്യാപകമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, സെൻട്രിസ്റ്റ് പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളെ എതിർക്കുന്ന റാഡിക്കൽ ഗ്രൂപ്പുകൾ ചിലപ്പോൾ അവയെ ഇടതുപക്ഷമോ വലതുപക്ഷമോ ആയി വിശേഷിപ്പിച്ചേക്കാം.
ഇടതർക്കു വലത്തും വലതർക്കു ഇടത്തും
[തിരുത്തുക]മദ്ധ്യ പക്ഷ രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികൾ സാധാരണയായി പ്രധാന ഇടതുപക്ഷ, വലതുപക്ഷ പാർട്ടികൾക്കിടയിൽ മധ്യസ്ഥാനം വഹിക്കുന്നു, എന്നിരുന്നാലും ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന ദിശയിൽ പ്രായോഗിക പാർട്ടികളില്ലെങ്കിൽ അവർ ഇടതുപക്ഷ ചായ്വുള്ളതോ വലതുപക്ഷ ചായ്വുള്ളതോ ആയ വോട്ട് നിലനിർത്തും. മൾട്ടി-പാർട്ടി സിസ്റ്റങ്ങളിലെ സെൻട്രിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ സഖ്യ ഗവൺമെന്റുകൾ രൂപീകരിക്കുന്നതിൽ ശക്തമായ സ്ഥാനം വഹിക്കുന്നു, കാരണം അവർക്ക് ഇടതുപക്ഷ, വലതുപക്ഷ പാർട്ടികളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയും, പക്ഷേ അവർ പലപ്പോഴും ഈ സഖ്യങ്ങളിൽ ജൂനിയർ പങ്കാളികളാണ്, സ്വന്തം നയങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കാൻ കഴിയില്ല. ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ സംവിധാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഈ പാർട്ടികൾ ഫസ്റ്റ്-പാസ്റ്റ്-ദി-പോസ്റ്റ് വോട്ടിംഗിൽ ദുർബലമാണ്. പാർട്ടികൾക്കും രാഷ്ട്രീയക്കാർക്കും വോട്ട് തേടുന്ന രീതിയെ ആശ്രയിച്ച് കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് നീങ്ങാനോ അകന്നുപോകാനോ വിവിധ പ്രോത്സാഹനങ്ങളുണ്ട്. ചില പോപ്പുലിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ ഇടതുപക്ഷ അല്ലെങ്കിൽ വലതുപക്ഷ പോപ്പുലിസത്തിന് വിരുദ്ധമായി സർക്കാരിനോടുള്ള എതിർപ്പിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാട് കേന്ദ്രീകൃത നിലപാടുകൾ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവകാലത്ത് ഇടതുപക്ഷ-വലതു രാഷ്ട്രീയ നിരയുമായി മദ്ധ്യ പക്ഷ രാഷ്ട്രീയം വികസിച്ചു, റാഡിക്കലുകളുമായോ പിന്തിരിപ്പന്മാരുമായോ ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത അസംബ്ലിമാർ രണ്ട് ഗ്രൂപ്പുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ. 18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ലിബറലിസം ആധിപത്യ കേന്ദ്രീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രമായി മാറി, യാഥാസ്ഥിതികതയെയും സോഷ്യലിസത്തെയും വെല്ലുവിളിച്ചു. 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിലും 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിലും ഒരു പ്രധാന യൂറോപ്യൻ കേന്ദ്രീയ പ്രസ്ഥാനമായി കാർഷികവാദം ചുരുക്കമായി നിലനിന്നിരുന്നു.