Jump to content

ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാരം

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Hyperemesis gravidarum
സ്പെഷ്യാലിറ്റിObstetrics
Gastroenterology
ലക്ഷണങ്ങൾNausea and vomiting such that weight loss and dehydration occur[1]
കാലാവധിOften gets better but may last entire pregnancy[2]
കാരണങ്ങൾUnknown[3]
അപകടസാധ്യത ഘടകങ്ങൾFirst pregnancy, multiple pregnancy, obesity, prior or family history of hyperemesis gravidarum, trophoblastic disorder, history of an eating disorder[3][4]
ഡയഗ്നോസ്റ്റിക് രീതിBased on symptoms[3]
ഡിഫറൻഷ്യൽ ഡയഗ്നോസിസ്Urinary tract infection, high thyroid levels[5]
TreatmentDrinking fluids, bland diet, intravenous fluids[2]
മരുന്ന്Pyridoxine, metoclopramide[5]
ആവൃത്തി~1% of pregnant women[6]

കഠിനമായ ഓക്കാനം, ഛർദ്ദി, ഭാരക്കുറവ്, നിർജ്ജലീകരണം എന്നിവയാൽ പ്രകടമാകുന്ന ഒരു ഗർഭകാല സങ്കീർണതയാണ് ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാരം (എച്ച്ജി).[1] തളർച്ചയും അനുഭവപ്പെടാം.[2] മോണിംഗ് സിക്നസിനേക്കാൾ കഠിനമായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.[2] ഗർഭത്തിൻറെ 20-ാം ആഴ്ചയ്ക്ക് ശേഷം ലക്ഷണങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടും, പക്ഷേ ഗർഭകാലം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിൽക്കും.[7][8][9][10][2]

ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാറത്തിന്റെ കൃത്യമായ കാരണങ്ങൾ അജ്ഞാതമാണ്.[3] ആദ്യ ഗർഭധാരണം, ഒന്നിലധികം ഗർഭധാരണം, പൊണ്ണത്തടി, എച്ച്ജിയുടെ മുൻ അല്ലെങ്കിൽ കുടുംബ ചരിത്രം, ട്രോഫോബ്ലാസ്റ്റിക് ഡിസോർഡർ, ഭക്ഷണ ക്രമക്കേടുകളുടെ ചരിത്രം എന്നിവ അപകട ഘടകങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.[3] [4] നിരീക്ഷിച്ച ലക്ഷണങ്ങളെയും അടയാളങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് സാധാരണയായി രോഗനിർണയം നടത്തുന്നത്.[3] പ്രതിദിനം 5% അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് കിലോഗ്രാം ഭാരക്കുറവ് സംഭവിക്കുകയും മൂത്രത്തിൽ കീറ്റോണുകൾ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്ന മൂന്ന് എപ്പിസോഡുകളിൽ കൂടുതൽ ഛർദ്ദിയായി എച്ച്ജി സാങ്കേതികമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.[3] മൂത്രനാളിയിലെ അണുബാധയും അമിതമായി ആക്റ്റീവ് ആയ തൈറോയ്ഡ് ഗ്രന്ഥിയും ഉൾപ്പെടെ രോഗലക്ഷണങ്ങളുടെ മറ്റ് സാധ്യതയുള്ള കാരണങ്ങൾ ഒഴിവാക്കണം. [5]

ചികിൽസയിൽ ദ്രാവകങ്ങൾ കുടിക്കുന്നതും ലഘുവായ ഭക്ഷണക്രമവും ഉൾപ്പെടുന്നു.[2] ശുപാർശകളിൽ ഇലക്‌ട്രോലൈറ്റ് മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുന്ന പാനീയങ്ങൾ, തയാമിൻ, ഉയർന്ന പ്രോട്ടീൻ ഡയറ്റ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടാം.[3][11] ചില ആളുകൾക്ക് ഇൻട്രാവീനസ് ദ്രാവകങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.[2] മരുന്നുകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, പിറിഡോക്സിൻ അല്ലെങ്കിൽ മെറ്റോക്ലോപ്രാമൈഡ് എന്നിവയ്ക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നു.[5] Prochlorperazine, dimenhydrinate, ondansetron (Zofran എന്ന ബ്രാൻഡിന് കീഴിൽ വിൽക്കുന്നു) അല്ലെങ്കിൽ കോർട്ടികോസ്റ്റീറോയിഡുകൾ ഇവ ഫലപ്രദമല്ലെങ്കിൽ ഉപയോഗിക്കാം. [3][5] ഗുരുതരമായ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ കാരണം ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശനം ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം.[10][3] സൈക്കോതെറാപ്പി ഫലം മെച്ചപ്പെടുത്തും.[3] അക്യുപ്രഷറിനുള്ള തെളിവുകൾ മോശമാണ്.[3]

2,000 ബിസിയിൽ തന്നെ ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഛർദ്ദി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, എച്ച്ജിയുടെ ആദ്യത്തെ വ്യക്തമായ മെഡിക്കൽ വിവരണം 1852-ൽ പോൾ അന്റോയിൻ ഡുബോയിസ് ആയിരുന്നു നല്കിയത്.[12] എച്ച്ജി 0.3-2.0% ഗർഭിണികളെ ബാധിക്കുമെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, എന്നിരുന്നാലും ചില സ്രോതസ്സുകൾ പറയുന്നത് ഈ കണക്ക് 3% വരെയാകാം എന്നാണ്.[7][10][6] ഗർഭാവസ്ഥയിലെ മരണത്തിന്റെ ഒരു സാധാരണ കാരണമായി മുമ്പ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, ശരിയായ ചികിത്സയിലൂടെ മരണം ഇപ്പോൾ വളരെ അപൂർവമാണ്.[13][14] രോഗം ബാധിച്ചവർക്ക് ഗർഭം അലസാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണ്, പക്ഷേ അകാല ജനനത്തിനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്.[4] ചില ഗർഭിണികൾ എച്ച്ജി ലക്ഷണങ്ങൾ കാരണം ഗർഭഛിദ്രം നടത്താൻ തീരുമാനിക്കുന്നുണ്ട്.[11]

അടയാളങ്ങളും ലക്ഷണങ്ങളും[തിരുത്തുക]

ഛർദ്ദി കഠിനമാകുമ്പോൾ, അത് ഇനിപ്പറയുന്നവയ്ക്ക് കാരണമാകാം: [15]

വിശപ്പ്, ക്ഷീണം, പ്രസവത്തിനു മുമ്പുള്ള വിറ്റാമിനുകൾ (പ്രത്യേകിച്ച് ഇരുമ്പ് അടങ്ങിയവ), ഭക്ഷണക്രമം എന്നിവയാൽ ലക്ഷണങ്ങൾ വഷളാക്കാം. [18] എച്ച്ജി ഉള്ള പല സ്ത്രീകളും അവരുടെ പരിസ്ഥിതിയിലെ ദുർഗന്ധത്തോട് അങ്ങേയറ്റം സെൻസിറ്റീവ് ആണ്; ചില മണം രോഗലക്ഷണങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കും. സിയലോറിയ ഗ്രാവിഡാരം എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന അമിതമായ ഉമിനീർ, ചില സ്ത്രീകൾ അനുഭവിക്കുന്ന മറ്റൊരു ലക്ഷണമാണ്.

ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ആദ്യ ത്രിമാസത്തിൽ ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാരം ഉണ്ടാകാറുണ്ട് [16] ഇത് മോർണിംഗ് സിക്ക്നസിനെക്കാൾ വളരെക്കാലം നീണ്ടുനിൽക്കും. മിക്ക സ്ത്രീകൾക്കും അവരുടെ രണ്ടാം ത്രിമാസത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ മോർണിംഗ് സിക്ക്നസിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായ ആശ്വാസം അനുഭവപ്പെടുമെങ്കിലും, എച്ച്ജി ഉള്ള ചില ആളുകൾക്ക് അവരുടെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകുന്നതുവരെയും ചിലപ്പോൾ പ്രസവത്തിനു ശേഷവും ഗുരുതരമായ ലക്ഷണങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടും. [19]

ഒരു ചെറിയ ശതമാനം അപൂർവ്വമായി ഛർദ്ദിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഓക്കാനം ഇപ്പോഴും (എല്ലാം ഇല്ലെങ്കിൽ) ഛർദ്ദിയോടൊപ്പമുള്ള ഹൈപ്പർറെമിസിസ് ഉണ്ടാക്കുന്ന അതേ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു. [20]

കാരണങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

എച്ച്ജിയുടെ കാരണത്തെക്കുറിച്ച് നിരവധി സിദ്ധാന്തങ്ങളുണ്ട്, എന്നിരുന്നാലും കാരണം വിവാദമായി തുടരുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ വ്യത്യാസപ്പെടാവുന്നതും ജനിതകശാസ്ത്രം ഉൾപ്പെടുന്നതുമായ ഘടകങ്ങളുടെ സംയോജനമാണ് എച്ച്ജിക്ക് കാരണമെന്ന് കരുതുന്നു. [15] എച്ച്‌ജി ഉള്ള കുടുംബാംഗങ്ങളുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക് രോഗം വരാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്. [21]

ഗർഭാവസ്ഥയിലെ ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങളോടുള്ള പ്രതികൂല പ്രതികരണമാണ് ഒരു ഘടകം, പ്രത്യേകിച്ച്, ബീറ്റാ ഹ്യൂമൻ കോറിയോണിക് ഗോണഡോട്രോപിൻ (β-hCG) ഉയർന്ന അളവ്. [22] [23] ആദ്യ ത്രിമാസത്തിൽ (പലപ്പോഴും ഏകദേശം 8-12 ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ) ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡറം കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നും ഈ സിദ്ധാന്തം വിശദീകരിക്കും, കാരണം ആ സമയത്ത് β-hCG അളവ് ഉയർന്നതും പിന്നീട് കുറയുന്നതുമാണ്. എച്ച്ജി യുടെ മറ്റൊരു കാരണമായി പറയുന്നത് അമ്മയുടെ ഈസ്ട്രജന്റെ അളവ് വർദ്ധിക്കുന്നത് (കുടലിന്റെ ചലനശേഷി കുറയുകയും ഓക്കാനം/ഛർദ്ദിയിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു) ആണ്. [15]

അടുത്തിടെ, എച്ച്ജി യുടെ മറ്റൊരു കാരണം കണ്ടെത്തി: "തെളിവുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് GDF15 എന്ന ഹോർമോണിന്റെ അസാധാരണ അളവ് എച്ച്ജി യുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. രണ്ടാമത്തെ റിസ്ക് വേരിയന്റായ rs1054221 സാധൂകരണം, എച്ച്ജി യുടെ എറ്റിയോളജിയിൽ GDF15 ന്റെ പങ്കിന് കൂടുതൽ പിന്തുണ നൽകുന്നു. കൂടാതെ, എൻ‌വി‌പിയുടെ തീവ്രതയിലേക്ക് സംഭാവന നൽകുന്നതിൽ മാതൃ ജീനുകൾ പിതൃ ഡിഎൻഎയേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു." [24]

പാത്തോഫിസിയോളജി[തിരുത്തുക]

മോർണിംഗ് സിക്ക്നസ്

എച്ച്ജി യുടെ പാത്തോഫിസിയോളജി കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഏറ്റവും സാധാരണയായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് β-hCG യുടെ അളവ് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. [5] വിശപ്പിനെ തടയുന്ന ഹോർമോണായ ലെപ്റ്റിനും ഒരു പങ്കുവഹിച്ചേക്കാം. [25]

രോഗനിർണയം[തിരുത്തുക]

അമ്മയിലോ കുഞ്ഞിലോ വെർണിക്സ് എൻസെഫലോപ്പതി, കോഗുലോപ്പതി, പെരിഫറൽ ന്യൂറോപ്പതി തുടങ്ങിയ ഗുരുതരമായ പ്രശ്‌നങ്ങളുമായി എച്ച്ജി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കാം. [5]

ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാരം അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് പലപ്പോഴും നിർജ്ജലീകരണം സംഭവിക്കുകയും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും ശരീരഭാരം കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു. [26] [27] ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡറത്തിൽ ഓക്കാനം, ഛർദ്ദി എന്നിവ സാധാരണയായി ഗർഭത്തിൻറെ 20-ാം ആഴ്ചയ്ക്ക് മുമ്പാണ് കാണുക. [15]

പരിശോധനകൾ[തിരുത്തുക]

രക്തത്തിലെ ബ്ലഡ് യൂറിയ നൈട്രജൻ (BUN), ഇലക്‌ട്രോലൈറ്റുകൾ, ലിവർ ഫംഗ്‌ഷൻ ടെസ്റ്റുകൾ, മൂത്രപരിശോധന, [27] തൈറോയ്ഡ് ഫംഗ്‌ഷൻ ടെസ്റ്റുകൾ എന്നിവ സാധാരണ പരിശോധനകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഹെമറ്റോളജിക്കൽ പരിശോധനയിൽ ഹെമറ്റോക്രിറ്റ് അളവ് ഉൾപ്പെടുന്നു, ഇത് സാധാരണയായി എച്ച്ജിയിൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. [27] ഗർഭാവസ്ഥയുടെ അവസ്ഥ അറിയാനും മോളാർ അല്ലെങ്കിൽ ഭാഗിക മോളാർ ഗർഭധാരണം ഒഴിവാക്കാനും ഒരു അൾട്രാസൗണ്ട് സ്കാൻ ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. [28]

മാനേജ്മെന്റ്[തിരുത്തുക]

ഡ്രൈ ബ്ലാൻഡ് ഫുഡ്, ഓറൽ റീഹൈഡ്രേഷൻ എന്നിവയാണ് ആദ്യഘട്ട ചികിത്സകൾ. [29] കടുത്ത നിർജ്ജലീകരണത്തിനും മറ്റ് സങ്കീർണതകൾക്കും സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ, യാഥാസ്ഥിതിക ഭക്ഷണരീതികൾ പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, ആന്റിമെറ്റിക് മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം, ഇൻട്രാവണസ് റീഹൈഡ്രേഷൻ എന്നിവ പോലുള്ള കൂടുതൽ വിപുലമായ ചികിത്സ ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. വായിലൂടെയുള്ള പോഷകാഹാരം അപര്യാപ്തമാണെങ്കിൽ, ഇൻട്രാവീനസ് പോഷകാഹാര പിന്തുണ ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. [16] ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശനം ആവശ്യമുള്ള സ്ത്രീകൾക്ക്, രക്തം കട്ടപിടിക്കുന്നത് തടയാൻ ത്രോംബോബോളിക് സ്റ്റോക്കിംഗ്സ് അല്ലെങ്കിൽ ലോ മോളിക്കുളർ വെയിറ്റ് ഹെപ്പാരിൻ ഉപയോഗിക്കാം. [30]

ഇൻട്രാവീനസ് ദ്രാവകങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

നിരന്തരമായ ഛർദ്ദി ഒരു കുറവിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനാൽ ഇൻട്രാവീനസ് (IV) ഹൈഡറേഷൻ പലപ്പോഴും ഇലക്ട്രോലൈറ്റുകളുടെ സപ്ലിമെന്റേഷൻ ഉൾപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ, നഷ്ടപ്പെട്ട തയാമിൻ (വിറ്റാമിൻ ബി 1) സപ്ലിമെന്റേഷൻ വെർണിക്സ് എൻസെഫലോപ്പതിയുടെ അപകടസാധ്യത കുറയ്ക്കുന്നതിന് പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. [31] എ, ബി വിറ്റാമിനുകൾ രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ കുറയുന്നു, അതിനാൽ വിപുലമായ പോഷകാഹാരക്കുറവ് മൂല്യനിർണ്ണയത്തിന്റെയും അനുബന്ധത്തിന്റെയും ആവശ്യകതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ഇലക്ട്രോലൈറ്റിന്റെ അളവ് നിരീക്ഷിക്കുകയും അനുബന്ധമായി നൽകുകയും വേണം; സോഡിയം, പൊട്ടാസ്യം എന്നിവയാണ് പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ കൊടുക്കേണ്ടത്.

IV റീഹൈഡ്രേഷൻ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, രോഗികൾ സാധാരണ ചെറിയ ദ്രാവകമോ ലഘുഭക്ഷണമോ കഴിക്കാന് തുടങ്ങുന്നു. റീഹൈഡ്രേഷനുശേഷം, സാധാരണ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നതിന് ചികിത്സ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ജലാംശത്തിന്റെയും നിർജ്ജലീകരണത്തിന്റെയും ചക്രങ്ങൾ സംഭവിക്കാം, എന്നതിനാൽ തുടർച്ചയായ പരിചരണം ആവശ്യമാണ്. ജലാംശത്തിനും പോഷകാഹാരത്തിനുമായി പെരിഫറൽ ഇൻസേർട്ടഡ് സെൻട്രൽ കത്തീറ്റർ (PICC) ലൈനിന്റെ രൂപത്തിൽ ഹോം കെയർ ലഭ്യമാണ്. [32] ദീർഘകാല അല്ലെങ്കിൽ ആവർത്തിച്ചുള്ള ആശുപത്രിവാസവുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഹോം ചികിത്സയ്ക്ക് പലപ്പോഴും ചെലവ് കുറവാണ്, കൂടാതെ ആശുപത്രി വഴിയുള്ള അണുബാധയ്ക്കുള്ള സാധ്യത കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

മരുന്നുകൾ[തിരുത്തുക]

പിറിഡോക്‌സിൻ/ഡോക്‌സിലാമൈൻ, ആന്റിഹിസ്റ്റാമൈനുകൾ (ഡിഫെൻഹൈഡ്രാമൈൻ പോലുള്ളവ), ഫിനോത്തിയാസൈനുകൾ (പ്രോമെതസൈൻ പോലുള്ളവ) എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി ആന്റി-എമെറ്റിക്‌സ് മരുന്നുകൾ ഗർഭാവസ്ഥയിൽ ഫലപ്രദവും സുരക്ഷിതവുമാണ്. [33] ഫലപ്രാപ്തിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഓക്കാനം അല്ലെങ്കിൽ ഛർദ്ദി ഒഴിവാക്കുന്നതിന് ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനെക്കാൾ മികച്ചതാണോ എന്ന് അറിയില്ല. [33] പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പരിമിതമായ തെളിവുകൾ ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡറം ചികിത്സിക്കാൻ മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. [34]

വിറ്റാമിൻ ബി6, ഡോക്‌സിലാമൈൻ എന്നിവയുടെ സംയോജനമായ പിറിഡോക്‌സിൻ /ഡോക്‌സിലാമൈൻ ഗർഭാവസ്ഥയിലെ ഓക്കാനം, ഛർദ്ദി എന്നിവയിൽ ഫലപ്രദമാണ്, [35] ചിലർ എച്ച്ജി-യിൽ അതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തിയെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. [36]

ഗർഭാവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഹൈപ്പർമെസിസ് ചികിത്സിക്കാൻ ഔഷധ കഞ്ചാവ് ഉപയോഗിക്കുന്നു. [37]

പോഷകാഹാര പിന്തുണ[തിരുത്തുക]

IV റീഹൈഡ്രേഷനോടും മരുന്നുകളോടും പ്രതികരിക്കാത്ത സ്ത്രീകൾക്ക് പോഷകാഹാര പിന്തുണ ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. രോഗികൾക്ക് പാരന്റൽ പോഷകാഹാരം (പിഐസിസി ലൈൻ വഴിയുള്ള ഇൻട്രാവണസ് ഫീഡിംഗ്) അല്ലെങ്കിൽ എന്ററൽ പോഷകാഹാരം (നാസോഗാസ്ട്രിക് ട്യൂബ് അല്ലെങ്കിൽ നാസോജെജുനൽ ട്യൂബ് വഴി) ലഭിച്ചേക്കാം. ഫലം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിന് വിറ്റാമിൻ ബി6 ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിന് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ നിന്ന് പരിമിതമായ തെളിവുകൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ. [34] വോളിയം ആവശ്യകതകൾ നിലനിർത്താനും ശരീരഭാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സഹായിക്കുന്നതിന് ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ പോഷകാഹാരത്തിന്റെ അമിത വിതരണം ( ഹൈപ്പർഅലിമെന്റേഷൻ ) ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം. [28] വൈറ്റമിൻ ബി 1 (വെർണിക്കിന്റെ എൻസെഫലോപ്പതി തടയാൻ), ഫോളിക് ആസിഡ് എന്നിവയും ഒരു ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിച്ചേക്കാം. [30]

സങ്കീർണതകൾ[തിരുത്തുക]

ഗര്ഭിണിയായ സ്ത്രീ[തിരുത്തുക]

എച്ച്ജി ചികിത്സിച്ചില്ലെങ്കിൽ, അനീമിയ, [15] ഹൈപ്പോനാട്രീമിയ, [15] വെർണിക്സ് എൻസെഫലോപ്പതി, [15] കിഡ്നി പരാജയം, സെൻട്രൽ പോണ്ടൈൻ മൈലിനോലിസിസ്, കോഗുലോപ്പതി, അട്രോഫി, മല്ലോറി -വെയ്‌സ്, [15] ഹൈപ്പോഗ്ലൈസീമിയ, മഞ്ഞപ്പിത്തം, ഡീകണ്ടീഷനിംഗ്, ഡീപ്പ് വീനസ് ത്രോംബോസിസ്, പൾമണറി എംബോളിസം, സ്പ്ലെനിക് അവൾഷൻ, അല്ലെങ്കിൽ സെറിബ്രൽ ധമനികളുടെ വാസോസ്പാസം എന്നിവ സംഭവിക്കാം. [38] എച്ച്ജിയുടെ സാധാരണ ദ്വിതീയ സങ്കീർണതകളാണ് വിഷാദരോഗവും പോസ്റ്റ് ട്രോമാറ്റിക് സ്ട്രെസ് ഡിസോർഡറും, ഇതിന് വൈകാരിക പിന്തുണ ഗുണം ചെയ്യും. [15]

ശിശു[തിരുത്തുക]

ഗര്ഭപിണ്ഡത്തിൽ എച്ച്ജി യുടെ ഫലങ്ങൾ പ്രധാനമായും അമ്മയിൽ എച്ച്ജി മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഇലക്ട്രോലൈറ്റ് അസന്തുലിതാവസ്ഥ കാരണമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. [30] എച്ച്‌ജി ഇല്ലാത്ത അമ്മമാർക്ക് ജനിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് എച്ച്‌ജി ഉള്ള അമ്മമാർക്ക് ജനിച്ച ശിശുക്കളിലെ നവജാതശിശു മരണനിരക്കിൽ കാര്യമായ വ്യത്യാസമില്ല. [15] ചികിത്സിക്കാത്ത എച്ച്‌ജി ഉള്ള അമ്മമാർക്ക് ജനിച്ച കുട്ടികൾക്ക് ന്യൂറോ ബിഹേവിയറൽ രോഗനിർണയത്തിൽ നാലിരട്ടി വർദ്ധനവ് ഉണ്ട്. [39]

എപ്പിഡെമിയോളജി[തിരുത്തുക]

50% ഗർഭിണികളെയും ബാധിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണ അവസ്ഥയാണ് ഛർദ്ദി, മറ്റൊരു 25% പേർക്ക് ഓക്കാനം വരാം. [40] എന്നിരുന്നാലും, എച്ച്ജി യുടെ സംഭവങ്ങൾ 0.3-1.5% മാത്രമാണ്. [5] മാസം തികയാതെയുള്ള പ്രസവത്തിനു ശേഷം, ഗർഭാവസ്ഥയുടെ ആദ്യ പകുതിയിൽ ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള രണ്ടാമത്തെ സാധാരണ കാരണം ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡറമാണ്. [15] ഹെലിക്കോബാക്റ്റർ പൈലോറി അണുബാധ, തൈറോയ്ഡ് ഹോർമോണുകളുടെ ഉൽപാദനത്തിലെ വർദ്ധനവ്, കുറഞ്ഞ പ്രായം, ഗർഭധാരണത്തിനു മുമ്പുള്ള കുറഞ്ഞ ബോഡി മാസ് ഇൻഡക്സ്, ഒന്നിലധികം ഗർഭധാരണങ്ങൾ, മോളാർ ഗർഭധാരണം, ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാറത്തിന്റെ ചരിത്രം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങൾ എച്ച്ജിയുടെ വികാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. [15]

ശ്രദ്ധേയമായ കേസുകൾ[തിരുത്തുക]

രചയിതാവ് ഷാർലറ്റ് ബ്രോണ്ടേയ്ക്ക് പലപ്പോഴും ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാരം ഉണ്ടായിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. 1855-ൽ നാലുമാസം ഗർഭിണിയായിരിക്കെ അവർ മരിച്ചു. അവർക്ക് ഗർഭകാലത്തുടനീളം ഓക്കാനം, ഛർദ്ദി എന്നിവ ബാധിച്ചു, ഭക്ഷണമോ വെള്ളമോ പോലും സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

വെയിൽസ് രാജകുമാരിയായ കാതറിൻ തന്റെ ആദ്യ ഗർഭകാലത്ത് ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാറം മൂലം ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, തുടർന്നുള്ള രണ്ടിലും സമാനമായ അവസ്ഥയ്ക്ക് ചികിത്സിച്ചു. [41] [42]

ഹൈപ്പർമെസിസ് ഗ്രാവിഡാരം കാരണം കോമഡിയെൻ ആമി ഷുമർ ഒരു ടൂറിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം റദ്ദാക്കി. [43]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 1.0 1.1 "Management of hyperemesis gravidarum". Drug and Therapeutics Bulletin. 51 (11): 126–129. November 2013. doi:10.1136/dtb.2013.11.0215. PMID 24227770.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 "Pregnancy". Office on Women's Health. September 27, 2010. Archived from the original on 10 December 2015. Retrieved 5 December 2015.
  3. 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 3.11 "Managing hyperemesis gravidarum: a multimodal challenge". BMC Medicine. 8: 46. July 2010. doi:10.1186/1741-7015-8-46. PMC 2913953. PMID 20633258.{{cite journal}}: CS1 maint: unflagged free DOI (link)
  4. 4.0 4.1 4.2 Ferri FF (2012). Ferri's clinical advisor 2013 5 books in 1 (1st ed.). Elsevier Mosby. p. 538. ISBN 9780323083737.
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 "Hyperemesis gravidarum--assessment and management" (PDF). Australian Family Physician. 36 (9): 698–701. September 2007. PMID 17885701. Archived from the original (PDF) on 2014-06-06.
  6. 6.0 6.1 "Hyperemesis gravidarum". Obstetrics and Gynecology Clinics of North America. 35 (3): 401–17, viii. September 2008. doi:10.1016/j.ogc.2008.04.002. PMID 18760227.
  7. 7.0 7.1 "Thyroid Storm Caused by Hyperemesis Gravidarum". AACE Clinical Case Reports. 8 (3): 124–127. 2022-01-02. doi:10.1016/j.aace.2021.12.005. PMC 9123575. PMID 35602873. {{cite journal}}: Invalid |display-authors=6 (help)
  8. "Transient hyperthyroidism of hyperemesis gravidarum". BJOG. 109 (6): 683–688. June 2002. doi:10.1111/j.1471-0528.2002.01223.x. PMID 12118648.
  9. "Transient hyperthyroidism and hyperemesis gravidarum: clinical aspects". American Journal of Obstetrics and Gynecology. 167 (3): 648–652. September 1992. doi:10.1016/s0002-9378(11)91565-8. PMID 1382389.
  10. 10.0 10.1 10.2 "Treatments for Hyperemesis Gravidarum and Nausea and Vomiting in Pregnancy: A Systematic Review". JAMA. 316 (13): 1392–1401. October 2016. doi:10.1001/jama.2016.14337. PMID 27701665. {{cite journal}}: Invalid |display-authors=6 (help)
  11. 11.0 11.1 Gabbe SG (2012). Obstetrics : normal and problem pregnancies (6th ed.). Elsevier/Saunders. p. 117. ISBN 9781437719352.
  12. Davis CJ (1986). Nausea and Vomiting : Mechanisms and Treatment. Springer. p. 152. ISBN 9783642704796.
  13. Kumar G (2011). Early Pregnancy Issues for the MRCOG and Beyond. Cambridge University Press. p. Chapter 6. ISBN 9781107717992.
  14. DeLegge MH (2007). Handbook of home nutrition support. Sudbury, Mass.: Jones and Bartlett. p. 320. ISBN 9780763747695.
  15. 15.00 15.01 15.02 15.03 15.04 15.05 15.06 15.07 15.08 15.09 15.10 15.11 15.12 "Emergency management of hyperemesis gravidarum". Emergency Nurse. 20 (4): 24–28. July 2012. doi:10.7748/en2012.07.20.4.24.c9206. PMID 22876404.
  16. 16.0 16.1 16.2 "Liver diseases in pregnancy: diseases unique to pregnancy". World Journal of Gastroenterology. 19 (43): 7639–7646. November 2013. doi:10.3748/wjg.v19.i43.7639. PMC 3837262. PMID 24282353.{{cite journal}}: CS1 maint: unflagged free DOI (link)
  17. "The role of TSH receptor antibodies in the management of Graves' disease". European Journal of Internal Medicine. 22 (3): 213–216. June 2011. doi:10.1016/j.ejim.2011.02.006. PMID 21570635.
  18. Carlson KJ, Eisenstat SJ, Ziporyn T (2004). The New Harvard Guide to Women's Health. Harvard University Press. pp. 392–3. ISBN 978-0-674-01343-8.
  19. "Do I Have Morning Sickness or HG?". H.E.R. Foundation. Archived from the original on 30 November 2012. Retrieved 6 December 2012.
  20. "Hyperemesis gravidarum: MedlinePlus Medical Encyclopedia". medlineplus.gov (in ഇംഗ്ലീഷ്). Retrieved 2021-02-25.
  21. "Familial aggregation of hyperemesis gravidarum". American Journal of Obstetrics and Gynecology. 204 (3): 230.e1–230.e7. March 2011. doi:10.1016/j.ajog.2010.09.018. PMC 3030697. PMID 20974461.
  22. "Biological functions of hCG and hCG-related molecules". Reproductive Biology and Endocrinology. 8 (102): 102. August 2010. doi:10.1186/1477-7827-8-102. PMC 2936313. PMID 20735820.{{cite journal}}: CS1 maint: unflagged free DOI (link)
  23. "Physiological and pathological aspects of the effect of human chorionic gonadotropin on the thyroid". Best Practice & Research. Clinical Endocrinology & Metabolism. 18 (2): 249–265. June 2004. doi:10.1016/j.beem.2004.03.010. PMID 15157839.
  24. "82: Additional risk variant in GDF15 and a stronger maternal genetic influence linked to Hyperemesis Gravidarum". American Journal of Obstetrics & Gynecology. 222 (1): S68. 1 January 2020. doi:10.1016/j.ajog.2019.11.098. ISSN 0002-9378.
  25. "Leptin and leptin receptor levels in pregnant women with hyperemesis gravidarum". The Australian & New Zealand Journal of Obstetrics & Gynaecology. 46 (4): 274–277. August 2006. doi:10.1111/j.1479-828X.2006.00590.x. PMID 16866785.
  26. "Hyperemesis Gravidarum (Severe Nausea and Vomiting During Pregnancy)". Cleveland Clinic. 2012. Archived from the original on 15 December 2012. Retrieved 23 January 2013.
  27. 27.0 27.1 27.2 Medline Plus (2012). "Hyperemesis gravidarum". National Institutes of Health. Archived from the original on 27 January 2013. Retrieved 30 January 2013.
  28. 28.0 28.1 Evans AT, ed. (2007). Manual of obstetrics (7th ed.). Wolters Kluwer / Lippincott Williams & Wilkins. pp. 265–8. ISBN 9780781796965. Archived from the original on 2017-09-11.
  29. Office on Women's Health (2010). "Pregnancy Complications". U.S. Department of Health and Human Services. Archived from the original on 29 October 2013. Retrieved 27 October 2013.
  30. 30.0 30.1 30.2 Bourne TH, Condous G, eds. (2006). Handbook of early pregnancy care. Informa Healthcare. pp. 149–154. ISBN 9781842143230.
  31. British National Formulary (March 2003). "4.6 Drugs used in nausea and vertigo – Vomiting of pregnancy". BNF (45 ed.).
  32. "Intradialytic hyperalimentation as adjuvant support in pregnant hemodialysis patients: case report and review of the literature". International Urology and Nephrology. 42 (1): 233–237. March 2010. doi:10.1007/s11255-009-9671-5. PMC 2844957. PMID 19911296.
  33. 33.0 33.1 "Management of nausea and vomiting in pregnancy". BMJ. 342: d3606. June 2011. doi:10.1136/bmj.d3606. PMID 21685438.
  34. 34.0 34.1 "Interventions for nausea and vomiting in early pregnancy". The Cochrane Database of Systematic Reviews. 2015 (9): CD007575. September 2015. doi:10.1002/14651858.CD007575.pub4. PMC 4004939. PMID 26348534.
  35. "Contemporary approaches to hyperemesis during pregnancy". Current Opinion in Obstetrics & Gynecology. 23 (2): 87–93. April 2011. doi:10.1097/GCO.0b013e328342d208. PMID 21297474.
  36. "Hyperemesis gravidarum: current aspect". Journal of Obstetrics and Gynaecology. 31 (8): 708–712. November 2011. doi:10.3109/01443615.2011.611918. PMID 22085059.
  37. "Cannabis, the pregnant woman and her child: weeding out the myths". Journal of Perinatology. 34 (6): 417–424. June 2014. doi:10.1038/jp.2013.180. PMID 24457255. {{cite journal}}: Invalid |display-authors=6 (help)
  38. "Posttraumatic stress symptoms following pregnancy complicated by hyperemesis gravidarum". The Journal of Maternal-Fetal & Neonatal Medicine. 24 (11): 1307–1311. November 2011. doi:10.3109/14767058.2011.582904. PMC 3514078. PMID 21635201.
  39. "Neurodevelopmental delay in children exposed in utero to hyperemesis gravidarum" (PDF). European Journal of Obstetrics, Gynecology, and Reproductive Biology. 189: 79–84. June 2015. doi:10.1016/j.ejogrb.2015.03.028. PMID 25898368. Archived from the original (PDF) on 2016-03-04.
  40. "Clinical practice. Nausea and vomiting in pregnancy". The New England Journal of Medicine. 363 (16): 1544–1550. October 2010. doi:10.1056/NEJMcp1003896. PMID 20942670.
  41. "Prince William, Kate expecting 2nd child". 8 September 2014. Archived from the original on 8 September 2014. Retrieved 8 September 2014.
  42. Kensington Palace (2017-09-04). "Read the press release in full ↓pic.twitter.com/vDTgGD2aGF". @KensingtonRoyal. Archived from the original on 2017-09-04. Retrieved 2017-09-04.
  43. "Amy Schumer cancels US tour due to complications from hyperemesis in third trimester of pregnancy". 23 Feb 2019. Retrieved 24 Feb 2019.

പുറംകണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]

Classification