ഹെർഷൽ ബഹിരാകാശ നിരീക്ഷണാലയം
 | |
| General information | |
|---|---|
| NSSDC ID | 2009-026A |
| Organization | European Space Agency (ESA) NASA |
| Major contractors | Thales Alenia Space |
| Launch date | 14 May 2009, 13:12:02 UTC |
| Launch site | Guiana Space Centre French Guiana |
| Launch vehicle | Ariane 5 ECA |
| Mission length | Planned: 3 years Achievement:[1] 3 years, 11 months, and 15 days |
| Mass | 3,300 kg (7,300 lb) |
| Type of orbit | Lissajous orbit |
| Orbit height | 1,500,000 km (930,000 mi) |
| Orbit period | 1 year |
| Orbit velocity | 7,500 m/s (27,000 km/h) |
| Location | Lagrangian point L2 |
| Telescope style | Ritchey-Chrétien |
| Wavelength | 60–670 µm (far-infrared) |
| Diameter | 3,500 mm (140 in), f/0.5 (Primary Mirror) |
| Collecting area | 9.6 m2 (103 sq ft) |
| Focal length | 28.5 m (94 ft), f/8.7 |
| Instruments | |
| HIFI | Heterodyne Instrument for the Far Infrared |
| PACS | Photodetector Array Camera and Spectrometer |
| SPIRE | Spectral and Photometric Imaging Receiver |
| Website | herschel.esac.esa.int |
ഏറ്റവും വലിയ ഇൻഫ്രാറെഡ് ബഹിരാകാശ ദൂരദർശിനിയായ ഹെർഷൽ ബഹിരാകാശ നിരീക്ഷണാലയം യൂറോപ്യൻ ബഹിരാകാശ ഏജൻസിയാണ് വിക്ഷേപിച്ചത്.[2] 2009ൽ വിക്ഷേപിച്ച ഇതിന്റെ പ്രവർത്തനം 2013 ഏപ്രിൽ 29ന് അവസാനിച്ചു.[3] 3.5മീറ്റർ വ്യാസമുള്ള ഒരു ദർപ്പണമാണ് ഇതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.[4][5][6][2]
ഭൂമിയിൽ നിന്നും 1,500,000 കി.മീറ്റർ അകലെയുള്ള രണ്ടാമത്തെ ലങ്ഗ്രാഷ്യൽ പോയന്റിലായിരുന്നു ഹെർഷൽ നിരീക്ഷണാലയത്തിന്റെ സ്ഥാനം. സർ വില്യം ഹെർഷലിന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരി കരോലിൻ ഹെർഷലിന്റെ സ്മരണക്കുവേണ്ടിയാണ് ഇതിന് ഹെർഷൽ എന്നു നാമകരണം ചെയ്തത്.[7]
ചില ശീതീകാരികളുടെ സഹായത്തോടെയാണ് ഇതിലെ ഉപകരണങ്ങൾ കേടുകൂടാതെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. ഈ ശീതീകാരികൾ ഇല്ലാതാവുന്നതോടെ ഈ ദൂരദർശിനിയുടെ പ്രവർത്തനവും അവസാനിക്കും. ഇതു വിക്ഷേപിക്കുന്ന സമയത്ത് ഇതിന്റെ ആയുസ്സ് 2013 മാർച്ച് വരെ എന്നാണ് പ്രവചിച്ചിരുന്നത്.[8] എന്നാൽ ഇത് 2013 ഏപ്രിൽ 29 വരെ കാര്യക്ഷമതയോടെ പ്രവർത്തിക്കുകയുണ്ടായി.[1] ഇതുവരെ വിക്ഷേപിച്ചതിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഇൻഫ്രാറെഡ് ദൂരദർശിനിയാണ് ഹെർഷൽ. 3.5മീറ്റർ വലിപ്പമുള്ള ഒറ്റ ദർപ്പണമായിരുന്നു ഇതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.[9]
ഏറ്റവും തണുത്തതും പൊടിപടലങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായ പ്രാപഞ്ചികവസ്തുക്കളെ കണ്ടെത്തുന്നതിന് ഹെർഷൽ ദൗത്യം വളരെ സഹായകമായി.[10] നക്ഷത്രങ്ങൾ രൂപം കൊള്ളുന്ന നീഹാരികകളുടെ ഉൾഭാഗങ്ങളെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഹെർഷൽ നൽകി. 35000ലേറെ നിരീക്ഷണങ്ങളാണ് ഹെഷൽ അതിന്റെ ആയുസ്സിനിടയിൽ നടത്തിയത്.[9]
ചരിത്രം
[തിരുത്തുക]1982ൽ യൂറോപ്യൻ സ്പേസ് ഏജൻസി (ESA) Far Infrared and Sub-millimetre Telescope (FIRST) എന്ന ഒരു പദ്ധതി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1984ൽ ഹൊറൈസൺ 2000 എന്ന ഒരു ദീർഘകാല പദ്ധതി ആവിഷ്കരിക്കുകയും FIRST ഇതുമയി ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.[11] 2000ൽ FIRST ഹെർഷൽ എന്നു പുനർനാമകരണം ചെയ്തു.[12]
2013 ഏപ്രിൽ 29൹ ഹെർഷലിനെ തണുപ്പിച്ചു നിർത്തിയിരുന്ന ഹീലിയം പുറത്തേക്കൊഴുകി തുടങ്ങി. ഇതോടെ ഹെർഷലിന്റെ ശീതീകരണസംവിധാനം തകരാറിലാവുകയും പ്രവർത്തനം നിർത്തുകയും ചെയ്തു. 2013 ജൂൺ 17൹ ശാസ്ത്രജ്ഞർ ഇത് ഡീകമ്മീഷൻ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള നിർദ്ദേശം നൽകി.[9]
അവലംബം
[തിരുത്തുക]- 1 2 Amos, Jonathan (29 April 2013). "Herschel space telescope finishes mission". BBC News. Retrieved 29 April 2013.
- 1 2 "ESA launches Herschel and Planck space telescopes". Aerospaceguide. Retrieved 3 December 2010.
- ↑ Herschel Completes Its 'Cool' Journey in Space.
- ↑ "ESA launches Herschel and Planck space telescopes". Euronews. Archived from the original on 2010-02-28. Retrieved 3 December 2010.
- ↑ Amos, Jonathan (14 June 2009). "ESA launches Herschel and Planck space telescopes". BBC. Retrieved 3 December 2010.
- ↑ "Herschel closes its eyes on the Universe". ESA. Retrieved 29 April 2013.
- ↑ "Revealing the invisible: Caroline and William Herschel". ESA. 18 June 2000. Retrieved 22 July 2010.
- ↑ "MPI – Herschel". Archived from the original on 2018-08-31. Retrieved 2013-04-30.
- 1 2 3 Observations of the Herschel Space Observatory
- ↑ ESA Science & Technology: Herschel. Retrieved on 28 July 2010
- ↑ The First Mission: Baseline, Science Objectives and Operations, Authors: Pilbratt, G. Journal: The Far Infrared and Submillimetre Universe. 1997., p.7
- ↑ Herschel Space Observatory? An ESA facility for far-infrared and submillimetre astronomy, G.L. Pilbratt, J.R. Riedinger, T. Passvoge, G. Crone, D. Doyle, U. Gageur, A.M. Heras, C. Jewell, L. Metcalfe, S. Ott, and M. Schmidt