ഹിമാലയൻ ശരപ്പക്ഷി
| ഹിമാലയൻ ശരപ്പക്ഷി | |
|---|---|
 | |
| Scientific classification | |
| Kingdom: | |
| Phylum: | |
| Class: | |
| Order: | |
| Family: | |
| Genus: | |
| Species: | A. pacificus |
| Binomial name | |
| Apus pacificus (Latham, 1801) | |
 | |
Breeding visitor (ranges are approximate)Breeding range of three former subspecies Non-breeding | |
ഒരു ദേശാടനപ്പക്ഷിയാണ് ഹിമാലയൻ ശരപ്പക്ഷി. ഇംഗ്ളീഷിൽ Pacific swift എന്നും ശാസ്ത്രീയ നാമം Apus pacificus[2] [3][4][5] . Apus pacificus leuconyx അഥവാ Apus leuconyx (ഇംഗ്ലീഷ്: Blyth's swift) എന്നുമാണ് ഈ പക്ഷി അറിയപ്പെടുന്നത്. ദക്ഷിണേഷ്യയിലാണ് ഈ പക്ഷി കാണപ്പെടുന്നത്.[6]
പ്രജനനം
[തിരുത്തുക]ഗുഹകളിലും കെട്ടിടങ്ങളുടെ മേൽക്കൂരയിലും കൂട് ഉണ്ടാക്കുന്നു. പകുതിയുള്ള കപ്പിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഇവയുടെ കൂട്, തിരശ്ചീന തലത്തിൽ ഉണങ്ങിയ പുല്ലും മൃദുവായ വസ്തുക്കളും ചേർത്ത് ഉമിനീരുകൂട്ടി ഉറപ്പിക്കുന്നു. വെളുത്ത നിറമുള്ള 2-3 മുട്ടകളാണ് ഇടുന്നത്. [7] 17 ദിവസംകൊണ്ട് മുട്ടകൾ വിരിയുന്നു.കുറെ ദിവസംകൊണ്ട് മാത്രമെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പറക്കാനാവുന്നുള്ളു.വിരിയുമ്പോൾ തൂവലുകൾ ഉണ്ടാവില്ല. കണ്ണുകൾ തുറക്കില്ല. മോശം കാലാവസ്ഥയിൽ രക്ഷിതാക്കൾക്ക് കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് തീറ്റ കൊടുക്കാനാവാതാവുമ്പോൾ അവ ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പുകൊണ്ട് ജീവൻ നിലനിർത്തും.പൂവനും പിടയും ചേർന്നാണ് അടയിരിക്കുന്നതും കുഞ്ഞുങ്ങളെ തീറ്റുന്നതും.
തീറ്റ
[തിരുത്തുക]മറ്റു ശരപക്ഷികളെപ്പോലെ പറക്കുന്നതിനിടയിൽ പിടിക്കുന്ന പ്രാണികളാണ് ഇവയുടെ ഭക്ഷണം.[8] ഇവ മറ്റുള്ളവയെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതൽ ഉയരത്തിലാണ് ഇര തേടുന്നത്. ചൈനയിൽ നടത്തിയ ഒരു പഠനത്തിൽ ഇവ കാർഷികവിളകളുടെയും വനവൃക്ഷങ്ങളുടെയും ശത്രു കീടങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കുന്നതായി കണ്ടിട്ടുണ്ട്. [9] ഈ പക്ഷിയെHirundo pacifica'’ എന്നാണ് 1801ൽ ജോൺ ലതാം എന്ന പക്ഷി ശാസ്ത്രഞജ്ഞൻ ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയത്.[10]
രൂപവിവരണം
[തിരുത്തുക]
17–18 സെ.മീ. (6.7–7.1 ഇഞ്ച്) നീളമുള്ള പസഫിക് സ്വിഫ്റ്റ്, Apus ജനുസ്സിലെ സ്വിഫ്റ്റ് പക്ഷികളിൽ ഏറ്റവും വലുതാണ്. ഇതിന്റെ ചിറകുകളുടെ വ്യാപ്തി 43–54 സെ.മീ. (17–21 ഇഞ്ച്) വരെയാണ് [8]. പെൺപക്ഷികൾ ആൺപക്ഷികളേക്കാൾ അല്പം ഭാരമുള്ളവയാണ്; പെൺപക്ഷികളുടെ ശരാശരി ഭാരം 44.5 ഗ്രാമും ആൺപക്ഷികളുടെത് 42.5 ഗ്രാമും ആണ് [11] . ആകൃതിയിൽ ഇത് മലങ്കൂളനോട് (Common Swift) സാമ്യമുള്ളതാണെങ്കിലും, ഇതിന് കുറച്ചുകൂടി നീളം കൂടിയ ചിറകുകളും കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന തലയും കാണപ്പെടുന്നു. വാലിലെ രണ്ടായി പിരിയുന്ന ഭാഗം (fork) കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതും, അരക്കെട്ടിലെ (rump) വെള്ളപ്പട്ട കൂടുതൽ വീതിയുള്ളതുമാണ് [12].
മുകൾഭാഗം പ്രധാനമായും കറുത്ത നിറമാണ്. എന്നാൽ അരക്കെട്ടിൽ വ്യക്തമായ വെള്ളപ്പട്ടയും തലയിൽ അല്പം ചാരനിറവും കാണാം. അടിഭാഗവും കറുപ്പാണ്. എന്നിരുന്നാലും, തൂവലുകളുടെ വെള്ള നിറമുള്ള അരികുകൾ കാരണം വയറുഭാഗത്തിന് താഴെനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ചെതുമ്പൽപോലുള്ള (scaly) അടയാളങ്ങൾ കാണുന്നു. വാലും ചിറകുകളുടെ മുകള്ഭാഗവും കറുപ്പും, ചിറകുകളുടെ അടിഭാഗം തവിട്ടുനിറവുമാണ്. കണ്ണുകൾ തവിട്ടുനിറവും കൊക്കും കാലുകളും കറുത്ത നിറവുമാണ് [13]. ചാര നിറത്തിലുള്ള കഴുത്തും അതിലും ഇരുണ്ട അടിവശവും ഉണ്ട്.
ആൺ-പെൺ പക്ഷികൾക്ക് ഒരേ നിറവിന്യാസമാണ്. പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത (juvenile) പക്ഷികൾ മുതിർന്നവരിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാകുന്നത് തൂവലുകളുടെ അരികുകളിൽ ഇളം നിറമുള്ള വരകൾ കാണപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ചിറകുകളിൽ. തെക്കൻ ഉപവർഗമായ A. p. kurodae-യ്ക്ക് സാധാരണ ഉപവർഗത്തേക്കാൾ ഇടുങ്ങിയ വെള്ള അരക്കെട്ട് പട്ടയാണ് (15 മില്ലീമീറ്റർ, സാധാരണ രൂപത്തിൽ 20 മില്ലീമീറ്റർ). കൂടാതെ ഇതിന് ചാരനിറത്തിലുള്ള തൊണ്ടയും കൂടുതൽ കറുത്ത അടിഭാഗവുമുണ്ട് [14]. പ്രവാസ സ്വഭാവമുള്ള Apus സ്വിഫ്റ്റുകളുടെ കുഞ്ഞുപക്ഷികൾ യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഭാഗികമായി തൂവൽമാറ്റം (moult) നടത്തുന്നു. എന്നാൽ വലിയ ചിറകുതൂവലുകൾ അവ നിലനിർത്തും. പൂർണ്ണമായ തൂവൽമാറ്റം ശൈത്യകാല വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു. അപ്പോൾ മുതിർന്ന പക്ഷികൾക്ക് സമ്പൂർണ്ണ തൂവൽമാറ്റം സംഭവിച്ചിരിക്കും.
വിതരണം
[തിരുത്തുക]പൂർവഏഷ്യയിൽ പ്രജനനം നടത്തുന്നു. തണുപ്പുകാലത്ത് തെക്കു കിഴക്കെ ഏഷ്യ, ആസ്ത്രേലിയ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് ദേശാടനം നടത്തുന്നു. ദക്ഷിണ ഇന്തോനേഷ്യ, മെലാനേഷ്യ, ആസ്ത്രേലിയ, ടാൻസ്മാനിയ, സുമാത്ര, ജാവ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും ദേശാടനം നടത്താറുണ്ട്.[15] ഇവയെ ന്യുസിലാന്റ്, ബ്രുണൈ, മാലി ദ്വീപ്, സീഷെൽസ് എന്നിവിടങ്ങളിലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
.jpg)
അവലംബം
[തിരുത്തുക]- ↑ "Apus pacificus". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.2. International Union for Conservation of Nature. 2012. Retrieved 26 November 2013.
{{cite web}}: Cite has empty unknown parameter:|last-author-amp=(help); Invalid|ref=harv(help); Unknown parameter|authors=ignored (help) - ↑ J, Praveen (17 November 2015). "A checklist of birds of Kerala, India". Journal of Threatened Taxa. 7 (13): 7983–8009. doi:10.11609/JoTT.2001.7.13.7983-8009.
- ↑ "eBird India- Kerala". eBird.org. Cornell Lab of Ornithology. Retrieved 24 സെപ്റ്റംബർ 2017.
- ↑ കെ.കെ., നീലകണ്ഠൻ (2017). കേരളത്തിലെ പക്ഷികൾ (5 ed.). കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി. p. 486. ISBN 978-81-7690-251-9.
{{cite book}}:|access-date=requires|url=(help) - ↑ Grimmett, Richard; Inskipp, Tim; P.O., Nameer (2007). Birds of Southern India [Thekke Indiayile Pakshikal (Malayalam version)]. Mumbai: BNHS.
{{cite book}}:|access-date=requires|url=(help) - ↑ Leader, P J. (2011). "Taxonomy of the Pacific Swift Apus pacificus Latham, 1802, complex". Bulletin of the British Ornithologists' Club. 131: 81–93.
- ↑ Lack, David (1956). "A review of the genera and nesting habits of swifts". The Auk. 73 (1): 1–32. JSTOR 4081635.
- 1 2 Chantler (1999) p. 455.
- ↑ Cheng, Zhaoqin; Zhou, Benxiang (1987). "Diet analyses of the large white-rumped swift, Apus pacificus, at Chenlushan Island in the Yellow Sea and examination of their pattern of activities by radar". Acta Zoologica Sinica. 33: 180–186.
- ↑ Latham (1801) p. lviii.
- ↑ CHANTLER, ASHLEY (1999-03-01). "ECHOES OF COWPER IN FRANKENSTEIN". Notes and Queries. 46 (1): 33–34. doi:10.1093/nq/46-1-33. ISSN 1471-6941.
- ↑ Collins, Charles T. (1997-01). "Swifts: A Guide to the Swifts and Treeswifts of the World Phil Chantler Gerald Driessens". The Auk. 114 (1): 152–154. doi:10.2307/4089086. ISSN 0004-8038.
{{cite journal}}: Check date values in:|date=(help) - ↑ Brazil (2009) p. 272.
- ↑ "Index", Biology in Physics, Elsevier, pp. 235–237, 2000, ISBN 978-0-12-109840-7, retrieved 2026-06-08
{{citation}}: CS1 maint: work parameter with ISBN (link) - ↑ "Updates & Corrections - August 2011". The Clements Checklist. Cornell Laboratory of Ornithology. Retrieved 26 June 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: url-status (link)
- Brazil, Mark (2009). Birds of East Asia. London: A & C Black. ISBN 0-7136-7040-1.
- Chantler, Phillip (1999). "Family Apodidae (Swifts)". In del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew; Sargatal, Jordi (eds.). Handbook of the Birds of the World, Volume 5: Barn-owls to Hummingbirds. Barcelona, Spain: Lynx Edicions. ISBN 84-87334-25-3.
- Chantler, Phillip; Driessens, Gerard (2000). Swifts: A Guide to the Swifts and Treeswifts of the World. London: Pica Press. ISBN 1-873403-83-6.
- van Duivendijk, Nils (2011). Advanced Bird ID Handbook: The Western Palearctic. London: New Holland. ISBN 1-78009-022-6.
- Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4.
- Kaufman, Kenn (2001). Lives of North American Birds. Oxford: Houghton Mifflin Harcourt. ISBN 0-618-15988-6.
- Latham, John (1801). Supplementum indicis ornithologici sive systematis ornithologiae (in Latin). Londoni: Leigh et Sotheby.
{{cite book}}: CS1 maint: unrecognized language (link) - Peterson, Paul; Atyeo, Warren T; Moss, W Wayne (2007). Feather Mite Family Eustathiidae (Acarina: Sarcoptiformes): Monographs of The Academy of Natural Sciences of Philadelphia, No. 21. Philadelphia: Academy of Natural Sciences. ISBN 1-4223-1927-X.
- Scopoli, Giovanni Antonio (1777). Introductio ad Historianum naturalem (in Latin). Prague: Wolfgangum Gerle.
{{cite book}}: CS1 maint: unrecognized language (link) - Simpson, Ken; Day, Nicolas (2010). A Field Guide to the Birds of Australia, 8th Edition. London: Penguin. ISBN 978-0-670-07231-6.