സ്നോ ഗൂസ്

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search

Snow goose
Snow goose in Central Park (33138).jpg
A. caerulescens white morph
Scientific classification e
Kingdom: Animalia
Phylum: Chordata
Class: Aves
Order: Anseriformes
Family: Anatidae
Genus: Anser
Species:
A. caerulescens
Binomial name
Anser caerulescens
Subspecies
  • A. c. caerulescens (Lesser snow goose) (Linnaeus, 1758)
  • A. c. atlanticus (Greater snow goose) (Kennard, 1927)
Chen caerulescens map.svg
Snow goose range:      Breeding range     Wintering range
Synonyms
  • Chen caerulescens
Anser caerulescens
പറന്നിറങ്ങുന്ന സ്നോ ഗൂസ്

വെള്ള ഇനവും നീല ഇനവും (blue goose) ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ് സ്നോ ഗൂസ് (Anser caerulescens). വടക്കേ അമേരിക്കൻ ഗൂസ് സ്പീഷീസുകളുടെ ശേഖരത്തെ പൊതുവായ ലൈറ്റ് ഗീസ് എന്നു പരാമർശിക്കുന്നു. വെളുത്ത തൂവലിൽ നിന്ന് ആണ് അതിന്റെ നാമം ഉത്ഭവിച്ചത്. നിരവധി ടാക്സോണമിക് അധികൃതർ ഈ ഇനത്തെയും വൈറ്റ് ഗൂസിനെയും ചെൻ[2] ജീനസിലുൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. കൂടുതൽ അധികൃതർ ഇപ്പോൾ "ഗ്രേ ഗൂസ്" എന്ന സ്പീഷീസിനെ അൻസർ എന്ന ജീനസിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.[3][4]

ഗ്രീൻ‌ലാൻ‌ഡിലെ വടക്ക് മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിലും കാനഡ, അലാസ്ക, സൈബീരിയയുടെ വടക്കുകിഴക്കൻ അഗ്രം എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഗൂസ് പ്രജനനം നടത്തുന്നത്. തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ബ്രിട്ടീഷ് കൊളംബിയ മുതൽ അമേരിക്കയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ വഴി മെക്സിക്കോ വരെയും വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ ഊഷ്മള ഭാഗങ്ങളിലും ശൈത്യകാലം ചെലവഴിക്കുന്നു. ശൈത്യകാലത്ത് ടെക്സാസിലേക്കും മെക്സിക്കോയിലേക്കും തെക്കോട്ട് പറക്കുന്ന ഇവ ഓരോ വസന്തകാലത്തും ആർട്ടിക് തുണ്ട്രയിൽ കൂടുണ്ടാക്കുന്നു.[5] ഇത് വേട്ടയാടലിൽ നിന്നും രക്ഷപെടുന്നതിനും വന്യഇനങ്ങളുമായി പ്രജനനത്തിനും അപൂർവമായി യൂറോപ്പിലുടനീളം അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു. സ്നോ ഗൂസ് ബ്രിട്ടീഷ് ദ്വീപുകളിലെ സന്ദർശകരാണ്, അവിടെ ബാർനക്കിൾ, ബ്രെന്റ്, ഗ്രീൻലാൻഡ് വൈറ്റ്-ഫ്രണ്ട് ഗൂസ് തുടങ്ങിയ പക്ഷികൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ പതിവായി കാണപ്പെടുന്നു. സ്കോട്ട്ലൻഡിൽ കാട്ടുഇനങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. അതിൽ നിന്ന് ബ്രിട്ടനിലെ അനേകം പക്ഷികൾ ഉത്ഭവിച്ചതായി കരുതുന്നു.

മധ്യ അമേരിക്കയിൽ, ശൈത്യകാലത്ത് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നവയെ പതിവായി കണ്ടുവരുന്നു.[6]

വിവരണം[തിരുത്തുക]

A. c. caerulescens blue morph
A. c. atlanticus, spring migration, blue morphs in foreground, Alexandria, Ontario

സ്നോ ഗൂസിന് രണ്ട് വർണ്ണ തൂവലുകൾ കാണപ്പെടുന്നു. വെള്ള (മഞ്ഞ്) അല്ലെങ്കിൽ ചാര / നീല (നീല), അതിനാൽ പൊതുവായ വിവരണം "സ്നോസ്", "ബ്ലൂസ്" എന്നിവയാണ്. കറുത്ത ചിറകുള്ള അഗ്രം ഒഴികെ വെളുത്ത മോർഫ് പക്ഷികൾ വെളുത്തതാണ്. നീല-മോർഫ് ഗീസ് തല, കഴുത്ത്, വാലറ്റം എന്നിവ ഒഴികെ വെള്ളയ്ക്ക് പകരം നീലകലർന്ന ചാരനിറത്തിലുള്ള തൂവലുകൾ കാണപ്പെടുന്നു. പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത നീലയിനങ്ങൾക്ക് തവിട്ടുനിറമോ അല്ലെങ്കിൽ സ്ലേറ്റ്-ഗ്രേയോ ആണ്. തലയിലോ കഴുത്തിലോ വയറിലോ വെളുത്ത നിറവും കാണപ്പെടുന്നില്ല. സ്നോയ്ക്കും നീലയ്ക്കും റോസ്-ചുവപ്പ് കാൽപ്പാദങ്ങളും കാലുകളും കറുത്ത ടോമിയയോടുകൂടിയ ("കട്ടിംഗ് അരികുകൾ") പിങ്ക് ചുണ്ടുകളും ഉള്ള ഇവയ്ക്ക് കറുത്ത "ഗ്രിൻ പാച്ച്" നൽകുന്നു. പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത പക്ഷികളുടെ പാദങ്ങൾ, കാലുകൾ, ചുണ്ടുകൾ എന്നിവയിൽ നിറങ്ങൾ തിളക്കമുള്ളതല്ല. ഭക്ഷണം തേടുമ്പോൾ മണ്ണിലെ ധാതുക്കളിൽ നിന്ന് ഇവയുടെ തല തുരുമ്പിച്ച തവിട്ടുനിറമാകുന്നു. അവ ഉച്ചത്തിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കുമ്പോൾ അത് പലപ്പോഴും ഒരു മൈലിൽ കൂടുതൽ ദൂരെ നിന്ന് കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നു.

വെള്ള, നീല-മോർഫ് പക്ഷികൾ പരസ്പരം പ്രജനനം നടത്തുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന സന്തതികൾ ഒന്നുകിൽ മോർഫ് ആയിരിക്കാം. ഈ രണ്ട് നിറങ്ങൾ ഒരു കാലത്ത് പ്രത്യേക ഇനം ആയി കരുതിയിരുന്നു. അവ പരസ്പരം പ്രജനനം നടത്തുകയും അവയുടെ ശ്രേണികളിലുടനീളം ഒരുമിച്ച് കാണപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ, ഇപ്പോൾ അവയെ ഒരേ വർഗ്ഗത്തിന്റെ രണ്ട് വർണ്ണ ഘട്ടങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നു. വർണ്ണ ഘട്ടങ്ങൾ ജനിതകമായി നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു. ഇരുണ്ട ഘട്ടം ഒരൊറ്റ ആധിപത്യമുള്ള ജീനിന്റെ ഫലമാണ്, വെളുത്ത ഘട്ടം ഹോമോസൈഗസ് റിസീസിവ് ആണ്. ഇണയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ, യൗവനമായ പക്ഷികൾ മിക്കപ്പോഴും മാതാപിതാക്കളുടെ കളറിംഗിനോട് സാമ്യമുള്ള ഒരു ഇണയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. പക്ഷികളെ ഒരു മിശ്രിത ജോഡിയാക്കി വിരിയിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവ ഒന്നുകിൽ വർണ്ണ ഇനവുമായി ഇണചേരുന്നു.

വലിപ്പത്തിന്റെയും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ഇനത്തെ രണ്ട് ഉപജാതികളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. വലുപ്പം ഓവർലാപ്പ് ചിലരെ വിഭജനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ കാരണമായി.[7] ചെറിയ ഉപജാതിയായ ലെസ്സർ സ്നോ ഗൂസ് (C. c. Caerulescens), മധ്യ വടക്കൻ കാനഡ മുതൽ ബെറിംഗ് സ്ട്രെയിറ്റ് പ്രദേശം വരെ താമസിക്കുന്നു. ലെസ്സർ സ്നോ ഗൂസ് 64 മുതൽ 79 സെന്റിമീറ്റർ വരെ (25 മുതൽ 31 ഇഞ്ച് വരെ) ഉയരവും 2.05 മുതൽ 2.7 കിലോഗ്രാം വരെ (4.5 മുതൽ 6.0 പൗണ്ട് വരെ) ഭാരവും കാണപ്പെടുന്നു. വലിയ ഉപജാതിയായ ഗ്രേറ്റർ സ്നോ ഗൂസ് (C. c. അറ്റ്ലാന്റിക്കസ്), വടക്കുകിഴക്കൻ കാനഡയിൽ കൂടുണ്ടാക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ശരാശരി 3.2 കിലോഗ്രാം (7.1 പൗണ്ട്) ഭാരവും 79 സെന്റിമീറ്റർ (31 ഇഞ്ച്), നീളമുണ്ടെങ്കിലും 4.5 കിലോഗ്രാം (9.9 പൗണ്ട്) വരെ ഭാരവും കാണപ്പെടുന്നു. രണ്ട് ഉപജാതികളുടെയും ചിറകുകൾ 135 മുതൽ 165 സെന്റിമീറ്റർ വരെയാണ് (53 മുതൽ 65 ഇഞ്ച് വരെ). ഗ്രേറ്റർ സ്നോ ഗൂസുകളുടെയിടയിലെ കിഴക്കൻ ജനസംഖ്യയിൽ ബ്ലൂ-മോർഫ് പക്ഷികൾ വിരളമാണ്.

പ്രജനനം[തിരുത്തുക]

Snow geese (Anser caerulescens)
Anser caerulescens - MHNT

മൂന്നാം വർഷം വരെ പ്രജനനം ആരംഭിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ദീർഘകാല ജോഡി ബോണ്ടുകൾ സാധാരണയായി രണ്ടാം വർഷത്തിൽ രൂപം കൊള്ളുന്നു. പെൺ‌പക്ഷികൾ‌ ശക്തമായി ഫിലോപാട്രിക് ആണ്‌. അതിനർ‌ത്ഥം അവ പ്രജനനത്തിനായി വിരിഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് മടങ്ങുന്നു. സ്നോ ഗൂസ് പലപ്പോഴും കോളനികളിൽ കൂടുണ്ടാക്കുന്നു. മഞ്ഞുവീഴ്ചയെ ആശ്രയിച്ച് സാധാരണയായി മെയ് അവസാനം അല്ലെങ്കിൽ ജൂൺ ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ കൂടുണ്ടാക്കൽ ആരംഭിക്കുന്നു. പെൺ‌പക്ഷി കൂടുണ്ടാക്കുന്ന സ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുത്ത് ഉയർന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു കൂടുണ്ടാക്കുന്നു. ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ ആഴമില്ലാത്ത കൂഴിയാണ് കൂട്, ഇത് വർഷം തോറും വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കുന്നു. കൂടു കൂട്ടിയ ഉടൻതന്നെ മൂന്നോ അഞ്ചോ മുട്ടകളിൽ ആദ്യത്തേത് മുട്ടയിട്ട ശേഷം അടയിരിക്കുന്നു. പെൺ‌പക്ഷി 22 മുതൽ 25 ദിവസം വരെ അടയിരിക്കുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ് ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ കൂടു വിടുന്നു.

കുഞ്ഞുങ്ങൾ സ്വയം ഭക്ഷണം തേടുന്നു. പക്ഷേ മാതാപിതാക്കൾ ഇരുവരും ചേർന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നു. 42 മുതൽ 50 ദിവസത്തിനുശേഷം അവർക്ക് പറക്കാൻ കഴിയും. പക്ഷേ രണ്ട് മൂന്ന് വയസ്സ് വരെ അവ കുടുംബത്തോടൊപ്പം തുടരും.

സ്നോ ഗൂസ്, റോസ്സ്'സ് ഗൂസ് എന്നിവ ഒരുമിച്ച് വളരുന്നിടത്ത്, ലാ പെറോസിലെന്നപോലെ, അവ ചിലപ്പോൾ സങ്കരയിനങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു, സങ്കരയിനം മികച്ചതാണ്. ഗ്രേറ്റർ വൈറ്റ് ഫ്രണ്ടെഡ് ഗൂസ്, കാനഡ ഗൂസ്, ക്രാക്ക്ലിങ് ഗൂസ് എന്നിവ പോലുള്ള അപൂർവ്വ സങ്കരയിനങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നതായി നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.[7]

ദേശാടനം[തിരുത്തുക]

Snow geese in a corn field on Fir Island, Washington in the Skagit River delta

മെയ് അവസാനം മുതൽ ഓഗസ്റ്റ് പകുതി വരെ സ്നോ ഗൂസ് പ്രജനനം നടത്തുന്നു. പക്ഷേ അവ കൂടുണ്ടാക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ചൂടുള്ള ശൈത്യകാല പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറുന്നതിനായി അതിൽ പകുതിയിലധികം സമയം ചെലവഴിക്കുന്നു. പ്രജനനം കാലം ദേശാടന സമയത്ത് (റിവേഴ്സ് മൈഗ്രേഷൻ), വലിയ സ്നോ ഗൂസ് കൂട്ടങ്ങൾ വളരെ ഉയരത്തിൽ പറന്ന് ഇടുങ്ങിയ ഇടനാഴികളിലൂടെ വലിയ തോതിൽ കുടിയേറുന്നു. 3,000 മൈൽ (4,800 കിലോമീറ്റർ) കൂടുതൽ സഞ്ചരിച്ച് പരമ്പരാഗത ശൈത്യകാല പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് തുണ്ട്രയിലേക്ക് കുടിയേറുന്നു.

ലെസ്സെർ സ്നോ ഗൂസ് സെൻട്രൽ ഫ്ലൈവേ, മിസിസിപ്പി ഫ്ലൈവേ, പസഫിക് ഫ്ലൈവേ എന്നിവയിലൂടെയും പ്രേയരിയിലും സമ്പന്നമായ കൃഷിസ്ഥലത്തും കുറുകെയും അമേരിക്കയിലെയും മെക്സിക്കോയിലെയും പ്രത്യേകിച്ച് ഗൾഫ് തീരപ്രദേശത്തെ പുൽമേടുകളിലും കാർഷിക മേഖലകളിലുമുള്ള ശൈത്യകാല മൈതാനങ്ങളിലേക്കും സഞ്ചരിക്കുന്നു. വലുതും ചെറുതുമായ സ്നോ ഗൂസ് അറ്റ്ലാന്റിക് ഫ്ലൈവേയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയും ശീതകാലം അറ്റ്ലാന്റിക് തീര സമതലത്തിൽ താരതമ്യേന കൂടുതൽ നിയന്ത്രിത പരിധിയിൽ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പരമ്പരാഗതമായി, ലെസ്സെർ സ്നോ ഗൂസ് തണുപ്പുള്ള തീരദേശ ചതുപ്പ് പ്രദേശങ്ങളിൽ ഹ്രസ്വവും എന്നാൽ ശക്തവുമായ ചുണ്ടുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ചതുപ്പ് പുല്ലുകളുടെ വേരുകൾ ഭക്ഷണത്തിനായി കുഴിച്ചെടുക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അവ പിന്നീട് ഉൾനാടൻ കാർഷിക മേഖലകളിലേക്ക് മാറുകയും, 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സുസ്ഥിര ജനസംഖ്യാ വർദ്ധനവിന് കാരണമാകുകയും ചെയ്തു. ഈ മാറ്റം ഗൂസ്ന്റെ അതിജീവന നിരക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുകയും ഇത് തുണ്ട്ര പ്രജനന മൈതാനങ്ങളിൽ അമിതമേച്ചിലിന് ഇടയാക്കുകയും ഇടയാക്കുകയും ചെയ്തു.[8]

2015 മാർച്ചിൽ, വടക്കൻ ഐഡഹോയിൽ ഒരു ഏവിയൻ കോളറ പകർച്ചവ്യാധിയിൽ നിന്ന് 2,000 സ്നോ ഗൂസ് കൊല്ലപ്പെട്ടു.[9]

ഇക്കോളജി[തിരുത്തുക]

Wintering snow geese on Fir Island, Washington
Snow Goose landing

കൂടുകെട്ടിന് പുറത്ത് അവ സാധാരണയായി കൂട്ടങ്ങളായി ഭക്ഷണം തേടുന്നു. ശൈത്യകാലത്ത്, സ്നോ ഗൂസ് വയലുകളിൽ അവശേഷിക്കുന്ന ധാന്യങ്ങൾ മേയുന്നു. അവ വലിയ കൂട്ടങ്ങളായി കുടിയേറുന്നു. പരമ്പരാഗത ഇടക്കാല ആവാസ വ്യവസ്ഥകൾ പലപ്പോഴും സന്ദർശിക്കുന്നു. സ്നോ ഗൂസ്, ഗ്രേറ്റർ വൈറ്റ് ഫ്രോണ്ടെഡ് ഗൂസിനോടൊപ്പം ഇടയ്ക്കിടെ യാത്ര ചെയ്യുകയും ഭക്ഷണം തേടുകയും ചെയ്യുന്നു. നേരെമറിച്ച്, കാനഡ ഗൂസിനോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുന്നതിനോ ഭക്ഷണം തേടുന്നതിനോ ഉള്ള പ്രവണത കാണിക്കുന്നില്ല. അവ പലപ്പോഴും ഭാരം കൂടിയ പക്ഷികളാണ്.

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. BirdLife International (2016). "Anser caerulescens". The IUCN Red List of Threatened Species. IUCN. 2016: e.T22679896A85973888. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22679896A85973888.en. ശേഖരിച്ചത് 15 January 2018.
  2. "Chen caerulescens". ITIS.
  3. Ogilvie, Malcolm A.; Young, Steve (2002). Wildfowl of the World. London: New Holland Publishers. p. 38. ISBN 978-1-84330-328-2.
  4. Kear, Janet (2005). Ducks, Geese and Swans. 1. Oxford: Oxford University Press. p. 297. ISBN 978-0-19-861008-3.
  5. MOWBRAY, THOMAS B.; COOKE, FRED; GANTER, BARBARA (2000). "Snow Goose (Chen caerulescens)". The Birds of North America Online. doi:10.2173/bna.514. ISSN 1061-5466.
  6. Ibarra Portillo, Ricardo (2013-07-14). "La Colección Nacional de Aves del Museo de Historia Natural de El Salvador: 40 años de ciencia". Revista de Museología "Kóot" (3): 35–43. doi:10.5377/koot.v0i3.1162. ISSN 2307-3942.
  7. 7.0 7.1 MOWBRAY, THOMAS B.; COOKE, FRED; GANTER, BARBARA (2000). "Snow Goose (Chen caerulescens)". The Birds of North America Online. doi:10.2173/bna.514. ISSN 1061-5466.
  8. "Light Goose Dilemma". www.ducks.org (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). ശേഖരിച്ചത് 2018-01-01.
  9. http://www.cnn.com/2015/03/18/us/idaho-snow-geese-deaths/index.html

കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്[തിരുത്തുക]

ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=സ്നോ_ഗൂസ്&oldid=3197465" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്