ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

വെണ്മുഖി കാറ്റിളക്കി

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
വെണ്മുഖി കാറ്റിളക്കി
Scientific classification Edit this classification
Missing taxonomy template (fix): Pelagodroma
Species:
Template:Taxonomy/PelagodromaP. marina
Binomial name
Template:Taxonomy/PelagodromaPelagodroma marina
(Latham, 1790)
Distribution map of the species
Synonyms
  • Procellaria marina Latham, 1790[2]

വെണ്മുഖി കാറ്റിളക്കി(വെളുത്ത മുഖമുള്ള പെട്രൽ ) അല്ലെങ്കിൽ ഫ്രിഗേറ്റ് പെട്രെൽ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു, ഇത് ഒരു ചെറിയ കടൽ പക്ഷിയാണ്. പെലഗോഡ്രോമ എന്ന മോണോടൈപ്പിക് ജനുസ്സിലെ ഏക അംഗമാണിത് . വടക്കൻ, തെക്കൻ അർദ്ധഗോളങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് തെക്കൻ ഓസ്ട്രേലിയ, ന്യൂസിലാന്റ്, ട്രിസ്റ്റാൻ ഡ കുൻഹ, കാബോ വെർഡെ, കാനറി ദ്വീപുകൾ, സെൽവാഗൻസ് ദ്വീപുകൾ എന്നിവയുടെ തീരദേശ, തുറന്ന സമുദ്രജലത്തിന് ചുറ്റും ഇത് വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്നു.

ഉപവർഗ്ഗങ്ങളും അവയുടെ വിതരണങ്ങളും

[തിരുത്തുക]

അറ്റ്ലാന്റിക്, ഇന്ത്യൻ, തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പസഫിക് സമുദ്രങ്ങളിലെ ഉപോഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങൾ മുതൽ ഉപ അന്റർട്ടിക് പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ ദ്വീപ് കോളനികളിൽ പ്രജനനം നടത്തുന്ന ആറ് അംഗീകൃത ഉപജാതികൾ ഇവിടെയുണ്ട്ഃ [3][4]

  • പി. എം. ആൽബിക്ലൂനിസ് മർഫി & ഇർവിംഗ്, 1951 -കെർമാഡെക് ദ്വീപുകൾ
  • പി. എം. ഡൽസി മാത്യൂസ്, 1912 -തെക്കൻ ഓസ്ട്രേലിയ ദ്വീപുകൾ, പടിഞ്ഞാറൻ ഓസ്ട്രേലിയ ഹൗട്ട്മാൻ അബ്രോളോസ്, കിഴക്ക് ന്യൂ സൌത്ത് വെയിൽസിലെയും ടാസ്മാനിയയിലെയും ബ്രോട്ടൺ ദ്വീപുകൾ വരെ.[5][6][7]
  • പി. എം. ഈഡെസി അല്ലെങ്കിൽ ഈഡോസെറം ബോൺ, 1953 -കേപ് വെർഡെ ദ്വീപുകൾ, വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക്കിനുള്ളിലെ.[8]
  • പി. എം. ഹൈപ്പോള്യൂക്ക (വെബ്ബ്, ബെർതെലോട്ട് & മോക്വിൻ-ടാൻഡൺ, 1842) -സാവേജ് ദ്വീപുകൾ (വടക്കുകിഴക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക്കിലെ സെൽവേജസ് ദ്വീപുകൾ) ഈ ഉപജാതിയുടെ ലോകത്തിലെ ജനസംഖ്യയുടെ ഭൂരിഭാഗവും ആതിഥേയത്വം വഹിക്കുന്നു, മറ്റെവിടെയെങ്കിലും 50 ജോഡി പ്രജനനങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളൂ.[8][9][10] 1996 മുതലുള്ള ഒരു കണക്ക് സെൽവാഗൻസ് ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ മൊത്തം 61,000 പ്രജനന ജോഡികൾ നിർദ്ദേശിച്ചു, അതിൽ 36,000 എണ്ണം സെൽവാഗെം ഗ്രാൻഡെയിൽ മാത്രം കണക്കാക്കി.[9] കാനറി ദ്വീപുകളായ മോണ്ടാന ക്ലാര, അലെഗ്രാൻസ എന്നിവയാണ് മറ്റ് പ്രജനന കേന്ദ്രങ്ങൾ.
  • പി. എം. മോറിയാന മാത്യൂസ്, 1912 -ചാറ്റം, ഓക്ക്ലാൻഡ് ദ്വീപുകൾ, വീറോ ദ്വീപ് എന്നിവയുൾപ്പെടെ ന്യൂസിലൻഡിന് ചുറ്റുമുള്ള ദ്വീപുകൾ.[11]
  • പി. എം. മാരിന (ലാഥം, 1790) -നൈറ്റിംഗേൽ ദ്വീപുകൾ, ട്രിസ്റ്റാൻ ഡ കുൻഹ, അപ്രാപ്യവും ഗഫ് ദ്വീപും (നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ട ഉപവർഗ്ഗങ്ങൾ)

വിവരണം

[തിരുത്തുക]

സാധാരണയായി, വെണ്മുഖി കാറ്റിളക്കി 19 മുതൽ 21 സെന്റിമീറ്റർ വരെ നീളവും, 41 മുതൽ 44 സെന്റിമീറ്ററും വരെ ചിറകുകളും, 40 മുതൽ 70 ഗ്രാം വരെ ശരീരഭാരവുമുണ്ട്.[12] ഇരുണ്ട കൊക്ക്, കാൽവിരലുകൾ, നഖങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ഈ ഇനത്തിൻറെ പ്രധാന സവിശേഷതകൾ.[11] ഇതിന് ഇളം തവിട്ട് മുതൽ ചാരനിറത്തിലുള്ള പുറം, വാൽമൂഡി, കറുത്ത ചിറകുകൾ എന്നിവയുണ്ട്.[13] മറ്റ് വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് പെട്രലുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇത് താഴെ വെളുത്തതാണ്, കൂടാതെ ഫലറോപ്പ് പോലെ കറുത്ത കണ്ണ് മാസ്കുള്ള വെളുത്ത മുഖവുമുണ്ട്. ഈ വെണ്മുഖി കാറ്റിളക്കി രണ്ട് ലിംഗക്കാർക്കും സീസണൽ വ്യതിയാനങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത സമാനമായ തൂവലുകളുണ്ട്.[14] എന്നിരുന്നാലും, ടാർസസ്, ചിറകുകൾ, വാൽ നീളങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പുരുഷന്മാർക് സ്ത്രീകളേക്കാൾ വലുപ്പതിൽ ചെറിയ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. മറുവശത്ത്, പുരുഷന്മാരേക്കാൾ ഏകദേശം 1.7% കൂടുതൽ ബിൽ ഡെപ്ത് സ്ത്രികൾക് ഉണ്ട്[15]

Normal size of the species
വശത്ത് നിന്ന് ഇനങ്ങളുടെ വലിപ്പവും രൂപവും [16]

പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവയും മുതിർന്നവരും സമാനമാണെങ്കിലും, പ്രായപൂർത്തിയായവരുടെ പുതിയ തൂവലുകൾക്ക് വലിയ നേരിയ അരികുകളും തൂവലുകളുടെ മുകൾഭാഗങ്ങളിലേക്കുള്ള നുറുങ്ങുകളും ഉണ്ട് .[17] [18]

Young White-Faced Storm Petrel of 3 growth stages; based on the labelling, on the right is the bird that is ready to fly.
മൂന്ന് വളർച്ചാ ഘട്ടങ്ങളുള്ള യുവ വെളുത്ത മുഖമുള്ള കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രൽ [16]

ചില ഉപജാതികൾ കെർമെഡെക് ദ്വീപുകളിലെ ഒരു ഉപജാതിയെപ്പോലെ സൂക്ഷ്മമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു, '''പി. എം. ആൽബിക്ലൂനിസ്     പി. എം ഡൽസിയയെപ്പോലെ സാമ്യമുള്ളതാണ്, പക്ഷേ വെളുത്ത വാൽ മൂടിക്കൂം ,ഹ്രസ്വമായ ചതുര വാലിനും പേരുകേട്ടതാണ്, പി. എം ഡുൽസിയ.[19][20] പി. എം. ആൽബിക്ലൂണിസിന് സാധാരണ ചാരനിറത്തിന് പകരം വെളുത്ത വാൽ കവറുകൾ ഉണ്ട്, അത് അവയെ വളരെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു.[21] ന്യൂസിലാന്റിൽ നിന്നുള്ള വെളുത്ത മുഖമുള്ള പി. എം.റിയാനയുടെ വാലിൽ ഫോർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു, ഇത് നെഞ്ചിന്റെ വശങ്ങളിലെ ഇരുണ്ട പാടുകളാൽ സവിശേഷമാണ്. പി. എം. ഡൾസിയ, പി. എം ആൽബിക്ലൂനിസ് തുടങ്ങിയ മറ്റ് വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് എതിരാളികളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇതിന് ഹ്രസ്വമായ കുൽമെൻ, ടാർസസ്, നഖങ്ങളുള്ള മധ്യ കാവിരൽ നീളവും ഉണ്ട്. മറ്റ് ഉപജാതികളുടെ ശരാശരിയേക്കാൾ നീളമുള്ള വാലും ഇവയ്ക്കുണ്ട്.[19]

കേപ് വെർഡെ ദ്വീപുകളിൽ കാണപ്പെടുന്ന പി. എം. ഈഡെസിക്ക്, പി. എം ഹൈപ്പോള്യൂക്കയേക്കാൾ ചെറുതായി ഇളം നിറമുള്ള തൂവലുകളുണ്ട്, നെറ്റിയിലും പിൻ കഴുത്തിലും ഇളം നിറമാണ്.

പെരുമാറ്റം

[തിരുത്തുക]

വെണ്മുഖി കാറ്റിളക്കി പ്രജനന സീസണിന് ഇവ കർശനമായി പെലാജിക് ആണ്, ഇത് പലപ്പോഴും വിദൂര പ്രജനന കേന്ദ്രങ്ങളാണ്. അതിനാൽ ഇവയെ കരയിൽ നിന്ന് കാണാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. പാറക്കെട്ടുകളിലും പരന്ന മണൽ പ്രദേശങ്ങളിലും , ഒറ്റപ്പെട്ട ദ്വീപുകളെ അതിന്റെ കൂടുകൾക്ക് അനുകൂലമാണ്.

പ്രജനനം.

[തിരുത്തുക]
മുട്ട-MHNTഎംഎച്ച്എൻടി

വെണ്മുഖി കാറ്റിളക്കി തെക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് വിദൂര ദ്വീപുകളായ ട്രിസ്റ്റാൻ ഡ കുൻഹയിലും ഓസ്ട്രേലിയ ന്യൂസിലൻഡിലും പ്രജനനം നടത്തുന്നു.[22] കേപ് വെർഡെ ദ്വീപുകൾ, കാനറി ദ്വീപുകൾ കൂടാതെ സാവേജ് ദ്വീപുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലും വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് കോളനികൾ ഉണ്ട്.[14] കടലിനടുത്തുള്ള ഇടതൂർന്ന കോളനികളിൽ പാറ വിള്ളലുകളിൽ കൂടുകൂട്ടുകയും ഒരു വെളുത്ത മുട്ട ഇടുകയും ചെയ്യുന്നു.വർഷത്തിലെ ബാക്കി സമയം കടലിൽ ചെലവഴിക്കുകയും..[5]

പ്രജനനം കാലയളവ് ദൈർഘ്യമേറിയതും പ്രദേശങ്ങൾക്കിടയിൽ അല്പം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സെപ്റ്റംബറിലോ ഒക്ടോബറിലോ അവരുടെ കോളനികളിലേക്ക് മടങ്ങും. തുടർന്ന് ഒക്ടോബർ അവസാനമോ നവംബർ അവസാനമോ മുട്ട ഇടുക. ഈ കാലയളവിൽ, മാതാപിതാക്കൾ രണ്ടുപേരും 4 മുതൽ 6 ദിവസം വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഷിഫ്റ്റുകളിൽ ഇൻകുബേഷൻ ഡ്യൂട്ടികൾ പങ്കിടുന്നു. ഈ സഹകരണം കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നതിലും കാണാം. മുട്ടയിട്ടവിരിങ്ങ് 52 മുതൽ 67 ദിവസം വരെ കഴിഞ്ഞ് സാധാരണയായി കുഞുങൾ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ജനസംഖ്യയിൽ, അനുകൂലമായ കാലാവസ്ഥാ സാഹചര്യങ്ങളും കൂടുതൽ ഭക്ഷ്യ വിതരണവും മുതലെടുക്കുന്നതിനായി പ്രജനനം പതിവായി കാണപ്പെടുന്നു, ഇത് വിരളമായേക്കാം.

വർഷം തോറും ഒരേ കൂട് ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്നിരുന്നാലും, ബാസ് സ്ട്രെയിറ്റ് പോലുള്ള പുതുതായി സ്ഥാപിതമായ കോളനികളിൽ ഈ സ്ഥിരത കുറവായിരിക്കാം. പ്രജനന ചക്രങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ, മഡ് ദ്വീപുകളിൽ, ചെറുപ്പക്കാർ സാധാരണയായി ജനുവരി അവസാനത്തിനും ഫെബ്രുവരി അവസാനത്തിനും ഇടയിൽ, ഫെബ്രുവരി പകുതി മുതൽ ഏപ്രിൽ ആദ്യം വരെയാണ്. വേട്ടയാടൽ, ആവാസ സവിശേഷതകൾ അല്ലെങ്കിൽ പക്ഷിയുടെ ഗുണനിലവാരം അല്ലെങ്കിൽ പ്രായ ഘടന പോലുള്ള ജനസംഖ്യാ ഘടകങ്ങൾ എന്നിവയും ഇതിനെ സ്വാധീനിച്ചേക്കാം. മൊത്തത്തിൽ, ഈ ഇനങളെപ്പോലെ വിപുലമായ ഇൻകുബേഷനും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു, ഇത് അവയുടെ പ്രജനന ജീവശാസ്ത്രത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകൾക്ക് കൂടുതൽ ഊന്നൽ നൽകുന്നു.

ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ, വെണ്മുഖി കാറ്റിളക്കി മറ്റ് കടൽ പക്ഷികളുമായി കൂടുണ്ടാക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾക്കായി മത്സരം നേരിടുന്നു. ടാസ്മാനിയയിൽ, പഠനങ്ങൾ ഹ്രസ്വ-വാലുള്ള ഷിയർവാട്ടറുകൾ (പഫിനസ് ടെനുയിറോസ്ട്രിസ്) അനുകൂൽമായ കുഴികൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി പൊയതായി രേഗപെടുതുനു. വീറോ ദ്വീപിലും സമാനമായ മത്സരം നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്,പ്രത്യേകിച്ചും വലുതോ കൂടുതലോ പ്രബലമായ ജീവിവർഗങ്ങളുമായി ആവാസവ്യവസ്ഥ പങ്കിടുമ്പോൾ അനുയോജ്യമായ കൂടുണ്ടാക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങൾ സുരക്ഷിതമാക്കുന്നതിൽ ഈ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന വെല്ലുവിളികളെ ഈ ഇടപെടലുകൾ വിശദീകരിക്കുന്നു.

ഈ ഇനത്തിൽ നിന്നുള്ള വിവിധ ഉപജാതികളിൽ നിന്നുള്ള വ്യത്യസ്ത പ്രജനന ചക്രങ്ങളുടെ പട്ടിക ചുവടെയുണ്ട്ഃ

വൈറ്റ്-ഫേസ്ഡ് സ്റ്റോം പെട്രലിന്റെ വിവിധ ഉപജാതികളുടെ പ്രജനന ചക്രം
ഉപവർഗ്ഗങ്ങൾ കോളനി പ്രദേശം കോളനി തിരിച്ചുവരവ് മുട്ടയിടുന്ന കാലയളവ് മുട്ടയിടുന്ന കാലയളവ് ഇൻകുബേഷൻ കാലയളവ് പറക്കൽ കാലയളവ് പറക്കൽ ദൈർഘ്യം മൊത്തം പ്രജനന കാലയളവ് ശ്രദ്ധേയമായ നിരീക്ഷണങ്ങൾ
പി. എം. ആൽബിക്ലൂനിസ് കെർമാഡെക് ദ്വീപുകൾ ഓഗസ്റ്റ് തെക്കൻ അർദ്ധഗോളത്തിൽ ഓഗസ്റ്റ് പകുതി മുതൽ സെപ്റ്റംബർ പകുതി വരെ (രണ്ട് വടക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക് ജനസംഖ്യയ്ക്കിടയിൽ, പി. എം. ഹൈപ്പോള്യൂക്ക, പി.[20] സെപ്റ്റംബർ അവസാനം മുതൽ നവംബർ ആദ്യം വരെ [20] നവംബർ ആദ്യവും ഒക്ടോബറിൽ അവസാനിച്ചതും (55 ദിവസം) [20][11] ഫ്ലെഗ്ലിംഗ്സ് നവംബർ അവസാനം മുതൽ ജനുവരി ആദ്യം വരെ പുറപ്പെട്ടേക്കാം [20] അറിയാത്ത മെയ് അവസാനം മുതൽ ഡിസംബർ വരെ [20] - അക്ഷാംശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള മുൻകാല പ്രജനനത്തിനായി ഒരു ചൂടുള്ള സമുദ്ര പ്രവാഹത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കെർമാഡെക് ദ്വീപുകൾ-ഈ ജനസംഖ്യ ജനുവരി മുതൽ മെയ് വരെ സ്ട്രാഗ്ലറുകൾ ഒഴികെയുള്ള ബ്രീഡിംഗ് സ്പോട്ട് മായ്ച്ചു [1]

- ജനുവരി മുതൽ മെയ് വരെ ഈ ജനസംഖ്യ സ്ട്രാഗ്ലറുകൾ ഒഴികെയുള്ള ബ്രീഡിംഗ് സ്പോട്ട് വൃത്തിയാക്കി [20]

പി. എം. ഡൽസി മഡ് ഐലൻഡ്സ്, പോർട്ട് ഫിലിപ്പ് ബേ, വിക്ടോറിയ സെപ്റ്റംബർ ആദ്യം ഒക്ടോബർ അവസാനം മുതൽ ഡിസംബർ പകുതി വരെ (അർത്ഥം = നവംബർ 11) [11][5] ഡിസംബർ പകുതി മുതൽ ഡിസംബർ അവസാനം വരെ (അതായത് ഡിസംബർ 24) (51.7 ദിവസം) [5] ഫെബ്രുവരി ആദ്യകാലം മുതൽ അവസാനം വരെ (അവസാനത്തെ കോഴി പുറപ്പെടുന്നതിന് = മാർച്ച് 11) [5] 31 ദിവസത്തിൽ കൂടുതൽ (കൃത്യമായ കാലയളവ് ഇല്ല) സെപ്റ്റംബർ മുതൽ മാർച്ച് പകുതി വരെ (6 1/2 മാസം) [5] - 54% മുട്ടകൾ പൊട്ടിയത്-14% നഷ്ടപ്പെട്ടു-32% ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു അല്ലെങ്കിൽ വന്ധ്യതയുള്ളവരായിരുന്നു-77.8% വിജയകരമായി വളർന്നു-ഓസ്ട്രേലിയയിലെ ഈ പ്രജനന കാലയളവ് മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതൽ ഏകോപിതമാണെന്ന് തോന്നി [3]

- 14% നഷ്ടപ്പെട്ടു-32% ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു അല്ലെങ്കിൽ വന്ധ്യരായിരിക്കാം-77.8% വിജയകരമായി വളർന്നു-ഓസ്ട്രേലിയയിലെ ഈ പ്രജനന കാലയളവ് മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതൽ ഏകോപിതമാണെന്ന് തോന്നി [5]

പി. എം. ഈഡേസി ലാജെ ബ്രാങ്ക, കേപ് വെർഡെ ദ്വീപുകൾ [23] നവംബർ [24] ജനുവരി അവസാനം മുതൽ മാർച്ച് വരെ [8] മാർച്ച് പകുതി മുതൽ ഏപ്രിൽ പകുതി വരെ [25] (47 ദിവസം) മെയ് ആദ്യം മുതൽ ജൂൺ പകുതി വരെ [25] അറിയാത്ത നവംബർ പകുതി മുതൽ ജൂൺ പകുതി വരെ [25] - സെൽവാഗൻ ഗ്രാൻഡെ ദ്വീപിലെ ഉപജാതികളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ 1 മാസം മുമ്പ്, പി. എം. ഹൈപ്പോള്യൂക്ക. 

- ഈ ജനസംഖ്യയിലെ കോളനികൾ പിന്നീട് പ്രജനനം നടത്തുന്നതിന് തണുത്ത കാനറീസ് കറന്റ് അക്കൌണ്ടിൽ ഇരിക്കുന്നു

പി. എം. ഹൈപ്പോള്യൂക്ക സാവേജ് ദ്വീപുകൾ അല്ലെങ്കിൽ സാൽവജെൻസ് ദ്വീപുകൾ [23] ഡിസംബർ മദ്ധ്യം മാർച്ച് മുതൽ ഏപ്രിൽ വരെ (അർത്ഥം = മാർച്ച് 17) [8][9] മെയ് പകുതി മുതൽ ജൂൺ പകുതി വരെ (53.7 ദിവസം) ജൂലൈ പകുതി മുതൽ ഓഗസ്റ്റ് പകുതി വരെ (അവസാനത്തെ ചിക്കൻ മുതൽ പുറപ്പെടുന്നതു വരെ = ഓഗസ്റ്റ് പകുതി) 60. 3 ദിവസം ഡിസംബർ പകുതി മുതൽ ഓഗസ്റ്റ് പകുതി വരെ (9 മാസം) [9][5] - ചില ജോഡികൾ അവഗണിക്കപ്പെട്ട മുട്ടയിൽ നിന്ന് 30% കൂടുതൽ ഇൻകുബേഷൻ കാലയളവ് കാരണങ്ങളെടുത്തു -ഈ ജനസംഖ്യയിലെ കോളനികൾ പിന്നീട് പ്രജനനത്തിനും ദൈർഘ്യമേറിയ ഇൻകുബെഷൻ കാലയളവുകൾക്കുമായി തണുത്ത കാനറീസ് കറന്റ് അക്കൌണ്ടിൽ ഇരിക്കുന്നു [9][26]
പി. എം. മോറിയാന വീറോ ദ്വീപ്, ന്യൂസിലാന്റ് സെപ്റ്റംബർ പകുതി (ഒക്ടോബർ മുതൽ ഡിസംബർ അവസാനം വരെയുള്ള ശരാശരി = നവംബർ 16 [11] ഡിസംബർ അവസാനം മുതൽ ഫെബ്രുവരി ആദ്യം വരെ (അർത്ഥം = ജനുവരി) [11] (50 ദിവസം) ഫെബ്രുവരി പകുതി മുതൽ ഏപ്രിൽ ആദ്യം വരെ [11] 54 ദിവസം സെപ്റ്റംബർ പകുതി മുതൽ ഏപ്രിൽ പകുതി വരെ [27][28]
പി. എം. മറീന ട്രിസ്റ്റാൻ ഡാ കുൻഹ [23] അറിയാത്ത ആഗസ്റ്റ് മുതൽ സെപ്റ്റംബർ വരെ [23] അറിയാത്ത അറിയാത്ത ഡിസംബർ അവസാനം മുതൽ ജനുവരി വരെ [29][23] അറിയാത്ത ആഗസ്റ്റ് മുതൽ മെയ് വരെ

പി. എം. ഡൽസി

[തിരുത്തുക]

പടിഞ്ഞാറൻ ഓസ്ട്രേലിയയിൽ നിന്ന് ന്യൂ സൌത്ത് വെയിൽസിലേക്കുള്ള ദ്വീപുകളിൽ പ്രജനനം നടത്തുന്നവർ കൂടുതലും വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടലിലേക്കും ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്കും (മെയ് മുതൽ ജൂലൈ വരെ) കുടിയേറുന്നു, പക്ഷേ അപൂർവ്വമായി ഇന്ത്യൻ ജലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു (മെയ് മുതൾ സെപ്റ്റംബർ വരെ) കിഴക്കൻ കോളനികളുടെ കുടിയേറ്റ പാതകൾ അവ്യക്തമായി തുടരുന്നു.[15][19] മഡ് ദ്വീപുകളിൽ (വിക്ടോറിയ) 3070 കിലോമീറ്റർ പടിഞ്ഞാറ് വീണ്ടെടുക്കുകയും, ഒക്ടോബറിൽ വടക്കൻ സുമാത്ര നിന്ന് കിഴക്ക് റിയാവു ദ്വീപസമൂഹം വരെ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു [15] 

പി. എം. ഈഡേസി

[തിരുത്തുക]

കേപ് വെർഡെയിൽ പ്രജനനം നടത്തുന്ന വെളുത്ത മുഖമുള്ള കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലുകളുടെ ഈ ഉപവർഗ്ഗം മുൻ പഠനങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ദേശാടന രീതി കാണിക്കുന്നു. പ്രജനന കാലത്തിനുശേഷം, മെയ്, ജൂൺ മാസങ്ങളിൽ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അറ്റ്ലാന്റിക്കിലേക്ക് ഘടികാരദിശയിൽ സഞ്ചരിച്ച അവ പിന്നീട് ഒക്ടോബർ, നവംബർ മാസങ്ങളിൽ കാബോ വെർഡെ അല്ലെങ്കിൽ കേപ് വെർഡെയിലേക്ക് മടങ്ങുകയായിരുന്നു.[24] തുടർന്ന്, അറ്റ്ലാന്റിക് റിഡ്ജിന്റെ മധ്യത്തിലും അസോറസിന്റെ തെക്കും കടൽത്തീരങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ പക്ഷികൾ ബ്രെഡ് ചെയ്യാത്ത സീസൺ ചെലവഴിച്ചു.[24]

പ്രജനനം നടത്താത്ത സീസണിൽ, ഈ ഇനം രാത്രിയിലാണ് ഏറ്റവും സജീവമാകുന്നത്, ഇത് സീമൌണ്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നെക്ടോണിന്റെയും സൂപ്ളാങ്ക്ടോണിന്റെയും ഡൈൽ-വെർട്ടിക്കൽ കുടിയേറ്റത്തിൽ നിന്ന് ഇത് പ്രയോജനം നേടുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, മോൾട്ടിംഗ് സീസണിൽ പറക്കാനുള്ള ശേഷി കുറഞ്ഞതിനാൽ, കോളനിയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് വെള്ളത്തിൽ ചെലവഴിക്കുന്ന സമയം വർദ്ധിച്ചു.[24]

പി. എം. മറീന

[തിരുത്തുക]

ഇത് കിഴക്ക് ആഫ്രിക്കയിലേക്ക് കുടിയേറുകയും ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക ചുറ്റുമുള്ള തെക്കൻ വെള്ളത്തിൽ എത്തുകയും പിന്നീട് പടിഞ്ഞാറ് തെക്കേ അമേരിക്ക എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു, ഈ ഉപജാതികൾ ടിയറ ഡെൽ ഫ്യൂഗോ (55 ° S) എത്തിയതായി ഡാറ്റ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പറക്കലും പറക്കലും

[തിരുത്തുക]
The distinctive "pattering" behaviour of white-faced storm petrel on the water surface
വെള്ളമുഖമുള്ള കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലിന്റെ ജല ഉപരിതലത്തിലെ വ്യതിരിക്തമായ "പാറ്ററിംഗ്" സ്വഭാവം

പറക്കൽ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ വെള്ളത്തിൻറെ ഉപരിതലത്തിൽ ചെറുതായി സ്പർശിക്കാൻ ചിറകുകൾ നീട്ടി നീളമുള്ള കാലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളത്തിൽ പാറ്റർ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടതിനാൽ വെളുത്ത മുഖമുള്ള കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലുകളെ ഉപരിതല വേട്ടക്കാർ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.[30] ഈ ഓഷിയാനിറ്റിഡേ കുടുംബത്തിൽ പാറ്ററിംഗിന്റെ ഉപയോഗം പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഈ ഇനം മറ്റ് പെട്രലുകളേക്കാൾ മിക്കവാറും എല്ലായ്പ്പോഴും പാറ്ററിംഗ് ചെയ്യുന്നു.[31] എന്നിരുന്നാലും, ശക്തമായ കാറ്റിൽ, കാറ്റിന് അഭിമുഖമായി കാൽ ഉപയോഗിച്ച് വശങ്ങളിലേക്ക് ഊഞ്ഞുകൊണ്ട് അവ പെൻഡുലം പോലെ നീങ്ങുന്നു, കൂടാതെ കഠിനമായ ചിറകുകളും തീറ്റയിടുന്നതിന് ഇടയിൽ നീങ്ങുമ്പോൾ ഒരു കാൽ താഴ്ത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അവ വെള്ളത്തിന് കുറുകെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങും.[14] ഈ സ്വഭാവത്തെ അവയുടെ താഴ്ന്ന ചിറകുകളുടെ ലോഡിംഗ്, താഴ്ന്ന കാൽ ലോഡിംഗ്, നീണ്ട ടാർസസ് എന്നിവ സ്വാധീനിക്കുന്നു, ഇത് ഫ്ലൈറ്റ് പ്രകടനത്തിൽ അവയെ വേർതിരിക്കുന്ന സവിശേഷമായ പതിവ് പാറ്ററിംഗ് ശൈലിക്ക് കാരണമാകുന്നു.[32] രസകരമെന്നു പറയട്ടെ, ഈ ഇനം സമുദ്ര ഉപരിതലത്തിന് മുകളിലൂടെ പറക്കാൻ ചലനാത്മകമായ സർപ്പിംഗ് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല, ഇത് സാധാരണയായി മറ്റ് കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് വടക്കൻ കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രോളുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.[33][34] വെള്ളവുമായുള്ള ഈ ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള സമ്പർക്കം, അവയുടെ തീറ്റ രീതിയുമായി സംയോജിപ്പിച്ച്, മുന്നോട്ട് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കാലുകൾ ഹ്രസ്വമായി സ്പർശിക്കുന്നതിലൂടെ, ചാറ്റം ദ്വീപുകളിൽ പ്രജനനം നടത്തുന്ന വ്യക്തികളിൽ നിരീക്ഷിച്ചതുപോലെ, അവയുടെ ടാർസിയിൽ ജെലാറ്റിനസ് കണങ്കാലുകൾ അടിഞ്ഞുകൂടുന്നതിന് കാരണമാകും.[35] ട്രെമാറ്റോഡ് ഫിലമെന്റുകൾ ചേർന്ന ഈ കണങ്കാലുകൾ സസ്യങ്ങളിൽ കുടുങ്ങാൻ കാരണമാകും .[35] കൂടാതെ, ടാർസി ഒരുമിച്ച് സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട് ഉപരിതലത്തോട് അടുത്ത് സഞ്ചരിക്കാനുള്ള ഇനത്തിന്റെ ചാരതന്ത്രം കാരണം കണങ്കാലും അസ്ഥിബന്ധങ്ങളും രൂപപ്പെടുന്നത് കൂടുതലാണ്. അതിനാൽ, ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ആഴം കുറഞ്ഞ വെള്ളത്തിൽ സമുദ്രത്തിന്റെ ഉപരിതല പാളിയുമായുള്ള അടുത്ത ഇടപെടലിനെ ഇത് എടുത്തുകാണിക്കുന്നു.[35]

ഈ ഉപജാതിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, വടക്കുകിഴക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക്കിലെ സാൽവേജസ് ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ പ്രധാനമായും കൂടുകൂട്ടുന്ന അതിന്റെ നിയന്ത്രിത പ്രജനന ശ്രേണി കാരണം, അവ ദുർബലമായി കണക്കാക്കപ്പെടുകയും "യൂറോപ്യൻ സംരക്ഷണ ആശങ്കയുടെ ഇനം" എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

Atlantic yellow-legged gulls
അറ്റ്ലാന്റിക് മഞ്ഞ-കാലുള്ള ഗൾസ് [36]
  • പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽഃ മുൻ ഉപജാതികളായ മുയലുകളെപ്പോലെ തന്നെ സാധ്യതയുള്ള ഭീഷണികൾ (ഒറിക്ടോളാഗസ് കുൻസികുലസ്) ദ്വീപുകൾ ആദ്യമായി കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ സാൽവേജസ് ദ്വീപസമൂഹത്തിന് മനഃപൂർവ്വം പരിചയപ്പെടുത്തി.[37]
  • അജ്ഞാത തീയതിഃ ഹൌസ് എലികൾ (നൂറ്റാണ്ടുകളായി ദ്വീപുകളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള മസ്കുലസ്) മനപ്പൂർവ്വം കൊണ്ടുവന്നിരിക്കാം, ഇത് ബ്രീഡിംഗ് കോളനികൾക്ക് കാര്യമായ ഭീഷണി ഉയർത്തി.[9] മഞ്ഞ കാലുള്ള ഗൾസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലിനെ ഇരയാക്കാൻ കഴിയുന്ന പെട്രൽ വേട്ടക്കാരായിരുന്നു സാധ്യതയുള്ള മറ്റൊരു ഭീഷണി, ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ജനസംഖ്യയിൽ ഇത് വർദ്ധിച്ചു.
  • 2010: മഞ്ഞ കാലുള്ള കാളകൾ മിക്കവാറും എല്ലാ വർഷവും ആയിരക്കണക്കിന് ഈ പെട്രൽ ഇനങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കുന്നു.[38] അതേസമയം, പെട്രൽ ജനസംഖ്യ കുറയുന്നതിന് ഈ കാളകൾ ഒരു പ്രധാന ഘടകമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

കൂടാതെ, ഈ ഉപജാതിയെപ്പോലുള്ള ഉപോഷ്ണമേഖലാ വടക്കുകിഴക്കൻ അറ്റ്ലാന്റിക്കിലെ പെലാജിക് ആവാസവ്യവസ്ഥയിൽ വസിക്കുന്ന വെളുത്ത മുഖമുള്ള കൊടുങ്കാറ്റ് പെട്രലുകളെ പ്ലാസ്റ്റിക് മലിനീകരണം കൂടുതലായി ബാധിക്കുന്നു. ഈ പക്ഷികളിൽ 79% ത്തിലും പ്ലാസ്റ്റിക് കണികകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.[39] മഞ്ഞ കാലുള്ള കഴുതകളുടെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ച ഗുളികകൾ വിശകലനം ചെയ്തുകൊണ്ട് നടത്തിയ ഗവേഷണങ്ങൾ അവയുടെ പരിസ്ഥിതിയിൽ മലിനീകരണം വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സ്വാധീനം കാണിച്ചു.[39]

പരാമർശങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]
  1. ↑ BirdLife International (2018). "Pelagodroma marina". IUCN Red List of Threatened Species. 2018 e.T22698453A132647873. doi:10.2305/IUCN.UK.2018-2.RLTS.T22698453A132647873.en. Retrieved 9 March 2024.
  2. ↑ Latham, Joannis (1790). "Genus XCV. Procellaria". Index ornithologicus. Vol. 2. Londini: Sumptibus authoris. p. 826.
  3. ↑ "Pelagodroma marina (Latham, 1790)". ITIS. Retrieved 2013-07-16.
  4. ↑ "White-faced Storm Petrel". Avibase. Retrieved 2013-07-16.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 Underwood, M.; Bunce, A. (September 2004). "The breeding biology of the White-faced Storm Petrel ( Pelagodroma marina ) on Mud Islands, Port Phillip Bay, Victoria". Emu - Austral Ornithology. 104 (3): 213–220. Bibcode:2004EmuAO.104..213U. doi:10.1071/MU03029. ISSN 0158-4197.
  6. ↑ McAllan, I.; Cooper, D.; Kenway, P.; Moody, M.; Martin, D. (2017). "The first records of the Eyrean Grasswren Amytornis goyderi from New South Wales". Australian Field Ornithology. 34: 131–136. doi:10.20938/afo34131136.
  7. ↑ Serventy, D. L.; Serventy, V.; Warham, J. (1971). The Handbook of Australian Seabirds. Sydney: A.H. & A.W. Reed Ltd. ISBN 0-589-07079-7.
  8. 1 2 3 4 Cramp, S.; Simmons, K. E. L. (1977). Handbook of the birds of Europe the Middle East and North Africa. 1: Ostrich to ducks (Repr ed.). Oxford: Oxford Univ. Pr. ISBN 978-0-19-857358-6.
  9. 1 2 3 4 5 6 Campos, A. R.; Granadeiro, J. P. (1999). "Breeding Biology of the White-Faced Storm-Petrel on Selvagem Grande Island, North-East Atlantic". Waterbirds: The International Journal of Waterbird Biology. 22 (2): 199. doi:10.2307/1522208. ISSN 1524-4695. JSTOR 1522208. ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; ":8" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു
  10. ↑ Silva, M. C.; Matias, R.; Wanless, R. M.; Ryan, P. G.; Stephenson, B. M.; Bolton, M.; Ferrand, N.; Coelho, M. M. (June 2015). "Understanding the mechanisms of antitropical divergence in the seabird White-faced Storm-petrel ( Procellariiformes: Pelagodroma marina) using a multilocus approach". Molecular Ecology. 24 (12): 3122–3137. Bibcode:2015MolEc..24.3122S. doi:10.1111/mec.13212. ISSN 0962-1083. PMID 25903359.
  11. 1 2 3 4 5 6 7 Richdale, L. E. (December 1965). "Biology of the birds of Whero Island, New Zealand, with special reference to the Diving Petrel and the White-faced Storm Petrel: Breeding behaviour of the Narrow-billed Prion and the Broad-billed Prion on Whero Island, New Zealand". The Transactions of the Zoological Society of London. 31 (1): 1–86. doi:10.1111/j.1096-3642.1965.tb00364.x. ISSN 0084-5620.
  12. ↑ ICTN; Higgins, P. J.; Davies, S. J. J. F. (1997). "Handbook of Australian, New Zealand & Antarctic Birds. Volume 3: Snipe to Pigeons". Colonial Waterbirds. 20 (3): 631. doi:10.2307/1521625. ISSN 0738-6028. JSTOR 1521625.
  13. ↑ Chambers, S. (1989). Birds of New Zealand: locality guide. Hamilton: Arun Books. ISBN 978-0-473-00841-3.
  14. 1 2 3 Marchant, S.; Higgins, P. J. (1990). "Handbook of Australian, New Zealand & Antarctic birds: v.1: Ratites to ducks (Pt. A & B)". Choice Reviews Online. 29 (6): 263–264. doi:10.5860/choice.29-3307 (inactive 1 July 2025). ISSN 0009-4978.{{cite journal}}: CS1 maint: DOI inactive as of ജൂലൈ 2025 (link)
  15. 1 2 3 Brooke, M. (2004). Albatrosses and petrels across the world. Bird families of the world. Oxford; New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-850125-1. OCLC 52485064.
  16. 1 2 "Auckland War Memorial Museum", Wikipedia (in ഇംഗ്ലീഷ്), 2024-10-12, retrieved 2024-10-14
  17. ↑ Shirihai, H. (2007). A Complete Guide to Antarctic Wildlife: The Birds and Marine Mammals of the Antarctic Continent and the Southern Ocean (2nd ed.). London: A & C Black. ISBN 978-0-7136-6406-5.
  18. ↑ Howell, S. N. (2012). "Petrels, Albatrosses, and Storm-Petrels of North America: A Photographic Guide". Princeton University Press. doi:10.1515/9781400839629. ISBN 978-1-4008-3962-9.
  19. 1 2 3 Imber, M.J. (2016). "Migration of White-Faced Storm-Petrels Pelagodroma Marina in the South Pacific and the Status of the Kermadec Subspecies". Emu - Austral Ornithology (in ഇംഗ്ലീഷ്). 84 (1): 32–35. doi:10.1071/MU9840032. ISSN 0158-4197.
  20. 1 2 3 4 5 6 7 Imber, M.J; Stephenson, B. M. (2008). "Sightings and capture of Kermadec storm petrels (Pelagodroma marina albiclunis), off Haszard Island and the Meyer Islets, Kermadec Islands, in 2004" (PDF). Notornis. 55: 166–170. ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; ":7" എന്ന പേര് വ്യത്യസ്തമായ ഉള്ളടക്കത്തോടെ നിരവധി തവണ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നു
  21. ↑ Murphy, R. C; Irving, S (1951). "A review of the frigate-petrels (Pelagodroma)" (PDF). American Museum Novitates: 1506.
  22. ↑ Holdaway, Richard N.; Worthy, Trevor H.; Tennyson, Alan J. D. (January 2001). "A working list of breeding bird species of the New Zealand region at first human contact". New Zealand Journal of Zoology. 28 (2): 119–187. doi:10.1080/03014223.2001.9518262. ISSN 0301-4223.
  23. 1 2 3 4 5 Bolton, M; Watt, R; Ellick, G; Scofield, P (2010). "Evidence of breeding White-faced Storm-petrel Pelagodroma marina on St Helena Island, South Atlantic: vagrancy or a relict from human pre- colonisation?". Seabird. 23: 135–139. doi:10.61350/sbj.23.135. ISSN 1757-5842.
  24. 1 2 3 4 Medrano, F.; Repullés, K.; Militão, T.; Leal, A.; González-Solís, J. (2023). "Migratory Movements and Activity Patterns of White-Faced Storm-Petrels Pelagodroma marina Breeding in Cabo Verde". Ardeola. 71: 101–118. doi:10.13157/arla.71.1.2024.ra6. ISSN 0570-7358.
  25. 1 2 3 Ratão, S.; Cardoso, I.; Fernandes, A.; Adrião, A.; Parente, M.; Charles, G.; Moreno, R.; Patiño-Martinez, J. (2023). "Breeding biology and nesting ecology of the white-faced storm petrel (Pelagodroma marina eadesorum) colony in Laje Branca, Maio Island, Cabo Verde: Insights from experimental studies and medium-term field observations". ESS Open Archive ePrints. 369. Bibcode:2023esoar.36943218R. doi:10.22541/au.169871343.36943218/v1.
  26. ↑ ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; :18 എന്ന പേരിലെ അവലംബങ്ങൾക്ക് എഴുത്തൊന്നും നൽകിയിട്ടില്ല.
  27. ↑ Falla, R. A. (1934). "The Distribution and Breeding Habits of Petrels in Northern New Zealand". Records of the Auckland Institute and Museum. 1 (5): 245–260. ISSN 0067-0464. JSTOR 42905955.
  28. ↑ ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: അസാധുവായ <ref> ടാഗ്; :13 എന്ന പേരിലെ അവലംബങ്ങൾക്ക് എഴുത്തൊന്നും നൽകിയിട്ടില്ല.
  29. ↑ Ryan, P. G. (2008). "Seabirds indicate changes in the composition of plastic litter in the Atlantic and south-western Indian Oceans". Marine Pollution Bulletin. 56 (8): 1406–1409. doi:10.1016/j.marpolbul.2008.05.004. ISSN 0025-326X. PMID 18572198.
  30. ↑ Spear, L. B.; Ainley, D. G.; Walker, W. A. (2007). Foraging dynamics of seabirds in the eastern tropical Pacific Ocean. Studies in avian biology. Camarillo, CA: Cooper Ornithological Society. ISBN 978-0-943610-79-5. OCLC 155100707.
  31. ↑ del Hoyo, J.; Elliot, A.; Sargatal, J. (1992). Handbook of the birds of the world. Vol. 1. Barcelona: Lynx edicions. p. 8. ISBN 84-87334-15-6.
  32. ↑ Sausner, J; Torres-Mura, J. C.; Robertson, J.; Hertel, F. (2016). "Ecomorphological differences in foraging and pattering behavior among storm-petrels in the eastern Pacific Ocean". The Auk. 133 (3): 397–414. doi:10.1642/auk-15-158.1. ISSN 0004-8038.
  33. ↑ Pennycuick, C. J. (1982-12-24). "The flight of petrels and albatrosses (procellariiformes), observed in South Georgia and its vicinity". Philosophical Transactions of the Royal Society of London. B, Biological Sciences. 300 (1098): 75–106. Bibcode:1982RSPTB.300...75P. doi:10.1098/rstb.1982.0158. ISSN 0080-4622.
  34. ↑ Erickson, J. G. (October 1955). "Flight Behavior of the Procellariiformes". The Auk. 72 (4): 415–420. doi:10.2307/4081455. ISSN 0004-8038. JSTOR 4081455.
  35. 1 2 3 Imber, M.J. (1984). "Trematode anklets on whitefaced storm petrels Pelagrodoma marina and fairy prions Pachyptila turtur" (PDF). Cormorant. 12 (1): 71–74. Retrieved 9 March 2024 – via Marine Ornithology Journal of Seabird Science and Conservation.
  36. ↑ "Mike Prince". Flickr (in അമേരിക്കൻ ഇംഗ്ലീഷ്). Retrieved 2024-10-14.
  37. ↑ Heredia, B.; Rose, L.; Painter, M., eds. (1996). Globally threatened birds in Europe: Action Plans. Germany: Council of Europe. ISBN 978-92-871-3066-2.
  38. ↑ Matias, R.; Catry, P. (2010). "The diet of Atlantic Yellow-legged Gulls (Larus michahellis atlantis) at an oceanic seabird colony: estimating predatory impact upon breeding petrels". European Journal of Wildlife Research. 56 (6): 861–869. doi:10.1007/s10344-010-0384-y. ISSN 1612-4642.
  39. 1 2 Furtado, R.; Menezes, D.; Santos, C. J.; Catry, P. (2016). "White-faced storm-petrels Pelagodroma marina predated by gulls as biological monitors of plastic pollution in the pelagic subtropical Northeast Atlantic". Marine Pollution Bulletin. 112 (1–2): 117–122. doi:10.1016/j.marpolbul.2016.08.031. ISSN 0025-326X. PMID 27558738.
  40. Bourne, W. R. P. (1953). "On the Races of the Frigate Petrel, Pelagodroma marina (Latham) with a New Race from the Cape Verde Islands". Bulletin of the British Ornithologists' Club. 73 (7): 79–82.
  41. Mathews, Gregory M. (1912). "Genus--Pelagodroma". The Birds of Australia. Vol. 2. London: Witherby. pp. 19–30.
  42. Reichenbach, L. (1852). Das natürliche System der Vögel. Dresden und Leipzig. p. IV.{{cite book}}: CS1 maint: location missing publisher (link)
  43. Webb, P. B.; Berthelot, S.; Moquin-Tandon, Alfred (1836). Ornithologie canarienne. Histoire Naturelle des Îles Canaries. Vol. 2 (2). Paris: Bèthune. pp. 45–56.
  44. Murphy, Robert Cushman; Irving, Susan (1951). "A Review of the Frigate-petrels (Pelagodroma)". American Museum Novitates (1506): 1–17. hdl:2246/3964.
ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: <ref> റ്റാഗ് "Bourne, 1953" എന്ന പേരോടെ <references> എന്നതിൽ നിർവചിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആദ്യ എഴുത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: <ref> റ്റാഗ് "Mathews, 1912" എന്ന പേരോടെ <references> എന്നതിൽ നിർവചിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആദ്യ എഴുത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: <ref> റ്റാഗ് "Reichenbach, 1852" എന്ന പേരോടെ <references> എന്നതിൽ നിർവചിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആദ്യ എഴുത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: <ref> റ്റാഗ് "Webb et al., 1842" എന്ന പേരോടെ <references> എന്നതിൽ നിർവചിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആദ്യ എഴുത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
ഉദ്ധരിച്ചതിൽ പിഴവ്: <ref> റ്റാഗ് "Murphy et al., 1951" എന്ന പേരോടെ <references> എന്നതിൽ നിർവചിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആദ്യ എഴുത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല.
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=വെണ്മുഖി_കാറ്റിളക്കി&oldid=4618257" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്