രമണീയം
 | ഈ ലേഖനം പ്രതിപാദ്യവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രാഥമികവിവരങ്ങൾ പോലും നൽകാത്ത ഒറ്റവരിലേഖനമായി 2009 ഓഗസ്റ്റ് മുതൽ തുടരുന്നു.
കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ചേർത്ത് ഈ ലേഖനത്തെ വികസിപ്പിക്കാൻ സഹകരിക്കുക. |
മലയാള കവിതയിൽ അക്ഷരങ്ങളുടെയും ഗണങ്ങളുടെയും ക്രമം അനുസരിച്ച് ഈണം നിശ്ചയിക്കുന്ന ഒരു വൃത്തമാണ് രമണീയം. ഇത് ദ്രുതകാകളി വൃത്തങ്ങളുടെ ഉപവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
വൃത്തലക്ഷണം (Definition)
[തിരുത്തുക]രമണീയം വൃത്തത്തിൻ്റെ ലക്ഷണം താഴെക്കൊടുക്കുന്നു:
$$\text{മംനം യഗണം ചേർന്നാൽ രമണീയം}$$
അർത്ഥം: മഗണം (മം), നഗണം (നം), ഒരു യഗണം (യഗം) എന്നിവ കൃത്യമായ ക്രമത്തിൽ ഒരു പാദത്തിൽ (വരിയിൽ) വന്നാൽ അത് രമണീയം എന്ന വൃത്തമാകും.
ഘടനയും ഗണങ്ങളും
[തിരുത്തുക]രമണീയം എന്ന വൃത്തത്തിൻ്റെ ഓരോ പാദത്തിലും (9 അക്ഷരങ്ങൾ) ഉണ്ടായിരിക്കും. ഓരോ അക്ഷരത്തിൻ്റെയും ലഘു-ഗുരു ക്രമം താഴെ വിശദീകരിക്കുന്നു:
| ഗണം (Gana) | അക്ഷരങ്ങളുടെ എണ്ണം | അടയാളം (ലഘു-ഗുരു) | പ്രകൃതം |
| മഗണം (മ) | 3 | $\text{U U U}$ (ഗുരു, ഗുരു, ഗുരു) | മാതാര |
| നഗണം (ന) | 3 | $\text{I I I}$ (ലഘു, ലഘു, ലഘു) | നലം |
| യഗണം (യ) | 3 | $\text{I U U}$ (ലഘു, ഗുരു, ഗുരു) | യമാതാ |
| ആകെ | 9 അക്ഷരങ്ങൾ | $\text{U U U}$ $\text{I I I}$ $\text{I U U}$ |
ശ്രദ്ധിക്കുക: U - ഗുരു (ദീർഘാക്ഷരം/ബലമുള്ളത്); I - ലഘു (ഹ്രസ്വാക്ഷരം/ബലമില്ലാത്തത്))
ഉദാഹരണം
[തിരുത്തുക]രമണീയം വൃത്തത്തിൽ എഴുതിയ ഒരു വരിയുടെ ഉദാഹരണം താഴെ നൽകുന്നു:
| വാക്ക്/ഭാഗം | അക്ഷരം 1 | അക്ഷരം 2 | അക്ഷരം 3 | അക്ഷരം 4 | അക്ഷരം 5 | അക്ഷരം 6 | അക്ഷരം 7 | അക്ഷരം 8 | അക്ഷരം 9 |
| ഗണം | മ | ന | യ | ||||||
| അടയാളം | U | U | U | I | I | I | I | U | U |
| ഉദാഹരണ വരി | കാ | ലം | താ | മ | സി | ക്കാ | തേ |
ലക്ഷണം
[തിരുത്തുക]| “ | ചൊല്ലാം മംനയ രമണീയം | ” |