യായിർ ലാപിഡ്

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search


യായിർ ലാപിഡ്
יאיר לפיד
Yair Lapid 2021 (cropped).jpg
ലാപിഡ് 2021ൽ
2nd Alternate Prime Minister of Israel
പദവിയിൽ
പദവിയിൽ വന്നത്
13 ജൂൺ 2021 (2021-06-13)
പ്രധാനമന്ത്രിനഫ്താലി ബെന്നെറ്റ്
മുൻഗാമിബെന്നി ഗാന്റ്സ്
Ministerial roles
Faction represented in the Knesset
Other roles
വ്യക്തിഗത വിവരണം
ജനനം (1963-11-05) 5 നവംബർ 1963  (57 വയസ്സ്)
ടെൽ അവീവ്, ഇസ്രായേൽ
രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയെഷ് ആറ്റിഡ്
പങ്കാളി(കൾ)ലിഹി ലാപിഡ്
മക്കൾ3
മാതാപിതാക്കൾടോമി ലാപിഡ്
ഷുലാമിറ്റ് ലാപിഡ്
ജോലി
  • രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകൻ
  • പത്രപ്രവർത്തകൻ

2021 മുതൽ ഇസ്രായേലിന്റെ ഇതര പ്രധാനമന്ത്രിയും വിദേശകാര്യ മന്ത്രിയുമായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്ന ഒരു ഇസ്രായേലി രാഷ്ട്രീയക്കാരനും മുൻ പത്രപ്രവർത്തകനുമാണ് യായിർ ലാപിഡ്. ഹീബ്രു: יָאִיר לַפִּיד, ജനനം: നവംബർ 5 1963. 2020 മുതൽ 2021 വരെ പ്രതിപക്ഷ നേതാവായും 2013 മുതൽ 2014 വരെ ധനമന്ത്രിയായും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. [1]

2012 ൽ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, എഴുത്തുകാരനും ടിവി അവതാരകനും വാർത്താ അവതാരകനുമായിരുന്നു ലാപിഡ്. 2013 ൽ നടന്ന ആദ്യ നിയമസഭാ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ 19 സീറ്റുകൾ നേടി നെസെറ്റിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ പാർട്ടിയായി അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച സെൻട്രിസ്റ്റ് യെഷ് ആറ്റിഡ് പാർട്ടി. പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും വലിയ ഫലങ്ങൾ ഒരു പ്രമുഖ സെൻട്രിസ്റ്റ് എന്ന നിലയിൽ ലാപിഡിന്റെ പ്രശസ്തിക്ക് കാരണമായി.

2013 മുതൽ 2014 വരെ ലികുഡുമായുള്ള സഖ്യ കരാറിനെത്തുടർന്ന് ലാപിഡ് പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിന്റെ കീഴിൽ ധനമന്ത്രിയായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 2013 ൽ, ജറുസലേം പോസ്റ്റ് എഴുതിയ "ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള ജൂതന്മാരുടെ" പട്ടികയിൽ ലാപിഡ് ഒന്നാം സ്ഥാനത്തെത്തി. [2] 2013 ൽ പ്രമുഖ വിദേശനയ ആഗോള ചിന്തകരിൽ ഒരാളായി അദ്ദേഹം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു,[3] ടൈം മാസികയുടെ 100 "ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തികളിൽ" ഒരാളായി അദ്ദേഹം സ്ഥാനം നേടി.[4] അദ്ദേഹം നെസെറ്റ് ഫോറിൻ അഫയേഴ്‌സ് ആൻഡ് ഡിഫൻസ് കമ്മിറ്റി, ഇന്റലിജൻസ്, സെക്യൂരിറ്റി സർവീസസ് എന്നിവയ്ക്കുള്ള ഉപസമിതിയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്നു. [5]

ഇസ്രായേലിന്റെ മുപ്പത്തിയഞ്ചാം സർക്കാർ സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തതിനുശേഷം 2020 മെയ് 17 ന് ലാപിഡ് പ്രതിപക്ഷ നേതാവായി. [6] 2021 മെയ് 5 ന് അദ്ദേഹം മറ്റ് കക്ഷികളുമായി സഖ്യ സർക്കാർ രൂപീകരിക്കാനുള്ള സംസാരങ്ങൾ തുടങ്ങി.[7] 2021 ജൂൺ 2-ന് ഇസ്രായേൽ പ്രസിഡന്റ് റുവെൻ റിവ്ലിനെ ലാപിഡ് അറിയിച്ചിരുന്നു, താൻ നഫ്താലി ബെന്നറ്റുമായി ഒരു ഭ്രമണ സർക്കാരിനെ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും നിലവിലെ പ്രധാനമന്ത്രി ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹുവിനെ പകരക്കാരനാക്കാൻ തയ്യാറാണെന്നും അറിയിച്ചു.[8] പുതിയ സർക്കാർ 2021 ജൂൺ 13 ന് സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു.[9]

ജീവിതരേഖ[തിരുത്തുക]

1980 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഐ‌ഡി‌എഫിന്റെ പ്രതിവാര പത്രത്തിന്റെ സൈനിക ലേഖകനായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുമ്പോൾ

നീതിന്യായ മന്ത്രിയും നോവലിസ്റ്റും നാടകകൃത്തുമായ യോസെഫ് "ടോമി" ലാപിഡിന്റെ മകനാണ് യായിർ. ടെൽ അവീവിലാണ് യയിർ ജനിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് യൂഗോസ്ലാവിയയിലെ (ഇപ്പോൾ സെർബിയ) നോവി സാഡിൽ ഹംഗേറിയൻ-ജൂത മാതാപിതാക്കൾക്ക് ജനിച്ചു,[10] അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തച്ഛൻ റൊമാനിയയിലെ ട്രാൻസിൽവാനിയയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു അഷ്‌കെനാസി ജൂതനായിരുന്നു. [11][12] അദ്ദേഹത്തിന് ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റായ മെറാവ് എന്ന സഹോദരിയുണ്ട്. മറ്റൊരു സഹോദരി മിഖാൽ 1984 ൽ ഒരു വാഹനാപകടത്തിൽ മരിച്ചു.[13] മാതാപിതാക്കൾ ഇസ്രായേലിലേക്ക് മാറിയപ്പോൾ മുത്തശ്ശിമാർ രണ്ടുപേരും ജീവിച്ചിരുന്നു.[14] അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുത്തശ്ശി ഹെർമിയോൺ ലാംപലിനെ സെർബിയയിൽ അറസ്റ്റുചെയ്ത് ഓഷ്വിറ്റ്സിലേക്ക് അയച്ചു, അവിടെ വച്ച് ഗ്യാസ് ചേമ്പറിൽ വെച്ച് കൊലപ്പെടുത്തി.[15][16]


ടെൽ അവീവിലും ലണ്ടനിലുമായി യയിർ വളർന്നു. ടെൽ അവീവിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാല്യകാല വസതി യാഡ് എലിയാഹു പരിസരത്ത്, ജേണലിസ്റ്റ് റെസിഡൻസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു റെസിഡൻഷ്യൽ കെട്ടിടത്തിലായിരുന്നു, അവിടെ നിരവധി പ്രമുഖ പത്രപ്രവർത്തകർ താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഹെർസ്‌ലിയ എബ്രായ ജിംനേഷ്യത്തിലെ ഹൈസ്‌കൂളിൽ ചേർന്നു, പക്ഷേ പഠന വൈകല്യങ്ങളോട് മല്ലിട്ട് ഒരു ബാഗ്‌റൂട്ട് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നേടാതെ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ചു. [13][17] പിന്നീട് അദ്ദേഹം ഇസ്രായേൽ പ്രതിരോധ സേനയിൽ കവചിത സേനയുടെ 500-ാമത്തെ ബ്രിഗേഡിൽ അദ്ദേഹം നിർബന്ധിത സൈനിക സേവനം ആരംഭിച്ചു. 1982 ലെ ലെബനൻ യുദ്ധത്തിൽ, ഹെലികോപ്റ്റർ ഉപയോഗിച്ച് പൊടിപടലങ്ങൾ ശ്വസിച്ചതിന് ശേഷം യായിറിന് ആസ്ത്മയുടെ ആക്രമണം നേരിടേണ്ടി വന്നു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ഐ.ഡി.എഫിന്റെ പ്രതിവാര പത്രമായ ബമാഹാനെ ("ബേസ് ക്യാമ്പിൽ") ഒരു സൈനിക ലേഖകനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.[18] സൈനിക സേവനം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം മാരിവിന്റെ റിപ്പോർട്ടറായി പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം സാഹിത്യ ജേണലുകളിൽ കവിതകൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഒരു അമേച്വർ ബോക്സർ എന്ന നിലയിലും അദ്ദേഹത്തിന് കരിയർ ഉണ്ടായിരുന്നു. [19]

1980 കളുടെ മധ്യത്തിൽ ലാപിഡ് തമർ ഫ്രീഡ്‌മാനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അവർ പിന്നീട് വിവാഹമോചനം നേടി. അദ്ദേഹം ലോസ് ഏഞ്ചൽസിലേക്ക് മാറുകയും അവിടെ അദ്ദേഹം ടെലിവിഷൻ വ്യവസായത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് ഇസ്രായേലിലേക്ക് മടങ്ങിയ അദ്ദേഹം അവിടെ പത്രപ്രവർത്തന ജീവിതം പുനരാരംഭിച്ചു. പത്രപ്രവർത്തകയായ ലിഹി ലാപിഡിനെ വിവാഹം കഴിച്ച അദ്ദേഹം [20] ടെൽ അവീവിലെ റമാത് അവീവ് ജിമെൽ പരിസരത്താണ് താമസിക്കുന്നത്.[21] അദ്ദേഹത്തിനും ഭാര്യക്കും രണ്ട് മക്കളുണ്ട്, ആദ്യ വിവാഹത്തിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് മറ്റൊരു മകൻ യോവ് (ജനനം 1987) ഉണ്ട്.[22] ടെൽ അവീവിലെ ഒരു പരിഷ്കരണ സിനഗോഗായ ഡാനിയൽസ് സെന്റർ ഫോർ പ്രോഗ്രസീവ് ജൂഡായിസത്തിൽ അദ്ദേഹം പങ്കെടുക്കുന്നു.[23]

പത്രപ്രവർത്തന രംഗത്ത്[തിരുത്തുക]

1988-ൽ, 25-ാം വയസ്സിൽ, യെഡിയോത്ത് ടെൽ അവീവ് എന്ന പ്രാദേശിക പത്രത്തിന്റെ പത്രാധിപരായി യായിറിനെ നിയമിച്ചു. 1991-ൽ അദ്ദേഹം രാജ്യവ്യാപകമായി ഒരു പത്രത്തിന്റെ വാരാന്ത്യ സപ്ലിമെന്റിൽ പ്രതിവാര കോളം എഴുതാൻ തുടങ്ങി - ആദ്യം മാരിവിനും പിന്നീട് അതിന്റെ എതിരാളിയായ യെഡിയോത്ത് അഹ്‌റോനോത്തിനും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കോളത്തിന്റെ പേര്, "പണം എവിടെ?" എന്നായിരുന്നു. ഇത് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ മുദ്രാവാക്യമായി.[22]

1994 ൽ, യായിർ ടെലിവിഷൻ രംഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു, ഇസ്രായേൽ ടിവിയുടെ ചാനൽ 1 ൽ വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം ടോക്ക് ഷോ അവതരിപ്പിച്ചു. അതേ വർഷം തന്നെ ട്രിപ്പ് ടു സുഡാൻ എന്ന ഇസ്രായേലി സിനിമയിൽ അഭിനയരംഗത്തുണ്ടായിരുന്നു. അടുത്തതായി ടിവിയുടെ ചാനൽ 3 ൽ അദ്ദേഹം ഒരു ടോക്ക് ഷോ നടത്തി. 1999 മുതൽ 2012 വരെ ചാനൽ 2 ൽ യായിർ കറന്റ് അഫയേഴ്സ് ടോക്ക് ഷോ നടത്തി.

1989 മുതൽ 2010 വരെ ലാപിഡ് നിരവധി പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ആദ്യത്തേത് ഒരു ത്രില്ലർ ആയിരുന്നു, പിന്നീട് മൂന്ന് എണ്ണം കൂടി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു; മറ്റുള്ളവയിൽ രണ്ട് കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ, രണ്ട് നോവലുകൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്ര നിരകളുടെ ശേഖരം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ, 2004 ൽ ചാനൽ 2 ൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്ത വാർ റൂം എന്ന നാടക പരമ്പരയും അദ്ദേഹം എഴുതി.

2012 ജനുവരിയിൽ ബാർ-ഇലൻ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി ഡോക്ടറേറ്റ് പ്രോഗ്രാമിലേക്ക് യായിറിനെ പ്രവേശിപ്പിച്ചതിനുശേഷം ഹെർമെന്യൂട്ടിക്‌സിൽ പിഎച്ച്ഡി പഠിച്ചതിനെ തുടർന്ന് വിവാദമുണ്ടായി. എല്ലാ ഡോക്ടറൽ സ്ഥാനാർത്ഥികളും കുറഞ്ഞത് ഒരു ബിരുദം നേടിയിരിക്കണം എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന നിയമങ്ങളുടെ ലംഘനമാണിത്. ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ട ലാപിഡിനെ അക്കാദമികേതര യോഗ്യതാപത്രങ്ങളും പത്രപ്രവർത്തനത്തിലും എഴുത്തിലും ഔദ്യോഗിക ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സർവകലാശാലയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. നെസെറ്റ് വിദ്യാഭ്യാസ സമിതി അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം, ലാപ്പിഡിനെ പ്രവേശിപ്പിച്ച നടപടി കൗൺസിൽ ഫോർ ഹയർ എഡ്യൂക്കേഷൻ റദ്ദാക്കി. ബിഎ ഇല്ലാത്ത വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഡോക്ടറേറ്റിലേക്ക് പഠിക്കാൻ അനുവാദം നൽകുന്ന സ്കീം ആയിരുന്നു ഇത്. [24][25]

2013 സെപ്റ്റംബറിൽ, ഫോബ്‌സ് മാസികയുടെ ഇസ്രായേലി പതിപ്പ് ലാപിഡിന്റെ ആസ്തി 22 ദശലക്ഷം ശേക്കെൽ ആയി കണക്കാക്കി. [26]

രാഷ്ട്രീയ രംഗത്ത്[തിരുത്തുക]

രാഷ്ട്രീയത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനായി താൻ പത്രപ്രവർത്തനം ഉപേക്ഷിക്കുമെന്ന് 2012 ജനുവരി 8 ന് ലാപിഡ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.[27] ഏപ്രിൽ 30 ന് അദ്ദേഹം തന്റെ പാർട്ടിയായ "യെഷ് ആറ്റിഡ്" ഔദ്യോഗികമായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്തു (ഹീബ്രു: יש lit, ലിറ്റ്, " ഭാവി ഉണ്ട്").[28] 2012 ന്റെ തുടക്കത്തിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുമെന്ന ഇസ്രായേലിലെ പൊതു പ്രതീക്ഷയ്‌ക്കൊപ്പമായിരുന്നു ഈ നീക്കം.

യെഷ് ആതിഡിന്റെ രജിസ്ട്രേഷന് ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അതിശയകരമായ ഒരു നീക്കത്തിലൂടെ ബെഞ്ചമിൻ നെതന്യാഹു ഒരു ദേശീയ ഐക്യ സർക്കാർ രൂപീകരിച്ചു. ദേശീയ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിന് മുമ്പ് യായിറിന്റെ പാർട്ടിക്ക് 2013 അവസാനം വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് കരുതിയിരുന്നു. തീവ്ര ഓർത്തഡോൿസിനുള്ള സൈനിക കരടിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിച്ച് സുപ്രീംകോടതി തീരുമാനം എങ്ങനെ നടപ്പാക്കാമെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള നെതന്യാഹുവിന്റെ സഖ്യത്തിൽ നിന്ന് കദിമ പോയതിനെത്തുടർന്ന് 2012 ഒക്ടോബറിൽ നെതന്യാഹു 2013 ജനുവരി അവസാനത്തോടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടക്കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനുള്ള ആദ്യ അവസരം. 2012 നവംബറിൽ 120 സീറ്റുകളുള്ള നെസെറ്റിൽ ശരാശരി 11.6 ശതമാനം അഥവാ 13-14 സീറ്റുകളാണ് യെഷ് ആറ്റിഡ് പോളിംഗ് നടത്തിയത്. ജനുവരിയിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം പാർട്ടിക്ക് അപ്രതീക്ഷിതമായി 19 സീറ്റുകൾ നേടിക്കൊടുത്തു, 19 ആം നെസെറ്റിലെ രണ്ടാമത്തെ വലിയ പാർട്ടിയായി യെഷ് ആതിഡ് മാറി.[29]

2013 മാർച്ച് 15 ന് ഇസ്രായേലിന്റെ ധനമന്ത്രിയായി ലാപിഡിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.[30] ഒൻപത് മാസത്തിനുശേഷം, ജനപ്രീതി കുറയുന്നതിന്റെ തുടർച്ചയായ പ്രവണത കാണിക്കുന്ന ഒരു സർവേ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി. പോൾ ചെയ്തവരിൽ 75% പേരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകടനത്തിൽ നിരാശരാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു, ഒപ്പം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാർട്ടിക്ക് നെസെറ്റിൽ 10 സീറ്റുകൾ മാത്രമേ നേടാനായുള്ളൂ. വർഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ലഭിച്ച 19 സീറ്റിനെ അപേക്ഷിച്ച് ഇത് തുലോം കുറവായിരുന്നു. [31]

2014 ഡിസംബർ 2 ന് നെതന്യാഹു ലാപിഡിനെ ധനമന്ത്രി സ്ഥാനത്തു നിന്നും പുറത്താക്കി. [32]

യെഷ് അറ്റിഡ്[തിരുത്തുക]

2015 നവംബറീൽ സപിർ കലാലയത്തിൽ സംസാരിക്കുന്ന യായിർ
2019 ൽ ബെന്നി ഗാൻ്റ്സുമൊത്ത്

2016 ൽ യായിർ, "ഇസ്രായേലിനായുള്ള സെവൻ പോയിന്റ് പ്ലാൻ" എന്ന അടിസ്ഥാന തത്വം അവതരിപ്പിച്ചു, അതിൽ ശക്തമായ സുരക്ഷാ സിദ്ധാന്തം, ഫലസ്തീനികളിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അറബ് രാജ്യങ്ങളുമായുള്ള പ്രാദേശിക സമ്മേളനം, അഴിമതി വൃത്തിയാക്കാനുള്ള രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയുടെ പരിഷ്കാരങ്ങൾ, ഇസ്രായേൽ രാഷ്ട്രം അതിന്റെ ജൂത-ജനാധിപത്യ സ്വഭാവം, ഒരു ശക്തമായ നിയമ നിർവ്വഹണ സംവിധാനം, നവീകരണത്തിലൂടെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ, വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ശാസ്ത്രത്തിനും കൂടുതൽ ഊന്നൽ നൽകുന്ന ഒരു സമതുലിതാവസ്ഥ എന്നിവയെല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു. [33][34] ഇസ്രായേലിലെ അഴിമതിക്കെതിരായ പോരാട്ടത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുമെന്ന് യായിരിനു കീഴിൽ യെഷ് ആതിഡ് അവകാശപ്പെടുന്നു. അഴിമതിക്കേസിൽ കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയ ഏതൊരു വ്യക്തിയെയും പൊതു ഓഫീസിൽ നിന്ന് വിലക്കുമെന്ന് 2017 ൽ പുറത്തിറക്കിയ "നാച്ച്ഷോൺ പ്ലാൻ" വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. രാഷ്ട്രീയ കൈക്കൂലി തടയുന്നതിന്, അത് "സഖ്യ ഫണ്ടുകളും" നിർത്തലാക്കുന്നു.[35]

റഫറൻസുകൾ[തിരുത്തുക]

  1. "Dreams of the father guide Yair Lapid as he eyes Israel's premiership". France 24 (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). 1 ജൂൺ 2021. ശേഖരിച്ചത് 3 ജൂൺ 2021.
  2. JERUSALEM POST STAFF (4 മേയ് 2013). "Top 50 most influential Jews 2013: Places 1–10". The Jerusalem Post. ശേഖരിച്ചത് 5 ഓഗസ്റ്റ് 2013.
  3. "Yair Lapid – For appealing to Israel's political center". Foreign Policy. ശേഖരിച്ചത് 24 ജൂൺ 2018.
  4. Vick, Karl. "The 2013 TIME 100". Time (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). ISSN 0040-781X. ശേഖരിച്ചത് 24 ജൂൺ 2018.
  5. roni. "Yair Lapid" (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). ശേഖരിച്ചത് 24 ജൂൺ 2018.
  6. Magid, Jacob. "Opposition Lapid" (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). ശേഖരിച്ചത് 17 മേയ് 2020.
  7. Hoffman, Gil (5 മേയ് 2021). "Lapid, Bennett hope to form government within a week". The Jerusalem Post. ശേഖരിച്ചത് 5 മേയ് 2021.
  8. "Lapid tells Rivlin: I have succeeded in forming coalition with Bennett". The Jerusalem Post | JPost.com (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). ശേഖരിച്ചത് 2 ജൂൺ 2021.
  9. Lieber, Dov (13 ജൂൺ 2021). "Israel Gets New Government to End Netanyahu's 12-Year Rule". Wall Street Journal. ശേഖരിച്ചത് 15 ജൂൺ 2021.
  10. "Israel's Archie Bunker took on sacred cows". The Sydney Morning Herald (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). 27 ജൂൺ 2008. ശേഖരിച്ചത് 24 ജൂൺ 2021.
  11. Gradstein, Linda (17 ജനുവരി 2012). "In entering Israeli politics, Yair Lapid eyes force of socioeconomic protests | Jewish Telegraphic Agency". Jta.org. ശേഖരിച്ചത് 31 മാർച്ച് 2016.
  12. "Shulamit Lapid | Jewish Women's Archive". Jwa.org. 1 മാർച്ച് 2009. ശേഖരിച്ചത് 31 മാർച്ച് 2016.
  13. 13.0 13.1 Schechter, Asher (23 ജനുവരി 2012). "Who Is Yair Lapid?". Haaretz. ശേഖരിച്ചത് 31 മാർച്ച് 2016.
  14. Israel's 60th Anniversary: 'A Jew from Morning to Night'. (Interview). Spiegel Online. 8 May 2008. http://www.spiegel.de/international/world/israel-s-60th-anniversary-a-jew-from-morning-to-night-a-552281.html. ശേഖരിച്ചത് 30 January 2018. 
  15. "The truth about Poland and the Holocaust". The Times of Israel. 2018.
  16. "Yair Lapid on Twitter". 2018.
  17. אטילה שומפלבי (5 ജനുവരി 2018). "יאיר לפיד: 'לא מצאו עליי כלום, אז המציאו סיפור'" [Yair Lapid: 'They did not find anything about me, so they invented a story'] (ഭാഷ: ഹീബ്രു) – via Ynet.
  18. "Popular Israeli anchorman quits TV, joins politics | CNSNews.com". മൂലതാളിൽ നിന്നും 1 ഏപ്രിൽ 2012-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  19. "לא קצין, אבל ג'נטלמן" [Not an officer, but a gentleman]. mako.co.il (ഭാഷ: ഹീബ്രു). 9 ജനുവരി 2012.
  20. Harkov, Lahav (21 ജനുവരി 2013). "Labor targets undecided female voters via kids – Diplomacy & Politics – Jerusalem Post". Jpost.com. ശേഖരിച്ചത് 31 മാർച്ച് 2016.
  21. Danan, Deborah (15 ജനുവരി 2013). "Who is Yair Lapid? – Video Articles – Jerusalem Post". Jpost.com. ശേഖരിച്ചത് 31 മാർച്ച് 2016.
  22. 22.0 22.1 Kershner, Isabel (23 ജനുവരി 2013). "Charismatic Leader Helps Israel Turn Toward the Center". The New York Times.
  23. "Yair Lapid's 'Jewish Home' Is a Reform Synagogue in Tel Aviv". Haaretz. ശേഖരിച്ചത് 16 മാർച്ച് 2021.
  24. "No BA means no PhD for Yair Lapid". The Times of Israel. 23 ഫെബ്രുവരി 2012. ശേഖരിച്ചത് 6 മാർച്ച് 2021.
  25. Harkov, Lahav (29 ജനുവരി 2012). "Knesset C'tee to probe Lapid doctorate affair". The Jerusalem Post. ശേഖരിച്ചത് 6 മാർച്ച് 2021.
  26. Galit Edot (5 സെപ്റ്റംബർ 2013). "Israel's wealthiest politicians". Forbes. മൂലതാളിൽ നിന്നും 1 ഒക്ടോബർ 2013-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 6 ഒക്ടോബർ 2013.
  27. "Veteran Israeli anchor Yair Lapid leaves Channel 2 to enter politics". Haaretz. 8 ജനുവരി 2012. ശേഖരിച്ചത് 8 ജനുവരി 2012.
  28. "Lapid registers new party, 'Yesh Atid'". The Jerusalem Post. 29 ഏപ്രിൽ 2012. ശേഖരിച്ചത് 29 ഏപ്രിൽ 2012.
  29. "19th Knesset to see Right, Left virtually tied". ynet. 22 ജനുവരി 2013. ശേഖരിച്ചത് 22 ജനുവരി 2013.
  30. "Ex-TV anchor Yair Lapid named as Israeli finance minister". Reuters. 15 മാർച്ച് 2013. മൂലതാളിൽ നിന്നും 15 മാർച്ച് 2013-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 15 മാർച്ച് 2013.
  31. "75% dissatisfied with Lapid's performance". Globes. 26 ഡിസംബർ 2013. ശേഖരിച്ചത് 26 ഡിസംബർ 2013.
  32. Ilan Ben Zion, (2 December 2014). Netanyahu fires Lapid, Livni from ministerial posts. The Times of Israel.
  33. "Yesh Atid Headed by Yair Lapid | Yesh Atid". www.yeshatid.org.il (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). മൂലതാളിൽ നിന്നും 24 ജൂൺ 2018-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 24 ജൂൺ 2018.
  34. ""תוכנית 7 הנקודות" של לפיד". www.israelhayom.co.il (ഭാഷ: ഹീബ്രു). ശേഖരിച്ചത് 22 മേയ് 2021.
  35. "Yesh Atid Israel Centrist Party – This is How We Will Combat Corruption" (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). മൂലതാളിൽ നിന്നും 11 നവംബർ 2020-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 24 ജൂൺ 2018.

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]

പാർട്ടിയുടെ ഗണതന്ത്ര കാര്യാലയങ്ങൾ
New office Leader of Yesh Atid
2012–present
Incumbent
പദവികൾ
മുൻഗാമി
Yuval Steinitz
Minister of Finance
2013–2014
പിൻഗാമി
Benjamin Netanyahu
Acting
Vacant
Title last held by
Shelly Yachimovich
Leader of the Opposition
2020–2021
പിൻഗാമി
Benjamin Netanyahu

ഫലകം:Current government of Israel

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=യായിർ_ലാപിഡ്&oldid=3642313" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്