ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

മ്യൂ കടൽക്കാക്ക

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.

മ്യൂ കടൽക്കാക്ക
Adult in breeding plumage, Norway
Scientific classification Edit this classification
Kingdom: Animalia
Phylum: കോർഡേറ്റ
Class: Aves
Order: Charadriiformes
Family: Laridae
Genus: Larus
Species:
L. canus
Binomial name
Larus canus
Larus canus fishing sequence

മ്യൂ കടൽക്കാക്ക (ലാറസ് കാനസ്) ഇടത്തരം വലിപ്പമുള്ള ഒരു കടൽക്കാക്കയാണ്, ഇത് ഐസ്‌ലാൻഡ്, സ്കോട്ട്‌ലൻഡ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് റഷ്യയുടെ ഫാർ ഈസ്റ്റിലെ കാംചട്ക വരെയുള്ള പാലിയാർട്ടിക് പ്രദേശത്തിന്റെ തണുത്ത മിതശീതോഷ്ണ പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രജനനം നടത്തുന്നു. മിക്ക സാധാരണ കടൽക്കാക്കകളും ശൈത്യകാലത്ത് കൂടുതൽ തെക്കോട്ട് ദേശാടനം ചെയ്ത് മെഡിറ്ററേനിയൻ കടൽ, തെക്കൻ കാസ്പിയൻ കടൽ, ചൈനയ്ക്കും ജപ്പാനും ചുറ്റുമുള്ള കടലുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ എത്തുന്നു; വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്യൻ ജനസംഖ്യ കുറഞ്ഞത് ഭാഗികമായെങ്കിലും ഇവിടെ താമസിക്കുന്നു.[1][2] അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ഷോർട്ട്-ബിൽഡ് കടൽക്കാക്ക മുമ്പ് പലപ്പോഴും ഈ ഇനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു, പിന്നീട് ഇത് ചിലപ്പോൾ മൊത്തത്തിൽ "മെവ് ഗൾ" എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.

വർഗ്ഗീകരണം

[തിരുത്തുക]

1758-ൽ സ്വീഡിഷ് പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ കാൾ ലിന്നേയസ് തന്റെ സിസ്റ്റമാ നാച്ചുറേ പത്താം പതിപ്പിൽ നിലവിലെ ബൈനോമിയൽ നാമമായ ലാറസ് കാനസ് എന്ന പേരിൽ മ്യൂ കടൽക്കാക്ക ഔപചാരികമായി വിവരിച്ചു.[2] ലിന്നേയസ് ഈ തരം പ്രദേശത്തെ യൂറോപ്പ് എന്ന് വ്യക്തമാക്കിയെങ്കിലും ഇത് ഇപ്പോൾ സ്വീഡനിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.[3] കടൽപ്പക്ഷിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ലാറ്റിൻ പദമാണ് ജനുസ്സിന്റെ പേര്, ഒരുപക്ഷേ ഒരു കടൽക്കാക്ക . കാനസ് എന്ന നിർദ്ദിഷ്ട വിശേഷണം ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽ "ചാരനിറം" എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.[4] 1768 ൽ തോമസ് പെന്നന്റ് "കോമൺ ഗൾ" എന്ന പേര് ആവിഷ്കരിച്ചു, കാരണം ഇത് അതിന്റെ ജനുസ്സിൽ ഏറ്റവും കൂടുതലാണെന്ന് അദ്ദേഹം കണക്കാക്കി

ഈ ഇനത്തിന് നിരവധി പഴയ ബ്രിട്ടീഷ് പ്രാദേശിക പേരുകളുണ്ട്, സാധാരണയായി മാ, മാർ, മെവ് എന്നിവയിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. യഥാർത്ഥ ഇംഗ്ലീഷ് പദമായ മെവ് ജർമ്മൻ മോവ്, ഡച്ച് മിയൂ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ഇത് ആത്യന്തികമായി ഒനോമാറ്റോപോയിക് ആണ്.[5] ബ്രിട്ടനിലെ നോർസ് സ്വാധീനമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ, വ്യത്യാസങ്ങളിൽ മാവ് അല്ലെങ്കിൽ സീ-മാവ് ഉൾപ്പെടുന്നു, പഴയ നോർഫോക്ക് രൂപം വെട്ടിയെടുക്കലാണ്. . -ആധുനിക വെൽഷ് രൂപം ഗ്വൈലൻ ആണ്.[6]

ഉപവർഗ്ഗങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]
ശൈത്യകാലത്തെ തൂവലുകൾ

മൂന്ന് ഉപജാതികളുണ്ട്, കാംചത്ക ഗൾ (എൽ. (സി.) കാംറ്റ്ഷാറ്റ്ഷെൻസിസ്) ചില അധികാരികൾ ഒരു വ്യത്യസ്ത ഇനമായി കണക്കാക്കുന്നു.[7]

ചിത്രം ഉപവർഗ്ഗങ്ങൾ വിവരണം വിതരണം
എൽ. സി. കാനസ് ലിന്നേയസ്, 1758
സാധാരണ ഗൾഫ്		 നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ട ഉപജാതികൾ ചെറുതും മാന്റിൽ മീഡിയം ഗ്രേ ചിറകുകൾക്ക് വിശാലമായ കറുത്ത ഐറിസ് ഇരുണ്ട നിറമാണ്. ഒന്നാം വർഷ പക്ഷികൾക്ക് തലയിലും വയറിലും നല്ല ഇരുണ്ട അടയാളങ്ങളുള്ള വെളുത്ത തൂവലുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു. Wingspan 110-125 cm (′ID2] in ′Wet 290-480 g (′ ID3] oz). പ്രധാനമായും പടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിൽ ശൈത്യകാലത്ത്, വടക്കൻ യൂറോപ്പിലും വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഏഷ്യയിലും ഇനങ്ങൾ.
എൽ. സി. ഹെയ്നി ഹോമിയർ, 1853. റഷ്യൻ കോമൺ ഗൾ
 കൂടുതൽ ചരിഞ്ഞ നെറ്റിയോടുകൂടിയ എൽ. സി. കാനസിനേക്കാൾ വലുതാണ്, ഇത് ഒരു ചെറിയ നോളിന്റെ രൂപം നൽകുന്നു. കണ്ണുകൾ സാധാരണയായി മഞ്ഞനിറമുള്ളതും, ചുണ്ടും, കാലുകളും ശൈത്യകാലത്ത് ഇരുണ്ട ചുണ്ടുകളുടെ അടയാളങ്ങളുള്ള എൽ. സി. കാനസിനേക്കാൾ ആഴത്തിൽ മഞ്ഞ നിറമുള്ളവയുമാണ്. ചിറകുകൾ ആനുപാതികമായി നീളമുള്ളതും പി5-പി8-ൽ എൽ. സി. കാനസിനേക്കാൾ കറുപ്പ് നിറമുള്ളതും ഇടുങ്ങിയ വെളുത്ത പാടുകളുള്ളതും ശ്രദ്ധേയമായ "മുത്തുകളുടെ ചരട്" ഉണ്ടാക്കുന്നു. പി4 ന് കറുത്ത അടയാളങ്ങളുണ്ട്, അവ എൽ. സി. കാനസിൽ അപൂർവമാണ്. ആദ്യ വർഷത്തിലെ പക്വതയില്ലാത്തവർക്ക് അതേ പ്രായത്തിൽ എൽ. സി. കാനസുകളേക്കാൾ വെളുത്ത തലയും വയറും അടിവസ്ത്രങ്ങളും ഉണ്ട്, അടയാളപ്പെടുത്താത്ത റമ്പും കൂടുതൽ നിർവചിക്കപ്പെട്ട കറുത്ത ടെയിൽ ബാൻഡും ഉണ്ട്. പടിഞ്ഞാറൻ റഷ്യയിൽ ഇന്റർഗ്രേഡുകൾ സാധാരണമാണ്.[8] ഭാരം 315-550 g (′ ID1] oz). വടക്ക് മധ്യ ഏഷ്യയിൽ ഇനങ്ങൾ, തെക്കുകിഴക്കൻ യൂറോപ്പിൽ ശൈത്യകാലം, തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ, കിഴക്കൻ ഏഷ്യ (കിഴക്കൻ ചൈന, കൊറിയ).
എൽ. സി. കാംറ്റ്ഷാറ്റ്ഷെൻസിസ്   ബോണപാർട്ട്, 1857 . എൽ. കാംഷച്ചൻസ് കാംഷച്ച ഗുൾ 

കംചത്ക ഗുൾ		 ഏറ്റവും വലിയ ഉപജാതിയായ, സാധാരണവും റിംഗ്-ബിൽഡ് ഗൾസും തമ്മിലുള്ള വലിപ്പം, കറുത്ത വാലുള്ള ഗൾസിന്റെ വലുപ്പത്തിലേക്ക് എത്തുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആൺപക്ഷികളുള്ളതാണ്.[8] തല പരന്ന നെറ്റിയോടുകൂടിയ ചതുരാകൃതിയിലുള്ളതും, നോട്ടു കട്ടിയുള്ളതും എൽ. സി. കാനസിനേക്കാൾ നീളമുള്ളതും, കണ്ണുകൾ മങ്ങിയതും, മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ളതും, കാലുകളും ആഴമുള്ളതുമാണ്. പി5-പി8-ൽ അടയാളങ്ങളുള്ളതും മുത്തുകളുടെ ചരട് രൂപപ്പെടുത്തുന്നതുമായ വിശാലമായ കറുപ്പുള്ള ഇടത്തരം-ഇരുണ്ട ചാരനിറത്തിലുള്ള ചിറകുകൾ. പ്ലമേജ് വികസനം സാധാരണയായി എൽ. സി. കാനസിനേക്കാൾ മന്ദഗതിയിലാണ്, ആദ്യ വർഷത്തെ പക്വതയില്ലാത്തവർ ശൈത്യകാലത്ത് പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത തൂവലുകൾ നിലനിർത്തുന്നു, മൊത്തത്തിൽ ഇരുണ്ടതും തവിട്ടുനിറമുള്ളതുമായി കാണപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ വാലിന് കൂടുതൽ കറുത്ത നിറമുണ്ട്. തവിട്ട് നിറത്തിലുള്ള കവർട്ട് ചിറകുകളുടെ തൂവലുകൾ രണ്ടാം ശൈത്യകാലത്ത് ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. ഭാരം 394-586 g (′ ID1] oz). വടക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഇനങ്ങൾ, കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ശൈത്യകാലം (ജപ്പാൻ, കൊറിയ, സഖാലിൻ).

വടക്കേ അമേരിക്കൻ ഷോർട്ട്-ബിൽഡ് ഗൾ മുമ്പ് ഈ ഇനവുമായി (ലാറസ് കാനസ് ബ്രാച്ചിറിഞ്ചസ്) വ്യാപകമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, എന്നാൽ മിക്ക അധികാരികളും ഇപ്പോൾ ജനിതകശാസ്ത്രം, രൂപശാസ്ത്രം, കോളുകൾ എന്നിവയിലെ വ്യത്യാസങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഇതിനെ ഒരു വ്യത്യസ്ത ഇനമായ എൽ ബ്രാച്ചിറിങ്കസായി അംഗീകരിക്കുന്നു.[9] "മെവ് ഗൾ" എന്ന പേര് വടക്കേ അമേരിക്കയ്ക്ക് പുറത്ത് അതിന്റെ സവിശേഷമായ ഉപ-നിർദ്ദിഷ്ട നാമമായി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, ഈ പേര് വടക്കേ അമേരിക്കയിൽ ലാറസ് കാനസിനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു, അതിനാൽ അമേരിക്കൻ ഓർണിതോളജിക്കൽ സൊസൈറ്റി (എഒഎസ്) എൽ ബ്രാച്ചിരിഞ്ചസിനായി "ഷോർട്ട്-ബിൽഡ് ഗൾ" എന്നത് തിരഞ്ഞെടുത്തു എൽ ബ്രാച്ചിറിഞ്ചസിനായി അതേ സാഹിത്യത്തിൽ ഷോർട്ട്-ബിൽഡ് ഗൾ എന്ന പേരിന്റെ പുനരുജ്ജീവനവും, എഒയുവിന്റെ ആദ്യ മൂന്ന് പതിപ്പുകളിൽ (ഇപ്പോൾ എഒഎസ് ചെക്ക്ലിസ്റ്റ്) ഒരു പ്രത്യേക ഇനമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ ഷോർട്ട് ബിൽഡ് ഗുൾ ചരിത്രപരമായി എൽ ബ്രാചിറിഞ്ചസിനാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.

വിവരണം

[തിരുത്തുക]
പ്രായപൂർത്തിയായ ബ്രീഡിംഗ് പ്ലമേജ്, നോർവേ

മുതിർന്ന മ്യൂ കടൽക്കാക്കക്ക് 40-46 സെന്റിമീറ്റർ നീളവും 100-115 സെന്റിമീറ്ററിൻറെ ചിറകും (ID3) ഹെറിംഗ് ഗളിനേക്കാൾ ചെറുതും റിംഗ്-ബിൽഡ് ഗളിനേക്കാളും അല്പം ചെറുതുമാണ്. കൂടുതൽ പച്ചനിറത്തിലുള്ളതും മഞ്ഞനിറമുള്ളതും പ്രജനന സീസണിൽ അടയാളപ്പെടുത്താത്തതുമായ ചെറുതും കൂടുതൽ ചെറുതുമായ നോൽ ഇതിനെ റിംഗ്-ബിൽഡ് ഗളിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നു. ശരീരം മുകളിൽ ചാരനിറവും താഴെ വെളുത്തതുമാണ്. പ്രജനനകാലത്ത് കാലുകൾ മഞ്ഞനിറമുള്ളതും ശൈത്യകാലത്ത് മങ്ങിയതുമാണ്. ശൈത്യകാലത്ത്, തല ചാരനിറത്തിലായിരിക്കും, കൂടാതെ നോട്ടിൻറെ അഗ്രത്തിന് സമീപം പലപ്പോഴും മോശമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ട കറുത്ത ബാൻഡ് ഉണ്ടായിരിക്കും, ഇത് ചിലപ്പോൾ റിംഗ്-ബിൽഡ് ഗൾ ഉപയോഗിച്ച് ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കാൻ പര്യാപ്തമാണ്. പുറം പ്രൈമറികളായ പി9, പി10 എന്നിവയിൽ വലിയ വെളുത്ത "കണ്ണാടികളുള്ള കറുത്ത ചിറകുകൾ അവയ്ക്ക് ഉണ്ട്, അവ ഷോർട്ട്-ബിൽഡ് ഗളിൽ ഉള്ളതിനേക്കാൾ ചെറുതാണ്.[8] ഇളയ പക്ഷികൾക്ക് കറുത്ത തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള പുറംഭാഗങ്ങളും വൃത്തിയുള്ള ചിറകുകളും പിങ്ക് കാലുകളും മഞ്ഞനിറമാകുന്നതിന് മുമ്പ് രണ്ടാം വർഷത്തിൽ ചാരനിറമാകും. ആദ്യത്തെ ശൈത്യകാലത്ത്, തലയും വയറും വെളുത്തതായിത്തീരുകയും പരുക്കൻ പാടുകളും ചാരനിറത്തിലുള്ള തൂവലുകളും തുന്നലിൽ വളരുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർക്ക് പ്രായപൂർത്തിയാകുന്നതിന് മൂന്ന് വർഷമെടുക്കും (കംചത്ക ഉപജാതികളിൽ നാല് വരെ).[8] ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ "ചിരിക്കുന്ന" നിലവിളിയാണ് ഈ വിളി.

ഐസ്ലാൻഡിൽ നിന്ന് കിഴക്ക് മുതൽ വടക്കുകിഴക്കൻ സൈബീരിയ വരെ വടക്കൻ പാലിയാർട്ടിക്കിലാണ് മ്യൂ കടൽക്കാക്ക പ്രജനനം നടത്തുന്നത്. യൂറോപ്പ്, മെഡിറ്ററേനിയൻ, ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് കാസ്പിയൻ കടലുകൾ, പേർഷ്യൻ ഗൾഫ്, ഒഖോട്സ്ക് കടൽ, ജപ്പാൻ, കൊറിയൻ ഉപദ്വീപ് മുതൽ തെക്കുകിഴക്കൻ ചൈന വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റവും ശൈത്യകാലവുമാണ് ഇത്.[10]

കിഴക്കൻ കാനഡയുടെ തീരപ്രദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള അപൂർവ ശൈത്യകാല സന്ദർശകനായും വടക്കുകിഴക്കൻ യുഎസിലേക്കുള്ള നാടോടിയായും ഇത് സംഭവിക്കുന്നു. വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ വടക്കേ അമേരിക്കയിൽ പ്രധാനമായും വസന്തകാലത്ത് കംചത്ക ഗൾ ഇടയ്ക്കിടെ കാണപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ ന്യൂഫൌണ്ട്ലാൻഡിൽ ഒരു ശരത്കാല റെക്കോർഡും ഉണ്ട്.[8]

മുട്ട, കളക്ഷൻ മ്യൂസിയം വൈസ്ബാഡെൻ

പ്രജനനം.

[തിരുത്തുക]

സാധാരണ ഗൾ സാധാരണയായി കോളനിവൽക്കരിക്കാമെങ്കിലും ഏകാന്തമായിരിക്കാം. രണ്ട് ലിംഗക്കാരും നിലത്തോ വെള്ളത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ മരത്തിലോ ചതുപ്പിലോ ഒരു നിരകളായി കൂടുണ്ടാക്കുന്നു. സാധാരണയായി മൂന്ന് മുട്ടകൾ ഇടുന്നു (ചിലപ്പോൾ ഒന്നോ രണ്ടോ മുട്ടകൾ മാത്രം). മാതാപിതാക്കൾ രണ്ടുപേരും ഇൻകുബേറ്റ് ചെയ്യുകയും 24-26 ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് കുഞ്ഞുണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾ സാമൂഹികമല്ലാത്തവയാണെങ്കിലും കൂടിനു സമീപത്താണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. ഏകദേശം 35 ദിവസം പ്രായമാകുമ്പോൾ മാതാപിതാക്കളും ഫ്ലെഞ്ചും അവരെ പരിപാലിക്കുന്നു.[11]

ഭക്ഷണവും ഭക്ഷണവും

[തിരുത്തുക]

മിക്ക കഴുകന്മാരെയും പോലെ, അവ സർവ്വഭക്ഷികളായതിനാൽ ചെറിയ ഇരകളെ വേട്ടയാടുകയും ചെയ്യും. ആഗോള ജനസംഖ്യ ഏകദേശം ഒരു ദശലക്ഷം ജോഡികളാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, അവ യൂറോപ്പിൽ ഏറ്റവും കൂടുതലാണ്, ലോക ജനസംഖ്യയുടെ പകുതിയിലധികം (ഒരുപക്ഷേ 80-90%). ഇതിനു വിപരീതമായി, അലാസ്കയിലെ ഷോർട്ട്-ബിൽഡ് ഗൾ ജനസംഖ്യ ഏകദേശം 10,000 ജോഡി മാത്രമാണ്.

  1. ↑ BirdLife International. (2019) [amended version of 2018 assessment]. "Larus canus". IUCN Red List of Threatened Species. 2019 e.T22694308A155576460. doi:10.2305/IUCN.UK.2018-2.RLTS.T22694308A155576460.en. Retrieved 13 April 2021.
  2. ↑ Linnaeus, Carl (1758). Systema Naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis (in Latin). Vol. 1 (10th ed.). Holmiae (Stockholm): Laurentii Salvii. p. 136.{{cite book}}: CS1 maint: unrecognized language (link)
  3. ↑ Peters, James Lee, ed. (1934). Check-List of Birds of the World. Vol. 2. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. p. 315.
  4. ↑ Jobling, James A. (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. pp. 219, 89. ISBN 978-1-4081-2501-4.
  5. ↑ Lockwood 1993, p. 103.
  6. ↑ Trudgill, P.; Trudgill, J. (2016). Dialect Matters: Respecting Vernacular Language. Dialect Matters. Respecting Vernacular Language (in ജർമ്മൻ). Cambridge University Press. p. 118. ISBN 978-1-107-13047-0. Retrieved 2021-04-14.
  7. ↑ Gill, Frank; Donsker, David; Rasmussen, Pamela, eds. (December 2023). "Noddies, gulls, terns, skimmers, skuas, auks". IOC World Bird List Version 14.1. International Ornithologists' Union. Retrieved 19 July 2024.
  8. 1 2 3 4 5 Olsen, Klaus Malling (2018). Gulls of the World: a Photographic Guide. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-18059-5.
  9. ↑ Rasmussen, Pamela C. (10 November 2020). "Split Mew Gull Larus canus brachyrhynchus and rename as Short-billed Gull". AOS Classification Committee – North and Middle America. Proposal Set 2021-A: 187–188.
  10. ↑ Moskoff, W.; Bevier, L.R.; Rasmussen, P.C. (2020). Billerman, S.M. (ed.). "Common Gull (Larus canus), version 1.1". Birds of the World. Ithaca, NY, USA: Cornell Lab of Ornithology. doi:10.2173/bow.mewgul.01.1.
  11. ↑ Cramp 1983, pp. 799–800.
  12. Jackson, Christine E. (1968). British Names of Birds. Witherby. ISBN 978-0-85493-004-3.
  13. Snow, D.W.; Perrins, C.M. (1998). The Birds of the Western Palearctic (Concise ed.). Oxford University Press. ISBN 0-19-854099-X.
  14. Hagemeijer, W.J.M.; Blair, M.J., eds. (1997). The EBCC Atlas of European Breeding Birds. London: Poyser. ISBN 0-85661-091-7.
  15. Burger, J.; Golchfeld, M. (1996). "Family Laridae". In del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. (eds.). Handbook of the Birds of the World. Vol. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona, Spain: Lynx Edicions. pp. 572–623 [603–604]. ISBN 978-84-87334-20-7.
  16. Olsen, K.M.; Larsson, H. (2004). Gulls of Europe, Asia, and North America. Helm. ISBN 0-7136-7087-8.
  17. Sibley, David Allen (2000). The Sibley Guide to Birds. New York: Knopf. p. 483. ISBN 0-679-45122-6.

 

ഉറവിടങ്ങൾ

[തിരുത്തുക]

ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ

[തിരുത്തുക]
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=മ്യൂ_കടൽക്കാക്ക&oldid=4606546" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്