ഒരു അമേരിക്കൻ നടിയും ഗായികയുമായിരുന്നു മേരി കോസ്റ്റ (ജനനം: ഏപ്രിൽ 5, 1930)[1]. അവരുടെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ചലച്ചിത്ര നേട്ടം 1959-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഡിസ്നി ആനിമേറ്റഡ് ചിത്രമായ സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടിയിൽ പ്രിൻസസ് അറോറയ്ക്ക് ശബ്ദം നൽകിയതാണ്. വാൾട്ട് ഡിസ്നിയുടെ ജീവിതകാലത്ത് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും 1999-ൽ ഡിസ്നി ലെജന്റ് ആയി നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടതുമായ മൂന്ന് ഡിസ്നി രാജകുമാരിമാർക്ക് ശബ്ദം നൽകിയ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന അവസാനത്തെ ശബ്ദനടിയാണ് അവർ .[1][2][3] 2020-ലെ നാഷണൽ മെഡൽ ഓഫ് ആർട്സ് അവാർഡ് അവർക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.[4]
ടെന്നസിയിലെ നോക്സ്വില്ലിലാണ് മേരി കോസ്റ്റ ജനിച്ചത്. അവിടെയാണ് അവർ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഭൂരിഭാഗവും താമസിച്ചിരുന്നത്. ജോൺ (1875–1947), ഹേസൽ (1892–1993) എന്നിവരായിരുന്നു അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ. ഇറ്റാലിയൻ വംശജയായ കോസ്റ്റ ഒരു ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് കുടുംബത്തിലാണ് വളർന്നത്. [5][6] അവർ ആറാം വയസ്സിൽ സൺഡേ സ്കൂളിൽ ഏകാന്തഗീതം പാടിയിരുന്നു. നോക്സ്വില്ലെ ഹൈസ്കൂളിലെ ഗായകസംഘത്തിലും അവർ പാടിയിരുന്നു.[7][8] മേരിയുടെ കൗമാരപ്രായത്തിൽ, അവരുടെ കുടുംബം കാലിഫോർണിയയിലെലോസ് ഏഞ്ചൽസിലേക്ക് താമസം മാറ്റിയിരുന്നു. അവിടെ നിന്ന് അവർ ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. സതേൺ കാലിഫോർണിയയിലെ മുതിർന്ന ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കിടയിൽ നിന്ന് മികച്ച ശബ്ദത്തിന് മ്യൂസിക് സോറോറിറ്റി അവാർഡും അവർ നേടിയിരുന്നു. ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുശേഷം, പ്രശസ്ത നായ മാസ്ട്രോ ഗാസ്റ്റൺ ഉസിഗ്ലിയുടെ കൂടെ പഠിക്കാൻ അവർ ലോസ് ഏഞ്ചൽസ് കൺസർവേറ്ററി ഓഫ് മ്യൂസിക്കിൽ ചേർന്നു. 1948 നും 1951 നും ഇടയിൽ, എഡ്ഗർ ബെർഗൻ, ചാർളി മക്കാർത്തി എന്നിവരോടൊപ്പം ബെർഗൻ റേഡിയോ ഷോയിലും അവർ പാടിയിരുന്നു. യുസിഎൽഎയിലെ കച്ചേരികളിൽ ഡീൻ മാർട്ടിനും ജെറി ലൂയിസിനുമൊപ്പം അവർ പാടുകയും ലക്സ് റേഡിയോ തിയേറ്ററിനായി നിരവധി പരസ്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.[9]
1952-ൽ, തന്റെ ഭാവി ഭർത്താവും സംവിധായകനുമായ ഫ്രാങ്ക് ടാഷ്ലിനുമൊത്തുള്ള ഒരു പാർട്ടിയിൽ , ഡിസ്നീയുടെ ദി സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടി (1959) എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഡിസ്നിയുടെ പ്രിൻസസ് അറോറ, എന്ന കഥാപാത്രത്തിനായി അവർ ഓഡിഷനിൽ പങ്കെടുത്തു. ഓഡിഷന് ശേഷം മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ വാൾട്ട് ഡിസ്നി അവരെ നേരിട്ട് വിളിച്ച് അവരെ തെരഞ്ഞെടുത്തതായി അറിയിക്കുകയുണ്ടായി. 1958-ൽ, കാർമെൻ ഡ്രാഗൺ നടത്തിയ ഹോളിവുഡ് ബൗളിലെ ഒരു ഗാല കച്ചേരിയിൽ എലിസബത്ത് ഷ്വാർസ്കോഫിന് പകരക്കാരിയായി കോസ്റ്റയെ ക്ഷണിച്ചു. ആ പ്രകടനത്തിൽ നിന്നുള്ള മികച്ച അവലോകനങ്ങൾക്ക് നന്ദിയായി പ്രശസ്ത ജർമ്മൻ നിർമ്മാതാവ് കാൾ എബർട്ട് ലോസ് ഏഞ്ചൽസ് ഗിൽഡ് ഓപ്പറയിൽ അവർക്ക് ആദ്യമായി അരങ്ങേറ്റം കുറിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ച ഓപ്പറാറ്റിക് പ്രൊഡക്ഷനായ ദി ബാർട്ടേർഡ് ബ്രൈഡിൽ പ്രധാന ഗാനം പാടാൻ അവരെ ക്ഷണിച്ചു. എബർട്ട് പിന്നീട് അവരെ ഓപ്പറയുടെ പ്രഥമപ്രദർശനം നടത്തിയ ഗ്ലിൻഡബോൺ ഫെസ്റ്റിവലിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.[10][11]
ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വേദികളിൽ 44 ഓപ്പറ വേഷങ്ങൾ കോസ്റ്റ അവതരിപ്പിച്ചതിൽ മെട്രോപൊളിറ്റൻ ഓപ്പറയിലെ ജൂൾസ് മാസനെറ്റിന്റെ മനോൺ, ലണ്ടനിലെ റോയൽ ഓപ്പറ ഹൗസിലെ ലാ ട്രാവിയാറ്റയിലെ വയലറ്റ, മോസ്കോയിലെ ബോൾഷോയിയിലും , 1959-ൽ ലിയോനാർഡ് ബേൺസ്റ്റൈന്റെ കാൻഡൈഡിന്റെ ലണ്ടൻ പ്രീമിയറിൽ കുനെഗോണ്ടെ എന്നിവയും ഉൾപ്പെടുന്നു. 1961-ൽ, ആർസിഎയ്ക്കായി, അവർ അന്ന മോഫോയ്ക്കും റിച്ചാർഡ് ടക്കറിനും എതിരെ, എറിക് ലീൻസ്ഡോർഫ് നയിച്ച ഗായകസംഘത്തിൽ റോം ഓപ്പറ ഹൗസ് ഓർക്കസ്ട്രയോടൊപ്പം .ലാ ബോഹെമിൽ മുസെറ്റ റെക്കോർഡ് ചെയ്തു.
2014-ൽ അഭിനയത്തിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച കോസ്റ്റ, തന്റെ പിന്നീടുള്ള വർഷങ്ങൾ കുട്ടികളെയും കൗമാരക്കാരെയും പ്രചോദനം നൽകുന്നതിനായി സമർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് രാജ്യത്തുടനീളമുള്ള സ്കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലും പ്രചോദനാത്മക പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തി. കുട്ടികളെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നത് തടഞ്ഞതിനുള്ള ഒരു സെലിബ്രിറ്റി കൂടിയാണ് അവർ. ഡിസ്നിക്കുവേണ്ടി അവർ തുടർന്നും പ്രമോഷണൽ പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നു. ഏറ്റവും ഒടുവിൽ സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടിയുടെ ബ്ലൂ-റേ റിലീസിനും സിനിമയുടെ 50-ാം വാർഷികത്തിനും അവർ പങ്കെടുത്തു.[13]
1989-ൽ, ലിസിയ അൽബനീസ് പുച്ചിനി ഫൗണ്ടേഷന്റെ ലൈഫ് ടൈം അച്ചീവ്മെന്റ് അവാർഡ് അവർക്ക് ലഭിച്ചു. ഡിസ്നി അവരുടെ ആനിമേറ്റഡ് സിനിമകളുടെ വീഡിയോ കാസറ്റ് പതിപ്പുകൾ പുറത്തിറക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അവരുടെ പ്രകടനങ്ങൾക്ക് റോയൽറ്റിക്ക് വേണ്ടി കേസ് ഫയൽ ചെയ്ത മൂന്ന് നടിമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു കോസ്റ്റ; 1989-ൽ കോസ്റ്റ കേസ് ഫയൽ ചെയ്ത സമയത്തെ ലേഡി ആൻഡ് ദി ട്രാംപ് (1955) എന്ന ചിത്രത്തിലെ പെഗ്ഗി ലീ എന്നകഥാപാത്രത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള റോയൽറ്റി കേസിൽ 1990 ഏപ്രിലിൽ അവർ കേസ് ജയിക്കുകയുണ്ടായി. 1990 ഡിസംബറിൽ സിൻഡ്രെല്ലയിലെ ഐലീൻ വുഡ്സ് (1950) ന്റെ റോയൽറ്റികേസ് ഫയൽ ചെയ്തു. [14]2001-ൽ അറോറയുടെ ശബ്ദത്തിന് കോസ്റ്റയ്ക്ക് പകരം ശബ്ദ നടി ജെന്നിഫർ ഹെയ്ൽ എത്തി. 1999 നവംബറിൽ, അവർക്ക് ഡിസ്നി ലെജൻഡ്സ് അവാർഡ് ലഭിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഡിസ്നി സ്റ്റുഡിയോയുടെ പ്രവേശന കവാടത്തിൽ ഡിസ്നി ലെജൻഡ്സ് പ്ലാസയുടെ ആംശികമായി അവരുടെ കൈമുദ്രകൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2000-ൽ അമേരിക്കൻ ലംഗ് അസോസിയേഷൻ അവരെ ടെന്നസി വുമൺ ഓഫ് ഡിസ്റ്റിംഗ്ഷനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. 2001 ഏപ്രിലിൽ, 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിശിഷ്ട വെർഡി പ്രകടനങ്ങൾക്ക് മെട്രോപൊളിറ്റൻ ഓപ്പറ ഗിൽഡ് അവരെ ആദരിച്ചു. 2003-ൽ പ്രസിഡന്റ് ജോർജ്ജ് ഡബ്ല്യു. ബുഷ് അവരെ നാഷണൽ കൗൺസിൽ ഓൺ ദി ആർട്സിൽ നിയമിച്ചു, അവിടെ അവർ 2007 വരെ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 2007 ഡിസംബറിൽ, ടെന്നസിയിലെ ജെഫേഴ്സൺ സിറ്റിയിലുള്ള കാർസൺ-ന്യൂമാൻ കോളേജ് അവർക്ക് ഓണററി ഡോക്ടർ ഓഫ് ഫൈൻ ആർട്സ് ബിരുദം നൽകി ആദരിച്ചു. 2007 നവംബർ 2-ന്, അവരെ നോക്സ്വില്ലെ ഓപ്പറ ഹാൾ ഓഫ് ഫെയിമിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. നേരത്തെ, 1978-ൽ വയലറ്റ ഇൻ ലാ ട്രാവിയാറ്റ എന്ന പേരിൽ അവർ നോക്സ്വില്ലെ ഓപ്പറ സീസൺ ആരംഭിച്ചിരുന്നു.[15]
2008-ലെ പോൾ ഓ'ഗ്രേഡി ഷോയിലെ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ, 1952-ൽ വാൾട്ട് ഡിസ്നിയുടെ ഓഡിഷൻ നടത്താൻ തന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ട രാത്രിയെ കുറിച്ച് മേരി ഓർമ്മിക്കുന്നു. അവൾ ഒരു അത്താഴവിരുന്നിൽ പിയാനോയ്ക്ക് ചുറ്റും പാടുകയായിരുന്നു, അപ്പോൾ വാൾട്ടർ ഷുമാൻ (മാറ്റപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് സിനിമയുടെ യഥാർത്ഥ സംഗീതസംവിധായകൻ) അവളെ സമീപിച്ചു.
“‘നിങ്ങളെ ഞെട്ടിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, പക്ഷേ നാളെ 10 മണിക്ക് വാൾട്ട് ഡിസ്നി സ്റ്റുഡിയോയിൽ ഓഡിഷൻ നടത്താമോ?’ എന്ന് അദ്ദേഹം എന്നോട് ചോദിച്ചു,
‘എനിക്ക് കഴിയുമോ?!’ എന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു”[16]
— മേരി കോസ്റ്റ
.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആളുകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു സൗണ്ട് ബൂത്തിൽ താൻ എങ്ങനെ ഓഡിഷനിൽ എത്തി എന്നതിനെക്കുറിച്ച് മേരി സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, അവളുടെ തെക്കൻ ഉച്ചാരണത്തെക്കുറിച്ച് അവർ ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതുവരെ അത് നന്നായി നടന്നു. കുറച്ച് ചർച്ചകൾക്ക് ശേഷം, കഥാപാത്രത്തിന് കൂടുതൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഉച്ചരിക്കാൻ അവളെ പരിശീലിപ്പിക്കാമെന്ന് അവർ സമ്മതിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം, വാൾട്ട് ഡിസ്നിയിൽ നിന്ന് രാജകുമാരി അറോറയുടെ വേഷം തനിക്ക് ലഭിച്ചുവെന്ന് അറിയിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ഫോൺ കോൾ ലഭിച്ചു, .[16]
മേരിയെ കണ്ടെത്തുന്നതുവരെ അറോറയുടെ ശബ്ദത്തിനായുള്ള അന്വേഷണം 3 വർഷം നീണ്ടുനിന്നു, ഉയർന്ന റാങ്കുകളിൽ പാടാനുള്ള സ്വാഭാവിക കഴിവ് കൊണ്ടാണ് അവളെ തിരഞ്ഞെടുത്തതെന്ന് അവൾ വിശ്വസിച്ചു. ജനപ്രിയവും ക്ലാസിക്കൽ ശബ്ദവും കലർന്ന ഒരു ഗാനം വാൾട്ട് തിരയുകയാണെന്നും രണ്ടും തനിക്ക് കഴിയുമെന്നും അവർ പറഞ്ഞു.[16]
ഓറോറ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ മേരിക്ക് വെറും 22 വയസ്സ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 1952 ൽ തന്നെ സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടിയുടെ റെക്കോർഡിംഗ് ആരംഭിച്ചു, പക്ഷേ പൂർത്തിയാക്കാൻ പതിവിലും കൂടുതൽ സമയമെടുത്തു. കാരണം 1950 കളിൽ, ഡിസ്നിലാൻഡ് തുറക്കുന്നതിലും വികസിപ്പിക്കുന്നതിലും വാൾട്ട് വളരെയധികം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ചില സമയങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ മറ്റെവിടെയോ ആയിരുന്നെങ്കിലും, അദ്ദേഹം സിനിമയിൽ വളരെയധികം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. റെക്കോർഡിംഗ് മേരി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവയിൽ ഒന്നാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു. ഡിസ്നി ആദ്യമായി പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സൂപ്പർ ടെക്നിറാമ 70 വൈഡ്സ്ക്രീൻ വശം ഉൾപ്പെടെ, സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ സിനിമയിൽ ചേർക്കാൻ കുറച്ച് സമയമെടുത്തു.[16]
വർഷങ്ങളായി വാൾട്ട് ഡിസ്നിക്കൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ച സമയത്തെക്കുറിച്ചും ചരിത്രത്തിലെ അത്തരമൊരു ക്ലാസിക് സിനിമയുടെ ഭാഗമാകാൻ കഴിഞ്ഞതിലുള്ള തന്റെ സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചും കോസ്റ്റ സ്നേഹപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു. റെക്കോർഡിംഗ് സമയത്ത്, ഒരു ഗായികയാകാനുള്ള തന്റെ സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് വാൾട്ടും താനും ഒരു സംഭാഷണം നടത്തി. വാൾട്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു:
“മേരി, [നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നം] സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് സമർപ്പണം, ദൃഢനിശ്ചയം, അച്ചടക്കം തുടങ്ങിയ 3 ഡി'കൾ കൂടി ആവശ്യമാണ്. നിങ്ങൾ ഇതിൽ ഒന്ന് ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അത് നടക്കില്ല.”[16]
— വാൾട്ട് ഡിസ്നി
മലെഫിസെന്റിന്റെ ശബ്ദമെന്ന നിലയിൽ എലീനർ ഓഡ്ലിയുടെ പ്രവർത്തനത്തെയും മേരി പ്രശംസിച്ചു. പോൾ ഒ'ഗ്രാഡി ഷോയിലെ അതേ അഭിമുഖത്തിൽ, എലീനർ തന്റെ ഭാഗങ്ങൾ റെക്കോർഡുചെയ്യുന്നത് കേൾക്കാൻ വേണ്ടി താനും മറ്റ് ശബ്ദ അഭിനേതാക്കളും ബൂത്തിലേക്ക് ഒളിച്ചോടാറുണ്ടെന്ന് അവർ പറയുകയുണ്ടായി.[16]
ഡിസ്നിയുടെ സിൽവർ ഏജിന്റെ ഭാഗമായ പുതിയ ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ആളുകളെ ആവേശഭരിതരാക്കുന്നതിനായി, ഡിസ്നിലാൻഡിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായ വാൾട്ട്, അത് റിലീസ് ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പുതന്നെ, അതിന്റെ പേര് നൽകി. 1955 ജൂലൈയിൽ ഡിസ്നിലാൻഡ് തുറന്നു, സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടിയുടെ കൊട്ടാരം അതിന്റെ മധ്യഭാഗത്തായിരുന്നു. 1959 ജനുവരി 29 ന് മാത്രമാണ് സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങിയത്.[16]
റിലീസ് ചെയ്ത സമയത്ത് ബോക്സ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഈ ചിത്രം 51.6 മില്യൺ യുഎസ് ഡോളർ മാത്രമാണ് നേടിയത്. അക്കാലത്ത്, ഡിസ്നിയുടെ മറ്റ് ചിത്രങ്ങളായ സ്നോ വൈറ്റ് ആൻഡ് ദി സെവൻ ഡ്വാർഫ്സ് ($418 മില്യൺ), സിൻഡ്രെല്ല ($264 മില്യൺ) എന്നിവയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, അത് അത്ര മികച്ചതായിരുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, 1959 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മറ്റ് ചിത്രങ്ങളുമായി സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടിയെ താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ വർഷത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കളക്ഷൻ നേടിയ ചിത്രമെന്ന നിലയിൽ ഇത് പത്താം സ്ഥാനത്തെത്തി. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം വീണ്ടും റിലീസ് ചെയ്തതോടെ ചിത്രം കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ നേടി.[16]
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രീമിയർ മേരിയുടെ വിജയകരമായ കരിയറിലെ ശേഷിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിന് ഒരു പ്രധാന ഉത്തേജകമായിരുന്നു.
പ്രിൻസസ് അറോറ എന്ന കഥാപാത്രമായി തന്റെ കരിയർ ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം മേരിക്ക് വളരെ ഫലപ്രദവും അർത്ഥവത്തായതുമായ ഒരു ജീവിതമുണ്ടായി. 1957-ൽ ജാക്ക് ബെന്നി പ്രോഗ്രാം, 1960-ൽ ദി ഫ്രാങ്ക് സിനാട്ര ടൈമെക്സ് ഷോ എന്നിവയുൾപ്പെടെ ജനപ്രിയ ടെലിവിഷൻ ഷോകളിൽ അവർ സ്വയം പ്രത്യക്ഷപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. 1971-ലെ ക്രിസ്മസ് സ്പെഷ്യലിൽ ബിംഗ് ക്രോസ്ബിക്കൊപ്പം പാടാനും തുടങ്ങി.[16]
1958-ൽ ഹോളിവുഡ് ബൗൾ ഗാല കച്ചേരിയിൽ അവർ പാടി. അവിടെ റഷ്യൻ സംഗീതസംവിധായകനായ ഇഗോർ സ്ട്രാവിൻസ്കി അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചു. പ്യോട്ടർ ഇലിച്ച് ചൈക്കോവ്സ്കിയുടെ ദി സ്ലീപ്പിംഗ് ബ്യൂട്ടി ബാലെയിൽ ഇഗോർ വളരെയധികം ആകൃഷ്ടനായി. വാൾട്ടും അങ്ങനെ തന്നെ. ഈ യക്ഷിക്കഥയെ ആദ്യം പുനഃസൃഷ്ടിക്കാൻ വാൾട്ട് ആഗ്രഹിച്ചതിന്റെ പ്രധാന കാരണങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ഈ ബാലെ. കോസ്റ്റയ്ക്ക് ഇത് വളരെ പൂർണ്ണമായ ഒരു നിമിഷമായിരുന്നു. സ്ട്രാവിൻസ്കിയുടെ ദി റേക്ക് പ്രോഗ്രസിന്റെ സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോ പ്രീമിയറിൽ അവർ ആനി ട്രൂലോവിനെ അവതരിപ്പിച്ചു.[16]
1962-ൽ 34-ാമത് വാർഷിക അക്കാദമി അവാർഡുകളിൽ പാടിയതുപോലെ, മേരി ലൈവ് സ്റ്റേജുകളിൽ പാടുന്നത് തുടർന്നു. 1963-ൽ, പ്രസിഡന്റ് ജോൺ എഫ്. കെന്നഡിയുടെ സ്മാരകത്തിൽ പാടാൻ ജാക്കി കെന്നഡി അവരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അടുത്ത വർഷം, വെർഡിയുടെ ലാ ട്രാവിയാറ്റയിലൂടെ അവർ മെട്രോപൊളിറ്റൻ ഓപ്പറ കരിയറിൽ അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു.[16]
കോസ്റ്റ തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ലണ്ടനിലെ റോയൽ ഓപ്പറ ഹൗസിൽ 44-ലധികം ഓപ്പറകളിൽ പാടി. റോം ഓപ്പറ ഹൗസ് ഓർക്കസ്ട്രയ്ക്കും കോറസിനും വേണ്ടി റെക്കോർഡിംഗ് നടത്തി. ഒടുവിൽ 1978-ൽ കോസ്റ്റ സ്വന്തമായി നോക്സ്വില്ലെ സിവിക് ഓപ്പറ കമ്പനി ആരംഭിച്ചു.[16]
Kennedy, Michael and Bourne, Joyce, Mary Costa profile, The Concise Oxford Dictionary of Music, Oxford University Press, 1996 (accessed via Encyclopedia.com on January 26, 2010)
മേരി കോസ്റ്റ എന്ന വിഷയവുമായി ബന്ധമുള്ള കൂടുതൽ പ്രമാണങ്ങൾ (വിക്കിമീഡിയ കോമൺസിൽ)
