മെഡാംഗ് സാമ്രാജ്യം

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
Medang i Bhumi Mataram

732–1006
The Medang Kingdom during the Central Java and Eastern Java periods
The Medang Kingdom during the Central Java and Eastern Java periods
CapitalCentral Java: Mdaη i Bhumi Mataram (exact location unknown, perhaps somewhere on the Prambanan Plain), and later moved to Mamrati and Poh Pitu; East Java: Mdaη i Tamwlang and Mdaη i Watugaluh (near modern Jombang), later moved to Mdaη i Wwatan (near modern Madiun)
Common languagesOld Javanese, Sanskrit
Religion
Kejawen, Hinduism, Buddhism, Animism
GovernmentMonarchy
Maharaja 
• 732–760
Sri Sanjaya
• 985–1006
Dharmawangsa
History 
• Sanjaya established the kingdom (Canggal inscription)
732
• Dharmawangsa defeat to Wurawari and Srivijaya
1006
CurrencyMasa and Tahil (native gold and silver coins)
Preceded by
Succeeded by
Kalingga
Sunda Kingdom
Kahuripan
Part of a series on the
Indonesia പ്രദേശത്തിന്റെ ചരിത്രം
Surya Majapahit.svg VOC.svg National emblem of Indonesia Garuda Pancasila.svg
Timeline
Flag of Indonesia.svg Indonesia കവാടം

എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനും പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ മദ്ധ്യ ജാവയും പിന്നീട് കിഴക്കൻ ജാവയും അടിസ്ഥാനമാക്കി സഞ്ജയ രാജാവ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ശൈലേന്ദ്ര രാജവംശം ഭരിച്ചിരുന്ന ഒരു ജാവനീസ് ഹിന്ദു-ബുദ്ധ സാമ്രാജ്യമായിരുന്നു മേഡാംഗ് സാമ്രാജ്യം അഥവാ മാതാറാം സാമ്രാജ്യം.

മേഡാംഗ് ചരിത്രത്തിൽ ഭൂരിഭാഗവും കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. പ്രധാനമായും വിപുലമായ നെൽകൃഷിയും പിന്നീട് കടൽ മാർഗ്ഗമുള്ള വ്യാപാരത്തിൽ നിന്നും ഇവർ നേട്ടം കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിദേശ ഉറവിടങ്ങളും പുരാവസ്തു ഗവേഷണ കണ്ടെത്തലുകളും അനുസരിച്ച്, രാജ്യം നന്നായി ജനവാസവും സമ്പന്നവുമാണ്. ഈ സാമ്രാജ്യം ഒരു മിശ്ര സമൂഹത്തെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുകയും[1] നല്ലൊരു സംസ്കാരം വളർത്തിയെടുക്കുകയും, സങ്കീർണ്ണവും നൂതനവുമായ ഒരു സംസ്കാരം കൈവരിക്കുകയും ചെയ്തു.

എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയ്ക്കുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ശാസ്ത്രീയ ജാവനീസ് കലയും വാസ്തുശൈലിയും ഉയർന്നുവന്നു. ക്ഷേത്രനിർമ്മാണത്തിന്റെ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള വളർച്ചയിൽ ഇത് പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു. ക്ഷേത്രങ്ങൾ മാതാറാമിൻറെ ഹൃദയഭാഗത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.(കേതുവും കീവു സമതലവും). മേഡാംഗ് മാതാറാമിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായത് കലാസൻ, സെവു, ബോറോബുദൂർ, പ്രംബനൻ എന്നിവയാണ്. എല്ലാം ഇന്നത്തെ നഗരമായ യോഗ്യകാർത്തയുടെ വളരെ അടുത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.[2] അതിൻറെ ഉന്നതിയിൽ, ജാവയിൽ മാത്രമല്ല, സുമാത്ര, ബാലി, തെക്കൻ തായ്ലാന്റ്, ഫിലിപ്പൈൻസിലെ ഇന്ത്യാവൽക്കരണ രാജ്യങ്ങളും, കംബോഡിയയിലെ ഖെമർ എന്നിവയും ഒരു സാമ്രാജ്യമായിത്തീർന്നു.[3][4][5]

പിന്നീട് ഈ രാജവംശം മതപരമായ രക്ഷാധികാരിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ബുദ്ധ-ശൈവ രാജവംശങ്ങൾ വഴി രണ്ട് സാമ്രാജ്യങ്ങളായി വിഭജിച്ചു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധം തുടർന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി മെഡാംഗ് സാമ്രാജ്യം രണ്ട് ശക്തമായ രാജ്യങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. ജാവയിലെ മേഡാങ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ റകായ് പികാടാൻ നയിക്കുന്ന ശൈവ സാമ്രാജ്യം, ബാലപുത്രദേവയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ സുമാത്രയിലെ ബുദ്ധ രാജവംശത്തിൻറെ ശ്രീവിജയ സാമ്രാജ്യം എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് ശക്തമായ രാജ്യങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ഇടയിൽ ശത്രുത്വം 1006 വരെ അവസാനിച്ചില്ല. അക്കാലത്ത് ശ്രീവിജയ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ശൈലേന്ദ്ര രാജവംശം മേഡാംഗ് രാജ്യത്തിലെ സാമന്തരാജ്യമായ വുറാവരിയിൽ കലാപം സൃഷ്ടിക്കുകയും കിഴക്കൻ ജാവയിലെ വാടുജുലഹിൻറെ തലസ്ഥാനത്തെ പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ പ്രദേശത്ത് ശ്രീവിജയ സാമ്രാജ്യം തർക്കമില്ലാത്ത ആധിപത്യ സാമ്രാജ്യമായി തീർന്നു. ശൈവ രാജവംശം അതിജീവിക്കുകയും 1019-ൽ കിഴക്കേ ജാവയെ തിരിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ബാലിയിലെ ഉദയനൻറെ മകൻ എയർലങ്ഗ നയിച്ച കഹുരിപാൻ സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു.[6]

ഹിസ്റ്റോറിയോഗ്രാഫി[തിരുത്തുക]

ബോറോബുഡൂർ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റ ബുദ്ധസ്തൂപം, മെഡാങ്ങിലെ ശൈലേന്ദ്ര രാജവംശം (ശൈലേന്ദ്രൻ) നിർമ്മിച്ച സ്മാരകങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. .

19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൻറെ തുടക്കത്തിൽ, ബോറോബുദൂർ, സെവു, പ്രംബനൻ തുടങ്ങിയ മഹത്തായ സ്മാരകങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ മധ്യജാവ, കേതു സമതലങ്ങൾ, കെവോ സമതലങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നും കണ്ടെടുത്തു. ഇത് കൊളോണിയൽ ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റി.[7]ഈ പുരാതന നാഗരികതയുടെ ചരിത്രം വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവരുന്നതിനായി പുരാവസ്തുഗവേഷണ പഠനങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു.

മധ്യ ജാവനീസ് മെഡാങ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ മാതാറാമിൻറെ പ്രദേശം ചരിത്രപരമായി യവദ്വീപ അല്ലെങ്കിൽ ഭുമിജാവയുടെ (ജാവ പ്രദേശം) ഭാഗവും ശാസ്ത്രീയ ജാവനീസ് സംസ്കാരത്തിൻറെ ഭാഗവും ആയിരുന്നു. ഇൻഡ്യക്കാർ അവരെ യവദ്വീപ എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. ഖമർ ച്വ്യ എന്ന് വിളിക്കുകയും, ചൈനക്കാർ ഷീയോ, ചോപ്പോ, ചാവോ-വാ എന്നും, അറബികൾ ജാവി അല്ലെങ്കിൽ ജാവ എന്നും വിളിച്ചു, ശ്രീവിജയൻ അവയെ ഭൂമിജാവ എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രാദേശിക ജാവനീസ് അവരുടെ ദേശവും രാജ്യവും, ജാവി (ജാവ) എന്നൊക്കെ വിളിച്ചിരുന്നു, അവരുടെ പേര് നാഗര പലപ്പോഴും അവരുടെ മൂലധനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. 822 സാക്ക (900) എന്ന ഫിലിപൈൻസ് ലിഖിതത്തിൽ നിന്ന് കണ്ടെടുത്ത ഏക വിദേശ സ്രോതസ്സ് Mdaη ആണ്. [8]

ഇതും കാണുക[തിരുത്തുക]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. Rahardjo, Supratikno (2002). Peradaban Jawa, Dinamika Pranata Politik, Agama, dan Ekonomi Jawa Kuno (ഭാഷ: Indonesian). Komuntas Bambu, Jakarta. p. 35. ISBN 979-96201-1-2.CS1 maint: Unrecognized language (link)
  2. Media, Kompas Cyber (2012-02-18). "Kisah Mataram di Poros Kedu-Prambanan - Kompas.com". KOMPAS.com (ഭാഷ: ഇന്തോനേഷ്യൻ). ശേഖരിച്ചത് 2018-09-08.
  3. Laguna Copperplate Inscription
  4. Ligor inscription
  5. Coedès, George (1968). Walter F. Vella, ed. The Indianized States of Southeast Asia. trans.Susan Brown Cowing. University of Hawaii Press. ISBN 978-0-8248-0368-1.
  6. Brown (2003), p. 23
  7. Thomas Stamford Raffles (1817). The History of Java (1978 ed.). Oxford University Press. ISBN 0-19-580347-7.
  8. Antoon, Postma. "The Laguna Copper-Plate Inscription: Text and Commentary". Loyola Heights, Quezon City, the Philippines: Philippine Studies, Ateneo de Manila University. p. 186. ശേഖരിച്ചത് 24 June 2014.

ജനറൽ[തിരുത്തുക]

  • Soekmono, R, Drs., Pengantar Sejarah Kebudayaan Indonesia 2, 2nd ed. Penerbit Kanisius, Yogyakarta, 1973, 5th reprint edition in 1988

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=മെഡാംഗ്_സാമ്രാജ്യം&oldid=3128202" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്