മുൻകരുതൽ തത്വം

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search

അപകടമുണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള വിഷയത്തിൽ വിപുലമായ ശാസ്ത്രീയ അറിവ് കുറവായിരിക്കുമ്പോൾ നവീകരണങ്ങളോടുള്ള വിശാലമായ വിജ്ഞാനശാസ്ത്രപരവും ദാർശനികവും നിയമപരവുമായ സമീപനമാണ് മുൻകരുതൽ തത്വം. വിനാശകരമായേക്കാവുന്ന പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളിലേക്ക് കുതിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഇത് ജാഗ്രത, താൽക്കാലികമായി നിർത്തൽ, അവലോകനം എന്നിവയ്ക്ക് ഊന്നൽ നൽകുന്നു.[1] ഇത് അവ്യക്തവും സ്വയം റദ്ദാക്കുന്നതും അശാസ്ത്രീയവും പുരോഗതിക്ക് തടസ്സവുമാണെന്ന് വിമർശകർ വാദിക്കുന്നു.[2]

ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് പശ്ചാത്തലത്തിൽ, മുൻകരുതൽ തത്ത്വം സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ ഘടകമായി സ്വയം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഇത് എലിഷാക്കോഫിന്റെ മോണോഗ്രാഫിൽ വിശദമായി ചർച്ചചെയ്യുന്നു.[3]1729-ൽ ബെലിൻഡോർ[4] സിവിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ ഇത് നിർദ്ദേശിച്ചു. സുരക്ഷാ ഘടകവും വിശ്വാസ്യതയും തമ്മിലുള്ള പരസ്പരബന്ധം[5][4][6] എഞ്ചിനീയർമാരും തത്ത്വചിന്തകരും വിപുലമായി പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഒരു നിശ്ചിത തീരുമാനം എടുക്കുന്നതിൽ നിന്ന് (ഉദാ. ഒരു പ്രത്യേക നടപടി സ്വീകരിക്കുന്നത്) അപകടസാധ്യതയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിലും നിർണായകമായ തെളിവുകൾ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിലും ഈ തത്വം പലപ്പോഴും നയരൂപകർത്താക്കൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു മരുന്നിന്റെയോ പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെയോ വ്യാപകമായ പ്രകാശനം പരിമിതപ്പെടുത്താനോ നിയന്ത്രിക്കാനോ ഒരു സർക്കാർ തീരുമാനിച്ചേക്കാം. ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും പുരോഗതി പലപ്പോഴും മനുഷ്യരാശിക്ക് വലിയ നേട്ടം കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, പുതിയ ഭീഷണികളും അപകടസാധ്യതകളും സൃഷ്ടിക്കുന്നതിലും ഇത് സംഭാവന ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് തത്വം അംഗീകരിക്കുന്നു. ശാസ്ത്രീയമായ അന്വേഷണത്തിൽ വിശ്വസനീയമായ അപകടസാധ്യത കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, അത്തരം അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് പൊതുജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ടെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു ദോഷവും ഉണ്ടാകില്ല എന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ നൽകുന്ന കൂടുതൽ ശാസ്ത്രീയ കണ്ടെത്തലുകൾ ഉയർന്നുവന്നാൽ മാത്രമേ ഈ സംരക്ഷണങ്ങളിൽ ഇളവ് നൽകാവൂ.

സുസ്ഥിര വികസനം, പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം, ആരോഗ്യം, വ്യാപാരം, ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ എന്നീ മേഖലകളിലെ അന്താരാഷ്‌ട്ര ഉടമ്പടികൾക്കും പ്രഖ്യാപനങ്ങൾക്കും ഈ തത്ത്വം ഒരു അടിസ്ഥാന യുക്തിയായി മാറിയിട്ടുണ്ട്. [7]എന്നിരുന്നാലും ചില സമയങ്ങളിൽ ഇത് കൃത്യമായി എങ്ങനെ ചെയ്യാമെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ ആകർഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് നിർവചിക്കുകയും ഒന്നിലധികം അപകടസാധ്യതകളുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ നിയമത്തിലെന്നപോലെ ചില നിയമസംവിധാനങ്ങളിൽ, നിയമത്തിന്റെ ചില മേഖലകളിൽ മുൻകരുതൽ തത്ത്വത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഒരു നിയമാനുസൃതമായ ആവശ്യകതയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.[8]

ഉത്ഭവവും സിദ്ധാന്തവും[തിരുത്തുക]

വനനശീകരണത്തിനും കടൽ മലിനീകരണത്തിനും മറുപടിയായി 1970-കളിൽ ജർമ്മൻ പദമായ Vorsorgeprinzip എന്നതിന്റെ വിവർത്തനത്തിൽ നിന്നാണ് "മുൻകരുതൽ തത്വം" എന്ന ആശയം ഇംഗ്ലീഷിൽ ഉടലെടുത്തത്. പാരിസ്ഥിതിക നാശത്തിന് കാരണമാകുമെന്ന് സംശയിക്കുന്ന ചില വസ്തുക്കളുടെ ഉപയോഗം നിരോധിക്കുന്ന ശുദ്ധവായു നിയമം ജർമ്മൻ നിയമനിർമ്മാതാക്കൾ സ്വീകരിച്ചു. അക്കാലത്ത് അവയുടെ സ്വാധീനത്തിന്റെ തെളിവുകൾ അനിശ്ചിതത്വത്തിലായിരുന്നു.[9] മലിനീകരണം തടയുന്നതിനുള്ള തത്വം, ഭാവിയിലെ ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ നിലനിൽപ്പിനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം തുടങ്ങിയ നൂതന (അക്കാലത്തെ) സംവിധാനങ്ങൾക്കൊപ്പം പരിസ്ഥിതി നിയമനിർമ്മാണത്തിലും ഈ ആശയം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.[1]

1988-ൽ, കോൺറാഡ് വോൺ മോൾട്ട്കെ, ബ്രിട്ടീഷ് പ്രേക്ഷകർക്കായി ജർമ്മൻ ആശയം വിവരിച്ചു. മുൻകരുതൽ തത്വമെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം അത് ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തു.[10]:31

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 1.0 1.1 Rupert Read and Tim O'Riordan (2017). "The Precautionary Principle Under Fire" (PDF). Environment: Science and Policy for Sustainable Development. Environment. 59 (September–October 2017): 4–15. doi:10.1080/00139157.2017.1350005. S2CID 158589782.
  2. "The precautionary principle: Definitions, applications and governance – Think Tank". www.europarl.europa.eu (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). ശേഖരിച്ചത് 2020-03-19.
  3. Elishakoff, I. Safety factors and reliability: friends or foes?, Dordrecht: Kluwer Academic Publishers, 2004
  4. 4.0 4.1 de Bélidor, Bernard Forest, La science des ingénieurs, dans la conduite des travaux de fortification et d'architecture civile, Paris: Chez Claude Jombert 1729
  5. Elishakoff, I., Interrelation between safety factors and reliability, NASA/CR-2001-211309, 2001
  6. Doorn, N. and Hansson, S.O., Should probabilistic design replace safety factors?, Philosophy & Technology, 24(2), pp.151-16, 2011
  7. "The Precautionary Principle". United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO). World Commission on the Ethics of Scientific Knowledge and Technology (COMEST). പുറം. 8. ശേഖരിച്ചത് 2 January 2020.
  8. Art. 191 (2) TFEU, Explanations Relating to the Charter of Fundamental Rights (2007/C 303/02, OJ EU C303/35 14.12.2007 explanation on article 52 (5) of the EU Charter of Fundamental Rights, T-13/99 Pfizer vs Council p.114-125
  9. Brand, Stewart (2010). Whole Earth Discipline. Penguin Books. ISBN 9780143118282.
  10. Christiansen, Sonja Boehmer (1994). "Chapter 2: The Precautionary Principle in Germany: Enabling Government". എന്നതിൽ O'Riordan, Tim; Cameron, James (സംശോധകർ.). Interpreting the Precautionary Principle. Earthscan Publications Ltd. ISBN 1134165781 – via Google Books.

കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്[തിരുത്തുക]

  • Kai Purnhagen, "The Behavioural Law and Economics of the Precautionary Principle in the EU and its Impact on Internal Market Regulation", Wageningen Working Papers in Law and Governance 2013–04, [1]
  • Arrow, K.J.; മുതലായവർ (1996). "Is There a Role for Cost-Benefit Analysis in Environmental, Health, and Safety Regulation?". Science. 272 (5259): 221–2. doi:10.1126/science.272.5259.221. PMID 8602504. S2CID 167753400.
  • Andorno, Roberto (2004). "The Precautionary Principle: A New Legal Standard for a Technological Age". Journal of International Biotechnology Law. 1: 11–19. doi:10.1515/jibl.2004.1.1.11.
  • Communication from the European Commission on the precautionary principle Brusells (2000)
  • European Union (2002), European Union consolidated versions of the treaty on European Union and of the treaty establishing the European community, Official Journal of the European Union, C325, 24 December 2002, Title XIX, article 174, paragraph 2 and 3.
  • Greenpeace, "Safe trade in the 21st Century, Greenpeace comprehensive proposals and recommendations for the 4th Ministerial Conference of the World Trade Organisation" pp. 8–9 [2]
  • Harremoës, Poul; David Gee; Malcolm MacGarvin; Andy Stirling; Jane Keys; Brian Wynne; Sofia Guedes Vaz (October 2002). "The Precautionary Principle in the 20th Century: Late Lessons from Early Warnings — Earthscan, 2002. Review". Nature. 419 (6906): 433. doi:10.1038/419433a. S2CID 4354366.
  • O'Riordan, T. and Cameron, J. (1995), Interpreting the Precautionary Principle, London: Earthscan Publications
  • Raffensperger, C., and Tickner, J. (eds.) (1999) Protecting Public Health and the Environment: Implementing the Precautionary Principle. Island Press, Washington, DC.
  • Rees, Martin. Our Final Hour (2003).
  • Recuerda Girela, M.A., (2006), Seguridad Alimentaria y Nuevos Alimentos, Régimen jurídico-administrativo. Thomson-Aranzadi, Cizur Menor.
  • Recuerda Girela, M.A., (2006), "Risk and Reason in the European Union Law", European Food and Feed Law Review, 5.
  • Ricci PF, Rice D, Ziagos J, Cox LA (April 2003). "Precaution, uncertainty and causation in environmental decisions". Environ Int. 29 (1): 1–19. doi:10.1016/S0160-4120(02)00191-5. PMID 12605931.
  • Sandin, P. "Better Safe than Sorry: Applying Philosophical Methods to the Debate on Risk and the Precautionary Principle," (2004).
  • Stewart, R.B. "Environmental Regulatory Decision making under Uncertainty". In An Introduction to the Law and Economics of Environmental Policy: Issues in Institutional Design, Volume 20: 71–126 (2002).
  • Sunstein, Cass R. (2005), Laws of Fear: Beyond the Precautionary Principle. New York: Cambridge University Press

പുറംകണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=മുൻകരുതൽ_തത്വം&oldid=3731522" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്