മന്നനാർ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
മന്നനാർ രാജവംശം

മന്നനാർ
വിവരം ലഭ്യമല്ല–1902
Statusകോലത്തിരിയുടെ സാമന്തൻ
Capitalആന്തൂർ തളി ക്ഷേത്രം, എരുവേശ്ശി
Common languagesമലയാളം
Religion
ഹിന്ദു (കുലദേവത : പാടികുറ്റി അമ്മ)
GovernmentPrincely state / അഞ്ചുകൂർവാഴ്ച്ച
അഞ്ചരമനക്കൽ വാഴുന്നോർ 
• (1865 - 1902) അവസാന മന്നനാർ
മൂത്തേടത്ത് അരമനക്കൽ കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാർ
History 
• Established
വിവരം ലഭ്യമല്ല
• Disestablished
1902
Preceded by
Succeeded by
മൂഷിക രാജവംശം
മദ്രാസ് പ്രവിശ്യ
Today part ofആധുനിക ഇന്ത്യയിലെ വടക്കൻ-കേരളം

കോലത്തിരിയുടെ സാമന്തനായി എരുവേശ്ശി മുതൽ പൈതൽമല വരെയുള്ള പ്രദേശം ഭരിച്ചിരുന് കേരളത്തിലെ ഒരു തീയർ രാജവംശമായിരുന്നു മന്നനാർ.[1][2] ഈ രാജവംശത്തിലെ അവസാനത്തെ രാജാവായിരുന്ന കുഞ്ഞിക്കേളപ്പൻ മന്നനാർ 1902-ൽ മരിക്കുകയും, മരിക്കും മുൻപ് തന്റെ സ്വത്ത് മുഴുവൻ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാറിലേക്ക് എഴുതിക്കൊടുക്കുകയും ചെയ്തതോടെ ഈ രാജവംശം അന്യം നിന്നു.[1]


തളിപ്പറമ്പ് കിഴക്ക് കുടക് മലയുടെ അടിവാരത്ത് എരുവേശി എന്ന പ്രദേശത്താണ് തീയർ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട മന്നനാര് രാജവംശം AD 1902 വരെ നിലനിന്നിരുന്നത്. ചിറക്കൽ കൊവിലകം പഴയ പട്ടോലയിൽ മന്നനാരെ പറ്റി ചിലതെല്ലാം പറയുന്നുണ്ട്. "ഭാർഗവരാമായണം" എന്ന കാവ്യതിൽ മന്നനാർ ചരിത്രം പറയുന്നുണ്ട്. കൊരപ്പുഴ മുതൽ ചന്ദ്രഗിരിപ്പുഴ വരെ ഉള്ള അതിരുകളുടെ ഭരണം കയ്യാളിരുന്നത് മന്നനാര് ആയിരുന്നു.[3] ഈ രാജവംശത്തിന് ഇടവികുട്ടി കുലത്തിലെ ഇരുന്നൂറ് നായർ പടയാളികൾ ഇവരെ യാത്രാ വേളയിൽ അകമ്പടി സേവിച്ചിരുന്നു,[4]ഇത് രാജവംശത്തിന്റെ അന്നത്തെ കാലത്തെ പ്രതാപത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്. മൂന്നാം മന്നനാര് ആയ വ്യക്തിക്ക് മന്നനാര് വംശജർക് ചിറക്കൽ കൊവിലകത്തെ പോലെ അഞ്ചുകൂർ വാഴ്ച്ച ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. അന്ന് അരമനക്കൽ വാഴുന്നോർ സ്ഥാനപ്പെരിൽ ആയിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.[5][2]

പേരിന് പിന്നിൽ[തിരുത്തുക]

മന്നനാർ എന്നാൽ മലയാളപദം രാജാവ് എന്നാണ് അർത്ഥം,[6]അല്ലെങ്കിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥാനപ്പേര് ആയി തമിഴ്മലയാളത്തിൽ അർത്ഥമാക്കുന്നു. മന്നൻ രാജാവ് എന്നർഥം വരുന്ന പദത്തിൽ നിന്ന് ആണ് മന്നനാർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേര് ഉണ്ടായത്, മന്നൻ എന്ന പദത്തിൽ കൂടി "ർ" മാന്യമായ ബഹുവജനം ചേർന്നതാണ് മന്നനാർ.[7] സ്ത്രീകളെ അമ്മച്ചിയാർ അഥവാ മക്കച്ചിയാർ എന്നും സ്ഥാനപ്പേരിൽ വിളിച്ചു പോന്നിരുന്നു.[4]

ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

ഉത്തരമലബാറിലെ കണ്ണൂർ ജില്ല ആസ്ഥാനമായി ഭരിച്ചിരുന്ന ഇവർ, പ്രധാനമായി നാല് മന്നനാരുടെ ഭരണം നടന്നതായി ഈ രാജവാഴ്ചയിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിൽ തന്നെ പുരാതന രാജവംശങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മന്നനാര് രാജവംശം,[8] മൂന്നാമത്തെ മന്നനാര് വാഴുന്നവർ[2]എന്ന സ്ഥാനപ്പേരിൽ ആണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്, കൃഷ്‌ണൻ വാഴുന്നവർ വ്യക്തിയും അവസാനത്തെ മന്നനാര് ആയി ചുമതലയേറ്റ കുഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാരും കൂടുതൽ പ്രേദേശത്തെ ഭരണം നിർവഹിച്ചു.[9]മൂത്തേടത്ത് അരമന, ഇളയിത്ത് അരമന, പുതിയേടത്ത് അരമന, മുണ്ടായ അരമന, കുരാരി അരമന, എന്നിങ്ങനെ ഉള്ള അഞ്ചു അരമന ചേർന്നതായിരുന്നു അഞ്ചരമനയ്ക്കൽ മന്നനാർ രാജവംശം. പിന്കാലത് ഇത് മന്നനാർ കോട്ട എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.[4]നാലുകെട്ടും നടുമുറ്റവും പടിപ്പുര മാളികയ്യോട് കൂടിയ കൊട്ടാര സുദര്ശമായ പടുകൂറ്റൻ മൂന്നു നില മാളിക ആയിരുന്നു മൂത്തേടത്ത് അരമന.[10][1]

ഏഴിമലക്കാടുകളിൽ മന്നനാർ പ്രധാനമായും ഏലം കൃഷി ചെയ്ത് കുടിയാൻമ്മാരേ കൊണ്ട് വിളവെടുപ്പ് നടത്തുകയായിരുന്നു അവസാന മന്നനാർ ആയി ചുമതലയേറ്റ കിഞ്ഞികേളപ്പൻ മന്നനാരുടെ കാലത്ത് ചെയതിരിന്നത്. ഇദ്ദേഹം ഭരിച്ചിരുന്ന കാലചട്ടത്തിൽ ആയിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ രാജവാഴ്ചയും പ്രതാപവും ഭരണപരമായും ഉള്ള മുന്നേറ്റം അഞ്ചരമനക്കൽ വാഴുന്നോർ മന്നനാന്മാർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നത്.[11]ഏഴിമലയിൽ ഏക്കരകണക്കിന് സ്ഥലങ്ങളിൽ ഏലം വിളയിച്ചു മദ്രാസിൽ കൊണ്ട് പോയി വിറ്റ് കൊണ്ട് സ്വർണ്ണം വാങ്ങിച്ചു കൂട്ടുകയായിരുന്നു മന്നനാർ ചെയ്തത്. ഇത് അരമന ധനസമ്പത്താൽ ഉയരുന്നതിന് കാരണമായി, അന്ന് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മറ്റു സ്ഥാനികൾ ആയ കരകാട്ടിടം നമ്പ്യാന്മാർക്ക് മന്നനാരുടെ രാജവാഴ്ച്ച അത്ര പിടിച്ചിരുന്നില്ല. കരകാട്ടിടം നമ്പ്യാന്മാർ ഉൾപ്പടെ ഉള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ മന്നനാർക്ക് മേൽകോയിമ നിലനിന്നിരുന്നു. ഇതേ തുടർന്ന് ഒരു ദിവസം മൂത്തേടത്ത് അരമന കൊള്ളയടിക്കാനും മന്നനാരെ വക വരുത്താൻ വേണ്ടിയും നമ്പ്യാന്മാർ പദ്ധതികൾ ഉണ്ടാക്കുകയും മലപ്പുറത്ത് നിന്ന് വെള്ളയന്മാരെ വരുത്തിച്ചു.[2]ഒരു ദിവസം രാത്രി വള്ളയന്മാർ മൂത്തേടത്ത് അരമന ആക്രമിക്കുകയും കൊള്ളയടിക്കുകയും ചെയ്തു, കയ്യിന് വെട്ട് കൊണ്ട കുഞ്ഞിക്കേളപ്പൻ മന്നനാർ തലനാരിഴയ്ക്ക് അടുക്കള വഴി രക്ഷപ്പെട്ടു. കിണറ്റിൽ ചാടി മരിച്ചു എന്നു ഉറപ്പു വരുത്തിയ വെള്ളയന്മാർ അരമനയിലെ സ്വർണ്ണവും സമ്പത്തും കൊള്ളയടിച്ചു.[11][12]

1902-ന് ശേഷം അവസാന താവഴി ആയ കുഞ്ഞിക്കേള്പ്പൻ മന്നനാരുടെ കാലശേഷം ഈ വംശം നിന്നു പോയെങ്കിലും തകർന്നടിഞ്ഞ അരമനാവാശിഷ്ടങ്ങൾ മാത്രമാണ് എരുവേശിയിൽ ഇന്ന് നിലകൊള്ളുന്നൊള്ളു. അരമനയുടെ കുടുംബ ക്ഷേത്രമായ പാടികുറ്റിക്ഷേത്രവും മന്നനാർ പടിയും ഇന്നും ഉണ്ട്. അതിനോട് ചേർന്നു കൊണ്ട് ഒരു കാവും മാത്രമാണ് അവശേഷിപ്പ്.[13]

പശ്ചാത്തലം[തിരുത്തുക]

അരമനകൾ മന്നനാർ കോട്ട/കൊട്ടാരം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.[4]എല്ലാത്തരം രാജകീയ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഭരണകേന്ദ സിരാകേന്ത്രങ്ങളും നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, വാളും പരിചയും എന്തിയ നായർ പടയാളികൾ മന്നാനാർക് യാത്രവേളകളിൽ അകമ്പടി ആയി മുന്നിലും പിന്നിലും ഉണ്ടാവുമായിരുന്നു. മന്നനാരെ അരിയിട്ടു വാഴ്ച നടത്തിയ ശേഷം ആണ് രാജാവ് ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നത്.[4]മന്നനാര്മാരുടെ അവസാനത്തെ മന്നനാർ കുഞ്ഞിക്കേളപ്പൻ മന്നനാർ 1901-1902 ൽ അന്തരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ബഹുമനഃപൂർവം അമ്മച്ചിയാർ[4]എന്ന നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.[14] ചിറക്കൽ കോവിലകത്തിന് മൂത്തേടത്ത് അരമനയിലും മന്നനാർക്കും പ്രതേക സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നു, ചിറക്കൽ കോവിലകത്തിൽ മന്നനാർ പോകുമ്പോൾ പ്രതേക അവസരങ്ങളിൽ പട്ടില ഉൾപ്പടെ ഉള്ള പ്രതേക ആചാരത്തിൽ ഭക്ഷണ ഭോജനങ്ങൾ നൽകിയിരുന്നു.[4]മന്നനാർ ഭരണകാല ശേഷം ചിറക്കൽ കോവിലകം നേരിട്ട് ആണ് സ്വത്ത് വകകൾ കേന്ത്രികരിക്കപ്പെട്ടത്.[4]

ജീവിതരീതി[തിരുത്തുക]

പ്രശസ്ത വൈദേശികൻ എഡ്ഗാർ തേഴ്സ്റ്റണ് മന്നനാരുടെ വസ്ത്രവിധാനത്തെ പറ്റി വർണ്ണിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെ- മന്നനാന്മാർ വരകത്ത് ഇല്ലംസമ്പ്രദായത്തിൽ നിന്നുള്ളവർ (വരക തിയർ) ആയിരുന്നു. കഴുത്തിൽ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളും സിൽക്ക് തുണി ധരിച്ചു അരയ്ക്ക് ചുറ്റും വാൾ തൂക്കി പരിചയും തുടങ്ങിയവ വഹിചാണ് വരകത്ത് ഇല്ലം സമ്പ്രധായ മന്നനാന്മാർ എന്നിവരെ കാണപ്പെട്ടത്. വാളിന് നേർത്ത വഴക്കമുള്ള ഉരുക്ക് കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചത്, സമാനമായ ബെൽറ്റിന് ചുറ്റും ധരിച്ചിരുന്നു, പോയിന്റിനടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ ദ്വാരത്തിലൂടെ പോയിന്റ് ഹിൽട്ടിലേക്ക് ഉറപ്പിക്കുന്നു. എന്നിങ്ങനെ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നത്.[15]

അധികാര സ്ഥാനം[തിരുത്തുക]

ഉത്തരമലബാറിലെ മറ്റു തീയരെ പോലെ തന്നെ മന്നനാര് മരുമക്കതായികൾ ആയിരുന്നു. മന്നനാര് ആയി സ്ഥാനമേൽക്കുന്നത് അരമനയിലെ മൂത്ത പുത്രനായ വ്യക്തിക്ക് ആയിരുന്നു. മൂത്ത പുത്രൻ രാജാധികാരം എൽക്കുന്നത് അരിയിട്ടുവാഴ്ചക്ക് ശേഷം ആയിരുന്നു.[4]സന്തതികൾ ഇല്ലാതെ വരുമ്പോൾ രാജകുടുംബവും തീയർസമുദായ അംഗങ്ങളും കൂടെ ഒരു ഘോഷയാത്രയായി കുറുമാത്തൂർ മനയിലേക്ക് പോകും (നമ്പൂതിരി മന) എന്നിട്ട് നേരിട്ട് നമ്പൂതിരി അന്ധർജനത്തെ ഭാര്യ ആയി സ്വീകരിക്കും, അടുത്ത അനന്ദരവകാശിക്ക് വേണ്ടി.[15]

അരമന ആചാരം[തിരുത്തുക]

പണ്ട് ഭ്രഷ്ട്ട കല്പിച്ച നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകളെ മന്നനാർ സംരക്ഷിക്കണം എന്ന് ഒരു വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നു, സ്ത്രീ കിഴക്കേ കവാട്ത്തിലൂടെ അരമനയിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ മന്നനാരുടെ ഭാര്യ ആയി അത് പോലെ സ്ത്രീ വടക്കേ കവാടത്തിലൂടെ ആണ് അരമനയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതെങ്കിൽ മന്നനാരുടെ സഹോദരി ആവും. ഇങ്ങനെ ഉള്ള ആചാരങ്ങൾ അരമനയിൽ ആചരിച്ചിരുന്നു.[16]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

  1. 1.0 1.1 1.2 ഡോ. രാജൻ ചുങ്കത്ത് (ഒക്ടോബർ 24, 2015). "ഒരേയൊരു തീയ്യ രാജാവ്?". മാതൃഭൂമി. മൂലതാളിൽ നിന്നും 2015-10-26-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 2015-10-26.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 "കതിവനൂർ വീരൻ" (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). p. 90. ശേഖരിച്ചത് 2020-11-07.
  3. university of kerala, vol 9. (1982) journey of kerala studies google books. Page no.127
  4. 4.0 4.1 4.2 4.3 4.4 4.5 4.6 4.7 4.8 S.N.Sadasivan (2000). A Social History of India (ഭാഷ: (ഭാഷ) English). APH Publishing, Google books. p. 352-353. ISBN 9788176481700.CS1 maint: unrecognized language (link)
  5. വില്യം ലോഗൻ, 1841. "മലബാർ മാന്വൽ" മദ്രാസ് പ്രസ്സ്. വോളിയം-1. പേജ്-125
  6. Champakalakshmi, R. (1990). "The Sovereignty of the Divine". എന്നതിൽ Murthy, H. V. Sreenivasa (ed.). Essays on Indian History and Culture: Felicitation Volume in Honour of Professor B. Sheik Ali. Mittal Publications. p. 61. ISBN 978-8-17099-211-0.
  7. "KERALA YESTERDAY TODAY TOMORROW", ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട്. നാഷണൽ ബുക്ക്സ് ഏജൻസി, പേജ്-251. കേരള, 1967
  8. K.A.C. Vasavappa ikkar (1944). സരസകവി മുഴൂർ എസ്. പത്മനാഭപണിക്കർ: ഒരു സമകാലിക അവലോകനം. vasavapp, google books. p. 103,104. ശേഖരിച്ചത് 2020-2-25. Check date values in: |access-date= (help)
  9. Shali, Mayaram (2015). Muslim, Dalid and fabrication of History. google books. p. 198. ISBN 9781905422111.
  10. Manakkadan manikoth.Anand Ram (1999) [1].Influx:create to kerala Google Books keerthi publish, p.7
  11. 11.0 11.1 നീലകണ്ഠൻ ഉണ്ണി (1960). ഐധീഹ്യ കഥകൾ. keerthi publisher. p. 239,240. Unknown parameter |publishing= ignored (help)
  12. ഡോ.വൈ.വി കണ്ണൻ. "തെയ്യങ്ങളും അനുഷ്ടാനങ്ങളും"
  13. മന്നനാർ സാമ്രാജ്യം
  14. വില്യം ലോഗൻ, "മലബാർ മാന്വൽ".വോളിയം 2
  15. 15.0 15.1 Edgar Thurston (1909). Caste and Tribes of Southern India. madras musium, Google books Archive. p. 42,43.
  16. Fawcett, Fred (2001) [1900]. "Notes on Some of the People of Malabar". Nambutiris (ഭാഷ: ഇംഗ്ലീഷ്). Asian Educational Services. p. 76. ISBN 9788120615755.
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=മന്നനാർ&oldid=3683659" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്