ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

പെരില്ല

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.

പെരില്ല
Perilla frutescens
Scientific classification Edit this classification
Kingdom: Plantae
Clade: Embryophytes
Clade: ട്രക്കിയോഫൈറ്റ്
Clade: Spermatophytes
Clade: സപുഷ്പി
Clade: Eudicots
Clade: Asterids
Order: Lamiales
Family: Lamiaceae
Subfamily: Nepetoideae
Tribe: Elsholtzieae
Genus: Perilla
L.

പുതിന കുടുംബമായ ലാമിയേസിയിൽ പെടുന്ന ഒരു ജനുസ്സാണ് പെരില്ല. ഒരു പ്രധാന ഏഷ്യൻ വിള ഇനമായ പെരില്ല ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസും കുറച്ച് കാട്ടിനങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. നിരവധി വ്യത്യസ്ത ഏഷ്യൻ സസ്യയിനങ്ങൾ, വിത്ത്, പച്ചക്കറി വിളകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ ജനുസ്സിൽ പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് (ഡ്യൂൾക്കേ), പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് var. ക്രിസ്പ (ഷിസോ) എന്നീ ഇനങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.[1] ജനുസ് നാമമായ പെരില്ല എല്ലാ ഇനങ്ങൾക്കും ബാധകമായ ഒരു പൊതുനാമമാണ് ("പെരില്ല"). [2][3] പെരില്ല ഇനങ്ങൾ ക്രോസ്-ഫെർട്ടൈൽ ആണ്. ഇൻട്രാ-സ്പെസിഫിക് ഹൈബ്രിഡൈസേഷൻ ഇതിൽ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്നു.[1] ഇതിലെ ചില ഇനങ്ങളെ ജൈവാധിനിവേശ സസ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.[4]

ടാക്സയും പര്യായങ്ങളും

[തിരുത്തുക]

സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞർ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത കൾട്ടിജനുകളെ വ്യത്യസ്ത സ്പീഷീസുകൾ അല്ലെങ്കിൽ അവയുടെ വ്യതിയാനങ്ങൾ ആയി വേർതിരിച്ചറിയാൻ പാടുപെട്ടതിനാൽ പെരില്ലയുടെ വർഗ്ഗീകരണം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്.[1][5] ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് വരെ, പി. ഫ്രൂട്ട്സെൻസ് വാർ. ക്രിസ്പ, പി. ഫ്രൂട്ട്സെൻസുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു സ്പീഷീസായിട്ടാണ് കണക്കാക്കിയിരുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും ഈ ഇനങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ ക്രോസ്-പരാഗണം നടത്തുന്നുണ്ടെന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.[6] രണ്ട് കൾട്ടിജനുകളെ വ്യത്യസ്ത സ്പീഷീസുകളായി വിഭജിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു ആദ്യകാല ഉദാഹരണം മാറ്റ്സുമുറയുടെ 1884 ലെ നാമകരണ പുസ്തകത്തിൽ കാണാം, അവിടെ പി. ഫ്രൂട്ട്സെൻസ് var. crispa എന്നതിന് പി. ആർഗുട്ട ബെന്ത് എന്ന പര്യായപദവും പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസിന് പി. ഒസിമോയിഡ്സ് എൽ എന്ന പര്യായപദവും പ്രയോഗിച്ചു.[7][8][9][10] പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് വാർ. ക്രിസ്പയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ, പ്രത്യേകിച്ച് ജാപ്പനീസ് വംശജർ, ചരിത്രപരമായി പി. ഒസിമോയിഡ്‌സ് അല്ലെങ്കിൽ പി. ഒസിമോയിഡ്‌സ് എന്ന സ്പീഷീസ് നാമം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.[a] [6] അതിനാൽ ഇതിനെ രണ്ട് കൾട്ടിജനുകൾക്കും പരസ്പരം മാറ്റാവുന്ന പര്യായമായി കണക്കാക്കരുത്. രണ്ട് വിളകളെയും ഒരേ ഇനമാക്കി ഏകീകരിക്കണമെന്ന വർഗ്ഗീകരണ ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ വാദത്തെ ശരിവയ്ക്കുന്ന തരത്തിൽ, കൾട്ടിജൻസ് ഒരു പൊതു ജീൻ പൂളിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്ന് സമീപകാല ജനിതക ഗവേഷണങ്ങൾ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.[11]

നിലവിലുള്ള പെരില്ല സ്പീഷീസ്:

  • പി. ഫ്രൂട്ട്സെൻസ് – കൊറിയൻ പെരില്ല അല്ലെങ്കിൽ ഡ്യൂൾക്കേ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇലകൾ കെയെന്നിപ്പ് എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

വിവരണം പോരാഞ്ഞതും ഹെർബേറിയം മാതൃകകൾ അറിയപ്പെടാത്തതുമായ സാധ്യമായ പെരില്ല സ്പീഷീസുകളിൽ ഇവ ഉൾപ്പെടുന്നു:

  • P. cavaleriei H.Lév.
  • P. heteromorpha Carrière
  • P. setoyensis G.Honda

മുൻകാല പൈതൃകങ്ങളും ടാക്സയുടെ പുനർവർഗ്ഗീകരണവും നാമകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയക്കുഴപ്പത്തിലേക്ക് നയിച്ചു.[14][5]ചുവപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ പർപ്പിൾ ഇലകളുള്ള ഇനമായ പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് വാർ. ക്രിസ്പയെ പി. നാൻകിനെൻസിസ് എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു.[5] അലങ്കാര നടീലിനായി ഈ ഇനം അവതരിപ്പിച്ചതിനുശേഷം 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലുടനീളം ഈ ലേബൽ പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. പച്ച-ഇലയുള്ളതോ ചുവന്ന-ഇലയുള്ളതോ ആകട്ടെ, അതുല്യമായ പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് വാർ. ക്രിസ്പ സുഗന്ധത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പെരില്ലാൾഡിഹൈഡ് ഘടകം ഒറ്റയായോ കൂട്ടമായോ ഉണ്ടാകാം അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലായിരിക്കാം. ഇത് ബാഹ്യ രൂപത്തിൽ നിന്ന് മാത്രം വ്യത്യസ്തമല്ല. രാസ പഠനങ്ങൾ അവയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന അവശ്യ എണ്ണകളെ ആശ്രയിച്ച് ജനുസ്സിനെ വ്യത്യസ്ത കീമോടൈപ്പുകളായി തരംതിരിക്കുന്നു. ജപ്പാനിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന മൂന്ന് വന്യ സ്പീഷീസുകൾ കൃഷി ചെയ്യുന്ന പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് വാർ. ക്രിസ്പയിൽ നിന്ന് ജനിതകമായി വ്യത്യസ്തമാണെന്ന് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.[11]എന്നിരുന്നാലും, ചില പരാമർശങ്ങൾ പരിഗണിക്കുന്നത് e.g., പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് വാർ. ഹിർട്ടെല്ല, പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് വാർ. ക്രിസ്പയുടെ അതേ ഇനത്തിൽ പെടുന്നു.[10]

മുമ്പ് ഇവിടെ സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു

[തിരുത്തുക]
Kkaennip, the edible leaves of Perilla frutescens (P. frutescens)
Aojiso, the edible leaves of Perilla frutescens var. crispa (P. frutescens var. crispa)

ഉപയോഗം

[തിരുത്തുക]

പാചക ഉപയോഗം

[തിരുത്തുക]

ചൈന, കൊറിയ, ജപ്പാൻ, തായ്‌ലൻഡ്, വിയറ്റ്നാം എന്നിവിടങ്ങളിൽ പെരില്ല ഇനങ്ങൾ പ്രധാനമായും കൃഷി ചെയ്യുകയും ഉപഭോഗം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.[18] പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് ഇലകൾ, വിത്തുകൾ, വിത്ത് എണ്ണ എന്നിവ കൊറിയൻ പാചകരീതിയിൽ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതേസമയം പി. ഫ്രൂട്ട്‌സെൻസ് var. ക്രിസ്പ ഇലകൾ, വിത്തുകൾ, മുളകൾ എന്നിവ ജാപ്പനീസ്, വിയറ്റ്നാമീസ് പാചകരീതികളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.[19]

ഹെർബലിസം

[തിരുത്തുക]

പരമ്പരാഗത ചൈനീസ് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിലെ 50 അടിസ്ഥാന ഔഷധസസ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് പെരില്ല. ഇതിനെ "സി സു" (紫苏/紫蘇) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇത് വയറുവേദന, ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈർപ്പം ഇല്ലാതാക്കാനും ക്വിയെ ടോണിഫൈ ചെയ്യാനും ഇത് ചിലപ്പോൾ ടു ഹുവോ സിയാങ് അല്ലെങ്കിൽ ഗുവാങ് ഹുവോ സിയാങ്ങുമായി ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നു.

കുറിപ്പുകൾ

[തിരുത്തുക]
  1. ↑ e.g. occurs in Heibonsha 1964 Encyclopedia, though the genus name is misspelt

അവലംബം

[തിരുത്തുക]
  1. 1 2 3 Nitta, Miyuki; Lee, Ju Kyong; Ohnishi, Ohmi (2003). "AsianPerilla crops and their weedy forms: Their cultivation, utilization and genetic relationships". Economic Botany. 57 (2): 245–253. doi:10.1663/0013-0001(2003)057[0245:APCATW]2.0.CO;2. ISSN 0013-0001. S2CID 30209741.
  2. ↑ Vaughan, John; Geissler, Catherine (2009). The New Oxford Book of Food Plants (2nd ed.). Oxford: Oxford University Press. p. 340. ISBN 9780199549467.
  3. ↑ Staples, George W.; Kristiansen, Michael S. (1999). Ethnic Culinary Herbs: A Guide to Identification and Cultivation in Hawaiʻi. Honolulu: University of Hawaiʻi Press. p. 82. ISBN 9780824820947.
  4. ↑ "Beefsteak Plant (Perilla frustescens)". National Park Service. U. S. Department of the Interior. 11 November 2010. Archived from the original on December 10, 2010. Retrieved 4 December 2016.
  5. 1 2 3 Yu, He-ci; Kosuna, Kenichi; Haga, Megumi, eds. (1997). Perilla: The Genus Perilla. London: CRC Press. pp. 1–3. ISBN 9789057021718.
  6. 1 2 Satake, Yoshisuke; Nishi, Sadao; Motoyama, Tekishū, eds. (1969) [1968]. "shiso" しそ. Sekai dai-hyakka jiten 世界大百科事典 [Heibonsha World Encyclopedia]. Vol. 10. Tōkyō: Heibonsha. pp. 246–207.
  7. ↑ Matsumura, Jinzō (1884). Nippon shokubutsumeii 日本植物名彙 [Nomenclature of Japanese plants in Latin, Japanese and Chinese]. Tōkyō: Z.P. Maruya. pp. 136.
  8. ↑ Roecklein, John C.; Leung, PingSun, eds. (1987). A Profile of Economic Plants (in ഇംഗ്ലീഷ്). New Brunswick, U.S.A: Transaction Publishers. p. 349. ISBN 9780887381676.
  9. ↑ Kays, S. J. (2011). Cultivated Vegetables of the World:: A Multilingual Onomasticon. Wageningen: Wageningen Academic Publishers. pp. 180–181, 677–678. ISBN 9789086861644.
  10. 1 2 Blaschek, Wolfgang; Hänsel, Rudolf; Keller, Konstantin; Reichling, Jürgen; Rimpler, Horst; Schneider, Georg, eds. (1998). Hagers Handbuch der Pharmazeutischen Praxis (in ജർമ്മൻ) (3 ed.). Berlin: Gabler Wissenschaftsverlage. pp. 328–. ISBN 9783540616191.
  11. 1 2 Ito, Michiho (2008). "Studies on Perilla Relating to Its Essential Oil and Taxonomy". In Matsumoto, Takumi (ed.). Phytochemistry Research Progress. New York: Nova Biomedical Books. pp. 13–30. ISBN 9781604562323.
  12. ↑ Mendelson, Charlotte (29 Jul 2017). "The Garden's Tiny Culinary Transformations". The New Yorker. Retrieved 18 Nov 2017.
  13. ↑ Seidemann, Johannes (2005). World Spice Plants: Economic Usage, Botany, Taxonomy. Berlin: Springer. p. 278. ISBN 9783540222798.
  14. ↑ Zeevaart, Jan A. D. (1969). "Perilla". In Evans, L. T. (ed.). The Induction of Flowering: Some Case Histories. Ithaca, NY: Cornell University Press. pp. 116–155. ISBN 9780333101537.
  15. 1 2 3 4 Bentham, George (1836). Labiatarum Genera et Species. London: James Ridgway and Sons. p. 166.
  16. ↑ Wiersema, John H.; León, Blanca (1999). World Economic Plants: A Standard Reference. CRC Press. ISBN 9780849321191.
  17. ↑ Pangtey, Y. P. S.; Rawal, R. S. (1994). High altitudes of the Himalaya: Biodiversity, ecology & environment. Nainital, India: Gyanodaya Prakashan. p. 338.
  18. ↑ Grbic, Nikolina; Pinker, Ina; Paschko, Kerstin; Böhme, Michael (18–21 September 2016). "The Nutritional Treasure of Leafy Vegetables-Perilla frutescens" (PDF). In Freyer, Bernhard; Tielkes, Eric (eds.). Solidarity in a competing world - fair use of resources. Tropentag 2016 Wien: International Research on Food Security, Natural Resource Management and Rural Development. Göttingen, Germany: Cuvillier. p. 105. ISBN 978-3-9801686-7-0. Retrieved 5 May 2017.
  19. ↑ Brenner, David M. (1993). "Perilla: Botany, Uses and Genetic Resources". In J., Janick; Simon, J. E. (eds.). New crops. New York: John Wiley & Sons. pp. 322–328. ISBN 978-0-471-59374-4.
"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=പെരില്ല&oldid=4645222" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്