പട്ടികജാതി ( എസ് സി ), പട്ടികവർഗ്ഗ ( എസ്ടി ) വിഭാഗങ്ങൾ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search
2011 ലെ സെൻസസ് അനുസരിച്ച് സംസ്ഥാന, കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് പട്ടികജാതി വിതരണ ഭൂപടം ഇന്ത്യയിൽ. പഞ്ചാബിലെ ജനസംഖ്യയുടെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ശതമാനം പട്ടികജാതി (32%) ആണ്, അതേസമയം ഇന്ത്യയിലെ ദ്വീപ് പ്രദേശങ്ങളും മൂന്ന് വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളും 0% ആണ്.
2011 ലെ സെൻസസ് അനുസരിച്ച് സംസ്ഥാന, കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഇന്ത്യയിൽ പട്ടികവർഗ്ഗ വിതരണ ഭൂപടം. മിസോറാമും ലക്ഷദ്വീപും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനസംഖ്യ എസ്ടി (~ 95%) ആണ്, പഞ്ചാബിലും ഹരിയാനയിലും 0%.

പട്ടികജാതി [1] ( എസ് സി ), പട്ടികവർഗ്ഗ ( എസ്ടി ) എന്നിവ ഇന്ത്യയിലെ ചരിത്രപരമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവരുടെ ഔദ്യോഗികമായി നിയുക്ത ഗ്രൂപ്പുകളാണ്. ഈ നിബന്ധനകൾ‌ ഇന്ത്യൻ‌ ഭരണഘടനയിൽ‌ അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു കൂടാതെ ഗ്രൂപ്പുകളെ ഒന്നോ അല്ലെങ്കിൽ‌ മറ്റൊരു വിഭാഗത്തിലോ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം കാലവും അവരെ വിഷാദ ക്ലാസുകൾ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.

ആധുനിക സാഹിത്യത്തിൽ, പട്ടികജാതിക്കാരെ ചിലപ്പോൾ ദലിത് എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്, ഇതിനർത്ഥം സംസ്കൃതത്തിൽ "തകർന്ന / ചിതറിക്കിടക്കുന്ന" എന്നാണ്, ബി ആർ അംബേദ്കർ (1891–1956), (സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞൻ, പരിഷ്കർത്താവ്, ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ പിതാവ്, സ്വാതന്ത്ര്യസമരക്കാലത്ത ദലിത് നേതാവ്, സ്വയം ഒരു ദലിത്.) ഗാന്ധിയുടെ " ഹരി / വിഷ്ണുവിന്റെ വ്യക്തി" (അല്ലെങ്കിൽ ദൈവപുരുഷൻ) എന്നർത്ഥം വരുന്ന ഹരിജന് എന്ന പദമാണ് ദളിതർക്കയി അംബേദ്കർ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. 2018 സെപ്റ്റംബറിൽ സർക്കാർ "എല്ലാ സ്വകാര്യ സാറ്റലൈറ്റ് ചാനലുകൾക്കും" ദലിത് "എന്ന നാമകരണം ഉപയോഗിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് ഒരു ഉപദേശം പുറപ്പെടുവിച്ചു, എന്നിരുന്നാലും" ജനകീയ ഉപയോഗത്തിൽ "ദലിത്" എന്ന പദത്തിൽ നിന്നുള്ള ഏതെങ്കിലും മാറ്റത്തിനെതിരെ അവകാശ ഗ്രൂപ്പുകളും ബുദ്ധിജീവികളും രംഗത്തെത്തിയിട്ടുണ്ട് " . [2]

പട്ടികജാതിക്കാരും പട്ടികവർഗക്കാരും യഥാക്രമം 16.6%, 8.6% എന്നിങ്ങനെയാണ് ഇന്ത്യയിലെ ജനസംഖ്യയിൽ ( 2011 ലെ സെൻസസ് അനുസരിച്ച് ). [3] [4] ഭരണഘടന (പട്ടികജാതി) ഓർഡർ, 1950 ലിസ്റ്റുകൾ 1,108 ജാതിക്കാർ 29 കുറുകെ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ആദ്യ ഷെഡ്യൂൾ ലെ, [5] ഭരണഘടന (പട്ടിക വർഗ്ഗ) ഓർഡർ, 1950 ലെ ലിസ്റ്റുകൾ ആദ്യ ഷെഡ്യൂൾ 22 സംസ്ഥാനങ്ങളിലായി 744 ഗോത്രങ്ങളെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. . [6]

ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുശേഷം, പട്ടികജാതിക്കാർക്കും പട്ടികവർഗ്ഗക്കാർക്കും രാഷ്ട്രീയ പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പുനൽകി സംവരണ പദവി നൽകി. പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ വിഭാഗങ്ങളോട് നല്ല വിവേചനത്തിന്റെ പൊതുതത്ത്വങ്ങൾ ഭരണഘടന പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

ആധുനിക പട്ടികജാതിക്കാർക്ക് താഴ്ന്ന ജാതികളുടെ പരിണാമം സങ്കീർണ്ണമാണ്. ഇന്ത്യൻ വർണ്ണ അല്ലെങ്കിൽ ജാതിവ്യവസ്ഥ അനുസരിച്ച് ഈ ആളുകളെ ശൂദ്രൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ വർഗ്ഗങ്ങളുടെ വർഗ്ഗീകരണമെന്ന നിലയിൽ ജാതിവ്യവസ്ഥ ഏകദേശം 3,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്, മുഗൾ സാമ്രാജ്യവും ബ്രിട്ടീഷ് രാജ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള രാജവംശങ്ങളും ഭരണവർഗങ്ങളും സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. [7] വർണ്ണവ്യവസ്ഥയുടെ ഹിന്ദു ആശയം ചരിത്രപരമായി ജാതി അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സാമൂഹിക ക്ലാസുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി. ആധുനിക പട്ടികജാതിക്കാരായ ചില താഴ്ന്ന ജാതി വിഭാഗങ്ങളെ" മുമ്പ് തൊട്ടുകൂടാത്തവർ " എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിലെ ജാതികളും പട്ടികവർഗക്കാരും ഉൾപ്പെടുന്ന വിഭാഗത്തെ സാമൂഹ്യ ശ്രേണിയുടെ വർണ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് പുറത്ത് പരിഗണിച്ചിരുന്നു. [8] [9] . [10]

1850 കൾ മുതൽ ഈ സമുദായങ്ങളെ പട്ടികജാതി, പട്ടികവർഗ്ഗക്കാർക്കൊപ്പം വിഷാദ ക്ലാസുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് അധികാരികൾ ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള സ്വയംഭരണത്തിന്റെ സാധ്യതകൾ വിലയിരുത്തി. മോർലി-മിന്റോ പരിഷ്കരണ റിപ്പോർട്ട്, മൊണ്ടാഗു-ചെംസ്ഫോർഡ് പരിഷ്കരണ റിപ്പോർട്ട്, സൈമൺ കമ്മീഷൻ എന്നിവ ഈ സന്ദർഭത്തിൽ നിരവധി സംരംഭങ്ങളായിരുന്നു. പ്രൊവിൻഷ്യൽ, സെൻട്രൽ നിയമസഭകളിലെ വിഷാദരോഗികളുടെ പ്രാതിനിധ്യത്തിനായി സീറ്റുകൾ നീക്കിവയ്ക്കുക എന്നതായിരുന്നു നിർദ്ദിഷ്ട പരിഷ്കാരങ്ങളിൽ ഉയർന്ന മത്സരം.

ഇന്ത്യൻ പ്രവിശ്യകൾക്ക് കൂടുതൽ സ്വയംഭരണം നൽകാനും ദേശീയ ഫെഡറൽ ഘടന രൂപീകരിക്കാനും രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത 1935 ൽ പാർലമെന്റ് ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റ് ആക്റ്റ് 1935 പാസാക്കി. 1937 ൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്ന ഈ നിയമത്തിൽ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവർക്കുള്ള സീറ്റുകളുടെ സംവരണം ഉൾപ്പെടുത്തി. ഈ നിയമം "പട്ടികജാതിക്കാർ" എന്ന പദം അവതരിപ്പിച്ചു, ഗ്രൂപ്പിനെ "അത്തരം ജാതികൾ, ജാതികൾക്കുള്ളിലെ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ ഭാഗങ്ങൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു" കൗൺസിലിൽ മുമ്പ് 'ഡിപ്രസ്ഡ് ക്ലാസുകൾ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന വ്യക്തികളുടെ ക്ലാസുകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടാൻ, കൗൺസിലിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് മുൻഗണന നൽകാം. [11] ഈ വിവേചനാധികാര നിർവചനം 1936 ലെ ഇന്ത്യൻ ഗവൺമെന്റ് (പട്ടികജാതി) ഉത്തരവിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്, അതിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിലുള്ള പ്രവിശ്യകളിലുടനീളം ജാതികളുടെ പട്ടിക (അല്ലെങ്കിൽ ഷെഡ്യൂൾ) അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം ഭരണഘടനാ അസംബ്ലി പട്ടികജാതി-ഗോത്രങ്ങളുടെ നിലവിലുള്ള നിർവചനം തുടർന്നു, (341, 342 ആർട്ടിക്കിളുകൾ വഴി) ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റിനും സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഗവർണർമാർക്കും ജാതികളുടെയും ഗോത്രങ്ങളുടെയും ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ലിസ്റ്റിംഗ് സമാഹരിക്കാനുള്ള ഉത്തരവ് നൽകി (അത് എഡിറ്റുചെയ്യാനുള്ള അധികാരത്തോടെ) പിന്നീട്, ആവശ്യാനുസരണം). ഭരണഘടന (പട്ടികജാതി) ഉത്തരവ്, 1950 [12], ഭരണഘടന (പട്ടികവർഗ) ഉത്തരവ്, യഥാക്രമം 1950, [13] എന്നീ രണ്ട് ഉത്തരവുകളിലൂടെയാണ് ജാതികളുടെയും ഗോത്രങ്ങളുടെയും പൂർണ്ണമായ പട്ടിക തയ്യാറാക്കിയത്. ഭരണഘടനയുടെ കരട് സമിതിയുടെ ചെയർമാനായി ബി ആർ അംബേദ്കറെ നിയമിച്ചതിലൂടെയാണ് ഇന്ത്യയെ ഉൾപ്പെടുത്താനുള്ള സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ അന്വേഷണം. അംബേദ്കർ ഒരു പട്ടികജാതി ഭരണഘടനാ അഭിഭാഷകനായിരുന്നു, താഴ്ന്ന വിഭാഗത്തിലെ അംഗമായിരുന്നു. [14]

പട്ടികജാതിക്കാരുടെയും പട്ടികവർഗക്കാരുടെയും സ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള സർക്കാർ സംരംഭം[തിരുത്തുക]

പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗക്കാരുടെ സ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിന് ഭരണഘടന ത്രിമുഖ തന്ത്രം നൽകുന്നു [15] :

  • സംരക്ഷണ ക്രമീകരണങ്ങൾ: സമത്വം നടപ്പിലാക്കുന്നതിനും ലംഘനങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷാനടപടികൾ നൽകുന്നതിനും അസമത്വം നിലനിൽക്കുന്ന സ്ഥാപിത രീതികൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനും ആവശ്യമായ നടപടികൾ. ഭരണഘടനയിലെ വ്യവസ്ഥകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നതിന് നിരവധി നിയമങ്ങൾ നടപ്പാക്കി. അത്തരം നിയമങ്ങളുടെ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ദ അൺടച്ചബിലിറ്റി പ്രാക്ടീസ് ആക്റ്റ്, 1955, പട്ടികജാതി, പട്ടികവർഗ (അതിക്രമങ്ങൾ തടയൽ) നിയമം, 1989, മാനുവൽ തോട്ടിപ്പണിക്കാരുടെ തൊഴിൽ, ഡ്രൈ ലാട്രൈനുകളുടെ നിർമ്മാണം (നിരോധനം) നിയമം, 1993 എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. നിയമനിർമ്മാണം നടത്തിയിട്ടും സാമൂഹിക വിവേചനം പിന്നോക്ക ജാതിക്കാർക്കെതിരായ അതിക്രമങ്ങൾ തുടർന്നു. [16]
  • സ്ഥിരീകരണ നടപടി: മുഖ്യധാരാ സമൂഹവുമായി പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ വിഭാഗങ്ങളുടെ സംയോജനം ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള മാർഗമായി ജോലികൾ അനുവദിക്കുന്നതിലും ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിലും നല്ല ചികിത്സ നൽകുക. സ്ഥിരീകരണ പ്രവർത്തനം റിസർവേഷൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 16 ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “പിന്നോക്ക വിഭാഗത്തിലുള്ള ഏതെങ്കിലും പൗരന്മാർക്ക് അനുകൂലമായി നിയമനങ്ങളോ തസ്തികകളോ സംവരണം ചെയ്യുന്നതിന് വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് ഈ ലേഖനത്തിൽ ഒന്നും സംസ്ഥാനത്തെ തടയില്ല, സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ വേണ്ടത്ര പ്രാതിനിധ്യം ഇല്ലാത്ത സംസ്ഥാനത്തിന് കീഴിലുള്ള സേവനങ്ങൾ ". സ്ഥിരീകരണ നടപടിയുടെ നിയമസാധുതയും മണ്ഡൽ കമ്മീഷനും സുപ്രീംകോടതി ശരിവച്ചു (സ്ഥിരീകരിക്കാത്ത നടപടി തൊട്ടുകൂടാത്തവർക്ക് മാത്രമല്ല, മറ്റ് പിന്നോക്ക ജാതിക്കാർക്കും ബാധകമാണെന്ന് ശുപാർശ ചെയ്ത റിപ്പോർട്ട്). എന്നിരുന്നാലും, സ്ഥിരീകരണ നടപടികളിൽ നിന്നുള്ള സംവരണം അനുവദിച്ചത് സ്വകാര്യമേഖലയിലല്ല, പൊതുമേഖലയിലാണ്. [17]
  • വികസനം: പട്ടികജാതി പട്ടികവർഗക്കാരും മറ്റ് സമുദായങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക അന്തരം കുറയ്ക്കുന്നതിന് വിഭവങ്ങളും ആനുകൂല്യങ്ങളും നൽകുക. ഹിദായത്തുല്ല നാഷണൽ ലോ യൂണിവേഴ്സിറ്റി വഹിച്ച പ്രധാന ഭാഗം. പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗക്കാരുടെ സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക സ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള നിയമനിർമ്മാണം, കാരണം പട്ടികജാതി വിഭാഗത്തിൽ ഇരുപത്തിയേഴ് ശതമാനവും എസ്ടി കുടുംബങ്ങളിൽ മുപ്പത്തിയേഴ് ശതമാനവും ദാരിദ്ര്യരേഖയ്ക്ക് താഴെയാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്, മറ്റ് വീടുകളിൽ വെറും പതിനൊന്ന് ശതമാനവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ. കൂടാതെ, പിന്നാക്ക ജാതിക്കാർ ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിലെ മറ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളേക്കാൾ ദരിദ്രരായിരുന്നു, അവർക്ക് ഉയർന്ന രോഗാവസ്ഥയും മരണനിരക്കും അനുഭവപ്പെട്ടു. [18]

ദേശീയ കമ്മീഷനുകൾ[തിരുത്തുക]

ഭരണഘടനയിലും മറ്റ് നിയമനിർമ്മാണത്തിലും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ ഫലപ്രദമായി നടപ്പിലാക്കുന്നതിന്, ആർട്ടിക്കിൾ 338, 338 എ എന്നിവ പ്രകാരം ഭരണഘടന രണ്ട് നിയമപരമായ കമ്മീഷനുകൾ നൽകുന്നു: പട്ടികജാതിക്കാർക്കുള്ള ദേശീയ കമ്മീഷൻ, [19] പട്ടികജാതികൾക്കുള്ള ദേശീയ കമ്മീഷൻ . [20] രണ്ട് കമ്മീഷനുകളുടെയും ചെയർപേഴ്‌സൺമാർ ദേശീയ മനുഷ്യാവകാശ കമ്മീഷന്റെ എക്സ് ഒഫീഷ്യോയിൽ ഇരിക്കുന്നു.

ഭരണഘടനാ ചരിത്രം[തിരുത്തുക]

യഥാർത്ഥ ഭരണഘടനയിൽ, ആർട്ടിക്കിൾ 338 ഒരു പ്രത്യേക ഉദ്യോഗസ്ഥന് (പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ കമ്മീഷണർ) പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗക്കാർക്കായി ഭരണഘടനാപരവും നിയമനിർമ്മാണപരവുമായ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ നടപ്പാക്കുന്നത് നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനും പ്രസിഡന്റിന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നതിനും ഉത്തരവാദികളാണ്. കമ്മീഷണറുടെ പതിനേഴ് പ്രാദേശിക ഓഫീസുകൾ രാജ്യത്തുടനീളം സ്ഥാപിച്ചു.

ആർട്ടിക്കിൾ 338 മാറ്റിക്കൊണ്ട് ഭരണഘടനയുടെ 48-ാം ഭേദഗതിയിൽ കമ്മീഷണറെ മാറ്റി ഒരു കമ്മിറ്റി നിയമിക്കാൻ ഒരു മുൻകൈ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭേദഗതി ചർച്ചചെയ്യുമ്പോൾ, ക്ഷേമ മന്ത്രാലയം പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ്ഗക്കാർക്കായി കമ്മിറ്റി രൂപീകരിച്ചു (കമ്മീഷണറുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളുമായി) വിശാലമായ നയപരമായ പ്രശ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗക്കാരുടെ വികസന നിലകളെക്കുറിച്ചും സർക്കാരിനെ ഉപദേശിക്കുന്നത് ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനായി 1987 സെപ്റ്റംബറിൽ ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പരിഷ്‌ക്കരിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഇത് ആർട്ടിക്കിൾ 342 ൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

1990-ൽ ആർട്ടിക്കിൾ 338, ഭരണഘടന (അറുപത്തിയഞ്ചാം ഭേദഗതി) ബില്ലിനൊപ്പം 1990 ലെ ദേശീയ പട്ടികജാതി-പട്ടികവർഗ്ഗ കമ്മീഷന് ഭേദഗതി വരുത്തി. [21] പട്ടികജാതിക്കാർക്കും പട്ടികവർഗ്ഗക്കാർക്കുമുള്ള കമ്മീഷൻ രണ്ട് കമ്മീഷനുകളായി: പട്ടികജാതികൾക്കുള്ള ദേശീയ കമ്മീഷൻ, പട്ടികവർഗ്ഗക്കാർക്കുള്ള ദേശീയ കമ്മീഷൻ. ക്രിസ്ത്യാനിറ്റിയുടെയും ഇസ്‌ലാമിന്റെയും വ്യാപനം മൂലം മതപരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട ജാതി സമൂഹം ഇന്ത്യൻ സംവരണ നയപ്രകാരം ജാതികളായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അതിനാൽ, ഈ സമൂഹങ്ങൾ സാധാരണയായി അവരുടെ കമ്മ്യൂണിറ്റി സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഹിന്ദുക്കളായി കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുകയും സംവരണ നഷ്ടം ഭയന്ന് ക്രിസ്തുമതം അല്ലെങ്കിൽ ഇസ്ലാം ആചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. [22]

പട്ടികജാതി ഉപ പദ്ധതി[തിരുത്തുക]

1979 ലെ പട്ടികജാതി ഉപ-പദ്ധതി (എസ്‌സി‌എസ്‌പി) പട്ടികജാതിക്കാരുടെ സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവും വിദ്യാഭ്യാസപരവുമായ വികസനത്തിനും അവരുടെ തൊഴിൽ, ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനും ഒരു ആസൂത്രണ പ്രക്രിയ നിർബന്ധമാക്കി. പൊതുമേഖലയിൽ നിന്ന് പട്ടികജാതിക്കാർക്ക് ലക്ഷ്യമിട്ട സാമ്പത്തിക, ഭ physical തിക നേട്ടങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കിക്കൊണ്ട് ഇത് ഒരു കുട തന്ത്രമായിരുന്നു. [23] ദേശീയ പട്ടികജാതി ജനസംഖ്യയുടെ ആനുപാതികമായെങ്കിലും സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളുടെയും (യുടി) വാർഷിക പദ്ധതിയിൽ നിന്ന് ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഫണ്ടുകളും അനുബന്ധ ആനുകൂല്യങ്ങളും ഇത് നേടി. ഇരുപത്തിയേഴ് സംസ്ഥാനങ്ങളും പട്ടികജാതി ജനസംഖ്യയുള്ള യു.ടികളും പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കുന്നു. 2001 ലെ സെൻസസ് അനുസരിച്ച് പട്ടികജാതി ജനസംഖ്യ 16.66 കോടി (മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ 16.23%) ആണെങ്കിലും, എസ്‌സി‌എസ്‌പി വഴി അനുവദിച്ച തുക ആനുപാതിക ജനസംഖ്യയേക്കാൾ കുറവാണ്. [24] ഭൂപരിഷ്കരണം, കുടിയേറ്റം ( കേരള ഗൾഫ് പ്രവാസികൾ ), വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ജനാധിപത്യവൽക്കരണം എന്നിവ കാരണം കേരളത്തിലെ പട്ടികജാതിക്കാരുടെ ഫലഭൂയിഷ്ഠത വളരെ കുറയുന്നു. [25]

ഇതും കാണുക[തിരുത്തുക]

പരാമർശങ്ങൾ[തിരുത്തുക]

  1. "Scheduled Caste Welfare – List of Scheduled Castes". Ministry of Social Justice and Empowerment. മൂലതാളിൽ നിന്നും 13 September 2012-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 16 August 2012.
  2. Union minister: Stick to SC, avoid the term 'Dalit' "Union social justice minister Thawarchand Gehlot said media should stick to the constitutional term “Scheduled Castes” while referring to Dalits as there are objections to the term to the term “Dalit” - backing the government order which has significant sections of scheduled caste civil society up in arms." Times of India Sep 5, 2018.
  3. "2011 Census Primary Census Abstract" (PDF). Censusindia.gov.in. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.
  4. "Half of India's dalit population lives in 4 states". Timesofindia.indiatimes.com. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.
  5. "Text of the Constitution (Scheduled Castes) Order, 1950, as amended". Lawmin.nic.in. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.
  6. "Text of the Constitution (Scheduled Tribes) Order, 1950, as amended". Lawmin.nic.in. മൂലതാളിൽ നിന്നും 20 September 2017-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.
  7. Bayly, Susan (July 1999). "Caste, Society and Politics in India from the Eighteenth Century to the Modern Age by Susan Bayly". Cambridge Core. ശേഖരിച്ചത് 2019-04-06.
  8. "Civil rights | society". Encyclopedia Britannica. ശേഖരിച്ചത് 2019-04-06.
  9. "Jati: The Caste System in India". Asia Society. ശേഖരിച്ചത് 2019-04-06.
  10. Lal, Kishori Saran. "Chapter 7 Lower Classes and Unmitigated Exploitation". The Legacy of Muslim Rule in India.
  11. "Scheduled Communities: A social Development profile of SC/ST's (Bihar, Jharkhand & W.B)" (PDF). Planningcommission.nic.in. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.
  12. "THE CONSTITUTION (SCHEDULED CASTES) ORDER, 1950". lawmin.nic.in.
  13. "1. THE CONSTITUTION (SCHEDULED TRIBES)". lawmin.nic.in. മൂലതാളിൽ നിന്നും 20 September 2017-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്.
  14. Metcalf, Barbara D.; Metcalf, Thomas R. (2012). A Concise History of Modern India. New York: Cambridge. p. 232. ISBN 978-1-107-67218-5.
  15. [1] ആർക്കൈവ് കോപ്പി വേ ബാക്ക് യന്ത്രത്തിൽ നിന്നും
  16. Sengupta, Chandan (2013). Democracy, Development, and Decentralization in India: Continuing Debates. Routledge. p. 23. ISBN 978-1136198489.
  17. Metcalf, Barbara D.; Metcalf, Thomas R. (2012). A Concise History of Modern India. New York: Cambridge. p. 274. ISBN 978-1-107-67218-5.
  18. Sengupta, Chandan (2013). Democracy, Development and Decentralization in India: Continuing Debates. Routledge. p. 23. ISBN 9781136198489.
  19. "National Commission for Schedule Castes". Indiaenvironmentportal.org. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.
  20. "THE CONSTITUTION (EIGHTY-NINTH AMENDMENT) ACT, 2003". Indiacode.nic.in. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.
  21. "Constitution of India as of 29 July 2008" (PDF). The Constitution Of India. Ministry of Law & Justice. മൂലതാളിൽ (PDF) നിന്നും 9 September 2014-ന് ആർക്കൈവ് ചെയ്തത്. ശേഖരിച്ചത് 13 April 2011.
  22. "Community status lapses on conversion, rules Madras High Court". Thehindu.com. 24 June 2013. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.
  23. "Wayback Machine". Web.archive.org. 26 February 2009. Archived from the original on 26 February 2009. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.CS1 maint: BOT: original-url status unknown (link)
  24. Bone, Omprakash S. (2015). Mannewar: A Tribal Community in India. Notion Press. ISBN 978-9352063444.
  25. S., Pallikadavath,; C., Wilson, (1 July 2005). "A paradox within a paradox: Scheduled caste fertility in Kerala". Pure.iiasa.ac.at. ശേഖരിച്ചത് 1 October 2017.

കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്[തിരുത്തുക]

ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ[തിരുത്തുക]