നീലക്കവിളൻ വേലിത്തത്ത
| നീലക്കവിളൻ വേലിത്തത്ത | |
|---|---|
_Namibia.jpg) | |
| M. p. persicus, Namibia | |
.jpg) | |
| M. p. chrysocercus, Senegal | |
Scientific classification  | |
| Kingdom: | Animalia |
| Phylum: | കോർഡേറ്റ |
| Class: | Aves |
| Order: | Coraciiformes |
| Family: | Meropidae |
| Genus: | Merops |
| Species: | M. persicus |
| Binomial name | |
| Merops persicus Pallas, 1773 | |
മെറോപ്സ് പെർസിക്കസ് : വടക്കൻ ആഫ്രിക്കയിലും മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലും കിഴക്കൻ തുർക്കി മുതൽ കസാക്കിസ്ഥാൻ, ഇന്ത്യ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് പ്രജനനം നടത്തുന്ന ഒരു തേനീച്ച-ഈറ്റർ ഇനമാണ്. ഇത് പൊതുവെ ശക്തമായി ദേശാടനം ചെയ്യുന്നവയാണ്, ഉഷ്ണമേഖലാ ആഫ്രിക്കയിൽ ശൈത്യകാലം ചെലവഴിക്കുന്നു [1]. ഈ ഇനം അതിന്റെ പ്രജനന പരിധിയുടെ വടക്ക് ഭാഗത്ത് അപൂർവമായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരു അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന പക്ഷിയാണ്, മിക്ക അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന പക്ഷികളും ഇറ്റലിയിലും ഗ്രീസിലും കാണപ്പെടുന്നു.
വർഗ്ഗീകരണവും വ്യവസ്ഥാപിതവും
[തിരുത്തുക]മെറോപ്സ് എന്ന ജീനസിൻ്റെ നാമം പുരാതന ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ "തേനീച്ച തിന്നുന്നവൻ" എന്നാണ് അർത്ഥം. പേർഷ്യൻ എന്നതിനുള്ള ലാറ്റിൻ ഭാഷയാണ് പെർസിക്കസ്.[2] ഇതിൻ്റെ രണ്ട് ഉപജാതികൾ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുഃ [3]
- മെറോപ്സ് പെർസിക്കസ്-ഏഷ്യയിലെ ഇനങ്ങൾ, കിഴക്കൻ, തെക്കൻ ആഫ്രിക്കയിൽ ശൈത്യകാലം.
- മെറോപ്സ് പെർസിക്കസ് ക്രൈസോസെർക്കസ്-വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിലെ ഇനങ്ങൾ, പടിഞ്ഞാറൻ ആഫ്രിക്കയിൽ ശൈത്യകാലം.
ഈ ഇനം നീല വാലുള്ള തേനീച്ച തിന്നുന്ന കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ എം. ഫിലിപ്പിനസ്, ആഫ്രിക്കയിലെ ഒലിവ് തേനീച്ച തിന്നുന്നവർ എന്നിവരുമായി അടുത്ത ബന്ധമുള്ളതാണ്, ഇത് ഒരേ ഇനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു (നിർദ്ദിഷ്ട.[4]
വിവരണം
[തിരുത്തുക]മറ്റ് തേനീച്ച തിന്നുന്ന ജീവികളെപ്പോലെ ഈ ഇനവും സമ്പന്നമായ നിറമുള്ള, നേർത്ത പക്ഷിയാണ്. ഇവ പ്രധാനമായും പച്ചനിറമുള്ളവയാണ്; മുഖത്തിന് നീല നിറമുള്ള വശങ്ങളുണ്ട്, കറുത്ത കണ്ണ് വരയും മഞ്ഞയും തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള തൊണ്ടയും ഉണ്ട്; കൊക്ക് കറുത്തതാണ്. ഇതിന് 31 സെന്റീമീറ്റർ (12 ഇഞ്ച്) നീളത്തിൽ എത്താൻ കഴിയും, രണ്ട് നീളമേറിയ മധ്യ വാൽ തൂവലുകൾ മറ്റൊരു 7 സെന്റീമീറ്റർ (2.8 ഇഞ്ച്) കൂടി ചേർക്കുന്നു. ലിംഗങ്ങൾ മിക്കവാറും ഒരുപോലെയാണ്, പക്ഷേ പെൺ പക്ഷികളുടെ വാൽ-സ്ട്രീമറുകൾ ചെറുതാണ്. [1]
അക്കേഷ്യ പോലുള്ള കുറച്ച് മരങ്ങളുള്ള ഉപ ഉഷ്ണമേഖലാ അർദ്ധ മരുഭൂമിയിൽ പ്രജനനം നടത്തുന്ന ഒരു പക്ഷിയാണിത്. തുറസ്സായ വനപ്രദേശങ്ങളിലോ പുൽമേടുകളിലോ ശൈത്യകാലം ചെലവഴിക്കുന്ന പക്ഷിയാണിത്. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, പ്രധാനമായും പ്രാണികളെ, പ്രത്യേകിച്ച് തുറസ്സായ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് പറന്നുയരുമ്പോൾ വായുവിൽ പിടിക്കപ്പെടുന്ന തേനീച്ചകളെയും കടന്തലുകളെയും ഭക്ഷിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ ഇനം മറ്റേതൊരു ഭക്ഷണ ഇനത്തേക്കാളും കൂടുതൽ തുമ്പികളെ കഴിക്കുന്നു.
ഒറ്റയ്ക്കോ പത്ത് പക്ഷികൾ വരെയുള്ള അയഞ്ഞ കോളനികളിലോ അവ കൂടുകൂട്ടാം. യൂറോപ്യൻ തേനീച്ച തിന്നുന്നവരുടെ കോളനികളിലും ഇവ കൂടുകൂട്ടാം. മണൽ നിറഞ്ഞ തീരങ്ങളിലോ, കായലുകളിലോ, താഴ്ന്ന പാറക്കെട്ടുകളിലോ അല്ലെങ്കിൽ കാസ്പിയൻ കടലിന്റെ തീരത്തോ ആണ് ഇവ കൂടുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നത്. 1 മുതൽ 3 മീറ്റർ വരെ (3–10 അടി) നീളമുള്ള താരതമ്യേന നീളമുള്ള ഒരു തുരങ്കം അവ നിർമ്മിക്കുന്നു, അതിൽ നാല് മുതൽ എട്ട് വരെ (സാധാരണയായി ആറ് അല്ലെങ്കിൽ ഏഴ്) ഗോളാകൃതിയിലുള്ള വെളുത്ത മുട്ടകൾ ഇടുന്നു. മുട്ടകളെ ആണും പെണ്ണും പരിപാലിക്കുന്നു, എന്നിരുന്നാലും പെൺ പക്ഷി രാത്രിയിൽ അടയിരിക്കുന്നു. ഇൻകുബേഷൻ 23–26 ദിവസം എടുക്കും.
യൂറോപ്യൻ തേനീച്ച തിന്നുന്ന പക്ഷികളേക്കാൾ 'പരന്നതും' 'ഒഴുക്ക്' കുറഞ്ഞതുമാണ് അവയുടെ ശബ്ദം.
പരാമർശങ്ങൾ
[തിരുത്തുക]- ↑ BirdLife International (2019) [amended version of 2016 assessment]. "Merops persicus". IUCN Red List of Threatened Species. 2019 e.T22683740A155514718. doi:10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22683740A155514718.en. Retrieved 11 November 2021.
- ↑ Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. pp. 251, 299. ISBN 978-1-4081-2501-4.
- ↑ "Todies, motmots, bee-eaters – IOC World Bird List". IOC World Bird List – Version 14.2. 2025-02-20. Retrieved 2025-12-15.
- ↑ Fry, Hilary (2001). "Family Meropidae (Bee-eaters)". In del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew; Sargatal, Jordi (eds.). Handbook of the Birds of the World. Volume 6, Mousebirds to Hornbills. Barcelona: Lynx Edicions. p. 337. ISBN 978-84-87334-30-6.
ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ
[തിരുത്തുക]- നീല-കവിൾ തേനീച്ച-തെക്കൻ ആഫ്രിക്കൻ പക്ഷികളുടെ അറ്റ്ലസിലെ സ്പീഷീസ് ടെക്സ്റ്റ്.
