നന്നുപാലിമ്പ

വിക്കിപീഡിയ, ഒരു സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശം.
Jump to navigation Jump to search

ത്യാഗരാജസ്വാമികൾ മോഹനരാഗത്തിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ അതിപ്രശസ്തമായ ഒരു കൃതിയാണ് നന്നുപാലിമ്പ. ഭഗവാൻ ശ്രീരാമൻ നടന്നുവരുന്നത് തന്നെ രക്ഷിക്കാനാണോ എന്ന് ഇവിടെ ത്യാഗരാജൻ അത്ഭുതപ്പെടുകയാണ്.

വരികൾ[തിരുത്തുക]

പല്ലവി[തിരുത്തുക]

നന്നുപാലിമ്പ നഡചി വച്ചിതിവോ
നാ പ്രാണനാഥ

അനുപല്ലവി[തിരുത്തുക]

വനജനയന മോമുനു ജൂചുട
ജീവനമണി നെനരുന മനസു മർമമുതെലിസി

ചരണം[തിരുത്തുക]

സുരപതി നീലമണിനിഭതനുവുതോ
ഉരമുന മുത്യപു സരുലചയമുതോ
കരമുന ശരകോദണ്ഡകാന്തിതോ
ധരണിതനയതോ ത്യാഗരാജാർച്ചിത.

അർത്ഥം[തിരുത്തുക]

എന്റെ ജീവന്റെ (പ്രാണ) ഈശ്വരാ (നാഥാ)! അങ്ങ് നടന്നു (നടച്ചി) വന്നത് (വച്ചിതിവോ) എന്നെ (നന്നു) രക്ഷിക്കാനാണോ? (പാലിമ്പ)

താമരാക്ഷനായ (വനജനയന) അങ്ങയുടെ മുഖത്തേക്ക് (മോമുനു) നോക്കിയിരിക്കുന്നതുതന്നെയാണ് (ജൂചുട) എന്റെ ജീവിതമെന്നുള്ള (ജീവനമണി) എന്റെ മനസ്സിലെ രഹസ്യങ്ങൾ (മർമമു) അങ്ങേയ്ക്ക് അറിയാമല്ലോ (തെലിസി). എന്റെ ജീവന്റെ (പ്രാണ) ഈശ്വരാ (നാഥാ)! അങ്ങ് നടന്നു (നടച്ചി) വന്നത് (വച്ചിതിവോ) എന്നെ (നന്നു) രക്ഷിക്കാനാണോ? (പാലിമ്പ)

കൃതിയ്ക്ക് പിന്നിലെ കഥ[തിരുത്തുക]

തന്റെ മകളുടെ വിവാഹത്തിന് ശിഷ്യരിൽ മുഖ്യനായ വലാജപ്പേട്ട വെങ്കടരമണഭാഗവതർ സമ്മാനമായി വില്ലേന്തിയ രാമന്റെ ഒരു ചിത്രവും കൊണ്ട് വിദൂരഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും നടന്ന് എത്തിയതുകണ്ടപ്പോളാണത്രേ ത്യാഗരാജസ്വാമികൾ ഈ കൃതിരചിച്ചത്.[1]

അവലംബം[തിരുത്തുക]

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ[തിരുത്തുക]

"https://ml.wikipedia.org/w/index.php?title=നന്നുപാലിമ്പ&oldid=3257245" എന്ന താളിൽനിന്ന് ശേഖരിച്ചത്